Wielerbeloften kiezen voor duathlon

Tijdens de traditionele opener van het duathlonseizoen in Geluwe kregen we vorige week een verrassende strijd bij de beloften. Op en rond de kasseien van de Molenhoek vochten Cedric Vanhoutteghem en Wiebren Plovie een beklijvende strijd uit bij de U23. Met een respectievelijk 12de en 13de plaats algemeen zetten deze 2 debutanten direct een mooie prestatie neer. In de duathlon zijn we nu wel vaker een spannende strijd gewoon, maar in dit geval ging het om 2 jonge wielertalenten die blijkbaar toch kiezen om de switch naar de duathlonsport te maken. Tijd om kennis te maken.

Jullie zijn niet de minste wielrenners die zomaar de overstap maken naar de duathlon. Velen zouden jaloers zijn van jullie palmares. Wat is dan toch jullie drijfveer om de stap naar de duathlon te maken?

Wiebren 21j: Bij de juniores reeg ik de mooie ereplaatsen aaneen in een heel internationaal programma. Ik werd onder andere 4de in de Niedersachsen Rundfahrt en 5de in de ronde van Oostenrijk. Helaas had ik het moeilijk bij mijn overstap naar de beloften. Ik had zowel fysiek als mentaal veel ups en downs. Begin augustus besloot ik dan maar dat het mooi geweest was en de tijd rijp was om een punt achter mijn wielerloopbaan te plaatsen. Ik besloot dat het tijd was voor iets nieuws.

De hel van Kasterlee

Omdat ik nogal sportief ben aangelegd wou ik graag sportief een nieuw doel stellen in mijn leven maar één waarbij ik geen druk zou ervaren en veel plezier en voldoening uit zou halen. Ik wou aanvankelijk een marathon gaan lopen omdat me dit wel een leuke uitdaging leek maar door een vriendin die in Kasterlee woont kwam ik in contact met de Hel van Kasterlee zeker de zwaarste crossduatlon die er is met zijn 15km lopen 105km mountainbike en nog eens 30km lopen. Ik had nog drie maanden de tijd om mij voor te bereiden en achte dit wel genoeg om een degelijk resultaat neer te zetten wat ook nog lukte met een 32e plaats op meer dan 300 deelnemers. Ik was meteen verkocht aan de vriendschappelijke sfeer onder de deelnemers en hoe iedereen met elkaar meeleeft in de hele duatlonwereld.

Cedric 23j: In alle jeugdreeksen ging ik vaak met de zegebloemen lopen. Helaas kon ik bij de overstap naar de beloften geen plaatsje versieren in een grote ploeg. Het overlijden van mijn moeder heeft toen ook een grote impact gehad. Als 3de jaars belofte ging het dan weer in stijgende lijn. Ik kon opnieuw hier en daar een overwinning bijeen rijden, maar het frustreerde dat ik nooit kon starten in een echt grote koers op een mooi en lastig parcours. Daardoor vond ik geen echte uitlaatklep meer in het wielrennen en verdween ook de motivatie.

Triathlon Kortrijk

Cedric: Die motivatie vond ik wel terug in lopen en zwemmen en in de triatlon van Kortrijk die ik dat jaar deed.
Het grote verschil met vorige jaren is dat ik nu zelf kies welke training ik afwerk, afhankelijk van het weer en de tijd die ik heb.
Tijdens de wedstrijd hield ik van het gevoel dat ik mijn eigen wedstrijd aan het afwerken was. Het is elk voor zichzelf en zeer eerlijk. In vergelijking met koers is dit een veel grotere uitputtingsslag, na 3 dagen kan ik nog altijd niet deftig wandelen van de spierpijn.


Foto Cedric Vanhoutteghem door Katrien Quartier

Hebben jullie de koers definitief vaarwel gezegd?

Cedric:Ik wil andere uitdagingen aangaan: een halve triatlon, een marathon. Koersen zal ik heel af en toe nog doen, louter als training voor een triatlonwedstrijd. Ik kan niet zeggen hoe ik er na dit jaar zal op terugkijken: heb ik de triatlonmicrobe volledig te pakken of krijg ik toch weer eerder honger naar de fiets? Voorlopig is triatlon nieuw voor mij en is het min of meer normaal dat ik het zo graag doe.


Foto Wiebren Plovie door Lies Vanaudenaerde

Wiebren: De koers heb ik wel degelijk vaarwel gezegd. Ik ben niet de persoon die stopt om vervolgens 5 comeback’s te maken. Ik fiets nog graag en volg het zeker nog allemaal maar meer van op afstand. Ik heb een mooie tijd gehad en heb veel fijne mensen leren kennen en vrienden voor het leven gemaakt. Op mijn resultaten als wielrenner ben ik best fier maar ik ben gestopt op een moment dat het zowel fysiek als mentaal op was en heb sindsdien niet het gevoel gehad dat het de verkeerde keuze was.

We wensen jullie veel succes in de duathlon en triathlon!

Tags: