Nieuws van de Nederlandstalige nieuwssites

Rob Kwaaitaal over Swim Smooth: ‘het coaching systeem voor de individuele zwemmer’

3athlon.nl 1 week 5 days ago

Makkelijker zwemmen. Sneller zwemmen. Maar vooral, en misschien nog wel belangrijker: efficiënter zwemmen. Het is voor veel triatleten, vooral als ze voor zichzelf trainen en niet zijn verbonden aan een vereniging, nog best een opgave. Juist daarom heeft Rob Kwaaitaal zich een paar jaar geleden laten opleiden tot ‘Swim Smooth’ gecertificeerde trainer. Na een intensieve cursus in Engeland en Australië begeleidt hij nu dagelijks zwemmers en triatleten in hun zoektocht naar de beste slag.

,,Swim Smooth is eigenlijk een perfect coaching systeem voor atleten die niet bij clubs zijn aangesloten”, legt Kwaaitaal direct uit. ,,Als je beter wil leren zwemmen, kun je aan de hand van een programma je tijden invullen. Daar rollen dan weer schema’s en diverse techniekoefeningen uit. Ja, heel uitgebreid allemaal. Via de Swim Smooth app (Swim Smooth Guru, daar betaal je een paar euro per maand voor, red.) vind je honderden techniekfilmpjes, oefeningen en trainingsprogramma’s. En ook de nieuwsbrief focust zich op manieren om beter in zwemmen te worden. Swim Smooth heeft een écht leerzaam karakter.”

Volgens de Swim Smooth methodiek, zo vertelt Kwaaitaal, zijn er bij zwemtrainingen eigenlijk drie pijlers van belang voor een triatleet: zwemtechniek, zwemconditie en de vaardigheden in het open water. ,,Denk daarbij aan recht kunnen zwemmen of niet in paniek raken. Tussen deze drie pijlers is het van belang dat je een juiste combinatie vindt. Het is niet vol voor het één gaan, maar het ander verwaarlozen. Het is juist én-én.”

Hoezeer Kwaaitaal als zwem- en triathloncoach ook focust op het belang van een goede zwemtechniek, merkt ook hij dat triatleten regelmatig geneigd zijn het zwemmen een beetje te onderschatten. Toch is het een merkwaardig argument, zo legt Kwaaitaal uit, om te zeggen dat het zwemmen het minst lang duurt en daarom ook het minst belangrijk is. ,,Natuurlijk verlies je relatief meer tijd als je instort tijdens het fietsen of lopen. Maar als je zwemmen goed gaat, begin je fris aan het fietsen. Dan wordt het zwemmen geen overlevingsgevecht, maar kom je relaxed uit het water. Dat is heel wat waard, zeker tijdens een Long Distance.”

(tekst gaat verder onder foto)

Topatleet Dave Rost in het water, terwijl Rob Kwaaitaal een uitgebreide Swim Smooth Videoanalyse maakt. (Foto: aangeleverd)

Naast het geven van trainingen en clinics, biedt Kwaaitaal ook Swim Smooth videoanalyses aan. ,,Je zwemt dan honderd meter, waarbij we je van onderen, boven en de zijkant filmen. Vervolgens bespreken we de beelden en gaan we weer het water in om aan de slag te gaan met techniekoefeningen en hulpmiddelen. Bij sommige zwemmers heb je aan een paar kleine aanwijzingen al genoeg om tien seconden van hun honderd meter tijd af te halen.”

Eén tip voor triatleten die zichzelf trainen, heeft Kwaaitaal in ieder geval alvast. ,,Wat je veel ziet, is dat deze groep naar het zwembad gaat, veertig baantjes zwemt en vervolgens weer naar huis gaat. Maar dat is niet de manier om beter te worden. Zorg voor afwisseling, tempowerk en techniektraining.”

Win een gratis Swim Smooth Video-analyse! 

In samenwerking met Kwaaitaal mogen we één gratis Swim Smooth Video-analyse en techniekcorrectieles ter waarde van 149 euro verloten onder de lezers van 3athlon. Wat moet je hiervoor doen:

-Ga naar deze website

-Hier vind je zes verschillende zwemtypes. Laat in de reacties op FB (onder dit artikel) weten welk zwemtype jij bent en voeg een korte motivatie toe waarom je deze Swim Smooth Video-analyse en techniekcorrectieles zou moeten winnen.

-Reageren kan tot vrijdag 8 februari, 12.00 uur. We maken de winnaar diezelfde middag, om 14.00 uur, bekend!

The post Rob Kwaaitaal over Swim Smooth: ‘het coaching systeem voor de individuele zwemmer’ appeared first on 3athlon.nl.

Hardloper overleeft aanval van poema

3athlon.nl 1 week 5 days ago

Het zal je maar gebeuren: je bent een mooie trail aan het lopen en je wordt ineens aangevallen door een poema. Het overkwam een man in Colorado, die tijdens het hardlopen van achter werd aangevallen door bergleeuw. Tijdens het gevecht dat volgde wist hij zijn eigen leven te redden door de poema te doden.

De anonieme hardloper liep alleen in het Horsetooth Mountain Open Space nabij Fort Collins in Colorado toen hij werd aangevallen. Nadat de man het dier wist te doden is hij zelf naar zijn auto gelopen en naar het ziekenhuis gereden. In het ziekenhuis werden bijtwonden in zijn gezicht, armen en benen vastgesteld.

Parkwachters vonden na controle in het park de dode poema en verschillende spullen van de man. Het dier was rond de 40 kilo en waarschijnlijk nog geen jaar oud. ,,Het gebeurt niet vaak dat mensen worden aangevallen door poema’s. Deze man had pech dat het jachtinstinct van het dier getriggerd werd”, aldus Ty Petersburg, wildmanager van de omgeving. De laatste aanval van een poema in Colorado was in 2016.

The post Hardloper overleeft aanval van poema appeared first on 3athlon.nl.

De winter van Stijn Jansen: ‘Ik ben 7 kilo aan spiermassa aangekomen’

3athlon.nl 1 week 5 days ago

Het triathlonseizoen staat op het punt aan te breken en langzaamaan zullen veel triatleten zich op gaan maken voor hun eerste wedstrijd. Hoe zijn de atleten de winter doorgekomen? En waar zullen zij zich komend seizoen op richten? Stijn Jansen is de afgelopen maanden maar liefst 7 kilo spiermassa aangekomen en dat moet hem vooruithelpen op de sprintafstand.

Vorig seizoen stond het geluk niet aan de zijde van Stijn Jansen. Nadat hij bij drie van de vier Europa Cups de finish niet bereikte, scheurde hij voor de start van het EK Mixed Club Relay in Lissabon ook nog eens zijn bovenbeenspier. ,,Ik kon mijn team natuurlijk niet laten zitten, dus ik ben daar wel gestart”, blikt Jansen terug. ,,Ik heb uiteindelijk nog hard gezwommen, gefietst en gelopen, maar daarna moest ik mijn lichaam een paar weken rust geven om te herstellen.”

Half november kon Jansen zijn trainingen weer rustig oppakken en sinds januari draait hij weer zijn standaard trainingsweken van 22 uur. ,,Het maakt helemaal niets uit dat ik door die blessure een paar weken training heb gemist. Bijna niemand komt de winter zonder problemen door”, stelt Jansen. ,,Het is alleen maar goed dat mijn lichaam rust heeft gekregen en tijd om te herstellen. In de zomer hoef ik pas goed te zijn.”

Van botje naar spierbundel
Maar de afgelopen maanden heeft Jansen wel degelijk een stap gemaakt. Hij heeft dus maar liefst 7 kilo spiermassa ontwikkeld. ,,Ik was best wel een botje en wilde breder en sterker worden. Ik heb een hoge natuurlijke snelheid, maar ik merkte dat ik kracht miste en die snelheid daardoor niet vast kon houden”, legt Jansen uit, die in slechts een paar maanden tijd van 56 kg naar 63 kg is gegaan. ,,Met meer spiermassa word je ook minder snel ziek en doe je het beter in het gevecht tijdens het zwemmen.”

Naast meer krachttraining, is Jansen ook voor het hardlopen anders gaan trainen. ,,Ik doe nu langere tempo’s om meer inhoud te creëren. Vorig jaar liep ik 35 km per week, dat is nu wel 55 km”, vertelt Jansen. ,,Ik maak plezier en doe mijn ding. Dat is een fijn gevoel en daardoor kan ik mezelf goed ontwikkelen.”

(tekst gaat verder onder foto)

Jansen heeft zijn hardlooptrainingen anders aangepakt. (Foto: David Herrera)

Om zich volledig op zijn eigen ontwikkeling te focussen, traint Jansen vaak alleen. ,,Ik train meestal niet met andere gasten, want dan ontstaat er een onderlinge strijd. Daarom ben ik nu ook met de Paralympische jongens op trainingsstage naar Alicante. Zij weten wat ze willen en zoeken geen concurrentie op in trainingen. Daardoor kunnen we goed samen trainen.”

Tot zaterdag verblijft Jansen nog in Alicante, waar hij dan tien dagen is geweest. ,,Mijn benen zijn verbrand, maar de trainingen gaan relaxed. Ik train hier eigenlijk niet anders dan in Nederland, ik fiets alleen wat meer”, laat Jansen weten, die over een maand zijn seizoen zal openen met een Indoor Triathlon Europa Cup in het Franse Lievin. ,, Dat wordt geen piekwedstrijd, maar ik wil wel goed zijn. Ik doe die wedstrijd vooral om te zien wat ik kan bereiken met de trainingen die ik nu doe.”

Jansen zal in het begin van het seizoen in ieder geval starten bij verschillende Europa Cups, maar zijn ambities reiken verder dan Europa. ,,Ik gebruik die wedstrijden om in vorm te komen. Ik hoop daar met een aantal top 10 klasseringen punten te pakken voor de ITU-ranking, zodat ik later in het seizoen misschien bij World Cups van start kan gaan.”

The post De winter van Stijn Jansen: ‘Ik ben 7 kilo aan spiermassa aangekomen’ appeared first on 3athlon.nl.

Preview op eerste World Cup met 10 Nederlanders; Powerman en Marathon Challenge – WTJ 1055

Trikipedia 1 week 6 days ago

DINSDAG – Na bijna twee maanden relatieve rust, ontwaakt de ITU komende weekeinde uit haar winterslaap. De World Cup in Kaapstad is een wedstrijd waar niet alleen veel toptriatleten reikhalzend naar uitzien, je merkt het ook aan de wereldtriathlonbond zelf. Op haar site was het de afgelopen weken vooral terugblikken, nu kunnen ze ook weer previewen.

Sterk kwartet Nederlanders in Kaapstad

 


Kaapstad is de wedstrijd waar het zondag allemaal mee begint. 2019 wordt een belangrijk jaar voor iedereen die de Olympus in Tokyo wil bestijgen. De 55 beste mannelijke triatleten en de 55 beste vrouwelijke triatletes mogen volgend jaar augustus uitkomen op het vierjaarlijks sportfeest. Daarbij komt dus ook de Mixed Relay nog, dus meer triatleten dan ooit zullen hun Olympische droom waar kunnen maken. De Zuidafrikaanse wereldbekerwedstrijd zal een belangrijke eerste graadmeter worden. Zijn Richard Murray en Henri Schoeman in eigen land al in topvorm of laten ze de eer aan anderen? Komt Richard Varga als vanouds als eerste uit de Atlantische Oceaan (met zicht op Robben Eiland)? Kan Vicente Hernandez bij afwezigheid van zijn sterke landgenoten de Spaanse eer hoog houden? Maar de allerbelangrijkste vraag is: hoe doen de Nederlanders het? Met Jorik van Egdom (startnummer 13), Marco van der Stel (17), Menno Koolhaas (57) en Donald Hillebregt (59) komt TeamNL in de sterkste opstelling uit de startblokken.

Rachel onder startnummer 1

 

De verwachtingen zijn uiteraard ook hoog gespannen bij de vrouwen, waar voormalige winnares Rachel Klamer met ere startnummer 1 zal dragen. Haar grootste concurrente is Summer Rappaport. Summer wie? Het gaat om de inmiddels getrouwde Summer Cook. Ook haar landgenote Chelsea Burns en de sterke Japanse delegatie met Ai Ueda en Juri Ide zal het Rachel niet makkelijk maken. Verderop op de startlijst hebben Maya Kingma startnummer 24 en Kirsten Nuyes 31 gekregen. Het sextet wordt gecompleteerd door landskampioene Jony Heerink (44), Rani Skrabanja (46) en Jeanine Kocken (49). Numerieke overwicht welhaast. Alleen de Zuidafrikaanse thuisploeg is met negen triatletes groter. We kunnen natuurlijk alle atleten nog eens vragen hoe ze er voor staan, maar de antwoorden liggen voor de hand: iedereen barst van de ambities en heeft grote zin om eindelijk weer de competitie aan te gaan. Daarom laten we het vanuit Namibië naar Zuid-Afrika reizende gezelschap in alle rust de puntjes op de i zetten. TeamNL: go for it!

O ja na het zwemmen in de Atlantic, gaat het fietsend langs Breakwater Boulevard en Beach Road rondom het Cape Town Stadium richting Green Point stadspark. Door het park wordt ook gelopen, de finishlijn ligt in de Fritz Sonnenberg Road. De sprint triathlons beginnen zondag om 14.15 uur voor de vrouwen en twee uur later gaan de mannen te water.

 

Eerste Powerman voor Gaël en Simona

 


Geen water in de eerste Powerman van 2019 al was daar onderweg wel grote behoefte aan. Het commerciële duathloncircuit vond plaats in McDowell Mountain Park in Arizona. Een echt woestijngebied. Langs het loopparcours waren de hoge cactussen de enige toeschouwers. De kou, die Amerika trof, bleef de duatleten in Arizona (18 graden overdag) bespaard. Het was de Franse drievoudig wereldkampioen Gaël le Bellec, die de eerste Powerman naar zich toetrok. De hier weinig bekende Amerikaanse duatleten Chad Hall en Adam Feigh eindigden op twee respectievelijk zes minuten als tweede en derde. De Australische pro Matt Smith verkeek zich danig op de kracht van de Yankees en werd vierde. Het vrouwenveld was minder internationaal georiënteerd. Simona Celik, Susan Pierson en Coralie Baumann kwamen met grote onderlinge verschillen over de finishlijn. Gedrieën vormden ze het volledig Amerikaanse podium.

 

 
Tenslotte vliegen we weer mee met de duizelingwekkende wereldreis van triatleet Arno van Triest en zijn charmante Spaanse bruid Meriem. Ze hebben de Madrileens hoofdstad inmiddels achter zich gelaten en koersen richting Chili. Madrid liep gesmeerd ondanks de vermoeidheid, die toeslaat. Een pittig parcours met klimmetjes erin, maar toch de snelste marathontijden tot nu toe. Arno in 3.33.02 en daarmee derde achter alleswinnaar Michael Wardian en ‘eeuwige tweede’ Petr Vabrousek. Meriem liep naar haar vijfde 4e plaats. Ook zij was sneller dan eerder: 4.31.40 uur. Afgaande op de snelle tijden en korte klasseringen is er geen vuiltje aan de lucht, maar de week, het slaapgebrek, de jetlags en het voedsel gaat zwaar doorwegen. Nu Santiago en Miami nog en dan zit de bijzondere huwelijksreis voor het duursport stel erop. Geschiedenis kunnen ze woensdag schrijven door als eerste echtpaar de World Marathon Challenge te hebben volbracht.

Analyse triathlonseizoen Michael Weiss

3athlon.nl 1 week 6 days ago

We hadden het al eerder over het seizoen van Michael Weiss, de Oostenrijkse triatleet die de laatste keer de pro-mannen race van Ironman Maastricht won. Afgelopen seizoen was zijn beste seizoen ooit, met drie Ironman en drie Ironman 70.3 overwinningen. Sportwetenschapper en coach Garth Fox schreef voor SRM training systems een uitgebreide analyse van Weiss’ seizoen op basis van zijn trainings- en race waarden.

Weiss is een van de weinige atleten die volledige transparantie biedt in zijn trainings- en racewaarden. Het is redelijk uniek dat er van een pro triatleet een dergelijke analyse gemaakt kan worden. Veel atleten zijn terughoudend wat trainingswaarden betreft, omdat dit de concurrentie mogelijk een voordeel kan bieden. Weiss en Fox zijn niet bang dat de concurrentie met deze informatie een groot voordeel kan halen op Weiss. Fox merkt in de inleiding van zijn analyse op dat de manier van trainen en racen van Weiss iets is dat voor Weiss werkt, maar dat dit zeker niet voor iedereen zal werken. Dit is een heel individuele benadering en iedereen reageert anders op trainingsstress. Daarnaast is het niet aannemelijk om Weiss’ fietsprestaties te evenaren, met zijn 30 jaar bijna dagelijks trainen. De openheid van Weiss laat zien dat hij de laatste vijf jaar qua race- en trainingswaarden nauwelijks vooruit is gegaan, maar wel consistenter en slimmer geworden is in zijn racen.

Het aantal trainingsuren van Weiss is niet spectaculair met gemiddeld 18 uur per week. Hierbij merkt Fox op dat dit precies genoeg is om zijn niveau te halen, maar te weinig om vermoeidheid op te bouwen en overtraind te raken. De variatie in aantal trainingsuren is groot, van 8 uur in sommige weken, tot 30 uur in de voorbereidende fase. Een typische week bestaat uit vijf keer zwemmen, vier keer fietsen en lopen en twee krachttrainingen.

(tekst gaat verder onder de foto’s)

Een gemiddelde trainingsweek van Michael Weiss (Foto: SRM.de)

 

De seizoensopbouw van Michael Weiss (Foto: SRM.de)

Weiss had in de opbouw van zijn afgelopen jaar twee grote trainingsblokken, die Fox ‘making the cake’ noemt. Hierin werd gebouwd aan de basis, het fundament om tijdens het race-seizoen goed te kunnen presteren. In deze periode werd vooral in de lagere zones getraind om een efficient aeroob systeem te stimuleren. Anders dan de populaire verhouding van 80/20, waarin 80% in de lagere inspanningszones wordt getraind en 20% in de hogere zones, ligt de verhouding bij Weiss dichter bij 95/5, zoals te zien is in onderstaand diagram. Weiss heeft afgelopen jaar voor het eerst een schema aangehouden waarin hij meer racet, wat hem dwingt minder te trainen en meer rust te nemen. Dit klinkt tegenstrijdig, maar een valkuil voor Weiss is dat hij te veel traint en daardoor vermoeid aan de start van een race staat. Dit zorgde ervoor dat Weiss dit jaar maar liefst twaalf maal aan de start van een Ironman (70.3) stond.

(tekst gaat verder onder de foto)

Verdeling in intensiteit (Foto: SRM.de)

De manier van trainen bezorgde Weiss een seizoen waarin hij consistent kon presteren en zelfs aan het einde van het seizoen in twee weken twee Ironmans kon winnen. Anders dan bij andere atleten heeft Weiss geen duidelijke pieken in het seizoen, maar hij is juist het hele seizoen sterk. In onderstaande tabel met racewaarden is dat goed te zien. Tijdens de Ironman 70.3’s produceerde hij gemiddeld 335-364 watt op de fiets. Ironman 70.3 St. George was hierin een uitschieter doordat het parcours heuvelig is, waardoor er makkelijk hogere wattages getrapt kunnen worden, terwijl tijdens de afdalingen over brede wegen weer goed hersteld kon worden. Tijdens de Ironmans waren de gemiddelden 314-322 watt: een heel consistente prestatie. Uit de loopsnelheden vallen minder conclusies te trekken: Weiss is een atleet die alles doet voor de winst, maar als de winst binnen is zal hij ook niet harder pushen dan nodig. Zo is hij na de race sneller hersteld om weer aan de training te beginnen.

(tekst gaat verder onder de foto)

Een overzicht van de fiets- en loopprestaties van Michael Weiss in 2018 (Foto: SRM.de)

Een ander uniek aspect van de trainingen van Weiss is dat hij traint voor specifieke delen van het parcours of momenten in de race. Weiss is niet de snelste zwemmer en vaak doet zich het scenario voor dat Weiss tijdens de race een groep atleten moet inhalen. Hier traint hij specifiek op door blokken te rijden waarin hij eerst 10 minuten op racetempo rijdt, vervolgens ver daarboven om te simuleren een groep voorbij te rijden, gevolgd door nog eens een periode een stuk boven racetempo om een gat te slaan, om tenslotte weer terug te vallen naar race tempo. In onderstaande afbeelding is te zien hoe dit eruit ziet.

Een specifieke fietstraining van Michael Weiss (Foto: SRM.de)

Zoals bovenstaand al beschreven is Weiss een pro triatleet met veel ervaring en trainingsuren achter zich. Toch zijn er uit de manier van trainen en de seizoensopbouw lessen te trekken die voor alle atleten gelden. De belangrijkste les is dat je altijd moet oppassen dat je niet te veel traint, maar ook dat je niet te veel intensieve uren maakt. Daarnaast is een seizoen met meer racen natuurlijk voor iedereen leuker, maar helaas niet voor iedereen haalbaar. De volledige analyse van Fox kun je lezen op de site van SRM.

The post Analyse triathlonseizoen Michael Weiss appeared first on 3athlon.nl.

Fietstips van niemand minder dan Cameron Wurf

3athlon.nl 1 week 6 days ago

,,Zorg dat je een fiets kiest waar je meteen goed op zit. Als het niet goed voelt, moet je ook niet gaan proberen om de fiets zo af te stellen dat je er uiteindelijk toch lekker op zit. Het moet direct comfortabel zijn.” Het is misschien één van de belangrijkste tips die Cameron Wurf – verantwoordelijk voor het breken van diverse fietsrecords, onder andere bij Challenge Salou, Challenge Roth, Challenge Almere en Ironman Hawaii – geeft in onderstaande video. ,,Je wilt gewoon vijf, zes uur lang lekker kunnen rijden.”

GTN ging bij de Australiër op bezoek en vroeg hem vijf tips te geven. Tips om beter en makkelijker te fietsen om precies te zijn. ,,Zorg ook dat je investeert in goede kleding en een goede helm. Als ik duizend euro mocht spenderen, zou ik er zeker achthonderd van uitgeven aan een goed pak en goede helm. Daar heb je veel meer aan dan dure wielen.” Hieronder alle tips.

The post Fietstips van niemand minder dan Cameron Wurf appeared first on 3athlon.nl.

Hoe zouden Age Groupers moeten trainen?

3athlon.nl 1 week 6 days ago

Als Age Grouper is het altijd lastig om het gezinsleven, werk en training met elkaar in balans te houden. Evolutionair bioloog Ryan Calsbeek analyseerde de uitslagen van 86 Ironman races en stelde de vraag: wat kan je aan de hand van deze informatie het beste trainen als Age Grouper?

Calsbeek keek naar de uitslagen van 86 Ironman races tussen 2013 en 2016. Dit leverde een dataset van 149.291 uitslagen, waarvan 27.269 vrouwen en 122.022 mannen. Calsbeek zocht naar trade-offs, het trainen van een bepaald iets betekent voor recreatieve atleten vaak het ‘offeren’ van iets anders, waardoor de race-uitslagen van het ‘geofferde’ onderdeel minder zijn. Bijvoorbeeld: reden de snelle zwemmers minder hard op de fiets, of liepen de snelle fietsers een langzamere marathon?

De uitslag is – zoals te verwachten – niet eenduidig. Voor niet-elite atleten (als elite wordt beschouwd: mannen onder de 10 uur en vrouwen onder de 11 uur) werden duidelijke trade-offs gevonden. Voor de minder snelle atleten was er een negatieve correlatie tussen de fiets- en loopprestatie, welke toenam naarmate de racetijden langer werden. Dit betekent dat atleten die te veel gas gaven tijdens het fietsen zichzelf een lange en pijnlijke marathon bezorgden. Hoe langzamer de atleet, hoe groter het effect bleek te zijn. Calsbeek verwachtte dat de brede schouders van de snelle zwemmers minder aerodynamisch zouden zijn bij het fietsen, maar vond hier weinig bewijs voor trade-offs.

(tekst gaat verder onder de foto)

Op weg naar het fietsen (Foto: 3athlon.nl)

Bij elite atleten werden geen trade-offs gevonden: zij bleken in alle drie de disciplines sterk. Dit impliceert dat deze atleten niet alleen sneller zijn, maar ook hun race beter in kunnen delen. Dit bleek onder andere doordat de correlaties tussen de drie onderdelen positief bleven, terwijl die van de langzamere finishers juist negatief waren. In voorgaande studies naar dit onderwerp werd niks gevonden, doordat die studies zich alleen op de elite atleten richtten. Wanneer je topatleten bij elkaar zet worden de verschillen juist gemaskeerd, maar door nu naar het hele scala aan atleten te kijken ontstaat er een beter beeld.

Het advies dat Calsbeek aan de hand van zijn analyse geeft, is dat het voor recreatieve atleten aan te raden is om zo fit mogelijk te worden zonder per sé alle disciplines perfect te beheersen. Natuurlijk moet je wel de afstanden van de drie onderdelen kunnen volbrengen, maar het is het volgens hem niet waard om in het water een paar minuten te winnen om ze vervolgens op de weg weer in te leveren. Het fietsen is volgens Calsbeeks studie de beste discipline om je tijd in te steken, vooral om de tol die het eist tijdens de marathon zoveel mogelijk te verminderen. Hoewel elite atleten kunnen racen alsof de trade-offs niet bestaan, is het voor de recreatieve atleet belangrijk om geduld te hebben: als je te vroeg te hard gaat, betaal je het later dubbel terug.

The post Hoe zouden Age Groupers moeten trainen? appeared first on 3athlon.nl.

Arno in World Marathon Challenge; toptriatlete Leanne Fanoy aan het woord – WTJ 1054

Trikipedia 2 weeks 1 hour ago

MAANDAG – Hoezo weinig wedstrijden? Arno van Triest heeft wedstrijden in overvloed. De triatleet uit het Brabantse Putte loopt immers dagelijks een marathon. Dat doen wel meer mensen, maar niet verspreid over zeven continenten op deze globe. Ook niet helemaal waar. Arno’s vrouw Meriem doet het ook en Petr Vabrousek uiteraard ook. En zo nog een veertigtal extreme duursporters.

We hebben het uiteraard over de World Marathon Challenge, die inmiddels over de helft is. Op het moment dat we deze WTJ tikken, zijn de hardlopers aan hun vijfde 42 kilometer toe. Voor de Europeanen een thuiswedstrijd, want plaats van handeling is Madrid. De marathons drie en vier waren nog in Perth en ’s avonds in Dubai. In Perth kwam Arno als zevende over de meet. Zijn tijd daar 3.46.12 uur. Meriem blijft vierde plaatsen scoren, nu in 4.32.35 uur. De nachtelijke maraton in Dubai ging bij de meesten minder snel. Arno was klaar in 3.52.48 en daarmee vijfde. Meriem gewoon weer vierde, nu in 4.39.33. Petr Vabrousek is steevast tweede achter de Amerikaanse ultraloper Michael Wardian.

De marathon in Dubai had meer links met triathlon. De lopers kregen namelijk hetzelfde loopparcours langs Jumereih Beach voorgeschoteld als vrijdag de deelnemers aan de 70.3 Ironman. Daarover gesproken. We hebben nog een leuke foto van ‘oude tijger’ Chris Brands, die weer lekker onopvallend op het podium staat temidden van alle agegroup-winnaars. Hij doet het toch maar en dat al bijna drie decennia lang.

Terug naar de WMC. De deelnemers krijgen het aan de looptijden te zien, wel steeds zwaarder. ,,De spieren beginnen vermoeid aan te voelen, het wordt overleven’’, aldus Arno vanuit Madrid. Hij heeft ook maagproblemen. ,,Het gebrek aan normaal voedsel begint zich te wreken.’’ In Dubai konden de deelnemers even op een normaal hotelbed liggen. En leuk is dat de piloot sinds zaterdag de uit Tholen afkomstige Marc Pekelsma is. Na Madrid wachten nog Santiago, Chili en de finale in Miami, USA aanstaande woensdag.

Leanne: triathlonsport in het Midden-Oosten is booming

Aan dergelijke uitdagingen begint Leanne Fanoy (nog) niet, maar de toptriatlete is toch ook niet vies van een kilometer meer of minder. Met haar 22 lentes is ze één van de jonkies in het Ironman-circuit. Met haar prestaties bewijst ze haar gelijk. Vrijdag was ze de beste agegrouper van de 70.3 Ironman in Dubai. Tijd om deze geboren Nederlandse, maar uitkomend voor de Verenigde Arabische Emiraten eens aan de tand te voelen. Aan de hand van tien vragen. Leanne had nog energie voor tien en nam uitgebreid de tijd om ons te woord te staan. Ze vertelt over haar ambities, haar voorkeur voor lange afstand, het contact met trainer Luc van Lierde en we leren van Leanne hoe de triathlon zich in het Midden-Oosten enorm ontwikkelt.

foto Yvonne Postma

1.Leanne, op de eerste plaats gefeliciteerd met wederom een prachtige overwinning in jouw Dubai. Speelt het thuisvoordeel daar een rol bij? Kristian Blummenfelt b.v. moest bijkomen van de lange reis, jij bent er al. Kent de omstandigheden en het klimaat. Vertel eens wat over het wedstrijdverloop van afgelopen vrijdag?

,,Deze wedstrijd stond niet in de planning, maar eigenlijk kon ik zo’n ‘thuis’ wedstrijd natuurlijk niet missen! Na Bahrein 70.3 heb ik mij dus nog ingeschreven voor Dubai. Ik ben terug naar Frankrijk gegaan en heb veel uren binnen gefietst. Maar ondanks de onwennige kou kwam ik steeds wat meer in vorm. Ik had inderdaad het grote voordeel dat ik mijn laatste trainingsblok in Abu Dhabi kon doen aangezien mijn ouders hier nog wonen. Ik had dus één week om bij te komen van de reis en nog wat trainings uren te maken, en één week om voor te bereiden op de wedstrijd. Ik train graag in de hitte, en ging op het warmst van de dag hardlopen. Zo kreeg ik een idee hoe het zou zijn op race day. Fietsen deed ik rond het nieuwe fiets circuit op Al Hudayriat Island. Een wijde, super snelle lus van 10km, speciaal aangelegd voor fietsers. Het trainen in de Emiraten wordt steeds beter – de faciliteiten zijn er nu om veilig en goed te kunnen trainen. De wedstrijd verliep eigenlijk vlekkeloos. Mentaal zat het helemaal goed – ik was relaxed en had er zin in. Met een rolling start ging ik het water in en had ik genoeg ruimte om m’n eigen tempo te zwemmen. Achteraf gezien had ik graag mijn huidige zwem niveau laten zien, maar dat is er niet helemaal uitgekomen. Gelukkig had ik daar geen idee van tijdens de race, en daardoor begon ik met een positieve mindset te fietsen. De benen waren goed! Ik was compleet in controle, kon wattage trappen, en kwam goed vooruit. Na 2:17 sprong ik met een grote smile van de fiets en kon ik beginnen aan het laatste onderdeel. De eerste 5km vloog ik. Dit is het gevoel waar ik op wachtte. Coach Luc stond op 1.5km en leek onder de indruk over de race die ik aan het lopen was. Ik liep op de profs in en kreeg wat tijden door. De focus kon ik er bij houden, en ook al zwakte ik iets af, ik kon mij nog redelijk sterk houden en finishde met een mooie looptijd van 1.23.’’

2.Toen we je trouwens feliciteerden viel ons je reactie op. Je zei: ”Bedankt, heel blij met mijn seizoen afsluiter.” Voor de meeste triatleten begint het seizoen juist nu. Hoe zit dat?

,,Ja dat klopt, Dubai is een mooie seizoen opener voor de meeste triathleten, maar voor mij was het een afsluiter. Zoals ik zei was dit niet helemaal gepland, maar omdat ik mentaal en fysiek nog fris was na Bahrein trok ik graag nog een paar weken door. Ik heb dit jaar heel anders getraind, met minder dan de helft van mijn vorige trainingsuren. Top fit voelde ik mij nog niet, maar ik wist dat er nog meer uit te halen was vóór de winter stop. In Bahrein was het niet helemaal gelukt om het beste er uit te halen, dus dit voelde als een nieuwe kans voor een mooi resultaat. Ik ben zo blij dat het is gelukt!’’

3.We zagen je in Dubai poseren met je nieuwe coach Luc van Lierde. Vertel eens hoe dat contact tot stand is gekomen en wat jullie tot dusverre al hebben bereikt? Wat wist je van Luc trouwens?

,,Ik heb Luc in Kona ontmoet, toen ik daar was voor het WK 2017. Ik wist dat ik een nieuwe coach nodig had die mij op lange termijn naar de top kon brengen. Ik heb erg veel en hard getraind op jonge leeftijd. Dat ging goed, maar ik realiseerde mij ook dat misschien niet jaren lang op die manier vol zou kunnen houden en er op te kunnen bouwen. Na een gesprek was het duidelijk wat zijn aanpak zou zijn – helemaal afbouwen om te resetten, en daarna langzaam opbouwen. Het klikte tussen ons en ik nam de grote stap om een hele nieuwe aanpak aan te gaan. Dat begon met een lange off season, en veel geduld met de opbouw van het seizoen. Resultaten hoefde ik dit jaar niet te verwachten, geduld had ik nodig om in de toekomst successen te boeken, vertrouwen moest ik hebben in het lange termijn plan van Luc. De progressie is goed te zien op de lactaat testen die we afleggen, en nu gelukkig ook op wedstrijd in Dubai. Het voelt als een grote eer om met zo’n ervaren en succesvolle athleet/coach te werken.’’

4.De 70.3 IM Bahrain, 70.3 IM Dubai, World Triathlon Series Abu Dhabi. Steeds vaker zijn er grote triathlons in jouw omgeving. Wat voor invloed hebben die wedstrijden op de triathlonsport in het Midden-Oosten?

,,De triathlonsport in het Midden-Oosten is enorm gegroeid de afgelopen jaren. Deze evenementen zijn super voor de toerisme, en om mensen het Midden-Oosten te laten zien op een andere manier dan de media die vaak portretteerd. Maar ook voor de locale bevolking en de expats heeft het een enorm positieve invloed. Toen ik begon met triathlon in 2015 had ik nooit kunnen bedenken dat het nu zo populair is, en dan de fiets tracks in Abu Dhabi en Dubai dagelijks door honderden mensen worden bezocht. Er zijn veel meer trainings faciliteiten, verenigingen, en wedstrijden. Het brengt mensen samen, er onstaan nieuwe teams en het wordt steeds makkelijker voor beginners om het triathlon wereldje in te komen.’’

5.Je komt afwisselend voor UAE en NED uit in grote wedstrijden. Zit daar een redenering achter?

,,Ik kom zo vaak mogelijk voor de UAE uit, aangezien ik door hen de kans krijg om mijn dromen in deze sport na te jagen. In de Emiraten staan ze volledig achter mij en mijn ambities om te top te bereiken. Ik ben hier op gegroeid en het zal altijd als ‘thuis’ voelen.’’

 

6.Je voorkeur voor lange afstanden gekoppeld aan je nog jonge leeftijd, riep regelmatig vraagtekens op. Zozeer dat je zelfs keer vroeg om je kwalificatie voor Hawaii maar een beetje ‘weg te moffelen’. Stoort het je dat mensen daar kritiek op hebben?

,,Het stoort mij niet en ik snap ook waar het vandaar komt. Ik heb hard getraind op jonge leeftijd. Gelukkig ging dit altijd goed en herstelde ik snel. Ik genoot ervan en wilde altijd zo hard en veel mogelijk trainen. Ik realiseer me nu dat dit op korte termijn werkt, maar om lang in de sport te blijven zal ik toch wat voorzichtiger moeten zijn. Toen ik bij Luc begon moest ik dus ook accepteren dat het even een jaartje zonder Ironman afstand zou moeten. Ik heb alle tijd, maar toch kriebelt het om weer aan de start te staan van een volledige triathlon!’’

7.Als wereldburger ben je in de zomers bij Tri-Topia in Frankrijk actief. Vertel eens wat meer over die trainingskampen en wat jullie nog meer doen?

,,In mijn laatste jaren op school gebruikte ik de zomer vakantie om als vrijwilliger te werken bij Tri-Topia in Frankrijk. Dat evolueerde stap voor stap, en nu ben ik samen met mijn vriend Hugh volledig eigenaar van het bedrijf! We wonen op een prachtig gerenoveerde boerderij, met plaats voor 17 gasten. Met 25m zwembad in eigen tuin en de beste fiets en loop routes is het een waar triathlon paradijs. We organiseren all-inclusief kampen (verblijf, coaching, eten..) maar ook weken op B&B basis. Athleten kunnen gebruik maken van alle faciliteiten waaronder dus het zwembad, de fitness, jacuzzi, huur fietsen. Atleten van alle leeftijden en niveaus zijn van harte welkom!’’

 

8.Maakt je werk bij Tri-Topia dat het lastig is om het hele seizoen door wedstrijden te doen?

,,Afgelopen jaar was best heftig door vele veranderingen en natuurlijk de overname van het bedrijf. Het is hard werken om 24/7 klaar te staan voor onze gasten en tegelijkertijd ook zelf te trainen. We hebben voor deze zomer een hele mooie planning gemaakt waarbij ik kan racen én kampen van de hoogste kwaliteit kan bezorgen.’’

 

9.Je had eind vorig jaar een ontmoeting met niemand minder dan de kroonprins van de Verenigde Arabische Ermiraten. Dat moet een bijzondere ervaring geweest zijn, lijkt me?

,,Dat was inderdaad een hele ervaring. Spannend ook, want eigenlijk hadden we geen idee hoe dat zou verlopen. Het was een grote eer om de kroonprins te ontmoeten en te vertellen dat ik met trost zijn land vertegenwoordig in de triathlonwereld. Onwerkelijk ook, maar de volgende dag stond ik in groot formaat op de voorpagina’s van meerdere lokale kranten. Toen was het toch wel ‘echt’!’

 10.Wat zijn je ambities voor de komende jaren, in de wetenschap dat je met Luc nog grote stappen kunt maken?

,,Vooral na zo’n wedstrijd als Dubai is de motivatie extra hoog. Mijn ambitie in de sport is om te top te bereiken. Maar dit gebeurt op lange termijn dus we bekijken het stap voor stap. Om het maximale uit mijzelf te halen moet het op de juiste manier gebeuren, en ik ben ontzettend blij dat Luc mij daarbij helpt.’’

 

Dank je wel Leanne. Het maakt ons weinig uit voor welk land je uitkomt. We blijven je volgen en omgekeerd vinden we het ook leuk als je ons op de hoogte houdt van het wel en wee vanuit jouw thuisland aan de Perzische Golf!

 

De Polar Vantage V (en Vantage M) nader bekeken – deel 2

3athlon.nl 2 weeks 13 hours ago

Onlangs lazen jullie onze uitgebreide review over de Polar Vantage V. Een prachtig horloge, aanvankelijk nog geplaagd door een aantal vervelende kinderziektes maar inmiddels op volle kracht functionerend. Ook Hans van Dijk en Ron van Megen – binnen de hardloopwereld geen onbekenden en auteurs van diverse boeken waaronder ‘Het geheim van Hardlopen, Het Geheim van Wielrennen en Hardlopen met Power!  – gingen met het horloge aan de slag. Hun (soms behoorlijk technische) bevindingen vind je hier:

In het eerste deel van deze serie van twee over de nieuwe Polar Vantage V schreven we over onze ervaringen met dit nieuw high end hardloophorloge. Onze interesse in de Polar Vantage V werd gewekt omdat het een hardloopvermogensmeter aan boord heeft. Het viel ons op dat vermogens volgens de Polar Vantage V zo’n 25-30% hoger zijn dan van de Stryd. Hierover hebben we uitgebreid en goed inhoudelijk overleg gehad met de ontwikkelaars van Polar in Finland. In dit artikel leggen we uit waar dit verschil vandaan komt.

Er viel ons nog iets op. Diverse lezers reageerden naar aanleiding van onze eerste artikel dat ze niet zo tevreden waren. Dat verbaasde ons want wij hebben de Polar Vantage V al meer dan 3 maanden probleemloos in gebruik. Navraag leerde dat Polar dit signaal herkent. Daarom komt er in februari een serieuze update van de software. Als de GPS daarna nog problemen vertoont, is het aangewezen via de supportpagina’s op de website van Polar contact op te nemen met de service afdeling, zegt Polar.

Verschil in wattages

Wij zijn blij dat er steeds meer hardloopvermogensmeters op de markt komen. Dit leidt uiteindelijk tot meer concurrentie, lagere prijzen en betere kwaliteit. Wel merken hardlopers, en met name triatleten, een bijzonder verwarrend en lastig aspect: de vermogenswaarden (in Watts) van Polar (en Garmin) zijn veel hoger (ongeveer 25-30%) dan die van de andere leveranciers en van de vermogensmeters voor een wielrenfiets. Waarom is dit zo en wat betekenen de cijfers?

(tekst gaat verder onder foto)

In dit artikel bespreken we eerst de achtergrond van de krachtplaat-methode (force plate) die Polar gebruikt om hun algoritme te kalibreren. Naast de krachtplaten kalibreert Stryd hun vermogensmeters met metabole gegevens van de VO2 van testlopers. Als gevolg hiervan komen hun cijfers overeen met de universele theorie van sport uit onze boeken Hardlopen met Power!, The Secret of Running en The Secret of Cycling. Ten slotte zullen we uitleggen waarom de waarden van Polar Running Power zo hoog zijn in vergelijking met Stryd en hoe dit moet worden geïnterpreteerd.

Het gebruik van krachtplaten

Polar kalibreert hun algoritme voor hardloopvermogen met krachtplaten (force plates).

Deze registreren de horizontale en verticale componenten van de kracht die de hardloper uitoefent op de ondergrond. De horizontale kracht en de verticale kracht (minus het lichaamsgewicht) kunnen worden geïntegreerd om de horizontale en verticale snelheden en uiteindelijk de kinetische en potentiële energie te berekenen. Het hardloopvermogen kan dan worden bepaald uit het totaal van de kinetische en potentiële energie gedeeld door de tijd. Deze methode om vermogen te berekenen uit de krachtmetingen is voor het eerst beschreven in 1975.

De methode is goed gedocumenteerd en kan de toets van wetenschappelijk onderzoek doorstaan. Naast Polar heeft ook Garmin voor deze methode gekozen.

De universele theorie van sport

In onze boeken leggen we ons universele sportmodel en de toepassingen voor hardlopen en fietsen uit. Kortom, het model is gebaseerd op het concept van de ‘menselijke motor’, die voornamelijk bestaat uit het hart-longsysteem en de spieren.

Het vermogen van de menselijke motor kan worden beschreven in termen van de maximale zuurstofopname (VO2 max in ml O2/kg/min) of in termen van anaeroob drempelvermogen (ADV, in watt/kg). Omdat de zuurstof wordt gebruikt om energie te produceren uit de overdracht van glycogeen en vetzuren, is er een directe relatie tussen ADV en VO2:

 ADV = 0,072*VO2 max

Bovenstaande vergelijking is gebaseerd op de volgende standaardliteratuurwaarden: energieproductie door O2 is 19,55 kJ/l, bruto metabole efficiëntie 25% en de vermogensduurfactor ADV/VO2 max = 0,88.

In onze boeken hebben we veel resultaten gepresenteerd die dit model valideren, inclusief het feit dat de beste prestaties in hardlopen en wielrennen wereldwijd voor mannen ongeveer gelijk zijn aan een VO2 max van 89 ml O2/kg/min en een ADV van 6.4 Watt/kg.

Stryd kalibreert hun hardloopvermogensmeter met metabole gegevens van de VO2 van testlopers. De resulterende vermogensmetergegevens van Stryd komen goed overeen met onze universele theorie. Hetzelfde kan worden gezegd van de gegevens van de Power2Run-app voor Apple Watch en iPhone.

Waarom verschillen de vermogenswaarden

Op het eerste gezicht waren we behoorlijk verrast door de verschillende resultaten. Na gesprekken met Polar zijn we van mening dat er theoretisch 2 mogelijke verklaringen zijn voor de verschillen.

-De bruto metabole efficiëntie (BME)

Polar verwijst naar fundamenteel onderzoek dat aangeeft dat spierefficiënties aanzienlijk kunnen verschillen, afhankelijk van het soort samentrekking (isometrisch, verkorten, stretchen, strekken-verkorten). Als gevolg hiervan zou de BME in hardlopen hoger kunnen zijn dan 25%. We hebben echter een aantal literatuurgegevens verzameld over de BME van verschillende sporten die lijken te bevestigen dat 25% de bovengrens is bij hardlopen en fietsen. Lagere cijfers zijn te vinden in sporten met grotere turbulente verliezen, zoals roeien, skiën, schaatsen en zwemmen. Dus hoewel we niet kunnen uitsluiten dat de BME hoger is bij hardlopen dan bij wielrennen, lijkt dit niet erg waarschijnlijk.

-De elastische energieterugwinning in (spieren en) pezen

De elastische energieterugwinning van de achillespees en de spieren van het onderbeen is veelvuldig besproken en erkend in de literatuur. Het is bekend dat de achillespees een hoge capaciteit heeft om energie op te slaan en deze energie kan worden teruggegeven bij het landen door elastische terugslag. Deze recycling van energie zou betekenen dat het bruto vermogen bij het hardlopen hoger zou kunnen zijn dan bij wielrennen, omdat de teruggewonnen energie zou kunnen worden toegevoegd aan het netto vermogen van de menselijke motor. Dit kan een goede verklaring zijn waarom de krachtplaten tot hogere vermogenscijfers leiden dan uit de metabole gegevens blijkt. In de literatuur is te vinden dat het realistisch is te schatten dat het rendement van de elastische energie van de achillespees (en andere pezen) het mechanische vermogen met ongeveer 25-30% (zonder extra metabool verbruik) kan verhogen. Al met al lijkt dit de meest logische verklaring voor de verschillen. Polar heeft het zo doende over bruto vermogen en Stryd over netto hardloopvermogen.

Conclusies

We blijven zeer positief over de snelle ontwikkelingen op het gebied van hardloopvermogen. Concurrentie zorgt voor een betere kwaliteit en lagere kosten, terwijl nieuwe ontwikkelingen mogelijk de weg banen voor verdere verbeteringen van het concept van hardloopvermogen.

We hopen dat dit artikel helderheid brengt in de verwarrende verschillen tussen de leveranciers van hardloopvermogensmeters en zal helpen bij het kanaliseren van de discussies over de interpretatie van de gegevens.

The post De Polar Vantage V (en Vantage M) nader bekeken – deel 2 appeared first on 3athlon.nl.

De winter van Victor Goené: ‘Ik heb enorme stappen gemaakt’

3athlon.nl 2 weeks 13 hours ago

Het triathlonseizoen staat op het punt aan te breken en langzaamaan zullen veel triatleten zich op gaan maken voor hun eerste wedstrijd. Hoe zijn de atleten de winter doorgekomen? En waar zullen zij zich komend seizoen op richten? Victor Goené heeft zijn trainingsomvang enorm verhoogd en hoopt daar komend seizoen de vruchten van te plukken.

Afgelopen seizoen kende een tragische afloop voor Goené. Terwijl hij in training was voor het Europees Cross Kampioenschap, werd hij tijdens een fietstraining door een auto geschept en brak zijn kaak op twee plaatsen. ,,Ik zou deelnemen aan het EK Cross Triathlon en EK Cross Duathlon eind oktober, maar dat kon ik na die aanrijding vergeten. Ik ben uiteindelijk eerder begonnen met mijn rustperiode en heb in november de trainingen weer opgepakt.”

Nieuwe trainingsomgeving
In november veranderde er een hoop voor Goené, die zich aansloot bij het team iQsquare en naar Hillegom verhuisde om met een aantal andere atleten van het team samen te wonen. Inmiddels is de teamwoning in Hillegom opgeheven en sinds vorige week woont Goené weer bij zijn ouders. ,,Ik vind het jammer dat het voorbij is, want ik had het erg naar mijn zin”, vertelt Goené over de drie maanden die hij in Hillegom verbleef. ,,Het was gezellig en leuk om met andere atleten te wonen die ook veel voor de sport doen. Om 5 uur opstaan voor de zwemtraining is makkelijker als je dat met zijn allen doet.”

Vroeg opstaan voor een zwemtraining was de afgelopen maanden eerder regel dan uitzondering. In plaats van 3-4 uur heeft Goené de afgelopen maanden 9-10 uur in de week gezwommen. ,,Het zwemmen is het onderdeel waar ik mezelf deze winter het meest op heb gefocust. In wedstrijden verloor ik vaak veel tijd op het zwemmen, dus ik wist dat ik daar echt aan moest werken”, vertelt Goené. ,,Mijn techniek is al flink verbeterd. In de training merk ik dat ik enorme stappen heb gezet. Waar ik de anderen eerst niet bij kon houden, zwemmen ze nu in mijn benen. Ik hoop dat ik voortaan met de eerste groep uit het water kan komen, zodat ik minder energie hoef te verspillen op de fiets en ik heel fris aan het lopen kan beginnen.”

(tekst gaat verder onder foto)

Vanaf komend seizoen zal Goené tussen de elite strijden. (Foto: aangeleverd)

Overstap naar elite
Niet alleen het aantal uren dat Goené in het zwembad ligt zijn toegenomen. Zijn totale aantal trainingsuren is van 15 uur naar 25 uur in de week gestegen. ,,De eerste twee weken was dat zwaar, maar inmiddels is het prima te doen”, laat Goené weten. ,,Ik maak dit seizoen de overstap naar de elite en moet de Olympische Afstand dus goed kunnen volbrengen. Ik heb veel omvang gemaakt zodat ik die 10 kilometer aan het einde straks echt hard kan lopen en niet met een enorm verval kom te zitten.”

Die langere afstand is iets waar Goené naar uitkijkt. ,,Ik heb er wel zin in. Het betekent meer fietsen, dus dat vind ik leuk en ik denk dat de langere afstand uiteindelijk in mijn voordeel werkt.” Maar voor het zover is, gaat Goené eerst nog drie weken op trainingsstage in Monte Gordo, Portugal, met onder andere voormalig iQsquare-huisgenoten Boy van West en Tim de Braber. Op dit moment zit hij daar zelfs al. ,,Ook daar zal ik veel omvang maken en vermogen creëren. Mijn eerste triathlon zal pas ergens in mei of april zijn, dus voor wedstrijdspecifieke training is het nu nog te vroeg”, legt Goené uit. ,,Over een maandje zal het aantal trainingsuren wat afnemen en de intensiteit toenemen.”

Met welke wedstrijd Goené zijn seizoen zal openen weet hij nog niet precies, maar hij zal in ieder geval zijn opwachting maken bij de Eredivisiewedstrijden, T3 series en twee Xterra’s. ,,En aan het einde van het seizoen wil ik misschien ook nog bij een aantal Europa Cups bij de elite starten om ervaring op te doen. Komend seizoen wordt een jaar om vooral van te leren. Ik ga mijn best doen en zie wel hoe het uitpakt.”

The post De winter van Victor Goené: ‘Ik heb enorme stappen gemaakt’ appeared first on 3athlon.nl.

Pages