Nieuws van de Nederlandstalige nieuwssites

Team Noah in Klazienaveen – RTJ 10

Trikipedia 1 month 5 days ago

Woensdag – Al jaren kom ik Noah, Robert en Henriëtte Brethouwer tegen bij triathlonwedstrijden. Mijn respect voor hen en hun medeteamgenoten is groot, maar wat iedere keer een enorme indruk op me maakt, is het plezier van die kleine GROTE vent. Soms even gelegenheid om samen te babbelen, immer een teken van herkenning en een gulle lach. Afgelopen weekend was team Noah weer actief, dit maal in Klazienaveen. Het werd echt eens tijd om Noah zijn triathlonbeleving te delen.

Ik ben Noah Brethouwer en 14 jaar oud. 
Niemand had ooit verwacht dat ik zou kunnen sporten.
Er waren allerlei slimme mensen, die dachten dat ik het nooit zou kunnen.
Ik zie er net iets anders uit dan veel andere jongens van mijn leeftijd.
Maar dat belemmerd me niet om mee te doen aan wedstrijden.
Elke keer als ik aan een triatlon mee doe,  vieren we mijn leven.

 

Zondag heb ik met papa mee gedaan aan de triathlon in Klazinaveen. We hadden de mazzel dat we konden starten op de Olympische afstand. We moesten al heel vroeg weg. Mama, Hans en Ellen gingen ook mee om ons te ondersteunen. Na anderhalf uur rijden kwamen we aan in Klazinaveen. Eerst brachten we de kano naar de start. Dat was best nog wel een stukje rijden langs het kanaal. Nadat we onze startnummers hadden opgehaald konden we alles netjes bij de uitgang van het Parc Fermé klaar zetten en richting de opstapplaats voor de bus gaan.

Precies op tijd waren we bij de start. Om in het water te komen gleden we eerst heel ver naar beneden. Het zwemmen ging best snel dit keer en vanuit mijn boot kon ik mooi de concurrentie in de gaten houden. Ik kwam, ik zag en ik overwon. Iemand zei dat ik wel een beetje op napoleon leek.Toen het zwemmen gedaan was stonden er wel vier helpers klaar om me op de wal te hijsen. Papa stuurde ik nog even het water in zodat hij voor ons een goede zwermtijd kon klokken. Want tja.. het blijft toch een wedstrijd. Papa was inmiddels wat overenthousiast richting de wisselzone gerend terwijl mijn helpers mij nog in m’n rolstoel moesten takelen. Een beetje stom van hem maar daar heb ik het al even met hem over gehad.


Eenmaal op de fiets begonnen we aan een heerlijk ritje. Ik had gerekend op twee ronden van 20 kilometer. Maar omdat de lieve mensen van de organisatie weten dat fietsen m’n lievelingsonderdeel is mochten we in totaal 47km. Naast wat lange snelle wegen waren er ook stukjes weg met heuvels en klinkers. En die stukjes weg vind ik het allermooist. Het kriebelt dan een beetje in m’n buik van al dat gehobbel. En daar moet ik van lachen joh. Wat ook tof was dat mijn andere “knecht” Hans mij onderweg van drinken voorzag. Het maakt zo’n enorm verschil, die support. In de Tour de France zeggen ze wel eens dat ze in een zetel naar de finish worden gebracht. Nou dat is een prima advies…

Maar voordat er gefinisht kon worden moesten we nog even 10km rennen. En dat was echt heel er tof. Ik heb bijna de hele weg de mensen om me heen aangemoedigd. De mensen langs de straten riepen allerlei lieve dingen naar me. En ja dan kun je niet anders dan zwaaien en applaudisseren voor die mensen want ze deden echt hun best. Tijdens het rennen klopten de andere atleten ons goedkeurend op onze schouders. Er werden heel veel high fives uitgedeeld. Er was zelf een snelle loper waarvan we een gelletje kado kregen. En er waren wel tien mensen die zeiden: “jullie zijn de helden van vandaag”. Jammer genoeg kwam aan het lopen al snel een einde. Mijn racekar lag vol sponsen en bekers en lege verpakkingen. Dus dan maar richting de finish. Daar werden we warm onthaald door Mama , supporter Ellen en mijn coach Hans.

Allemaal hartelijk bedankt voor weer een mooie sportdag. Graag zie ik jullie in september in Almere bij m’n volgende uitdaging.

Wil je meer weten over team Noah, dat vind je hier

Tokio calling: Sander Verheuvel

transition.nl 1 month 6 days ago

Tokio 2020 komt razendsnel dichterbij en de kwalificatieperiode is in volle gang. Sander Verheuvel weet al zeker dat hij van de partij is in Japan. Na de Paralympische Spelen in Rio is hij volgend jaar official tijdens de Olympische triathlon in Tokio. Vier jaar geleden gaf je aan verrast te zijn over jouw selectie als […]

Het bericht Tokio calling: Sander Verheuvel verscheen eerst op Transition.

In beeld gevangen: Parc Fermé Suydersee Triathlon

3athlon.nl 1 month 6 days ago

Na onze interviews met de winnaars van de Suydersee Triathlon op Urk, Thomas van Dop en Jolanda Nell, en een aantal actiefoto’s die we langs de kant maakten, hebben we ook een tijdje in het Parc Fermé doorgebracht. Altijd mooi om jullie fietsen te bewonderen. We hebben er een aantal op de foto gezet!

The post In beeld gevangen: Parc Fermé Suydersee Triathlon appeared first on 3athlon.nl.

Julia de Leeuw op OA podium IM Bolton – haar verhaal! – RTJ 9

Trikipedia 1 month 6 days ago

Woensdag – Ik mocht van nabij de vreugde van Julia de Leeuw meemaken na haar finish tijdens IM Maastricht 2018, haar debuut op de lange afstand.  “Juul” liet daar 10:31:44 noteren en behaalde een schitterde tweede plaats in haar agegroep. Afgelopen weekend , in haar tweede Ironman, behaalde Julia de Leeuw opnieuw een tweede plaats in haar agegroep en stond ze op het Overall-podium in Bolten. Het feestje was er opnieuw. Natuurlijk vroegen we naar haar verhaal.

Wat een race!! Van te voren was ik een beetje bang of ik wel even hard kon genieten als vorig jaar in Maastricht, dat was zo leuk! Nou, het is gelukt.

In maart besloot de organisatie het fietsparcours om te gooien. Dit leverde héél veel commentaar op facebook op. Ik zou het allemaal wel zien. Dat klimmen kan ik wel, maar dat het zó bruut zou zijn, dat had ik niet verwacht. De vooraf beloofde 2.500 hoogtemeters werden er 3.100. Dat in combinatie met een Brits wegdek (potholes!), onoverzichtelijke, smalle afdalingen met tegenliggend verkeer, af en toe wat grind én super veel technische bochten, maakte het fiets onderdeel een uitdaging. Sinds maart heeft Hand-Made Weesp mede mogelijk gemaakt dat ik op een geweldige Argon18 kan rijden, dus no-problemo.

Na mijn laatste training de zondag voor de race was ik er helemaal klaar voor, ik voelde me echt super sterk. Maar ‘s nachts werd ik wakker van een steek in mijn knie. Een paar appjes later kon ik terecht bij Remco, die de ergste spanning van mijn bil en hamstring afhaalde (dankdankdank!). Overigens werd ik die dag ook super verkouden wakker. Leuk, taperen!

Gedurende de week zou rust het laatste beetje moeten doen om de overbelasting in mijn knie te verhelpen. Nou heb ik normaal gesproken een beetje moeite met stilzitten. Maar die verkoudheid sloeg op m’n luchtwegen. Ik voelde me beroerd en had er totaal geen moeite mee om vier dagen voor pampus op bed te liggen.

Gelukkig de dag van de race, waarschijnlijk door wat adrenaline en paracetamol, toch opgeknapt. Ik appte mijn coach Chris Brands dat ik het gevoel had dat het een goede dag zou worden. En dat werd het!

Zwemmen in Pennington Flash was heerlijk en ging snel voorbij. Met een achterstand van 9 minuten (wat een snelle zwem dames!) de fiets op. Mijn onderdeel! Niet gek laten maken, niet opblazen, eigen race. Na 20 km kwam mijn rechter shifter (en dus ook rechter rem) los te zitten. Steeds een stukje verder, totdat de rem nog voor de eerste echte afdaling ondersteboven in het stuur zat. Die was niet meer te gebruiken. Gelukkig kon ik nog wel met mijn voorrem remmen en kan ik ook schakelen voor op mijn ligstuur. Geen ideale situatie maar niet meer aankomen en door gaan zonder risico’s nemen. Dit klinkt misschien heel dom, maar ik ben echt heel voorzichtig gaan fietsen en nam mij voor als ik het niet vertrouwde, meteen te stoppen. – Oeh, als mijn moeder dit leest mag ik nooit meer een Ironman doen.

 

De dorpjes waar je doorheen fietste waren echt geweldig en vol publiek. Bovenaan de laatste klim stonden de “Sheep House Lane Fancy Dress Party” (zoek maar op, vijf verkleedde worstelaars die er een heel mooi feestje van maken). Fietsen was leuk! Met twee minuten voorsprong op de nummer 3 (overall) ging ik het loopparcours op, in mijn age group fietste ik in de laatste kilometers naar de eerste plek.

 

 

Waar eerder deze week de sfeer in Bolton een beetje ontbrak, ging het nu helemaal los. Met kippenvel liep ik mijn eerste kilometers. De nummer 3 haalde mij na 5 minuten al keihard in. Maar die knie voelde ik helaas al de eerste meters. Iedere pas was goed opletten om geen misstap te maken. Het was dus oke, lekker eigen race lopen en wederom genieten van al het uitzinnige publiek. Begin vierde ronde begon ik door mijn knie te zakken en had ik geen controle meer over mijn rechter been. Ik dacht écht dat ik niet meer verder kon. Bart sprak met Chris, het kan niet kapot (zeker weten?)!!! Kleine mini passen en doorgaan!! OKE! Dat ging weer een soort van in een manke hinkepas.

 

De finish was bizar. Ik dacht zelf dat ik vierde overall was. De eerste turbo dame deed mee aan de ‘Military Division’ en dit was een aparte wedstrijd binnen de wedstrijd. Een hoop drukte, een verbaasde Julia en even later mocht ik het grote mensen podium op. Heel vet. Het was ontzettend fijn om Suuz en Bart na deze dag om hun nek te vliegen, want ik heb zo veel aan ze gehad.

 

 

Helaaaaaas geen Kona slot. Mijn age group heeft er één. De eerste dame pakte hem en ik gun het haar echt van harte. Maar een overall derde plek en tweede age group, wie had dat gedacht. Waar ik het aller gelukkigst mee ben is dat ik ondanks de tegenslagen mijn koppie er bij heb gehouden. Je hoofd is zo sterk. Een paar weken terug in Kraichgau ging het niet en kwam ik op een voor mij onbekend heel donker plekje. Zondag kon ik alles wél positief houden en blijven genieten (met heel veel dank aan Chris Brands de afgelopen weken). Weer een race om NOOIT te vergeten.

De laatste wedstrijd van afgelopen weekend?; IM 70.3 Astana – RTJ 8

Trikipedia 1 month 6 days ago

Dinsdag – Het zal de komende weken anders zijn als normaal voor de lezers. Alhoewel normaal: vele lezers verklaren Wim en mij toch al voor gek met al die berichten uit de triathlonwereld, elke dag maar weer. Wim geniet van zijn vakantie en ik heb de ondankbare taak tijdelijk in de voetsporen van een schrijver pur sang  te “mogen” treden. Even niet samen overleggen, zaken voorbereiden, foto’s zoeken, even niet de van Wim bekende stijl in WTJ. Ach, ik zal een poging doen met een aantal RTJ’s.

We misten nog de uitslag van IM 70.3 Astana. Nils Frommhold besteeg weer eens het hoogste schavotje. Als derde beëindigde hij het zwemonderdeel, achter Filipe Azevedo en Mattia Ceccarelli. Tijdens het fietsen lieten Frommhold en Azevedo de rest van het veld hun hielen zien. Na 5 kilometer lopen was een versnelling van Frommhold voldoende om de winst naar zich toe te trekken. De Portugees Filipe Azevedo werd tweede, derde de Italiaan Ceccarelli.

De Tjechische Radka Kahlefeldt stapte als eerste uit het water bij de dames, echter de Britse Susie Cheetham en de Oostenrijkse Lisa Hutaler hadden een beter fietsonderdeel en kwamen als eersten de wisselzone na het fietsen binnen. Het loopvermogen van Kahlefeldt is befaamd en dat bewees ze ook weer in Astana. Na 12,5 kilometer lag ze aan de leiding om onbedreigd de winst voor zich op te eisen. Tweede werd de Britse Susie Cheetham, de Amerikaanse Sarah Piampiano pakte brons.

De klederdracht van Astana levert prachtige plaatjes op.

Er deden in Astana geen Nederlandse atleten mee deze editie.

Finale Triathlon Nations Cup Aarschot; Drie nieuwe Kona-gangers via Vitoria en Bolton – WTJ 1238

Trikipedia 1 month 6 days ago
DINSDAG – Het was een meer dan geslaagd initiatief, de Triathlon Nations Cup. Drie, inmiddels goed bevriende, organisaties uit Duitsland, Nederland en België sloegen de handen ineen. Alledrie hadden ze min of meer een 1/3e triathlon als hoofdprogramma. Deze unieke afstand schiep een band. Eind vorig jaar werden de afspraken concreet en dit seizoen deden zo’n vijftig atleten mee aan de eerste uitgave. De race in Bonn beet het spits af, Oud Gastel volgde en Aarschot sloot zondag de reeks.

Een mooie finalewedstijd, waarin Ruben Geys en Deborah Ghyselen met succes hun koppositie verdedigden. Zij mochten na afloop de felbegeerde Trikipedia-trofeeën en extra geldprijzen in ontvangst nemen. Deborah gaf haar eindzege extra glans door de finalewedstrijd in Aarschot op haar naam te schrijven. Ze klopte landgenotes Elke Dom en Kristel Imbo. Verderop finishten Inge Vancauwenberghe en Tamara van Respaille, die in het eindklassement de posities twee en drie in namen. De Nederlands/Italiaanse Eugenia Pocoroba werd vierde, Dagmar Krijnen vijfde. Echtgenoot Michael deed nog beter. Hij finishte als derde achter Ruben Geys en Gunther Bernar, de Belgen.

Lukas en Deborah winnen Aarschot; Trikipedia Cup voor Ruben en Deborah

De dagzege ging overigens naar Lukas Bosmans. Hij was lang niet als eerste uit de Plas, maar fietste zo hard dat niemand hem nog kon passeren bij het lopen op dit loodzware parcours. Achter Lukas kwamen Yorben Verboven en Bart Borghs over de meet. Beste Nederlander was Stach Aarts, die jammer genoeg de race in Bonn had overgeslagen. De Amsterdammer werd vijfde. Dave Rost bleef ook nog in de top tien op een negende plaats. Michael Krijnen moest Leon van Hamersveld voor zien te blijven. Dat lukte, respectievelijk 25e en 27e en ook Jacco Langerak op een 32e en Leo de Bruijn op een 42e plaats streden dapper mee. In de mastersgroepen deden Pim Veeger, Hans van der Linden en Ad Schoonderbeek het prima.

In de slotwedstrijd was Eugenie beste Nederlandse op een elfde plaats. Marijke Zeekant, trouw deelneemster in Aarschot werd veertiende en Dagmar Krijnen achttiende. Esmeralda Spek-Hovestad deed het circuit ook en finishte in de Belgische wedstrijd, die vanwege Rock Werchter was vervroegd, als twintigste. De Gastelse Richelle van Helten moest de Frysman nog enigszins verwerken. Ze finishte als 28e. Stef Corthouts en Luka Schrijvers wonnen de sprint Plas-triathlon.

Llanos en Jackson winnen nieuwe Spaanse Ironman

Twee interessante Ironmans stonden er op het menu zondag. De nieuwe in het Spaanse Vitoria-Gasteiz. Nou ja, nieuw. De race was een enkele keer Challenge, daarna onder de ITU-vlag en nu dus Ironman. Gelijk schoot het deelnemersveld omhoog: 1887 atleten bij deze editie. Onder hen 25 Nederlanders. Die genoten met volle teugen van een schitterende race die gewonnen werd door de Spaanse grootmeester op het gebeid van heles: Eneko Llanos. De Spanjaard bleef onder de acht uur: 7.55.16 uur. Elf minuten later volgde Ozzie Josh Amberger op een tweede plaats. De Spanjaard Peru Alfero werd verrassend derde in 8.08. Bij de vrouwen won de nummer drie van Hawaii enkele jaren terug: Heather Jackson. De Amerikaanse kon al van verre genieten van deze zege; pas dertien minuten later volgde de Zwitserse Nina Derron als tweede. Met thuisfavoriete Judith Cocharan op drie was het podium compleet. Intussen kwamen ook de eerste Nederlanders binnen.

Niels en Auke naar Hawaii dankzij Ironman Vitoria-Gasteiz

Een daverende prestatie leverde Niels Kerdel. De man uit Hellevoetsluis verbeterde in zijn derde Ironman zijn pr met 22 minuten tot een ongelofelijk snelle 9.02 uur. Dat leverde Niels een vierde plaats op bij de M30-groep en later bleek dat voldoende voor het felbegeerde ticket Hawaii! Vierentwintig minuten na Niels loopt Auke Geurts binnen. De Amsterdammer was drie weken eerder in Cork. Toen hij het noodweer zag, besloot Auke zich terug te trekken. Deze race kon het niet worden. Snel verkende hij andere mogelijkheden om nog een lekkere Ironman te draaien. Het werd Vitoria-Gasteiz.

,,Daar heb ik geen spijt van. Man, man, wat een geweldige wedstrijd. Alles is even mooi, zwemmen in een meer, fietsen rolling in een prachtige omgeving en lopen dwars door de stad met uitzinnig Spaans enthousiasme. Ik had een goede dag en alles ging super tot 35 kilometer in de marathon. Kramp, stoppen, rekken, wandelen, afzien tot op het bot. Strijdend ten onder. Van de tweede plek naar de zevende terug gevallen. Dacht al: jammer maar helaas. Tot de rolling down begon: vijf slots en de winnaar en nummer drie bedankten voor de eer. Een verrassing. Maar na het drama in Cork voelt dit extra fijn.’’ Rogier Roelen eindigde achttiende bij de M50. De Nederlandse klasseringen zijn als volgt.
25.Niels Kerdel 9.02.17 (4e M30)
71.Auke Geurts 9.26.05 (7e M45)
152.Mischa Stolker 9.48.44
187.Pieter Roeloffs 9.57.0
326.Rogier Roelen 10.23.20 (128e M50)
351.Daryl Beijlen 10.26.44
370.Hans van Rossum 10.30.00
434.Peter Bakker 10.41.11
442.Sander Giezen 10.42.43
460.Lonne Rooseboom 10.44.26
543.Richard van Groen 10.56.12
561.Robbert Claassen 10.57.58
614.Robin Boxsel 11.05.58
712.Marco Rijk 11.20.44
821.Harold van Barneveld 11.36.02
869.Otto Korstenbroek 11.42.28
901.Raymond de Esch 11.47.34
905.Jan Gerritsen 11.47.56
994.Hubert Hageman 12.03.48
1034.David Lasschuijt 12.11.09
1299.Erik Klomp 13.17.31
1301.Roel Sentjens 13.18.07
1367.Arno Engers 13.40.58
1405.Tonny Seen 14.04.57
1441.Norbert Deen 14.44.51 Daniel naar Kona dankzij Ironman UK Intussen ging het ook in de Ironman UK voortreffelijk met een aantal Nederlanders. Daniel Nagel – stadsgenoot van Auke Geurts – beproefde er al drie keer zijn geluk. Driemaal is scheepsrecht, want zijn tweede plaats bij de M40 geeft recht op die mooie trip naar Kona om mee te doen aan het WK Ironman. Daniel werd tiende in totaal in Bolton, een age-group-only race. De overwinning ging naar de Brit Brian William Fogarty in 9.27 uur. Francesco Masciarelli, de Italiaan, werd elf minuten later tweede en op drie stond een Slowaak: Lukas Siska. Bolton is nooit een snelle race geweest, ook niet toen er nog wel pro’s mee deden. Daniel kent de race van binnen en buiten. Nieuw was Julia de Leeuw in Bolton. De toptriatlete uit Weesp liet in haar tweede Ironman zien hoezeer zij deze afstanden aan kan. Julia werd derde totaal en tweede in haar leeftijdsgroep F25, haar persoonlijke verhaal later deze week in RTJ. De winst was voor Emma Wardall uit GB in 10.39 uur.  En hoe zwaar Bolton is bewees ook de tijd van Julia: een uur trager dan Maastricht, maar wel veel korter bij de top.
Misschien door de zwaarte, maar het aantal Nederlanders is hier veel minder groot dan bij de Spaanse Ironman. Hier komen ze: 10.Daniel Nagel 10.12.31 (2e M40)
438.Ruben den Hartog 13.23.48
486.Nick Sup 13.33.34
567.Jeroen Wuurman 13.54.20
V:
4.Julia de Leeuw 11.32.52 (2e F25)
26.Nick Huskens 12.56.52 (10e F25) Tenslotte nog deze. De 2e Bundeslige race in het Duitse Verl. Voor Thomas Cremers mooie races om wedstrijdhardheid op te doen. De man uit Elst finishte verdienstelijk op een derde plaats.

Stap terug dreigt voor Joep Staps: ‘Af en toe een beetje gefrustreerd’

3athlon.nl 1 month 6 days ago

De plannen waren zo mooi: Joep Staps kondigde begin dit seizoen aan zich fulltime te gaan richten op de sport – Cross Triathlon in dit geval – en zegde er zelfs zijn baan voor op. Hij vond dat als hij écht wilde doorbreken, hij écht zijn dromen wilde najagen, hij die keuze moest maken. Nu, een paar maanden later, is de ietwat pijnlijke conclusie dat die keuze misschien niet de beste was. Of beter gezegd: geen haalbare.

Eerlijk en realistisch zijn: dat is wat Staps nog steeds voor ogen heeft, en daarom zijn verhaal. ,,Het gaat oké met me en mag op zich niet klagen. Toch kan het altijd beter en ben ik af en toe een beetje gefrustreerd. Je wil wat, maar dat lukt dan niet allemaal. Ik heb de stap gezet om volledig voor het sporten te gaan, heb zoveel mogelijk geprobeerd om alles zo goed mogelijk te regelen, maar het is het gewoon net niet geworden. Daar baal ik gewoon van.”

Het grootste probleem is op dit moment – simpelweg – geld. Terwijl de gehoopte sponsoring enigszins achterwege blijft, raakt de spaarpot van Staps langzaam maar zeker op. Al kort na zijn aankondiging zich fulltime op het sporten te gaan richten, nam hij al snel weer een parttime baan. ,,Ik moet gewoon werken en verdien net genoeg om de huur te betalen. En dat terwijl jullie zelf weten hoe duur deze sport is. Materiaal, kleding en reizen: ik heb er eigenlijk geen geld voor. Dat frustreert me. Zoals het er nu naar uitziet doe ik dit jaar nog een aantal buitenlandse races, maar zal ik volgend jaar weer voornamelijk in Nederland in actie komen.”

Misschien extra vervelend is het dan dat Staps het idee heeft op sportief vlak juist de goede stappen te maken. ,,Ik ga gestaag en volgens plan vooruit. Qua snelheid zit ik goed, qua omvang kan ik nog wat vooruit. Als die twee samenkomen, gaat het écht de goede kant op.”

Aankomende zondag start Joep Staps overigens wél in het buitenland. Hij doet dan mee aan een Xterra in Italië.

The post Stap terug dreigt voor Joep Staps: ‘Af en toe een beetje gefrustreerd’ appeared first on 3athlon.nl.

Gelatine, de snelle hersteller

transition.nl 1 month 6 days ago

Sommige dingen horen we graag. Chocola is goed voor onze gezondheid en van koffie gaan we beter presteren. Nieuw in dit rijtje: gelatine maakt ons sterker én kan helpen bij blessurepreventie. Waarom we meer jelly, winegums en marshmallows moeten eten. Onze botten, pezen en gewrichten zweven niet vrij in ons lichaam. Ze worden bij elkaar […]

Het bericht Gelatine, de snelle hersteller verscheen eerst op Transition.

Deelnemer Bodensee Megathlon overlijdt tijdens zwemonderdeel

3athlon.be 1 month 1 week ago

Treurig en minstens even schokkend nieuws van de organisatie van de Bodensee Megathlon: één van de 2.000 deelnemers is afgelopen weekend tijdens het zwemonderdeel overleden. ,,We zijn ontzettend aangeslagen en zijn in gedachten bij de familieleden en vrienden van het slachtoffer”, aldus de organisatie in een eerste reactie. Het gaat om een 57-jarige atleet uit het Duitse Radolfszell…

Zwemmen, fietsen, skeeleren, mtb, lopen

Bij de Bodensee Megathlon zwemmen deelnemers 1.5 kilometer, fietsen ze 40,9 kilometer, skeeleren ze 19 kilometer, leggen ze 35,8 kilometer op de mountainbike af om vervolgens nog 10.2 kilometer hard te lopen. De overleden atleet kwam echter niet verder dan zeshonderd meter zwemmen, toen hij plotseling onder water verdween.

Reddingsdiensten massaal aanwezig

De reddingsdiensten werden volgens de organisatie onmiddellijk gewaarschuwd en gingen met maar liefst tien boten ter plaatse. Naast de reddingsboten werden negen duikers, een reddingshelikopter en een drone ingezet om de zwemmer te zoeken. Pas een paar uur later werd het inmiddels overleden slachtoffer onder water gevonden.

Wedstrijd meteen gestaakt

,,Dit was een grote schok voor het hele organisatieteam”, aldus de organisatoren die de wedstrijd meteen staakten. ,,De sportieve resultaten waren na dit incident niet meer relevant. We wensen de nabestaanden en vrienden van de overleden zwemmer heel veel sterkte toe en betuigen ons diepste en meest oprechte medeleven.”

Inmiddels heeft het Openbaar Ministerie aangekondigd dat er geen nader onderzoek zal worden gedaan naar het noodlottig ongeval, omdat er geen tekenen zijn van nalatigheid en er dus wordt uitgegaan van een medische noodsituatie.

Meeste overlijdens in zwemmen

Een maand geleden overleden ook twee triatleten tijdens het zwemonderdeel in de 70.3 Ironman Wisconsin. Toen hadden we ook aandacht voor een Amerikaans onderzoek over het aantal overlijdens in triatlons…

Twee triatleten overleden in 70.3 IM Wisconsin, meeste overlijdens zwemonderdeel

In beeld gevangen: NK halve in Klazienaveen

3athlon.nl 1 month 1 week ago

Het was een bijzonder Nederlands Kampioenschap op de halve afstand afgelopen weekend in Klazienaveen. We vertelden al over de prachtige prestatie van Sven Strijk en Yvonne van Vlerken, die de winst pakten en dus beide een jaar lang in een rood-wit-blauw fietsshirt mogen trainen. Ook spraken we met Milan Brons over de penalty die hij – net als drie andere atleten voorin de race – kreeg. Daarnaast maakten we nog onderstaande foto’s tijdens de race!

(Foto: André Kwakernaat) (Foto: André Kwakernaat)

 

The post In beeld gevangen: NK halve in Klazienaveen appeared first on 3athlon.nl.

Pages