Nieuwkomer Kristof Declerck wint ineens 2 crossduatlons.

Regelmatig krijg ik vragen van atleten naar kalenders van crossduatlons. Vandaar dat ik met behulp van enkele fervente crossduatleten in ons forum een zo compleet mogelijke kalender probeerde aan te leggen.

Eén van die atleten op zoek naar een kalender was Kristof Declerck, een kerel waarmee ik in een ver verleden nog samen mee heb gekoerst. Hij was heel enthousiast en ging terstond enkele wedstrijden opzoeken uit de kalender. Meteen kon hij uitpakken met twee overwinningen. Hij ging met de zegebloemen aan de haal in La Hulpe, waar hij oa Tim Vijverman achter zich liet en in het Nederlandse Woudenberg liet hij zaterdag de Nederlandse Kampioen Frank Schotman en de legende Rob Barel achter zich.

Het leek me tijd voor een interview met de 33-jarige Koksijdenaar.

Je lijkt uit het niets te komen, maar ik ken je vooral als ex-ploegmaat bij Cycling Team Kortrijk ruim 10 jaar geleden. Kun je eens iets vertellen over uw sportieve achtergrond?

Ja, ik heb een verleden als wielrenner. Van mijn 15de jaar tot aan mijn 25 heb ik altijd aan wielrennen gedaan. Ik heb nooit een koers gewonnen, maar behaalde toch enkele mooie ereplaatsen. De mooiste herinnering heb ik aan mijn 2de plaats in Lierde, waar ik nipt tweede werd na Stijn Vandenbergh. Maar verder heb ik mij altijd als een lage middenmoot beschouwd. Maar ik heb ook altijd graag gelopen tijdens de wintermaanden. Zo heb ik na mijn laatste jaar als wielrenner in 2006 al eens geproefd van de hel van Kasterlee, wat ineens al een mooi succes was. Ik wisselde als eerste na het fietsen, maar verloor helaas nog 9 plaatsen in het tweede looponderdeel door een gebrek aan loopbasis.

Daarna heb ik een paar jaar niks gedaan, vooraleer ik dan even intensief ben beginnen fitnessen. Mijn gewicht steeg van 72kg tot bijna 90kg. Maar de fiets bleef lonken. De laatste jaren reed ik vooral cyclo's tot ik eind augustus nog eens zin kreeg in Kasterlee (nvdr Declerck werd deze winter 20ste in de hel). Zo ben ik dan op het circuit van de crossduatlons gekomen.

Toen je naar die wedstrijd informeerde in het Nederlandse Woudenberg waarschuwde ik je voor het feit dat het eerste looponderdeel in Nederland meestal dubbel zo lang is dan in België. Je antwoorde dat je het hoe langer hoe liever hebt. Dat is niet zo evident voor een ex-wielrenner.

Ik weet ook niet hoe het komt. Maar ik heb het moeilijk met snel starten en explosiviteit. Mijn halve marathons en andere voorbije wedstrijden wijzen er ook op dat ik beter presteer naarmate de afstand langer wordt. En ik heb altijd graag gelopen.

Wat vind je zo aantrekkelijk aan de crossduatlon?

Ik deed vroeger ook vaak aan strandraces, dus ik heb wel wat stuurvaardigheid. Ik kan ook heel goed de wisselende ritmes aan, maar ik zou aan de andere kant problemen hebben op de tijdritfiets om constant hoog vermogen te draaien. Op de MTB kan ik veel beter mijn krachten kwijt. Bovendien kan ik dit heel goed combineren met mijn werk. Ik zit als machinist heel vaak in het buitenland. Dan is het makkelijk als je kan gaan lopen ipv te gaan fietsen.

Wat zijn uw toekomstplannen?

Normaal neem ik deel aan de Marmotte en ik zou in het najaar ook een marathon plannen. Maar nu het zo goed gaat in die crossduatlons zal ik misschien hier wat meer de voorkeur aan geven. De eerst volgende afspraak is normaal in Flobecq. Ik zal zeker nog wat wedstrijden uit die kalender afwerken. Vooral die in het Noord-Franse Zegerscappel lijkt me heel leuk.

Veel succes nog in de komende wedstrijden!

Tags: