Nieuws van de Nederlandstalige nieuwssites

Hylke Sietzema ; De kopzorgen van een triatleet (3)

Trikipedia 1 week 6 days ago

Hét doel van Hylke Sietzema; Frysman 2019, nadert met rasse schreden. Deel 3 van zijn verhaal:

Over columbus, het ei en Jip

Niets is menselijker dan willen wat men niet kan hebben. Het lijkt onmogelijk voor mij geworden nog een hele triathlon te volbrengen en daarom ga ik het doen. 6 juli aanstaande sta ik aan de start van de Frysman, één van de drie triathlons over de ironman afstand die Nederland rijk is. 3,8 kilometer zwemmen in het IJsselmeer, 180 kilometer fietsen door het glooiende Friese Gaasterland, afgesloten met een marathon. Fysiek ben ik er meer dan klaar voor, van mij mag het morgen gebeuren. Zal m’n hoofd en m’n gezondheid meewerken? Dat is een intern probleem en externe factor. Daar heb ik geen controle over en merk ik na de 180 kilometer stampen op de pedalen.

De onaangename verrassing van Almere is nu 4 jaar geleden. Het was een bewuste keuze om erna mijn eigen triathlonleven op een laag pitje te zetten en de volledige focus te leggen op de coaching van sporters en de ontwikkeling van mijn bedrijf Tri2one Coaching. Je kunt onmogelijk alle balletjes tegelijk hoog houden en om mijn triathlondroom Tri2one Coaching tot een succes te maken moest er veel gebeuren. 4 jaar terug was ik de eigenaar van een prachtig Fitnesscentrum in Aalsmeer, had ik een bedrijf in personal training en coaching van triatleten, werd ik papa en deed ik zelf graag een triathlon. Toen ik op mijn 21e eigenaar werd van Fitness Aalsmeer was dit een kleinschalige fitnessclub met een paar werknemers. Zelf was ik zeer actief op de vloer en vond het geweldig om onze klanten te helpen met het behalen van de sportieve doelen. Enkele jaren later groeide dit uit tot een nieuwbouwproject, bijna 40 werknemers en het daarbij behorende kantoor- en management werk. Natuurlijk een uitdaging, maar de gebeurtenissen rondom je gezondheid doen relativeren. Wat is nu écht het belangrijkste? Natuurlijk, doen waar je passie ligt en waar je goed in bent. Het plan werd gemaakt en nieuwe doelen werden gesteld: binnen 5 jaar toonaangevend zijn met Tri2one Coaching, met een test- en trainingscentrum waar we triatleten van a tot z kunnen begeleiden naar hun triathlondroom. Trainen, testen, zwemmen en clinics, alles onder het eigen en hetzelfde dak. Zó verschrikkelijk gaaf dat dit ruim 2 jaar later al gerealiseerd was!

Natuurlijk heb ik enkele triathlons gedaan. In het voorjaar van 2016 mislukten beide pogingen een halve triathlon tot een goed einde te brengen. Exact hetzelfde gebeurde bij het afstappen van de fiets: de enorme pijnscheuten in dat verdraaide hoofd. Toen ik bij de triathlon in Huizen mezelf betrapte op totale gelatenheid en het ontbreken van plezier heb ik de triathlonfiets tijdelijk in de spreekwoordelijke wilgen gehangen. Tijdelijk, want één ding wist ik zeker: de handdoek gaat niet in de ring. De tijd was er destijds gewoon niet naar. Settle het bedrijf, wacht tot Karsten naar school gaat in mei 2019 en laat de honger rijpen tot vraatzucht. De knowhow is er, de perfecte faciliteiten zijn er, en die vraatzucht, pfoe, ik lust ‘m rauw!

“Hylke, hoe gaat het met je”

“Goed, dank je wel”

 

De rest van de derde blog vind je hier 

Danne op weg naar de Norseman (deel 1)

Trikipedia 1 week 6 days ago

Ergens in het najaar van 2018 kwam het bericht: Danne Boterenbrood gaat de Norseman doen. We wisten dat de veelvuldig kampioene nog altijd haar wedstrijdjes meepikte, maar deze zagen we niet aankomen. Toch gaat het er van komen. Op weg naar die extreem zware uitdaging neemt Danne ons mee in haar voorbereidingen of de zijsprongetjes in haar leven. Is Daan onze duathloncolumnist, dan wordt Danne het wellicht voor triathlon. Klinkt goed Daan/Danne. En dat op D-Day. Vandaag deel 1.

 

Ik kijk op m’n horloge, een beetje vertwijfeld en niet voor de eerste keer. 800 meter opgeschoten sinds de laatste keer dat ik keek. Dat lijkt inmiddels minuten geleden en dat is het misschien ook wel.  Lopend zou dat nog wel aardig zijn, maar ik zit op een fiets. Ik kijk naar beneden en zie twee modderige benen harken op de pedalen. Ik schakel de voorvering uit en ga nog maar weer eens staan. Duwen, trekken, duwen… trekken.

Het is zaterdagochtend, een uur of tien en ik zit in the middle of nowhere in een triatlonpakje op de mountainbike. Vanochtend om 8uur ging het startschot voor de La Roche XL Triatlon, aan de voet van het stuwmeer van Nisramont. De opdracht voor vandaag: 1km zwemmen, 100km ATB en 10km trailrun. Ik wist dat het zwaar zou worden, maar dit parcours is sadistisch. Met 3000 hoogtemeters in 100 kilometer gepropt is het een helse klus, maar toch moet ik van binnen gniffelen. Die Belgen en hun lef om een onmogelijk parcours neer te leggen. Haal je het niet binnen de tijd of vind je het te zwaar? Jammer dan. Dit is wat het is. Vandaag is het genieten, ik ben goed voorbereid en in mijn element.

Op 30 oktober vorig jaar appte ik oud trainingsmaat en vriend Jacob Veenstra. Weinig koetjes en kalfjes in het noorden, dus dat ging als volgt:

DB: ‘He Veenstra, mag ik je wat vragen?’

JV: ‘Jij altijd, Boterenbrood’

DB: ‘Norseman, Inferno of Embrunman. Met max 12u training per week.

A. Haalbaar? B. Welke? C. Wil je me helpen?’

JV: ‘A: Ja. B. Norseman – Embrunman – Inferno. C. Natuurlijk, lijkt me supervet.’

Zo gezegd, zo gedaan. Ik hoefde niet lang na te denken, koos de Norseman en werd ingeloot, al lonkte Embrun ook. Maar liever kou dan hitte en het feit dat alleen de eerste 160 man de illustere Gaustatoppen op mogen hakte de knoop door. Na een jaar zonder triatlon, maar vooral veel mountainbiken en weinig wedstrijden wilde ik weer terug naar mijn eerste liefde. Ik had de drie disciplines en de wedstrijden gemist. Inmiddels had ik ruim een half jaar niet meer gelopen of gezwommen en dat maakte de eerste maanden in de herfst taai. Ik klokte in september eens een 100 meter in het zwembad en keek met afgrijzen naar de tijd. Er was werk aan de winkel.

Het lopen kwam vrij vlot weer terug en na een paar maanden herkende het lichaam de gekke routine van drie sporten. Ik haakte mijn karretje weer aan in de Ferro Mosae-trein en de aftrap in de Eredivisie in Almere was als vanouds. Nog altijd zij aan zij met good-old trainingsmaatje Sarissa de Vries waren er maar weinig woorden nodig.

Ook vandaag wordt er weinig gesproken in de bossen van de Ardennen. Na opnieuw een meedogenloze klim kom ik boven en zie ik een waarschuwingsbordje met een mannetje dat van de berg valt. Dat kan maar een ding betekenen. Vering aan, kont op het achterwiel en samen met een van mijn oude SMO-maten jump ik de afdaling in. Beneden slaak ik een kleine overwinningskreet. Het hele fietsparcours kost uiteindelijk bijna 6 uur en omdat ik niet precies weet hoe het met de voorsprong staat, ren ik als een opgejaagde haas nog 10km door de bossen. Overal zit modder, slijm, zweet en aangekoekte gelletjes. De laatste kilometers gaan omhoog en langzaam vernauwt het bewustzijn. Wat erover blijft is tellen; kilometers, passen, bomen. Ik tel alles tot na 7 uur wedstrijd eindelijk de finish in zicht komt.

Eenmaal weer boven Jan en anderhalve liter La Chouffe rijker maak ik de balans op en ben ik blij de mentale grenzen weer eens te hebben verkend. Van horen zeggen kan dat in Noorwegen nog wel eens van pas gaan komen. Vi sees igjen!

 

 

 

Johan en Janien winnen Ter Apel; De acht 70.3 Ironmans van het eerste juniweekend – WTJ 1192

Trikipedia 1 week 6 days ago

WOENSDAG – Prima winnaars in de sinds 2015 in ere herstelde triathlon van Ter Apel. Op en rond camping Moeskesgat (nostalgie voor schrijver dezes) waren zo’n 200 triatleten bijeen. In het hoge noorden zijn dat mooie aantallen, zeker gezien de drukte op de kalender. Johan Neevel en Janien Lubben trokken aan het langste eind.


Met een jongste deelnemer van 8 en een oudste van 65 was de samenstelling heel divers. De Boks was de grootst deelnemende club. Van alle deelnemers kwamen er 32 uit Ter Apel zelf. De watertemperatuur van het in ere herstelde natuurbad op Moeskesgat was 16 graden, waarmee alleen bij de sprint afstand het zwemmen enigszins werd ingekort. Verder was het ook in Westerwolde warm en stond er wind, maar voorzitter Paul Wisman blikte tevreden terug. Johan Neevel nam al in het meer een voorsprong van bijna een minuut op een tweede ‘rot-in-het-vak’ René Poppe. Die zakte in het verdere verloop van de wedstrijd weg, terwijl Johan al ruim twee minuten pakte op Tim Hezemans. Snelste fietser was trouwens de als vijfde gefinishte Johan Bouma. Bij het lopen maakte vooral Jelte Brontsema indruk. Hij strandde op een minuutje van Johan Neevel. Na het zwemmen was het verschil tussen beiden nog zes minuten. Tim Hezemans werd derde en feitelijk eerste senior. Hans Hiemstra klokte ook een sub-40 tien kilometer en werd vierde. René Poppe kwam drie tellen voor winnares Janien Lubben als achtste binnen.

Janien vloert Renate in tri Ter Apel


Janien duelleerde in het water nog met haar streekgenote (zuid-oost Drente) Renate Post. Bij het fietsen en lopen groeiden de onderlinge verschillen, zodat Janien uiteindelijk met een voorsprong van 8 minuten Renate vloerde. O nee, die term hoort bij haar vorige sport: het judo. De derde plaats ging naar Anke Meulendijks. Vijf vrouwen haalden de eindstreep op het kampeerterrein, waar onze kinderen als het ware groot gebracht zijn. Bij de trio’s won triathlon Fivelstreek opnieuw. Op de sprint afstand moest titelverdediger Stefan Oostland zijn meerdere erkennen in Tim Grelling. Beste vrouw was Hanneke Rus. Team Peize won de trio’s. En op de mini-afstand prolongeerde Leonardo Hassing zijn winst van vorig jaar wel. Evelien Kuipers was beste meisje.
Niet ver uit de buurt was trouwens de zeer recreatieve triathlon van Leensterlus. De tweede editie op en rond het zwembad van Leens. Daar hebben we echter geen uitslagen van, voor zover ze al geproduceerd worden.

Halve Ironman Rapperswil-Jona met Heleen bij de Vaate


De Duitsers hadden een uitermate succesvol weekeinde. Niet alleen het zilver op het EK in Weert ook Samorin voor Kienle, Kraichgau voor Frodeno en ook Patrick Lange won ergens in Tirol een Olympische afstand. En dan was er nog de 70.3 Ironman Rapperswil-Jona. De Zwitserse halve kreeg nog best een sterk veld. Andi Boecherer was er de beste van. Exact een minuut later volgde de Spanjaard Pablo Dapena Gonzalez, die de triathlon verloor met fietsen en weer een minuut verder was Sven Riederer goed voor brons, een kleur die hij al heel vaak heeft opgehaald. Denk aan de Olympische Spelen van Athene maar ook het EK 2005 van Lausanne. Ook nu wass de Helveet weer de nummer drie. Liefst 47 Nederlanders deden mee. De beste man was Jordy Siljade op een 92e plaats op 40 minuten van Boecherer. Broer Ramon Siljarde finishte 137e. Daartussen zat nog de in Zwitserland woonachtige Nederlandse fysiotherapeut Anton Smit. Hij was 134e totaal en derde bij de M55. Mink Zeilstra was ook weer goed op dreef. Zijn 969e plaats was tevens goed voor een tweede plaats bij de M70, op acht minuten van de winnaar.
In de vrouwenwedstrijd was het tevoren al een uitgemaakte zaak: Daniela Ryf wint hier voor de zesde opeenvolgende maal. Ze heeft steeds andere triatletes naast zich bij de huldiging. Nu waren het de Amerikaanse Skye Moench en de Duitse Svenja Thoes. Voormalig Europees kampioene Heleen de Hooge-Bij de Vaate finishte als dertiende vrouw op 42 minuten van Ryf en dat was tevens de tweede plaats bij de F45. Josien Vergroesen eindigde 119e. Ook hert echtpasar Paul en Jeannette Lebouille volbrachten de pittige Alpenrace.

70.3 Ironmans in Durban en Middlebuy Connecticut en Victoria
Ook in het Zuidafrikaanse Durban was een 70.3 Ironmanrace. Vooral een Zuidafrikaanse aangelegenheid overigens. Roha Meyer, Chris Bruchhausen en Donovan Geldenhuys zijn alledrie Zuidafrikaan. En dat geldt ook voor het vrouwenpodium met Lauren Cannon, Eulali Gouws en Natasha Gorrie. Eén Nederlandse slechts: Frederique Veldhuis-Tummers finishte in 7.16 uur, dat is twee uur en drie kwartier achter Cannon. Goed voor een 553e plaats bij de vrouwen, totaal 3000 deelnemers. Frederique is geboren in Maastricht, studeerde strafrecht en vertrok toen naar Kaapstad.

Derk de Korver (uit Weert) wint agegroup 70.3 IM Hawaii


Er was, onder de acht 70.3 Ironmans van afgelopen dagen, trouwens geen enkele race zonder Nederlanders aan de start. Zelfs het verre Kohala Coast op Hawaii kreeg tien (!) landgenoten op de been. Hawaii blijft natuurlijk een speciale plek om een triathlon te doen en aangezien lang niet iedereen ooit de beroemde Ironman er kan doen…. Derk de Korver kan beide doen. Hij was in Kohala Coast, eindigde negen minuten na winnaar Justin Riele als vierde en pakte de winst bij de M35. En passant veroverde hij weer zijn slot voor Hawaii Ironman. Zijn vierde opeenvolgende deelname. Voor Derk kan het jaar niet meer stuk. Hij werd vader en wederom een slot. ,,Alleen jammer dat het samenviel met het EK in Weert, waar mijn familie woont. Was er graag bij geweest.’’ De tweede Nederlander was Sebastien de Jong op een zestiende plaats. Op het podium die Amerikanen: Riele dus en vervolgens favoriet Daniel Stubleski en Brian Mancini. Het vrouwenpodium was veel mondialer. De Zuidafrikaanse Natia van Heerden won. Ghislain James uit Australië werd tweede en de Oostenrijkse Daniel Schuster derde. Beste Nederlandse was de Apeldoornse Jeanine Herweijer op een 118e plek. Maaike Boot volgde als 202e. Ze waren goed voor respectievelijk een 21e en 13e plaats in hun agegroup.

70.3 IM Connecticut met Marc als elfde

Hup de volgende 70.3 Ironman erachteraan. Een nieuwe in het Amerikaanse Middlebuy Connecticut. De winst ging naar twee Amerikanen: Nicholas Marcantonio en Amy Farrell. De Braziliaan Marcelo Moreira finishte op vijf minuten als tweede, de Canadees Alex Boule derde. Drie Nederlandse mannen, waarvan Marc Aafjes op een 72e plaats op 37 minuten van de winnaar de beste was. Marc was bovendien elfde M40. Zeven minuten na Amy Farrell volgden Jamie Chapman en Sharon Schmidt-Mongrain.

Marcia Jansen negende in 70.3 IM Victoria


Cody Beals ging op herhaling in zijn eigen Canadese 70.3 Ironman in Victoria. De topfietser kreeg het niet cadeau, want Taylor Reid sputterde lange tijd tegen. Derde arriveerde de Amerikaan Eric Lagestrom, één van de snellere zwemmers onder de 2040 triatleten. Eerste Nederlander was Michel Pawlicz in 5.08 uur. Bij de vrouwen won verrassende Pamela-Ann Bachelder St. Pierre, die de sterker gewaande Heather Wurtele en Jen Annett met niet al te veel verschil versloeg. Hier was beste Nederlandse Marcia Jansen op een 80e plaats, maar tevens negende F45. De journaliste van onder meer bondsblad Transition woont en werkt al jaren vanuit Canada.

Brice vierde in 70.3 IM Subic Bay


De laatste 70.3 IM dan. Aan de populaire stranden van Subic Bay op de Fillippijnen. Sterk bezette wedstrijd trouwens met Ozzies Tim Reed en Tim van Berkel als de sterksten. Nick Baldwin van de Seychellen finishte derde. De Zwitserse Caroline Steffen mag nog altijd graag Aziatische wedstrijden winnen en deed dat ook nu. Ozzie Dimity Lee Duke finishte op ruime achterstand als tweede, Kiwi Laura Wood werd derde. Van de Nederlanders was Brice van der Post de beste. Brice komt nog met een wedstrijdverslag, we melden alvast dat hij 36e werd op 1.20 uur van de winnaar. Het was voor de jonge triatleet wiens levensverhaal overal verspreid is, goed voor een vierde plaats bij de M18. Net buiten het podium dus. Jelle Beekma werd bijna een uur later 147e en dat was weer goed voor de zevende plaats M55. Tot zover weer uw dagelijkse pakketjes wedstrijdverslagen. Donderdag opnieuw.

Pieter Heemeryck doet goede zaken in Challenge Family World Bonus

3athlon.nl 2 weeks 1 min ago

Het is een mooi affiche: 150.000 dollar prijzengeld aan het einde van het seizoen, gebaseerd op de uitslagen van tientallen wedstrijden. Dat is wat Challenge Family doet met hun ‘World Bonus’. Nagenoeg iedere Challenge-race worden er punten verdiend door de best presterende pro’s en aan het einde van het jaar krijgt de nummer één in dit puntenklassement maar liefst 30.000 dollar (man en vrouw, red.). De nummer twee krijgt 20.000 dollar en dit bedrag blijft aflopen tot en met de top vijf. Op dit moment lijkt Pieter Heemeryck, de Belg die afgelopen weekend nog tweede werd in Samorin, goede aanspraak te maken op die ‘jackpot’.

Heemeryck won namelijk al vier Challenge wedstrijden en deed tijdens The Championship goede zaken door als tweede te eindigen. Daar werden namelijk dubbel zoveel punten vergeven. Heemeryck staat nu riant aan de leiding. ,,Dit wordt mijn focus voor dit seizoen”, keek hij direct na zijn finish in Samorin alvast vooruit. ,,Deze World Bonus wil ik winnen.” Heemeryck start over een kleine twee weken tijdens Challenge Geraardsbergen, waar opnieuw punten worden verdeeld.

Heemeryck heeft overigens 1150 punten, terwijl de nummers twee en drie, Sebastian Kienle en Romain Guillaume, volgen met 750 punten.

Bij de dames ligt het klassement op dit moment dichter bij elkaar. De World Bonus wordt momenteel aangevoerd door Lisa Roberts, die 865 punten heeft. Daniela Bleymehl volgt als tweede met 750 punten en Radka Kahlefeldt als derde met 650 punten. De volledige ranking is hier te vinden.

The post Pieter Heemeryck doet goede zaken in Challenge Family World Bonus appeared first on 3athlon.nl.

‘Krachttraining heeft geen direct nut voor zwemprestaties’

3athlon.nl 2 weeks 13 hours ago

Laatst hadden we nog een zestal zwemtips voor jullie, maar nu komen we met een zevende gouden tip: krachttraining blijkt geen direct nut te hebben voor de zwemprestaties. Roald van der Vliet en Martijn Carol zagen in een – overigens wat ouder – onderzoek geen prestatieverbetering bij wedstrijdzwemmers die veel aan krachttraining deden. De tijd die je op het droge aan de ijzers hangt, zou je wellicht dus beter in het water kunnen besteden wanneer je je zwemtijden wilt verbeteren.

Wanneer je traint, wil je zo effectief mogelijk met de tijd die je hebt omgaan. Dit geldt voor wedstrijdzwemmers, maar misschien nog meer voor triatleten. Krachttraining wordt vaak gezien als een belangrijk element om, meestal via een omweg, sneller te worden. Bij het zwemmen blijkt het echter geen direct voordelig effect te hebben.

Voor het onderzoek werden er drie verschillende groepen gemaakt: een ‘landgroep’ die krachttraining op het droge deed, een groep die sprinttraining met extra weerstand in het water deed en een groep die gewone sprinttraining deed. Uiteindelijk presteerde de landgroep het slechtste. De conclusie luidt: ‘krachttraining is minder effectief.’ Sterker nog: ‘De zwemtijden van de landgroep gingen niet vooruit, terwijl de tijden van de groepen die in het water trainden wel verbeterden. Het krachtwerk leek juist snelheidondermijnend’.

De verklaring lijkt te liggen bij het technische aspect van zwemmen: het is immers een complexe sport. De driedimensionale haal is buiten het water niet na te bootsen. In het water gaat het om een samenspel van aan de ene kant vermogen leveren en aan de andere kant weerstand te verminderen. Dit lijkt op het droge niet of nauwelijks te simuleren.

The post ‘Krachttraining heeft geen direct nut voor zwemprestaties’ appeared first on 3athlon.nl.

Weert maakt zich op voor vervolg Teamcompetities – Eredivisie in actie tijdens spectaculaire team-relay

3athlon.nl 2 weeks 13 hours ago

Alle divisies komen aankomend weekend in actie tijdens het tweede Teamcompetities Triathlon weekend van dit seizoen: verspreid over de zaterdag en zondag zullen alle 262 teams het weer tegen elkaar opnemen in de strijd om het kampioenschap, promotie, handhaving of lijfsbehoud. De Eredivisie heeft zondag de spectaculaire team-relay op het programma staan, waarbij atleten in estafettevorm een ultrakorte triathlon (250mtr – 6.7km – 1.4km) afwerken en waarbij uiteindelijk het snelste team wint.

Na het EK dat afgelopen weekend al in Weert werd gehouden, gaat het ‘triathlongeweld’ aankomende zaterdag en zondag dus onverminderd door. Zwemmen in het blauwe meertje, een korte en daardoor zeer overzichtelijke fietsronde, de team-relay die zich volledig in het centrum van de stad afspeelt en ook voor de overige disciplines finishen in het hart van Weert: alle ingrediënten voor een prachtig weekend zijn aanwezig.

Eén ding is zeker: de team-relay belooft weer heel veel spektakel. Niet alleen omdat het format daar haast garant voor staat – de snelheid ligt extreem hoog en er wordt altijd op het scherpst van de snede geracet – maar vooral ook omdat de eerste kaarten een paar weken terug in Almere – tijdens de seizoensopener – al zijn geschud. Bij de vrouwen was het toen Ferro Mosae uit Maastrichtdat de favorietenrol als titelverdediger meteen waarmaakte: deze ploeg bleek sterk genoeg om de concurrenten van onder andere de vrouwen van Hellas – Utrecht en Kijani – Beesd achter zich te laten. In Weert zal de ploeg uit Maastricht starten met Rani Skrabanja, Danne Boterenbrood, Sarissa de Vries en Sophie van der Most in haar gelederen.

Bij de mannen zal er vooral worden gekeken naar twee ploegen: Rogelli / TriMates uit Utrecht en Squadra uit Eindhoven. Naar die eerste ploeg vooral omdat zij misschien enigszins verrassend titelverdediger Squadra aftroefde in Almere, de overwinning pakte en er meteen werd gehoopt dat deze lijn kon worden doorgetrokken richting rest van het seizoen. In Weert zal dat moeten gebeuren met Simon den Braber, Koen de Leeuw, Joey van ‘t Verlaat en Pim Venderbosch. Natuurlijk zullen de mannen uit Utrecht absoluut de hete adem van hun concurrenten van Squadra gaan voelen. Squadra werd dan wel overklast in Almere, maar de titelverdediger zal er in Weert alles aan doen het goud te pakken, revanche te nemen op Rogelli / TriMates en zo een goede stap te maken in het klassement. Ploegen als Visma / TriCan – Arnhem en TC Twente – Enschede volgden vrij kort in Almere, dus zullen ook voldoende vertrouwen hebben getankt om er in Weert opnieuw te staan.

1eDivisie krijgt vervolg met individuele OD

Voor de 1eDivisie staat in Weert een OD op het programma. Welke mannen en vrouwen zullen na 1500 meter zwemmen, 40 kilometer fietsen en 10 kilometer hardlopen op het hoogste treetje van het podium mogen stappen? Waar de ogen in Almere aanvankelijk misschien wat minder waren gericht op de mannen van Rogelli / TriMates 2, zal dat nu in Weert totaal anders zijn. Cornelis Scheltinga, Marijn de Jonge en Tim den Braber hebben tenslotte laten zien in goede vorm te steken en zullen ongetwijfeld gebrand zijn om na Almere ook deze tweede wedstrijd van Teamcompetities Triathlon te winnen. Merijn Ellenkamp wordt in deze tweede wedstrijd vervangen door Daan Gehlen. Spannend zal het ongetwijfeld worden, want in Almere waren het de mannen van TVA die – in hun thuiswedstrijd – bijzonder dichtbij kwamen, maar uiteindelijk niet de laatste sprong naar voren wisten te maken. Tjardo Visser, Danny Sijtzel, Thomas Naasz en Marten Visser zullen in ieder geval alles op alles zetten om de mannen van Rogelli / TriMates 2 dit keer – in Weert – wel te overklassen. In Almere stond TC Twente 2 met brons op het podium, dus ook dit lijkt een team om nauwlettend in de gaten te houden.

In de 1eDivisie waren het de vrouwen van TVA die tijdens de openingswedstrijd oppermachtig bleken. Niemand kwam in de buurt bij de formatie uit Almere, dus dat zal veel vertrouwen geven tijdens de tweede wedstrijd in Weert. Natuurlijk biedt het winnen van de openingswedstrijd geen garantie voor de aankomende race, ook al gebeurde dat dus met overmacht, en daar komt nog bij dat het format van de wedstrijd in Weert voor een volledig andere wedstrijddynamiek zal zorgen en TVA ook met een grotendeels andere formatie aan de start verschijnt: Cynthia Zetz, Anneke de Groot, Sharon Zuijdervliet en Daniëlle Spoelder zullen het in Weert moeten gaan doen. De vrouwen van Kijani 2 en Hellas 2, die in Almere beslag legden op de respectievelijk tweede en derde plaats, zullen dat ook beseffen, zich zondag van hun beste kant laten zien en alles doen om het hun Almeerse concurrenten zo lastig mogelijk te maken.

Sprint voor 2eDivisie, 3eDivisie en 4eDivisie

Waar de Eredivisie en 1eDivisie op zondag in actie komen, start het Teamcompetities weekend in Weert al op zaterdag. Alle atleten in de Schuiteman 2eDivisie, Badmutsen.com 3eDivisie en Pionier 4eDivisie starten dan op een stayersprint (750m – 18km – 5km). De eerder geplande stayer OD, mét een strijd tussen de noord- en zuidtakken van de competitie, moest door de organisatie van de Teamcompetities helaas in een laat stadium worden aangepast. Desondanks is een mooie strijd te verwachten op ieder niveau, waarbij het stayerformat wellicht voor verrassende wendingen zorgt. Voor alle tussenstanden – en de opstellingen van alle teams voor de wedstrijd in Weert – kun je terecht op de website van Teamcompetities Triathlon.

The post Weert maakt zich op voor vervolg Teamcompetities – Eredivisie in actie tijdens spectaculaire team-relay appeared first on 3athlon.nl.

In beeld gevangen: Challenge Family The Championship

3athlon.nl 2 weeks 22 hours ago

We blikken nog eenmaal terug op The Championship. Na ons wedstrijdverslag inclusief interviews met winnaars Sebastian Kienle en Lucy Charles, ons extra interview met runner-up Pieter Heemeryck en onze foto’s in het Parc Fermé, hieronder de wedstrijd in beeld gevangen. Gedurende de dag maakten wij de volgende foto’s van de pro’s!

The post In beeld gevangen: Challenge Family The Championship appeared first on 3athlon.nl.

De internationale resultaten van TeamNL; Challenge Samorin; 70.3 IM Kraichgau – WTJ 1191

Trikipedia 2 weeks 22 hours ago

DINSDAG – Na de euforie volgt de nuchterheid. Eén zwaluw maakt nog geen zomer, zo vang je hier en daar op op Social Media. Ik heb het nog even over Weert, waar we uiteraard zondag jubelden met het brons voor Oranje op de Mixed Relay. En ja, ik weet het. De Fransen stuurden de B-ploeg, de Duitsers hebben nog meer in huis, de Noren en de Britten waren nog lang niet in hun sterkste formatie. Alistair Brownlee was al weer naar huis om te trainen voor Leeds en voor….de Ironman Cork. Op 22 juni staat hij aan de start van zijn eerste Ironman. Ergens in het interview aan de finish in Weert begon Ali er al wel over. ,,I have no really goals for my future carreer. Of course I wanna do the Olympics one more time, but the main thing is having fun in the races that I’ll do.’’


Bij die woorden hadden we nog niet direct in de gaten dat hij ook de nieuwe Ierse Ironman wilde betrekken. Voilà, vandaag bracht Tri247 het nieuws naar buiten. De eerste Brownlee op een Ironman-race. En dat al over drie weken. We dwalen af. Het ging over Nederland. De vraag is: koesteren we die tweede bronzen plak op internationaal niveau of gaan we zitten sombermansen? Ik vond het wel een mooi zinnetje in de blog van Marco Akershoek, 46e op het EK. ,,Ik had meer van mijzelf verwacht, dat kenmerkt ook een topsporter. Aan de andere kant, ben je een topsporter wanneer je drie dagen per week werkt naast je trainingen. Hoeveel van mijn concurrenten op dit EK doen dit.’’

Mixed Relay nader beschouwd

foto Christie Brouwer

Het klopt dat er veel geld in de triathlonploegen voor de korte afstanden wordt gepompt. Het klopt dat lang niet iedereen zich ‘happy’ voelt op het Nationaal Triathlon Trainings Centrum (NTC) in Sittard. En het klopt ook dat we na Sydney 2000 (met zes triatleten aan de start) steeds minimale afvaardigingen naar de Spelen hebben kunnen sturen. Een kritische noot mag, de beste stuurlui staan vaak aan wal. Maar we hebben het wel over één van de meest mondiale sporten ter wereld, meer nog dan het klassieke wielrennen. Tot in alle gaten en hoeken van de wereld wonen goede triatleten. In de loop der jaren zijn er toonaangevende landen ontstaan: Amerika, Australië, Frankrijk, GB, Nieuw-Zeeland en België. Ergens in die top tien hoort Nederland te staan. Kijken we naar de actuele ITU-ranking van de Mixed Relay staat ons kikkerlandje nog keurig zesde achter Australië, USA, Frankrijk, Nieuw-Zeeland en GB. Daarmee laten we voorlopig 35 landen achter ons. Laten we ook dat vaststellen. Of die Nederlandse triatleten nu wel of niet onder bondsregime trainen, vind ik als liefhebber niet zo relevant. Als er maar van tijd tot tijd te juichen valt. Geen nieuwe aanwas, zegt u? Klopt, maar je zou de kost niet willen geven: al die juniorkampioenen wereldwijd die afvallen naarmate ze eenmaal elite geworden zijn. Dat, terwijl anderen doorzetten en met vallen en opstaan alsnog de top halen. Uit de teneur proef ik een beetje dat de technische staf enige zelfreflectie behoeft. Daar is niks mis mee. Als een voetbalteam faalt, kan de coach zijn biezen pakken. Bij de Duitse triathlonbond is net zo lang geschoven met trainers tot er weer resultaten kwamen. Maar garanties krijg je nooit, ook niet onder een spiksplinternieuwe bondscoach of technisch coördinator. Uiteindelijk ligt er op de Mount Fuji maar drie keer goud te blinken.

Kienle en Charles sterke kampioenen in Samorin


Nog helemaal niet over Samorin gehad hier. De Slowaakse Challenge is in vier jaar tijd uitgegroeid tot een topevent, waar de Challenge Family graag mee pronkt. Het startveld is ook niet misselijk al is de ooit bedoelde confrontatie tussen lange en korte afstandsspecialisten een beetje verdwenen. Dat ligt ook lastig als je gelijktijdig het EK Olympische afstand hebt. Het maakte de strijd niet minder boeiend en voor dat laatste zorgden Pieter Heemeryck en uiteindelijke winnaar Sebastian Kienle. In een adembenemende slotfase moest de Belg uiteindelijk het loodje leggen. De voormalig Hawaii-kampioen had na twee tweede plaatsen deze Samorin hoog op z’n verlanglijstje staan. Het lukte, dankzij een sublieme halve marathon in 1.11. Pieter deed er 1.14 over en strandde in het zicht van de finish na de race met fietsen en lang lopen te hebben bepaald. De derde plaats ging naar de Amerikaanse Belg Rodolphe von Berg. Senior Rodolphe von Berg (de baron) deed nog beter: tweede bij de M60. Fietsbeest Andreas Dreitz noteerde wel de rapste fietstijd, maar verloor te veel tijd bij het zwemmen. Aanvankelijk leek er van zwemmen weinig terecht te komen door de spookachtige weersomstandigheden in de aanloop naar de race-dag. Maar zondag klaarde alles op en liep alles op rolletjes in en rondom het gigantische sportcomplex/renbaan van Samorin. Florian Angert kon zijn derde plaats van vorig jaar niet herhalen. Hij finishte vijfde. Andere favorieten als Adam Bowden en Ben Kanute moesten genoegen nemen met respectievelijk een tiende en twaalfde plaats.

Een heuse hattrick scoorde Lucy Charles. De Britse won voor de derde keer op rij en steeds was ze zes minuten sneller. Nu al bijna onder de vier uur. Ze bleef de Tsjechische Radka Kahlefeldt-Vodickova vijf minuten voor. Radka overklaste wel de andere tegenstandsters in de strijd om de tweede plaats, want na het fietsen lag ze nog zesde. Daniela Bleymehl hoopte op meer, maar de Duitse bleef op een derde plaats steken.

Nederlanders op The Championship


Een aantal fraaie podiumplaatsen werd door sterke Nederlanders behaald. Jim Doornbosch was de bronzen medaillewinnaar bij de M18. Nico Krijgsman haalde zelfs zilver M55 in wat al het officieuze wereldkampioenschap halve triathlon genoemd wordt. De Noord-Hollander was slechts drie minuten van de titel verwijderd. Een tweede zilveren plak scoorde Nelleke Baldé bij de F35. De Zeeuwse debuteerde sterk in Samorin. Ze verloor negen minuten bij het zwemmen, maar bracht het terug tot een marge van zes aan de finish op agegroup-winnares Shannon Profitt uit Nieuw-Zeeland. Nelleke was 27e in totaal. De in Amsterdam woonachtige Frankie Sanjana stapte na bij het fietsen uit. Overigens was de snelste Nederlander Tim Geraedts, studerend in Delft maar afkomstig uit…Weert. Tim werd 51e totaal en vijfde M30. Andere top-tieners: Marten Visser 5e M40, Jan Verbakel 5e M45, Marcel Suurmond 6e M40, Willibrord Vos 7e M55, Hans van Langen 8e M55 en Dirk Goldebeld 8e M60. Bij de vrouwen verder Inez Stak 5e F50, Marlies Schoonhoven 8e F50, Emy Teunissen 9e F25 en Elena Meijer 9e F18. Een recordaantal van 28 Nederlanders deed mee aan The Championship.

Zeges voor Peter-Johan en Jan in Kraichgau


Uiteraard moest daar Ironman iets tegenover stellen. Dat gebeurde met de Duitse wedstrijd in Kraichgau, die nota bene vijf jaar Challenge is geweest en nu ook voor het vijfde 70.3 Ironman. Jan Frodeno won hem voor de tweede keer op rij, het was tevens de tiende achtereenvolgende Duitse winnaar. De spanning was een stuk minder dan in Samorin. Het aantal Nederlanders daalde ook: 72 vorig jaar tegen nu 56. De ingeschreven profi’s Milan, Omar, Evert en Bas bijvoorbeeld waren er geen van allen. Beste Nederlander werd nu Peter-Johan Dillo. De blonde Schagenaar (nee geen makelaar) klasseerde zich sterk als zeventiende en daarmee winnaar M45 op precies een half uur van Frodo’s winnende tijd 3.53 uur. Vier minuten na Pee-Jee volgde Erik Doornbos op plaats 27 en goed voor de zesde M35. Super was toch ook weer het optreden van Jan Blokland. De Alkmaarder is nog niet geheel tevreden over zijn lopen na die vervelende blessure die hem op Hawaii parkeerde. In Kraichgau kon ‘Jan Landblok’ in elk geval ouderwets van leer trekken op de fiets om genoeg over te houden voor de zege bij de M55 en 87e in totaal te worden. Petje af ook voor Bart Elderenbosch. Bart zit niet lekker in zijn vel (burn out heet zoiets), had al ruim tevoren ingeschreven. Toch maar meegedaan en nog 114e in 4.46 uur worden. Respect Bart. Verdere top tien-klasseringen voor Bert Vrieze 5e M55, Rene van Rouendal 9e M60 en Ardjan Swerink 10e M40. Voorin waren het vooral de Duitsers, die de Kraichgau-keors bepaalden: Jan Frodeno ging zijn landgenoten Patrick Dirksmeier en Lukas Wojt minstens twaalf minuten vooraf.

Ilona draait goede halve, Rina wint


Bij de vrouwen was dat niet het geval. De Deense Helle Frederiksen was de baas over de Belgische Alexandra Tondeur en de Duitse Elena Illeditsch. Alexandra is ook niet meer weg te slaan van de internationale podia, zo blijkt. Een knappe negende plaats was er voor Almeerse Ilona Eversdijk, die de lange afstanden steeds beter onder de knie krijgt. Ilona was 28 minuten verwijderd van de zege, maar ze stond wel op het podium later: als derde F25. En er was ook bij de vrouwen een Nederlandse zege: Rina Zijgers won het F40-klassement. Het was al weer heel wat jaartjes geleden dat Rina zich aan langere afstanden waagde. Meestal zien we de Hellas-vrouw in de Eredivisie-races, nu klokte ze 5.05 en dat was goed voor de vijftiende plek overall plus agegroupzege. Julia de Leeuw deed het goed op plaats 25 en daarmee zesde F25. Dorothé Vrieze pakte een viere plaats F50. Vader en dochter Marcel en Daniëlle Spoelder uit Almere deden ook mee. Dochter debuteerde op de halve met een prima 77e plaats totaal en derde bij de F18.

Hoeveel tijdsvoordeel levert een skinsuit eigenlijk op?

3athlon.nl 2 weeks 23 hours ago

We hebben het de afgelopen tijd al een paar keer over aerodynamica gehad: lichaamsbeharing, brillen, helmenwielen en cadans kwamen al aan bod. Laatst hadden we ook aandacht voor waar je de meeste aerodynamische waarde voor je geld krijgt. Hierbij bleken kleding en een helm voor relatief weinig geld veel invloed te hebben.

Om nog maar eens te benadrukken wat een verschil kleding kan maken, kun je in de video van ‘The Win Tunnel’ hieronder zien wat het verschil is tussen een ‘normaal’ fietsshirt en een skinsuit. We kunnen voorzichtig stellen dat een goedzittende skinsuit weleens de beste investering zou kunnen zijn als je één ding zou moeten kiezen.

The post Hoeveel tijdsvoordeel levert een skinsuit eigenlijk op? appeared first on 3athlon.nl.

In beeld gevangen: TRI HLMRMEER

3athlon.nl 2 weeks 1 day ago

Afgelopen weekend werd TRI HLMRMEER gehouden. Onder bijzonder warme, maar daardoor ook prachtige omstandigheden werden er onder andere een OD, Sprint en het NK Sprint Paratriathlon gehouden. Onderstaand een mooie aftermovie, gemaakt door organisatie TRI HARD Series.

The post In beeld gevangen: TRI HLMRMEER appeared first on 3athlon.nl.

Pages