De teams bloggen

Duizelingwekkende debutanten in Almere

Lommelse triatleten 5 months 1 week ago

Foto’s Christie Brouwer

De Lommelse Triatleten beleefden zaterdag weer een topdag in Almere. Ruben Geys maakte er zijn debuut op de volledige triatlon met een knappe 14e plaats in 8u41:11. Op een terugval in het laatste kwart van de afsluitende marathon na, verliep zijn wedstrijd super. Tommy Reymen werkte in Almere zijn derde ganse af, met als resultaat een dik nieuw PR: 10u04:52.

Op de halve triatlon zwom, fietste en liep Joery Wouters de wedstrijd van zijn leven. Hij kwam als 2e uit het water, sprong als 7e van de fiets en rukte tijdens de halve marathon nog op naar een ijzersterke 5e plaats (4u11:42), op meer dan 1.350 deelnemers! Brecht Reynders finishte als 36e in 4u29:19, ondanks weinig trainingsuren afgelopen zomer. Erwin Geboers legde in Almere zijn tweede halve af in 5u36:24 en bleef daarmee onder zijn beoogde tijd. Birgit Massagé zwom bij het team van Trisport Pharma, dat 10e werd bij de trio’s.

Multi Sport³ School optie zwemmen

No Limit Team 5 months 2 weeks ago

Eind september gaan we ook van start met onze extra optie zwemmen voor de kids ( doelgroep 2008 – 2010) van de Multi Sport³ School. Zij kunnen intekenen voor één extra zwemtraining (van 17u00 – 18u30) op dinsdag of vrijdag. Deze trainingen gaan door in het zwembad van Zwevegem en zullen begeleid worden door Jodie De Saedeleer & Wouter Verplancke, die ondertussen heel wat zwemexpertise hebben opgebouwd bij Gold & MZK. De kostprijs voor de extra module bedraagt 125 €. Zij die hiervoor willen intekenen (max 12 plaatsen per dag) sturen best een mail naar info@nlt.be De start is voorzien op dinsdag 24/09/2019 of vrijdag 27/09/2019.

Natalie Franken genomineerd voor Lommelse Sporttrofee 2019

Lommelse triatleten 5 months 2 weeks ago

Natalie Franken is genomineerd voor de Sporttrofee van de stad Lommel 2019! En dat is oververdiend, na een seizoen vol opvallende ere- en podiumplaatsen. Elke Lommelse sportclub kan vanaf nu één stem uitbrengen voor de Sporttrofee. Lees verder waarom Natalie hun stem meer dan waard is.

Natalie Franken (Lommelse Triatleten) is een langeafstandsatlete pur sang die van alle sportmarkten thuis is: zwemmen, fietsen, lopen, mountainbike, triatlon, swimrun, crossduatlon,… Onder het motto ‘hoe zwaarder, hoe liever’ kiest ze er de extreemste wedstrijden in binnen- en buitenland uit om af te zien, te presteren én te genieten.

Historische winst in de Alpen

Ook dit seizoen haalde Natalie weer heel wat opvallende ere- en podiumplaatsen. Absolute uitschieter was haar historische tweede plaats op de Alpsman Xtrem Triathlon in het Franse Annecy in juni. Met 3,8 km zwemmen, 180 km fietsen met onderweg 5 Alpencols en een afsluitende marathon met nog eens 1.300 hoogtemeters, is dit één van de zwaarste volledige triatlons ter wereld. Natalie startte ’s morgens om 5u30 (in het schemerdonker) en mocht ’s avonds iets voor 21u (net voor zonsondergang) de zilveren medaille in ontvangst nemen, na bijna 15,5 uur ‘heerlijk’ afzien.

Het bijzondere aan deze Alpsman is dat alleen wie voor 12u wedstrijd aan het keerpunt van de 25 km lopen geraakt, de laatste 17 km richting finish op de top mag afmaken. Dit jaar slaagde slechts één derde van de in totaal 500 deelnemers daarin. Bij de vrouwen waren er zelfs maar twee die de top haalden. Natalie is daarmee meteen ook de allereerste Belgische in de geschiedenis die dat lukt.

Bibberend naar de zege in ijskoude Amphiman

Een ander hoogtepunt was haar zege in de Amphiman Long Distance in mei. In deze swimrun moest ze in duo 36 km traillopen en tussendoor ook nog eens 6 km zwemmen in en rond het Lac de l’Eau d’Heure, met ijskoud water van nog geen tien graden.

Net geen podium in de Hel

Het seizoen was nochtans in mineur begonnen voor Natalie, met een zware aanrijding op training. Meteen na haar revalidatie viel ze in putje winter maar net naast het podium op de Hel van Kasterlee. Dit officieuze BK crossduatlon (15 km lopen, 117 km mountainbiken en nog eens 30 km lopen), deed door het parcours en de weersomstandigheden (sneeuw en koude) haar reputatie als zwaarste winterduatlon ter wereld weer alle eer aan.

Winst voor eigen volk in Ploegentijdrit

Verder won Natalie in het eigen Lommel ook nog de Ploegentijdrit voor goede doelen in zowel de dames- als gemengde reeks. En zelfs op een aantal trails die ze beschouwde als trainingswedstrijden, behaalde ze nog tal van mooie ereplaatsen.

Een leven in teken van sport

Ook haar professionele leven staat helemaal in het teken van sport. Natalie runt samen met haar partner – en eveneens langeafstandsatleet – Carl Huygen in Lommel Adapt2Balance, het centrum voor Sportkinesitherapie en Endurance Coaching.

Palmares Natalie Franken 2018-2019:

  • Alpsman Xtrem Triathlon – FRA: 2e in 15u26:41 (3,8 km zwemmen – 180 km fietsen – 42,195 km lopen)
  • Amphiman Eau d’Heure – BEL: 1e in 5u55:53 (6,35 km zwemmen – 36,45 km traillopen)
  • Ploegentijdrit Lommel – BEL: 1e dames & gemengd met 37,6 & 39,6 km/u (14 km)
  • Hel van Kasterlee – BEL: 4e in 11u06:06 (15 km lopen – 117 km mtb – 30 km lopen)
  • Bear Trail – BEL: 8e in 2u26:47 (25 km traillopen)
  • Zilvermeertrail – BEL: 8e in 1u41:21 (18,8 km traillopen)
  • Drielandenpunt Trail Vaals – NED: 18e in 2u21:19 (21 km traillopen)

Grand raid godefroy

Team Bikesensation 5 months 2 weeks ago
Strijden in Bouillon op 4 afstanden

Zondag 8 september is het zover. Met 4 leden staan we op 4 verschillende afstand klaar voor de laatste marathon van de BAMS. Bram vertrekt om 7.30 voor de 160km, hij finisht 10e en kan op die manier een plaats op het WK in Zwitserland verzilveren, wat een prestatie. Ken vertrekt om 8.00 voor de 90Km, hij is wat ziekjes en kan pas na 1.30U op stoom komen, hij blijft maar inhalen en kan een 2e plaats bekomen. Hij mist de podiumfoto omdat hij zijn vriendin moet bevoorraden die op de 160km rijdt. Ik vertrek om 8.30 voor de 70km.

Multi Skillz … de “all-in-one” sportformule.

No Limit Team 5 months 2 weeks ago

Het No Limit Team werd onlangs door Sporta als één van de start up clubs uitverkoren voor het Multi Skillz project. Een erkenning waarop we fier zijn en die helemaal kadert in onze “completeathletes” filosofie. Dankzij deze “all-in-one” sportformule ontwikkelt je kind vaardigheden voor elke sport via leuke oefeningen. Leert het door met anderen te bewegen in uitdagende spelvormen. Ontplooit het zijn of haar talenten in een kindvriendelijke omgeving. Groeit het door professionele begeleiding met individuele aandacht. Beweegt het in de richting van een gezonde levensstijl en zo veel meer.

Nog niet overtuigd? Bekijk via deze link de video over Multi Skillz in de Kim Clijsters Academy.

NLT 2.0 gaat vanaf dinsdag 24 september 2019 met het volgende Multi Skillz aanbod van start:

  • Dinsdag van 17u30 tot 18u30 (turnzaal gemeenteschool Heester): doelgroep 2008 – 2010
  • Vrijdag van 17u00 tot 18u00 (turnzaal gemeenteschool Heester): doelgroep 2012 – 2012

Praktische informatie:

  • enkel voor kids van de Multi Sport School
  • jaarprogramma = 30 weken
  • kostprijs: 75 €
  • aanmelden: via info@nlt.be
  • maximum 16 kids per doelgroep

Belangrijke data voor de adults!

No Limit Team 5 months 2 weeks ago

Het triatlon seizoen loopt stilaan op zijn laatste benen. Tijd om het nieuwe voor te bereiden. In deze context geven we de adults graag de volgende twee belangrijke data door:

  • Dinsdag 8 oktober 2019: infomoment (19u30)
  • Zondag 17 november 2019: startdag (voor- & namiddag)

Meer details volgen binnenkort. Hou alvast deze belangrijke momenten vrij. Goed begonnen is half gewonnen.

Jo Declercq gaat van de grond.

No Limit Team 5 months 2 weeks ago

Aansluitend op de jeugd triatlon stond in Koolkerke nog de sprint triatlon Memorial Kenneth Neyt (500 m zwemmen – 20 km fietsen – 5 km lopen) op het programma. Dit was spek voor de bek van een aantal fun No Limit triatleten. Eentje paste, op basis van zijn fun gehalte, iets minder in het bonte NLT gezelschap. Arthon Valcke was tijdens de jeugdrace, door een wetsuit die weigerde open te gaan, gedwongen tot opgave. Hiermee verscheen hij anderhalf uur later aan de start de open sprint triatlon. Dat leverde meteen een puike 3° overall plaats (0u56′) op. Proficiat Arthon!

De prestaties van onze funners mochten er ook zijn. Iedereen bereikte met de “smile” de finish. De bewondering en sympathie was zo groot dat Jo Declercq door zijn teamgenoten (hoofdzakelijk vrouwelijk schoon) van de grond werd getilt. Vuurwerk had hier ook op zijn plaats geweest. Misschien een tip voor de volgende knalprestatie.

Proficiat Keuppens E. (1u06′), Vandevenne D. (1u09′), Dejonghe A. (1u14′), Roose F. (1u15′), Catry P. (1u20′), Declercq J. (1u23′) en Deprez E. (1u26′).

Depaepe Stefaan

Joery Wouters knalt naar zege in Heppen

Lommelse triatleten 5 months 2 weeks ago

Joery Wouters heeft zaterdag de ploegentijdrit in Heppen gewonnen. Ondanks de regen knalde hij met team Sleurs op het 15 km lange parcours met een gemiddelde van 43 km/u naar de zege. En nu maar taperen richting Almere!

Jie Pie met triatlonpensioen!

No Limit Team 5 months 3 weeks ago

Reeds een aantal jaren kondig ik mijn afscheid aan de triatlonsport aan. Eindelijk is het ervan gekomen. Het triatlonpensioen was voorzien voor 2018(eigenlijk al veel vroeger!) maar wegens selectie in Ieper voor EK/WK kwartafstand bij de age-groupers en het feit dat beide wedstrijden wel op doenbare afstand lagen, dan toch de beslissing genomen van er nog een extra-jaartje bij te doen.

Alhoewel het lichaam toch wel serieuze mankementen begint te vertonen (rug, schouder, recent elleboog) ben ik er toch nog eens volledig voor gegaan. Maar nu is het doek gevallen. Het seizoen gepland richting EK in Weert en WK in Lausanne. In Weert was het target eindigen in de eerste helft en zelfs stiekem hopen op wat beter. Daar werd ik nogal serieus met mijn neus op de feiten gedrukt. Alhoewel mijn niveau aanvaardbaar was eindigde ik daar maar als 34e op 55 deelnemers. Het niveau van de deelnemers was van een andere orde als in de Belgische wedstrijden! Het WK was voor 1/9 gepland. Via de Belgische triatlonfederatie werd een groepsverplaatsing en hotel voorzien om toch maar zoveel mogelijk deelnemers richting Lausanne te krijgen. Onder leiding van duivel doet het al, Werner Taveirne, werd het voor mij een onvergetelijke afsluiter van mijn triatlon carrière. De entourage en dagen voorafgaande aan het WK kan men gerust vergelijken met een IM. Het aantal deelnemers ligt er zelfs nog wat hoger. Tijdens de wedstrijdbriefing liep ik clubgenoten Nadine Kempinaire en Andres Scherpereel tegen het lijf. Ik was dus niet de enige NLT vertegenwoordiger.

Op vrijdag en zaterdag was ik toeschouwer van de elite-wedstrijden en tussendoor vernam ik de dnf van Nadine.

Focus lag volledig op zondag 1/9. Mijn laatste triatlon. Het deelnemersveld was nogal divers met USA, GBR, CAN, AUS en SUI in de meerderheid. Geen zenuwen zoals altijd. Het zwemmen verliep zoals in Weert, niet goed dus. 104e op 155 age-groupers 55+ in een non-wetsuit swim in enorm woelig water. In het fietsen moest dus 1 en ander rechtgezet worden. 40 km fietsen met 566 HM. Met een 39e fietstijd stond ik terug tussen de mensen. Het loopparcours was ook uitdagend met 2 rondes met een 3-tal klimmetjes waarvan eentje van 15%. In het loopnummer nog wat kunnen opschuiven in het klassement met als resultaat 59e op 155. Doel bereikt! Ruimschoots in de eerste helft op een heus WK en 3e belg. Een waardige afsluiter! …. En heel veel ongeloof bij een aantal Belgische deelnemers en Werner wegens mijn laatste wedstrijd.

Achteraf vernam ik het prachtige resultaat van Andres, 6e in zijn age-group. Chapeau!

Als ik zo overloop wat ik allemaal volbracht heb, 3 IM’s, Ek kwart, WK kwart, een heel pak halve en nog meer kwarts, heel wat top-5 plaatsen in mijn age-group; dan kan ik met een tevreden gevoel terugkijken op wat geweest is.

Triatlon is a way of life die ik enorm zal missen. Wat ik bij NLT maar ook in Lausanne ervaren heb is dat triatleten/duatleten collega’s en vrienden zijn met tonnen respect voor elkaar; geen tegenstanders. Het zijn enkelingen die tijdens de wedstrijden elkaar passeren zonder bemoedigend woordje, meestal is er die vlugge oppepper van een ploeggenoot, de aanmoedigingen van de supporters.

Dank aan de NLT-familie voor de jarenlange vriendschap, dank aan mijn madam om mij altijd te steunen en veel geduld te hebben, dank aan mijn zoons die mij dankzij hun duatlon-furie kennis hebben laten maken met deze prachtige sport!

Sporten zal ik blijven doen, het maakt gewoon deel uit van mijn leven. Mijn zwakste discipline zal ik laten voor wat het is. De donderdagverplaatsing van het ochtendzwemmen richting Kortrijk zal ik al niet meer meedoen, 1e stap richting afbouw.

In trio ben ik er nog eens bij in Ieper.

Succes NLT! Gegroet sportende Vrienden! “Jie Pie” is uiteindelijk dan toch gestopt met triatlon!

 

 

 

 

 

 

 

 

IM Vichy

No Limit Team 5 months 3 weeks ago

2 jaar terug werd de Ironmanplanning wat door elkaar gehaald. IM Vichy werd opgeschoven naar het weekend van 21 juli en zou zo een super NLT-event kunnen worden : halve en volledige afstand in 1 weekend, 600 kilometer van huis en pal in de verlofperiode. Maar het bleek te mooi om waar te zijn : de datum werd opnieuw naar eind augustus verplaatst en de plannen werden bijgeschaafd. Maar voor 2019 viel ons oog dan toch op Vichy en met 5 NLT-ers stonden we aan de start van deze prachtige wedstrijd ! En – spoiler alert – iedereen liep over de meet in een Personal Best voor de editie Vichy 2019.

Op zaterdagmorgen 6h30 werd het startschot gegeven voor Ironman 70.3 Vichy. Tussen de namen toch een behoorlijk aantal Belgen. Samen met de kroost stonden we paraat om de mama’s vooruit te roepen. Dankzij de rolling start konden Charlotte en Nathalie rustig aanschuiven om van het ponton in het water te springen en te beginnen aan de 1.800 meter zwemmen in de Lac d’Allier. Het weerbericht had ons helse temperaturen beloofd maar daar was bij de start nog niet veel van te merken. Een goed half uur later liepen beide dames het water uit en de wisselzone in en was het zelfs behoorlijk fris. Na een vlotte wissel vertrokken ze beide voor de dubbele fietslus. Met de kinderen hadden we 2 dagen voordien het grootste deel van het parcours verkend. De dames waren zich dus goed bewust van het karwei dat hen stond te wachten.

Terwijl ze de ruim 900 hoogtemeters aansneden namen wij de tijd om een uitgebreid ontbijt te nemen om met een volle energietank te kunnen supporteren. De loopproef bestond uit twee lussen van 10km die grotendeels langs weerszijden van de Lac liep. Zeer fijn voor de supporters en heel overzichtelijk voor de lopers. Het nadeel was wel dat het bij momenten zoeken was naar schaduw. Ondertussen was het kwik gestegen naar 34°C en werd er bij de bevoorradingen lustig gesproeid met water. Met de kinderen konden we tot 3x toe de overzetboot nemen om langs beide zijden van de stroom te kunnen roepen. Bij de laatste oversteek was duidelijk dat het nipt zou worden om sneller dan Lotje aan de finish te komen. Dankzij een sprintje konden we nog net zien dat Charlotte in 5h46 onder de finishboog liep. Nathalie finishte als 2de NLT-er : het zwem- en fietsgedeelte werd afgelegd in een zeer respectabele 4h05. Ondanks een aanhoudende blessure (hielspoor) heeft ze de halve marathon op karakter uitgezweet en kon ook zij het Finisher-shirt met trots dragen !

Na de wedstrijd was het onze beurt om ons materiaal in de wisselzone te zetten voor daags nadien. We lopen Pieter tegen het lijf en overlopen nog eens de mentale checklist. Daarna naar huis voor de obligate pasta, voldoende hydratatie en een stevige nachtrust. Een zware dag supporteren is wellicht niet de beste voorbereiding voor een Ironman… maar veel tijd om daarover na te denken was er niet met de wekker om halfvijf. Ons verblijf was niet te ver van de start waardoor de ochtend relatief rustig kon verlopen : voldoende eten, de (verplichte) nummertatoeages zetten, drinkpullen vullen, insmeren met zonnecreme, … Om halfzes vertrekken we richting wisselzone om een laatste keer de banden te controleren en de wetsuit aan te trekken. We nemen nog snel een NLT-selfie (oei kleine oogskes) en zoeken we de supporters op alvorens we ons in de startbox plaatsen. Ik hoor mijn naam en zie mijn broer uitbundig zwaaien (daags voordien zwom hij 10km wedstrijd in Brugge en is in zijn auto gesprongen richting Vichy om daar na middernacht toe te komen – goed gek).

Bij een traag opkomende zon schuifelen we over de rode loper richting zwemstart. Luide muziek knalt door de boxen. Aan het starthek worden iedere 10 seconden 6 atleten te water gelaten. Een vrijwilliger houdt ons tegen totdat ook wij door het hekje mogen. De Lac d’Allier is behoorlijk breed en er is één zwemlus af te leggen. In combinatie met de rolling start was het dus zeer rustig zwemmen. Aan de 3 boeien kom je wel wat volk tegen maar geen enkele duw of trek ondervonden : zalig ! De temperatuur was ideaal (22°C) en wetsuit toegelaten. Ik haal wat zwemmers in en steek ook een bootje voorbij dat wordt voortgetrokken door een zwemmer : mijn respect voor de para-triatleten is groot. De metertjes schuiven vlot en ik begin in mijn hoofd al de stappen te overlopen voor in de wisselzone straks. Aan de boei van 3.5km komen er toch enkele zwemmers langs. Ik voel me goed en geef wat extra benen bij en … heb daar onmiddellijk spijt van : kramp. Lichte kramp in beide voeten en bij het ‘losschudden’ verplaatst de kramp zich naar mijn rechterkuit en nestelt zich daar.

Na 1h05 kom ik uit het water maar dat gaat niet zo vlot als verhoopt. Ik blijf op het hellend vlak zelfs een poosje staan om de kramp uit de kuit te duwen/wensen/vloeken. Ik schuifel richting wisselzone en haal het zakje met loopspullen van de haak. Bij het uittrekken van de wetsuit breekt de kramp helemaal door en zit ik secondenlang (het lijken minuten) stil om dit onder bedwang te krijgen. Met moeite toch de wetsuit uitgetrokken en fietsmateriaal aangetrokken en in een hinkstapje naar de fiets : tijd genoeg om te recupereren. Het parcours bestaat uit een acht waarbij we de tweede lus 3x moeten afleggen. De eerste klim bevindt zich ongeveer op anderhalve kilometer na de start en vanaf dan gaat het eigenlijk constant op en neer. Van op de website afgelezen was onze verwachting 1.650 hoogtemeters. Na de wedstrijd was duidelijk dat het er net geen 2.000 werden.

Gelukkig breekt de zon al snel door en is het genieten van het prachtig parcours en de vele glooiende vergezichten. In één van de langere afdalingen in de tweede helft van de eerste passage van de tweede lus (schoolstart ? is dit wiskunde ?) komt Fré langs gezoefd : “allé gow !” Ik laat me niet van mijn stuk brengen en hou mijn tempo aan. Tot mijn verrassing kan ik Fré weer passeren in de lange klim waarmee de tweede lus start. Tijdens de klim kunnen we zelfs wat woorden wisselen en ik ben vastbesloten om Fré tot de volgende timingmat achter mij te houden J. Maar al snel moet ik Fré weer laten gaan en zie ik hem verder uitlopen. Bij de derde passage kom ik weer heel dicht op diezelfde klim maar deze keer geraak ik er niet meer over. Bijna 30km lang lijkt het een wekelijkse duurtraining waarbij ik me op 12 meter kan aanklampen. Ik lach als ik denk aan wat de volgers via de IronmanTracker zullen denken als ze ons zo dicht na elkaar de timingpunten zien passeren. Genieten. Aan iedere dubbele passage en op veel klimmetjes stonden veel supporters ons luidruchtig aan te moedigen.

Aan km 160 moet ik mijn compagnon de route laten gaan en zoek toch even een ToiToi op (om de kramp en de hitte te bedwingen heb ik nogal wat vocht tot mij genomen en blijkbaar ben ik geen zweterke). Na 5h30 kan ik het fietsgedeelte afsluiten en de wisselzone inrijden. Ik loop naar de transitietent en neem de tijd om mijn schoenen te strikken (geen rekkers : ik heb tijd) en wat extra zonnecrème te smeren. Het viel op dat er nog helemaal niet zoveel fietsen in de wisselzone stonden, ik voel me niet vermoeid en hou wel van de warmte. Ik zet onmiddellijk een stevig tempo in … en sta na anderhalve kilometer geparkeerd. De kramp in de rechterkuit is nooit echt weg geweest. Een Belgische supporter vraagt me op de grond te liggen zodat hij mijn voet kan overkrullen en mijn beentjes wat kan losschudden : “veel cola drinken”. Ik kan enkel denken dat ik nog meer als 40km vooruit moet zien te komen. Ondertussen is het kwik doorgestegen tot 35°C en nog steeds niet veel schaduw te rapen.

Tussen de bevoorradingen in kan ik lopen (it’s all in the mind) en neem veel tijd om te stretchen en te drinken (cola !). Aan een dubbele passage in de eerste ronde zie ik Fré lopen en hij steekt de duim op, kleine high-five. Door een ongelukkige val met de fiets een paar weken eerder was het nog niet zeker of het lopen wel zou lukken. Nu leek hij er een heel strak tempo op na te houden. Dikke chapeau aan de gezinnen van de Soetes, de Areskes en de DLS-kes om keihard te blijven supporteren en telkens de overzetboot te nemen om de lopers zoveel als mogelijk te kunnen toejuichen. In de helft van mijn 2de ronde komt Pieter me voorbij en ik klamp aan : ik forceer me achter hem aan te lopen zodat ik niet te snel ga (geen kramp) maar toch blijf lopen. Nadat ik 2 keer tegen zijn voeten schop besef ik dat dit voor Pieter helemaal niet zo leuk kan zijn. We roepen elkaar nog wat moed in en ik drijf de snelheid weer wat op. Ondertussen wordt het duidelijk dat de zon de grootste vijand is van de deelnemers. Her en der zie je mensen uitgeteld tegen de grond liggen maar buiten de erge dorst heb ik anders weinig last van de hitte.

Na 4 rondjes (telkens 2 bruggen over en 2 lichte hellingen plus wat bochtenwerk) dringt het besef door dat het einde nabij is. Het parcours in Vichy zit aardig ineen waarbij je 4x langs de finish passeert en telkens veel goesting hebt om af te draaien. Na 10h35 loop ik over de meet. In de recovery zone loop ik Fré tegen het lijf en nog wat Belgen die we voor en tijdens de wedstrijd al hebben gesproken. Het is een gezellige bedoening, we nemen de tijd voor een nieuwe belevenis (Compex elektronische massage – want die rechtse kuit begin ik aardig te voelen). Daags nadien wordt pijnlijk duidelijk dat Compex geen wondermiddel is. Pieter Soete finisht in 11h40 (iedere IM iets sneller als de voorgaande !) en Fré zet de 13de plaats neer op 179 in zijn leeftijdscategorie in 10h19. Tijdens de wedstrijd was onze categorie nog goed voor 204 atleten maar blijkbaar heeft de man met de hamer genadeloos toegeslaan.

Het was een zeer gelukkig weerzien met de familie en supporters (een dikke duim en melding voor de ouders van Pieter) en het aperitief en het afsluitende diner smaakten overheerlijk. Mijn broer zou die avond nog terug huiswaarts rijden want hij wil de zwemtraining op maandagmorgen niet missen. Van toewijding gesproken. We kunnen beginnen nadenken over de plannen voor volgend jaar.

Deleersnyder Chris

Pages