Nieuws van de Nederlandstalige nieuwssites

Nederlandse Age Groupers binnen top twintig Ironman 70.3 Oman

3athlon.nl 2 weeks 6 days ago

De Fransman Antoine Mechin heeft zojuist Ironman 70.3 Oman gewonnen in een tijd van 3:56:55. Bij de dames was het de Italiaanse Michela Santini die de winst opeiste. Zij deed uiteindelijk 4:28:33 over de race die niet voor pro’s en dus alleen voor Age Groupers bedoeld was. Een aantal Nederlanders presteerde ook niet onverdienstelijk. We hebben gekeken naar de Nederlanders die binnen de zes uur zijn gefinisht én binnen de top 25 van hun leeftijdscategorie vielen.

Robin Zwiers werd bijvoorbeeld 14e binnen de M30-34 categorie. Zwiers zwom 36:38, maar toonde vooral op de fiets zijn kracht. Over de 90 kilometer deed hij 2:24:09, wat neerkomt op een gemiddelde van bijna 37 kilometer per uur. Door de afsluitende halve marathon in 1:46:14 af te werken, kwam hij uiteindelijk na 4:51:23 over de finish om daarmee dus ruim onder de vijf uur grens te blijven en tevens de snelste Nederlander te zijn. In dezelfde categorie slaagde Tyler Manchester daar net niet in. Hij werd negentiende in een tijd van 5:09:46. Manchester zwom nog wel harder dan Zwiers (34:46), maar deed 2:41:54 over het fietsen. Zijn halve marathon nam nog eens 1:47:08 in beslag. Zijn eindtijd leverde Manchester dus wel een mooie plek binnen de top twintig op.

Ronnie de Pryck kwam als twintigste over de streep binnen de M45-49 categorie en zat met zijn eindtijd van 5:06:55 nog wat dichter op de grens van vijf uur. De Pryck zwom 33:40 minuut, fietste 2:30:24 uur en liep zijn afsluitende halve marathon in 1:55:21.

In de categorie M50-54 werd Jaap de Groot 21e. Hij deed na 38:58 minuut zwemmen, 2:43:08 fietsen en 1:59:42 hardlopen uiteindelijk 5:31:50 over de race in Oman.

The post Nederlandse Age Groupers binnen top twintig Ironman 70.3 Oman appeared first on 3athlon.nl.

Fietstrainingingen buiten kunnen weer [video]

3athlon.nl 2 weeks 6 days ago

Het weer begint weer te verbeteren – het was in ieder geval de afgelopen dagen prachtig – en daarmee nemen ook de mogelijkheden om buiten te trainen toe. En dus trokken wij er zelf ook op uit. In de onderstaande training zie je een ‘fartlek’ training, waarbij iedereen op een veilig moment mocht demarreren en een bepaalde periode weg moest proberen te blijven. Hierdoor krijg je vanzelf verschillende tempo’s onderweg.

Mocht je ook een dergelijke training willen doen, let dan wel goed op het verkeer en maak ook goede afspraken over het signaleren van verschillende obstakels op de weg. Respecteer de verkeersregels en zorg dat je niet tot overlast bent van de mede-weggebruikers.

 

The post Fietstrainingingen buiten kunnen weer [video] appeared first on 3athlon.nl.

Hitteberoerte triatleet bij Zembla; affiches Frankfurt en Roth; Docu Charlie in Taupo; Lievin – WTJ 1079

Trikipedia 3 weeks 3 hours ago

DONDERDAG –Hitteberoerte in de sport. Tot voor een paar jaar geleden een onbekend verschijnsel, maar het nieuwsprogramma Zembla drukte de kijkers met de neus op de feiten. Na eerder al de reportage ‘de dood van een hardloopster’ kwam het nu voor triathlonvolgers een stuk dichterbij. Het fragment begint met Nathan de Jong, die vertelt dat ie twee jaar geleden mee deed in een trio team aan de triathlon van Holten. We zien beelden van het evenement, toen niet eens onder heel warme omstandigheden. Nathan loopt het eerste rondje als alle anderen, maar een ronde verder gaat het moeizaam en bij de finish is het zwalken. Ik zie mezelf met een bezorgde blik commentaar geven bij de laatste meters van de man met het witte Heutink-shirtje aan en even daarna vangt official Bert van Rossum hem op.

Dan volgt het verhaal van Nathan en zijn vrouw Daphne. Die laatste ken ik veel beter, omdat ze jarenlang verbonden was/is aan de Stichting Triathlon Holten. Samen met haar man, legt ze uit hoe uiteindelijk de diagnose ‘hitteberoerte’ kan worden gesteld en wat het voor hun beider levens betekent. Het zet ons weer met beide beentjes op de grond. Goed dat dit verhaal vertelt wordt.

Strijd Challenge Ironman bestaat nog

Ander onderwerp. De strijd om de toppers in huis te halen is los gebarsten. Toch is het gek. Een tijdje terug gaven de organisatoren van Challenge Roth en Ironman Frankfurt nog aan elkaar niet langer in de wielen te rijden door vanaf 2020 verder uit elkaar te gaan zitten. Maar dit jaar kruisen Challenge en Ironman Duitsland nog maar al te graag de degens. Hoe valt het anders te rijmen dat op de laatste februaridag (het Olympisch jaar heeft wel weer een 29e februari) eerst Frankfurt en een paar uur later Roth.

De namen zijn inmiddels bekend. Het Europees kampioenschap in Frankfurt heeft een dijk van een affiche met Jan Frodeno, Sebastian Kienle en Patrick Lange. De drie grote Duitsers wonnen de laatste vijf edities van het WK Ironman op Hawaii, maar tegen elkaar uitkomen? Nee, dat kwam nog maar zelden voor. Dat zie je vaker met topatleten. Hawaii prima, maar in andere races ontlopen ze elkaar liefst. Nu dus niet. Anne Haug is trouwens ook van de partij in Frankfurt. We wrijven nu al in de handjes om 30 juli deze mega-battle optimaal te volgen. Daags na Holten trouwens.

Roth wanhoopt niet

In Roth zullen ze heus wel even achter de oren hebben gekrabd, maar eind van de middag hebben ze ook daar een prima line-up (zoals dat bij grote festivals heet). Op 7 juli verwelkomen ze in Rijnland-Palts – behalve vier Gastelse triatleten – ook titelverdediger Bart Aernouts, Cameron Wurf, Braden Currie, David McNamee, Tim van Berkel, Andy Potts en Cody Beals. Stuk voor stuk toppers. Tel daarbij op Lucy Charles, de ijzersterke Laura Philipp, nog een Laura – Sidall en ook Sarah Crowley en ook de fans in Roth komen geheel aan hun trekken. En over die strijd? Ach, eigenlijk is het publiek de grote winnaar. Zij kunnen twee weken achtereen genieten van topsport.

Oman begint zo

Terwijl we deze WTJ publiceren is het nog ruim een uurtje vooraleer de eerste 70.3 Ironman Oman van start gaat. We zijn benieuwd of Jerry of andere Nederlandse deelnemers deze nog lezen: anyway veel succes! Hier zetten we alvast de livestream aan, al is het dan een agegroup only event. In Costa Rica gaat ook deze eerste maart de ITU-triathlon Playa Hermosa beginnen.

Nederlandse documentairemaker/deelnemer Taupo IM

Zaterdag dan onder meer de Ironman Nieuw-Zeeland. Trouw lezer Thomas van der Kolk wees ons op de deelname van Charlie (Karel) Brouwers van het Waalwijkse Maresia Triathlon team. Charlie was al voor de kerstdagen via Hong-Kong naar Nieuw-Zeeland afgereisd. Niet alleen om er onder gunstige weersomstandigheden te blijven trainen met als apotheose deze Ironman. Nee, hij maakt ook een documentaire, getiteld First Timers Ironman Taupo New Zealand. Te volgen alvast via Facebook. Hij volgt al een tijdlang triatleten, die specifiek deze 35e editie aangrijpen om te debuteren. Zelf hoort hij daar dus ook toe. Hoe er zaterdag gefilmd wordt en wanneer de docu te zien zal zijn, horen we spoedig genoeg.

Indoor Liévin met tien Nederlandse kanjers

Veel mannen en vrouwen van de explosieve snelheid zijn dit weekeinde bijeen voor de opening van het ETU Cup-seizoen. Wat? Nu al? Begin maart? Europa? Jawel. De ETU opent verrassend het bekerseizoen met een indoor wedstrijd in het sportcomplex van Liévin, Frankrijk. Nederlandse inbreng is er ook: Marco van der Stel, Meno Koolhaas, Pim Venderbosch, Stijn Jansen, Youri Keulen en Lars van der Knaap, Bij de junioren doet Jesse Cuijpers mee.

Onder de triatletes zijn Quinty Schoens, Rani Skrabanja en Deborah Wissink. Het gaat eerst om qualifiers voor de finale en daarna eventueel nog herkansingen om alsnog de finale te bereiken. Steeds 150 meter zwemmen, 3 kilometer baanwielrennen en 1 kilometer hardlopen op de atletiekbaan. In het verleden waren hier uitermate spectaculaire races van in Parijs en Bordeaux. We laten ons verrassen. Moeilijk te zeggen wie hier favoriet in is. Kan best verrassede uitslagen opleveren, maar we hopen dat Marco zijn ETU-seizoen weer zo sterk in zet als vorig jaar in Melilla!

Veel plezier met de eerste wedstrijden zo meteen!

 

 

 

Jerry on the road: Oman dag twee

Trikipedia 3 weeks 6 hours ago


Het sultanaat Oman heeft op een paar dagen tijd vele triathlonharten veroverd. Het Aziatisch land heeft ook alles in zich. Prachtige natuur, heerlijke temperaturen, hartelijke mensen en tegelijkertijd dat mystieke uit de sprookjes van duizend-en-één-nacht.

 

Oman als triathlonland is niet overigens niet helemaal onbekend. Peye Vlot, broer van Cora en zelf ook erg sportief, woont er al heel lang. En weet u wie er begin deze eeuw bondscoach was van de Omaanse selectie? Ene Rob Barel.

 

Vorig jaar een 5150 Ironman en vrijdag, de eerste maart, een volgend hoogtepunt: een 70.3 Ironman. Vandaag keek Jerry, die twaalf jaar terug ook al in Oman was, zijn ogen uit.

 

De kids-race, de briefing, de vrijwilligers en alles eromheen. Hetgeen Jerry ziet en beleeft, deelt hij graag met iedereen en in het bijzonder de Trikipedia-volgers. Verdere tekst is overbodig. Kijk mee en geniet van de bijzondere ambiance in de aanloop naar de 70.3 Ironman Oman. En dan moet de wedstrijd zelf dus nog beginnen.


Jerry en alle 999 andere deelnemers: veel succes, maar vooral ook: veel plezier!

7 tips om warm te blijven

transition.nl 3 weeks 12 hours ago

Toegegeven, het leek bijna zomer eerder deze week, maar vergis je niet, het is nog februari en dat betekent dat het best guur kan zijn buiten. Zeker als je ’s morgens vroeg je trainingsrondje maakt. Met deze zeven eenvoudige tips blijf je tijdens het sporten toch comfortabel warm. Draag laagjes Hoe lager de temperatuur, hoe […]

Het bericht 7 tips om warm te blijven verscheen eerst op Transition.

Column Daan: Over zielige oud-wielrenners opgenomen in de roedel

Trikipedia 3 weeks 13 hours ago

Landskampioen duathlon Daan de Groot schrijft in zijn columns geregeld wat hem zoal bezig houdt. Topsport is niet voor lieverdjes, dat wisten we al langer. Vandaag gaat Daan daar wat dieper op in met zijn stelling: vriendelijkheid is geen kwaliteit, maar gewoon een gebrek aan ballen.

 

In het weekend van het NK 10 kilometer in Schoorl verbleef ik met mijn trainingsgroep van Hellas Triathlon het hele weekend in een huisje. Voor die gelegenheid heb ik eens nagedacht over wat een trainingsgroep een ideale trainingsgroep kan maken. Hieronder het resultaat.

Toen ik begon met duatlons en lid werd van Hellas verwachtte ik maar weinig van de atleten om me heen: ik zocht slechts een groepje waarmee ik aan de RBR series kon meedoen. Ik verwachtte weinig te leren, en rekende op weinig interactie. De du- en triatleten die ik al kende waren niet onaardig, maar als doorgewinterde wielrenner wist ik precies wat dat betekende: amateurs. Vriendelijkheid is geen kwaliteit, maar gewoon een gebrek aan ballen. Vriendelijkheid is iets voor mensen die te bang zijn om de competitie aan te gaan. Triatlon, en duatlon al helemaal, leek me überhaupt een klein sportje: een sport waarin mensen zonder uitgesproken talent zich toch kunnen onderscheiden door het maar lang genoeg vol te houden. Bij gebrek aan wolven, doen de konijntjes een wedstrijdje wie het langst kan huppelen. Ik werd lid om tussen de wielerwedstrijden door even wat konijntjes te snacken.

Mijn goede voornemens werden al snel op de proef gesteld toen Marco Glastra, één van de meest anglofiele coaches die ik ken, een ‘sit-down’ wilde doen om te praten over mijn ‘participation motivation’ in de Loopboost-groep van Hellas. Hij begon over een minimaal aanwezigheidspercentage waarvan ik meteen al wist dat ik het nooit zou halen, maar omdat ik met mijn wolfachtige ego niet bij een langzamere loopgroep mee kon doen knikte ik van “ja, het zal wel goedkomen”.

In een goedkoop verhaal, zou er na deze negatieve introductie natuurlijk een grote wending komen. En inderdaad, zo goedkoop ben ik. Ik kan ook niet anders, want de Loopboosttrainingen bij Hellas waren daadwerkelijk een openbaring. Dit kwam gedeeltelijk door de trainers en hun wetenschappelijk onderbouwde ideeën. Ze zorgen elke week voor een structuur, er wordt nagedacht over dingen als motorisch en impliciet leren, en iedereen moet zijn intervallen op het aangegeven tempo doen. Volle bak gaan in de training is asociaal en alleen zielige oud-wielrenners (Jelle Lugten en ik) proberen het wieltje duwen – het eeuwige meten van elkaars vorm – te vertalen naar de atletiekbaan. Toch wil ik me in deze column niet concentreren op de bijdrage van de trainers en hun structuur. Ik denk namelijk dat het succes van een trainingsgroep gemaakt moet worden door de atleten, maar ik snap niet precies hoe dit werkt. Uiteraard heb ik wel een theorie.

Benodigde voorkennis: Zoals bij alle eigenschappen kun je bij sportfanatisme mensen op een spectrum van laag naar hoog indelen. Het sportfanatisme-spectrum zal lopen van “Zweten is eng” aan de linkerkant tot “Sporten is het enige wat ik doe” aan de rechterkant. Zoals bij alle spectra zijn beide uiteinden niet optimaal voor je levensgeluk. Zoals bij alle spectra waarbij de uiteinden niet optimaal zijn, is er ergens tussenin een optimum: een gulden middenweg, een bergtop van levensgeluk. Zoals bij alle bergtoppen, is het makkelijker om er vanaf te vallen, dan om er op te klimmen.

De theorie: Voor mezelf weet ik ongeveer waar ik wil zitten, ik weet ongeveer hoe fanatiek ik wil zijn, en vergeleken met mijn vrienden en collega’s is dat vrij ver naar rechts (overigens niet geheel in lijn met mijn politieke voorkeur). Dat zou geen probleem zijn, als je niet zo gemakkelijk aangetrokken zou worden door de mensen om je heen. Om de metafoor nog iets verder op te rekken: mijn bergtop ligt rechts, maar de warme wind van de sociale conventie waait altijd naar links. De oplossing voor dit probleem (let op: hier komt dan de theorie) is volgens mij een goede trainingsgroep. Het omringt me met mensen die op dezelfde plek op het spectrum willen zijn als ik. Mensen die even fanatiek, even gedisciplineerd, en even asociaal willen zijn als ik, zodat we dat supersociaal samen kunnen doen.

In een ideale trainingsgroep staat de sociale conventie in dienst van de sport. Je hoort erbij als je voor je sport leeft. Rücksichtlose discipline wordt gewaardeerd, en voor de sport kiezen staat gelijk aan voor de groep kiezen. In een ideale trainingsgroep word ik gemist als ik niet naar de trainingen kan komen. De ideale trainingsgroep helpt elkaar naar de optimale balans van fanatisme en rust.

Ik denk dat ik deze ideale trainingsgroep bijna gevonden heb in de Loopboost. Als wij op dinsdagavond intervallen lopen in een groepje van een man of acht voel ik me nog steeds een wolf, maar dan in een roedel. De snelheid, de soepelheid, het gehijg. Coen Smiers herinnert me met zijn trippel-trappel-tredmolen-tred dat ik lichtvoetig moet lopen. Cornelis Scheltinga, met zijn lange ledematen, vertelt me dat ik me lang moet maken. Pim Venderbosch’ dunne benen lijken te schreeuwen dat ik niet teveel rotzooi moet eten. Leonard Tersteeg laat me zien hoe een echte hardloper loopt, en Alex Kling toont me hoe jeugdige onverschrokkenheid er ook alweer uitzag. Voegen alfa’s Peter en Marijn zich dan nog bij deze groep, dan is de roedel compleet. Langzame groepjes worden niet ingehaald, maar opgevreten.

Aan het eind van zo’n training wil ik niets anders dan bij deze groep horen, en inmiddels voldoe ik dan ook met gemak aan het minimaal aanwezigheidspercentage. De motivatie en discipline die in deze training worden opgewekt, raak ik tot de volgende dinsdag niet kwijt. Een ideale trainingsgroep maakt jouw gewenste plek op het fanatisme-spectrum de normaalste plek van de wereld. Het optimum wordt de standaard.

Is deze trainingsgroep nu dé ideale trainingsgroep? Nog niet helemaal, ik denk dat het altijd beter kan. Ik denk dat het voor elke trainingsgroep goed zou zijn om regelmatig samen te komen om af te spreken wat normaal gedrag is om optimaal te presteren. De perfecte trainingsgroep verandert dingen die discipline vergen, in dingen die normaal zijn.

Twee Nederlandstalige triathlonpodcasts gelanceerd

transition.nl 3 weeks 19 hours ago

In het buitenland wemelt het er van, maar in Nederland hebben we er even op moeten wachten: de triathlonpodcast. De podcasts van de Scheltinga-broers en Frank Heukels en Thomas Sijtsma vormen de ultieme inspiratie voor het nieuwe seizoen, bij voorkeur te beluisteren tijdens trainingen op de tacx. Sinds kort is er niet één, maar zijn […]

Het bericht Twee Nederlandstalige triathlonpodcasts gelanceerd verscheen eerst op Transition.

Jerry is underway, ditmaal om mee te doen aan 70.3 Ironman Oman

Trikipedia 3 weeks 1 day ago

MUSCAT, OMAN – Onze vliegende Trikipedia-reporter Jerry Kenbeek is weer onderweg. Jerry – HOKA ONE ONE – wist vorig jaar op Hawaii werkelijk iedere triathlonster bij zijn microfoon te krijgen. Samen met Lars Vreugdenhil maakte hij de meest hilarische videootjes, maar intussen stonden de triatleten in de rij om door Jerry geinterviewd te worden.

Jerry is uniek. Reislustig, druk, bijzondere tattoos en zwembroeken, energiek, mooi gebitje, maar uiteraard ook een perfect uithangbord voor zijn werkgever HOKA ONE ONE. Als Jerry binnen komt, kun je niet om hem heen. En hij gaat in de triathlons ook steeds harder. Al die trainingsarbeid komt nu samen in het exotische Oman, waar hij samen met 14 andere Nederlanders (veel expats) mee doet aan de eerste 70.3 Ironman. 

Vanavond bij een sterrenhemel a la Duizend en 1 Nacht was de race-briefing door the one and only Paul Kaye. Eerder die dag liep Paul al in een dishdash (de bekende witte gewaden, die in de moslimstaat veelal gedragen worden) rond. Jerry heeft al heel wat gezien van de wereld, maar keek opnieuw zijn ogen uit. Alle 1000 deelnemers zaten/lagen op grote kleurrijke kussen op het grasveld met het grote podium waarop Paul uitlegde wat hen vrijdag 1 maart te wachten staat.

De 1000 triatleten zijn afkomstig uit liefst 65 verschillende landen. Zij deden zich na de briefing te goed aan een gigantisch buffet. En Jerry deed mee. Aan interviews komt hij wellicht iets minder toe, maar wij achten hem in staat beste Nederlander te worden. Go, Jerry, Go!!!

En morgen stuurt ie ons weer ander beeldmateriaal.

 

Lucy Charles droomt van olympische triatlon in Parijs 2024

3athlon.be 3 weeks 1 day ago

Zien we long distance triatlete Lucy Charles in 2024 in de olympische triatlon in Parijs? Het zou zo maar kunnen. De Britse topatlete verklaarde vorig jaar al in de aanloop naar Kona dat ze droomt van de Olympische Spelen. Tokio komt duidelijk te vroeg voor de tweevoudige vice-wereldkampioene Ironman, maar Parijs 2024 is nog een optie…

In de Britse Sigma Sport Specialized store daagden tientallen toeschouwers op om Lucy Charles te horen praten over triatlon, trainen, materiaal etcetera. Ze nam uitgebreid de tijd voor selfies en handtekeningen met de fans. Nadien stond ze John Levison van Tri247 te woord in een video-interview.

In dat interview kwam ze terug op een uitspraak die ze deed in een Zwift-video in 2018 in de aanloop naar Kona over de Olympische Spelen. Deze week maakte ze duidelijk dat Tokio er niet in zit, maar Parijs misschien wel. “Als een zwemmer heb ik altijd gedroomd om deel te kunnen nemen aan de Olympische Spelen. Misschien lukt het me als triatlete wel in Parijs 2024. Ik sluit die mogelijkheid niet uit,” aldus Lucy.

Valerie Barthelemy al weer aan het zwemmen: “De pijn valt best mee…”

3athlon.be 3 weeks 1 day ago

Maandag brachten we je het nieuws van de valpartij van Valerie Barthelemy waarbij de Belgian Hammer triatlete haar heiligbeen brak. Drie dagen later is ze alweer volop aan het herstellen. “Ik heb al een keer kunnen zwemmen en de pijn viel best mee, dus daar ben ik wel blij om…”

Triatleten en hun pijngrens… het blijft ons toch nog altijd verbazen. Je heiligbeen breken kan een pijnlijke zaak zijn. Maar volgens Valerie Barthelemy valt het wel mee. “Ik kan eigenlijk al vrij vlot weer bewegen, de pijn valt absoluut mee, het is niet zo heel erg,” vertelt ze ons vanuit Portugal. “En ik kon alweer gaan zwemmen, en daar ben ik echt wel blij mee.”

Such a ‘bummer’

De valpartij had zware gevolgen, maar het was eigenlijk gewoon een dom ongeluk. “Wat een ‘bummer’,” lacht Valerie. “Het was een stomme valpartij samen met mijn ploegmaatje. Zij slipte over een olievlek en haar fiets raakte mijn fiets. Het was een dom ongeluk. Maar omdat we helemaal niet snel gingen, heb ik de val volledig gebroken met mijn achterste en kwam alle kracht daarop.”

View this post on Instagram

Some may say I’m crutchin it. #crushing #slaying #crutches

A post shared by Valerie Barthelemy (@vbartho) on Feb 25, 2019 at 5:24am PST

Op Instagram postte Valerie al een foto met krukken, met het goede nieuws dat de breuk meevalt. “De breuk is gelukkig een mooie, goede breuk dus het herstel zou goed moeten gaan. Ik ben niet zeker wat er de komende weken volgt, maar ik hoop er snel weer te staan,” aldus Valerie.

Pages