Nieuws van de Nederlandstalige nieuwssites

Maarten van der Weijden debuteert met elfde plaats in Workum – WTJ 1613

Trikipedia 1 year 3 months ago

ZONDAG – Hij deed het echt. Maarten van der Weijden was er vanmiddag bij in de triathlon van Workum.  Hij hield dus woord en is begonnen aan een nieuw sportavontuur wat hem uiteindelijk via de halve triathlon 70.3 Ironman van West-Friesland bij een echte Ironman moet brengen. In de luwte (Workum is een kleine wedstrijd, geen NTB-licentie) werkte de boomlange topsporter zijn debuutwedstrijd af.

Maarten knap elfde bij debuut

Het was geen best weer in Workum, maar de drie onderdelen konden wel worden afgewerkt. Maarten was trouwens vrijwel de enige zonder wetsuit aan. Uitkomend in de tweede mannenserie kwam de Olympische kampioen open water zwemmen van Beijng 2008 na 500 meter als tweede aan de kant. De Fries Arjen van der Meulen bleef hem nog enkele seconden voor. De twee zouden ook op de fiets in elkaars buurt blijven. Interessant was natuurlijk hoe Maarten de andere onderdelen zou volbrengen. Met de twintigste fietstijd was de Elfstedentochtzwemmer op de zesde plaats terecht gekomen.

Vooraan namen ervaren jongens als Bram Smit, Eric Wattez en Tiedo Tinga het heft in handen. Maar Maarten deed nog steeds lekker mee. De 5 afsluitende kilometers hardlopen gingen in 21.37 minuten, goed voor de 27e looptijd op een deelnemersaantal van 104 lang niet gek. Maarten is de voorbije maanden 19 kilo afgevallen en dat is hem af te zien. Aan de streep hoefde de organisatie dan ook niet lang op de sportheld te wachten: elfde in 1.03.15 uur daarmee zeven minuten achterstand op winnaar Bram Smit.

Bram Smit en Sione Jongstra winnen

Bram, triatleet uit Haren, was vier minuten rapper dan Sander de Jong uit Wageningen en Frank Jansen, tegenwoordig woonachtig in Veenendaal. Een terechte winnaar trouwens, die in januari ook al de crossduathlon in hetzelfde Workum won en vorige week sterk vijfde werd in de Challenge de l’Ourthe. Dyan Hendriks was nummer vier, snelste loper (16.51) Mervin van der Horst vijfde. Andere kanshebbers als Tiedo Tinga en Thomas Wobma finishten achtste en negende. En toen volgde Maarten van der Weijden dus al.

Eerder in de middag was Sione Jongstra de snelste van zeventig vrouwen in een aparte serie. Sione was uit het zuidelijkste puntje Limburg naar het noorden gekomen. Al is het natuurlijk altijd te combineren met een familiebezoekje in Drenthe. De veelvuldig wereld-, Europees en nationaal kampioene kreeg het niet cadeau, want Marjan Andringa was ook gebrand op de zege. Toch kon de Friezin de twee minuten zwemachterstand niet meer goed maken. Op een minuut achterstand werd ze tweede. Christina Draijer werd net als partner Frank derde.

De vroege mannenserie werd gewonnen door Ruud Doodeman. Frank Berghuis en Alex Bergsma waren op enige afstand de naaste achtervolgers. De 1/32e triathlon voor de jeugd was een prooi voor Bjorn Engel uit Almere en Nynke Tinga uit Bolsward, inderdaad dochter van…. De jongste groep kids had als winnaars Jiri Heppener en Zoey de Vries uit respectievelijk Bolsward en Drachten. De weersomstandigheden waren bar en boos en wie kritisch keek zag dat niet alles coronaproof verliep. Het was de zevende editie van de Workumse triathlon en zoals dat met Friezen gaat: met de NTB in zee gaan vinden ze niet per se nodig. Belangrijk is dat er wedstrijdgelegenheid is en dat alles veilig verloopt. Met of zonder bond.

WK Mixed Relay: Fransen nu het meest succesvol

Vier keer hebben de Fransen nu de wereldtitel op de Mixed Relay te pakken. In 2014 voor het eerst en de afgelopen drie jaar op rij. Daarmee is Frankrijk het meest succesvolle land sinds dit WK in 2009 werd ingevoerd. Waar Nederland sinds 2018 vasthoudt aan het vaste kwartet Maya – Marco – Rachel – Jorik, daar hebben de Fransen een basisselectie van zes atleten. Dit keer was bijvoorbeeld wereldkampioen Vincent Luisd niet van de partij. Dorian Coninx nam met verve de honneurs waar. En Emlie Morier was vorig jaar bij de titelstrijd nog de triatlete, die de wedstrijd moest openen. Naast vier keer WK is Frankrijk ook al twee keer Europees kampioen en dan weer met andere atleten, zoals Pierre le Corre en Sandra Dodet. Voor de volledigheid: dit keer bestond ‘de Haantjes’ uit Leonie Periault, Leo Bergère, Cassandre Beaugrand en Dorian Coninx. De Amerikanen leverden Taylor Spivey, Kevin McDowell, Katie Zaferes en MorganPearson en de Britten wereldkampioene Georgia Taylor-Brown, Barclay Izzard, Jessica Learmonth en Alex Yee. De Brownlee-broers waren al gevlogen, Ali deed zondag elders al weer een wedstrijd. Hamburg is trouwens al acht jaar op rij strijdtoneel van dit WK.

ETU Junior Cup Banyoles

De derde ETU junior Cup (na Riga en Olsztyn) was in het Spaanse Banyoles. Alleen de Spanjaarden en Portugezen kwamen naar de Catalaanse stad. De sprint triathlon werd gewonnen door de Portugees Alexandre Montez (in Polen al tweede) en de Spaanse Helena Moragas Molina.

 

Alles over het WK Mixed Relay Hamburg; Nederlands kwartet elfde – WTJ 1612

Trikipedia 1 year 3 months ago

 

ZONDAG – Tussen 1989 en 2015 mocht ik voor de NTB (en triathlon in het algemeen) de persberichten richting landelijke media/ANP verzorgen. Feitelijk een verlengstuk van het bondsburo wat in het weekend niet open was. De nazit van leuke wedstrijden was er niet bij, want de rest van Nederland moest via mijn tikmachine/computer op de hoogte gebracht worden van triathlonnieuws. Dat gebeurde objectief, volgens de soms strenge regels van het ANP. Topsport is hard, daar hoort een eerlijk verhaal bij ook al was ik eerder op de dag nog zo’n enthousiaste speaker.

Platform voor positiviteit

Het bracht me wel eens in moeilijkheden. Atleten vonden het vreemd dat ik ze op topniveau soms matig vond presteren. Alsof ik het beter kon. Tegelijkertijd werd het moeilijker om langdurig te moeten constateren dat wij helaas geen Alistair Brownlee, Javier Gomez of Nicola Spirig in huis hadden. Er stond genoeg tegenover, maar continu in de prijzen vallen? Dat was er niet meer bij. En toen kwamen de websites. Eerst 3athlon.nl daarna Trikipedia. Eindelijk een platform waar nog steeds objectief naar de sport gekeken wordt, maar met veel ruimte voor de persoonlijke noot.

Deze lange inleiding (vreemde eigenschap van me) hoort bij de weergave van het WK Mixed Relay in Hamburg. Want een elfde plaats, nee daar wint het Oranje kwartet ‘de oorlog niet mee’. Naar oorzaken is het in eerste instantie gissen. Was Maya Kingma nog in de roes van haar zesde plaats gisteren? Was Rachel Klamer wel toe aan twee topwedstrijdjes achter elkaar? Ontbeerde Marco van der Stel de vorm waar hij normaliter in een seizoen naar toe groeit? Waarom zagen we Jorik van Egdom de voorbije maanden zo weinig?

Vragen waar de staf van het Nederlands team ongetwijfeld passende antwoorden op heeft. Die hoeven ze niet met ons te delen, als het maar leidt tot verbetering. En we hebben nog even tot de Olympische Spelen van Tokyo gelukkig. Een geluk bij een ongeluk is immers dat dit WK geen direct beoordelingsmoment was voor de Spelen. Anders zag het er voor de nummer drie van drie jaar geleden even wat minder uit.

Lesje gehad op details

Top zes was uitgangspunt. Het werden vijf plaatsen lager. Frankrijk was andermaal de sterkste. De Amerikanen volgden en de Britten maakten het podium compleet. Met 300 meter zwemmen, 6,5 kilometer fietsen en 1700 meter lopen en dat maal vier weet je dat de verschillen minimaal kunnen zijn. Adrie Berk zei het na afloop treffend: De relay wordt op details beslist. Vandaag lesje gehad.

Maya Kingma opende zoals gebruikelijk. Met het afleggen van de onderdelen (tweede uit het water b.v.)  was niks mis, met de wissels des te meer. Terwijl de Britten met kersvers wereldkampioene Georgia Taylor-Brown een eerste gaatje sloegen, was Maya alert genoeg in het water en op de fiets, maar in de wisselzones leek ze ten opzichte van de concurrentie haast stil te staan. Vooraan waren het na Team GB de Amerikanen, Belgen, Denen, Fransen en Noren die tempo maakten.

Marco lost bij kopgroep

Bijgevolg mocht Marco van der Stel als negende aan zijn heat beginnen. Zwemmen geen probleem, hij sloot weer aan bij de kopmannen. Bij fietsen werd het tempo door zeven concurrenten flink opgevoerd, Marco moest de leiders laten gaan. Hij werd opgeslokt door achtervolgers en was twaalfde in de wissel met Rachel op een dikke minuut van de Noren, die de kop overnamen dankzij  Kristian Blummenfelt, die een sterke solo bekroond zag.

Hard werken Rachel niet beloond

Consolideren. Dat is wat Rachel Klamer als derde deed. Vooraan bleven vijf teams over (USA, B, GB, F en N) en Rachel knabbelde een fors stuk van de achterstand weg. Vijf andere landen kwamen ongeveer gelijk met de nummer acht van de wereld uit het water en samen zetten ze de achtervolging in. Even leek het te lukken, maar Rachel moest veel werk alleen opknappen en bovendien zaten vooraan ook niet de eersten de besten: Jessica Learmonth, Cassandre Beaugrand en ex-wereldkampioene Katie Zaferes. Het verschil werd vergroot tot anderhalve minuut. Als achtste kwam Rachel bij slotloper Jorik aan. Jammer dat haar harde werken onvoldoende werd beloond.

Hoe doet Jorik het?

Het was uitzien hoe Jorik het er vanaf zou brengen. In het water verloor hij tijd en daarmee kostbare posities, fietsen ging hard en daarmee herstelde hij zich enigszins. In elfde positie met de Oostenrijkers en Italianen kort voor zich zat een top tien er nog altijd in. Maar alle landen hadden een sterke laatste troef in handen, zo bleek. Jorik kwam stukje voor stukje dichterbij, maar positiewisselingen kwamen er niet meer. De elfde plaats op 19 teams is waarschijnlijk een klassering, die Oranje zo snel mogelijk wil vergeten. En zoals altijd: food for thoughts.

Nog wel even naar de kop van de race. Frankrijk won opnieuw de wereldtitel, de Amerikanen kwamen nog wel terug maar strandden op negen seconden. De Britten hadden 35 tellen meer nodig en de Noren verrasten met een vierde plaats. De Belgian Hammers koersten op een vijfde plaats af en voordat de Nederlanders binnen liepen kwamen eerst nog de Denen, Zwitsers, Duitsers, Oostenrijkers en Italianen. Diverse landen, die normaliter achter Oranje bivakkeren. Het is even niet anders.

 

Nederland (11e) zakt door ijs tijdens Mixed Team Relay: doelstelling te hoog gegrepen

3athlon.nl 1 year 3 months ago

In wat het Olympisch jaar had moeten zijn, en in een bij vlagen regenachtig maar ook zonnig Hamburg, heeft het Nederlandse team tijdens het WK Mixed Team Relay zojuist een flinke tegenvaller te verduren gekregen. Terwijl er werd gemikt op een zesde plaats, bondscoach Louis Delahaije liet vooraf optekenen dat dat de doelstelling was, moesten Maya Kingma, Rachel Klamer, Marco van der Stel en Jorik van Egdom genoegen nemen met een elfde plaats. De winst ging naar een bijzonder sterk Frankrijk, gevolgd door Amerika en Groot-Brittannië.

Eerste heat: Maya Kingma sterk, maar matige wissels

Tijdens de Mixed Team Relay moesten alle atleten 300 meter zwemmen, 6.5 kilometer fietsen en 1.7 kilometer hardlopen voordat ze hun landgenoten wegtikten. Voor het Nederlandse team kwamen uiteraard Maya Kingma, Rachel Klamer, Marco van der Stel en Jorik van Egdom in actie en het was Kingma die namens dit viertal het spits mocht afbijten. Dat deed ze vanaf de start zeer verdienstelijk, want in de voeten van de Oostenrijkse koploopster, Therese Feuersinger, kwam ze als tweede uit het water. Enigszins opvallend was het hoe erg Kingma naar lucht aan het happen was terwijl ze naar haar fiets rende en ook haar wissel was niet de snelste, maar wel hield ze aansluiting bij de grote kopgroep. Een paar seconden daarvoor probeerde Feuersinger in haar eentje weg te komen, maar die poging was geen lang leven beschoren.

(tekst gaat verder onder foto)

Feuersinger probeert vroeg in de wedstrijd weg te komen. (Foto: 3athlon.nl)

Kingma handhaafde zich prima in de kopgroep en kwam als derde terug in de wisselzone. Daar volgde echter opnieuw een matige wissel, waardoor ze rond de tiende positie aan het lopen kon beginnen. De snelste dames hadden toen echter al een gaatje geslagen, waarbij vooral de Britse  Georgia Taylor-Brown het tempo dicteerde. Terwijl ze gisteren nog individueel Wereldkampioen werd, liep Taylor-Brown ogenschijnlijk makkelijk weg bij alle concurrenten en zo was het Groot-Britannië dat als eerste aan de tweede heat kon beginnen. Dat deden ze met een voorsprong van dertien seconden op onder andere Amerika, België, Denemarken en Frankrijk. Ook Noorwegen had nog aansluiting, terwijl Tsjechië op 18 seconden volgde. Kingma keerde met 25 seconden achterstand terug en zo kon Nederland als negende aan de tweede heat beginnen.

(tekst gaat verder onder foto)

Kingma tijdens het looponderdeel. (Foto: 3athlon.nl) Tweede heat: Marco van der Stel zwemt naar voren, maar verliest met fietsen

Tijdens het tweede zwemonderdeel verloren de Britten hun voorsprong alweer en lukte het ook Nederland, dankzij een sterke swim van Van der Stel, de aansluiting terug te vinden. De kopgroep reed echter zo hard en zijn inspanning in het water begon zijn tol te eisen, waardoor Van der Stel de pech had op de fiets te worden gelost. Zo moest hij de kopgroep van zeven laten gaan en fietste hij solo op een achtste plaats. Ondertussen plaatste Kristian Blummenfelt namens Noorwegen een krachtige versnelling en zo probeerde hij er in zijn eentje vandoor te fietsen. Daar slaagde hij behoorlijk in, want hij zag zijn voorsprong al snel oplopen tot vijftien seconden en dat was ook het verschil waarmee hij aan het lopen begon. Van der Stel keek op dit punt tegen een achterstand van 48 seconden aan en lag nog steeds achtste.

Tijdens het lopen behield Blummenfelt zijn voorsprong en zo begon Noorwegen dus als eerste aan de derde heat. Als tweede en derde begonnen België en Frankrijk, beiden op dertien seconden achterstand. Van der Stel werd bijgehaald door onder andere Zwitserland, Duitsland en Spanje en tikte als twaalfde Rachel Klamer weg. Nederland had toen een achterstand van 1:08 minuut.

(tekst gaat verder onder foto)

Blummenfelt versnelt en zet alles op alles om vooruit te blijven. (Foto: 3athlon.nl) Derde heat: Klamer roept op om tempo te maken, maar achterstand wordt groter

Opnieuw klonterde het voorin samen tijdens het zwemonderdeel: Noorwegen verloor haar voorsprong en kwam samen met Amerika, België, Groot-Brittannië en Frankrijk uit het water. Ondertussen deed Klamer wat terug door een paar seconden van haar achterstand af te snoepen: ze kwam nog steeds als twaalfde uit het water, maar had de achterstand verkleind tot 56 seconden. Zo kon de Nederlandse samen met Spanje, Duitsland, Hongarije, Switzerland en Oostenrijk aan het fietsen beginnen.

Op de fiets waren het drie van de beste atletes die er samen vandoor gingen: namens Amerika Katie Zaferes, namens Groot-Brittannië Jessica Learmonth en namens Frankrijk Cassande Beaugrand. Ondertussen verloren de dames daarachter allemaal tijd, tot frustratie van Klamer die op beeld duidelijk de overige dames opriep door te rijden. Dat kon overigens niet voorkomen dat er uiteindelijk met bijna anderhalve minuut achterstand op de koploopsters werd gewisseld.

Tijdens het lopen wist Klamer die achterstand niet op te laten lopen en werden er ook een paar dames gelost: zo kon Nederland als achtste aan de laatste en vierde heat beginnen.

Klamer maant de achtervolgende groep door te rijden. (Foto: 3athlon.nl) Vierde heat: Frankrijk domineert, Van Egdom maakt geen plaatsen goed

Terwijl Jorik van Egdom in het water meteen tien seconden verloor namens Nederland, en daarmee ook weer drie posities, werd het ook snel duidelijk dat voorin Frankrijk, Amerika en Groot-Brittannië zouden gaan strijden om het eremetaal. Dorian Coninx had dat ook door en trok namens Frankrijk meteen flink door op de fiets. Al snel pakte hij een flinke voorsprong van ruim tien seconden op Amerika en zelfs dertig seconden op Groot-Brittannië. Dit waren dan ook de verhoudingen toen er werd begonnen aan het laatste looponderdeel. Ondanks verwoede pogingen van Van Egdom om dichterbij te komen, lukte dat niet en zo wisselde hij als elfde met 1:48 minuut achterstand. Van Egdom had daarmee nog wel zicht op de achtste positie.

Coninx gaf zijn voorsprong tijdens het lopen niet meer weg en zo kroonde Frankrijk zich Wereldkampioen. De Amerikanen kwamen nog wel dichtbij, maar gaven uiteindelijk negen seconden toe. Groot-Brittannië pakte het brons op 35 seconden. Jorik van Egdom verloor tijdens het lopen nog terrein en zo werd Nederland 11e met een achterstand van 1:59 minuut.

Coninx als eerste over de streep, Frankrijk Wereldkampioen. (Foto: 3athlon.nl)

The post Nederland (11e) zakt door ijs tijdens Mixed Team Relay: doelstelling te hoog gegrepen appeared first on 3athlon.nl.

De vroege wedstrijden van zondag; IM Les Sables en Gdynia, 4e plaats voor Sarissa de Vries

Trikipedia 1 year 3 months ago

Twee IM 70.3 wedstrijden op deze zondag.

In Frankrijk IM 70.3 Les Sables. Rodolphe van Berg greep de winst. De laatste Ironman race van Frederik van Lierde, nog één race rest hem als Pro, zijn eigen wedstrijd in Menen.
1 Rodolphe von Berg 3:44:12
2 Antony Costes 3:45:26
3 Pieter Heemeryck 3:46:54
9 Frederik van Lierde 3:51:20

Bij de vrouwen streed Sarissa de Vries heel lang voor het podium, pas in de halverwege kwam Alexandra Tondeur voorbij en moest de Vries , op een dertigtal seconden genoegen nemen met een toch mooie vierde plaats. Op 9 en 10 ook nog twee dames met Nederlandse roots; Leanne Fanoy en Frankie Sanjana
1 Justine Mathieux 4:17:55
2 Alexandra Tondeur 4:19:11
3 Fenella Langridge 4:19:21
4 Sarissa de Vries 4:19:54
9 Leanne Fanoy 4:29:16
10 Frankie Sanjana 4:38:28

foto Ironman Europe

In Polen de wedstrijd in Gdynia. Milan Brons als Nederlandse Pro naar een 17e plaats , Deense winst.
1 Magnus Ditlev 3:42:37
2 Thomas Davis 3:44:57
3 Patrick Lange 3:45:50
5 Jan Stratmann 3:46:57
15 Milan Brons 4:01:50

1 Lisa Norden 4:19:15
2 Carolin Lehrieder 4:23:45
3 Kimberly Morrison 4:29:42

Natuurlijk later vandaag meer.

Sarissa de Vries knap vierde in door Justine Mathieux gewonnen Ironman 70.3 Les Sables d’Olonne

3athlon.nl 1 year 3 months ago

Een sterke race werd voor Sarissa de Vries zojuist beloond met een vierde plaats tijdens de door Justine Mathieux gewonnen Ironman 70.3 Les Sables d’Olonne. Lange tijd wist De Vries de Franse goed te volgen, maar op de halve marathon kon ze niet mee in het snelle tempo dat de voorste dames haar oplegden. Voor de Vries pakten de Belgische Alexandra Tondeur een tweede plek en de Engelse Fenella Langridge een derde plaats. Bij de mannen was het de Amerikaan Rodolphe von Berg die er met de winst vandoor ging, gevolgd door de Franse Antony Costes en Belgische Pieter Heemeryck, met wie het podium compleet was.

Na 25:04 minuut in het water, mocht De Vries al als tweede dame haar badmuts en zwembril afzetten. Dankzij een ontzettend sterk fietsonderdeel kon de atlete deze positie voorin het veld vervolgens lange tijd vasthouden. Een kleine minuut bevond de Nederlandse zich achter Langridge tot ongeveer halverwege het fietsen, waarna Mathieux daarover heen kwam en De Vries terugzakte naar een derde plaats. Met een fietstijd van 2:27:38 – 2:32 minuut achter de koploopster – mocht De Vries haar fiets terug in de rekken hangen om haar loopschoenen aan te trekken. Daar verloor de atlete wat tijd op de toploopsters, maar desondanks wist De Vries met een tijd van 4:19:54 uur een nette vierde plek toe te eigenen. Voorin was het Mathieux die de titel op haar naam schreef in 4:17:55 uur. Daarachter finishten Tondeur (+1:16) en Langridge  (+1:25) respectievelijk als tweede en derde.

Mannenrace

Al met het zwemmen liet Von Berg zien in vorm te zijn door als eerste zijn fiets te bereiken. Achter hem maakte topfavoriet Heemeryck zich als vijfde op voor het fietsonderdeel, maar al snel trapte de Belg zich een weg naar voren. Costes kwam ondertussen ook van achter opgezet en vormde zo samen met Heemeryck en Von Berg een sterke kopgroep. Eenmaal op het loopparcours liet Heemeryck zoals gebruikelijk zijn benen gelden en zo sprintte hij snel weg bij de andere mannen. Tot halverwege het lopen hield Heemeryck zijn koppositie vast, voordat de Belg niet langer aan het tempo van Von Berg kon tippen. De Amerikaan kwam er sterk overheen en maakte binnen enkele kilometers duidelijk dat Heemercyk niet terug zou kunnen komen om de zege in ontvangst te nemen. Na 3:44:12 uur was het Von Berg die met het lint boven zijn hoofd zegevierde. 1:14 minuut later kwam Costes over de streep om het zilver in ontvangst te nemen, gevolgd door Heemercyk die genoegen moest nemen met brons (+2:42).

The post Sarissa de Vries knap vierde in door Justine Mathieux gewonnen Ironman 70.3 Les Sables d’Olonne appeared first on 3athlon.nl.

Lisa Norden geeft andere vrouwen triathlonles tijdens Ironman 70.3 Gdynia

3athlon.nl 1 year 3 months ago

In het Poolse Gdynia heeft de Zweedse Lisa Norden zojuist laten zien een klasse apart te zijn. Met een bijzonder groot verschil, zeker als je in ogenschouw neemt dat ze tijdens het lopen rustig aan heeft gedaan, heeft ze zojuist Ironman 70.3 Gdynia op haar naam geschreven. Dat deed ze in een tijd van 4:19:15 uur. Het zilver en brons waren voor Carolin Lehrieder en Kimberley Morrison

Al direct tijdens het zwemmen nam Norden het initiatief en toen kon alleen de Duitse Corlin Lehrieder op vier seconden volgen. De rest van de dames lag al op bijna twee minuten achterstand en in veel gevallen zelfs meer. Toch begon het échte staaltje krachtwerk pas op de fiets, want toen bleek Norden voor iedereen onnavolgbaar. Na 20 kilometer had ze haar voorsprong al uitgebreid tot ruim twee minuten op Lehrieder, na 70 kilometer was haar voorsprong tot bijna zeven minuten opgelopen en in de tweede wisselzone tot ruim acht minuten.

Tijdens het hardlopen kon Norden wat rustiger aandoen en misschien deed ze dat ook wel: ze verloor weer een aantal van haar minuten voorsprong, maar haar overwinning kwam uiteraard nergens in gevaar. Uiteindelijk liep ze onbedreigd naar de zege in een tijd van 4:19:15 uur. Het zilver was 4:30 minuut later voor Lehrieder en het brons, 10:27 minuut later, voor Morrison.

(tekst gaat verder onder foto)

Lisa Norden tijdens de persconferentie, een dag voor de wedstrijd. (Foto: Instagram Lisa Norden) Mannenwedstrijd: Duitsers overklast

Bij de mannen werd de wedstrijd vorig jaar nog gewonnen door Jan Frodeno, maar de Duitser was er vandaag niet bij. Wel stonden er bijzonder veel andere sterke Duitsers aan de start, zoals bijvoorbeeld Patrick Lange, Boris Stein, Florian Angert en Jan Stratmann. Toch kwam er uiteindelijk maar één van hen op het podium en dat was Lange. De voormalig Wereldkampioen maakte vooral veel tijd goed tijdens het lopen en kon zo nog opstomen naar een derde plaats. Het was de Deense Magnus Ditlev die eerder op de fiets al de verschillen had gemaakt en zijn voorsprong tijdens het lopen niet meer uit handen gaf: na 3:42:37 uur bleek hij dan ook de winnaar van Ironman 70.3 Gdynia. Daarachter was het de Britse Thomas Davis die in 3:44:57 uur het zilver pakte en Lange claimde dus het brons na 3:45:50 uur.

Milan Brons was de enige Nederlandse prof binnen het mannenveld. Hij werd 17e, zwom 26:02 minuut, fietste 2:11:51 uur en liep 1:18:43 uur. Met zijn eindtijd van 4:01:50 uur gaf hij bijna twintig minuten toe op de snelste man.

The post Lisa Norden geeft andere vrouwen triathlonles tijdens Ironman 70.3 Gdynia appeared first on 3athlon.nl.

Podersdorf te kort/Janien negende; Ironman Tallinn/Henk Galenkamp twaalfde – WTJ 1612

Trikipedia 1 year 3 months ago

ZONDAG – Op de Tracker van Per van Vlerken konden we de werkelijke afstanden aflezen van de Austria Triathlon in Podersdorf. 175 kilometer en 870 meter fietsen en 39 kilometer en 490 meter lopen. Dat zet de razendsnelle tijden van winnaar Michael Weiss (7.36.56) en alle andere deelnemers wel weer in perspectief.

Parcoursen en afstanden

Overigens was Michi Weiss er na afloop ook helder in: met records heb ik mezelf niet bezig gehouden. In tegenstelling tot de Oostenrijkse commentatoren, die er na de 4.01.00 op de fiets meteen de boeken van Jan Frodeno in Roth 2016 bijhaalden en gedurende de hele marathon hoopten dat hun landgenoot eronder zou blijven. Het lukte net niet, maar het maakte de eerste grote hele van het seizoen extra spannend. En spanning kunnen we in dit mager sportjaar best gebruiken. De all time-lijst op de hele staat waarschijnlijk vol met races waar niet exact de 3,8/180/42 is aangehouden. De fysieke omstandigheden ter plaatse laten het ook niet altijd toe. Soms moet een parcours nog worden gewijzigd, is een lus te kort of wat dan ook. Op Hawaii mag je er op vertrouwen dat de afstanden op het al jaren gebruikte parcours kloppen, maar in de rest van de wereld? En dan hebben de zwemmers soms nog de stroming mee, wordt er meer gedaald dan geklommen enzovoorts, enzovoorts. Hetzij zo. Er stond in Podersdorf geen bonus op het wereldrecord. Atleten zien allemaal op hun eigen fietscomputertjes/horloges wat ze werkelijk hebben afgelegd. Einde discussie.

Pieter en Arjen winnen agegroup Podersdorf

Dat gezegd hebbende, mogen we wel constateren dat de zeven Nederlandse deelnemers het goed gedaan hebben in Podersdorf. Naast die vlammende Edwin Dasselaar randje top tien waren er overwinningen voor Pieter Iedema bij de M60 en Arjen Langbroek bij de M55. Voorts een tweede plaats voor Ingrid Hissink bij de F50. We spraken Pieter nog, die in 10.10 uur de snelste 60-plusser was (trouwens ook sneller dan 55-plus winnaar Arjen). ,,Al met al een pittige wedstrijd. Warm en er stond best wind. Onderweg kwam ik de Oostenrijkse M60 tegen. Hij liep meteen op en opeens was er een camera bij. Ik vroeg: ben jij beroemd. Hij zei ja. Het was een mooie strijd met hem, die ik toch gewonnen heb. Hij was dertien keer naar Hawaii geweest.’’

Janien tiende op karakter

Op karakter liep Janien Lubben de wedstrijd uit. Nadat ze lek reed was meestrijden om de medailles geen optie meer en de marathon was ronduit zwaar voor de Emmense. Toch gaf ze niet op. Uiteindelijk klasseerde ze zich nog altijd op een negende plaats dik onder de tien uur. Die vrouwenrace werd overigens gewonnen door de Duitse routinier Verena Walter. Ze klokte 8.49.02 uur en ook de runner-up Simona Krivankova bleef met 8.58.22 uur onder de magische negen-uursgrens. Brons was er voor de Britse Alena Steven in 9.06 uur. Hieronder de Nederlanders in Podersdorf (en we zetten er Per natuurlijk ook bij)

5.Per van Vlerken 8.00.56
11.Edwin Dasselaar 8.19.16
72.Pieter Iedema 10.10.22 (1e M60)
74.Arjen Langbroek 10.13.33 (1e M55)
118.Koen Arendse 11.09.55
142.Patrick Keizer 11.44.24
V:
9.Janien Lubben 9.47.27
16.Janeke Sinnige 10.25.16
30.Ingrid Hissink 12.08.06 (2e F50)

De halve afstand in Podersdorf werd gewonnen door Frederic Funk en de Duitse (met Nederlands klinkende naam) Laura Jansen. Slechts één Nederlander op die halve afstand: Edwin Drieszen finishte twee uur na de winnaar als 214e.

Ironman Tallinn voor Noor en Finse

Terug naar Tallinn, waar we zaterdagmorgen allemaal begonnen. Want op die halve afstand met pro’s was dan wel geen enkele Nederlander, de Ironman trok maar liefst 26 landgenoten. Was de 70.3 IM een pro-race, de volledige afstand trok 665 ‘amateurs’. Winnaar was de Noor Jon Saeveras Breivold in 8.27.45 uur, Hij liet de Fin Tony Prysto vijf minuten achter zich. De Brit John Thelwell was in 8.34 als derde klaar. De vrouwenwedstrijd werd gewonnen door de Finse Laura Jalasto in 9.44.05. Het was een spannende strijd wat de Hongaarse Anna Weinhardt en Laura’s landgenote Johanna Lahikainen hielden haar de hele race in het vizier om op slechts twee en vijf minuten achterstand als tweede en derde te finishen.

Sterke prestatie Henk Galenkamp op Ironman

foto Henry Dullink

Beste Nederlander was Henk Galenkamp op een keurige twaalfde plaats en vierde M35. Hij klokte ene scherpe 8.52.17 en van Tallinn mogen we aannemen dat de afstanden aardig klopten. Voor Youri Vaes was bij zijn debuut op de hele nog geen sub-9 uur weg gelegd, maar de 9.04 en 25e totaal was lang niet slechts. Wim Jansen scoorde bij de M18 een vijfde plaats net onder de tien uur.

We spraken Jeroen Leuverink, die samen met Youri Vaes naar Estland was afgereisd. ,,Voor de start stond Vaesje nog wat te slapen en was laat bij de rolling start, dus moest hij ver van achter starten. Ik ‘de Leuf’ startte als twintigste, kwam uiteindelijk met kopgroep van 3 man als eerste aan land in 51:29. Youri deed er met indrukwekkende slalom 3 minuten meer over. Fietsen ging hard, na 90 km kwamen ze als 3e en 4e door, maar met zo’n rolling start is het altijd onduidelijk hoeveelste je echt ligt. Toen kwamen van achteruit wel wat snelle mannen opzetten. Youri reed een sterke 4:38:50, ruim op schema voor de streeftijd sub 9. Ik kon dat na 110 km al uit mijn hoofd zetten. Flinke pijnscheut in mijn rug en dan is 70km nog ver en de marathon zeker. Met goede peptalks van supporter Aleid Groenewoudt, toch gefinisht na 9.55,48 uur. Teleurgesteld, maar toch een finish. Youri lag lang netjes op schema maar in zijn eerste hele was die marathon toch ver. En met veel hoogtemeters was het loopparcours zeer zwaar. Eindtijd 9,04.02. Die gaan we nog wel onder de 9 zien. Maar voorop. Strakke organisatie, veel maatregels rond corona, maar wel in redelijkheid en wat is het heerlijk om aan de start te kunnen staan. Dat gunnen we alle triatleten in Nederland! Dus koppie omhoog houden, volgend jaar genoeg mooie races om naar uit te kijken!”

Een mooie boodschap Jeroen al iedereen, die zich op dit moment moet oppeppen om weer aan de bak te mogen. Zoals vanouds bij een hele alle Nederlanders op een rijtje.

12.Henk Galenkamp 8.52.17 (4e M35)
25.Youri Vaes 9.04.02 (8e M35)
61.Ramon Siljade 9.25.11
71.Alain van der Putten 9.31.05
128.Rogier van Duyn 9.55.02
133.Jeroen Leuverink 9.55.48
138.Wim Jansen 9.58.45 (5e M18)
187.Robert Stallmann 10.16.41
196.Lucas van Engelen 10.20.22
202.Erik Doesburg 10.22.02
300.John de Graaf 11.00.38
305.Michel van Dijk 11.02.44
314.Jeroen Bussel 11.08.14
319.Joep van Meerwijk 11.11.30
329.Michel van der Geest 11.15.55
354.Rui-Peng Wang 11.26.07
406.Jesper Onrust 11.50.22
445.Chris Punter 12.15.07
451.Dennis van Putten 12.21.59
474.Alexander Tan 12.37.38
490.Xonny Leutscher 12.52.14
518.Ferry de Valk 13.11.48
522.Mart Habets 13.20.08
565.Huub Smid 14.38.48
V:
59.Kirsten Ong 12.12.01
61.Mirriam Peters 12.19.37

Tot zover de wedstrijden van zaterdag. Vandaag een nieuwe dag met het WK Mixed Relay Hamburg, met de 70.3 Ironmans van Sable d’Olonne (Sarissa) en Gdynia (Milan).

 

 

 

Hoe Maya Kingma Nederland met een zesde plaats op het WK in vervoering bracht: ‘Ik zit vol ongeloof’

3athlon.nl 1 year 3 months ago

Het was prachtig om te zien. Genieten met een hoofdletter ‘G’ en niet alleen een prachtig cadeau voor zichzelf, maar eigenlijk voor iedereen die naar de wedstrijd keek en de Nederlandse triathlonsport een warm hart toedraagt: Maya Kingma presteerde gisteren fenomenaal door zesde te worden op het WK Sprint in Hamburg en vierde dat met een lach van oor tot oor toen ze over de finish kwam.

Geen wonder ook, want hoogstwaarschijnlijk waren de meeste – Nederlandse – ogen gericht op Rachel Klamer. Toegegeven: Kingma presteert de laatste tijd steeds beter en werd vorig jaar ook al eens zevende bij een WTS in Yokohama, maar over het algemeen blijft Klamer haar nog altijd voor. Zo niet gisteren, toen Kingma zichzelf oversteeg en aan de wereld liet zien: ‘Ik ben klaar voor de Olympische Spelen. Daar hoor ik thuis’.

Tussen de grote dames

Zelf heeft ze dat niet zo gezegd, maar haar wedstrijd spreekt boekdelen. Opvallend genoeg verging het zwemmen haar moeizamer dan gebruikelijk. Waar Kingma bijna vanzelfsprekend bij de snelste zwemmers uit het water komt, kwam ze nu met een kleine achterstand en buiten de top tien uit het water. Toch hield ze – samen met Klamer overigens – aansluiting bij de kopgroep en zo kon ze op de fiets toch weer mee met de snelsten. Los van het feit dat er door de kopgroep keihard werd gereden, zodat de achtervolgsters, inclusief een paar grote namen, niet dichterbij konden komen, gebeurde er echter weinig op de fiets en was het vooral het lopen waarbij Kingma liet zien enorme stappen te hebben gemaakt. Als een soort duveltje uit een doosje liep ze zomaar met de grote dames mee. Laura Lindemann, Taylor Spivey, Katie Zaferes: allemaal vrouwen door wie Kingma werd omringd tijdens haar run. En toen dus die zesde plaats. ,,Ik zit vol ongeloof”, was haar korte maar niet te misverstane reactie daarop.

(tekst gaat verder onder foto)

Maya Kingma handhaaft op de fiets in de kopgroep. (Foto: Tommy Zaferes / ITU Media) Olympische Spelen: ‘Dit kan een gesprek op gang brengen’

Terwijl Kingma in Yokohama op een paar seconden individuele kwalificatie richting Olympische Spelen misliep, is het ook nu hoogst onzeker wat er gaat gebeuren. Normaliter zou een zesde plaats bij een dergelijke wedstrijd voldoende zijn voor een ticket naar Tokyo, maar op voorhand was het WK niet aangewezen als kwalificatiemogelijkheid. Terwijl Kingma zelf ook nog niet precies weet wat er gaat gebeuren, is ze in ieder geval positief. ,,Een zesde plek op een WK zal zeker een gesprek op gang kunnen brengen. Zeker ook met Yokohama van vorig jaar meegerekend.”

Mixed Team Relay

Verder was haar blik alweer en vooral op vandaag – zondag 6 september – gericht, want vanmiddag staat de Mixed Team Relay op het programma. Een op papier nu al spannende wedstrijd, waarbij het de vraag is hoe Nederland zich handhaaft tussen het internationale geweld van de andere ploegen. Australië en Nieuw-Zeeland, twee landen die steevast voor Nederland eindigen, zijn er niet bij, dus bondscoach Louis Laheije liet eerder al optekenen te hopen op een top zes klassering. Gezien de prestaties van Kingma (6e, red.) en Klamer (8e, red.) een realistisch doel, al lijkt het lastiger inschatten wat de Nederlandse mannen kunnen. Marco van der Stel werd gisteren 41e, terwijl Jorik van Egdom al maanden niet aan een wedstrijd heeft meegedaan.

Met nog een paar meter tot de finish lacht Kingma al van oor tot oor. (Foto: Tommy Zaferes / ITU Media)

The post Hoe Maya Kingma Nederland met een zesde plaats op het WK in vervoering bracht: ‘Ik zit vol ongeloof’ appeared first on 3athlon.nl.

Prachtig WK voor Oranje-vrouwen: Maya ijzersterk 6e, Rachel 8e – WTJ 1611

Trikipedia 1 year 3 months ago

ZATERDAG – In de vorm waarin Maya Kingma vandaag het WK Hamburg afwerkte, hoort ze natuurlijk thuis op de Olympische Spelen van Tokyo volgend jaar. Hoewel onduidelijk of de Olympic ranking met haar fantastische zesde plaats verandert, is dat even bijzaak.

De van oorsprong Bredase (ik zie haar nog op haar twaalfde meedoen met de crossduathlon van Etten-Leur) verbaasde vandaag vriend en vijand met een schitterend slotstuk op de sprint triathlon in de Duitse stad. Het resulteerde in de hoogste klassering die Maya ooit bereikte op een WK: zesde. Twee plaatsen achter haar volgde Rachel Klamer, die tijdens het lopen problemen met haar maag kreeg en daardoor het moordend tempo van met name de Britse Georgia Taylor-Brown niet kon volgen.

Furore

Om 18 uur sharp stonden de 65 deelneemsters aan dit bijzondere WK op het ponton klaar voor de start. Het zwemonderdeel was niet eens zo’n heel sterk nummer voor Maya en Rachel in die zin dat ze zich niet voorin melden. Arena Games-winnares Jessica Learmonth liet andermaal zien dat zij dé waterrat onder de triatletes is. Ze duelleerde met Cassandre Beaugrand en de Oostenrijkse Therese Feuersinger, dochter van Monika die in de jaren negentig furore maakte. Maya en Rachel mengden zich niet in de voorste crawlers en zetten als 14e en 18e voet aan Duitse wal. Voor Rani Skrabanja was zo’n groot WK nog behoorlijk imponerend. Ze liet nog twintig triatletes achter zich op het wateronderdeel, doorgaans wel haar specialiteit.

Nederlands duo stijf vooraan

Voor de Nederlandse K2 ging het fietsen daarna crescendo. Rachel en Maya sloten snel aan in een achtervolgend groepje op het leidend trio Learmonth-Beaugrand-Feuersinger. Tien kilometer hard doortrappen was voldoende om het kopgroepje waaruit de Française al was weggevallen te achterhalen. Verschillende uitlooppogingen en demarrages deden denken aan een Tour de France, maar op het vlakke parcours was weg komen een lastige opgave. Dat er hard gereden werd was duidelijk, want van de twintig vrouwen die kort bijeen bleven, waren er in de tweede wissel nog twaalf over. Inclusief titelverdedigster Katie Zaferes. De rest was er af gewaaierd. Gelukkig niet onze Oranje-vertegenwoordigsters, zodat naast de Britten en de Amerikanen alleen de Nederlanders met twee vooraan zaten. Misschien een indicatie voor het WK Mixed Relay morgen?

Aan het staartje van de wisselzone kwamen Rachel en Maya binnen. Het piepte en het kraakte, maar ze hadden de rol niet hoeven lossen. Dan is het afwachten hoe zo’n inspanning doorweegt op de 5 kilometer. Maar ook de tegenstandsters hadden het zwaar. Dat, plus het gebrek aan wedstrijdritme, maken de races van nu toch wel verrassend. Rachel wisselde het snelst van iedereen en begon als vierde aan het lopen. Katie Zaferes was er ongetwijfeld jaloers op, want haar transitie was aanmerkelijk trager waardoor ze zelfs al een kruisje door haar titelprolongatie kon zetten.

Lindemann

Vooraan waren Learmonth, Flora Duffy en Georgia Taylor-Brown er snel vandoor. Zij gingen strijden voor de podiumplaatsen tot op het laatst ook de Duitse favoriete Laura Lindemann zich nog kwam melden.  Taylor-Brown – vorig jaar nog hand in hand met Learmonth over de finish in Olympische pre-race Tokyo – duldde nu niemand naast zich en snelde op weg naar haar allereerste wereldtitel. Na twee keer brons nu dus goud voor Georgia. Tweevoudig wereldkampioene Flora Duffy eindigde tien seconden later als tweede en Laura Lindemann stond voor het eerst op het podium met een bronzen plak.

Maya: de race van haar leven

Maar ook Maya Kingma liep de race van haar leven. Even leek ze het tempo niet bij te kunnen benen en liep Rachel ook nog lichtjes bij haar weg, todat Maya haar tweede adem vond en het tempo opschroefde en daarmee posities terug heroverde. Had het tien kilometer geweest, was ze misschien nog wel dichterbij het podium gekomen, nu was een prachtige zesde plaats de beloning van toch het hele jaar door stug doortrainen. Het kwam er misschien tijdens de Zwift-races al wel eens uit, maar de echte bevestiging lag hier in Hamburg:  23 plaatsen beter dan ze ooit deed op een WK, ongekend!

Voor het eerst in jaren was daarmee Rachel Klamer niet de snelste landgenote. Ze klasseerde zich achtste, nog altijd dik top tien, waar ze vanzelfsprekend ook thuis hoort. We weten dat het voor Rachel een moeilijk jaar is en dus petje af voor haar prestatie. Voor Rani Skrabanja eindigde haar eerste elite-WK op een 47e plaats. Nog altijd dertien atletes achter zich latend.

Nog een record: voor het eerst sinds het ontstaan van het WK (Avignon 1989) eindigen twee Nederlanders in de top 10. Knoop dat goed in uw oren, want dat is pure wereldtop!

In de top tien twee Britse, twee Amerikaanse en twee Nederlandse vrouwen dus. Net naast het podium stonden de Amerikaanse vrouwen Taylor Spivey en de onttroonde Katie Zaferes. Tussen Maya en Rachel in was het topfavoriete Jessica Learmonth op een zevende plek. De top tien werd afgesloten door de Noorse Lotte Miller en de nog jonge Oostenrijkse Theresa Feuersinger. Een mindere dag was er voor Vicky Holland, Ai Ueda en de Belgische Hammer Girls waarvan Valerie Barthélemy de beste was op plaats twintig.

Reactie Marco

Intussen keek Marco van der Stel toe hoe zijn teamgenoten presteerden. Over zijn eigen race was hij natuurlijk niet tevreden. Maar ook wel weer realistisch. ,,Het was zeker een pittige race. Van te voren was dit natuurlijk al duidelijk. Iedereen die wil knallen, en is gretig. Het werd dus een wetsuit swim, wat ik persoonlijk altijd jammer vind. Ik zat rond de boeien in het pak en kwam daar niet meer uit. Op de fiets zo veel mogelijk voorin gereden, waar het eigenlijk de hele 18km vollebak was. Vooraf leek het een simpel parcourtje met 2 keerpunten, maar heen was toch stiekem vals plat omhoog, en terug op de 11 met 50/55 per uur terug knallen. T niveau overall was al hoog en is naar mijn idee weer omhoog gegaan. Met lopen eigenlijk het zelfde verhaal. Uiteindelijk word ik 41e. Zeker niet de plek die ik ambier, en dus ook zeker niet tevreden mee ben. Echter wel de huidige realiteit en moet ik goed gaan evalueren hoe en of ik terug richting de top 20 ga kunnen komen. Voor nu is het de knop om op morgen. De dames hebben het natuurlijk super gedaan en Jorik is nog fris en terug van hoogte. Dus morgen gaan we voor de revanche.’’

Maya Kingma beter dan ooit met zesde plaats op WK, Klamer ‘tough day at the office’ dankzij maagproblemen

3athlon.nl 1 year 3 months ago

Wát een geweldige race zette Maya Kingma zojuist neer tijdens het Wereldkampioenschap in Hamburg. Met een zesde plek mag de atlete meer dan tevreden zijn op dit zwaarbepakte WK. Klamer pakte ondanks – naar wat leek – buikklachten een nette achtste plek. De wereldtitel ging naar de ijzersterke Engelse Georgia Taylor-Brown. De Bermudaanse Flora Duffy greep het zilver en me de Duitse Laura Lindemann was het podium compleet. Rani Skrabanja kwam als 47e over de streep.

Zoals verwacht was het al snel de Engelse Jessica Learmonth die het zwemonderdeel op kop aanvoerde met de Franse Cassandre Beaugrand in haar voeten en daarachter alle favorieten op een lint. Eén naam die daarin opvallend genoeg ontbrak was die van Kingma, die zich wat verder dan gebruikelijk naar achter bevond en rond een tiende positie zwom. Na 9:01 minuut was het Learmonth die als eerste terug voet aan wal zette. Kingma trok als veertiende de zwembril van haar hoofd en Klamer volgde kort daarachter als achttiende. Op 39 seconden achterstand wisselde Skrabanja als 44e naar het fietsen.

(tekst gaat verder onder foto)

Klamer (links) vlak voor de start. (Foto: 3athlon.nl) Achtervolging op de fiets

Klamer en Kingma kwamen zo ongeveer gelijktijdig op de fiets te zitten in achtervolging op een kleine kopgroep met daarin de Oostenrijkse Therese Feuersinger en Learmonth. Beaugrand zat daar aanvankelijk bij, maar door een kleine stuurfout moest de atlete van de fiets springen en belandde ze een groepje naar achter met daarin ook Kingma en Klamer. Deze groep telde zo’n twintig atleten. Echter wist het groepje ondanks de grote omvang de twee ontsnapte dames zo snel niet bij te benen.

(tekst gaat verder onder foto)

Klein kopgroepje met daarin Feuersinger en Learmonth. (Foto: 3athlon.nl) Hoge tempo leidt tot uitgedunde kopgroep op de fiets

Pas halverwege het fietsonderdeel werden de twee dames opgeraapt door de achtervolging en zo bevonden Klamer en Kingma zich tussen alle topfavorieten in de kopgroep. De Amerikaanse Summer Rappaport, één van die favorieten moest het in de laatste negen kilometer van het fietsen af laten weten en zakte dan ook weg bij het groepje. Dat dit gebeurde was niet heel gek gezien het pittige tempo dat de dames fietsten. Zo bleek ook wel uit de constante gaten die vielen waarbij ook Beaugrand bedrogen uitkwam en de kopgroep uit zicht verloor. Dat het ook voor de Nederlandse atleten een opgave was om de aansluiting te houden in de laatste kilometers was af te lezen van de gezichten. Het mag indrukwekkend genoemd worden dat de twee steeds weer terug in het wiel kwamen en zo goed voorin wisselden naar het lopen.

Klamer grijpt naar buik

Respectievelijk als achtste en elfde wisselden Klamer en Kingma naar het lopen te midden van de kopgroep die na het fietsen nog twaalf atleten telde. Dankzij een razendsnelle wissel bestormde Klamer als vierde het loopparcours. Een slechte wissel van titelverdedigster Zaferes kwam haar duur te staan waardoor de Amerikaanse iets verder naar achter pas aan het looponderdeel begon. Op kop kwamen Learmonth, Duffy en Taylor-Brown goed samen weg. In de eerste honderden meters liepen de Nederlandse dames gelijk op. Klamer bevond zich na 500 meter op een zesde plek en Kingma op een vijfde plaats. Terwijl Kingma ijzersterk doorliep, greep Klamer naar haar buik en leek het erop dat de atlete getergd werd door een steek.

(tekst gaat verder onder foto)

Klamer krijgt het zwaar na één kilometer lopen. (Foto: 3athlon.nl) Dolblije Kingma finisht als zesde

Snel nadat Klamer haar hand in haar zij zette, zakte de atlete wat terug. Ook Kingma moest het tempo omlaag brengen en bevond zich halverwege het lopen op een zesde positie. Voorin brandde de strijd los tussen Taylor-Brown en Duffy. Waarin laatstgenoemde al snel de indrukwekkend hoge snelheid van de Engelse niet meer kon volgen. Zo leek de podium verdeling al bepaald met nog zo’n twee kilometer te gaan. Taylor-Brown gaf het niet meer weg en stelde dan ook de wereldtitel veilig in 54:16 minuut. Daarachter ging het zilver naar Duffy (+0:09) en het brons naar Lindemann (+0:23). Kingma slaagde erin haar positie vast te houden en mocht uiteindelijk dan ook een zesde plaats claimen (+0:37). Klamer kwam na een zware race alsnog als achtste over de streep (+1:10) en Skrabanja moest genoegen nemen met een 47e plek (+3:24).

Kingma in de laatste kilometer van het lopen. (Foto: 3athlon.nl)

The post Maya Kingma beter dan ooit met zesde plaats op WK, Klamer ‘tough day at the office’ dankzij maagproblemen appeared first on 3athlon.nl.

Pages