Nieuws van de Nederlandstalige nieuwssites

Dubbele Winkel-slag in Heerhugowaard; Mixed Relay Nottingham; Meer en Alcatraz – WTJ 818

Trikipedia 1 week 5 days ago

DONDERDAG – Hij scheen weer volop en daarmee deed het hemellichaam de Stad van de Zon Triathlon weer alle eer aan. Het zijn van die zeldzaam zwoele woensdagavondjes waarop van oudsher een aantal korte triathlons in met name Noord-Holland wordt georganiseerd.

 


Veelal omlijst met een lekker muziekje uit de speakers, deejay erbij, foodtrucks en dat alles aan de boorden van een mooi watertje. In Heerhugowaard was Tristan Olij als eerste uit het zwemwater van het Park van Luna. Het 20-jarige talent uit Winkel liep verder uit tijdens de twintig kilometer fietsen en liet tenslotte de vijfde looptijd noteren. Het was voldoende voor de eindoverwinning, zijn eerste in Heerhugowaard. Met Peter-Johan Dillo opnieuw als runner-up en titelverdediger Emiel van Tongerlo op een derde plaats was het podium een spiegelbeeld van de vorige editie. Als vierde en vijfde volgden Matthijs Künzel en Michael Emmerik, respectievelijk de snelste loper en snelste fietser van de avond. Peter-Johan en Hans Bader waren in hun categorie beste masters.

 

Talisa

 

Bij de vrouwen won Talisa van der Fluit – eveneens uit Winkel – voor de vierde keer in haar carrière de Stad van de Zon triathlon. Dat was na het zwemmen nog niet het geval. Brenda Zwarthoek, Maaike Vooren en Renee Woutering zwommen bijna een minuut sneller dan dan Talisa. Die begon wel met enige voorsprong op Maaike aan het lopen. Zij werd nog voorbijgestoken door snelste loper van de avond, master Marieke van Lierop. Maar de politiemedewerker kon de winnares niet echt meer bedreigen. Maaike bleef derde, Audrey Breur eindigde vierde, Renee Woutering vijfde. Het Triple E-team won de trio triathlon.

 

Jason in pikdonker zwembad

 

Donderdag 7 juni was toch wel de dag van Jason van der Burgt. Ik had geen idee wat hij rondom Alpe d’Huzes van plan was. Naar nu bljkt heeft ie 1450 meter gezwommen in een pikdonker zwembad en is ie zowel de Alpe op gefietst als geklommen. Een ongekende prestatie, in ogenschouw nemend wat Jason doormaakt. Maar hij deed het vandaag. In aanvankelijk doornat Frankrijk. Meer triatleten zijn daar. Cornee van Loon bijvoorbeeld. Koud terug van Lanzarote nu al weer vijf keer de Alpe op. Een zesde lukte niet. Maar geeft ’t iets? Welnee. Erbij zijn, het hart op de goede plaats en natuurlijk heel veel centjes binnen halen. Daar draait het om.

 

Relay World Cup: Oranje vijfde

 

 

Daar was ons Oranje kwartet in Nottingham vanavond natuurlijk niet zo mee bezig. Die moesten hun status van nummer drie van de wereld waarmaken tijdens de allereerste World Cup Mixed Relay. De komende jaren neemt dit onderdeel een steeds belangrijker plaats in in de triathlon community. Nederland teamsportland manifesteerde zich vorig jaar in Hamburg al met brons. Toen achter het Australische en Amerikaanse viertal. Het topteam van weleer was bijna in dezelfde samenstelling in Nottingham bijeen. Alleen Maaike Caelers wisselde stuivertje met Maya Kingma.
Was het in Hamburg Rachel Klamer, die zich kwaad maakte en het team weer op medaillekoerst zette, nu opende Rachel het bal maar ergens haperde het motortje even. Geen nood, want Marco van der Stel bracht de Oranjes weer bij de achtervolgende groep op de Amerikanen en Britten. Iedereen vocht als leeuwen, Maya Kingma doet het uitstekend, valt bij lopen ietsje terug maar Jorik van Egdom mag op jacht naar opnieuw brons. Dat lukt helaa niet, de Fransen pakken de resterende medaille, de Australische wereldkampioenen finishen als vierde en dan is daar al het Nederlands quintet. Het geeft vertrouwen. Vier triatleten zien we toch zeker in Tokyo 2020 en da’s al meer dan we sinds Sydney naar de Spelen hebben mogen sturen.

 

Meer en Escape

 

We hadden nog wat ‘Zuiderbuurwedstrijdjes’ open staan. De kwart triathlon van Bredene-Oostende bijvoorbeeld. De winst ging naar Sybren Baelde en Joke Coysman rijgt de zeges ook weer aaneen. In de Meetria kwart triathlon te Meer noteerde Guido Jonkers een zevende plaats, zes minuten na winnaar Geert Janssens. René Vosters was tiende aankomende. Silke Baumer klopte Lotte de Vet in het klassement bij de vrouwen.

De laatste uitslag van afgelopen weekend is de legendarische Escape from Alcatraz triathlon. Het blijft een bijzondere race vanaf het gevangeneiland over woelige baren en ook fiets- en loopparcours maken diepe indruk. Ben Kanute uit Phoenix, ooit deelnemer aan het WK offroad in Kijkduin, won The Escape. Cameron Dye en Jason West waren de nummers twee en drie. Een sterk vrouwentrio aan de top met Sarah Haskins, Alicia Kaye en Lauren Goss. Erns Woerlee was de beste van vier Nederlanders op een 171e plaats, drie kwartier na de winnaar. Vier uur na Ben Kanute kwam uit Zwolle Marleen van Meeteren over de finish. Ook zij deed het voor het goede doel: alzheimer.

Zwemtraining – door Frank Huisman (Tri-Experience)

Trikipedia 1 week 5 days ago

 

Opnieuw een artikel van de hand van Frank Huisman van Tri-Experience , deze keer wedstrijdsnelheid.

Ontwikkel je wedstrijdsnelheid

Voor duursporters is een van de belangrijkste fysiologische factoren de anaerobe drempel (ook wel MLSS; maximale lactaat steady-state, of VT2, Ventilatory Threshold). Met de juiste trainingsaanpak kan je deze drempel opschuiven, en zal je tijdens je wedstrijden een hogere snelheid aan kunnen zonder te ‘verzuren’. Ook bij het zwemmen.

Bij het fietsen wordt de anaerobe drempel voornamelijk getraind met behulp van hartslagzones en vermogen, bij het hardlopen op basis van hartslag en hardloopsnelheid/tempo. Bij het zwemmen is dit
lastiger. Er zijn weinig hartslagmeters die een goede reading geven in het water, en als ze het al doen is het tijdens het zwemmen niet te controleren hoe je ervoor staat zonder je zwemmen te onderbreken. Maar hartslagzones zeggen niet alles. Ze geven een indicatie hoe intensief de inspanning is.

De hartslag is een respons op de stimulus van deze inspanning en de intensiteit van deze inspanning bepaalt welk energiesysteem je aanspreekt (het aerobe en/of anaerobe systeem) en welke brandstof je hierbij verbruikt (vet en/of koolhydraten). Wie op de juiste manier traint, op of net onder de lactaatdrempel, zal vermogen en snelheid op deze drempel verbeteren, waardoor bij een hogere snelheid hetzelfde (lees aerobe) energiesysteem wordt aangesproken. Dit is wat je beoogt te bereiken.

In het zwemmen is het gebruikelijk om zwemsnelheid/tempo (uitgedrukt in 100 meter tijd) te gebruiken als indicator voor het te gebruiken energiesysteem. Zo zijn wedstrijdzwemmers gewend om de trainingsintensiteit uit te drukken in % van hun snelste 100 meter tijden. 80% van deze maximaalsnelheid wordt dan als de drempelsnelheid beschouwd, en vervolgens wordt het trainingsprogramma hierop ingericht. Voor een triatleet heeft deze methodiek in het algemeen echter geen representatieve waarde, omdat deze zich tijdens zwemtrainingen te weinig in deze zone van maximale inspanning bevindt om een representatief resultaat op 100 meter neer te zetten. Tevens vereist een goede 100 meter zwemsprint een enorme techniekvastheid.

T20/T30 test¹

Een goed alternatief om de drempelwaarde of steady-state te bepalen is de T20 of T30 test. Hierbij wordt respectievelijk in 20 of 30 minuten zoveel mogelijk afstand afgelegd. Men tracht hierbij de tijden (50 of 100 meter) zo stabiel mogelijk te houden. Door alle rondetijden te (laten) registreren wordt inzicht verkregen in het steady-state tempo. Dit tempo wordt bepaald door de gemiddelde 100 meter tijd van de test, mits deze gedurende de test niet al te veel is opgelopen. Vaak wordt ook nog regelmatig (om de 100 of 200 meter) het aantal slagen per baan genoteerd, om inzicht te krijgen hoe constant men technisch-conditioneel is. Bijvoorbeeld: een zwemmer kan zijn tijden gedurende de test mooi gelijk houden, maar als hij in het begin van de test 16 slagen per baan nodig heeft en aan het eind van de test 20 slagen, dan is dit een indicatie dat de zwemmer te hard heeft moeten werken om de rondetijden
constant te houden. De slaglengte (en techniekconditie) is dan niet stabiel genoeg voor de gezwommen afstand op deze intensiteit. Uiteindelijk resulteert het oplopen van het aantal benodigde slagen dan
in het oplopen van de 100 meter tijden, wat betekent dat boven de lactaatdrempel is gezwommen. De uitkomst van deze test, het steady-state tempo, benadert een intensiteit van 75% van de maximale zwemsnelheid en is het uitgangspunt voor intervalduur- en duurtrainingen.

Voor de invulling van de trainingen wordt dan gewerkt met een intervalduur tabel .

Interval          Intensiteit            Intervalrust
afstand

75m                     75%                     5sec
75m                     80%                   10sec
100m                   75%                   10sec
100m                   80%                   15sec
150m                   75%                    15sec
150m                   80%                   20sec
200m                   75%                   20sec
200m                   80%                   25sec

CSS test

Een makkelijker uit te voren en tevens nauwkeurigere test is de CSS test. CSS staat voor Critical Swim Speed, de anaerobe drempelsnelheid. Deze test benadert de drempelsnelheid over een afstand van 1.000-1.500 meter. Over het algemeen ligt het tempo bij CSS een aantal seconden (2 tot 5, naar gelang het niveau) onder het eerder genoemde steady-state tempo. Bij de CSS test wordt respectievelijk 400 en 200 meter zo hard mogelijk gezwommen. Deze afstanden worden in eenzelfde training afgelegd, maar met voldoende pauze voor volledig herstel. Het CSS tempo wordt als volgt berekend:
CSS =T400 – T200 = 100 meter tijd/tempo 2

 

 

Intervaltrainingen op basis van CSS test

Interval-            Tempo                Intervalrust
afstand

100m                  CSS tempo             15sec
200m                  CSS + 2                  20sec
400m                  CSS + 4                  30sec
800m                  CSS + 8                  45sec
1000m                CSS+10                  60sec

Oncomfortabel makkelijk

Vaak wordt bij intervalduur/CSS trainingen veel te hard gezwommen. Bij navraag van de werkelijk gezwommen tijden is de reactie: “ja, maar dat is toch veel te makkelijk” of “hoe word ik nu sneller door te trainen op die makkelijk haalbare tijden?”. Het antwoord: steady-state of CSS trainingen zijn ingericht om het aerobe energiesysteem te trainen. Omdat de inspanningsduur kort is en er na elke interval een herstelmoment is, kan het geproduceerde lactaat steeds goed worden afgevoerd, waardoor je nauwelijks tekenen van vermoeidheid voelt en niet door hebt dat boven de anaerobe drempel wordt gezwommen. Dit wordt duidelijker als het aantal herhalingen van de intervaltraining wordt opgevoerd, van
12x100m naar 20x, 25x of zelfs 30x100m.

 De ‘anaerobe zwemmers’ laten dan na 12-15 herhalingen oplopende 100 meter tijden zien.
Een andere leuke opdracht als eye-opener is het zwemmen van een korte interval set, gevolgd door een middenlange afstand, beide op CSS tempo: 12x100m op CSS met 15sec rust, daarna 400m op CSS tempo. Bij de set van 12x100m kan gemakkelijk onder het CSS tempo worden gezwommen worden. Bij de 400 meter blijkt het dan vervolgens al moeilijk het CSS tempo in de tweede 100 meter vol te houden. Dan wordt duidelijk dat de lactaatspiegel toch wel erg snel oploopt en er in de eerste set dus op een te hoge intensiteit (boven de anaerobe drempel) is gezwommen. Deze zwemmers komen dan volledig tevreden het water uit, ze hebben immers ondanks de optredende vermoeidheid aan het eind van de training, bijna alle tijden dik onder het aangegeven tempo kunnen zwemmen. Deze training heeft echter niet het gewenste effect gehad, omdat de anaerobe capaciteit is getraind, het lactaat producerend vermogen, wat als neveneffect de reductie van het aerobe vermogen heeft, het systeem wat we juist
wilden trainen met deze opdracht.

De kunst bij deze trainingsvorm is dus om zolang mogelijk net onder de anaerobe drempel te blijven, wat je doet door je te houden aan de CSS richtlijnen. Het aantal herhalingen van de intervallen van deze opdrachten in afhankelijk van het niveau. Het is dus belangrijk je strikt aan de zwem- en rusttijden te houden. Dit is persoonsgebonden, dus laat je niet verleiden om toch maar gezellig met de groep mee te zwemmen. Verder dient een dergelijke training als richtlijn één keer per week (maximaal twee, inclusief loop- en fietstrainingen) te worden ingepland en te worden opgevolgd door een training met lage intensiteit (herstel- of langzame duurtraining). Qua periodisering: CSS trainingenstarten in de tweede helft van de algemene voorbereidingsperiode en maken vast onderdeel uit van de wedstrijdspecifieke periode

CSS test: verwarrende testresultaten³

Het gebeurt regelmatig dat testen op basis van CSS onverwachte of verwarrende trainingsrichtlijnen geven. Een voorbeeld: Zwemmer A is een goed getrainde zwemmer, zwemt regelmatig voorop tijdens de
pittige intervalduursessies (10, 15, 20x100m). Zwemmer B is een diesel; kan zwemmer A niet bijbenen tijdens genoemde intervalduursets, maar kan zijn tempo wel gedurende langere tijd aanhouden.Beide zwemmers doen de CSS test, met de volgende resultaten:

Zwemmer     200m          400m          CSStempo
A                    02:05           04:25           01:10
B                    02:09           04:25           01:08

Het ligt voor de hand te denken dat Zwemmer A een beter test resultaat laat zien, toch is het Zwemmer B die een sneller CSStempo heeft. Zetten we van beide zwemmers meerdere tijden uit in een grafiek dan
wordt meer duidelijk:

Zwemmer A scoort beter op de kortere afstanden tot 400 meter, zijn anaerobe systeem is beter ontwikkeld dan dat van Zwemmer B. Bij afstanden langer dan 400 meter scoort Zwemmer B beter. Zwemmer B is duidelijk beter ontwikkeld als lange afstand zwemmer, zijn aerobe systeem is beter ontwikkeld dan Zwemmer A.

Tijden klokken

“Trainen zonder tijd is verloren trainingstijd.” Deze, nogal ouderwetse uitdrukking, is o zowaar. Als je tijdens een zwemtraining niet weet welke tijden je zwemt, kan je ook de opgegeven rusttijden niet handhaven en is de kans zeer groot dat de trainingsopdracht haar doel volledig mist. Een goede interval-
duur/CSS zwemtraining komt dus erg nauw. Zowel de zwemtijden als de rusttijden dienen nauwkeurig te worden gedoseerd. Dit vereist goede timing. De meeste zwembaden zijn uitgerust met aan weerszijden een digitale klok of een ouderwetse wijzerklok. Voor het timen van zwem- en rusttijden is dit nog
altijd het beste middel. Sporthorloges zijn minder geschikt. Zowel het afdrukken als het aflezen van het horloge bij start en finish van een interval neemt zo veel tijd in beslag, dat zowel de zwem- als de rusttijd te onnauwkeurig worden genomen. Als tijdens een set van 10x75m/5sec rust of 5x100m/10sec rust
de start/stop knop moet worden bediend, is de rusttijd al verstreken wanneer de tijd wordt afgelezen.

Tegenwoordig zijn er zwemhorloges op de markt die automatisch rondetijden loggen en laten zien, zonder dat je deze hoeft te bedienen. Dit is een verbetering maar de rondetijden verschijnen met enige seconden vertraging op de display, zo ook de rusttijd. Deze horloges zijn perfect voor het zwem-
men van testen, en het achteraf beoordelen van de kwaliteit van de training. Rondetijden, slaglengte, slagfrequentie en gezwommen afstand worden netjes gelogd en kunnen achteraf goed worden geanalyseerd. Voor de coach en de atleet die al zijn gegevens wil bijhouden een absolute aanrader, maar voor de kwaliteit van de training blijft bijsturen tijdens de opdracht het belangrijkst en is de pacing klok die in het zwembad hangt vaak toch het beste middel.

Maar de techniek staat niet stil. Er worden gadgets ontwikkeld voor het meten en weergeven van allerlei parameters tijdens het zwemmen. Een leuk voorbeeld hiervan is de Instabeat, een hartslagmeter die aan de zwembril wordt gekoppeld en direct visuele feedback geeft. Dit maakt zowaar hartslagzone training mogelijk tijdens het zwemmen. Wellicht komt er ook een versie met een geïntegreerde timer…

Train ze!

FRANK HUISMAN, ZWEMTRAINER TRI-EXPERIENCE,

WWW.TRI-EXPERIENCE.COM

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bron/literatuur vermelding:

1)      Jan Olbrecht, 2000: The Science of Winning – Planning, periodizing and

optimizing swim training.

2)      MacLaren & Coulson, 1999. Critical swim speed can be used to determine

changes in training status, uit: Biomechanics and Medicing and Swimming VI.
3)      Newsome, Young, 2012.SwimSmooth, the complete coaching system for

swimmers and triathletes.

4)                     Bert Flier, 2012. Artikel Triathlon226.nl: Wat train ik nu eigenlijk.

Marco van der Stel richting Tokyo 2020

Trikipedia 1 week 6 days ago

 

Opvallende keuze deel te nemen aan het NK sprint

 

Na de Eredivisie wedstrijd in Almere waar ik met plezier de wedstrijd op mijn naam schreef, vond ik het eigenlijk zonde om een NK titel in mijn hometown te laten liggen. Na overleg met mijn coach hebben we besloten om deze wedstrijd mee te doen als laatste snelheidsprikkel richting de Team relay van donderdag en Leeds as zondag.

Vind jij dat een NK op een vast moment in het kalenderjaar in ieder land georganiseerd moet worden

 

Daar heb ik al eens vaker overnagedacht. In verschillende sporten is dat inderdaad het geval, en ik denk dat voor de diepte van elk kampioenschap van welke sport dan ook het bevordelijk is om vaste weekenden te hebben voor Nationale Kampioenschappen. Een andere optie is bijvoorbeeld een NK toe te voegen in een internationale wedstrijd.

 

Zijn de topatleten in Nederland moreel verplicht deel te nemen aan een NK .

 

Dit denk ik niet. De top atleten moeten presteren op internationaal niveau en daarbij de ‘ideale’ weg naar een world cup of WTS kunnen uitstippen. Hiervoor moeten vaak wedstrijden in Nederland wijken. Ik heb heel veel plezier gehad de afgelopen 2 weekenden, maar rust gepakt of erop voorbereid heb ik me niet. Die races heb ik gedaan om dit weekend (hopelijk) goed te zijn in Nottingham en Leeds. Het voelt momenteel allemaal super, dus ik hoop dat ik mezelf en de rest van Nederland kan verassen.

 

In Nederland wordt wel eens kritisch gereageerd naar je uitslagen in de WTS wedstrijden, je bewijst regelmatig het tegendeel in de Nederlandse wedstrijden, hoe kijk jij daar tegen aan

 

Als je Nederlands kampioen word of een eredivisie wint, ben je eventjes ‘de held’ van de nederlandse triathlon wereld. ‘oppermachtig of met speelsgemak, veruit de beste’ word er dan geschreven. Op dat moment is dat ook zo, in die wedstrijd. Maar als ik bijvoorbeeld een WTS doe met de intensiteit waarmee ik zaterdag nederlands kampioen ben geworden, word ik waarschijnlijk uit de wedstrijd gehaald. Mensen hebben vaak geen idee hoe hoog het niveau is op internationaal gebied en hoe lastig het is om elke keer weer alles op de juiste plek te laten vallen. Natuurlijk ben ik ook kritisch op mezelf en heb ik dit jaar laten zien dat ik een Europacup op mijn naam heb kunnen schrijven en een 6e plaats in de wereldbeker in Kaapstad heb gehaald, dat zijn de resultaten waar ik dit jaar écht trots op ben. In de WTS ben ik nog niet tevreden geweest dit jaar, beide races (Abu Dhabi met veel valpartijen en een glibberig asfalt en Bermuda met een heel raar wedstrijd verloop) waren een teleurstellend resultaat. Naar aanleiding daarvan heb ik nagedacht, geanalyseerd en overlegd met de coaches en een nieuw plan gemaakt wat de komende weken zijn vruchten moet gaan afwerken. Het niveau is goed, nu nog het kunstje laten zien.

Dat is eigenlijk een proces met 3 stappen, wat jaren kan duren.
1. Leren trainen ( Wat werkt voor jou – wat heb je nodig etc)
2. Leren racen (hoe doe je een race, voorbereiding, waar loop ik tegen aan, wat zijn je valkuilen.
3. Leren winnen ( Tactiek, Consistentie, altijd je top niveau kunnen laten zien). Met die laatste stap ben ik nu bezig. Dat heb ik al een aantal keer laten zien moet ik nu als standaard onder de knie zien te krijgen.

 

 

De race van zaterdag leek je volkomen in je hand te hebben, kon je op een relaxte manier de wedstrijd naar je hand zetten of moet je diep in de beugel.

 

Naar aanleiding van de vooraf bekende startlijst en de wedstrijd de week ervoor in Almere wist ik dat ik alleen maar naar die wedstrijd ging om te winnen. Dat was mijn doel en dat ging ik waar maken. Het zwem onderdeel was vollebak, omdat je hier de wedstrijd mee naar je hand kan zetten en de goede lopers/mindere zwemmers van het veld onderdruk te zetten. Na het zwemmen wat ik samen met Jardy los en hebben we goed en gecontroleerd hard gereden op de fiets en onze voorsprong wat uitgebouwd. De afsluitende 5km lopen ben ik hard begonnen en het 2e wat rustiger aan gedaan om toch een goede prikkel te geven maar geen spierschade op te bouwen. Dat ik goed gelukt. Missie geslaagd, Kampioen en met goede zin (en 2 truien in de auto) weer terug naar Limburg!

 

Tokyo 2020 is het doel, wat is het schema en hoe realistisch is dit?

 

Alle pijlen zijn momenteel gericht op kwalificatie voor Tokyo inderdaad. De Olympische ranking is net begonnen en voormij zelf staat daar dit weekend de eerste wedstrijd op die mee telt. Daarnaast is de Mixed Team Relay een belangrijke factor geworden in de kwalificatie. Een groot deel van de plekken voor de individuele race worden ook bepaald op basis van de landen die zich kwalificeren voor de MTR. Wij als Nederland nemen dit heel serieus en is voor ons ook de grootste kans om ons te kwalificeren voor de OS. Gezien het success in hamburg vorig jaar is dit zeker onze kracht. Vaak word gezegt dat Nederland een estafette land is, dat is ook wel een beetje zo. Dan kan iedereen net een stapje harder vechten omdat je weet dat er een kameraad staat te popelen om te vertrekken voor zijn of haar beurt. Dat heeft iets speciaals. Daarnaast ga ik er natuurlijk ook voor om me persoonlijk te kwalificeren. Dat zal zijn door WTS en World Cup races om zo de Olympische ranking op te bouwen. En dan zijn er in de komende 2 jaar in de WTS 1 of 2 top resultaten nodig waarmee we NOC-NSF kunnen overtuigen bij de beste 8 of Podium kandidaat te zijn op individueel gebied. Gaat dat lukken? Dat kan ik over 2 jaar zeggen. Ga ik er alles aan doen? Daar ben ik mee bezig! Heb ik er vertrouwen in? Met de huidige gang van zaken, vorm, en groeicurve denk ik dat het binnen mijn mogelijkheden zit. Het word zeker niet makkelijk, maar niks is onmogelijk.

 

Al jaren de beste triatleet in Nederland op sprint en OD, maar ervaar jij dat ook zo in media, bij andere triatleten enz

 

De ene keer wel, de andere keer niet. Ik denk dat de media vooral inspeelt op de successen. Als je niet wint heb je ook weinig aandacht. Dat is ook logisch. Soms verbaas ik me wel hoeveel mensen mij kennen en weten wat ik allemaal doe. Daar ben je je niet echt bewust van eigenlijk in het dagelijks leven. Ik probeer ook niet zo over te komen denk ik, Ik doe gewoon mijn ding, train de ballen uit mijn broek en ‘race my heart out’.

 

 

De race van zaterdag had je volgens mij volledig onder controle , speel je dan met je concurrenten

De race afgelopen zaterdag had ik zeker onder controle, maar speelde ik niet met mijn concurrenten. Ik heb gebruik gemaakt van mijn zwemmen en vervolgens goed samengewerkt met Jardy op de fiets. Daarna kon ik makkelijk naar de winst lopen. Ik was ook alleen tijdens het lopen. Vorige week in Almere wat dit anders. Daar was het echt een spelletje. Altijd mee met de eerste, tussendoor eens een keer aanvallen. Continu taktiek bepalen, wie zit er nog bij en wie kan een gevaar vormen voor de winst. Dat was echt mooi en heb ik echt wel van genoten. Dat was ook wel een beetje een luxe probleem dat ik dat zo kon doen. In bijv de superleague had ik misschien wel 2x 10 minuten aan de beademing gemoeten tussen de heats door.

Goede doelen; TriHarthlon; Nottingham Mixed Relay; Resterende uitslagen WTJ 817

Trikipedia 1 week 6 days ago

WOENSDAG – Dat Alpe d’Huzes donderdag pas is, is niet erg. Hoe meer attentiewaarde hoe beter voor de vele euro’s, die binnen mogen stromen. Goede doelen en sport. Het hoort bij elkaar. Terwijl wij jachtig van het ene weekend vol topevenementen naar het andere snellen, is er zondag een bijzondere triathlon gaande.

Natuurlijk, wij beschouwen hier ook voor. Op de Mixed Relay met in het Nederlands kwartet Rachel Klamer, Maya Kingma, Marco van der Stel en Jorik van Egdom. Op de WTS Leeds met de eerste drie genoemde triatleten. Op de World Cup Huatulco waar we in deze drukke tijden echt geen Nederlanders naar toe sturen. Op de ETU-Cup Weert waar we dat uiteraard wel doen en Jorik dan weer terug is in het land. Met Menno Koolhaas, Donald Hillebregt, Pim Venderbosch, Boy van West, Daan Gehlen, Stijn Jansen, Jardy van den Heuvel. In Weert gaan ook Rani Skrabanja, Lotte Wilms, Maije Dankelman en Rianne de Croock zich laten zien. Ik hoop trouwens wel dat het EK volgend jaar in de Limburgse Stadstriathlon gevrijwaard is van concurrerende internationale wedstrijden. Een EK waardig dus. Maar daarover later.

Leontien, Michael, Wouter en Guido in TriHarthlon


Nee, de aandacht waar we om vroegen in relatie tot het goede doel is de Familie TriHarthlon, komende zondag 10 juni in Biddinghuizen. 136 teams gaan mee doen en hebben nu al bijna het streefbedrag van 10.000 euro bijeen gehaald. Natuurlijk hoop ik dat maandag de sportkranten vol staan met de topprestaties van Nederlandse triatleten. Maar het zou best wel eens kunnen dat de landelijke dagbladen uitpakken met de deelname van Leontien van Moorsel, echtgenoot Michael Zijlaard, Wouter Duinisveld en zijn kinderen en ook het team rondom Guido Vroemen. Uiteraard alles ten bate van de Hartstichting, dat streeft naar een wereld zonder hart- en vaatziekten. Maar wat graag waren Ruud en ik naar Biddinghuizen afgereisd om belangeloos ons steentje bij te dragen. Helaas ziijn het ook de hoogtijdagen van onze sport, waardoor we alle zeilen bij moeten zetten en oude afspraken niet zo maar kunnen laten lopen. Neemt niet weg dat we iedereen ontzettend veel plezier toe wensen daar in Biddinghuizen en dat er maar een megabedrag mag worden opgehaald. Vanaf 12 uur begint het daar op Flevonice, waar we eerder al waren voor de eerste wintertriathlon.

Mixed Relay, zijn we goed in

 

Terug naar de internationale kalender. De Mixed Relay in Nottingham heeft als primeur dat het de eerste World Cup is voor deze discipline. Uiteraard is de race in de Britse stad de aanzet tot veel meer, want de Mixed Relay is immers Olympisch geworden. In Tokyo al en daar mag Nederland niet ontbreken. We zijn de nummer drie van de wereld, vandaar dat de Oranjes na Australië en USA ook startnummer drie krijgen. Negentien landen doen mee, de start is donderdagavond om 18.36 uur Britse tijd. We gaan het volgen. Mixed Relay staat sinds 2009 op het programma van de wereldkampioenschappen. Veelal was het WK in Hamburg. We hadden het vorig jaar graag in Rotterdam gezien.

Cagliari, Dnipro enz.

Uitslagen. Of dacht u dat we er doorheen waren? Welnee, want veel tijd aan Cagliari hadden we niet besteed. Daar hadden we misschien reden toe, gezien de minder grootse resultaten van de Nederlanders. De zevende World Cup werd in de Italiaanse stad gewonnen door een vrij onbekende Italiaan Daniel Stateff. Kiwi Hayden Wkilde werd tweede, Italiaan Davide Uccellari derde. Vijf minuten na de winnaar kwam Donald Hillebregt als 51e binnen. Ook de vrouwen speelden geen rol van betekenis. De Oostenrijkse Lisa Perterer won in een ultieme eindsprint met Taylor Spivey en de Britse India Lee. Bij de vrouwen was het vier, respectievelijk zeven minuten wachten vooraleer Kirsten Nuyes als 32e en Rani Skrabanja als 43e over de meet kwamen. De laatste ETU-Cup voor Weert was in het Oekrainse Dnipro met als winnaars de Tsjech Jan Volar en de Oekrainse oud-Holten winnares Yuliya Yelistratova.
Twee Xterra’s waren er in het eerste juniweekend. De Portugese in Golega werd gewonnen door Ruben Ruzafa en Brigitta Poor. Jossiah Middaugh en Fabiola Corona wonnen de race in Samana, Dominicaanse Republiek.

Bescheiden

Bescheiden was wellicht onze aandacht voor The Championship in Samorin. Dat had alles met de rustige inbreng van de Nederlanders te maken. Lionel Sanders klopte Sebastian Kienle, derde werd verrassend Florian Angert. Beste Nederlander volgde pas als 44e: Luke Whibley, tevens tiende M35. Meteen erachter volgde Koen Rutjes: 45e dus en zevende M30. Slechts zeven landgenoten aan de start van deze prestigieuze wedstrijd. Bij de vrouwen was het duel Lucy Charles en Anne Haug de moeite waard. De Britse won, de Duitse tweede en min of meer voor eigen publiek Radka Vodickova op drie. Michelle Boshoven was enige Nederlandse vrouw op de 166e plaats.

Challenge Venice/Venetië was ook mooi.

 

Het moet een genot zijn om tussen de gondels van de stad te kunnen/mogen zwemmen en dan ook daar nog eens doorheen te fietsen en lopen. Jaroslav Kovacic was er het best in. Hij won in 8.06 en Camereon Wurf bleef daar negen minuten achter. Kiwi Dylan McNeice maakte het podium compleet. Lisa Roberts kende geen genade met de tegenstanders. Twintig minuten voor de rest kwam de Amerikaanse binnen in 9.18. Jenny Nae werd tweede in 9.39 en op een magnifieke derde plaats was het Pleuni Hooijman in 10.06. Opgeteld met de vijfde plaats van Rahel Bellinga in dit topveld in 10.17 uur, was de Nederlandse inbreng weer behoorlijk. Jammergenoeg kon Chris Brands niet starten vanwege een koortsaanval, die hem enkele dagen in een Venetiaans ziekenhuis hield. Inmiddels is Chirs weer op weg naar huis. Succes met herstel ouwe tijger!

De Wasserstadt triathlon in Hannover trok op de hele geen Nederlanders. Op de door Jan Raphael gewonnen halve wel. Jacob Visser was beste man op een 71e plaats. Beter deed Klaziena Politiek het met een veertiende plaats op 50 minuten van winnares de Duitse Tamara Hitz.

Rachel en Jorik ook al derde in Kraichgau

Uitsmijter van de dag is de 1e Bundesliga wedstrijd in Kraichgau op zaterdag, daar waar zondag dus de 70.3 IM was. Want waar waren Rachel Klamer en Jorik van Egdom vorige week als ze niet op het NK sprint waren? Welnu in de Duitse stad. In een internationaal topveld met alle nationaliteiten sleepte het tweetal allebei een derde plaats in de wacht. Net als Yvonne van Vlerken een dag later. Jorik eindigde achter Anthony Pujades en Csongor Lehmann als derde. Rachel moest Tamsyn Moana-Veale en Zsofia Kovacs voor laten gaan. Maar ze bewezen hun grote waarde voor hun Duitse clubs. Jan-Roelf Heerssema was er ook. Hij eindigde 76e.

The Championship in meer dan 100 foto’s

3athlon.be 1 week 6 days ago

Liefst 36 Belgische triatleten namen er zondag deel aan The Championship van Challenge en dat hebben ze geweten in Samorin. Onze huisfotograaf Mario Vanacker probeerde zo veel mogelijk Belgen vast te leggen. Geniet mee van meer dan 100 foto’s van een schitterende wedstrijd in een fantastische setting…

#bwg_container1_0 #bwg_container2_0 .bwg_standart_thumbnails_0 * { -moz-box-sizing: border-box; box-sizing: border-box; } #bwg_container1_0 #bwg_container2_0 .bwg_standart_thumb_spun1_0 { -moz-box-sizing: content-box; box-sizing: content-box; background-color: #FFFFFF; display: inline-block; height: 180px; margin: 4px; padding: 0px; opacity: 1.00; filter: Alpha(opacity=100); text-align: center; vertical-align: middle; transition: all 0.3s ease 0s;-webkit-transition: all 0.3s ease 0s; width: 180px; z-index: 100; } #bwg_container1_0 #bwg_container2_0 .bwg_standart_thumb_spun1_0:hover { -ms-transform: scale(1.1); -webkit-transform: scale(1.1); backface-visibility: hidden; -webkit-backface-visibility: hidden; -moz-backface-visibility: hidden; -ms-backface-visibility: hidden; opacity: 1; filter: Alpha(opacity=100); transform: scale(1.1); z-index: 102; position: relative; } #bwg_container1_0 #bwg_container2_0 .bwg_standart_thumb_spun2_0 { border: 0px none #CCCCCC; border-radius: 0; box-shadow: 0px 0px 0px #888888; display: inline-block; height: 180px; overflow: hidden; width: 180px; } #bwg_container1_0 #bwg_container2_0 .bwg_standart_thumbnails_0 { background-color: rgba(255, 255, 255, 0.00); display: inline-block; font-size: 0; max-width: 960px; text-align: center; } #bwg_container1_0 #bwg_container2_0 .bwg_standart_thumb_0 { display: inline-block; text-align: center; } #bwg_container1_0 #bwg_container2_0 .bwg_standart_thumb_spun1_0:hover .bwg_title_spun1_0 { left: 0px; top: 0px; opacity: 1; filter: Alpha(opacity=100); } #bwg_container1_0 #bwg_container2_0 .bwg_title_spun2_0 { color: #CCCCCC; display: table-cell; font-family: segoe ui; font-size: 16px; font-weight: bold; height: inherit; padding: 2px; text-shadow: 0px 0px 0px #888888; vertical-align: middle; width: inherit; word-wrap: break-word; } /*pagination styles*/ #bwg_container1_0 #bwg_container2_0 .tablenav-pages_0 { text-align: center; font-size: 12px; font-family: segoe ui; font-weight: bold; color: #666666; margin: 6px 0 4px; display: block; height: 30px; line-height: 30px; } @media only screen and (max-width : 320px) { #bwg_container1_0 #bwg_container2_0 .displaying-num_0 { display: none; } } #bwg_container1_0 #bwg_container2_0 .displaying-num_0 { font-size: 12px; font-family: segoe ui; font-weight: bold; color: #666666; margin-right: 10px; vertical-align: middle; } #bwg_container1_0 #bwg_container2_0 .paging-input_0 { font-size: 12px; font-family: segoe ui; font-weight: bold; color: #666666; vertical-align: middle; } #bwg_container1_0 #bwg_container2_0 .tablenav-pages_0 a.disabled, #bwg_container1_0 #bwg_container2_0 .tablenav-pages_0 a.disabled:hover, #bwg_container1_0 #bwg_container2_0 .tablenav-pages_0 a.disabled:focus { cursor: default; color: rgba(102, 102, 102, 0.5); } #bwg_container1_0 #bwg_container2_0 .tablenav-pages_0 a { cursor: pointer; font-size: 12px; font-family: segoe ui; font-weight: bold; color: #666666; text-decoration: none; padding: 3px 6px; margin: 0; border-radius: 0; border-style: solid; border-width: 1px; border-color: #E3E3E3; background-color: #FFFFFF; opacity: 1.00; filter: Alpha(opacity=100); box-shadow: 0; transition: all 0.3s ease 0s;-webkit-transition: all 0.3s ease 0s; } #bwg_container1_0 #bwg_container2_0 .bwg_back_0 { background-color: rgba(0, 0, 0, 0); color: #000000 !important; cursor: pointer; display: block; font-family: segoe ui; font-size: 16px; font-weight: bold; text-decoration: none; padding: 0; } #bwg_container1_0 #bwg_container2_0 #spider_popup_overlay_0 { background-color: #000000; opacity: 0.70; filter: Alpha(opacity=70); } .bwg_play_icon_spun_0 { width: inherit; height: inherit; display: table; position: absolute; } .bwg_play_icon_0 { color: #CCCCCC; font-size: 32px; vertical-align: middle; display: table-cell !important; z-index: 1; text-align: center; margin: 0 auto; } #bwg_container1_0 #bwg_container2_0 .bwg_gal_title_0 { background-color: rgba(0, 0, 0, 0); color: #CCCCCC; display: block; font-family: segoe ui; font-size: 16px; font-weight: bold; padding: 2px; text-shadow: 0px 0px 0px #888888; text-align: center; } « 1 of 4 » function spider_page_0(cur, x, y, load_more) { if (typeof load_more == "undefined") { var load_more = false; } if (jQuery(cur).hasClass('disabled')) { return false; } var items_county_0 = 4; switch (y) { case 1: if (x >= items_county_0) { document.getElementById('page_number_0').value = items_county_0; } else { document.getElementById('page_number_0').value = x + 1; } break; case 2: document.getElementById('page_number_0').value = items_county_0; break; case -1: if (x == 1) { document.getElementById('page_number_0').value = 1; } else { document.getElementById('page_number_0').value = x - 1; } break; case -2: document.getElementById('page_number_0').value = 1; break; default: document.getElementById('page_number_0').value = 1; } spider_frontend_ajax('gal_front_form_0', '0', 'bwg_standart_thumbnails_0', '0', '', 'album', 0, '', '', load_more); } jQuery('.first-page disabled').on('click', function() { spider_page_0(this, 1, -2); }); jQuery('.prev-page disabled').on('click', function() { spider_page_0(this, 1, -1); return false; }); jQuery('.next-page-0').on('click', function() { spider_page_0(this, 1, 1); return false; }); jQuery('.last-page-0').on('click', function() { spider_page_0(this, 1, 2); }); jQuery('.bwg_load_btn_0').on('click', function() { spider_page_0(this, 1, 1, true); return false; }); function bwg_gallery_box_0(image_id) { var filterTags = jQuery("#bwg_tags_id_bwg_standart_thumbnails_0" ).val() ? jQuery("#bwg_tags_id_bwg_standart_thumbnails_0" ).val() : 0; var filtersearchname = jQuery("#bwg_search_input_0" ).val() ? "&filter_search_name_0=" + jQuery("#bwg_search_input_0" ).val() : ''; spider_createpopup('http://3athlon.be/wp-admin/admin-ajax.php?action=GalleryBox&tags=0&current_view=0&gallery_id=30&theme_id=1&thumb_width=180&thumb_height=180&open_with_fullscreen=1&open_with_autoplay=0&image_width=800&image_height=500&image_effect=fade&wd_sor=order&wd_ord=asc&enable_image_filmstrip=1&image_filmstrip_height=50&enable_image_ctrl_btn=1&enable_image_fullscreen=1&popup_enable_info=1&popup_info_always_show=0&popup_info_full_width=0&popup_hit_counter=0&popup_enable_rate=0&slideshow_interval=5&enable_comment_social=1&enable_image_facebook=1&enable_image_twitter=1&enable_image_google=1&enable_image_pinterest=0&enable_image_tumblr=0&watermark_type=none&slideshow_effect_duration=1&image_id=' + image_id + "&filter_tag_0=" + filterTags + filtersearchname, '0', '800', '500', 1, 'testpopup', 5, "bottom"); } function bwg_document_ready_0() { var bwg_touch_flag = false; jQuery(".bwg_lightbox_0").on("click", function () { if (!bwg_touch_flag) { bwg_touch_flag = true; setTimeout(function(){ bwg_touch_flag = false; }, 100); bwg_gallery_box_0(jQuery(this).attr("data-image-id")); return false; } }); } jQuery(document).ready(function () { bwg_document_ready_0(); });

Kwartet Nederlanders in actie in Nottingham en Leeds, Europacup in Weert

transition.nl 1 week 6 days ago

De internationale triathlontop komt vanaf donderdag in Engeland samen voor de eerste wedstrijd van de ITU Mixed Relay Series in Nottingham en de vierde wedstrijd van de World Triathlon Series in Leeds. Nederland is in het Verenigd Koninkrijk met vier atleten vertegenwoordigd. Op eigen bodem vindt zondag de ETU European Cup plaats in Weert, waar […]

Het bericht Kwartet Nederlanders in actie in Nottingham en Leeds, Europacup in Weert verscheen eerst op Transition.

Deel ploeg Multisport Festival Denemarken bekend

transition.nl 1 week 6 days ago

Een deel van de Nederlandse ploeg die gaat deelnemen aan het Multisport World Championships Festival in Denemarken is bekend. Tijdens het Multisport Festival in Fyn strijden atleten in verschillende disciplines van de triathlonsport om de wereldtitels. Bondscoach Armand van der Smissen selecteerde alvast acht duatleten voor het WK duathlon (10km lopen, 36km fietsen en 4,9 […]

Het bericht Deel ploeg Multisport Festival Denemarken bekend verscheen eerst op Transition.

Bas, Yvonne, Roy en Deborah in Kraichgau; Durban; Kohala Coast; Subic Bay en Ventoux – WTJ 816

Trikipedia 2 weeks 3 hours ago

DINSDAG – In alle rust werkte Bas Diederen naar zijn eerste wedstrijd toe. Waar sommigen meenden dat de Limburger wellicht de topsport vaarwel ging zeggen, stond hij zondag op zijn nuchtere wijze aan de start van de 70.3 Ironman Kraichgau. Aan Bas’ lijf geen polonaise. Na een vanouds goed zwemnummer, trapte hij de 90 kilometer solo weg, hetgeen niet van alle toppers gezegd kon worden. In het duel Jan Frodeno-Patrick Lange mengen kon hij niet en ook de Nederlandse-Ozzie Nick Kastelein was te snel. Maar na zo’n lange tijd weer met een achtste plaats terugkomen, geeft aan dat Bas nog niet is afgeschreven.

 

Yvonne zwom sterk

 

Dat geldt natuurlijk ook voor Yvonne van Vlerken. Nog even en ze staat als Yvonne Bittner in de uitslagenlijsten, maar in Kraichgau – één van haar favoriete races – was ze nog gewoon de immer gretige Van Vlerken. Vergeten was de IM Lanzarote waar ze met een lege maag op 170 kilometer fietsen strandde. Nieuwe rondes, nieuwe kansen. Als herboren fladderde de Flying Dutchgirl over het parcours om uiteindelijk als derde te finishen. De veel jongere Laura Philipp won opnieuw, die is inmiddels op de halves door Yvonne niet meer te verslaan. Daniela Sämmler kan ze op topdagen hebben. Wat vooral opviel was het ijzersterke zwemonderdeel van Yvonne. Zelf zei ze niet eerder zo hard te hebben gezwommen in deze race. Derde dus achter het genoemde Duitse duo. In totaal finishten 72 Nederlandse triatleten op deze 70.3. Roy Lagerburg zorgde voor een sensatie door vijftiende te finishten in een veld vol toppers en uiteraard winnaar M30 te worden. Bij de mannen werden ook Tjebbe Venema (4e M30) en Michiel de Wilde (3e M25) gehuldigd. Top tien klasseringen waren er voorts voor Hessel Dreteler (9e M25), tweevoudig Hawaii-ganger Anton Smit (8e M50) en Peter Spoor (8e M65).

Doorbraak Deborah

Voor de grootste doorbraak zorgde toch wel Deborah Schouten. De triatlete uit Weesp is langzaam maar zeker doorgedrongen tot de nationale top en kan nu ook internationaal wedijveren met inteantionale toppes. Ze finishte al twaalfde in Kraichgau, tevens tweede F30. Ook Ilona Eversdijk deed het na Challenge Lissabon goed met een 21e plaats net binnen de vijf uur en vijfde F25. Anke de Boer werd een uurtje later zesde F18. Eén Nederlandse triatlete ging met de hoogste eer strijken. De Almeerse Ingeborg Schoonackers won in 6,5 uur de mastersgroep 65. Klasse Ingeborg!

Het was een extreem drk 70.3 IM-weekend trouwens. In Durban, Zuid Afrika was het ook weer te doen. Ryan Schmitz won voor ouwe rot Donovan Geldenhuys (jaren negentig nog in Almere) en Tiaan Swart. Ook bij de vrouwen een Zuidafrikaanse aangelegenheid met Mariella Dierks als winnares. Landgenoot Bram Peereboom mocht zich op de 581e plaats beste Nederlander noemen. Beter nog deed de jonge Birgitt Ouweneel het bij de vrouwen. Ze finishte als 56e vrouw – twintig minuten sneller dan Bram – en werd tevens derde F18.

Jac op Hawaii

Vier Nederlanders in Zuid-Afrika, twee reisden zelfs helemaal naar Hawaii voor de 70.3 IM van Kohala Coast. Deze halve werd gewonnen door de Canadees Chuck Perreault en Kiwi-dame Fiona Crombie. Hij schijnt het rustig aan gedaan te hebben, maar wat heet rustig. Dolfijn-triatleet Jac van Leeuwen finishte als 220e op 1700 deelnemers. Hij werd er zesde M60 mee. Ik moet er de lijstjes nog eens op naslaan, maar ik geloof dat niemand in Nederland meer Ironmans (full en 70.3) gedaan heeft dan deze bijzondere man uit Diemen. Google hem niet, Jac is niet van de social media. Michiel van Deursen finisthe ook maar dan een uur later als 539e.

Thuiszeges voor Cody Beals en Rachel McBride in de Canadese 70.3 IM in Victoria. Beals klopte de grote favoriete Brent McMahon. Onder de 1800 triatleten twee Nederlanders. Michel Pawlics werd 238e bij de mannen, Petra Frost 385e bij de vrouwen. Door voor zo’n verre race te kiezen, halen ze wel dit WTJ.

Lenny zesde in Raleigh

Iets zuidelijker, het Amerikaanse Raleigh. Ook iets minder deelnemers, nou ja 1600 blijft een mooi aantal. Wel eveneens Canadese victorie middels Jackson Laundry, die verrassend de veel bekendere Amerikaan Matt Chrabot een nederlaag toebracht. De Amerikanen counterden bij de vrouwen met Meredith Kessler en Heather Jackson in de frontlinie en als derde Stephanie Roy. In Raleigh wel weer prominente Nederlandse inbreng: Lenny Ramsey finishte op slechts 19 minuten van Kessler als zesde.

Ook op de Filipijnen volop Ironmans. Subic Bay was zondag zowel de hele als de 70.3. Met op die laatste afstand een wereldprimeur. Voor het eerste won een Indonesische triatleet een (70.3) Ironman. De voormalig Olympisch zwemmer (Spelen Athene) was royaal de beste. De Australische Brittany Campbell was de snelste van het vrouwenveld. Enige Nederlandse was Jane Mak, die bij het fietsen uitviel.

Willehard vierde op Ironman Subic Bay

Haar echtgenoot Willehard Wortelboer volbracht de volledige afstand in een tijd net boven de veertien uur, daarmee vierde M60. Op het tropisch hete Filipijnse eiland was Nicholas Baldwin van een andere eilandengroep, Seychellen, de snelste. Hij finishte in 8.50 uur. Ook Kiwi’s Cameron Brown en Simon Cochrane doken onder de negen uur. Werd Willehard 345e bij de mannen, Ruud van Winden was op de 477e plek terug te vinden na 14.43 uur. Bij de vrouwen ging de overwinning overduidelijk naar de Australische Liz Blatchford, achttien minuten later kwam haar landgenote Dimity Lee Duke over het Ironman-tapijt.

De Amerikaan Scott Defillipis is de winnaar van de Ventouxman in Frankrijk met uiteraard de beroemde kale puist in het fiets- en loopparcours. De Britse Carrie Lester overklaste het vrouwenveld. Vijf Nederlanders ondernamen de zware tochjt, waarvan Erik Pijnappels op een 151e plaats van de 700 starters de sterkste was. Almeerder Paul Nijveldt werd negende master 50, 323e in totaal. Enige Nederlandse vrouw was Helma Oussoren op een 61e plaats.

 

Jason gaat de Alpe op

 

Het is woensdag 6 juni. Dag van een andere beroemde Franse berg, namelijk Alpe d’Huez. Beter gezegd: Alpe d’Huzes. Ooit ontstaan met 66 triatleten die om 6.06 uur op 6 juni 2006 zes keer omhoog gingen en nu megagroot geworden. Triatleet, voormalig Hawaii-ganger en agegroup-coördinator Jason van der Burgt is erbij. Hij heeft de gevreesde ziekte, maar is vastbesloten er een mooie dag van te maken. We gaan Jason en die 4500 andere deelnemers eerst heel veel succes wensen en ze daarna op de voet volgen. Trikipedia leeft mee en laat er in godsnaam weer heel veel geld binnen komen, zodat die ziekte inderdaad zoals Peter Kapitein altijd zegt, binnen nu en tien jaar niet langer dodelijk maar hooguit chronisch wordt.

 

Els Visser over haar zilveren Nieuwkoop

Trikipedia 2 weeks 23 hours ago

Iedereen kent het wel; je bent aan het aanmoedigen bij een race en staat langs de kant met kriebels in je buik omdat je eigenlijk zelf had willen racen.

Dat gevoel had ik afgelopen jaar toen ik in Nieuwkoop supporter was. Dit jaar was het tijd om zelf te racen en zo stond ik afgelopen zondag aan de start. Na enkele maanden trainen in Australië was het NK op de halve triathlon in Nieuwkoop mijn eerste race in Nederland en tegelijkertijd een mooi meetmoment voor waar ik sta.

 

 

Give it a Red Hot Go was het advies van mijn coaches. Na het startschot in het water merkte ik dat de voeten van Sarissa de Vries te snel in het donker verdwenen en werd het op eigen kracht vooruit. Het was een prima zwem, maar kon zeker beter. Met name omdat ik teveel onnodige meters heb gemaakt door niet goed te navigeren. Tegelijkertijd met Marleen Honkoop kwam ik uit het water en was het tijd om op onze monsters te springen en het bike parcours aan te vallen.

 

 

Twee super mooie rondes door de typisch Nederlandse landschappen; weilanden, koeien, dijken, water, boten, een prachtige blauwe lucht met zonnetje en een Hollands windje. Tijdens de twee ronden bleef ik gefocust, kon ik de druk er op houden en kwam ik na 2 uur en 22 minuten fietsen terug in T2. Waar Marleen mij afgelopen jaar voorbij knalde tijdens een race in Oud Gastel en in no time uit het zicht verdween kwamen we nu tegelijkertijd T2 binnen.

 

Ik trok mijn loopschoenen aan en startte met het laatste onderdeel, de halve marathon. Het was inmiddels behoorlijk warm geworden, maar gelukkig was ik deze Australische temperatuur wel gewend. Helaas moest ik Marleen meteen laten gaan maar daar had ik ‘vrede’ mee. Tuurlijk is het strijden om je plek, maar voor mij was het met lopen belangrijk mijn ritme te vinden en soepel te lopen. En dat deed ik, op mijn eigen tempo. Na twee ronden lopen zag ik dat Sarissa was uitgevallen en kwam ik tweede in de race te liggen. Ik hield de concentratie en bleef doen wat ik moest doen.

De support tijdens het lopen was waanzinnig! Naast dat mijn ouders en vriendinnen er stonden, zorgden de Hellas atleten en andere ‘vage’ bekenden ook voor vele aanmoedigingen. (Tip voor de supporters met kriebels: doe volgend jaar ook mee!) En dan realiseer je hoe gaaf het is om weer in Nederland te racen!

 

Na vier ronden liep ik het finish terrein op en was ik super blij met mijn tweede plek! Het lopen gaat nog niet zo snel als afgelopen jaar, maar waar ik vandaan kom ben ik weer back on track en is het een kwestie van tijd om de snelheid weer terug te krijgen. Ik kijk terug op een nette wedstrijd en ik heb het een Red Hot Go gegeven. Een wedstrijd die me vertrouwen heeft gegeven dat ik op het juiste pad zit en deze lijn kan doortrekken. Over twee weken race ik de IM 70.3 in Luxemburg, ik kijk er naar uit!

Bedankt voor deze waanzinnige dag, de gezelligheid en de super organisatie.

Avonturendagboek: A bloody great season

transition.nl 2 weeks 1 day ago

Rob Pouw verhuisde in 2015 met zijn vriendin naar Perth, Australië. Vlak daarvoor raakte hij bij Hellas in Utrecht besmet met het triathlonvirus. Down under zette hij de ontdekkingstocht voort. Een avonturendagboek uit  Western Australia…en wijde omtrek. Tekst Rob Pouw Beeld Focused Ninja Photography, Pouwerplay   Ik hoor de regen langzaam en zachtjes op het […]

Het bericht Avonturendagboek: A bloody great season verscheen eerst op Transition.

Pages