Nieuws van de Nederlandstalige nieuwssites

Bonnie van Wilgenburg op herhaling met winst OD zaterdageditie Tri Ouderkerk, snelste man Henk Galenkamp

3athlon.nl 1 year 2 weeks ago

Nadat ze vorige week ook al de zaterdageditie van Tri Bosbaan op haar naam schreef, was het vandaag opnieuw Bonnie van Wilgenburg die er met het goud vandoor ging tijdens Tri Ouderkerk. Virtueel dan, want ook morgen zijn er nog series over de Olympische Afstand, maar de ‘zaterdagzege’ heeft ze in ieder geval te pakken. Bij de mannen ging die eer naar Henk Galenkamp.

Van Wilgenburg toonde haar ambitie om te winnen meteen met een zwemtijd van 25:15 minuut en na haar 1500 meter in de Ouderkerkerplas mocht ze uiteraard richting haar fiets. De 40 kilometer werkte ze vervolgens bijzonder rap af, want met een tijd van 58:48 minuut reed ze een gemiddelde van dus ruim boven de veertig kilometer per uur. Dat brak haar overigens niet op, want ook de afsluitende tien kilometer bleek Van Wilgenburg nog over voldoende adem te beschikken: met een looptijd van 37:23 minuut snelde ze naar een eindtijd van 2:05:00 uur, daarmee een behoorlijk ruime overwinning en dus het goud. Het zilver was voor Stella Kubasch (2:07:33 uur) en het brons voor Loes van Ooijen (2:11:56 uur).

Spannende strijd om top drie mannen

Bij de mannen was het een spannendere wedstrijd, of in ieder geval een race waarbij de top drie veel dichter bij elkaar lag. Uiteindelijk ging de overwinning naar Henk Galenkamp, die na 1:57:38 uur over de streep kwam. Dankzij zijn zwemtijd van 23:04 minuut, fietstijd van 54:22 minuut en looptijd van 36:33 minuut bleef hij veertien seconden voor op Youri Zoon, die met een eindtijd van 1:57:52 uur dus tweede werd. Daar weer kort achter was het Wilbert Grooters die met een eindtijd van 1:58:06 uur het brons pakte.

Vandaag gingen er tijdens Tri Ouderkerk drie startseries over de Olympische Afstand van start. Morgen volgen er nog vier series.

Henk Galenkamp op weg naar zijn overwinning. (Foto: Marathon-Photos)

The post Bonnie van Wilgenburg op herhaling met winst OD zaterdageditie Tri Ouderkerk, snelste man Henk Galenkamp appeared first on 3athlon.nl.

Geen koersen, wel Tri Ouderkerk; World Triathlon is the word – WTJ 1639

Trikipedia 1 year 2 weeks ago

DONDERDAG – Een zeer geëmotioneerde Leo van Vliet, die dinsdag de handdoek in de ring moest werpen. Geen Amstel Gold Race dit jaar, na die fantastische editie in 2019 met Mathieu van der Poel. Het verdriet en de teleurstelling op het gezicht van Van Vliet staat voor mij symbool voor hoe veel organisatoren zich dit Coronajaar voelen. Je wilt zo graag, maar staat machteloos tegen de maatregelen rondom het virus.

Tegelijkertijd is de gunfactor wel toegenomen. Je gunt het collega-organisaties om wel een wedstrijd neer te kunnen zetten. Sterker nog: het is enorm belangrijk dat een aantal triathlons toch is doorgegaan. Professionele organisaties als Extra Leisure en Tri Hard Series hebben aangetoond dat het onder strikte voorwaarden wel kan. Maar ook de niet-commerciële partijen (Spijkenisse, Roermond, Enschede) gaven sportorganisaties hoop dat het in de nabije toekomst echt wel mogelijk is om tri- en duathlons te houden. Het zorgt voor continuïteit en die is hard nodig in deze onzekere tijden.

Tri Ouderkerk: it’s a go

Tri Ouderkerk kan gelukkig doorgaan. En dat is opmerkelijk in een week waarin de Binck Bank Tour en dus ook de Amstel Gold Race werden stilgelegd, respectievelijk gecanceld. De verklaring in de wielrennerij is dat de drukte in de Tour de Nederlandse koersen nu nekt. Zijn de rollen een keer omgedraaid, want er werd al volop gefietst toen de triathlons nog steeds ‘on hold’ stonden. Tri Ouderkerk heeft ook niet per se met enorme drommen toeschouwers te maken. Ze zijn nu niet welkom, ook coaches en begeleiders niet. Het wordt een triathlon puur voor de atleten, de noodzakelijke vrijwilligers en een handjevol officials.

De vraag ‘gaat Tri Ouderkerk door?’ kon Tri Hard Series op dinsdag – daags na de persconferentie van Rutte/De Jonge – al beantwoorden met een volmondig ‘ja!’. Het was even de vraag wat er in de omgeving van Amsterdam allemaal nog kon, want onze hoofdstad is toch wel een brandhaard. Maar de organisatie voert nauwgezet overleg met de overheidsinstanties (gemeente/veiligheidsregio) en toen is vooral gekeken wat er wel kan. Natuurlijk is het zaak dat atleten goed de aanwijzingen van organisatie en vrijwilligers opvolgen.

Essentiële reis

Er zijn rolling-starts, dus één voor één in plaats van gelijktijdig. Dat is anders bij de relay-series op zaterdagmiddag 17 uur. Verder wordt de anderhalve meter strikt in de hand gehouden en wie klachten heeft blijft thuis. Voor Amsterdam e.o. geldt dat wie geen essentiële reis maakt, er ook niet heen mag. Betekent dat voor deelnemers van verder weg dat ze niet naar Ouderkerk mogen komen? Nee. De organisatie zocht het uit en deelname aan een sportwedstrijd valt onder dezelfde noemer als een essentiële reis. Voor toeschouwers geldt dit niet, die moeten thuisblijven. En de maximale groepsgrootte van 40 mensen in de buitenlucht? Nee, ook daar geld de beperking niet als het om sportbeoefening gaat. Toch goed om te weten, zo doen organisaties steeds meer kennis op van het ‘nieuwe organiseren’.

Zes series sprint op zaterdag met aansluitende twee team relays. En dan vier Olympische afstand-series op zondag. Het zijn echt de laatste kansen om in dit vreemde jaar nog een triathlon te doen. Aan de Ouderkerkplas dus, vorig jaar nog strijdtoneel van het Nederlands kampioenschap sprint.

Dag ITU, welkom World Triathlon

Ander nieuws. We zagen hem niet aankomen, maar het is bij de wereldtriathlonbond niet ‘een nieuwe lente, een nieuw geluid’, maar ‘een nieuwe herfst, een nieuw geluid’. Want op de eerste oktoberdag  bleek de ITU plots World Triathlon te heten. Na 31 jaar onder International Triathlon Union door het leven te zijn gegaan, wordt in alle uitingen de nieuwe identiteit, het nieuwe logo, de slogans en alles wat er bij een ‘nieuw leven’ komt kijken, World Triathlon gebruikt.

De uitleg is misschien wat hoogdravend of zweverig. World Triathlon staat dan voor duurzaam, transparant, saamhorig enzovoorts. Het zijn de mooie aanvullende woorden van onder meer Marisol Casado, kersvers president van World Triathlon. De sport staat niet stil en daar wil de mondiale koepelorganisatie in mee blijven groeien. Gaat vast lukken. Wij zijn ook enthousiast hoor, want de afkorting komt wel heel dichtbij zo. WT of WTJ, dat scheelt nog maar 1 lettertje……

Video’s van het proces om te komen tot de nieuwe merknaam deelden we al eerder op de 1e oktober. Maar hoe mooi ook alle vernieuwingen, wij willen maar 1 ding: WEDSTRIJDEN.

Anne is snel

Meer nieuws. Anne Haug, die in Berlijn 33.06 minuten loopt. Rappe tante, de Duitse Hawaii-winnares al is het natuurlijk nog niet de 31.55 minuten van Gwen Jorgensen twee jaar terug. Waarschijnlijk de allersnelste tien kilometer door de triatlete.

Boris Stein monsterlijk snel in monstertijdrit

En zondag ging ie weer door. De Monstertijdrit Flevoland. De polders zijn er leeg genoeg voor om corona proof zo’n Touretappe van 138 kilometer in tijdritvorm af te leggen. Vijftig kilometer minder dan op een hele triathlon. De winnaar wist er wel raad mee, het was namelijk niemand minder dan de Duitse toptriatleet Boris Stein. Hofleverancier van de snelle fietstijden in Ironmans. Zweden won ie al eens, veel 70.3 Ironmans eveneens en op Hawaii perste hij er ook al een paar keer een superfietstijd uit. De wielrenners die ook meededen hadden misschien geen idee wie Boris Stein was al werd hij wel als de grote favoriet aangekondigd. Hij won dus wel en bleef als enige onder de drie uur. Gemiddelde 46,3 kilometer per uur!

De Belg Tim Fievez was al weer voldoende hersteld van zijn winst in het Long Course Weekend Beesel en werd in de Flevopolder 13e bij een moyenne van zo’n 42 kilometer/uur.  Roy Lagerburg was op een 21e plaats beste Nederlandse triatleet. Bij de vrouwen was de Duitse Lisa Brömmel een klasse apart. Annemarie Rustenburg greep een fraaie derde plaats. Verder nog gespot op het tijdritparcours: Marcel de Boer (37e), Corné Kool (49e) ,Alex Schelvis (53e), Gerard van de Grift (69e) en Annemiek Willemze (9e) en Wietske Bogaerts (10e).

Marloes Vos, adaptive triathlete (6): NK paratriathlon – powerfull!

Trikipedia 1 year 2 weeks ago

Marloes Vos, adaptive triathlete, 29 jaar, 10 jaar lang is zij door het leven gegaan in een rolstoel. In 2016 is de knop omgegaan en in 2018 is haar triathlon avontuur begonnen. Nu is ze op weg naar haar 1ste full distance triathlon in 2021. Naast haar fulltime baan als product manager zet ze zich ook in voor toegankelijke sport. In een maandelijks terugkerende blog gaat Trikipedia.nl Marloes volgen, tot haar ultieme doel; De Gelreman 2021!

Wat was het een avontuur, de maand augustus, de week na de finish van de halve triathlon heb ik op een soort van roze wolk geleefd. Elke dag kwamen er weer herinneringen boven en begon het binnen te komen wat een magisch moment het was. De foto’s, de filmpjes, de verhalen kwamen beetje bij beetje naar boven. Ik heb intens genoten en dagen lang met een grote smile rondgelopen.

En dan na een week van euforie kom je terug in de realiteit, terug naar werk, langzaam aan de draad weer oppakken. Nadenken over de toekomst, hoe gaat mijn trainingsjaar eruitzien, welke keuzes zal ik moeten maken. Van alles spookt er door mijn hoofd. Gelukkig na goede gesprekken met Josta vallen de puzzelstukjes in elkaar.

Voor nu is de focus herstellen en lekker bewegen. Spontane acties mogen er zijn en zo ga ik dan ook op een zaterdag swimrunnen in ’t Twisk, geweldige training en genoten met teamgenootje Selma. Supertof, maar dan krijg ik ineens nog een idee….

Het NK paratriathlon is open gesteld voor meerdere deelnemers, hoe cool, na een leuk telefoongesprek met Christie Brouwer over toegankelijke sport, trek ik de stoute schoenen aan en neem ik contact op met Jelmer en Bas, de vraag die ik stel: ben ik welkom om naar Sittard te komen en het antwoord is Ja…En ik denk laten we dat maar doen, ik zie het als een toffe training, 4 weken na mijn halve triathlon kan ik wel weer wat vragen van mijzelf.

En zo vertrek ik naar Sittard, wetende dat er vele toffe kanjers aan de start staan. Waaronder ook Hanneke en Nienke, die ik dit jaar heb mogen inspireren het avontuur van de triathlon sport te mogen gaan beleven. En nu hun eerste wedstrijd gaan starten, supertof om erbij te zijn. Ook de grote toppers zijn er en hoe mooi om die ook te zien knallen.

Het was een prachtige dag, zonnig een klein windje en de sfeer was positief. Het voelde als een warm bad. Iedereen begroette elkaar vriendelijk, was open en deelde zijn of haar verhaal. En complimenten voor de organisatie hoe dit op een coronaproof manier is georganiseerd. In diverse heats zwemmen en daarna knallen op het bikepark voor het fietsen en het lopen.

Hoe ging het bij mij, in 1 woord, powervol! Het zwemmen zag ik tegen op, 30 baantjes, dat keren trekt mij altijd leeg. Maar ik vond snel mijn ritme en voelde mijn power elk baantje weer. En ja als je dan ziet dat je onder de 17 minuten duikt op de 750, dik PR dan kan ik alleen maar trots zijn. Fietsen, als laatste gestart, maar wat was het kicken op het bikepark parcours, je kon continu mensen zien fietsen en dat triggert mij om mijzelf pijn te doen, want ja, dat was de opdracht van coach Josta: Laten die benen weken, het mag of moet zelfs pijn doen. 18 rondes heb ik mij volle bak gegeven, wat resulteerde in opnieuw een PR op 20 km fietsen, daarna een superwissel gedraaid (voor mij doen dan).

De vrijwilliger pakte mijn fiets aan en ik rende op mijn fietsschoenen de wisselzone in, snel schoenen wisselen en weer gaan. Dit was mijn snelste wissel ever… En dan opdracht was 5 km knallen op het loopparcours, 5 rondes plus een bonusrondje op het middenterrein. Niet naar mijn hartslag kijkende, lopen op gevoel en proberen zo lang mogelijk 6.30 te lopen, en wauw, dit lukt!
Hoe dan, maanden kon ik de snelheid niet krijgen, de magische grens van onder de 7 minuten op km was lastig en nu is het er ineens. Is dit dan de supercompensatie waar iedereen over praat. Ik praat tegen mijzelf, door knallen, het is maar 5 km. Je hebt al een halve triathlon gefinisht. Het einde is inzicht, en bam dan komt ronde 2. Ik zit heerlijk in mijn flow en vind mijn tred, ik houd het tempo vast en dan ineens uit het niet … een wesp, klem tussen mijn bed en bril en begint te steken… Shit en nu. Ik gooi mijn bril af,  trek mijn pet van mijn hoofd en probeer hem weg te slaan…. En gelukt… en nu…. Wat ga ik doen… geen idee of ik allergisch ben… auw het doet zeer… ik denk het is nog maar 3 rondjes kom op doorzetten.
Christie staat foto’s te maken en roept “ hoe gaat het?” ik zeg, ja goed alleen ruzie met een wesp… en ik dribbel verder.  Bij drankpost neem ik de tijd om mij te koelen en ga weer verder. Was is het genieten, de toppers staan langs de kant en moedigen mij aan. Supertof, het voelt als een familie. Samen uit, samen thuis. En dan ga ik op naar de laatste paar 100m, ik trek een sprintje en warempel een dik PR…
Mijn benen blijven zelfs na de finish nog een dribbelmodus, er wordt nog geroepen, je bent klaar…. Ik lach, ik zag ja de beentjes willen nog niet stoppen… Maar gelukkig krijg ik weer controle en wandel rustig naar de EHBO. Hanneke is nog op het parcours en ja , die finish wil ik niet missen. De hele wedstrijd heb ik haar zien lachen, een big smile op haar gezicht. Ze gaat de laatste bocht in, trekt nog een sprintje en met een grote glimlach finisht ze haar eerste triathlon wedstrijd! Respect Hanneke!!! You did it! Maanden naar toegewerkt, letterlijk van de bank gekomen en ervaren wat sport kan doen ondanks je aandoening. Echt zo mooi te zien. Hiervoor doe ik het… mensen fysiek en mentaal in beweging krijgen… dat is de power van sport.

Nogmaals complimenten voor de NTB, een jaar geleden voelde ik mij nog zo alleen en in de kou staan, maar nu zie ik dat er stappen worden gezet, we werken samen aan de toekomst van toegankelijke triathlon sport. Regulier en in de paratriathlon, dus ik zeg volgend jaar opnieuw een open klasse, want hoe tof is het om op deze manier in een veilige omgeving en gesteund door andere atleten, die weten hoe het is om met obstakels om te gaan en te mogen racen.

 

 

 

Logische volgende stap

transition.nl 1 year 2 weeks ago

Het bericht Logische volgende stap verscheen eerst op TRANSITION.

Op zijn 22e verjaardag voegen we Youri Keulen toe aan Hall of Fame – WTJ 1638

Trikipedia 1 year 2 weeks ago

 

Youri wordt geboren op 30 september 1998 in het Limburgse Spaubeek. Het cijfer drie speelt een grote rol in het leven van Youri Keulen. Hij is er één van een drieling en hij beoefent drie sporten: zwemmen, fietsen en lopen. Dat laatste gaat hem goed af. Na een veelbelovende carrière als voetballer (tot KNVB-jeugdselecties toe) en hardloper, doet Youri voor de gein in 2007 mee aan de jeugd-duathlon van Stein. Hij pakt zijn Look-fietsje en is al eerste binnen.

startnummer 61

 

In de jaren daarna blijft hij aanvankelijk in de atletiek, waar hij op de middenafstand vier nationale titels binnenhaalt. Vanaf 2013 komt meer en meer triathlon om de hoek kijken. Hij doet mee aan de Triathlon Talentendag en onderscheidt zich door zijn hoge looptempo. Het zwemmen is dan nog het struikelblok, maar Youri werkt er keihard aan om het onder de knie te krijgen.

In zeven jaar serieus triathlon bedrijven, staat Youri liefst dertien keer op een NK podium, waaronder zeven titels. Niet alleen in wegtriathlons ook duathlons en crosstriathlons. Een eerste doorbraak internationaal was zijn winst in de B-finale van de ETU-Cup Indoor te Lievin. Het interview wat de Limburger na afloop in vloeiend Engels geeft, is ontwapenend. Het filmpje gaat zelfs viraal. Youri neemt deel aan twee WK’s en vier EK’s. Aan het eind van het coronajaar 2020 blijkt hij de lange wedstrijdloze periode het best doorgekomen te zijn. Youri wint binnen een week zowel de nationale titel U23 als de Ironman-variant in Maastricht.

Youri is de oudste van een drieling, die drie maanden te vroeg geboren werd en amper 1000 gram weegt. Als ‘kiloknaller’ moet hij vanaf het prille begin van zijn leven vechten. Broer Noah en zus Bo studeren, Youri werkt hard aan zijn sportcarrière. Op zijn zestiende verlaat hij het ouderlijk huis en sluit zich aan bij het Nationaal Training Centrum in Sittard.

Youri rondt in 2019 zijn CIOS-opleiding (2014-2019) af. Hij wordt fulltime triatleet en traint 25 tot 30 uur per week. Een baan erbij in de sportwereld is door het vele reizen naar trainingskampen en wedstrijden lastig. Gelukkig weet Youri zich omringd door een aantal trouwe sponsors, die hem begeleiden tot en met de Spelen van Parijs 2024.

Prestaties:

2007: 1e RBR Stein (8/9-jarigen)
2013: 1e sprint Nuenen
2013: 2e NK crossRBR junioren Groesbeek
2014: 3e zwemloop Maastricht
2014: 59e ETU Junior Cup Holten
2014: 2e NK RBR junioren Assen
2015: 2e zwemloop Maastricht
2015: 24e Herderen (Bel)
2015: 30e ETU Junior Cup Holten
2015: 3e NK junioren Veenendaal
2015: 35e ETU Junior Cup Bled (Slo)
2015: 1e NK crosstriathlon junioren Ameland
2015: 1e NK RBR junioren Assen
2015: 1e sprint crossRBR Maastricht
2015: 6e NK crossRBR Valkenburg/Vilt (1e jun.)
2015: 9e EK crossRBR junioren Castro Urdiales (Spa)
2016: 42e ETU Junior Cup Quarteira (Por)
2016: 36e ETU Junior Cup Melilla (Spa)
2016: 15e ETU Cup L’Aiguillon sur Mer (Fra)
2016: 1e Teams Eredivisie De Mirandabad Amsterdam (Canyon Fusion)
2016: 6e ETU Junior Cup Burgas (Bul)
2016: 32e ETU Junior Cup Holten
2016: 22e ETU Junior Cup Tiszaujvaros (9e semi-final)
2016: 8e NK sprint Veenendaal (2e jun.)
2016: 4e Maschsee Tweede Bundesliga (Dui)
2016: 1e NK RBR junioren Spijkenisse
2016: 49e WK junioren Cozumel (Mex)
2016: Talent van het jaar NTB Nieuwegein
2017: 12e ETU Junior Cup Quarteira (Por)
2017: 3e Teams Eredivisie Arnhem (EDO Sports)
2017: 1e junioren Amsterdam Bosbaan
2017: 1e sprint Weert
2017: 44e EK junioren Kitzbühl (Oos)
2017: 21e ETU Junior Cup Holten
2017: DSQ ETU Junior Cup Tiszaujvaros (Hon)
2017: 8e Dalkeman Gutersloh Tweede Bundesliga (Dui) (Tri Power Rhein Sieg)
2017: 59e ETU Cup Wuustwezel (Bel)
2017: 4e open NK junioren Enschede (3e NK)
2017: 53e WK junioren Rotterdam
2017: 50e ETU Cup Funchal Madeira (Por)
2018: 25e African Cup Yasmine Hammamet (Tun)
2018: 52e ETU Cup Gran Canaria (Spa)
2018: 56e ETU Cup Olsztyn (Pol)
2018: 9e Dalkeman Gutersloh Tweede Bundesliga (Dui) (Tri Power Rhein Sieg)
2018: 2e NK sprint Rotterdam (1e U23)
2028: 39e ETU Cup Holten
2018: 21e Verl 2e Bundesliga (Dui)
2018: 58e ETU Cup Valencia (Spa)
2018: 21e T3 Series Lille (Bel) (Visma/TriCan)
2019: 15e African Cup Sharm-el-Sheikh (Egy)
2019: 13e ETU Cup Indoor Lievin (1e B-finale) (Fra)
2019: 54e World Cup Madrid (Spa)
2019: 45e EK Weert
2019: 51e World Cup Huatulco (Mex)
2019: DNF ETU Cup Holten
2019: 21e semi-final World Cup Tiszaujvaros (Hon)
2019: 2e NK Veenendaal (1e U23)
2019: 6e NK sprint Ouderkerkplas (2e U23)
2019: 24e EK U23 Valencia (Spa)
2019: 33e ETU Cup Constanta (Roe)
2019: 21e ETU Cup Alanya (Tur)
2019: 35e ETU Cup Funchal Madeira (Por)
2020: 1e NK U23 Roermond
2020: 1e Ironman Multisports Festival Maastricht

 

Youri won minstens 16 triathlons. Hij nam deel aan triathlons in zestien landen.

 

 

(foto’s Wouter Roosenboom) (foto: Andre Kwakernaat)

Rinus van backpacker tot Ironman triatleet: “Zwaar na werkdag van 9 uur op plantage nog 3 uur trainen”

3athlon.be 1 year 2 weeks ago

In Cairns kon een van de weinige volledige Ironman triatlons van het seizoen 2020 gelukkig wel doorgaan, en dat was goed nieuws voor de jonge Belgische triatleet Rinus Verhamme, een West-Vlaamse backpacker van 22 jaar die na bijna 2 jaar in Australië besloot om er zijn allereerste triatlon te doen. Wij spraken met Rinus over hard werken op de bananenplantage, met een beperkt budget het materiaal bij elkaar vinden en toch finishen in je eerste triatlon, ook al is het 32 graden tijdens de marathon. “Al dat triatlon-materiaal kon ik niet allemaal betalen, dus moet je kiezen wat het belangrijkste is en zo selectief een selectie opstellen van wat ik echt nodig had om de finish line te halen op een budget…”

Rinus Verhamme deed de 3,8 km zwemmen in 1u13’52. Hij fietste de 180 km in 6u23’50 op een inderhaast bij elkaar geknustelde triatlonfiets. De marathon legde hij af in 4u45’37. Zijn eindtijd van 12u40’20 leverde hem de 137ste plaats op 215 finishers op en een knappe vijfde plaats bij de M18. En dan te weten dat de Ironman Cairns zijn debuut was. “Inderdaad, ik ben hier nu al bijna twee jaar in Australië en dit was mijn eerste triatlon, dus ik begon eraan als een complete rookie,” vertelt Rinus. “Wat ik wel heb, is kennis van hydratatie, supplementen en voeding, vanwege mijn bodybuilding achtergrond.” In 2016 werd hij overigens nog Europees kampioen bodybuilding.

Backpacker in Australie (foto: Rinus Verhamme) “De finish halen op een budget”

Als backpacker trok Rinus door Australie, onderweg werkend om in zijn levensonderhoud te voorzien. “Het probleem dat ik had, was vooral financieel, want een tt-bike en triatlongear, je inschrijving, bike gear, reparaties, extra voeding enzo, dat kost geld. En dat kon ik niet allemaal betalen, dus moet je kiezen wat het belangrijkste is en zo selectief een selectie opstellen van wat ik echt nodig had om de finish line te halen op een budget,” legt Rinus uit. En dus werd het knutselen. “Ik heb een 2014 aluminium Boardman koersfiets met carbon vorken tot triatlon bike ‘getuned’. En een vriend leende me zijn tijdrithelm.”

De tot triatlonfiets omgebouwde Boardman (foto: Rinus Verhamme) “Fysiek vermoeiend werk op de bananenplantage”

Zijn voorbereiding was ook niet evident. Het avontuurlijke leven van een backpacker mag er dan exotisch uitzien, het is ook hard werken om te kunnen overleven. En dat zorgt voor een niet zo gemakkelijke combinatie met trainen voor een Ironman. “Het was niet gemakkelijk, nee. Ik werkte op een bananen-plantage in de natste regio in Australië. Het is 40 uur per week hard werken. Het werk was zeer fysiek vermoeiend en de motivatie om na een 9 uur lange werkdag, toch nog drie uur te trainen, was soms ver te zoeken,” verduidelijkt de man uit het West-Vlaamse Tielt.

Rinus had tot de Ironman Cairns nog nooit een triatlon gedaan, en de wedstrijd viel wel mee, al was het lopen lastig door de warmte. “De wedstrijd was best wel ok, maar het was 32 graden en de warmte maakte het wel zwaar. Het lopen was voor mij het lastigste. In de hitte was het moeilijk om tempo te houden zonder te oververhitten en vooral maagkrampen te ontwijken van de gels en vloeibare electrolytes.”

Rinus Verhamme’s finish in de Ironman Cairns (foto: Rinus Verhamme) “Ja, ik ben verkocht aan triatlon nu”

Met een debuut van 12u40 heeft Rinus Verhamme de smaak ook meteen te pakken en voorlopig is er ook nog geen sprake van terugkeren naar België. Hij heeft zijn volgende Ironman al gepland, opnieuw down under. “Ja, ik heb nog triatlonplannen,” lacht hij. “Ik ben volledig verkocht nu. Alleen is de volgende wedstrijd pas in mei. Waarschijnlijk wordt het dan de Ironman Australia in Port Macquarie,” aldus Rinus.

Jong talent van Belgisch triatlon team wint bij debuut op volledige afstand in Ironman Cairns

In gesprek met triatleet Maarten van der Weijden ; een warm welkom

Trikipedia 1 year 2 weeks ago

Dinsdag 13:00 uur staat in de agenda genoteerd. Maarten van der Weijden is (opnieuw) onderweg naar Maastricht en we hebben afgesproken om samen eens even te praten over zijn triathlon ervaringen. Natuurlijk informeer ik eerst even of hij hersteld is van zijn inspanningen afgelopen zondag.
“Maandag had ik wel serieus zere benen en een rustdag ingelast, vandaag een hersteltraining en nu voel ik me weer helemaal oké. Ik heb een lichaam dat duursport aan kan “.

Afgelopen zondag deed Maarten mee aan de Olympische afstand triathlon tijdens het Multisportfestival in Maastricht. Zijn derde triathlon na Workum en Roermond. Op mijn vraag hoe hij in contact is gekomen met triathlon, antwoord Maarten:
“In de periode dat de zwembaden dicht waren, ben ik gaan fietsen en lopen. Ik moet mijn energie tenslotte kwijt. Als je dan een beetje kan zwemmen en je gaat fietsen en lopen, is de link naar de triathlonsport al snel gemaakt.  Het is niet zo dat ik in de kring van mensen om me heen triatleten heb die me op dit idee brachten, ik heb het zelf bedacht”.

De afgelopen maanden heb ik 6 dagen per week 3 uur getraind op vooral fietsen en lopen. Door mijn sportieve verleden kan ik veel trainingsuren aan en herstel snel. Maar ook in de voorbereiding van  de Elfstedentocht trainde ik veelal 3 uur per dag met af en toe een extreme training, zoals 24 of 36 uur in een zwembad.
Mijn zwemmen is op dit moment niet optimaal, dat heeft alles te maken met de gesloten zwembaden in de afgelopen periode. Ik zwem nu 1.20 in een zwembad, normaal gesproken zou dat onder de 1:15 zijn. (Wat me overigens wel verbaasde afgelopen zondag was het  grote verschil tussen mijn zwemtijd en die van de Pro’s. Dat is niet normaal, daar is iets gebeurt volgens mij.) 

Afgelopen zondag stond Maarten natuurlijk volop in de aandacht bij pers en ook mede-atleten. Ik vraag hem of het hem niet hindert tijdens een dag sporten.
Ik ben wel wat gewend en ik vind het niet vervelend. Ik ervaar een warm welkom binnen de triathlonsport, een hele fijne sport en als ik door mijn aanwezigheid aan de publiciteit een beetje mee kan werken , doe ik dat heel graag. Het is toch prachtig dat je door de mede-atleten wordt aangemoedigd, als je hen passeert of zij passeren jou. En ik vind het niet vervelend om te verliezen. Er zijn Olympische Kampioenen die daar absoluut niet tegen kunnen, ik heb er geen moeite mee.

Nieuw voor hem zijn de overgangen in de triathlonsport; van zwemmen naar fietsen en van fietsen naar lopen.
Ik hoor van veel atleten dat ze daar behoorlijk last van hebben, ik heb er totaal geen last van. Door mijn duursportverleden verzuur ik niet en kan ik vanaf het begin op een relatief lage hartslag vol gas geven bij fietsen en lopen.

Tenslotte zijn doelen in de triathlonsport
Plannen voor nu zijn er niet concreet door de huidige omstandigheden. Ik had al een halve triathlon gepland staan in Hoorn en die afstand staat natuurlijk nog op het verlanglijstje. Maar ook wil ik een hele gaan doen, fysiek kan mijn lichaam dat aan. En als ik dan een hele doe is dat waarschijnlijk  in Nederland.

In ons gesprek valt regelmatig de term Maarten van der Weijden Foundation. Als Maarten over zijn stichting praat, ervaar ik de passie van hem, hij wordt nog enthousiaster, praat sneller en luider en uit alles spreekt zijn bevlogenheid om de kankerpatiënt te helpen !
Ik vind sporten gewoon leuk en combineer dat veelal met het werven van fondsen voor mijn stichting, de Maarten van der Weijden Foundation. Er zijn tal van initiatieven . Zo lopen we met team Maarten mee met o.a. de 7 Heuvelenloop , de 25 kilometer door de Schoorlse duinen. Ook zijn we bezig met andere sporten om op deze manier geld bijeen te brengen voor kankeronderzoek.

Volg Maarten op Facebook  via https://www.facebook.com/maarten.vanderweijden.7 of via de Maarten van der Weijden Foundation

 

Arnaud Dely vierde in uitgeregende Franse GP duatlon

3athlon.be 1 year 3 weeks ago

Heel wat Belgische duatleten waren de afgelopen twee weken in Frankrijk actief in het heropgestarte Grand Prix duatlon circuit. In Vairé werd Tim Van Hemel, een dag na zijn tweede plaats in de Houffaraid, vijfde. En afgelopen weekend deed Arnaud Dely nog een plaats beter. Arnaud werd vierde in de uitgeregende manche in Le Poinconnet, waar de temperatuur nooit boven de 10 graden kroop en het de hele dag regende. Heel wat atleten vertoonden verschijnselen van onderkoeling.

Tim Van Hemel werd vorige week knap vijde in de eerste Grand Prix duatlon van 2020 in Frankrijk in Vairé. De Belgische duatleten kregen groen licht om af te reizen naar de Vendee, de streek waar een paar weken geleden een aantal Belgische triatleten al sterk presteerden in de 70.3 Ironman van Sables d’Olonne. Ook deze eerste GP duatlon van 2020 werd overigens georganiseerd door dezelfde Sables de Vendee Triathlon club van Frederik Van Lierde. De vijfde plaats van Van Hemel was opmerkelijk, want daags voordien werd hij nog tweede in de zware Houffaraid in Nisramont…

Dely wil onder 29′ op BK 10 km

Dit weekend was er de GP in Le Poinconnet, in het departement van de Indre. Arnaud Dely zat meteen voorin in het eerste lopen, samen met onder andere Vincent Bierinckx. Jan Petralia, Tim Van Hemel en Nicolas Tilman volgden in een achtervolgende groep. Op de fiets kregen we vooraan een compacte kopgroep, waaruit Robin Moussel ontsnapte. Hij zou derde worden, want in de laatste loopproef werd er erg snel gelopen. Mael Alric en Nathan Geurbeur bleven nog over van de kopgroep en pakten de eerste twee plaatsen. Arnaud Dely liep de snelste looptijd in 7’46, met in zijn zog Benjamin Choquert. Hij werd vierde op 17 seconden van de winnaar in een spannende spurt met wereldkampioen duatlon Choquert.

Arnaud Dely is al enige tijd in vorm en liet ook op de piste in Eigenbrakel op de 5.000 meter al indrukwekkende tijden zien, waar hij na drie weken hoogtestage een . Op 11 oktober is hij een van de outsiders op het BK 10 km lopen in Lokeren, tegen onder andere Naert, Buchiki en andere toppers. De ambitie van Arnaud is om er onder de 29 minuten te gaan…

Maurine Ricour 11de

Jan Petralia was de tweede Belg op de 25ste plaats. Vincent Bierinckx werd 33ste, Tim Van Hemel 34ste en Nicolas Tilman 60ste. Bij de vrouwen won Audrey Merle in 1u00’41. Maurine Ricour werd knap elfde op drie minuten van Merle.

Afwachten voor de komende wedstrijden – WTJ 1637

Trikipedia 1 year 3 weeks ago

MAANDAG – Na een weekend vol sportplezier kwam maandag de kater. Het coronavirus heeft het nog te veel naar haar zin in Nederland. Nieuwe maatregelen volgden en wat dat voor de nog resterende evenementen tot gevolg heeft, is onzeker. Over de laatste triathlon van het jaar (3 en 4 oktober) neemt de organisatie van TriHard Series vandaag een besluit.

De 70.3 Ironman West-Friesland was al van de kalender. Ik denk dat Extra Leisure nu wel enigszins opgelucht adem haalt. Stel je voor dat alles en iedereen klaar stond voor de grote wedstrijd in Hoorn en er – met nog vijf dagen te gaan – alsnog een streep gezet moest worden. Die druk is even van de ketel. Voor de Limburgse organisatoren is het nog te hopen dat de Groene Loper Run op 11 oktober wel door kan gaan. Relatief valt het met besmettingen in Zuid-Limburg mee, maar in deze gekke tijden weet je het nooit zeker.

Ouderkerk horen we later op de dag. Er is daar als extraatje bovendien nog een Teamrelay. Geen mixed-teams, zoals volgend jaar bij de Olympische Spelen maar een kwartet mannen of een kwartet vrouwen. Goed om dat soort wedstrijdjes (‘formats’ zeggen ze in de mediawereld) ook steeds vaker in eigen land uit te testen. We hebben toch enige naam opgebouwd op de internationale wedstrijden met de estafettes en voor de continuïteit moeten we daar zeker mee doorgaan.

Het zou overigens zeer sneu zijn, mocht het NK duathlon in Almere niet door kunnen gaan. Juist de duatleten hebben dit seizoen nauwelijks startgelegenheid gehad. Dus we duimen voor jullie op een NK. Dat het zonder publiek eventueel zou moeten, is inmiddels al wel te overzien. Voor mezelf moest ik het plannetje om de 30e editie van de triathlon in Alanya nog eens bij te wonen al in een vroeg stadium bijstellen. Ook de Turkse organisatoren, waar ondergetekende de eerste zeventien jaar van meemaakte, hebben hun World Cup al in een vroeg stadium gecanceld. Maar oko daarvan geldt: uitstel is geen afstel.

In België werd het korte seizoen afgelopen weekend al afgesloten. De triathlon van Dendermonde werd overigens wel een duathlon, maar de strijd was er niet minder mooi om. Bovendien een klasbak als winnaar: Bart Aernouts, die normaliter al richting Hawaii vertrokken zou zijn. Bart klopte Brecht van Vooren en Sander Heemeryck. In de top tien louter Belgische toppers trouwens. Winnares was Katrien Verstuyft, waarmee de erelijst van Dendermonde nog fraaier wordt dan ze al was. Zij had weinig moeite om Chariel de Kock en Jonie Vanhoutte achter zich te houden. Jef Bogers was op een 63e plaats beste Nederlander. Op de sprint duathlon – winst voor Laurens Verluyten en Kaat van Eynde – was Wouter Verstraate op de veertiende plek onze beste landgenoot.

 

Valencia; Saskia zevende in Cairns; de prominenten in Maastricht; Derk 18e in Cozumel – WTJ 1636

Trikipedia 1 year 3 weeks ago

ZONDAG – Dynamischer dan ooit, de sportkalenders. Er wordt voortdurend geschoven met data teneinde er toch nog wat van te maken. Het moeilijkst is dat voor de grote internationale evenementen, omdat je met reisrestricties te maken hebt en ook niet weet of de lokale omstandigheden corona-bestendig zijn.

Zo heeft de ITU na de World Cup in Karlovy Vary toch nog twee World Cups op het menu staan. Op 10 oktober (over twee weken) is dat in het Italiaanse Arzachena en op 7 en 8 november alsnog in Valencia. Ongetwijfeld trekken de wedstrijden nog een topveld, want de ITU heeft besloten het prijzengeld voor de World Triathlon Ranking op 100.000 USDollars te stellen. Daarvoor tellen de wedstrijden in Hamburg, Mooloolaba, Karlovy Vary, Arzachena en Valendia. 1000 punten voor Hambrug-winst, 500 in elk van de andere races. Dus ik vermoed allemaal dat Maya Kingma nog wel even doorgaat dit jaar.

Saskia Jurriaans goed bezig in 70.3 IM Cairns

Doorgaan deden de triatleten dit weekend ook overal waar het weer mocht. De Ironman Cairns noemden we al. Tegelijkertijd was ook de 70.3 Ironman in dezelfde stad in Queensland. Daarin geen pro’s, maar wel even melden dat de top drie bij de mannen bestond uit Nathan Dortmann, Damien Bulters en Jason Hamilton en bij de vrouwen uit Mago MacKintosh, Georgina Wright en Sarah Richmond. Allemaal Australische triatleten. Maar er was ook Nederlands succes, want Saskia Jurriaans eindigde als zevende op 26 minuten van de winnares. Ze stond er zelfs mee op het podium: derde bij de vrouwen 35-39 jaar. Saskia woont en werkt in Townsville aan de noordoost kust van Australië. Na het zwemmen lag ze zesde, na het fietsen ook. Op de halve marathon verloor ze nog een plekje.

Maarten ziet ‘concurrentie’ toenemen

Ook op een wat herfstachtige zondag geven veel atleten te kennen dat ze vooral genoten hebben van de wedstrijden. Uit Maastricht nog even de uitslagen van de prominente atleten meenemen. Maarten van der Weijden deed het weer netjes. Hij finishte als 41e van de 460 triatleten in 2.23 uur. In zijn leeftijdsgroep kwam de 38-jarige Olympisch kampioen als twaalfde over de meet. Het was zijn derde triathlon in een paar weken tijd. Maarten kwam bij de agegroupers als eerste uit de Maas, maar deed wat voorzichtiger op het fietsparcours. ,,De klimmetjes waren serieuzer dan in Roermond. En het was iets linker, hier en daar natte, gladde wegen. We hebben weer veel geleerd al lijkt de concurrentie met de week sterker te worden. Haha. Zonder gekheid, ik heb er ontzettend veel plezier in. Nu maar even wat gas terugnemen. Maar ik heb de smaak wel helemaal te maken hoor jongens.’’ Komende week hebben we een uitgebreid interview met Maarten over uiteraard zijn nieuwe sport.

Emiel Frambach doet ’t ook gewoon

Jerry Kenbeek (Mister Hoka) kwam als 61e (zevende M45) binnen in 2.27.33. Erik Meijer – profvoetballer van 1988 tot 2006 bij onder meer Fortuna Sittard, Antwerp FC, FC Eindhoven, PSV, Bayer Leverkusen en Liverpool – was nog sterker dan vorig jaar. Nu finishte Erik als 107e in 2.35.46 uur. Dat is ook vierde M50! Ook oud-collega Boudewijn Zenden was rap klaar: nu dik onder de drie uur in 2.51.54 en 247e totaal.

En laten we zeker Emiel Frambach niet vergeten. De grote inspirator en founding father van al die mooie sportevenementen in en rond Maastricht. Emiel finishte als 408e in 3.20.52 uur bij zijn debuut. Bovendien vijfde bij de M60. Klasse. Last but not least: het team Rollen voor Spieren met Glenn Wijntjens. Weer een triathlon volbracht, nu als achtste team in 3.21.22 en bovendien weer heel veel centjes voor het goede doel. De estafettes werden trouwens gewonnen door Team Rilatrons (zaterdag) en Team ABS Reunited (zondag).

Cozumel gewonnen door Sam Long en Holly Lawrence

De derde race onder het Ironman-label zit er ook op. In het Mexicaanse Cozumel kon de 70.3 Ironman weer doorgaan. Opvallend: Mexico was het land waar in maart het langst wedstrijden door bleven gaan en is nu ook weer een van de eersten waar het kennelijk kan. De wedstrijd werd gewonnen door de Amerikaan Sam Long. Hij viel niet op bij het verlaten van het kristalblauwe zwemwater van Cozumel, want toen lag de Amerikaan pas achttiende op ruim drie minuten van de Mexicaan Irving Perez Pineda/ Op de fiets kwam eerst de Chileen Martin Ulloa naar voren, maar na veertig kilometer was Sam Long alles en iedereen al voorbij gesjeesd. In een moordend tempo breidde Long zijn voorsprong uit op zijn landgenoot Nicholas Chase, zijn achternaam waarmakend. In gezelschap van topfavoriet Tyler Butterfield begon Chase vier minuten na Sam Long aan de halve marathon. De Bermudaan zette de achtervolging in, Chase stapte uit. Het verschil werd kleiner en kleiner, maar aan de finish hield Sam Long nog altijd een minuut over op Tyler Butteriield, de derde plaats ging naar Mauricio Mendez Cruz vooral bekend uit de crosstriathlons/Xterra’s. Matt Hanson, ooit een razendsnelle tijd op de Ironman Texas werd vijfde. Voor Long was het zijn derde 70.3 Ironmanzege. Eerder dit jaar won hij ook twee VR-Ironman races.

Derk mist aansluiting met zwemmen

Voor Derk de Korver was het met een onderbreking van een jaar pas zijn tweede pro-race. De in Amerika woonachtige Flying Dutchman kwam tot een achttiende plaats op 40 minuten achterstand ten opzichte van Sam Long. Als 21e en laatste pro kwam Derk uit het zwemwater. De voorlaatste pro lag twee minuten op hem voor. Het zou voor Derk een lange solorace worden, waar de concurrentie hier en daar kon profiteren van groepsvorming. Toch slaagde de ex-werknemer van Google erin om iets op te schuiven in de ranking. Even lag hij zeventiende, maar op de 21 kilometer moest hij toch nog een plaatsje prijsgeven.

De winst bij de vrouwen ging naar de Britse Holly Lawrence. Zij had geen enkele moeite om de wedstrijd naar haar hand te zetten. Romina Biagioli uit Argentinië en de Mexicaanse Cecilia Perez werden op aanzienlijke achterstand (10 respectievelijk 12 minuten) tweede en derde. Na het zwemmen was Holly nog even in gezelschap van de Mexicaanse Lizeth Rueda. Na 70 kilometer lag Rueda nog steeds tweede maar wel al op tien minuten. Bij het lopen moest de Mexicaanse de tol betalen. Rueda werd nog wel vierde op een kwartier achterstand van de Britse, waar ze samen mee door het water crawlde. Al 17 keer eerder was Holly Lawrence de snelste op een 70.3Ironman.  In Cozumel gingen 530 atleten van start.

 

 

 

Pages