Nieuws van de Nederlandstalige nieuwssites

Dit is wat ‘jullie’ het meest in triathlon aanspreekt

3athlon.nl 2 weeks 3 days ago

Ook deze week hadden we op Instagram (3athlon_nl) weer een poll. Dit keer vroegen we naar de voor jullie voornaamste reden om aan triathlon te doen. Hieronder weer een compilatie van de meest voorkomende antwoorden. En eerlijk is eerlijk: heel veel verrassende antwoorden zaten daar eigenlijk niet tussen. 

Katja Duurland benoemt bijvoorbeeld iets dat in heel veel antwoorden terugkwam: ‘afzien’. Maryvonne van den Berg gaat vooral voor het langere werk. ,,De mentale uitdaging op de Long Distance.” Dat is dan ook iets waar heel veel atleten zich bij aansluiten: Jeroen Beerster, Mark Louwers en Evelien Schouwdijk bijvoorbeeld. 

Natuurlijk zijn er ook veel triatleten die een combinatie van factoren noemen. Neem bijvoorbeeld Sophie van Hulle. ,,De drie disciplines, de sfeer, de mensen en de speakers.” Kim van ‘t Verlaat sluit zich in ieder geval aan bij bijna al het bovenstaande. ,,De ‘family feelings’. Maar ook jezelf kunnen blijven uitdagen.” 

Voor minstens zoveel triatleten is het de afwisseling die de sport zo interessant maakt. Onder andere Marius van den Bremer, Kim Mols en Arie Degendam gaven dit antwoord.

 

The post Dit is wat ‘jullie’ het meest in triathlon aanspreekt appeared first on 3athlon.nl.

Indian Ocean Triathlon met JaJa; Loopwedstrijden in den lande; Preview Dakhla AfriCup – WTJ 997 (nog 3)

Trikipedia 2 weeks 3 days ago

DONDERDAG – Wat ben ik blij dat hier geen dagelijks schaatsjournaal gemaakt hoeft te worden. Niet omwille van de sportieve successen hoor, die zijn er juist volop. Maar vanwege de locaties. Schaatshallen overal ter wereld. Het ziet er toch allemaal hetzelfde uit. Betonnen kolossen met een bevroren ovaal en soms veel publiek, maar vaak genoeg ook een haast lege hal. Geef ons dan maar triathlons. Zomersport bij uitstek en ook eentje die op de meest exotische plekken ter wereld worden gehouden.

Zoals op Mauritius afgelopen weekeinde, de eilandengroep in de Indissche Oceaan. Geboortestek van de fameuze triatlete Fabienne St. Louis. Ooit bescheiden deelneemster aan de Powerman Venray, maar zich later ontwikkelt tot toptriatlete. En toen kwam eind 2015 dat bericht dat ze kanker had. Maar Fabienne liet zich niet kisten. Ze moest en zou haar tweede Spelen mee maken, nadat ze in Londen 2012 op een 42e plaats was geëindigd. Het lukte Fabienne was erbij in Rio. Okay, ze viel uit. Maar het maakte niet meer uit. Intussen is ze wel gestopt. Fabienne studeert weer en maakt het naar omstandigheden goed ook omdat ze in topconditiie verkeerde ten tijde van de diagnose. Aan haar thuiswedstrijd nam ze de laatste jaren niet meer deel. Het viel nauwelijks te combineren met de World Triathlon Series en World Cup-races, die ze deed. Maar dat de ITU Fabienne ooit in de Hall of Fame mag introduceren, lijkt me niet meer dan logisch. Een fenomeen uit een piepklein landje.

De Indian Ocean Triathlon gaat over het mooiste parcours ter wereld, zeggen de vele Fransen die jaarlijks mee doen. Ze hebben wel een beetje gelijk hoor. Een azuurblauwe oceaan, witte stranden, palmen etc. In Le Morne was zondag voor de tweede keer op rij Cyril Viennot de beste. Hij klopte zijn landgenoot Toumy Degham, die eveneens twee keer Indian Ocean op zijn naam schreef. Derde werd ook geen onbekende van de sportliefhebbers: good-old Laurent Jalabert. Het is toch al weer 23 jaar geleden dat JaJa de Vuelta won en vijf jaar terug dat hij een zwaar ongeluk kreeg. Maar de Fransman is onverwoestbaar, deed weer een nette Ironman Hawaii en finishte hier gewoon derde. De Zuidafrikaanse Kirsten Schut heroverde haar vorig jaar kwijt gespeelde titel in magnifiek Le Morne. Nederlanders hebben deze beauty nog niet ontdekt.

Nog wat loopwedstrijden uit afgelopen weekeinde. Op de dertigste Halve van Ell kwam Bas Diederen weer eens in actie. Hij finishte tweede op de kwart marathon. Bob Martens kwam als derde op de halve aan. Diede Diederiks en Joekie de Hoog wonnen de Dickie Klooscross van Rotterdam. René Hoep en Audrey Breur lieten zich gewillig huldigen in de Garden Pleasure Cross van Anna Paulowna. De Bovenbergloop te Markelo kreeg als winnaars onder meer Brigit Landewe en Rens Gosselink. Augusta van Hoogdalem klokte de snelste tien kilometer in de Vlaardinger Sinterklaasloop. Joël Cox won de Sint Nicolaasloop van Zwolle. Anderzijds was de Pietenloop te Bemmel weer voor Thomas Cremers en Marcel Alma. Voor Heleen van der Meijden werd het winnaarslint gespannen in het Rondje Rhenoy op de 5 kilometer. Ze klopte Marit van den Berg en Joyce Caro. Inge Heus won de 10 kilometer op deze veredelde clubwedstrijd van Kijani. Veel triatleten ook in de 51e Horaloop van Ede. Op de 10 kilometer schitterde Jorik van Egdom in 32.02 met Joep Staps op een derde plaats. De jeugdloop werd gewonnen door de 12-jarige….Lars Vreugdenhil.

 

De grootste loop was echter de Warandeloop in Tilburg, twee weken voor het EK Cross. Goede prestaties van (ex-)tri- en duatleten. Ronald Schroër finishte 14e, Wesley Mols 48e in het crossgala. Olaf-Jan Bosscher vierde jongens B, Marije Hijman 12e meisjes A. Shirin van Anrooij lieten we zondag al weten: vierde meisjes B. Luna de Bruin in dezelfde groep zevende. Dyanne Verpaalen vierde en Roos Staps zesde in de vrouwencross. Op de korte cross snelde Lysanne Wilkens naar een elfde en Kim Hittinger naar een twaalfde plaats. Marcel Laros won bij de M45. Selina Franken winnares meisjes C en Armand van der Smissen in een dubbelprogramma tweede in de Businessrun 5 kilometer.

Niet specifiek voor WTJ, maar alvast wel vermelden dat we het bijzondere levensverhaal van Brice van der Post morgen brengen. En we gaan natuurlijk previewen op de goed gevulde wedstrijdkalender voor het eerste decemberweekend. Eén wedstrijd lichten we er alvast uit: de African Cup in het Marokkaanse Dakhla. Donald Hillebregt – zaterdag nog met onder meer Maya Kingma en Jorik van Egdom op het SMO-Specialized slotfeest in Sint Laureins – kan er nog niet genoeg van krijgen en is naar Noord-Afrika afgereisd. Daar ontmoet hij ook Jony Heerink, maandag nog tot sportvrouw van Amersfoort gekroond. En omdat Jeanine Kocken door blessures een groot deel van het seizoen moest missen, rekt ook de Limburgse haar wedstrijdprogramma 2018 nog enigszins op. Als enige reist Jeanine daarna door naar de Senegalese hoofdstad Dakar voor nog een African Cup triathlon. Alle drie veel succes, nuttige ITU-punten pakken is nooit weg.

 

Blijf op gewicht, ook off-season (deel 1)

transition.nl 2 weeks 4 days ago

Heb jij afgelopen zomer nauwgezet naar je wedstrijd(en) toegewerkt? Grote kans dat je de wintermaanden je trainingsarbeid op een iets lager pitje zet. Maar hoe voorkom je dat je in deze periode veel zwaarder wordt? Transition helpt je om fit de winter door te komen en geeft in dit eerste deel 3 tips voor meer […]

Het bericht Blijf op gewicht, ook off-season (deel 1) verscheen eerst op Transition.

Een trainingsdag van Patrick Dekkers [video]

3athlon.nl 2 weeks 4 days ago

Gisteren hadden we het over de ambities van Patrick Dekkers voor het komende seizoen, vandaag kijken we een dagje mee ‘in de keuken’ van de triatleet. 

Dekkers moet zijn trainingen naast zijn baan plannen, waardoor hij op zijn vrije dagen vaak meerdere trainingen op een dag doet. Wat en hoe lang en intensief hij traint, wordt samen met zijn coach Robert de Korte van Edo Sports gepland. Onderstaand een korte samenvatting van één van die trainingsdagen. 

In de ochtend wordt er een korte, nuchtere duurloop gedaan van ongeveer acht kilometer. Hiermee wordt de vetverbranding gestimuleerd. In de middag stond er een korte mountainbike training op het programma. Hoewel mountainbiken voor veel atleten een intensieve training is waarbij het vooral om de intervallen gaat, is het voor Dekkers door zijn jarenlange ervaring juist een rustige rit. In de avond wordt er gezwommen, met op dit moment in het jaar vooral focus op techniek, om volgend seizoen weer sneller te kunnen zwemmen.

 

The post Een trainingsdag van Patrick Dekkers [video] appeared first on 3athlon.nl.

Australiër Tim Searle fietst meer dan 100.000 kilometer op Zwift

3athlon.nl 2 weeks 4 days ago

Wellicht begrijp je pas hoe krankzinnig dit nieuwtje eigenlijk is als je zelf wel eens op Zwift zit, maar het is de Australische Tim Searle gelukt om als eerste de 100.000 kilometer grens te passeren. Of eigenlijk: die grens gaat hij vandaag passeren!

Dat wil dus zeggen: 100.000 kilometer op de Tacx gezeten en daarbij ingelogd op Zwift. Per week trapt hij een kleine 24 uur weg, zijn uren op de buitenwegen niet eens meegerekend. In totaal heeft hij er ruim 113 dagen (aan daadwerkelijke fietstijd) over gedaan om de mijlpaal te halen. Geklommen kilometers: bijna 700.

Tijdens een openbare groupe ride ‘AHDR’s Bacons 100,000 km’ zal Searle zijn magische grens vandaag doorbreken. 

The post Australiër Tim Searle fietst meer dan 100.000 kilometer op Zwift appeared first on 3athlon.nl.

Geen Triple Ozzie; Vasco beste in Challenge Hong-Kong; Knysna Extreme, Faris en Goa Ironman – WTJ 996

Trikipedia 2 weeks 4 days ago

WOENSDAG – Ook in Australië, waar triathlon mogelijk nog hotter is dan in ons land, gaat het wel eens mis. Met veel bravoure kondigde de Sufferfest-organisatie dit voorjaar de komst van een derde hele triathlon (naast Busselton en Port Macquarie) aan. Maar uiteindelijk moest besloten worden dat de nieuwste ‘Iron distance race’ op Kangaroo Island (one of the most scenic and fastest races in the world) wegens gebrek aan inschrijvingen niet door kon gaan. Vorig jaar was er nog wel zo’n Sufferfest full distance race in Auckland, maar ook die staat even niet op de kalenders. Moraal: geen Triple Ozzie, wel een Triple Dutch. Maar die primeur gaven we jullie al een paar dagen geleden.

Jorieke en Vasco beiden brons in nieuwe Challenge

 

112 Vasco van der Flier

Wel nieuw was de Challenge triathlon in Hong-Kong. De miljoenenstad leent zich wellicht nog niet voor een lange afstand, maar maakt wel deel uit van Challenge Family. Compromis werd bereiekt met een Olympische afstand, waar bijna 400 triatleten aan meededen. De twee Hong-Konger triatleten James Tan en Shia Yan Leanne Szeto wonnen de primeur. Ze waren klaar in 2.01 respectievelijk 2.22 uur. OD-tijden dus. Expats genoeg in de Chinese metropool en dus stonden er ook zes Nederlanders aan de start. Van het was Vasco van der Flier in 2.15 uur de beste op een negende plaats. Berend Kistemaker finishte 22e, Derk van den Heuvel 29e en Jeroen Grasveld 32e. In hun agegroups zat het viertal allemaal in de top vijf, Vasco scoorde brons bij de M35. Het zelfde eremetaal voor Jorieke van Dijk, die 20 minuten na de winnares binnen liep als twaalfde in totaal en dus derde F30.

Jan doet de Knysna Extreme

 


We komen terecht in andere tropische oorden voor weer nieuwe uitdagingen. In het Zuid-Afrikaanse Knysna bijvoorbeeld, een schitterend natuurreservaat waar afgelopen zaterdag voor het eerst de Knysna Extreme werd gehouden. Een self-supporting triathlon over 4 kilometer zwemmen in de Knysna Estuary, 170 kilometer fietsen langs de kuststrook met beklimmingen van de Sedgefield, Wilderness en George voordat de Outeniqua pas bereikt wordt. Daar steeg de temperatuur en veranderde ook het landschap van groen tot half woestijn. De 50 (!) kilometer lopen tenslotte ging over de Prins Alfred pas, waarmee in totaal 3300 hoogtemeters werden verorberd. In totaal 23 triatleten, vrijwel allemaal uit Zuid-Afrika. Als eerste kwam Manfred Wiehahn binnen na 12.58 uur wedstrijd. Coenie Lambrechts volgde op twintig minuten als tweede en Natasha Gorrie eindigde ijzersterk op een derde plaats overall. Enige Nederlander – wel woonachtig in Zuid-Afrika – was Jan Bezuidenhout. Hij kwam als zeventiende en voorlaatste atleet aan na 18.42 uur te hebben gesport. Vijf atleten vielen uit bij deze eerste editie. Voor de Extreme-fanaten (meestal ook natuurliefhebbers) is er weer een race bij gekomen.

Wat te doen met heilig koeien op Ironman-parcours India?

 


Ironman verovert intussen het ene na het andere land met races. Recentelijk was het Marokko waar eind oktober volgend jaar een 70.3 in Marrakech wordt gehouden, nu kondigt de World Triathlon Corporation met gepaste trots de allereerste 70.3 Ironman in India aan. Het debuut is op 20 oktober in Goa, een van de meest populaire toeristische bestemmingen in India. Goa is bekend vanwege haar prachtige gouden stranden langs de Arabisch Zee en de verbazingwekkende kathedralen in de stad. Ironman CEO-Azië Geoff Meyer is blij met de nieuwe race.

,,We zien een sterke groei in deelname van Indiase triatleten in wedstrijden over de hele wereld. We kijken reikhalzend uit naar de eerste thuiswedstrijd voor deze atleten en hopen de sport in India nog meer te laten groeien.’’ De wedstrijd begint aan Miramar Beach. Na de 1,9 kilometer zwemmen in de Arabische Zee fietsen de atleten langs de Mandovi rivier door de stad. Bij het lopen wordt het populairste strand van India aangedaan: Dona Paula Beach. De temperaturen liggen eind oktober zo tussen de 29 en 32 graden. De lokale organisator Deepak Raj nodigt de hele triathlonwereld uit aanwezig te zijn, opdat zijn landgenoten kunnen zien wat sport met een mens kan doen. ,,Dit wordt onze bijdrage in de promotie van The Fit India Movement.’’

Daniel Avant: hoe zou het met ‘m zijn?

 


Bij India moet ik dan automatisch denken aan voormalig triatleet Daniel Avant uit Arnhem. Drievoudig Hawaii-ganger, beste Nederlander in Almere 2008 en agegroup-winnaar Ironman Zürich in 2005. Een jaartje of zeven geleden naar India geëmigreerd, maar volgens onze informatie nog steeds sportief bezig. Wie weet doet ie zijn thuiswedstrijd wel. Wordt trouwens wel oppassen voor de Heilige Koe op het fiets- of loopparcours.

Triathlonhuwelijk Javi-Anneke

 


Over lopen gesproken. De Classic 10 kilometer van Rotorua trok een bijzonder koppel. Javier Gomez liep samen met zijn geliefde, verloofde en – binnen vier dagen – bruid Anneke Jenkins deze tien in 37.38 minuten. Nederlandse voornaam, maar een volbloed Kiwi-vrouw hoor. Anneke werd er tweede mee, Javi zesde maar agegroupwinnaar. En zondag geven ze elkaar in het land der Kiwi’s het jawoord. Mijn pak is gestreken, het vliegtuig staat klaar. Op naar de bruiloft!

Faris Al Sultan nieuwe Duitse bondscoach voor OD

 


Hij is een maandje geleden begonnen, toch blijft het een opmerkelijke aanstelling. Faris Al-Sultan is bondscoach bij de Duitsers. Maar niet voor de lange afstandsatleten, maar voor de elite op de Olympische afstand. De 40-jarige Münchenaar moet er voor zorgen dat Duitsland weer mee gaat tellen op Olympisch niveau. Feitelijk gebeurde dat niet meer sinds de Spelen van 2008 toen Jan Frodeno goud won. Faris denkt dat door toewijding en intensieve training iedereen heel ver kan komen in triathlonsport. Zo noemt hij Lionel Sanders het schoolvoorbeeld van iemand zonder fysiek talent, die toch heel ver kan komen. ,,Hij wist niet hoe te zwemmen, te fietsen of te lopen, maar werd vorig jaar wel tweede op Hawaii’’, aldus Faris, die de laatste jaren van zijn carrière voor de Verenigde Arabische Emiraten uitkwam, maar zijn grootste succes als Duitser boekte: wereldkampioen Ironman op Hawaii 2005.

Patrick Dekkers bereidt zich voor op het komende seizoen

3athlon.nl 2 weeks 5 days ago

Patrick Dekkers, nu 31 jaar, begon op zijn twaalfde met mountainbiken en wilde toen per se Nederlands Kampioen worden. Twee keer, in 2015 en in 2016, kwam hij er met beide keren een derde plaats dichtbij. Nu ligt zijn ambitie ergens anders: hij gaat vol voor de Nederlandse titel Cross Triathlon. Maar hoe wil hij dat bereiken? 

De ambitie voor het aankomende seizoen is dus duidelijk: Nederlands Kampioen Cross Triathlon worden. ,,Ik wil voor mijzelf een winnaar zijn en graag op dat hoogste treetje staan.” Om hier naartoe te werken heeft Dekkers een aantal dingen in zijn voorbereidingen veranderd ten opzichte van vorige jaren. ,,Samen met mijn trainer Robert de Korte, van Edo Sports, gaan we volgens een schema naar een piek toe werken. Die piek ligt dus  tijdens het Nederlands Kampioenschap. Ik deed dit vroeger zelf, maar met een coach geeft dat toch wel een hoop meer zekerheid. Die had ik anders niet.” 

Voor Dekkers zijn er een aantal aandachtspunten waar nog veel winst te behalen is. ,,Vooral het zwemmen gaat nu nog niet hard genoeg. Dit moet ik echt aanpakken om bij het fietsen aansluiting te hebben. Ik hoef niet als eerste uit het water te komen, maar ik wil de achterstand wel zo beperkt mogelijk houden.” Vergelijkbaar met de manier van racen van Sebastian Kienle reed Dekkers tijdens het fietsonderdeel zijn achterstand van het zwemmen meestal dicht om podiumplekken te kunnen halen, maar komend seizoen moet dat dus anders. ,,Ik heb nu persoonlijke zwemtraining om beter te worden. Ik ben nu twee jaar bezig met zwemmen, maar merkte de laatste tijd weinig vooruitgang terwijl ik juist stappen wil maken.” 

(tekst gaat verder onder de foto)

Dekkers tweede bij Cross Duathlon Grafschaft. (Foto aangeleverd)

Het zwemmen is niet het enige onderdeel waar aan gewerkt wordt. ,,Bij het lopen wil ik ook stappen gaan maken. Ik ben op de baan gaan trainen en wil ook mijn belastbaarheid groter maken, zodat ik meer kan gaan lopen. Dit betekent in de praktijk óf vaker kort lopen, óf langere afstanden.” Net als met zwemmen is Dekkers ook pas twee jaar met hardlopen bezig. ,,Ik sta ervan te kijken hoe snel het is gegaan. Toen ik dit jaar intervallen moest gaan lopen, merkte ik dat ik met de week sneller werd. Er zit dus nog veel rek in. Momenteel loop ik alleen nog niet zo veel, rond de 32-35 kilometer per week. Dat kan dus beter.” 

Hoewel Dekkers al lang aan mountainbiken deed, was Cross Triathlon in eerste instantie toch geen logische stap. ,,Ik was met een groepje aan het trainen in de Vogezen. Daarbij zat ook Colin Fleming die aan het Wereldkampioenschap Cross Triathlon mee had gedaan. Dat klonk mij als muziek in de oren. Ik heb toen besloten mijn seizoen een andere wending te geven, waarna ook mijn coach zei dat ik het eens moest proberen. In eerste instantie heb ik de Cross Triathlon in Renkum gedaan om te zien of ik me eens zou kunnen gaan kwalificeren. Daarnaast heb ik ook een Cross Duathlon geprobeerd en daar wist ik me meteen voor het Europees Kampioenschap te kwalificeren. Dat was wel een bijzondere ervaring, vooral het eerste looponderdeel. Ik had toen nog nooit zo hard gelopen.” Op het Europees Kampioenschap Cross Duathlon in Ibiza wist Dekkers overigens een 16e plaats te behalen. 

(tekst gaat verder onder de foto)

Dekkers op zijn Boardman TTe. (Foto: aangeleverd)

Ondanks dat Dekkers zich thuis voelt op de mountainbike, geeft hij qua fietsen toch de voorkeur aan zijn tijdrit fiets. ,,De snelheid vind ik mooi, maar het technische van de mountainbike ben ik meer gewend, waardoor de uitdaging er iets minder is.” Wanneer we naar de fiets van Dekkers kijken snappen we dat hij ook een beetje verliefd is geworden op de wegwedstrijden. ,,Het is een hele gave fiets, een Boardman TTe 9.8 met een Speedbar 2.0 (op maat gemaakte armsteunen), waardoor ik bij zijwind maar liefst 23 watt kan besparen. Velopartz, Speedbar en Scope hebben me echt enorm geholpen om te zorgen dat ik er het maximale uit kan halen.”

We zullen Dekkers komend seizoen dus ook bij de ‘gewone’ triathlons vinden. Bilzen 111 staat in ieder geval al op het programma.

The post Patrick Dekkers bereidt zich voor op het komende seizoen appeared first on 3athlon.nl.

Transition #18 sneak preview

transition.nl 2 weeks 5 days ago

Het seizoen is afgelopen en hopelijk geniet jij heerlijk van je off-season. In Transition #18 helpen we je daarbij een handje, met lekker winters leesvoer, afgewisseld met warme zonnige gedachten. Verschijningsdatum: 30 november. \\\\\\\\\\\\ Als je denkt aan winter, dan denk je als Nederlander al snel aan schaatsen. De Weissensee heb je vast van gehoord. […]

Het bericht Transition #18 sneak preview verscheen eerst op Transition.

Demy Overeem over vermeende sportverslaving: ‘De afgelopen maanden waren verschrikkelijk’

3athlon.nl 2 weeks 5 days ago

Let op: de naam in dit artikel is wegens privacy-redenen gefingeerd. De echte naam is bij de redactie uiteraard bekend.

Een sportverslaving noemt ze het zelf niet – ‘dat zou ongezond zijn’ – maar Demy Overeem heeft vanuit haar drang tot perfectie de neiging altijd alles wat ze doet zo goed en perfect mogelijk te doen. Zowel in haar werk als in haar sport. Door haar zelfbenoemde kwaliteit om over grenzen heen te gaan – ‘Ik kan doorgaan, waar anderen het opgeven’ – wilde ze ook bij haar werk als leerkracht niet opgeven. Ze stond daar voor een ‘zware groep’ en deed er alles aan om deze weer op de rit te krijgen. En dus ging ze ook over haar eigen grenzen heen. Daarbij vroeg ze zoveel van haar lichaam, dat dat een aantal maanden geleden tot een negatief hoogtepunt kwam: haar hart sloeg op hol, op haar werk ging ze ‘out’ en vervolgens kwam ze in een intensief hersteltraject terecht.

Onlangs publiceerden wij een artikel over de verhoogde kans die duursporters in het algemeen en triatleten in het bijzonder lopen op een sportverslaving. Daarop kwamen bijzonder veel reacties bij ons binnen en inmiddels hebben we ook het verhaal van een atleet die met deze problematiek te maken heeft, opgetekend. Ook Overeem stuurde een berichtje over hoe moeilijk deze problematiek is. En hoe moeilijk dat dan echt is, dat legt ze nu uit. ,,Ik heb het een week volgehouden om niet te sporten. Heb andere dingen geprobeerd, maar eigenlijk alleen maar gehuild. Ik voelde me verschrikkelijk.”

Bloedonderzoek

Maar eerst terug in de tijd. Naar de winter van 2017 om precies te zijn. Als er al een concreet beginmoment is aan te wijzen, zal het deze periode zijn voor Overeem. ,,Ik merkte dat mijn lichaam niet meer goed herstelde. Ik sliep slecht of zelfs helemaal niet. Toen ik bloedonderzoek liet doen, kwam er telkens weer wat anders uit. Een tekort aan vitamine D, een te lage bloedsuikerspiegel. Daardoor ging ik het eigenlijk zoeken in iets waar het helemaal niet in zat.”

Het was sowieso al een periode die niet heel soepel verliep voor de triatlete. ,,Ik sta voor de klas en het schooljaar verliep moeizaam. De kinderen presteerden niet heel goed en diegene met wie ik voor de klas stond had genoeg van het onderwijs en zei haar baan op. Haar taken nam ik al snel op me en ik ben dus meer gaan werken. Toen het kerstvakantie was, kon ik me eindelijk weer volledig storten op het trainen. Trainingspeaks liet zien dat ik weer in vorm begon te raken en twee wedstrijden die ik toen deed, gingen ontzettend goed.”

Duizend hartritmesnoornissen

Maar twee weken later begon school en daarmee ook het werk voor Overeem weer. ,,Ineens begon mijn hart raar te doen en voelde ik me flauw. Ik maakte me niet direct druk, had het vaker al gehad, en ben gewoon naar mijn werk gegaan. Toen ik flauw viel, nam een collega me mee naar een dokter. De huisarts zag op dat moment niks geks en gaf me het advies vooral wat rustiger aan te doen. Sporten mocht nog, maar wel even op een lager pitje.”

Toch was Overeem er niet helemaal gerust op. Ze nam contact op met een cardioloog, kreeg vervolgens een ‘kastje’ om haar hartslag te monitoren en al snel bleek dat ze dagelijks maar liefst duizend hartritmestoornissen ten gevolge van stress had. ,,Maar hoe komt dat?”, vroeg ik nog. ,,Ik voel helemaal geen stress.” De conclusie: er zou wel eens sprake kunnen zijn van overspannenheid. Gevolg: opnieuw het advies om rustig aan te doen. Sporten mocht nog steeds, maar nooit intensief.

‘Je kunt niet meer rusten’

Terwijl er ondertussen verschillende psychologische onderzoeken volgden – er bleek sprake te zijn van een burn-out – ervaarde Overeem een nogal paradoxale realiteit. ,,Ik merkte dat mijn hart rustig werd, juist als ik aan het trainen was. Als ik dan thuis kwam, begon ‘ie weer raar te doen. Dus wat doe je dan? Precies, heel veel sporten om het hart rustig te krijgen en ontspanning te zoeken. Op een zondag was het zelfs zo erg dat ik van mezelf ontspanning moest zoeken, dat ik maar een cross in Nijmegen ben gaan lopen. Ging prima, maar daarna kon ik nog geen vaatwasser meer uitruimen.”

Volgens Overeem is de verklaring niet eens zo ingewikkeld. ,,Ik heb de wilskracht die ik als topsporter nodig heb, maar die heb ik wel verkeerd gebruikt. Je komt in een adrenaline modus waardoor het lijf dag en nacht aan staat. Je voelt je grens niet meer. En ook niet wat je lijf nodig heeft. Je kunt niet meer rusten.”

Sportspullen achter slot en grendel

Een diagnose ‘sportverslaafd’ kreeg Overeem van niemand. Hulp kwam laat. Uiteindelijk kwam ze terecht bij een sportpsycholoog en via haar in een behandelingstraject op Papendal. ,,Ik kreeg de diagnose ‘ernstige depressie’. En het eerste dat ik te horen kreeg, was dat ik mijn sportschoenen achter slot en grendel moest doen, mijn badpakken ook en mijn racefiets voorlopig weg moest. Ik mocht niet meer sporten, hooguit een beetje voetballen met de kids, wandelen of tennissen. Zeker niet prestatiegericht, in ieder geval.”

En ze probeerde het. Zoals gezegd een week, want het lukte Overeem gewoonweg niet. ,,Ik kon alleen maar huilen, dag en nacht. Ik heb gepuzzeld, maar vond het verschrikkelijk. Ik heb gewandeld, maar vond het net zo erg. Ik was mezelf helemaal kwijt. Je mag al niet meer werken, je bent al geen goede partner en geen goede moeder meer en dan valt het sporten ook nog weg. Je voelt je ontzettend eenzaam, want niemand begrijpt wat je precies voelt. Je hebt het gevoel dat al het moois dat je in de sport bereikt hebt, nooit meer terugkomt. Dat gevoel heb ik nog steeds trouwens. Ik denk nog steeds dat ik nooit beter word.”

Gevoelens van angst

Dat idee dat ze nooit meer beter wordt, is meer gestoeld op gevoelens van angst dan op een reële verwachting. Dat beseft Overeem ook en die bewustwording is in ieder geval een goed begin. ,,Je weet dat je beter kunt worden, maar het voelt alleen nog niet zo. Als sporten wegvalt, valt daarmee ook een heleboel emotie weg. Het gevoel van trots als je over de finish komt. De ruimte die door dat wegvallen vrijkomt, wordt gevuld met gevoelens die je niet kent. Dan raak je snel in paniek.”

Tegenwoordig sport Overeem wel, maar nooit intensief en altijd haar grenzen in acht nemend. ,,Het is niet zozeer aan regels gebonden wat ik nu wel of niet mag. Maar één ding staat vast: ik mag nooit uitgeput zijn na een training. Mijn batterij is leeg en die moet eerst weer opladen. En ik moet vooral leren beseffen dat het leven ook draagbaar is zonder sport.”

The post Demy Overeem over vermeende sportverslaving: ‘De afgelopen maanden waren verschrikkelijk’ appeared first on 3athlon.nl.

Joeri Borst: ‘Finish als nieuwe start’

transition.nl 2 weeks 5 days ago

In mei 2017 kreeg Joeri Borst (31) de diagnose Non-Hodgekin, lymfeklierkanker. “Dan zakt de grond echt onder je voeten weg. Een keiharde confrontatie met hoe snel je lichaam je in de steek kan laten.” Op 29 september van dit jaar sloot hij een ellendige periode af. Beeld Lennaert Ruinen Samen met zijn vader, zwager en […]

Het bericht Joeri Borst: ‘Finish als nieuwe start’ verscheen eerst op Transition.

Pages