Nieuws van de Nederlandstalige nieuwssites

Philips wint alvast in Taupo; Globetrotterrs; Lijstjesmaand; Multimedia; Slovenia – WTJ 661

3athlon.nl 1 month 1 week ago

 
VRIJDAG – De wekelijkse voorbeschouwing op het weekeinde kan erg kort zijn. Op de hele (inter-) nationale triathlonkalender is eigenlijk maar één evenement te vinden. De 70.3 Ironman van Taupo, Nieuw-Zeeland. En zelfs daar zijn we eigenlijk al te laat mee, want door de twaalf uur tijdverschil (het is er al zaterdagochtend) is de race al volop aan de gang. Het ziet er naar dat Mike Philips naar zijn eerste professionele winst op eigen grondgebied snelt. Voor Nederland is het interessant om te zien hoe Marion Tuin het er van af brengt. Eerder was de Groningse globetrotter al in Noosa actief en ook het WK in Chattanooga deed ze.

 
Wijntjes

 

 
Een andere globetrotter is Els Visser. Hoogste tijd om te vragen hoe het met haar gaat, nadat ze vorige week in Busselton toch diep moest gaan om te finishen en vervolgens aan het infuus belandde. ,,Hey jongens. Ik ben weer terug. Ik heb een heerlijke week gehad in Busselton. Na de race wat sighseeing gedaan en wijntjes gedronken! Mijn lichaam is goed hersteld en de Ironman heeft me veel vertrouwen gegeven. Ik ben nu verhuisd naar de plek waar mijn coaches wonen, aan de kust. Hier ga ik lekker doortrainen. Op naar volgende wedstrijden.’’

 
Wittebrood


Nog een triatlete, die na Busselton een beetje uitbolde en nu vooral met witte sluiers en jurken poseert, is Yvonne van Vlerken. In juni is het grote feest. Wedden dat ze de wittebroodsweken combineert met een of andere wedstrijd. Ik vermoed zelfs dat haar aanstaande het een goed idee vindt. Ook Martijn Dekker is vol optimisme teruggekeerd uit Australië. Zo zie je dat mindere wedstrijden de mindset op het nieuwe seizoen niet hoeft te verstoren.

 
Lijstjes en plannetjes

 
Het is december, de tijd van de lijstjes breekt aan. Natuurlijk brengt ook 3athlon.nl weer de leukste overzichten, puntenstanden en wat dies meer zij. De online-verkiezing voor de prestatie van het jaar vervalt. Met  alle respect voor de winnaars de voorbije jaren, de uitslag weerspiegelt niet helemaal de werkelijkheid. Als Jorik van Egdom wereldkampioen wordt in Cozumel, maar in de stemming menig agegrouper voor zich moet dulden, klopt het niet helemaal. Wat we wel doen is een quiz met tri- en duathlonvragen over 2017. We gaan op zoek naar de triathlonhit van de afgelopen veertig jaar (onze sport bestaat op 18 februari volgend jaar vier decennia) en daar stellen we dan onze eigen top 40 mee samen (of 400 of 4000).

En we willen het mooiste triathlonverhaal horen. Dat kan iets kleins zijn of een sappige anekdote. Vertel het ons in maximaal 100 woorden. Stuur het allemaal op naar redactie@3athlon.nl

 
We komen er de komende weken nog uitgebreider op terug. De lijstjes lopen dit keer wat langer door dan 31 december. Feitelijk werken we toe naar 18 februari 2018, gemakshalve toch maar ‘onze ontstaansdag.’ In januari en februari komen we vooral met Hawaii-feitjes. In eerste instantie rondom de Nederlanders. Elke jaargang is een aflevering in WTJ, maar ook andere zaken komen aan bod.

 
3athlon.nl in the future?

 
En dan is er nog iets. In deze multimediale wereld word je geacht op meerdere fronten actief te zijn. 3athlon.nl is te zien (en vooral te horen) op wedstrijden, we hebben de site, soms brengen we zaken in print. Video’s doen we ook al wel, maar op het gebied van livestream kunnen we vast ook nog meer. Stel je toch ’s voor dat je via ons kanaal naar bewegende beelden van wedstrijden in binnen- en buitenland kunt kijken. Een station met 24 uur triathlon en duathlon in beeld en misschien wel van deskundige commentaar voorzien door niet geheel onbekende speakers.  Toekomstmuziek? Goed mogelijk. Maar ik was vandaag op een seminar van managementgoeroe Ben Tiggelaar en die bracht een zaal vol ondernemers ertoe out-of-the-box te denken, te innoveren, nieuwe wegen in te slaan. U leest ‘t, we staan niet stil. 3athlon.nl heeft een aantal prachtige zakenrelaties, waarmee we samen optrekken. In  het belang van de sport, in het belang van u als atleet. Ook van de supporter, de sponsor, de vrijwilliger, kortom iedere betrokkene.

 
I feel Slovenia


Ironman-nieuws was er buiten Taupo nog meer. Want ook Slovenië wordt verwelkomd in de Ironman-familie. Op 23 september zal de tweede crossborder Ironman ter wereld worden gehouden. De eerste is, zoals wij allen weten Maastricht-Limburg met de grensoverschrijding naar België. In het geval van Slovenië/Istrië trekken de triatleten ook even de Italiaanse grens over. Zwemmen is in de Adriatische Zee, fietsen door oude steden als Koper, Izola, Ankaran en Piran en het lopen geschiedt door de historische kuststad Koper met de finish op de boulevard. De I Feel Slovenian Ironman heeft 30 slots beschikbaar voor het WK 70.3 in 2019, dat wordt ook aan de Mediterraanse kust gehouden: in Nice.

 

Fijn weekend. Koop een kerstboom. Ruud heeft nog een paar mooie Gammaatjes liggen.

De vrijwilliger – WTJ 660

3athlon.nl 1 month 1 week ago


DONDERDAG – Het is 7 december, landelijke dag van/voor de vrijwilligers. Ik was vanavond bij tientallen mensen, die op vrijwillige basis deel uitmaken van buurtpreventieteams opdat hun buurt een stuk veiliger wordt. Aan dat bleek. In mijn dorp waren vorig jaar nog 49 woninginbraken. Afkloppen natuurlijk, maar tot dusverre staat de teller op nul! En dat allemaal omdat per toerbeurt mensen hun rondte doen door het dorp en als ze iets vreemds zien daarover contact opnemen met de politie. Hulde.

 

 

Als er één sport is waarin vrijwilligers cruciaal zijn, is het wel de tri- en duathlonsport. Drie disciplines, die gejureerd moeten worden, wegen afgesloten, masseurs, verkeersregelaars, inschrijfposten, communicatiemensen, opvang wisselzones enzovoort enzovoorts. In Oud Gastel weet ik dat het om zo’n 250 mensen gaat, maar er zijn ook plaatsen als Almere en Maastricht, waar het om wel 600 vrijwilligers gaat. Indrukwekkend. Ik weet nog dat de triathlonkrant in Almere voor de verandering eens niet alleen de deelnemers afdrukte maar ook alle vrijwilligers. Ze kwamen ook nog eens uit het hele land. Gewoon belangeloos, een weekendje in september opofferen om jullie triatleten sportplezier te gunnen.

 

 Als je daar als atleet allemaal over nadenkt, dan word je je vanzelf meer bewust van de omvang van zo’n drieluik, van zo’n organisatie en wat er bij komt kijken. Kritisch zijn mag, maar verwijt de vrijwilliger niets. Die doet gewoon zijn stinkende best om het iedereen naar de zin te maken. En verder, moeten we er niet te veel woorden aan spenderen. De pure vrijwilliger doet dat ook niet. Die is niet van lullen, maar doen. Aanpakken. Volgend jaar opnieuw. Op vele plaatsen in ons land. En daarbuiten.

 
Vrijwilliger: da ge bedankt zijd, da witte!

Frysman raakt moeiteloos vol; Amsterdamse triathlons; Pim goed in Montferland Run – WTJ 659

3athlon.nl 1 month 1 week ago


WOENSDAG – Er zijn van die wedstrijden, die je meteen omarmt zonder ze te kennen. De Frysman is er een fraai voorbeeld van. Een hele triathlon met een hoog ons-kent-ons-gehalte. Met zijn allen de dag tevoren in de tent tekst en uitleg krijgen. Goeie hap eten, misschien Berenburgertje erbij. En dan op zondag los. In dat IJsselmeer, al klinkt Zuiderzee nog mooier. Dat robuuste van een wisselzone aan de voet van het Rea Klif, een lekker lopend fietparcours vol afwisseling en ook nog door pittoreske Friese dorpjes (schijnbaar af te leggen zonder te hoeven remmen!) en een marathon die eindigt bij de zwerfkei uit De Tynje met de legendarische tekst ‘Leaver dea as sleaf’ daterend uit 1345, de Slag bij Warns. En dan is er nog it Swurd fan Grutte Pier, te winnen door de beste triatleet uit de drie noordelijke provincies. Tot nu staan de namen van Gerard Terwisscha van Scheltinga (gelukkig is het een lang, groot zwaard) en twee keer Stefan van der Pal erop. Volgend jaar zal Stefan niet op het zwaard terugkeren, maar 150 anderen staan te popelen om ook Frysman te worden. Moraal van deze lange introductie: de populariteit van Frysman kent geen grenzen. Binnen een half uur na openstelling waren de eerste honderd aanmeldingen binnen. En de rest volgde snel. Een wachtlijst nadert. Inmiddels zijn er 25 extra startplaatsen toegevoegd. De wedstrijd is op 24 juni, ja daags na Oud Gastel. Maar ook die zit zo goed als vol. Het kan dus makkelijk.
Haarlemmermeer en Zandvoort (?)

 
Die laatste opmerking slaat op altijd leuke presentatie van de Amsterdam Sport Events. Elk jaar weer vernieuwingen in en rondom onze hoofdstad, dat is Lars Vreugdenhil en zijn gedreven team wel toevertrouwd. De serie van vijf wedstrijden begint volgend jaar in Hoofddorp met de Haarlemmermeer Triathlon op 19 mei. Mooie nieuwe locatie, waar de jeugd en junioren zich mogen bewijzen voor internationale wedstrijden later in het seizoen. In het weekeinde van 16 en 17 juni is kustplaats Zandvoort zo goed als zeker de locatie voor een OD en sprint triathlon. Zwemmen in de Noordzee, drie keer raden waar het fietsen en lopen overheen gaat. Ik voorzie de deelname van Jenson Button en Max Verstappen zit in de voorrijdwagen. We hebben het over de Dare2Tri-wedstrijd in Zandvoort. De TriAmsterdam over de halve afstand verschuift een paar weekjes naar 7 juli in dit gevall. En ja, dat is dan samen met de halve van Didam. En toch denk ik dat ook dan beide wedstrijden elkaar prima verdragen, zo groot is triathlon inmiddels wel gegroeid namelijk. In de tweede seizoenshelft noteren we op 18 augustus de Ouderkerkplas triathlon 020 en tenslotte 29 september (mooie datum) de sprint-race op en rond de Amsterdamse Bosbaan. Geen twee Bosbaan-races dus volgend jaar. In het voorjaar was de accommodatie niet beschikbaar. De Mirandabad triathlon vervalt eveneens. Maar Amsterdam Sport Events, het ziet er weer mooi uit. Succes alvast.
Joyce wint Montferland Run


Terug naar het vorige weekeinde. Niet meer voor tri- of duathlons. Wel voor hardloopwedstrijden. De grootste stratenloop in het eerste decemberweekeinde was de Montferland Run over 15 kilometer. Pim Venderbosch liep erg sterk: 29e in 50.39, Hidde Bekhuis klokte de 39e tijd in 53.27 en Edwinn Ruumpol werd 55e in 55.39. Ex-duatleten Ruth van der Meijden en  Jessica Oosterloo waren goed voor een derde (51.54) en vierde (54.32) plaats. Zevende werd nationaal marathonkampioene Mireille Baart in 56.11. In de Midi Run was Joyce Caro de beste, tweede en derde waren ook bekenden: Grada Boschker en Femke Panjer. Broer Gjalt Panjer werd zevende bij de mannen.
Pepernotenrun en meer van dat soort

 
Ann Schoot Uiterkamp won de Sint Nicolaasloop te Bunschoten. Mark Saathof was de beste in de 2e Lageveldloop te Wierden. In de Pepernotenrun van Franeker waren Charissa Zijlstra en Inge van Schaick het snelst bij het snoepgoed van sint en piet. Marlies van Amstel won de Runnersworld Wintercup te Lelystad. Frysman Daan Glorie ‘glorieerde’ in de Strand- en Duinloop te Castricum. Richard Kramer en Audrey Breur wonnen de Duincross in Den Helder, Audrey bleef thuisfavoriete Lucienne Groenendijk nipt voor. Winnaars van de Enclavecross in Baarle-Nassau waren onder meer Joey van ’t Verlaat en Marcel Laros. Diens oud-collega Huub Maas won de Specifiek Stratenloop in Waspik. In de Zandboscross te Deurne waren categoriewinnaars onder meer Sanne van Paassen en Nicole Loeve. In de Sjef van Oyen Kapellerbosloop finishten Rani Skrabanja en Maud Golsteyn op de plaatsen twee en drie. De Duitse triatleet Klaus Eckstein liep naar winst in de Snertloop van grensplaats De Lutte. En dat sommige triatleten altijd energie overhouden bleek wel in de Voorne’s Duin Trail te Oostvoorne. Yennick Wolthuizen woont nu vlakbij en testte zich op de 15 kilometer die hij prompt won. Anne Zijderveld werd derde op de 29 km. met Martine van Aalst op de negende plaats. Geke Venema – alweer een Frysman – zette zich aan de 44 km. en werd derde in 4.17.20 uur. Die Geke toch. Zal vast weer meedoen aan de Hel van Kasterlee. Over enkele weken is het weer bal in Belgisch Limburg.
 

Pleuni Hooijman: de volgende stap

transition.nl 1 month 2 weeks ago

Voor de ambitieuze Pleuni Hooijman was sport altijd een van de vele prioriteiten, vanaf heden wordt de triathlon topprioriteit nummer één in haar leven. Wanneer wordt sport belangrijker dan werk? Hoe maak je de overstap van age-grouper naar professional? Minder sociale contacten, meer slaap, minder werk? De triatlete heeft de gok genomen, verliet haar werk […]

Het bericht Pleuni Hooijman: de volgende stap verscheen eerst op Transition.

Bas over Mar del Plata; leeftijd is no issue in Ironman; Daniel en Koen bij premier – WTJ 657

3athlon.nl 1 month 2 weeks ago

ZONDAG – Bas Diederen is een man van weinig woorden. Maar wat ie zegt, snijdt meestal wel hout. Zijn uitstappen in de eerste Ironman Argentina was uiteraard een teleurstelling. Bas verstaat de kunst om zich snel over tegenslagen heen te zetten. Het heeft ook weinig zin om er lang in vast te blijven hangen. Drie zinnetjes op zijn Facebook zijn voldoende om te snappen hoe zijn Ironman vroegtijdig eindigde:
My body could not handle my ambition. Have had better days. Really disappointed.
Natuurlijk maak je zo’n verre reis niet om roemloos uit te stappen, daar in de straten van Mar del Plata. Nader informerend, zegt Bas dat hij al op de fiets moeite had om zijn vermogen vast te houden. ,,Het laatste uur op de fiets, hield ik dat niet langer vol. Bij het lopen veranderd het helaas niet.’’ Zo rond kilometer vijftien was het einde oefening voor Bas. Toch is er geen man overboord in The Road to Kona. De eerste punten waren in Barcelona in de knip. Twee goede wedstrijden in de eerste seizoenshelft van 2018 en deelname aan het wereldkampioenschap is reëel.   Lang mee kunnen  
De knop om. Dat deed Martijn Dekker ook in Busselton. Tot twee keer toe zelfs. Eerst nadat die mooie zwemtocht van vier kilometer werd getorpedeerd door ‘The great white one’ en daarna toen hij op de marathon op kilometer 18 finaal blokkeerde. Verklaringen komen later, alles wat Martijn deed was vooruit kijken. Naar een seizoen waarin de puzzelstukjes op hun plaats vallen. Intussen sloeg ook bij masseur Ralf op ’t Broek, die beide Limburgse triatleten onder handen  heeft, de twijfel toe. Maar ook Ralf treft geen blaam. Niemand, dat is misschien juist het mooie van deze sport. Natuurlijk is verliezen, uitstappen niet leuk. Maar het gebeurt. Zelfs met de grootste kampioenen. Vergeet ook niet dat duursporters – de naam zegt het al – best lang mee kunnen. Het grootste voorbeeld woont in ons eigen land: Rob Barel. Het was mooi geweest als het Sportgala op 19 december ook een veteranenprijs zou uitloven, Rob zou grote kans maken. Maar ook Yvonne van Vlerken gaat al heel wat jaartjes mee en kijk hoe luchtig ze reageert op haar vierde plaats: ,,Toch weer wat centjes binnen om een mooie trouwjurk te kopen.’’ Els Visser al net zo: ,,Ik sta pas aan het begin van een hopelijk lange, mooie carrière.’’ Els is sowieso een vrouw, die het Carpe Diem hoog in het vaandel heeft. Met reden trouwens.   Oscar Galindez, de Argentijnse Rob Barel   Dat je op hogere leeftijd aan de top mee kunt draaien bewezen afgelopen weekeinde ook veel buitenlandse triatleten. We zetten er voor de verandering de leeftijden bij. De onverwoestbare Cameron Brown (45) kwam toch weer als vierde over de finisj in Busselton. De 47-jarige Dede Griesbauer presteert hetzelfde maar dan in Mar del Plata. Dede gaf kleur aan de race, waarin uiteindelijk Sarah Piampiano (37) de winst greep en Tine Deckers (39) op een schitterende tweede plaats eindigde. Het brons ging Magali Tisseyre (36). Gemiddelde leeftijd van de top vier: 40,2 jaar. Bij de mannen lag dat in Mar del Plata iets lager. Matt Chrabot is een 34-jarige prof uit Chicago. Na tweede plaatsen in Boulder, Chattanooga en Cozumel stond hij eindelijk op het hoogste ereschavotje. De 38-jarige Jozsef Major haalde nog eens een keer uit en finishte als tweede en  de uit Maastricht bekende Igor Amorelli hield de Zuid-Amerikaanse eer hoog met brons. Igor is met zijn 33 jaar zelfs een groentje. Martijn is overigens 31 en Els 27. De Argentijnen gingen trouwens finaal uit hun dak bij de finish van landgenoot Oscar Galindez, die we gerust de Argentijnse evenknie van Rob Barel mogen noemen. De 46-jarige triatleet uit Rio Tercero debuteerde in 1986 (!), deed mee aan de eerste Olympische Spelen in Sydney (waar ie in de buurt van Rob finishte trouwens) en later won hij in 2003 en 2007 nog de Ironman Brasil. Eigenlijk was Oscar al een triatleet in ruste, maar toen ie vernam dat Ironman eindelijk zijn land aandeed hervatte hij de trainingen. Talent verloochent zich nooit, getuige de formidabele zevende plaats voor Oscar in 8.39 uur, zijn tiende besttijd ooit op een Ironman. De Argentijnse triathlonsport veerde in elk geval op. Dat moet onze koningin deugd doen. Yves Rijchwalski uit Sittard had ook plannen mee te doen, maar is uiteindelijk niet gestart.  
Niet voor een wedstrijd, maar wel drie weken intensieve training bij mooi weer. Las Palmas mocht maandag Menno Koolhaas en Jorik van Egdom verwelkomen. De mannen hebben hun uitvalsbasis belegd in Corralejo. En daar schijnt volop de zon.   Sportprijzen    
De zon gaat ook schijnen voor Jetze Plat op 19 december. Zijn nominatie straalt af op de hele triathlonsport en dat is super. Bij de mannen kiest de vakjury uit Tom Dumoulin, Max Verstappen en Sven Kramer. Bij de vrouwen gaat het tussen Marit Bouwmeester (Tri-Ambla duimt voor haar), Dafne Schippers en Anna van der Breggen (ex-wintertriatlete dus hè). Mannenhockey, shorttrack en favoriet de Oranje Leeuwinnen maken uit wie sportploeg van het jaar wordt. Zullen we zeggen dat de Mixed Relay triathlonploeg op een goede vierde plaats is geëindigd? Maandagavond werden op het jaarlijks Wielergala in Den Bosch ook de wielerprijzen uitgereikt. Tom Dumoulin was logisch, opvallend was dat hier Annemiek van Vleuten wel sportvrouw-kandidate Anna van der Breggen voorbleef. Ze hadden het van ons allebei mogen worden, met wegwereldkampioene Chantal Blaak er ook nog bij.   Met Mark op de foto  
Misschien niet op het Sportgala, maar wel maandag bij minister-president Mark Rutte: de topsporters van de voor Oranje zeer geslaagde Invictus Games. Onder hen dus ook Daniel Knegt en Koen de Leeuw. Een prachtig moment voor beide Zuid-Hollandse helden. En dat laten we zien met foto’s van stralende sporters en een apetrotse premier.
Tot morgen!  

3athlon.nl geeft de laatste startplaats triathlon Goeree Overflakkee weg

3athlon.nl 1 month 2 weeks ago

Het is pas de tweede editie, na de herstart, van triathlon Goeree Overflakkee op 26 mei 2018.

Echter de triathlon slaat enorm aan op het Zuid Hollandse eiland, waar in 1991 het Nederlands Kampioenschap kwart plaats vond en Pim van den Bos en Katinka Wiltenburg als Nederlands Kampioen werden gehuldigd.

In “no-time” waren twee series van deze sprint triathlon uitverkocht.

Het organisatieteam onder leiding van triatleet Erik Peeman besloot  een derde serie toe te voegen
en die is inmiddels ook al vol.

Op 1 startbewijs na.

Die mag 3athlon.nl weggeven.

Het laatste startbewijs gaat naar degene, die de deskundige jury, het meest kan overtuigen waarom hij/zij juist dat laatste startbewijs verdient.

Stuur je beweegredenen om die laatste startplaats te bemachtigen naar ruuddehaan@hotmail.com voor 23 december.
Op tweede Kerstdag zal de gelukkige winnaar van de allerlaatste startplaats van de triathlon Goeree Overflakke via 3athlon.nl bekend gemaakt worden.

 

Marco tweede in Dakhla; Yvonne vierde in bloedheet Busselton en meer WTJ 656

3athlon.nl 1 month 2 weeks ago

ZONDAG – Soms leggen we de lat ongemerkt hoog voor onze toptriatleten. Er lagen dit weekeind kansen voor internationale glorie in Marokko, Australië en Argentinië. Langs de zijlijn is het voor ons makkelijk praten. Zij moeten het doen. Zij, waren in dit geval Marco, Pim, Martijn, Yvonne, Els en Bas. Honderd procent topscore mag je niet verwachten. Succes hangt van zoveel factoren af.

 
We beginnen zaterdag in Dakhla, het Marokkaanse schiereiland voor de kust van Westelijk Sahara. Marco van der Stel ging met startnummer 1 wel degelijk voor de winst. De voorbereiding was chaotisch, maar dat gold ook voor de organisatie die er pas vrijdagavond erg in kreeg dat het zwemwater wel erg laag was. Boeien ontbraken toen ook nog. In overleg met de ITU-officials werd besloten de start op zaterdag te vervroegen, zodat er toch gezwommen kon worden, iets wat later in Busselton dus niet mogelijk bleek.

 
Rommelig begin

 
Inchecken van de fietsen kon op zaterdag ook pas een half uur voor aanvang. Marco liet zich niet van de wijs brengen. Onder het mom ‘when the gun goes off, the bullshit stops’, ging hij furieus van start. Als eerste was de Capellenaar uit het water, hij kreeg vijf man mee. ,,De samenwerking verliep soepel, ik probeerde slim te rijden met de harde wind op het parcours. Na 20 kilometer hadden we veertig seconden voorsprong op het groepje snelste lopers in het veld. Mijn wissel was goed en we kwamen met vier man vooraan. De latere winnaar sloeg snel een gaatje van een meter of tien. Voor de winst gaan betekende het gat dicht lopen. Zo geschiedde. Ik kon gecontroleerd in zijn slipstream lopen en voelde me zo goed dat ik in de tweede ronde overnam en versnelde. Met nog 400 meter te gaan kwam zijn antwoord. Daarop moest ik passen. Een tweede plaats, Daar ben ik zeer tevreden mee. Met goede moed gaan we de wintertrainingen in om in februari in Cape Town met de World Cup de draad weer op te pakken.’’


Op het podium omringd door hoge functionarissen stond achter hem te lezen dat de Dakhla triathlon onder bescherming van Koning Mohamed VI stond. Pim Lebouille eindigde tien plaatsen lager op een twaalfde plek. ,,Bij het zwemmen zat ik toch net te ver van achteren. Op de fiets mooi samen kunnen rijden met Jonathan Wayaffe en met lopen nog twee mensen uit de tweede groep kunnen achterhalen. Een warm en lang looponderdeel was het trouwens.’’

 
Paspoort

 
De ATU African Cup werd gewonnen door Gregor Payet, die tot vorig jaar uitkwam voor Duitsland maar nu bezig is onder Luxemburgs paspoort te geraken. Payet had dus achter zijn naam ITU staan, zoiets als statenloos. Acht tellen later kwam Marco binnen, de derde plaats ging de Duitser Linus Stimmel. Afrikaans kampioene Gilian Sanders was de beste van acht vrouwen. De race werd gehouden bij een temperatuur van 26 graden.

 
Jaws IV

 
Nog eens acht graden warmer was het op z’n heetst tijdens de Ironman Western Australia. Nou ja, Ironman. In de rubriek ‘dieren-die-een-triathlon-beïnvloeden’ dook dit keer de grote witte haai op. Jaarlijks valt deze shark gemiddeld zo’n twintig mensen aan voor de westkust van het continent. De Ironman-organisatie nam geen enkel risico met de 1725 deelnemers. De zee bleef gevrijwaard van zwemmers, sharkie moest zijn eten elders vinden en de Ironman werd een duathlon met een rolling start (20 seconden in het verschil) en een kort stuk strandloop alvorens de beach-fiets wissel. Meer een bike-run dus met weliswaar de normale afstanden van 180 kilometer en een marathon, maar met een zuinige aanvulling op de drinkposten. Dat gecombineerd bij een temperatuur van 34 graden Celsius brak veel triatleten op. Cameron Wurf moest opgeven, Martijn Dekker eveneens. Diesel Petr Vabrousek was niet vooruit te branden op de marathon (4.56) en ook voor Yvonne van Vlerken was de laatste wedstrijd alles behalve een plezier slotrondje. Els Visser moest aansluitend na haar wedstrijd aan het infuus. Een inschattingsfout van een organisatie, waar je dat eigenlijk niet meer zou verwachten. Toen alle stofwolken waren opgetrokken bleek Terenzo Bozzone opnieuw de man aan de top. Wat een najaar voor de Kiwi, in 2008 goed voor de wereldtitel 70.3. In vier weken tijd haalde hij enkel eerste en tweede plaatsen in Mexico, Bahamas, Dubai en nu titelprolongatie in Busselton. De eindtijd is niet zo interessant: 7.12.30 uur, maar zonder zwemmen geen wereldbesttijd. De Kiwi’s waren superieur met Dougal Allan op een tweede en good-old Cameron Brown op een vierde plaats.Tim van Berkel hield met brons de Australische eer hoog.

 
Debuut voor Els

 
Hollandse podiumplaatsen bleven helaas uit. Voor Martijn was het een domper dat hij zijn favoriete zwemnummer niet kon uitbuiten. Yvonne van Vlerken lag lange tijd op zilver, toen Els Visser zelfs nog aan de leiding lag. Maar eenmaal serieus aan het fietsen, namen Melissa Hauschildt en Carrie Lester het heft in handen. De Ozzies waren ook op de marathon te sterk. Camilla Lindholm zette in de verzengende hitte een tijd van 3.09 uur neer, de snelste van de dag en glipte daarmee nog voorbij Yvonne. Negentien minuten zaten er op de finishlijn tussen Melissa en Yvonne. Zo had ze haar laatste race van het seizoen niet bedoeld. Op social media vergeleek ze zich met collega’s rotten in het vak Michelle Vesterby en Anja Beranek, die eveneens vierde werden in hun slot-Ironmans in Arizona en Cozumel. Gedeelde smart zeg maar. Voor Els werd het eveneens een ‘hard day at the officie’. Ze zakte na een puike start ver terug. Als zevende begon de Hellas-atlete nog aan de marathon, maar de warmte en het vochtgebrek speelde haar parten. Na 4.17 zaten de loodzware 42 kilometer erop. Resultaat: 22e vrouw en 10e prof. Els kreeg dat niet direct mee. Eerst moest ze aan het infuus om gelukkig weer snel bij haar positieven te komen.

 
Bas redt ‘t niet

 


Alle hoop op Bas Diederen, zou je daarna zeggen. Maar ook Bas kreeg het kwaad. Niet bij het zwemmen in de woelige Atlantische Oceaan voor de kust van Mar del Plata. Dat de Zuid-Amerikanen als gekken fietsen, wist Bas ook wel. Hij rekende op z’n marathon waar hij met een achterstand van 12 minuten aan begon. Helaas was het na 12,5 kilometer toch over en uit. Details over zijn uitstappen ontbreken nog, later meer. De winst in de allereerste Argentijnse Ironman ging naar de Amerikanen Matt Chrabot en Sarah Piampiano. Komende dagen meer over de laatste twee Ironmans van het jaar.  Mar del Plata was de 560e Ironman sinds februari 1978 trouwens.
Jetze


Lichtpuntje nog tot slot: Jetze Plat is genomineerd voor de nationale titel paralympisch sporter van het jaar. Dat maakt in één klap alles goed. Hij neemt het op tegen tennister Diede de Groot en paraskiër Jeroen Kampschreur. Die heeft trouwens ook een beetje ervaring met triathlon, hij nam dit jaar deel aan de 2e Giathlon in Dordrecht.

Het persoonlijke wedstrijdverslag van Yvonne, Martijn en Els over IM Busselton

3athlon.nl 1 month 2 weeks ago

 Ironman Busselton Australië. De persoonlijke ervaringen van de drie Nederlandse Pro atleten hebben we hieronder opgetekend.

Niet alleen een haai in het water zorgde voor een verstoring in het programma (er werd niet gezwommen), maar ook de hoeveelheid water bij de verzorgingsposten was een issue.
Voor het eerst was er tijdens de IM-afstand een 70.3 IM op het parcours. Blijkbaar had de organisatie de hoeveelheden benodigd water voor de aanwezige atleten verkeerd ingeschat en was het water voor de LD-atleten al snel “op rantsoen”. En dat bij tempraturen van 35 graden.

Yvonne van Vlerken over haar wedstrijd:

Heading back into town at the end of lap one @yvonnevvlerken, Hufe and @melhauschildt chasing @cazzlester. #imwa #triathlon pic.twitter.com/zsxPIhBReL

— AustralianTriathlete (@AusTriMag) December 3, 2017

“Het niet door gaan van het zwemmen was een tegenvaller. Daarnaast hebben ze nu ook een IM 70.3 toegevoegd, wat de kwaliteit van de race niet ten goede komt. De eerste 2 drinkposten flessen gekregen 1/3 gevuld met water, vanaf het begin dorst geleden en dan kan je het bij 35 graden schudden…
Ik voelde me echt goed en heb alles goed gedaan, maar ja we blijven afhankelijk van de organisatie, heeft deze keer mijn race gekost. Het is niet anders.
Ik heb mijn pauze nu echt nodig, ben gewoon op, was een hele zware dag hier in Busselton, zeer veel mensen zijn uitgestapt, de hitte was echt niet te doen, chapeau voor die die wel een goede race hebben gedraaid, het was echt loodzwaar. Ik heb alles geprobeerd maar een fout met je voeding in dit geval veel te weinig vloeistof, kan je niet meer inhalen of goedmaken.
Zo zie je maar, ook bij je 40e IRONMAN leer je dus nog wat!
Naja ik zie het lekker positief, he, dus nu een cheque om een mooie bruidsjurk te kopen !
Ik hoop wel dat we nog een foto van Meneer of Mevrouw Haai gaan zien, hij of zij heeft nog al wat roet in het eten gegooid, had me echt enorm verheugd op, naar mijn idee het mooiste zwem parcours van het IM circuit en natuurlijk in mijn lekkere HUUB pakkie Aan de andere kant is het natuurlijk van de organisatie heel verstandig en goed zo een drastische maatregel te durven nemen, petje af, respect!”

Martijn Dekker over zijn laatste race van 2018:

“Jammer dat het zwemmen niet door kon gaan, maar goed kan gebeuren en de knop snel omgezet.
Fietsen was top voelde me super. Voeding onder controle, wattage onder controle.
Bij het fietsen wel bidons kunnen aannemen maar niet meer dan half vol.
Eerste ronde lopen ook prima. Een keer kramp op km 4 maar verder ok. Na 18km knock out.
Helemaal kapot. Geen idee hoe dat kon. Snel achterhalen evalueren en naar de tekentafel.
Na 31 km moeten uitstapppen. Lichaam was helemaal op.
Voel me iets beter nu maar telleurstelling overheerst.
Weer gevallen op de Ironman, maar ik blijf opstaan want weet zeker dat het erin zit!
Nu even rust en dan back in training voor 2018!!!”

Het debuut van Els Visser als Pro-atlete:

” Was een hele mooie eerste ervaring voor mij. Een dag waar ik veel van kan leren.
Ik ben trots op mezelf. Ik heb alles gegeven wat ik had.
Startte als eerste waardoor ik heb kunnen zien hoe goed de sterkste dames fietsten.
Ben mijn eigen race gaan rijden en met een onwijs goede tijd de fiets afgestapt.
Het lopen was loodzwaar voor me. De omstandigheden in combinatie met de alles behalve goede voorbereiding maakten het me niet gemakkelijk.
Maar ik ben door gegaan en heb niet opgegeven.
Nu de ochtend later ben ik blij met mijn medaille en kijk ik uit naar wat er komen gaat!”

Bas Diederen uitgevallen in Mar del Plata

transition.nl 1 month 2 weeks ago

MAR DEL PLATA (ARG) – Bas zijn laatste optreden van het seizoen heeft niet gebracht wat hij er van verwachtte. Tijdens de marathon moest de Limburger uitstappen, nadat hij in zevende positie van de fiets kwam. “Mijn lichaam kon niet omgaan met mijn ambitie. Heb betere dagen gehad. Echt teleurgesteld”, aldus Diederen na afloop op […]

Het bericht Bas Diederen uitgevallen in Mar del Plata verscheen eerst op Transition.

Marco van der Stel tweede in Marokko

transition.nl 1 month 2 weeks ago

DAKHLA (MOR) – Het seizoen was ook voor Marco van der Stel lang en zwaar, maar de triatleet kreeg gisteren in het Marrokaanse Dakhla een fraai seizoenseind. In de African Cup Triathlon van Dakhla eindigde hij als tweede. Van der Stel moest alleen George Payet voor laten gaan. De Duitser startte niet in nationaal tenue […]

Het bericht Marco van der Stel tweede in Marokko verscheen eerst op Transition.

Pages