Tom Vandenbussche houdt van het zware werk.

Tom Vandenbussche won zondag na Dreikirchen (D) ook de zware 55,5 triathlon in Wanze. Het werd zijn 2de overwinning op 1 week tijd. Hoog tijd dus om deze wielerjournalist, wiens blog ook via tri-portaal.be te volgen is, zelf eens aan een interview te onderwerpen.

Je behaalt nu twee overwinningen na elkaar. Heb je naar deze periode toegewerkt?
“Dat klopt. De bedoeling is om twee periodes echt goed te zijn, met enkele pieken tussenin. Mijn twee zeges in Dreikirchen en Wanze waren niet mijn absolute hoofddoel, maar toch op zijn minst serieuze tussendoelen. Komende zomer sta ik aan de start van mijn eerste triatlon op de halve afstand: de Halftriman de Monts de Guéret. We zien wel wat het wordt en in hoeverre ik mijn zwemachterstand kan beperken. In juli en augustus staan enkele kortere wedstrijden op het programma. In september wachten nog twee halve triatlons, telkens op een loodzwaar fiets- en loopparcours. Daarna begint de winterperiode met eventueel enkele crossduatlons, afhankelijk van hoe de wedstrijden in het voorjaar zullen vallen en met mijn werk te combineren zijn.”
“Ik draai tegenwoordig iets kortere seizoenen in vergelijking met enkele jaren geleden, maar het is zoals het is. In februari, maart en april is de combinatie met mijn werk (Tom is wielerjournalist bij Krant van West-Vlaanderen, red.) iets te complex door de voorjaarsklassiekers. De voorbije drie seizoenen is het alleszins niet gelukt. Ergens jammer, want in die periode zijn er enkele mooie langeafstandsduatlons. Waarschijnlijk staat de Krusnoman in Tsjechië (waar hij in 2013 pas in de slotfase werd ingehaald door Petr Vabrousek, red.) in mei 2017 wel weer op mijn programma. De voorbije drie jaar heb ik telkens moeten afzeggen. We zullen zien…”

Via deze site kunnen we allemaal uw blog lezen. Het minste wat we kunnen zeggen, is dat je een alternatief programma doet. We zien je bijvoorbeeld heel weinig aan het werk in Vlaanderen.
“Ik zou bijvoorbeeld ook wel eens graag starten in de triatlon door mijn eigen Brugge, maar waarom zou ik mijn energie stoppen in een wedstrijd die me qua parcours minder boeit? Ik heb mijn beperkingen. Zo is er maar één type du- of triatlon dat me goed ligt: een zwaar fietsparcours, gevolgd door een zware slotrun. Ik zal nooit een topzwemmer worden en zal nooit een tien kilometer in 33 minuten lopen. Maar het kan wel gebeuren dat ik in mijn type wedstrijden sneller loop dan iemand die wel een 33 kan lopen, zoals vorig jaar in de Snowman in Wales is gebeurd.”
“Het is een moeilijke en delicate vraag. (glimlacht) Ik wil eerst en vooral benadrukken dat ik heel veel bewondering heb voor du- en triatleten die in Vlaamse wedstrijden voor de prijzen meestrijden. Maar dan enkel voor degenen die het volledig op eigen kracht doen. Zonder legal drafting, zoals mijn trainer en ik het noemen. Ik heb het daar een tijdje heel moeilijk mee gehad, simpelweg omdat het je eigen wedstrijd kapot maakt. Recent maakte ik het nog mee in een wedstrijd. Een concurrent vertelde na afloop doodleuk dat hij aan de start geen referees had gezien en daarom voortdurend in het wiel had gehangen. Een andere deelnemer, de winnares bij de vrouwen, zag ik van kilometers lang in het wiel van drie mannen rijden. Jammer, want ze had het volgens mij niet nodig om te winnen. Ik had nochtans veel respect voor haar erelijst.”
“Nu, ik probeer er zo weinig mogelijk mee bezig te zijn. Ik focus me enkel nog op wedstrijden waarin voor de volle 100 procent man tegen man gestreden wordt. Wie een mindere dag heeft of simpelweg niet sterk genoeg is, gaat helemaal stuk. Het is in dat soort wedstrijden dat ik het best tot mijn recht kom. Het nadeel is dat ik daarvoor meestal naar het buitenland moet. Het voordeel is dat ik dan een extra reden heb om er een reis aan te koppelen.”

Je probeert meer en meer de stap te zetten naar triatlon. Hoe lukken de zwemtrainingen?
“Ik vind duatlon een prachtige sport, maar als betere fietser kom ik in die sport zelden aan mijn trekken. Zeker in Vlaanderen, waar duatlon tot een loopsport is gedevalueerd. Een spijtige evolutie, vind ik. Dat was dan ook de reden waarom ik in juni 2013 ben beginnen te zwemmen.”
“Het is niet hetzelfde als lopen en fietsen, maar ik zwem best wel graag. Drie jaar geleden zijn we begonnen met één training per week. In 2015 is daar af en toe een tweede sessie bijgekomen en dit jaar is dat bijna wekelijks het geval. Onlangs zwom ik op stage in Zuid-Frankrijk ook al eens drie keer. Conclusie: het is te weinig om veel progressie te boeken. Ik ben bovendien sowieso niet het grootste zwemtalent. Het lijkt me slimmer om verder in mijn sterke punten te investeren.”

Zie je voor jezelf, als hardrijder, geen toekomst in een extreme volledige triatlon, zoals Embrun?
“Zeg nooit nooit, hé. Ik ben ooit met duatlon gestart, omdat ik gefascineerd was door de Hel van Kasterlee. Intussen zijn we vijf jaar verder en heb ik nog nooit een du- of triatlon langer dan vijf uur afgewerkt. Ik ben aan het overwegen om in 2017 aan het WK duatlon in Zofingen deel te nemen, maar dat is nog lang niet zeker. De Tri The Beast in Engeland van begin september dit jaar wordt in dat opzicht een goede test. Een halve triatlon, maar eentje met bijna 3.000 hoogtemeters, waardoor we meer dan vijf uur onderweg zullen zijn.”
“Embrunman, Altriman, Norseman… Het spreekt me allemaal aan. Wie weet dus… Veel hangt af van de combinatie met mijn job, die ik enorm graag doe en niet wil verwaarlozen.”

Welke doelen heb je nog op je programma staan?
- Zondag 3 juli: Halftriman de Monts de Guéret (1,9 – 88 – 21 met 1.500 hoogtemeters)
- Zondag 17 juli: Triathlon Montagne de Sancy (1,4 – 48 – 10 met 1.000 hoogtemeters)
- Zaterdag 13 augustus: duatlon Gileppe (5 – 24 – 2,5 met 400 hoogtemeters)
- Zondag 3 september: Tri The Beast Lynmouth (1,9 – 92 – 18,5 met 2.700 hoogtemeters)
- Zondag 17 september: Triatlon Asturias (1,9 – 82 – 21 met 1.200 hoogtemeters)
Daarnaast nog enkele tijdritten (individueel, koppel of in ploeg) en in oktober/november eventueel nog een reeks crossduatlons.

Wat hoop je op lange termijn nog te kunnen bereiken?
“Eerst en vooral genieten van mijn trainingen, mijn reizen in de bergen en mijn wedstrijden. Kortom: van het sporten op zich in het algemeen. En als het eventjes kan in een uniek decor. Voldoening halen uit wat je doet, daar draait het om. Voor het geld moet je het als du- of triatleet niet doen.”
“In de tweede plaats zou ik van alle soorten wedstrijden waaraan ik deelneem er ooit eentje willen winnen. Wat intussen al lukte: individuele tijdrit, koppeltijdrit, ploegentijdrit, proloog in rittenkoers, korte duatlon, middellange duatlon, lange duatlon, korte triatlon, middellange triatlon, loopwedstrijd, crossduatlon… Er blijven dus nog wel wat doelen over: een wielerwedstrijd in lijn, een cyclosportieve, een langeafstandstriatlon, enz.”

Bedankt voor dit interview en veel succes nog!

Tags: