Nieuws van de Nederlandstalige nieuwssites

Jubileumpje; Biathlon zonder sneeuw in Alphen; Stem nog eens op Iris – WTJ 756

Trikipedia 3 weeks 5 days ago


DONDERDAG – Een echt jubileumjaar is het niet en van mij had de Gastelse triathlonorganisatie er ongemerkt aan voorbij mogen gaan. Anderzijds is een bloemetje voor het geduldig wachtende thuisfront soms wel op zijn plaats. Hoe dan ook, deze week is het 35 jaar geleden dat ik me aansloot bij ’t Veerke. Toen nog jeugd- en jongerenwerk en in 1985 als onervaren clubje een kwart triathlon georganiseerd. De rest is geschiedenis. Onwillekeurig vroeg ik me af of er in ons land veel organisatoren zijn, die het ook al zo lang volhouden. Hendri Markvoort stond in 1985 aan de wieg van triathlon Holten, hij doet nog steeds volop mee. En Teun Edelman was een paar jaar eerder al in Nieuwkoop met de halve begonnen. Hij zit weliswaar niet meer in de organisatie, maar speakert er nog steeds. Rens van Grinsven is al 35 jaar vrijwilliger bij de Holland Triathlon in zijn Almere. Misschien zijn er veel meer, die dezelfde periode vol maken als ondergetekende. We horen het graag. Anderzijds word je wel weer met de neus op de feiten gedrukt: je wordt ouder papa.

Luchtdruk

Zeiden we maandag niet dat er ook nog een zomerse variant op biathlon was gehouden? Het was geen 1 aprilgrap, want Triathlonclub Alphen organiseerde het evenement afgelopen weekeinde in samenwerking met schietsportcentrum Alphen.. Hoe ging dat nou? Eerst liepen de deelnemers 1,5 kilometer hard, daarna in het schietcentrum opgelegd schieten met luchtdruk, vervolgens 15 kilometer fietsen, dan weer schieten en tenslotte nog eens 1,5 kilometer lopen. Fietsen en lopen was op de baan van wielervereniging Avanti.

 

De eerste drie waren bij de mannen Martijn, Joeri en Tjeerd. Anja (Verduin?), Gabrielle en Nicole waren de beste vrouwen in deze bijzondere combinatie. Achternamen vermeldt de uitslagenlijst niet. Wel heel veel tussen- en eindtijden. Het was volgens TC Alphen-icoon Gerard van Zeijl vooral een leuk experiment. En wie weet neemt het in de toekomst serieuzere vormen aan.


We naderen het Paasweekeind. Nog even via social media volop stemmen op Iris Dijkstra beste vrienden, want deze charmante triatlete maakt nog steeds kans om gekozen te worden in Expeditie Robinson. Van de afvalprogramma’s op televisie begrijp ik nooit veel, maar de eerste zeven zijn gekozen en Iris lijkt als achtste een belangrijke reserve. Maar ook in de herkansing kan ze nog in het avontuurlijke programma komen. Stemmen dus.


Dat stemmen en die verkiezingen hebben we – politiek gezien – net achter de rug. De democratie is in Nederland weer voor vier jaar veilig gesteld. Vanavond werden overal in het land gemeenteraden geïnstalleerd. Daar zat sowieso triatleet Sven de Langen bij in Rotterdam. Maar daarmee laten we de politiek toch weer een beetje los. WTJ moest er een beetje onder lijden.

Op de voorbeschouwing op de wedstrijden van het Paasweekeinde zoals de zwemlopen Het Lint en Utrecht, de eerste RBR-series in Oldenzaal, de tijdrit in Almere en eventuele buitenlandse wedstrijden komen we morgen uitgebreid terug.

Review New Balance 1500 T2

Trikipedia 3 weeks 6 days ago

 

Al bijna een jaar geleden waren de eerste spy-pictures van deze schoenenaan de voeten van Sebastian Kienle tijdens het looponderdeel van IM Frankfurt te zien. De nieuwe New Balance 1500 T2.

De 1500 T2 is gebouwd op dezelfde leest als de ‘gewone’ 1500 wedstrijdschoen. Wedstrijdschoen? Dus voor vrijwel iedereen meteen ongeschikt voor langere afstanden?

Integendeel, het is namelijk niet meteen een wedstrijdschoen die knetterlicht en dun is. Deze schoenen zijn echt gemaakt om ook de langere afstanden goed aan te kunnen. Het is zelfs 1 van de weinige wedstrijdschoenen, die voorzien is van een heel klein licht ondersteunend blokje aan de binnenzijde om het wegzakken van de voeten bij grotere vermoeidheid tegen te gaan. Het gaat mij te ver om het een echt anti-pronatie blokje te noemen, maar het geeft net een beetje meer steun dan wanneer het er niet in zit. Overigens loop ik zelf altijd op neutrale schoenen en heb helemaal geen last van dit blokje.

Als we beginnen bij de slijtzool dan zien we daar wat meer rubber dan bij echte wedstrijdschoenen om bescherming te bieden, waar je schoenen het snelst kunnen slijten.  Ook weer een signaal dat er duurzaamheid is gewenst en het gewicht net iets minder belangrijk is.

Maar eigenlijk is de tussenzool interessanter.  Deze heeft naast het eerder genoemde ondersteunende element een vrij specifieke teensprong. En juist deze teensprong in combinatie met de hardheid van de zool zorgt ervoor dat wanneer je op tempo aan het lopen bent je heel makkelijk en snel naar de voorvoelt rolt. Veel sneller dan in de meeste andere schoenen. Een veel gehoorde opmerking is dan ook dat zelfs lopers die wat moeite hebben om hun pasfrequentie op niveau te houden dat met deze schoenen geen enkel probleem vinden. Je gaat vanzelf mee in de rol van de schoenen en neemt automatisch een wat hogere frequentie aan.

Wel is het hierdoor lastiger om een langzamere training op deze schoenen te doen, maar dat is uiteindelijk ook niet het doel waarvoor ze ontwikkeld zijn. De NB 1500 T2 is bij uitstek een schoen die je inzet bij bijvoorbeeld bij een wekelijkse baan- of tempo/intervaltraining en natuurlijk in de wedstrijden.

In het eerste gevoel voelen ze wat hard in de zool, maar dat verdwijnt wanneer je er op aan het hardlopen bent. Dan merk je dat de schoenen ontwikkeld zijn om actief mee te lopen en om weinig energie verloren te laten gaan in teveel demping.

De tussenzool staat op een drop van 6 mm. Dat is op zich een prima keuze van New Balance omdat hiermee zowel hak- als mid/voorvoetlanders prima uit de voeten kunnen in dit type schoenen.

De echte triathlon-specifieke eigenschappen vinden we in het bovenwerk. De schoenen zijn voorzien van een goed ademend mesh dus overtollig over het hoofd gooien van water zal tijdens warme wedstrijden zijn geen probleem zijn. De opening waar je voeten doorheen is alsof je een sok aantrekt. In eerste leek de instap wat krap, maar ook hier merk je dat New Balance goed getest heeft.  Al na enkele keren trainen wordt de opening ruimer en wat wijder en krijg ik mijn voeten, zelfs nat, probleemloos door de opening heen. Zeker wanneer ik de heel-loop op de achterkant gebruik.

Het vastzetten van de voeten gebeurt door de BOA sluiting die op de zijkant van de schoenen bevestigd zit. De BOA sluiting is bekender van de wielrenschoenen, maar wordt steeds vaker ook op runningschoenen gebruikt. Niet altijd met evenveel succes omdat de locatie van de bevestiging nogal uitmaakt in het gevoel van de druk op de voeten. Bijvoorbeeld bij de New Balance Fuel Core Sonic wordt de hiel niet goed genoeg gefixeerd in de schoen. Dit gaat veel beter bij de  1500 T2. Je voelt de disc niet zitten en met 2 a 3 x draaien zit je vast in de schoenen.

De 3 ‘vingers’ grijpen je wreef vast en zetten die op hun plek zonder ergens een vervelende druk te geven, integendeel zelfs. De druk is dermate goed verdeeld dat het zelfs aangenaam is.

De pasvorm is medium. Niet heel smal, maar ook niet extreem breed. De meeste lopers gaan met de fit van de voorvoet wel uit de voeten kunnen. Het gewicht komt op 244 gram heren maat US 9. Dat maakt deze schoen ook meer een lightweight trainer dan een hardcore dun wedstrijdschoentje en kan daardoor ook een veel grotere doelgroep bedienen.

Zoek je een schoen waarmee je je intervaltrainingen en wedstrijden kunt doen,  dan heb je met deze New Balance 1500 T2 een specifiek triathlonmodel, waar je actief mee kunt lopen.  Voor € 130 heb je een meer dan uitstekende schoen.

 

De Grand Raid in 300 foto’s

3athlon.be 3 weeks 6 days ago

 

De Grand Raid van Nisramont was alweer een (sportief) feest waar zelfs wijzelf nog de gevolgen van voelen. Hoofdredacteur Hans Cleemput trok tussen het speakeren door rond op het parcours en bracht welgeteld 300 foto’s mee terug. Dus geniet mee van een impressie van 300 foto’s van een toch wel heel aparte, spectaculaire race met 4 km kajakken, 22 km mountainbiken, 8 km trail running, 11 km mountainbiken en 4 km run & bike…

#bwg_container1_0 #bwg_container2_0 .bwg_standart_thumbnails_0 * { -moz-box-sizing: border-box; box-sizing: border-box; } #bwg_container1_0 #bwg_container2_0 .bwg_standart_thumb_spun1_0 { -moz-box-sizing: content-box; box-sizing: content-box; background-color: #FFFFFF; display: inline-block; height: 180px; margin: 4px; padding: 0px; opacity: 1.00; filter: Alpha(opacity=100); text-align: center; vertical-align: middle; transition: all 0.3s ease 0s;-webkit-transition: all 0.3s ease 0s; width: 180px; z-index: 100; } #bwg_container1_0 #bwg_container2_0 .bwg_standart_thumb_spun1_0:hover { -ms-transform: scale(1.1); -webkit-transform: scale(1.1); backface-visibility: hidden; -webkit-backface-visibility: hidden; -moz-backface-visibility: hidden; -ms-backface-visibility: hidden; opacity: 1; filter: Alpha(opacity=100); transform: scale(1.1); z-index: 102; position: relative; } #bwg_container1_0 #bwg_container2_0 .bwg_standart_thumb_spun2_0 { border: 0px none #CCCCCC; border-radius: 0; box-shadow: 0px 0px 0px #888888; display: inline-block; height: 180px; overflow: hidden; width: 180px; } #bwg_container1_0 #bwg_container2_0 .bwg_standart_thumbnails_0 { background-color: rgba(255, 255, 255, 0.00); display: inline-block; font-size: 0; max-width: 960px; text-align: center; } #bwg_container1_0 #bwg_container2_0 .bwg_standart_thumb_0 { display: inline-block; text-align: center; } #bwg_container1_0 #bwg_container2_0 .bwg_standart_thumb_spun1_0:hover .bwg_title_spun1_0 { left: 0px; top: 0px; opacity: 1; filter: Alpha(opacity=100); } #bwg_container1_0 #bwg_container2_0 .bwg_title_spun2_0 { color: #CCCCCC; display: table-cell; font-family: segoe ui; font-size: 16px; font-weight: bold; height: inherit; padding: 2px; text-shadow: 0px 0px 0px #888888; vertical-align: middle; width: inherit; word-wrap: break-word; } /*pagination styles*/ #bwg_container1_0 #bwg_container2_0 .tablenav-pages_0 { text-align: center; font-size: 12px; font-family: segoe ui; font-weight: bold; color: #666666; margin: 6px 0 4px; display: block; height: 30px; line-height: 30px; } @media only screen and (max-width : 320px) { #bwg_container1_0 #bwg_container2_0 .displaying-num_0 { display: none; } } #bwg_container1_0 #bwg_container2_0 .displaying-num_0 { font-size: 12px; font-family: segoe ui; font-weight: bold; color: #666666; margin-right: 10px; vertical-align: middle; } #bwg_container1_0 #bwg_container2_0 .paging-input_0 { font-size: 12px; font-family: segoe ui; font-weight: bold; color: #666666; vertical-align: middle; } #bwg_container1_0 #bwg_container2_0 .tablenav-pages_0 a.disabled, #bwg_container1_0 #bwg_container2_0 .tablenav-pages_0 a.disabled:hover, #bwg_container1_0 #bwg_container2_0 .tablenav-pages_0 a.disabled:focus { cursor: default; color: rgba(102, 102, 102, 0.5); } #bwg_container1_0 #bwg_container2_0 .tablenav-pages_0 a { cursor: pointer; font-size: 12px; font-family: segoe ui; font-weight: bold; color: #666666; text-decoration: none; padding: 3px 6px; margin: 0; border-radius: 0; border-style: solid; border-width: 1px; border-color: #E3E3E3; background-color: #FFFFFF; opacity: 1.00; filter: Alpha(opacity=100); box-shadow: 0; transition: all 0.3s ease 0s;-webkit-transition: all 0.3s ease 0s; } #bwg_container1_0 #bwg_container2_0 .bwg_back_0 { background-color: rgba(0, 0, 0, 0); color: #000000 !important; cursor: pointer; display: block; font-family: segoe ui; font-size: 16px; font-weight: bold; text-decoration: none; padding: 0; } #bwg_container1_0 #bwg_container2_0 #spider_popup_overlay_0 { background-color: #000000; opacity: 0.70; filter: Alpha(opacity=70); } .bwg_play_icon_spun_0 { width: inherit; height: inherit; display: table; position: absolute; } .bwg_play_icon_0 { color: #CCCCCC; font-size: 32px; vertical-align: middle; display: table-cell !important; z-index: 1; text-align: center; margin: 0 auto; } #bwg_container1_0 #bwg_container2_0 .bwg_gal_title_0 { background-color: rgba(0, 0, 0, 0); color: #CCCCCC; display: block; font-family: segoe ui; font-size: 16px; font-weight: bold; padding: 2px; text-shadow: 0px 0px 0px #888888; text-align: center; } « 1 of 30 » function spider_page_0(cur, x, y, load_more) { if (typeof load_more == "undefined") { var load_more = false; } if (jQuery(cur).hasClass('disabled')) { return false; } var items_county_0 = 30; switch (y) { case 1: if (x >= items_county_0) { document.getElementById('page_number_0').value = items_county_0; } else { document.getElementById('page_number_0').value = x + 1; } break; case 2: document.getElementById('page_number_0').value = items_county_0; break; case -1: if (x == 1) { document.getElementById('page_number_0').value = 1; } else { document.getElementById('page_number_0').value = x - 1; } break; case -2: document.getElementById('page_number_0').value = 1; break; default: document.getElementById('page_number_0').value = 1; } spider_frontend_ajax('gal_front_form_0', '0', 'bwg_standart_thumbnails_0', '0', '', 'album', 0, '', '', load_more); } jQuery('.first-page disabled').on('click', function() { spider_page_0(this, 1, -2); }); jQuery('.prev-page disabled').on('click', function() { spider_page_0(this, 1, -1); return false; }); jQuery('.next-page-0').on('click', function() { spider_page_0(this, 1, 1); return false; }); jQuery('.last-page-0').on('click', function() { spider_page_0(this, 1, 2); }); jQuery('.bwg_load_btn_0').on('click', function() { spider_page_0(this, 1, 1, true); return false; }); function bwg_gallery_box_0(image_id) { var filterTags = jQuery("#bwg_tags_id_bwg_standart_thumbnails_0" ).val() ? jQuery("#bwg_tags_id_bwg_standart_thumbnails_0" ).val() : 0; var filtersearchname = jQuery("#bwg_search_input_0" ).val() ? "&filter_search_name_0=" + jQuery("#bwg_search_input_0" ).val() : ''; spider_createpopup('http://3athlon.be/wp-admin/admin-ajax.php?action=GalleryBox&tags=0&current_view=0&gallery_id=25&theme_id=1&thumb_width=180&thumb_height=180&open_with_fullscreen=1&open_with_autoplay=0&image_width=800&image_height=500&image_effect=fade&wd_sor=order&wd_ord=asc&enable_image_filmstrip=1&image_filmstrip_height=50&enable_image_ctrl_btn=1&enable_image_fullscreen=1&popup_enable_info=1&popup_info_always_show=0&popup_info_full_width=0&popup_hit_counter=0&popup_enable_rate=0&slideshow_interval=5&enable_comment_social=1&enable_image_facebook=1&enable_image_twitter=1&enable_image_google=1&enable_image_pinterest=0&enable_image_tumblr=0&watermark_type=none&slideshow_effect_duration=1&image_id=' + image_id + "&filter_tag_0=" + filterTags + filtersearchname, '0', '800', '500', 1, 'testpopup', 5, "bottom"); } function bwg_document_ready_0() { var bwg_touch_flag = false; jQuery(".bwg_lightbox_0").on("click", function () { if (!bwg_touch_flag) { bwg_touch_flag = true; setTimeout(function(){ bwg_touch_flag = false; }, 100); bwg_gallery_box_0(jQuery(this).attr("data-image-id")); return false; } }); } jQuery(document).ready(function () { bwg_document_ready_0(); });

Club40Kona verkent De Muur op 15 april

3athlon.be 3 weeks 6 days ago

De #BelgianClub40Kona blijft niet bij de pakken zitten. Bruce en zijn vrienden hebben een tweede sportieve bijeenkomst voorzien en het ziet er naar uit dat er dit keer veel meer dan zeven triatleten bij zullen zijn. Plaats van afspraak wordt provinciaal domein De Gavers van waaruit eerst de Congoberg en dan de Muur van Geraardsbergen worden verkend, oftewel het fietsparcours van de Skoda Challenge Geraardsbergen. Deze keer verwacht de Club40Kona ook extra vrouwen met naast Cai Lesaffer ook Stefanie Adam en Annick Vande Kerckhove. Ook Gijs Van Ranst sluit aan en Bruce onderhandelt met de broers Veldeman om hen ook mee naar de Muur te krijgen…

Club40Kona staat in het teken van 40 jaar wereldkampioenschap Ironman in Hawaii, maar vooral van nog meer beleving bij de Belgen. Wij brachten met 3athlon.be, Sportoase en Bioracer vorig jaar de Belgen al massaal samen tijdens de Nations Parade, allemaal uitgedost in het exclusieve Team Belgium t-shirt. Met Club40Kona gaan we nog een stap verder. Al vanaf de voorbereiding brengen we de Belgische Ironmannen en vrouwen samen om ervaringen uit te delen, tips en trics te krijgen, samen te trainen… Iedereen die gekwalificeerd is voor Hawaii is welkom, maar ook de triatleten die de ambitie hebben om in 2018 (of later) deel te nemen in Kona of die in eerdere edities de trip naar het mythische Big Island maakten. Afspraak zondag 15 april om 9 uur aan De Gavers waar twee rondes van 45 km gefietst worden op het parcours van de Challenge zodat je al kan wennen aan de Congoberg, de Vesten en de Muur. Aan het slot maken de triatleten een lus naar T2 en afsluiten doen we met koffie en mattentaarten

Ieper in nieuwe kleuren en met nieuwe naam: TDTI

3athlon.be 3 weeks 6 days ago

Wie in de openingswedstrijden van het seizoen in Herderen, De Haan en Geluwe op zoek ging naar het typische wit-blauw van het Triatlon Team Ieper van de laatste jaren, heeft lang mogen zoeken… TTI steekt vanaf dit seizoen namelijk in een volledig nieuwe uitrusting en die kreeg naast nieuwe sponsors ook een volledig nieuwe kleurzetting mee, én een nieuwe naam: TDTI. “Omdat bij ons de focus niet alleen op triatlon maar ook op duatlon ligt,” zegt Filip Lanszweert.

Het is een opvallende naamswijziging. In tijden waarin het woord duatlon steeds meer verdwijnt, zelfs in de nieuwe naam van de federatie: Triatlon Vlaanderen, voegt Ieper deze net toe aan zijn clubnaam. Nu is TDTI van origine een club met veel duatlongeschiedenis, onder andere dankzij de jarenlange organisatie van Geluwe, afgelopen zondag nog de seizoensopener in België van de duatlons op de weg. 

“We hebben deze winter niet stilgezeten,” legt Filip Lanszweert uit. “Het team veranderde van naam en werd omgedoopt tot TDTI, waarbij de focus niet alleen op triatlon maar ook op duatlon wordt gelegd. Het was voor de club meteen ook een reden om een nieuw logo en een verfrissend nieuwe cluboutfit te ontwerpen. Ook binnen het bestuur werden een aantal veranderingen doorgevoerd. En om helemaal mee te zijn met de nieuwe trends start het Ieperse TDTI vanaf mei ook met Start2Triatlon. Het doel is om een aantal beginnende triatleten klaar te stomen voor het orgelpunt van het seizoen, de Sportics Triatlon Ieper op 16 september 2018,” aldus Filip.

Ook de website van de club kreeg een nieuw kleedje, check het op tdti.be

Club40Kona traint samen in de Gaume

3athlon.be 4 weeks 1 hour ago

Vorige week kon u hier op 3athlon.be kennismaken met de eerste atleten die deel uitmaken van de Belgian Club40Kona… Zeven triatleten, waarvan vijf boven de 40 en waarvan zes triatleten nog dit jaar in Kona aan de start willen staan, trainden anderhalve week geleden een eerste keer samen tijdens een gezellig weekend in La Presbytere in de regio van de Gaume. 3athlon.be was er bij… Een sfeerimpressie:

Het is zoeken naar La Presbytere. Het statige herenhuis in het centrum van Chiny was de oude pastoorswoning, maar centrum is een groot woord voor Chiny en we zijn een gemeente verder voor we beseffen dat we Chiny voorbij zijn. Bij onze tweede poging wacht Olivier Cardoen ons op. De triatleet van team-XCD is niet het enige bekende gezicht. Binnen in het schitterend gerenoveerde huis stoten we meteen op Jim De Sitter. Die ontpopt zich naast fotograaf ook tot cameraman en heeft alvast één ding gemeen met de triatleten. Ook hij trekt dit jaar opnieuw naar Kona voor de hoogmis van de triatlon, dit jaar voor de 40ste keer, vandaar Club40Kona… Wat dat betreft kon de locatie die Bruno Clerbout op de kop tikte, niet beter passen. In de oude pastoorswoning treffen we een aantal subtiele Rooms-katholieke verwijzingen aan. En aangezien wij vol respect elk jaar getuige zijn van de hoogmis van de triatlonsport in Hawaii, hangt er tijdens het hele weekend dan ook een beetje een sacrale sfeer.

Maar er wordt ook genoeg gelachen… en veel getraind. Triatlon, en zeker op de lange afstand, is nog altijd vooral een individuele sport. Het initiatief van Bruce en Jim kan dan ook meteen op heel wat bijval rekenen. Je samen voorbereiden op het WK Ironman, met groepstrainingen, lekker samen eten en vooral heel veel ervaringen delen… Het levert alvast een topsfeer op. Wij genieten vooral van de anecdotes van een ervaren rot als Jean Moureau, luisteren vol aandacht naar regerend age group wereldkampioen Guillaume Montoisy en hebben het met Olivier Cardoen over de after party in wat ooit Lulu’s was. Bruno Clerbout is een op en top gastheer en als Sam Gydé en Cai Lesaffer binnenkomen, wordt het meteen vijf grader warmer in de ijskoude omgeving van La Presbytere.

Straks in Hawaii wacht de triatleten, die binnenkort nog meer gezelschap krijgen van onder andere Stefanie Adam, een temperatuur van rond de dertig graden. Het contrast vandaag kan niet groter zijn. Als wij toekomen is (bijna) iedereen terug van een pittig fietstochtje in de glooiende streek van de Gaume. Mooie slingerende wegen leidden hen langs haast uitgestorven dorpjes, of zo lijkt het toch. Geen hond die in het vriesweer en bij de flinterdunne sneeuw die valt, naar buiten wil. Tenzij onze triatleten, lekker warm ingepakt… Cai en Sam hebben nadien nog een fietstraining van drie uur op het programma staan en besluiten die binnen op de powertrainer af te werken. We kunnen hen geen ongelijk geven.

De rest trekt de loopschoenen aan… en muts… en handschoenen… Een klein duurloopje om alvast het metabolisme voor te bereiden op een door een plaatselijke cateraar voorbereide copieuze maaltijd (hoewel de pasta van Jim De Sitter ‘s middags ook al zwaar de moeite was). Al duiken onze lopers eerst nog even graag de sauna in om weer op te warmen. Nadien volgen een hoop Hawaii verhalen, waarvan u er hier de komende tijd heel wat krijgt te lezen en te zien.

Want samen met Jim hebben we ons in La Presbytere vooral zoet gehouden met een aantal diepte-interviews met deze gemotiveerde triatleten. Wij zijn er dan ook al van overtuigd dat de 40 jaar Ironman Hawaii in oktober 2018, zeker met onze Belgische triatleten, niet onopgemerkt zal voorbijgaan. En we blijven de #BelgianClub40Kona dan ook volgen de komende weken. Het tweede evenement staat ook al helemaal op de planning, in Geraardsbergen, maar daar leest u donderdagochtend alles over…

Overigens kwam in Le Presbytere ook Ring TV nog even langs voor een mooie reportage

Manon vijfde in 70.3 IM Philippijnen; Zwemloop Triple en Hellas; Zomertijdloop – WTJ 755

Trikipedia 4 weeks 4 hours ago

WOENSDAG – Laten we ook de 70.3 Ironmans niet vergeten. Er was er weer eentje op zondag. In het Philippijnse Davao. De tiende editie zelfs al van deze race onder het Ironman-label, al was het de voorgaande negen jaar in Lapu Lapu City te doen. Nieuw parcours, maar met de Mexicaan Mauricio Mendez een vertrouwd gezicht bij de prijsuitreiking. Vorig jaar nog tweede achter Tim Reed, nu waren de rollen omgekeerd. Tim van Berkel werd drie minuten na de Mexicaanse crosstriathlonspecialist derde.

De vrouwenwinst ging naar Radka Kahlefeldt-Vodickova, getrouwd met Brad maar nog altijd uitkomend voor de Czech Republic. Manon Peters kwam een uurtje later als 26e vrouw over de meet, in haar F30 vertaald was dat een vijfde plaats. Eind vorig jaar was ze op de 703. In Malaysia ook al eens vijfde F30 geworden. Manon is – zoals we dat noemen – een expat. Wonen en werken in Azië. En daar ook sporten. Marinus Mulder was de enige Nederlandse man in het 1300 triatleten tellende deelnemersveld. Hij werd 191e in totaal.

De X-Terra in het Argentijnse San Juan was een prooi voor de Nieuw-Zeelandse pro Kieran McPherson en de Mexicaanse Fabiola Corona. Tip voor onze Belgische collega’s, want Anne-Sophie Marechal kwam als tweede over de finish van deze Xterra.


Dan kijken we alvast vooruit naar 1 april – altijd een dubieuze datum natuurlijk – voor de zwemloop van USTV Triple, de Utrechtste studenten triathlonvereniging. Voor de aanvraag van vergunningen en dergelijke valt de zwemloop nog onder de vlag van Hellas Utrecht, waar nauw mee samengewerkt wordt. Marijn de Jonge, Marco Glastra en Peter Res hebben de zwemloop vooral opgezet om jeugd en studenten te activeren richting de triathlon. Bedoeling is een goede jeugdafdeling van de grond te krijgen, een topgroep en een studentengroep. De zaak is op de rails gezet en de studenten trainen nu inmiddels richting het Nederlands Studenten Kampioenschap. Marco en Marijn mochten een kijkje in de keuken nemen van clubs in Leeds en Loughborouh. ,,Hun aanpak inspireert enorm’’, aldus Marijn.


De jeugdleeftijd voor de zwemloop is omlaag gehaald. Ook kinderen van 8 tot en met 11 jaar zijn welkom, zodat ook Wijnalda junior mee kan doen. Dirk heeft ook ambities om de jeugdafdeling meer vorm te geven en voor zijn bedrijf Olympos hoopt hij op termijn op een grotere fitnesszaal. Utrecht verdient ook een zwemplas en roeibaan, zodat sporten voor studenten van Universiteit en Hogeschool gestimuleerd worden meer te bewegen. Mooi initiatieven dus in de Domstad. Zwemmen is op de eerste aprildag in zwembad Krommerijn (50 meter), hardlopen aan de rand van het landgoed Amelisweerd. De jeugd van 8-18 jaar start om 9.30 uur, daarna is de atleten-zwemloop en de studenten-zwemloop. Laagdrempeligheid is het toverwoord. In de organisatie participeren naast Triple en Hellas ook de Utrechtse Heuvelrug Triathlon, LABC en zwembad Krommerijn. Info: zwemloop@hellastriathlon.nl

Dat is het even voor vandaag vrienden. Zoals bekend is het op de woensdag na invoering van de zomertijd tijd voor de Zomertijdloop. In Oud Gastel. Bekend terrein voor de redactie van Trikipedia. En met de after-party erachteraan kunnen we erna absoluut geen WTJ meer eruit rollen.

De vijf van Lotte; RBR Geluwe met Daan, Marina en Shirin; Grand Raid Nisramont – WTJ 754

Trikipedia 4 weeks 8 hours ago

DINSDAG – Uitgangspunt van WTJ is altijd de positieve benadering van elke sportprestatie op elk niveau. Naarmate iemand beter presteert leggen we de lat vanzelf ook wat hoger. Als Rachel Klamer in de volgende World Triathlon Series zonder gekke dingen onderweg niet bij de eerste twintig zit, dan valt dat haar (en ons) tegen. En als een atleet van zichzelf op social media schrijft, enorm teleurgesteld te zijn, dan maken we er geen hallelujah-story van. Realisme is de meeste triatleten niet vreemd. Dat de algemene sportjournalistiek anders tegen de 21e plaats van Donald Hillebregt in Nieuw-Zeeland aankijkt dan wij, is ook logisch. Daar is kwalificatie voor de Olympische Spelen de graadmeter.


Dat we tegelijkertijd nooit alle oorzaken onmiddellijk kennen, moge ook helder zijn. Op zondagavond baseren we ons vaak op de uitslag en de eerste feiten ‘uit koers’. Een dag later weten we al meer. Zoals met Lotte Wilms in haar tweede World Cup. Ingesloten in een groepje bij het zwemmen en bij het fietsen ook nog eens een aflopende ketting. Zelf hersteld, maar vervolgens moederziel alleen het loopnummer afgelegd. Ja, daar is geen kruid tegen gewassen. We schreven al wel dat Lotte in de aanloop naar haar WC-debuut in Mooloolaba vijf kleinere triathlons gedaan had en ze ook allemaal gewonnen. Voor degenen, die (net als ik) alles bijhouden, is dit het rijtje: Kurnell bij Sydney, South West Rocks, Husky, Newcastle en Coffs Harbour. Hoeveel triatleten zullen na de eerste vijf wedstrijden op 100 procent score staan?

Oranje Boven


Zondag al aangestipt, in deze aflevering ook beeldmateriaal erbij. Het gebeurt immers niet wekelijks dat Nederlandse duatleten onze zuiderburen op hun grondgebied de baas zijn. Zondag wel. In Geluwe was het Oranje Boven met Daan de Groot en Daan Schouten als de nummers één en drie in de wedstrijd. Bovendien slaagde Marina van Dijk in haar opzet: een rustige wedstrijd uitzoeken en die vervolgens winnen. Harmke Vanblaere was haar enige tegenstandster, maar de Vlaamse deed er drie kwartier langer over.


Fietsend over de kasseistrookjes van de Molenhoek rondom Geluwe zou Daan de Groot het ook in de Vlaamse voorjaarsklassiekers wellicht niet slecht doen. Tja, je hebt een wiskundeknobbel of je hebt hem niet hè. Het leverde de Hellas-atleet de volle winst op in een seizoen waarin Daan vaker in duathlons te zien zal zijn. Zo heeft hij het EK al in zijn programmering opgenomen. Naast zijn drie podiumplaatsen op de NK’s van de afgelopen jaren was de 010-Rotterdam winst vorig jaar zijn grootste overwinning op duathlongebied. Daar komt nu de Vlaamse openingswedstrijd bij. Hij klopte de Belgische triatleet Pieter Duyck, een week eerder ook tweede in Geel. Koen van Rie liep het hardst, maar viel toch buiten het podium, want een tweede hardfietser uit ons land drong ook de top drie binnen. Daan Schouten is pas vorig jaar serieus aan duathlon gaan doen, maar hij klokte hier al de derde tijd.

Kasseien


Nog meer Nederlandse succes in Geluwe want de juniorenwedstrijd over hetzelfde kasseiparcours werd gewonnen door Shirin van Anrooij. Ja, als iemand het gewend is om over onverhard of geaccidenteerd terrein te fietsen, dan is het de Kapelse wel. Mooie winst op Lynn Vermeiren, onderling verschil een minuutje of vier. Mika Vekemans was beste bij de jongens.
Blijft uit België nog over de Veloopzwem (stel je toch eens voor dat het woord triathlon nooit was uitgevonden, dan was het zwemveloop gaan heten) in de kustplaats De Haan. Een topper van formaat in deze recreatieve wedstrijd, want Pieter Heemeryck ging er met de winst vandoor. Bij de vrouwen prolongeerde Jolien Vandemoortele haar zege van vorig jaar. Beste Nederlander in deze kust-klassieker was Wesley Mols op een 32e plaats.

Dringen met de kajaks op de Ourthe


En dan was er de Grand Raid Nisramont/La Roche. Een ook in ons land razend populair evenement. Er stonden zondag liefst 42 Nederlandse koppels aan de start van deze kano, mountainbike en crosscountry-combinatie. Een spectaculair en tegelijk chaotisch gezicht: al die kajaks op kronkelriviertje de Ourthe, die allen tegelijk uit de startblokken schieten en zich proberen een weg door het water te banen. Geluk is daar ook een beetje factor in. Eenmaal ABT-end en hardlopend komen de beste duo’s toch wel naar voren. In deze edities was dat toptriatleet Tim van Hemel met partner Lucas Vandeynze. Beste Nederlandse koppel eindigde bij de mannen 39e Roland Wessel en Thilo Varenhout, direct erna gevolgd door VZC-duo Jim Otter en Gerard van de Grift en op de 41e plaats Toon Dierckx en Thijs de Meester. Bekende triatleten als Jos Broeren, Robin den Oudsten, Tommy Obst, Richard de Boer en Pieter Iedema deden ook mee. Groot succes voor de Nederlanders in de mix-categorie. Bastin van Alten en Sanne van Paassen stegen een plekje ten opzichte van vorig jaar en wonnen nu. Dat ging dan weer ten koste van Riikka Vreeswijk-Kelja samen met haar Franse compagnon Romaric Delepine. En om het Hollands feestje nog completer te maken finishten Corné Kool en Saskia Elemans namens VZC als derde en werden Annelies van de Zwart en en Hans van Delft vierde. Arie de Jong finishte met Petra Mulders als achttiende en daartussen kwamen ook Martine van Aalst met Rudo Verhoef en Dieuwertje Bax met Paul Bierman nog in de top twintig. Bij de dameskoppels moest Annemarie Rustenburg halsoverkop op zoek naar een nieuw maatje. Corine Nelen aarzelde, want het kanovaren en mountainbiken zijn niet echt haar ding. Maar ze zei ja, vond het leuk en dat alles resulteerde in plaatst twee. Op de korte afstand was er bij de mix-teams een derde plaats voor Fabian Buysrogge en Gwendolyn de Deyne. Bij de dames behaalden Mieke Kollenburg en Jacomina Eijkelboom een fraaie tweede positie.

 

Nog heel even terug naar 17 maar, Costa Teguise. De op één na langste afstand leverde niet alleen twee top tien klasseringen bij de mannen (Bjorn van Vliet en Rens de Ridder) op, ook Leanne Fanoy deed mee. Ze werd achter de Belgische topatlete Amber Rombaut tweede. Yvette van Wegen finishte op de sprint afstand als vierde.


Toch weer een drukke week, want terwijl we de loopwedstrijden uit het weekend nog niet hebben behandeld, is het woensdagavond 28 maart al weer tijd voor de Gastelse Bol Training en Advies Zomertijdloop. Nog snel aansluiten? Het kan. We starten om 19.00 uur op de Markt in Oud Gastel.

Grand Raid als sierduiker

3athlon.be 4 weeks 1 day ago

Als 40e finishte het 3athlon.be-Sportoase team (foto: 3athlon.be/Hans Cleemput)

Augustus 2013, het lumineuze idee kwam te binnen om samen met Sheba een tripje met de MTB te doen in de Ardennen. Na het afschuimen van verschillende GPX files viel ons oog op een ritje van Solosride, tags bevatte onder andere ‘niet-technisch’, ‘beginner’ en andere geruststellende woordcombinaties. Een geluk, want buiten de bossen van Waasmunster is mijn MTB ervaring hetzelfde als de hoogte van het strand van Oostende bij eb. Daar toegekomen bleek dat er nog een categorie onder ‘beginner’ zou moeten bestaan. Op 10km tijd had ik meer op de grond gelegen dan op het zadel gezeten en had ik mijn heup op zodanige wijze tegen een rots geparkeerd dat de bursa ontstoken was en ik een paar maand sportief droog zou komen te liggen.

Daar begon én eindigde mijn liefde voor de combinatie MTB en Ardennen. In februari 2017 heb ik nog een poging gewaagd, minder dramatisch van afloop, maar bekoren kon het me nog steeds niet.

Op het einde van vorig jaar kwam het heugelijke nieuws dat wij bij 3athlon.be uitgenodigd waren om deel te nemen aan de Grand Raid van Sportevents. 4km kajak, 22km MTB, 8km trail run, 11km MTB en 4km run & bike. De aandachtige lezer is hier twee pijnpunten tegengekomen. Kers op de taart : op zaterdag mochten we deelnemen aan de Team Trail, een trail run van 8km waarvan later zou blijken dat het op hetzelfde parcours als zondag was.

Ja-knikker dat ik ben, of gemakkelijk te overtuigen met het ‘gij kunt da ni’-argument, toegezegd en zo geschiedde…

Zaterdag, Team Trail

Het eerste team-event van het team-weekend vond plaats op zaterdag, de Team Trail. Een ye-olde trail run die in duo afgewerkt diende te worden over een afstand van 8, 16 of 27km. Hans Cleemput en mezelve opteerden voor de kortste afstand. Of deze beslissing geïnspireerd werd door het gebrek aan trail-ervaring of aan het gebrek aan voorbereiding laat ik in het midden, net als Iggy, die was ook in het midden. Wat ons in één klap het enige trio van de bende maakte.

Our guys in action this weekend, part 1: Team Trail of @sporteventsbe , good luck!!! @sportoase #3athlonBE #TrailRunning #TrailRunners #TeamTrail #RunnersLab #Scott

Een bericht gedeeld door 3athlon.be (@3athlon.be) op 24 Mrt 2018 om 3:24 (PDT)

Starten deden we aan het voetbalveld van Bérismenil, op een lange geasfalteerde klim. Dit wordt een eitje. Of niet? Rechts een veldwegje in draaien, verse chocomousse draaien door Iggy, daar gaat ons klassement! En de uitdaging voor Hans om onder het uur te duiken… Vanaf dit punt was het een trail de naam waardig, afdalen door het bos, dartel huppelen over de winterbedding van de Ourthe, hellingen op en af klefferen waarvan je het einde niet ziet en de hellingsgraad groter is dan de maat van je loopschoenen. Vergezichten over het adembenemende Ardeense landschap en de kronkelende Ourthe. Mijn eerste trail run, en ik heb het gevoel dat dit niet mijn laatste zal zijn. Als vastgeroeste betonvreter moet ik toegeven dat ik het mentaal en fysiek een verademing vond om op dergelijk parcours te lopen.

Grand Raid op zondag

Heelhuids over de meet gekomen was het tijd om te rusten. De volgende dag was het moment gekomen om m’n demonen te trotseren. De Grand Raid. Ditmaal werd het team dooreen gehaald, het was niet met Hans, maar met Gert-Jan D’haene dat ik aan de start zou verschijnen. Maar eerst de voorbereiding, want er waren enkele bonusvragen die opgelost dienden te worden. Hoeveel druk op de banden? Wat met bevoorrading en eten on-the-go? En, gezien het die ochtend bij vertrek -1°C was, hoeveel lagen kledij zullen genoeg zijn in de boot, zonder te veel te zijn op de MTB? Ervaringsdeskundige Wouter Vander Mast schatte onze nodige bandendruk op een 2bar, kledij was een slag in het water, zonder koude handen te krijgen dankzij de handschoenen van Sealskinz. Dunne of dikke sokken? De voeten zouden in ieder geval nat worden en er waren meerdere modderstroken op het parcours. Gezien de dunne, witte, sokken daarna vuilbak-proof zouden zijn werd geopteerd voor dikke, waterbestendige sokken, eveneens van Sealskinz. Hoewel de sokken er stug uitzien en de vrees voor bleinen pertinent aanwezig was, heb ik mij de keuze niet beklaagd. M’n voeten waren nat, maar op geen enkel moment hebben mijn tenen koud gekregen.

How to keep your feet warm and comfortable during the @sporteventsbe Grand Raid. @sealskinzinsta, review coming soon.

Een bericht gedeeld door 3athlon.be (@3athlon.be) op 25 Mrt 2018 om 6:37 (PDT)

Laat ons zeer kort zijn over het kajakken. Niets voor ons. Mooi synchroon aan het paddelen, maar amper vooruit raken, daar is zowat alles mee gezegd. Bij de laatste teams van onze wave waren we op het moment dat we onze boot uit het water sleurden. Op dat ogenblik bleek dat onze keuze om licht gekleed te water te gaan een voordeel was, we dienden enkel naar onze fiets te huppelen en op te stappen. Vlotjes 10 ploegen ingehaald!

En toen kwamen die demonen voor de eerste maal. Al bij al moet ik toegeven dat het best wel meeviel, mede dankzij de ervaring van de organisatie. We hadden een beetje de vrees dat we, gezien onze erbarmelijke kajak prestatie, op een veredelde toertocht terecht zouden komen: in de massa, opgehouden op single tracks en uitermate gefrustreerd. Niets was minder waar, de eerste kilometers waren overwegend bredere (grind)banen waar inhalen geen halsbrekend kunstje was. Het moment dat de meer technische passages zich aandienden was het pak al zodanig uitgedund dat ik, mede dankzij menig tuimelperte, de hinderende factor op het parcours geworden was. Mijn vrees voor de Ardennen kwam terug boven, maar er was geen weg terug. Knop af en blijven gaan tot de finish. Al bij al ging het eerste MTB nummer relatief vlot, we schoven gestaag op in het klassement en de verkenning van de dag voordien was nog niet eens uitgebaat!

De start van de scherprechter: MTB #2 (foto: 3athlon.be/Hans Cleemput)

De tijd was rijp om de vruchten te plukken van de inspanning van zaterdag. De trail run zette we aan op een strak, maar niet dodelijk tempo, wetende wat komen zal. Ook hier werd ploeg na ploeg opgeraapt en werden we door niemand uit de achtergrond verrast. Op een run van 8km is het moeilijker om het veld uiteen te slaan voor de aankomst van de singletracks (hoewel dit voor het overgrote deel al op de fiets gebeurd was), dus werden we langs de oevers van de Ourthe meermaals opgehouden door ploegen die óf de technische passages al wandelend dachten te trotseren óf die hun kruit al verschoten hadden op de fiets. ‘Lopen of opzij’ werd de leuze die ritmisch gescandeerd werd. Ondanks deze hick-ups konden we het tempo er in houden en de run afwerken in een tijd die ons de dag voordien de overwinning gebracht zou hebben.

Een tweede maal die demonen dan maar. Een ezel ben ik dus al zeker niet. Ditmaal was het parcours minder technisch, maar de vermoeidheid was in het lijf gekropen. En vermoeidheid doet je fouten maken. Na de valpartijen uit de eerste rit verliep het schakelen al niet te vlot meer, wat resulteerde in een totaal van zesmaal een afgesprongen ketting, combineer dit met door de modder te proberen cruisen en je raadt het al: nog een kusje aan de Ardeense bodem op een plek waar niemand het verwachtte. GJ was jaloers op mijn grondige affectie en besloot dan maar sierduikersgewijs zichzelf in een zijarm van de Ourthe te parkeren. Zo was ie in één tijd weer proper ook. Dankzij onze gravitationele intermezzo’s moesten we een paar van onze zuurverdiende plaatsen prijsgeven, maar het klassement hadden we al laten varen. Finishen was het hoofddoel geworden, en bij voorkeur in het eerste kwart.

Als dessert mochten we de run & bike verorberen. Hoewel ik persoonlijk de naam run & bike een beetje ongelukkig gekozen vond. Waar je normaal binnen een 15m van je teamgenoot moet blijven was het hier blijkbaar zaak om met de MTB een mooie voorsprong uit te bouwen, je fiets te dumpen en je vervolgens laten inhalen door je (ex-)loper die daarna hetzelfde deed. Eerder een haasje over dus. Na ons anderhalve kilometer hierin druk gemaakt te hebben zijn ook wij gezwicht. Vals spelen is winnen, hoewel de winnaars al een drie kwartier binnen waren.

Als 40ste kwamen we de meet over gestrompeld. Moe? Zeker. Voldaan? Ook. Klaar voor de volgende editie? Ik niet echt, ik zal nooit een MTB-er worden, het trail lopen daarentegen vond ik de max. Daar zien ze mij nog op terug.

Vliegende reporters Gert-Jan D’haene en Tom Verelst (foto: 3athlon.be/Hans Cleemput)

Het seizoen werd geopend met een dubbelslag. Symbolisch zou het mooi zijn om ook zo te eindigen. Een idee zit al in m’n hoofd, over de concrete uitwerking dient nog nagedacht en onderhandeld te worden. Is er niet zo een nieuw evenement aan het zeetje dat deze mogelijkheid biedt?

Spannende tweestrijd in cross duathlon des Lacs

3athlon.be 4 weeks 1 day ago
In Vlaanderen sloot Geel-Bel vorige week het cross duatlon seizoen af, maar de specialisten konden nog een weekje langer genieten van het offroad gebeuren met de Waalse seizoensafsluiter aan het Bike Parc van les Lacs de l’Eau d’Heure. Het werd een zonnige, snelle en vooral spannende editie met een tweestrijd tussen Lucas Pollet en Romain Debry. Masters Kevin Strubbe en Didier Vandenbosch deden het ook uitstekend.   De cross duathlon des Lacs was aan zijn 2de editie toe. Terwijl het vorig jaar sneeuwde was vandaag de zon van de partij. Deze wedstrijd speelt zich af op en rond het ‘Bike Parc’ van Lacs L’eau D’heure. Een ideale locatie om een fantastisch parcours uit te stippelen. En dat deden de organisatoren ook. De vele singletracks en zelfs een deel van het aangelegde Bike Parc werden netjes verwerkt in de 5-20-2.5 sprintformule. Het werd uiteindelijk een loodzware wedstrijd met voorin een strijd met het mes tussen de tanden.     Om 10u45 werd het startschot gegeven en werden de atleten direct, langs de singletracks, het bos ingestuurd voor 2 ronden van 2.5 km. Vooraan ontstond direct een kopgroep met 4 man. Xterra atleet Romain Debry kwam uiteindelijk als eerste de wisselzone binnen. Samen met Lucas Pollet konden ze licht afgescheiden aan het fietsen beginnen. Kort na hen volgden Michael Gillain en Boris Rolin. Na hen liep een groepje de wisselzone binnen met daarin Kevin Strubbe en Europees kampioen (50+) crosstriatlon Didier Vandenbosch. Het selectieve fietsparcours met tamelijk wat hoogtemeters en technische passages zorgde voor een schifting. Toch bleven de twee leiders samen. En gingen ze de overwinning bevechten in de afsluitende 2.5 kilometers lange slotrun. 2 minuten na het kopduo kwam Gillain als 3de de wisselzone binnen. Kort gevolgd door Rolin, die vorig jaar de volledige triatlon van Vichy wist te winnen in zijn age group en 8ste werd in de scratch. Kevin Strubbe was van een 9de plaats, dankzij een sterk fietsnummer, opgerukt naar een 5de plaats. Matthias Evrats volgde op 15 seconden.   Debry, die begin deze maand nog de crossduatlon van Boulzicourt wist te winnen, moest uiteindelijk nipt de duimen leggen voor Pollet. Een kleine 2 minuten later liep Gillain als 3de binnen. Rolin werd 4de. Strubbe moest eerst nog het gezelschap van Evrats dulden maar wist dan toch nog de 5de plaats naar zich toe te trekken en zette Evrats nog op een 22tal seconden. Het leverde Kevin de overwinning op bij de H40. De 52-jarige Didier Vandebosch finishte nog sterk op een 8ste plaats en pakte de winst bij de H50.    Sinead Doran, die zich ook al liet opmerken tijdens het BK cross duatlon in Retie, won bij de vrouwen voor Geraldine Cornet en Magali Saingery. Sofie Foulon werd vierde en eerste veterane.   Met dank aan Kevin Strubbe voor het uitgebreide verslag en de foto’s   Uitslag  

Pages