Hans Van den Buverie is de nieuwe Ch'triman.

Het voorbije weekend schreef Hans Van den Buverie de volledige triathlon in het Noord-Franse Gravelines op zijn naam. Hij volgde daarmee zijn broer Tom op, die vorig jaar de Ch'triman op zijn palmares plaatste. De 35-jarige landmeter uit Bredene plaatste zich na een mooie prestatie in Frankfurt vorig jaar ook al voor Hawaï. Vanwaar de keuze om het nu in het koele Noorden van Frankrijk te gaan zoeken? Hoog tijd om deze gepatenteerde hardrijder, die al menigeen van ons heeft opgepeuzeld eens aan de tand te voelen.

Ik ken u vooral als hardrijder in de triathlon. Kunt u eens kort omschrijven hoe u in de triathlon beland bent. Hebt u een verleden in een of andere sport? Waar heb je de kunst van het hardrijden geleerd?

Daar zit eigenlijk wel een klein verhaaltje achter. Ik heb een aantal jaren in de beloftecategorie gekoerst, maar was nooit geen goede wringer in het peloton. Na het koersen heb ik wat jaren cyclo's en MTB marathons gereden en ook wel eens een recreatieve tijdrit. Mijn broer deed al aan triatlon en op een bepaald moment kocht hij zich een tijdritfiets. Toen ik eens een testritje met zijn fiets maakte, viel me pas op hoe groot het verschil was tov een gewone koersfiets. Niet veel later kocht ik ook een tijdritfiets, waar ik onmiddellijk heel wat successen in het tijdrijden kon boeken. Ik denk dat ik dat jaar (2012) 4 à 5 tijdritten reed en ze allemaal kon winnen. Ik vond het echter zonde om zo'n schitterende fiets enkel voor die paar tijdritten te gebruiken en ik had mijn oog laten vallen op de toen opkomende 111 wedstrijden (1km zwemmen - 100 fietsen - 10 k lopen). Als fietser kon je zonder al te veel extra training vrij makkelijk de overstap naar dat formaat maken. Daarmee was ik gebeten door de microbe en heb ik de cyclo's en het MTB'en wat laten varen en mij geconcentreerd op het tijdrijden en triatlon.
Dat tijdrijden heeft altijd al in mij gezeten, ik vind het de eerlijkste discipline die er is. Man tegen man, jij tegen de klok. Dat eerste seizoen met mijn tijdritfiets leerde me al snel dat ik wel een zekere aanleg had. Ook het materiële aspect (fietsen, wielen, vermogensmeting, ...) laat mij niet onberoerd en is zeker een deel van de hobby.

Vorig jaar kwalificeerde je je in Frankfurt voor Hawaï, hoe is dit bevallen?

De kwalificatie in Frankfurt was geen echt doel op zich, maar doordat ploegmaat (12BO4) Steven Hamerlinck zich al had gekwalificeerd in Wales en ploegmaat Benjamin Verlet zich ook in zijn agegroup kon kwalificeren in Frankfurt, was dit een unieke kans. Dergelijk avontuur met 2 ploegmaten en goede vrienden kunnen delen was een fantastische ervaring. Samen met onze partners hebben we er een hele leuk tijd beleefd. We hebben daar alle 3 een degelijk resultaat binnen onze mogelijkheden en verwachtingen neergezet, dus ik denk met heel veel plezier terug aan Hawaii.

Je won op heel overtuigende wijze in Gravelines, met maar liefst 46min voorsprong. Ook uw broer won daar vorig jaar en ook uw schoonzus deed dit jaar mee. Vanwaar de liefde voor de Van den Buverie's voor deze wedstrijd?

Mijn broer woont in Wallonië en met hun club hebben ze zich altijd wat meer op wedstrijden in Frankrijk gericht. Via hem leerde ik ook redelijk wat wedstrijden in Frankrijk kennen, en "Le Nord" is van aan de Belgische kust helemaal niet zo ver rijden. Vele wedstrijden in Frankrijk zijn (goed) georganiseerd door lokale clubs en er straalt een zekere sympathie van uit, met schappelijke inschrijvingsprijzen, ... . In 2012 won ik eigenlijk al eens de Chtriman (de volledige) in ploeg, waarbij ik het fietsen voor mijn rekening nam. Na Frankfurt en Hawaii had ik besloten om dit jaar eens geen Ironman te doen, en de Chtriman leek me dan een waardig alternatief: betaalbaar, goed georganiseerd, mooi parcours, dicht bij huis, ... .

Je bent duidelijk nog niet over uw beste kunnen heen, want je reed een nieuwe recordtijd voor jezelf. Wat hoop je in de toekomst nog te kunnen bereiken?

Ik denk (hoop) dat er nog altijd wat progressiemarge mogelijk is. Het is eigenlijk pas mijn 3de seizoen dat ik op een gestructureerde manier als triatleet aan het trainen ben, en ik voel dat je eigenlijk altijd maar verder voortbouwt op de voorgaande seizoenen. Dus vooral in het zwemmen en het lopen hoop ik nog wat progressie te kunnen maken, zonder daarbij in te boeten in mijn fietskwaliteiten. Gravelines was mijn 4de irondistance triatlon en bij elke wedstrijd leer je dingen bij, dus ook door meer ervaring op te doen, denk ik dat er nog progressie mogelijk is.
De sub 9 op de volle afstand moet er toch ooit eens aan geloven, en dit had eigenlijk in Gravelines al moeten lukken ware het niet dat we daar 187km moesten fietsen, en dat scheelt wel al wat. Verder hoop ik vooral nog zo lang mogelijk plezier te kunnen beleven aan deze prachtige sport.

Welke prestaties deed je eerder dit jaar waar je trots op bent. Deze recordtijd in Gravelines voor u op de volledige afstand is dat uw beste prestatie van uw carrière?

Ik ben vooral trots op mijn constant niveau en all-round gehalte. Ik pin me niet graag vast op een bepaald type wedstrijd of afstand. Vandaar dat ik met veel plezier ook wel eens start in offroad duatlon/klassieke duatlon/offroad triatlon/kwart triatlon/halve afstand/full distance/tijdrijden. Vlakke snelle omlopen, of lastige bergachtige omlopen, ik probeer op alle terreinen uit de voeten te kunnen en dat lukt me tot nu toe vrij aardig. Dit jaar heb ik bijvoorbeeld al een offroad triatlon gedaan, een long distance duatlon, een sprint stayer triatlon, een non drafting kwart triatlon, een halve triatlon en enkele tijdritten. En op alle wedstrijden kon ik podium of top 10 behalen.
De Chtriman van afgelopen weekend is echter wel een hele speciale, de kansen om een irondistance triatlon te winnen liggen niet zomaar voor het grijpen hé. En inderdaad, het is niet de uitstraling of het niveau van een Ironman organisatie, maar gezien mijn eindtijd en mijn tijden in de afzonderlijke onderdelen kan ik inderdaad wel stellen dat dit mijn beste triatlonprestatie tot nog toe is.

Veel succes nog met uw verdere plannen!

Dank aan Carine Jansseune voor de foto.

Tags: