Nieuws van de Nederlandstalige nieuwssites

Half startveld dong niet mee naar wintertri-titels; Anna is Epic; Bram rent mee – WTJ 1105

Trikipedia 3 weeks 6 days ago

MAANDAG – Dat je voor één wedstrijd per jaar niet allerhande licenties aanschaft, kan ik me enigszins voorstellen. Anderzijds: het is wel een Nederlands kampioenschap. En als je, zoals Annelies Vrancke, aardig bedreven bent in hardlopen, fietsen en schaatsen, dan weet je dat je kansrijk bent. Sla er de vorige NK-uitslagen maar op na. De Roldese sportvrouw haalde drie keer goud, één keer zilver en één keer brons op. Steeds in haar leeftijdsgroep, overall waren er altijd net een paar vrouwen sterker.

Geen Wilhelmus voor Annelies

Zaterdag kreeg Annelies dan eindelijk de kans die overall titel te grijpen. Als 22e overall kwam ze binnen. Elf minuten lag ze voor op nummer twee Froukje Boonstra. Maar noch Annelies, noch Froukje hoorden het Wilhelmus later aan. Die eer was weggelegd voor Jeike Wallinga en Monique Koopman. Na dit tweetal kwamen nog zeven vrouwen over de finish, maar geen van allen konden tevoren de juiste licentie overleggen. Geen NK-uitslag derhalve.

Van de 80 deelnemers, waren slechts 42 wintertriatleten in het bezit van een NTB- of KNSB-licentie. Kijken we naar de medailleverdeling, dan blijkt dat slechts 19 sporters buiten de medailles vielen. Onder hen overigens wel Teun Sweere, die ons een enkel kilootje zwaarder leek dan in zijn topjaren met vijf titels (maar dat kan gezichtsbedrog zijn). Moraal: ere moet iets veranderen in de licentiestructuur voor louter wintertriatleten. Ik heb geen pasklare oplossing, maar negen vrouwen laten meedoen en finishen zonder hen terug te zien in de uitslag, waar uiteindelijk slechts twee namen overbleven, doet de wintertriathlon geen goed. Denkt allen mee, zou ik willen zeggen.

Mooie zege voor schaatser Bas

Wel mooi in de media (Tubantia) stond Bas Huttenhuis uit Hengelo. De 16-jarige sporter werd Nederlands kampioen in 1.15 uur, zo schrijft de krant. Hij is lid van de Hengelose Ijsclub en traint bij KNSB Baanselectie Twente. Vorig jaar won hij de super sprint afstand, nu de sprint. Mooie foto erbij, goeie reclame. Voor Bas. Voor de sport.

Anna won 15 jaar terug wintertri, nu was ze beste in Cape Epic

Het was ook vijftien jaar geleden dat Anna van der Breggen voor het eerst Nederlands kampioene werd. Niet in wielrennen, maar op diezelfde wintertriathlon. Plaats van handeling was toen Assen. Anna won bij de jeugd. Afgelopen week maakte ze trouwens wel een zijstapje naar een andere discipline. Even weg van het wielrennen op de weg, waar ze tot en met Tokyo 2020 nog volop mee bezig zal zijn. Ze deed mee aan de zwaartste mountainbikewedstrijd ter wereld: de Cape Epic in Zuid-Afrika. Waar Anne komt, gaat het niet om deelnemen alleen. Dan wil de Overijsselse ook winnen. En dat gebeurde. Acht van de negen etappes won ze samen met teamgenote Annika Langvad uit Denemarken. In de eindstand waren ze veruit het snelste, tussen alle mannen en mixed teams stonden ze 44e. Geweldig als je bedenkt dat groots moutainbiker/veldrijder Thomas Frischknecht nog een plekkie achter hen eindigde en Oscar Freire 76e werd. Andere Nederlanse deelnemers waren Erik Dekker en Maarten Tjallingii, ze werden 36e en derde bij de masters. Ook Rob Harmeling deed mee. Uit de tri- en duathlonwereld kwamen we de Zwitserse Nina Brenn tegen, in de dameskoppels goed voor een achtste plaats.

Bjorn nog zonder Bram

We komen ook nog even terug op de Grand Raid Nisramont, die trouwens prachtige plaatjes oplevert. Beste Nederlands duo was dus Bjorn van de Langenberg samen met Kenneth Alting op een 34e plaats. Het duo noemde zich SSE Tank en dat verwees naar Bjorns bedrijf SuperSport Events en naar Bram Tankink. Want het was de oud-Jumborenner/professional, die aanvankelijk met Bjorn in de kano zou stappen en daarna de fietsonderdelen voor zijn rekening zou nemen. Brabander Bjorn legt uit hoe het zit. ,,Aanvankelijk waren we zeker een koppel voor de Grand Raid. Het was voor Bram zijn eerste grote uitdaging buiten het wielrennen om. Maar bij hem in Haaksbergen werd op dezelfde dag een Memorial loop voor zijn overleden vader gehouden. Daar mocht Bram natuurlijk niet ontbreken. Hij liep er de 5 Engelse Mijl in 36 minuten.’’ Hoe kennen Bjorn en Bram elkaar? ,,Ik organiseer wielercafés en wielerclinics. Daar was Bram ook te gast. Van het een kwam het ander en inmiddels doe ik het management van hem.’’

Hardloopdebuut voor The Tank

Hardlopen moest Bram van zijn vader op jonge leeftijd al. Hij twitterde ooit dat hij dagelijks anderhalve kilometer naar school moest rennen. ,,Maar atleet ben ik nooit geworden’’, voegde hij eraan toe. Het kan alsnog, het kan zelfs duathlon worden. Bjorn sluit het niet uit. ,,Zwemmen zie ik hem nog niet doen. Maar offroad fietsen en lopen, dat ligt hem wel.’’ Een week eerder was Bram ook al lyrisch bij de geslaagde werelduurrecordpoging van Jetze Plat. Dat de parasporters hem na aan het hart liggen is wel verklaarbaar. Zus Annemiek is spastisch en zit in een rolstoel. Vaak heeft Bram zich afgevraagd waarom hij wel kan doen wat zijn zus niet kan. Afijn, in de 25e Haaksbergse Engelse Mijlenloop, waar Brams vader een kwart eeuw geleden het initiatief toe nam, debuteerde hij nu met een vierde plaats in de bedrijvenrun. Gelijk maar even de loop nader bekeken, want Gert-Jan Liefers won de 10 EM in 56.15. Brams oud-collega Joost Posthuma werd vierde in een knappe 58.37. Bij de vrouwen finishte Dorothé Vrieze als derde. Daan Jacobs won de 5 EM in 27.09. Duatleten wacht de komst van Joost en Bram nog even af, maar weldra staan ook zij ergens aan de start. En volgend jaar sowieso de Grand Raid voor The Beast of The East, zoals we Bram ook wel kennen.

(Bram links in het groen, rechts zijn broer Henk in het groen. Foto: Ingrid)

Marco van der Stel: ‘Eigenlijk gehoopt op top tien, maar kan mezelf niks verwijten’

3athlon.nl 3 weeks 6 days ago

Het is een prima klassering, dertiende worden bij een ETU Cup is tenslotte niet voor iedereen weggelegd, maar toch was Marco van der Stel niet helemaal tevreden na afloop. ,,Vooraf hoopte ik eigenlijk op top tien. Ik kwam dus voor meer. Maar soms zijn anderen gewoon beter. En als dat er twaalf zijn, dan word je dus dertiende”, redeneert de triatleet nuchter.

Van der Stel noemde het ‘wedstrijdscenario’ als oorzaak van het feit dat hij de top tien miste. ,,We kwamen in een kopgroep van ongeveer twintig man van de fiets. Veel van die jongens konden hard lopen. Dat is dan dus niet ideaal.”

Stiekem had Van der Stel een beetje gehoopt op een kleiner groepje van voren, vooral omdat het zwemmen in de zee dankzij de pittige branding lastig was. ,,Voor mijn doen heb ik prima gezwommen, maar zwaar was het wel. Het water was donker, dus oriënteren ging lastig. En zout water natuurlijk, dus moet je ook oppassen dat je niks binnen krijgt. En dan nog die golven waar je doorheen moest beuken. Maar ik lag er goed bij en kwam als ongeveer vijftiende uit het water.”

Na een goede eerste wissel stapte Van der Stel ongeveer als tiende op de fiets en zat hij in een groep die meteen goed samenwerkte. ,,Dus ik heb niet gek gedaan, zat steeds goed voorin en voelde me eigenlijk heel goed. Helaas was m’n tweede wissel wat minder.”

Daardoor moest Van der Stel meteen een klein gaatje dichtlopen. Dat lukte en vervolgens liep hij een tijdje samen met de uiteindelijke nummer drie. ,,Na een stuk vals plat en een klimmetje, knalde hij het gaatje dicht naar de voorste tien atleten. Dat lukte mij helaas net niet. Ik liep de hele tijd op de elfde positie, maar vlak voor het einde kwamen er nog twee voorbij.”

Aan de ene kant is Van der Stel een beetje teleurgesteld over zijn klassering, maar aan de andere kant nuanceert hij. ,,Ik heb gedaan wat ik kon. Na Kaapstad ben ik een paar keer ziek geweest, heb ik veel geracet en veel gereisd, dus dan schiet het trainen er iets meer bij in. Kijk, als je doet wat je kunt, heeft het geen zin om te gaan zitten balen. Jezelf verwijten maken helpt niet als je alles hebt gegeven.”

The post Marco van der Stel: ‘Eigenlijk gehoopt op top tien, maar kan mezelf niks verwijten’ appeared first on 3athlon.nl.

Duatleet stunt tegen atletiektopper in Dwars Door Dendermonde

3athlon.be 4 weeks 2 hours ago

Duatleet Angelo Vandecasteele heeft zondag een stunt van formaat verwezenlijkt door de 10 km van Dwars Door Dendermonde te winnen voor Belgisch indoor-kampioen 1500 meter Ali Hamdi. Bij de vrouwen was triatlete Katrien Verstuyft de snelste, zij haalde het van ex-marathon en duatlon kampioene Veerle D’haese.

Verstuyft klopt D’haese

Dwars Door Dendermonde is een thuiswedstrijd voor de tri- en duatleten van 3MD Dendermonde. Bij de vrouwen startte Veerle D’haese in de zwarte Veldeman-Wcup uitrusting, maar het was Atriac-triatlete Katrien Verstuyft die het thuisfeestje kwam verstoren. De twee atletes liepen een hele tijd samen aan de leiding maar in de slotfase bleek Katrien de sterkste.

Katrien Verstuyft en Veerle D’haese samen aan de leiding (foto:3MD)

Katrien haalde het in 35’20. Veerle volgde op 25 seconden als tweede en won bij de F40. Julie Van De Vondel werd op ruime achterstand derde. Charlene Ottevaere streed een hele tijd tegen Julie voor het podium maar moest vrede nemen met de vierde plaats. Eline Desaunois maakte haar comeback met een knappe tiende plaats in 40’02.

Hamdi Ali tegen Vandecasteele

Bij de mannen waren alle ogen gericht op 1.500 meter topper Hamdi Ali. Die veroverde in Gent in februari nog de nationale titel indoor op die afstand en startte zondag als favoriet. Zijn 30’24 was echter niet voldoende voor de overwinning. Duatleet Angelo Vandecasteele, in volle voorbereiding op het WK duatlon in Pontevedra in april, had superbenen. De 3MD-atleet dook onder de 30 minuten en pakte in 29’38 een verdiende overwinning. Tommy Kinders werde in 30’32.

Toon klopt broer Stijn Veldeman

Verder in de top-20 kregen we nog heel wat 3MD-triatleten. Domien Bracke werd zesde, Wim Van De Wielle werd negende en Laurent Nobels tiende, voor Pamphiel Pareyn. Mika Vekemans werd 14de. Toon Veldeman klopte zijn broer Stijn met slechts vijf seconden. Toon werd 15de, Stijn 17de.

Uitslagen Dwars Door Dendermonde 2019

Expats in driekleuren

3athlon.be 4 weeks 3 hours ago

Je hoeft niet in België te wonen om onze driekleur te willen, kunnen en mogen verdedigen. Er zijn tal van voorbeelden in onze sport van expats die met fierheid als Belg uitkomen tijdens internationale evenementen. Eén van hen is Pauline De Groof, 15 jaar oud, met het gezin verhuisd naar de Verenigde Arabische Emiraten en tweede tijdens de WTS Abu Dhabi AG race dit jaar!

Dit bericht bekijken op Instagram

Currently putting in the work in training so I can be fierce when race day comes #flashbackfriday

Een bericht gedeeld door Pauline De Groof (@tri.pauline) op 22 Mrt 2019 om 2:30 (PDT)

Geboren in 2004 te Abu Dhabi als dochter van expats verhuisden ze in 2005 terug naar België. In 2010 bood een nieuwe kans zich aan, waarna het gezin terug vertrok naar het zonnige Midden Oosten, waar ze vandaag nog steeds verblijven. “Twee jaar geleden ben ik met triatlon begonnen door vriendinnen die in het school triatlonteam zaten. Lopen deed ik op dat moment al vrij intensief en zwemmen was vooral een zomerbezigheid om de temperaturen te ontlopen,” licht Pauline toe.

Van solo naar coach

“Nu werk ik de meeste trainingen solo af, bijgestaan door een coach,” gaat Pauline verder. “Eenmaal per week werk ik een pistetraining af met een team en tweemaal per week volg ik triatlon specifieke zwemlessen, vooral omdat ik geen zwemachtergrond heb.” Over de temperaturen is Pauline enthousiast: “tijdens de winter hebben we temperaturen zoals de Belgische zomer, een 20°, ideaal om mee te fietsen met papa z’n fietsgroepje.”

Al Hudayriat Triathlon op dedicated circuit Bakken in de zomer

“In de zomer wordt het hier te warm om na 7 uur nog buiten te trainen, mijn indoor sessies hebben dus een omgekeerde Belgische logica. Abu Dhabi stelt veel in het werk om de bevolking aan het bewegen te krijgen, dus de infrastructuur is best wel in orde. Zo zijn er twee volledig verkeersvrije, geasfalteerde tracks beschikbaar voor te fietsen en lopen. Deze tracks worden ook gebruikt voor wedstrijden, onderandere de Al Hudayriat triatlon.

Marije Dankelman: ‘Als ik op mijn eigen niveau had gezwommen, had er meer ingezeten’

3athlon.nl 4 weeks 4 hours ago

Vooraf had Marije Dankelman zeker getekend voor haar 26e plaats bij de ETU Cup in Huelva. Ze hoopte tenslotte lager dan haar startnummer (33, red.) te finishen. Als ze naar het wedstrijdverloop kijkt, is ze echter iets minder tevreden. ,,Het zwemmen ging niet zo goed, waardoor ik de aansluiting miste. Vervelend, want anders had er waarschijnlijk wel meer ingezeten.”

Gelukkig nuanceert Dankelman het verhaal direct door aan te geven dat dit soort dingen kan gebeuren. Al meteen verliep de start vanaf het strand niet geheel vlekkeloos en al tijdens het ‘dolfijnen’ door de branding verloor ze de aansluiting met de kopgroep. ,,Ik heb zo hard mogelijk doorgezwommen en kon nog wel aanhaken bij de tweede groep, maar de eerste groep was al weg.”

Toch bleek dat die eerste groep bij het uitgaan van het water geen hele grote voorsprong had. ,,Ongeveer veertig seconden lagen we achter. Ik kon ze nog heel goed zien, dus dacht dat het nog wel mogelijk was om daar aan te sluiten. Helaas werd er op de fiets, door niemand, iets gedaan.”

De groep van ongeveer twaalf achtervolgende dames, inclusief Dankelman dus, deed weinig moeite om de aansluiting met de kopgroep te vinden en vond die dan ook niet. ,,In het begin heb ik nog wel geroepen dat we wat moesten doen, maar niemand deed iets. Heel frustrerend. Uiteindelijk sloot er ook nog een andere achtervolgende groep bij ons aan.”

In het tweede gedeelte van het fietsparcours, tijdens een klim, maakte Dankelman nog een ‘fout’ door verkeerd te schakelen en in een te zwaar verzet omhoog te rijden. ,,Daardoor verloor ik ook de aansluiting met mijn eigen groep. Ik had het idee ergens helemaal achteraan te fietsen, maar dat bleek in de tweede wisselzone gelukkig mee te vallen. Ik lag nog steeds rond de twintigste positie.”

Tijdens het lopen verloor Dankelman behoorlijk wat tijd op de snelste dames, maar tegelijkertijd wist ze zich te handhaven in de middenmoot en zo een prima 26e plaats te behalen. ,,Vooraf had ik hier voor getekend. Gezien het wedstrijdbeeld ben ik alleen wat minder tevreden, maar dit hoort er ook gewoon bij.”

The post Marije Dankelman: ‘Als ik op mijn eigen niveau had gezwommen, had er meer ingezeten’ appeared first on 3athlon.nl.

Erik-Simon Strijk en Elise Scheerens snellen naar zege Zwemloop Roosendaal

3athlon.nl 4 weeks 8 hours ago

In de tweede zwemloop van het Frijters Zwemloop circuit 2019 wist Erik-Simon Strijk bij de heren de Belgische atleten te kloppen. Strijk bleef in 46:21 de Belgen Arno Lambrecht en Ruben Marynissen nipt voor. ,,Ik heb de laatste twee loopronden gas gegeven. Toen was ik er vrij snel bij en heb ik het af kunnen maken.” Bij de dames stond er wel een Belgische op het hoogste treetje: Elise Scheerens pakte de overwinning in 52:06, met Lynn Lossie als tweede en Ilona Rullens als derde op gepaste afstand.

Strijk jaagt Belgische koplopers op

Arno Lambrecht zette de snelste zwemtijd neer op de 1.000 meter. Na 12:23 minuut kwam hij als eerste uit het zwembad, met twee seconden achter hem Ruben Marynissen. Erik-Simon Strijk volgde op 25 seconden. ,,Ik heb vijf-, zeshonderd meter in de voeten mee kunnen zwemmen, maar toen was ik ze ineens kwijt. Vervolgens stond ik ook nog eens te klooien om mijn schoenen aan te krijgen, waardoor hun voorsprong nog verder opliep.”

Bij het lopen jaagde Strijk Lambrecht stevig op. Lambrecht kon de Nederlandse topper nog een tijdje achter zich houden, maar in de laatste kilometer was Strijk te sterk. ,,Ik heb de laatste twee ronden gas gegeven. Toen was ik er vrij snel bij en heb ik het af kunnen maken. Het langere werk ligt mij goed en ik weet dat ik in de tweede helft tijd goed kan maken.” Strijk won in 46:21. Veertien seconden later kwam Lambrecht als tweede binnen. Marynissen pakte in 47:02 de derde plaats.

(tekst gaat verder onder de foto)

Erik-Simon Strijk loopt naar de zege. (Foto: Ask4Benefits – Kijani)

Voor Strijk was de wedstrijd een mooie afwisseling op zijn training. ,,Ik kies een aantal leuke wedstrijden uit als snelheidsprikkel. Ik weet uit het verleden dat ik daar goed op reageer.” Strijk wil dit jaar in Challenge Roth en Challenge Almere-Amsterdam vlammen. ,,Ik wil heel graag in de buurt van die acht uur grens komen en dat zou kunnen lukken als het lopen op niveau is. Dit soort snelheidsprikkels helpt daar aan mee.” Daarnaast zal Strijk dit jaar ook voor het eerst in de Eredivisie uitkomen.

Sterk loopnummer van Elise Scheerens

Elise Scheerens moest bij het looponderdeel in de achtervolging op Lynn Lossie. Die laatste was de snelste zwemster in 14:55 minuut op de 1.000 meter zwemmen. Scheerens tikte 23 seconden later aan, maar de Belgische triatlete had betere loopbenen en liep het gat naar Lossie snel dicht. Uiteindelijk liep Scheerens zelfs meer dan een minuut sneller en pakte ze in 52:06 de overwinning. Exact twee minuten later kwam Lossie als tweede binnen. Ilona Rullens pakte de derde plaats.

The post Erik-Simon Strijk en Elise Scheerens snellen naar zege Zwemloop Roosendaal appeared first on 3athlon.nl.

Alles op een rijtje van deze zonnige sportzondag: van Roosendaal tot Taiwan en terug – WTJ 1104

Trikipedia 4 weeks 17 hours ago

ZONDAG – Iemand vroeg me vanochtend of Thierry Baudet veel met sport op had, of zelfs triatlhon? Want dat heb je vast al uitgezocht, zei hij er bij. Ik moest er goed over nadenken. Joop den Uyl was een tafeltenniser, Dries van Agt verwoed wielrenner en Jan-Peter Balkenende mag graag in een racewagen stappen. Maar Baudet? Ineens wist ik het weer. Thierry lag toch ooit poedelnaakt op de rand van een zwembad. Conclusie: het zwemonderdeel is op peil.


Met het zwemmen zat het ook wel snor bij de 80 deelnemers aan de zwemloop in Roosendaal, die na twee jaar afwezigheid weer terugkeerde op de kalender. WBTV verplaatste haar wedstrijd van Rucphen (buitenbad steeds te koud in mei) naar het binnenbad van De Stok. Daar kwamen Arno Lambrecht en Ruben Marynissen als eersten uit het water. Zij moesten het doen nu Tim Brydenbach met een sleutelbeenbreuk thuis zat en Lars Baeyens verstek liet gaan. Nederland, meer specifiek Roosendaal, zette Erik-Simon Strijk in om de jarenlange Belgische hegemonie te doorbreken. Arno en Ruben liepen lange tijd samen. Erik-Simon voor het eerst in de Kijani-kleuren haperde even in de wissel met zijn natte voeten, maar kwam in het tweede stuk op stoom. Arno zag het gevaar en demarreerde, maar in het voorlaatste rondje Outletcenter en terug moest hij er ook aan geloven. ,,Een lekkere test op snelheid’’, aldus Erik-Simon, die voor Ask4Benefits-Kijnani komend jaar Eredivisie-wedstrijden gaat draaien. ,,Met de Challenges in Roth en Almere blijf ik er de lange afstanden wel bij doen natuurlijk.’’ Zijn tijd van 46.21 minuten was bovendien een nieuw parcoursrecord. Kort na Erik-Simon volgde Arno na een sterke race als tweede, Ruben stond voor de derde keer op het Roosendaalse podium. Sinjoor Stijn Sabbe bleef ook nog onder de 50 minuten, Erwin Langeler (voor TVB in Eredivisie) werd keurig vijfde.
Bij de vrouwen was Lynn Lossie nog in de winning mood van de eerste zwemloop in Kapelle. Maar toen was Elise Scheerens er niet. De ranke Mechelse maakte de halve minuut zwemachterstand snel goed en liep vervolgens twee minuten uit op Lynn, die ook beslist niet stil stond. Zesde en achtste waren ze tussen de mannen, het zegt genoeg. De Rotterdamse Ilona Rullens getooid met glimmende zonnebril eindigde derde. De vierde plaats was voor Rosanne Akkermans, vriendin van winnaar E-S.

 

Lars Kammers en François van Dijke wonnen bij de duo’s. Vaderlandse successen ook bij de middenafstand. Looptalent Sam Kraaijeveld uit Sliedrecht (inmiddels ook al in Kijani-kleuren) klopte verrassend Jens van Looveren. Derde werd nóg een jongeman om rekening mee te houden de komende tijd: Brandon Groeneveld. Het was een succesvol Kijani-ochtendje in Roosendaal, want ook Eva Cornelisse won. Roos Englebert bleef zwemmend nog goed in de buurt, maar de Rhoonse heeft in de multisport net even meer ervaring. De mini-afstanden gingen naar Robin Schols, Hasse Fleerackers, Preben Fleerackers en Coline van den Barselaar.

 

Els staat weer waar ze hoort

 

Twee 70.3 Ironmans afgelopen nacht Nederlandse tijd. In Taitung mocht Els Visser weer eens het genoegen van een podiumplek smaken. Daar was ze, terecht, erg blij mee. ,,Ik moest alles geven wat er in mijn benen zat, het was een gevecht tot aan de finish Maar het was het waard. Erg gelukkig met mijn derde plaats.’’ Sarah Crowley was voor alle vrouwen een paar maatjes te groot. De Australische was liefst negen minuten eerder klaar dan Grace Thek. Maar daar zat Els niet ver vandaan. Mooie opsteken zo aan het begin van het seizoen na een stevige trainingsperiode Down Under. Bij de mannen won Zuidafrikaan Bradley Weiss. Oud-wereldkampioen lange afstand Cyril Viennot eindigde tweede en Luke McKenzie – ooit nog eens tweede op Hawaii – kwam als derde over de finish. Bij de agegroupers was van de Nederlanders Robin Tijssen de beste. Hij klokte 5.56.56 uur en daamree 196e in totaal. Ter vergelijking: Els deed er 4,5 uur over. Vier Nederlanders finishten.

Willehard tweede op de Filippijnen

 

De Duitser Markus Rolli klopte verrassend drievoudig wereldkampioen Craig Alexander in de nieuwe race in Davao op de Filippijnen, ook wel Peace Island genoemd. Tim van Berkel eindigde derde. Tims grootvader emigreerde in 1954 vanuit Nederland naar Down Undert. Beste vrouw was Radka Kahlefeldt-Vodickova, Tsjechische echtgenote van Brad. Zij bleef de Zwitserse Caroline Steffen (altijd goed in Aziatische wedstrijden) en Kirralee Seidel voor. Beste Nederlander was Richard Verburg op een 280e plaats (31e M45) in 5.53.11 met kort achter hem de ons aller bekende Willehard Wortelboer: 5.54.47 en een 292e plaats. Maar daarmee stond de Nederlandse globetrotter wel weer op het podium als tweede bij de M65.

Landron van brons op WK naar eerste ETU-Cup winst

 

In het Spaanse Huelva, de tweede ETU-Cup triathlon van het seizoen (na dus die spectactulaire Liévin Indoor-race), was de pas 19-jarige française Pauline Landron de sterkste. Landron – afkomstig uit de atletiek – is in eigen land al twee jaar nauwelijks te kloppen, ze haalde brons op het WK Gold Coast en was ook vierde in Holten vorig jaar. Dat ze dus vandaag in de gaten gehouden werd, was niet echt een verrassing. Op een minuut werd de Spaanse Cecilia Santamaria Surroca tweede en voormalig Europees kampioen Emma Charayron (weet u nog hoe ze op het EK in Holten onze Rachel Klamer naar zilver verwees?) eindigde derde. Emma trainde nog een tijdje onder de in Frankrijk woonachtige oud-triatleet Nick Marijnissen. Nou ja, oud. Nick pakt de draad dit jaar ook weer op. Marije Dankelman finishte van de 44 deelneemster op een 26e plaats op elf minuten van de winnares. Als 22e kwam ze uit het water, daar had ze zelf meer van verwacht. Gaandeweg de race werden atletes gedubbeld, maar Marije bleef keurig buiten schot en met een gedegen looponderdeel klasseerde ze zich korter dan haar startnummer (33) en dat stemt hoe dan ook altijd tot tevredenheid.

 


Een dertiende plaats was weg gelegd voor Marco van der Stel. Op zich revancheerde hij zich op zijn tegenvallende race in Abu Dhabi, maar anderzijds was zijn ETU-start vorig jaar in Mellila met een overwinning een stuk beter. Maar tegenwoordig zijn wereldtoppers evengoed in ETU-races als in de World Triathlon Series te vinden, dus de garantie dat een man als Marco in Europees verband veel korter eindigt is er niet meer. Als vijftiende kwam Marco uit de woelige baren van de Golf van Cadiz. Twintig seconden na de sympathieke Hongaar Mark Devay. Bij het fietsen kwam een aardige groep samen. Het lopen bracht – als steeds – de beslissing. De Brit Barclay Izzard liep ver voor de rest uit. Holten winnaar Ignacia Gonzalez Garcia snelde naar de tweede plaats en Ben Dijkstra (Fries bloed in de aderen, ex-Weert winnaar) finishte als derde. Tegen dat Brits-Spaans geweld kon Marco niet op. Zijn zeventiende looptijd bracht hem aan de finish uiteindelijk een 13e plek. Niet uitzonderlijk, maar ook niet slecht.

Seppe grijpt zijn kans in Powerman Greece

 

De Powerman Greece tenslotte is gewonnen door de Belg Seppe Odeyn. Na Diego van Looy op Mallorca nu al de tweede Powerman-zege in het prille seizoen voor België. De Zwitserse Melanie Maurer won bij de vrouwen in het warme Loutraki, voor het eerst strijdtoneel in de Powerman-Series. Geen Nederlandse inbreng. Nou ja, John Raadschelders dus.

Nederlands succes met Riikka, Annemiek en Annemarie op Grand Raid Nisramont

 

Kanovaren, mountainbiken en crosslopen. En dat alles op een schitterende plek in de Ardennen. Het is survival op z’n best. Jaarlijks melden zich steeds meer duo’s aan voor de Grand Raid Nisramont. Zondag was de negende editie. Bij de mannen waren Johan Goubau en Antoine Didier slechts drie tellen beter dan Wouter Vandermast en Yeray Luxem. Aan de top van de wedstrijden konden de vele Nederlandse teams dit keer niet mee doen. Op de 34e plaats kwamen de beste Nederlanders aan: Bjorn van den Langenberg en Kenneth Alting. Bjorn had aanvankelijk met Bram Tankink samen mee willen doen, maar die had een familie-dag. Ricardo Scholten en Gijs Bergman volgden kort daarna op de 36e plaats, het duo had de grootste lol onderweg. Vertelden ze na afloop.

Groter succes was er in het vrouwenklassement. Annemiek Veenkamp en Annemarie Rustenburg wonnen de race in 4.18 uur. Majke Jansen en Heleen Moes werden vierde en de Vlaamse Kristien Nelen en Ilona Meter vijfde. Zevende dan de Texelse meisjes Ingrid van Lubek en Natacha van der Vis. Bij de Mixed-teams was Riikka Vreeswijk-Kelja met haar Franse compaan Romaric Delepine wederom de beste. Eindtijd 3.44. Het Nederlands succes werd gecompleteerd door Bastin van Alten en Claudia Striekwold, die tweede werden en Robert de Korte en Diede Diederiks op de bronzen positie. Nu maar afwachten of Bram Tankink de smaak van het multisporten te pakken heeft.

Grand Raid wordt beslist in spannende eindspurt

3athlon.be 4 weeks 19 hours ago

Johan Goubau en Antoine Didier hebben de Grand Raid van Nisramont gewonnen. Ze haalden het na 4 km kajakken, 22 km mountainbiken, 8 km trailrunnen, 11 km mountainbiken en 4 km run & bike in een enorm spannende eindspurt. Wouter Vander Mast en Yeray Luxem kwamen door een lekke band in het tweede MTB-onderdeel net te kort.

De Grand Raid werd een topeditie met veel sterke duo’s aan de start, al werd het voor de wedstrijd al duidelijk dat een licht geblesseerde Tim Van Hemel na het mountainbiken uit de wedstrijd zou stappen. Hij zou met Lucas Van Deynze (die individueel doorzette en vierde eindigde) zeker aanspraak gemaakt hebben op de overwinning. Maar het waren topfavorieten Wouter Vander Mast en Yeray Luxem die opnieuw een dream team vormden en die naam waarmaakten.

Start van de Grand Raid wave 1 (video: 3athlon.be)

Het kajakken was nog voor ex-olympiër Wouter D’haene met Tom Kerckhof, maar de EFC-ITC’ers moesten hun leidersplaats al snel afstaan aan het Atriac-duo Wouter en Yeray. Ze zetten Kris Coddens en Robin Schuermans en Johan Goubau en Antoine Didier op achterstand. Antoine Didier was last minuten Sylvain Denis komen vervangen en had zaterdag een loopwedstrijd van 25 km in de benen. Dat weerhield de sterke Waalse ploeg er niet van om in de trailrun een paar minuten terug te pakken op Vander Mast en Luxem.

De Atriac’ers reden lek in de tweede keer mountain biken en zagen Goubau-Didier en Coddens-Schuermans dichterbij komen. Achter die mannen volgden Arne Heirbaut en Kris Henderieckx op vier en MTB-kampioen Sebastien Carabin (zaterdag nog winnaar met Tom Fischer van de Team Trail) met Xavier Diepart op vijf.

We kregen een superspannende run&bike met de drie duo’s vlak achter elkaar. In de laatste kilometer pakte Antoine Didier de koppositie. Vlak voor de finish moesten de atleten nog een houten brug over en daar viel de beslissing. Wouter Vander Mast en Johan Goubau liepen bijna gelijktijdig over de finish, maar op de mountainbike was Antoine Didier net iets sneller dan Yeray Luxem.

De bewuste brug met Goubau en Didier (video: 3athlon.be)

Antoine en Johan wonnen in 3u08’22, met drie seconden voorsprong op Wouter en Yeray. Kris Coddens en Bientje Schuermans werden derde in 3u09’41. “Het is jammer dat Sylvain er zelf niet bij kon zijn, maar Antoine heeft hem heel goed vervangen, zeker als je weet dat hij gisteren al een koers had,” vertelde Johan Goubau. “Het kajakken was zwaar maar op de mountainbike en in het lopen, ging het goed,” ging Antoine Didier verder. “We hadden wel geluk dat de andere twee lek reden anders was dit nooit gelukt. En het was inderdaad een tactische beslissing om als eerste de voorlaatste bocht in te gaan,” aldus Antoine.

Bij Wouter Vander Mast maakte de ontgoocheling snel plaats voor tevredenheid. “Ik ben content met de tweede plaats, al was het wel zuur om lek te rijden op bijna exact dezelfde plaats als vorig jaar. Ik zei nog tegen Yeray een minuut voor ik achteraan lek reed, dat hij voorzichtig moest zijn want dat het een strook met scherpe stenen was. Maar voor de rest was het fun. En in de spurt waren Johan en Antoine gewoon beter,” aldus Wouter.

Annemiek en Annemarie winnen met overmacht bij de vrouwen (foto: 3athlon.be)

In de mixed categorie deze keer geen Sanne Van Paessen met Bastin Van Alten (wegens vorige week nog de Heuvelland marathon gelopen), maar die kreeg Claudia Striekwold met zich mee. Het Nederlandse duo deed het uitstekend maar moest de duimen leggen tegen de sterke Riikka Vreeswijk-Kelja en de Fransman Romaric Delepine. Ook bij de vrouwen was er Nederlandse winst met Annemiek Veenkamp en Annemarie Rustenburg.

Poleunis-Verluyten winnen Lite

Op de korte afstand pakte coach Glenn Poleunis zelf nog eens uit. Samen met Laurens Verluyten won hij de Grand Raid Lite in 2u02’52 voor Erik Van Hove en Jelle Clijsters. Hans en Henk Omey werden derde een dag nadat ze de vijfde plaats pakten in de team trail. Maurine en Margot Ricour wonnen bij de vrouwen en Alexandre Boussiquet en Elodie Cire pakten de overwinning in de mixed categorie.

Joerie Vansteelant met Nico Sijmens

Er werden in de Grand Raid mooie duo’s gevormd overigens. Zo zagen we de finish van ex-wereldkampioen duatlon Joerie Vansteelant met Nico Sijmens. Ook triatlon bondscoach Nick Baelus en topsportdirecteur Reinout Van Schuylenbergh deden het uitstekend. Zijn Kathleen Sterckx werd samen met Julie Debock tweede op de Lite. En het was een leuk weerzien met Kjell Van Melkebeke en Gert Van Poucke, en ook Kevin Van Hoovels en Nicolas Vermeulen.

Met Jan Cox in ons hart…

En het was een emotioneel moment, ook voor ons, toen Bart Stultiens vlak voor de streep van Vera het borstnummer van Jan Cox van vorig jaar aangereikt kreeg. Het is bijna een jaar geleden dat de TDL-triatleet overleed en zijn laatste finish was toen de Grand Raid, samen met Bart. Nu kwam Bart samen met Rene Boom als tweede in de wisselzone toe na het kajakken en ze werden knap 50ste… een mooi eerbetoon aan Jantje!

Uitslag Grand Raid Nisramont 2019

Uitslag Grand Raid Lite Nisramont 2019

Erik-Simon Strijk klopt Arno Lambrecht in Roosendaal, Elise Scheerens wint

3athlon.be 4 weeks 21 hours ago

In de tweede zwemloop van het Frijters Zwemloop circuit 2019 werden de Belgische atleten bij de mannen deze keer op hun waarde geklopt in het lopen door triatleet Erik-Simon Strijk, al was het uiteindelijk nipt aan de finish. De Nederlander haalde het voor Arno Lambrecht. Bij de vrouwen was het wel raak. Elise Scheerens pakte de overwinning in Roosendaal.

Sterk loopnummer van Elise Scheerens

Elise Scheerens moest nochtans in de achtervolging op Lynn Lossie. De atlete uit Woensdrecht was de snelste zwemster in 14’55 op de 1.000 meter zwemmen. Elise tikte 23 seconden later aan. Maar de Mechelse triatlete had goeie loopbenen en liep het gat naar Lossie snel dicht. Uiteindelijk liep Elise zelfs meer dan een minuut sneller en pakte ze in 52’06 de overwinning. Exact twee minuten later kwam Lossie als tweede binnen. Ilona Rullens pakte de derde plaats.

Lambrecht opgejaagd door Strijk

Arno Lambrecht zette de snelste zwemtijd neer op de 1.000 meter. Na 12’23 kwam hij als eerste uit het zwembad, met twee seconden achter hem Ruben Marynissen. Erik-Simon Strijk volgde op 25 seconden maar de Nederlander begon aan een sterke 10 km lopen. Daarin jaagde hij Arno Lambrecht stevig op. Die kon de Nederlandse topper nog een tijdje achter zich houden maar in de laatste kilometer was Strijk te sterk. Erik-Simon won in 46’21. Veertien seconden later kwam Arno Lambrecht als tweede binnen. Ruben Marynissen pakte in 47’02 de derde plaats. Antwerpenaar Stijn Sabbe werd knap vierde.

Arno Lambrecht met achter zich Erik-Simon Strijk en Ruben Marynissen in 1 beeld (foto: Arno Lambrecht)

Op de korte afstand werd Jens Van Looveren verrassend geklopt door Sam Kraaijeveld. Brandon Groeneveld werd derde voor Belgen Senne Bes en Gunther Van Hasselt. Eva Cornelisse won bij de vrouwen.

Uitslagen zwemloop Roosendaal 2019

Christophe De Keyser beste Belg in ETU Cup Huelva

3athlon.be 4 weeks 22 hours ago

Geen topresultaten bij de Belgen in de eerste triatlon over de olympische afstand van 2019 binnen de ETU European Cup. Peter Denteneer begon sterk maar had niet de loopbenen. Christophe De Keyser werd beste Belg op een 27ste plaats. De winst ging naar de Brit Barclay Izzard. Bij de vrouwen won Pauline Landron. Hanne De Vet was eerste Belgische op de 22ste plaats.

Hanne De Vet in achtervolgende groep

Hanne De Vet had een redelijk goed zwemnummer. Ze legde de 1500 meter af in 23’24 en volgde op net geen halve minuut van topzwemster Olivia Mathias. Ze miste net de kopgroep van tien, maar handhaafde zich in de achtervolgende groep en liep naar de 22ste plaats in 2u14’44. De winst ging naar de Francaise Pauline Landron in 2u06’09. Kiara Lenaertz verloor meer dan een minuut in het zwemmen en liep vanuit de achtergrond nog naar de 33ste plaats.

De Keyser beste Belg

Bij de mannen zette Mark Devay zoals vaak de snelste zwemtijd neer, maar ook Peter Denteneer deed het goed. Maar in het lopen kon hij de goeie vorm van in Namibië niet omzetten in een snelle tijd. Peter werd 32ste en kreeg nog twee Belgen voor zich: Christophe De Keyser op de 27ste plaats en Dries Matthys op 29. De winst ging naar de sterk lopende Brit Barclay Izzard. Die haalde het in 1u52’01 met meer dan twintig seconden voorsprong van Ignacio Gonzalez en Ben Dijkstra. Simon De Cuyper werd 40ste, Arnaud Mengal 42ste.

Uitslagen ETU Huelva 2019 mannen

Uitslagen ETU Huelva 2019 vrouwen

Pages