Nieuws van de Nederlandstalige nieuwssites

Adventure Run Ameland; IM Maastricht levert 3,7 miljoen op; Maaike; Marisol – WTJ 673

3athlon.nl 4 weeks 9 hours ago

VRIJDAG – Eén wedstrijd bleef nog liggen. Toch is de Adventure Run op Ameland niet bepaald de kleinste. Het evenement staat onder coördinatie van Sporteiland, waar feitelijk ook de duathlon en crosstriathlon Tri-Ambla onder vallen. De 14e Adventure Run werd bij de vrouwen op de halve afstand gewonnen door Jessica Oosterlo, iets minder vaak actief in duathlons helaas. Bij de mannen kwam Patrick Stitzinger in 1.11.24 als derde binnen, Erik Negerman werd in 1.11.30 vierde en Mark Oude Bennink was als achtste in 1.14.40 ook weer helemaal terug. Verder: 12.René Jaasma 1.16.45; 14.Jort van Zutphen 1.17.33; 15.Ben van Oeveren 1.17.51. Ook Harm-Jan Stuut, Arnaud van Garderen en Corné Kool bleven binnen de anderhalf uur. Anne Zijderveld scoorde een zevende plaats in 1.32.14, Fenna Heijnen werd tiende in 1.33.17, Saskia Elemans 25e in 1.42.08 en Anja van Zutphen 37e in 1.46.57. Marco Glastra eindigde in de top tien op de tien kilometer.  
Dilemma    
Het dilemma van geen mannelijke profs op de Ironman Maastricht en toch het NK lange afstand dringt wellicht nog niet tot iedereen door. Toch hopen we dat ook voor de mannen geldt dat ’s lands beste triatleten startmogelijkheid krijgen op elk Nederlands kampioenschap.   Intussen kijkt Maastricht zelf vooral blij terug op de editie 2017. Het evenement heeft goed gescoord bij bezoekers en deelnemers. Toeschouwers gaven het rapportcijfer 8.4. Deelnemers waardeerden het zelfs met een 8.7. De rapportcijfers komen uit een onderzoek van Zuyd Hogeschool naar de effecten van Ironman.
In de Limburgse hoofdstad en de Euregio werd voor 3.751.000 euro uitgegeven door bezoekers, deelnemers, begeleiders en organisatie van de Ironman. 92 procent van de overnachtingen was in Maastricht, 7 procent in België, 1 procent in Duitsland. De derde editie trok 26.500 toeschouwers en 1287 deelnemers afkomstig uit 61 verschillende landen. Wethouder André Willems blikt in de media terug op een geslaagde Ironman. ,,Het deelnemersaantal lag weliswaar lager dan vorig jaar, maar dat hopen we komend jaar te veranderen. We zijn erin geslaagd het Nederlands kampioenschap aan Maastricht te binden, ik ben ervan overtuigd dat het aantal deelnemers weer stijgt.’’
De Maastricht Sport Ironkids trok 216 deelnemers, de Sport Night Run 535. Willems: ,,De triathlonsport wordt steeds populairder. Ook onze verenigingen tellen steeds meer leden. Een impuls voor de breedtesport.’’  
Kost dat nou? Zo’n triathlon!    
Een grappige bijdrage van Maaike van Melckebeke, journaliste bij De Tijd. Ze neemt zich voor sportief het nieuwe jaar in te gaan. Een marathon is zó 2016, echte atleten wagen zich aan de triathlon. Maar wat kost dat, je voorbereiden op de Ironman? Triatleten zijn materiaalfreaks maar het kan ook soberder. En toch: een degelijke racefiets 2000 euro, loopschoenen 150 euro, fietshelm 75 euro, badmuts 8 eur, zwembril 20 euro en zwembroek 25 euro. Trisuit dan nog 50 euro. Totaal: 2420,50 euro. Tip: check het tweedehandscircuit, maar let op voor namaak. Wie nog niet verder komt dan schoolslag, volgt zwemlessen. Voor Maaike bij de Gentse triathlonclub: 55 euro lidmaatschap. Haar licentie bij de triathlonfederatiem kost 70 euro voor clubleden. Een abonnement op het lokale zwembad mag niet ontbreken: 100 euro. Oefenen in kleinere wedstrijdjes, die gemiddeld 50 euro kosten. Dan de Ironman zelf.  Inschrijfkosten liggen rond 500 euro, verblijf en vervoer kan rond de 400 euro uitvallen. Conclusie: trainen voor een triathlon kost minimaal 2643,50 euro. Hou ook wat geld apart voor de wedstrijden zelf: 1150 euro om precies te zijn. Maar Maaike is om, en kan het iedereen aanraden. Want U krijgt er wel een kathedraal van een lichaam voor in de plaatst.  
Amerikaanse triatleet overleden   Droevig nieuws uit Florida waar de 75-jarige triatleet James Treadwell overleed nadat hij het bewustzijn verloor in de race in Sugden Regional Park, Naples. De man raakte onder water aan het eind van de 1500 meter zwemmen. Twee andere atleten haalden hem uit het water, de man werd per ambulance afgevoerd naar het ziekenhuis waar hij overleed.   Enige vrouw     Lijstjes. We beginnen er tijdens de kerstdagen mee. Alvast een leuk lijstenfeitje vooraf. In een soort eregalerij van de 25 meest invloedrijke personen voor de Olympische beweging staat ook ITU-president Marisol Casado. De 61-jarige Spaanse is trouwens de enige vrouw, die aan het hoofd staat van een Olympische zomersport. In 2008 werd ze ITU-president, twee jaar later IOC-lid. Marisol, met wie ondergetekende in 1989 in het ETU Informatie Comité stapte, geldt binnen de IOC als de grote voorvechter voor gelijke rechten tussen beide sexes. Ze kreeg het voor elkaar om het Mixed Relay op het Olympisch programma te krijgen. Voordat ze – op bescheiden schaal aan triathlons deed – was Marisol hockeyster en marathonloopster.    
Namens de redactie van 3athlon.nl, namens onze fijne sponsors: fijne kerstdagen gewenst. Maandag zijn we overigens al weer terug met aflevering 674!

“Dankzij Xterra Namen vol op offroad” – 3quest: Wouter Wuilmus

3athlon.be 4 weeks 20 hours ago

Ik wil zelf veel trainen maar niet ten koste van alles…

1. Je bent nu papa van 2 kids. Hoe lukt het om dit te combineren met een job en triatlon?

De combinatie is niet altijd eenvoudig maar door een goede planning en organisatie met ons gezin lukt dit wel. Iedere zondagavond maak ik mijn trainingsschema op basis van de tijd die ik in die week ter beschikking heb. Om ervoor te zorgen dat ik voldoende ruimte heb om te trainen, gebruik ik ieder moment van de dag optimaal. Helaas zorgen zieke kindjes en slechte nachten er vaak voor dat ik mijn schema moet bijsturen. Ik wil zelf veel trainen maar niet ten koste van alles. Door mijn goede uren als LO-leerkracht heb ik gelukkig sowieso al meer ruimte voor onze kinderen en meer trainingsmogelijkheden. Ik plan ook regelmatig mijn looptrainingen met de loopkar zodat Niels en Fleur mee kunnen en terwijl kunnen genieten van de buitenlucht. Ik geloof erin dat je door goed te plannen extra tijd kan creëren.

2. Ben je nog steeds van plan om komend seizoen vooral op Xterra te richten? Met het effectieve doel om in Maui te geraken? 

Ik heb dit jaar een beetje kunnen proeven van Xterra door in Namen mee te doen. Dit is me zo goed bevallen dat ik mijn doelen voor 2018 daaraan heb aangepast. Ik kies voor 2018 voor een hoofdzakelijk off road seizoen. Ik zal starten in de Xterra in Frankrijk en België in de hoop een kwalificatie voor Maui te pakken te krijgen, een ambitieus doel. Mijn trainingen zullen dit jaar dan ook voornamelijk gericht zijn op deze Xterra-wedstrijden. Na de Xterra die ik in juni in Namen deed, had ik het gevoel dat er meer in zat dan er op dat moment is uitgekomen. Ik reed toen het hele fietsgedeelte immers met een defect aan mijn achterrem. Ik ben benieuwd welke plaats ik in 2018 zal behalen nu ik er specifieker voor probeer te trainen.

3. Jij hebt je mtb-verleden. Volg je die sport eigenlijk nog of totaal niet? Hoe zou je de mtb-sport vergelijken met triatlon (al dan niet Xterra)? Kom je soms herten tegen in één van beide sporten of heb ik dat misbegrepen? Hoe zat dat weeral?

Ik reed bijna 10 jaar vooral lange afstand mountainbike wedstrijden zoals o.a. de 8-daagse Transalp. Ik reed en rijd super graag met de mountainbike. De reden dat ik koos voor de lange afstand wedstrijden was omdat je sowieso al vaak verre verplaatsingen moest doen voor deze wedstrijden. Een verplaatsing van 2,5 uur met de wagen om dan een XC wedstrijd van 2 uur te rijden vond ik onnuttig. Ik zit immers liever op de fiets dan in de wagen. Ik fiets heel graag met de mountainbike omdat je zo op onwaarschijnlijk mooie plaatsen in de natuur komt waar je anders niet zou komen. De mountainbike wedstrijden zeggen mij eigenlijk niet veel meer, maar ik geniet enorm van het rijden van  mountainbike tochten op gps.

Ik volg het mountainbiken eigenlijk nog weinig. Af en toe zie ik nog wel eens via vrienden iets van uitslagen passeren, maar dit is sowieso een zeer klein wereldje in België. De organisatie van deze wedstrijden is vaak ondermaats. Voor goed georganiseerde wedstrijden moet je vaak al ver naar het buitenland, zonde omdat er in de Ardennen ook zeer mooie en pittige parcours liggen voor de mountainbike.

Qua organisatie van wedstrijden mag een triatleet in België eigenlijk niet klagen in vergelijking met het mountainbiken.

Wie wordt het volgende slachtoffer voor de 3quest?

De laatste vraag over de herten tijdens het trainen zal ik doorspelen aan mijn schoonbroer en Cyco Endurance Team mate Wim Van Linden. Hij is wat dit betreft ervaringsdeskundige.

1. Wim je hebt 3 kinderen en een vrouw, werkt voltijds, bouwt een huis, je hebt een bijberoep met Cycosports en je traint voor triatlon. Hoe krijg je dat allemaal voor elkaar?

2. Trainen is voor jou vaak een avontuur. Welke straffe stoten maakte je al mee?

3. Je gaat al lange tijd mee in het triatlon wereldje en haalde verschillende jaren terug mooie podium plaatsen en overwinningen in je AG op wedstrijden. Haal je dat niveau nog opnieuw en welke doelen heb je nog?

Foto’s: Chris Hofkens en Wouter Wuilmus

Ironman gaat terug naar Pro-slots; hoe ziet Maastricht eruit; Rosmalen terug WTJ 672

3athlon.nl 4 weeks 1 day ago
    DONDERDAG – Opmerkelijk Ironman-nieuws, want de Kona Pro Ranking is na 2019 niet meer. De World Triathlon Corporation gaat ook voor de profs terug naar het kwalificeren per slot, wat al in één wedstrijd kan lukken. Het WK op Hawaii telt dan in oktober 2019 honderd slots. Profs mopperden al langer dat ze een te zwaar voorprogramma moesten afwerken om überhaupt op Kona te geraken. Tegen de tijd dat ze er echt moeten staan – op dat WK dus – is de topvorm soms verdwenen. Sommige topatleten haakten daarom af en het blijft toch eenieders wens om alle groten op aarde bijeen te krijgen voor de Moeder aller Wedstrijden, die over minder dan twee maanden veertig jaar jong is.     Het aantal slots voor mannen en vrouwen wordt gelijk getrokken en daar komen dan nog extra slots bij op basis van het aantal deelnemers pro’s. Daarmee zullen er meer toptriatletes bijeen zijn. Ook voor het WK 70.3 Ironman wordt het aantal slots uitgebreid naar 170 in 2019. Ook daar een goede verdeling onder beide sexes. Het WK 70.3 is volgend jaar in Zuid-Afrika, het jaar erop is Nice aan de beurt. Naar verluid is dat omgedraaid, omdat de terreurdreiging in Frankrijk de WTS daartoe noopte. Volgens CEO Andrew Messick zullen zowel Ironman-organisatoren als de pro’s gelukkig zijn met het terugdraaien naar de oorspronkelijke situatie. ,,Elke Ironman kampioen hoort op het WK te staan, zonder daarvoor te moeten rekenen in punten en een uitgekiend wedstrijdprogramma uit te stippelen.’’   Het slot-verhaal begint op 9 september 2018 met de Ironman Wisconsin en die van Wales. Vanaf 8 juli volgend jaar begint ‘the race to Nice 2019’ in de 70.3 Ironmans van Jonköping, Zweden en Manta, Ecuardor. Nog sterker blijft het startveld door zowel de Ironman-wereldkampioen vijf jaar lang vrij te stellen van kwalificatie en de nummers twee en drie het jaar erna. Ook de wereldkampioen 70.3 mag zich op de dubbele afstand laten zien.       Interessant blijft de vraag hoe Maastricht het nationaal kampioenschap gaat combineren met de Ironman-race. Kunnen ’s lands beste triatleten tegen elkaar uitkomen? De vraag dringt zich des te meer op nu het gerucht gaat dat de Nederlandse Ironman alleen voor de vrouwen een pro-race wordt. Hoe moet een Bas Diederen, Martijn Dekker of Erik-Simon Strijk dan nationaal kampioen worden? We wachten het af. 5 augustus duurt nog even. Het liefst zien we een zo sterk mogelijk veld in Limburg bijeen, zowel bij de mannen als vrouwen.       Is Nederland in de ban van Serious Request. Bij Studio Brussel/Music for Life staat De Warmste Week als eindejaarsactie op het programma. Er zijn warmathons met tri- en duatleten in de grote steden en 23 december is Swim for Life te Wervik. Deze week kreeg Marcc Herremans al 20.555 euro van rolstoeler Bjorn Delaire voor To Walk Again. Bjorn verkocht kalenders en zwom. To Walk Again is zoals bekend een organisatie van Marc, die mensen met een ruggenmergletsel helpt.  
We waren er natuurlijk al veel eerder bij, de Brabantse kranten hebben inmiddels ook in de gaten dat op Vaderdag, 17 juni, de triathlon in Rosmalen terugkeert. Tussen 1984 en 2000 was de triathlon in de toenmalige gemeente Rosmalen. Nog altijd koesteren inwoners warme herinneringen aan die hoogtijdagen waarin 800 wedstrijdatleten en recreanten mee deden. De triathlon 2.0 wordt niet meer gehouden in het centrum, maar in de nieuwbouwwijk Groote Wielen. Alles gebeurt in en rond de Grote Wielenplaat. Start- en finish liggen aan de parkeerplaats bij de Deltalaan. Vanaf 1 januari kan worden ingeschreven. De organisatie onder leiding van Norbert van der Plas heeft een limiet van 500 deelnemers voor de hernieuwde editie, mooi verdeeld over kwart en achtste triathlon. Vanaf de kerstdagen komen we weer met de WTJ-lijstjes voor crosstriathlon, crossduathlon, wegduathlon, triathlon, Nederlandse in buitenlandse wedstrijden en de totaalstand. Er zitten weer veel verrassingen tussen.  

Mario’s Momenten… 10: Oog in oog met wereldkampioen

3athlon.be 4 weeks 1 day ago

De 3athlon.be huisfotograaf Mario Vanacker trok dit jaar naar een aantal spraakmakende triatlons en duatlons en bezorgde ons duizenden foto’s en sfeerimpressies. Uit die collectie maakte hij een eigen best-off… Tijdens de laatste tien dagen van 2017 telt Mario mee af met elke dag een foto uit zijn hoogstpersoonlijke top-10 die niet alleen over prestaties gaat, maar ook over een beeld of een gevoel. We beginnen deze mini-advent-kalender met op plaats 10 een wereldkampioen, die erg goed op foto pakt… Sebastian Kienle.

“Voor de eerste wedstrijd van het jaar trok ik naar het mondaine Cannes waar er verschillende wereldtoppers aan de start stonden. Tijdens de persconferentie voor de wedstrijd zat ik plots oog in oog met Sebastian Kienle. Deze foto sprong er voor mij uit, want hij maakte meteen de tijd voor een goede foto,” aldus Mario.

Kienle, in 2014 wereldkampioen Ironman, won de wedstrijd in Cannes en pakte nadien ook de overwinning in het Europees kampioenschap Ironman in Frankfurt. In Hawaii moest hij vrede nemen met een vierde plaats, maar ook daar viel het opnieuw op hoe Kienle altijd tijd neemt voor de fans. Een topper met een geweldige uitstraling… En zeer fotogeniek

Michael Schouwaerts: “Onze sport verdient beter”

3athlon.be 4 weeks 1 day ago

Gisteren kon u hier al het verhaal lezen van de clash tussen voorzitter en sponsor. Een dag later kregen we een uitgebreide reactie van Michaël Schouwaers. “Ik had dit liever afgesloten en voor mij was dit helemaal afgerond maar gezien de reactie van de voorzitter wil ik de juiste toedracht wel geven…”

“Het verbaast mij dat de voorzitter blijft herhalen dat hij niet op de hoogte is van de reden van mijn ontslag,” vertelt Michaël. “Ik heb hem namelijk de reden meegedeeld met de afspraak om dat discreet tussen ons te houden, wat uiteraard niet hetzelfde is als foutief beweren dat je niet op de hoogte bent. Kort samengevat en zonder in detail te treden komt het neer op drie belangrijke peilers: een andere visie over doelstellingen en werking van de federatie, onvoldoende aandacht voor alle onderdelen en afstanden van de sport én te veel eigenhandige beslissingen zonder overleg.

Andere visie

In mijn ogen dient de federatie ter ondersteuning van alle “stakeholders”, dat zijn in mijn ogen de atleten, de clubs en de organisatoren. Mijn aantreden was gebaseerd op het aanvoelen dat hier nog weinig raakpunten waren tussen de federatie en die verschillende stakeholders, ik wou daar verandering in brengen maar stelde vast dat dit voor de Voorzitter geen probleem is en bijgevolg ook geen specifiek aandachtspunt.  Mogelijke spanningsvelden tussen de federatie en stakeholders zijn volgens hem niet bestaande. 

Aandacht voor alle onderdelen en afstanden 

Ik vind dat er aandacht moet zijn voor alle onderdelen en afstanden van de sport. Het is niet omdat de toelage voor de federatie bijna uniek voor de olympische afstand is dat de gegeven aandacht of beschikbare middelen ook exclusief voor de kortere afstand moet zijn.  Door die aandacht te verbreden leg je ook een bredere basis voor sponsors en mogelijk voor bijkomende werkingsmiddelen, de Voorzitter heeft daar een andere mening over.

 Zonder overleg

De Voorzitter “regelt” eigenhandig en zonder overleg bepaalde zaken om die dan nadien pas voor te leggen aan de Raad van Bestuur. Zo werd ik bij mijn eigen aanstelling in december 2017 voor de eerste keer geconfronteerd met een Raad van Bestuur nadat de Voorzitter mij al had geëngageerd als expert en werd ik, als bestuurder, 2 keer geconfronteerd met iemand die stelde dat hij bestuurder werd van de federatie zonder dat dit al besproken, laat staan gestemd was door andere bestuurders.

In datzelfde kader stel ik vast dat er voor de nieuwe functie van directeur een brede selectie is gebeurd waarbij de huidige directeur niet tot de finale kandidaten behoorde.  Door omstandigheden heeft de uiteindelijke kandidaat de functie geweigerd maar met de rest van de procedure is nadien blijkbaar geen rekening meer gehouden gezien het feit dat de huidige benoemde directeur niet tot de finale selectie behoorde.  Ik wil graag benadrukken dat dat geen enkel waardeoordeel is over de nieuwe directeur die ik niet ken en alle succes toewens, ik vind het alleen weinig correct tegenover de andere kandidaten die tot een verdere fase van de selectie waren geraakt. 

Verder werden er soms financiële engagementen aangegaan waar ik mij niet in kon vinden.

Overtuigd dat het anders moet

Deze zaken hebben enkel geleid tot mijn persoonlijke beslissing om ontslag te nemen uit de Raad van Bestuur, wanneer je vaststelt dat je vrijblijvend en belangeloos engagement om je ten dienste te stellen van een werking weinig nut of vooruitgang oplevert dan kan je ofwel beslissen om je eigen doelstelling te veranderen, ofwel om zelf een stap opzij te zetten.  Ik heb, na lang nadenken en met veel twijfel, voor het laatste gekozen omdat ik ervan overtuigd ben dat vermelde zaken écht anders moeten ten dienste van de multi-, tri- en duatlonsport.

Volgend op deze beslissing, en na dit even te hebben laten rusten, werd mij echter snel duidelijk dat een verschil van visie niet of moeilijk aanvaard wordt.  Zo heb ik na de toelichting van mijn beslissing een reeks persoonlijke verwijten gekregen die zeer ver staan van een normale, laat staan waardige reactie.  Dat de Voorzitter zich nu in een reactie verschuilt achter een gedragscode is dan ook verbazingwekkend, dat hij stelt om mee te werken aan “een mogelijk onderzoek” is helemaal niet te kaderen, er is bij mijn weten namelijk geen enkele vraag naar “een onderzoek”.

In een reactie stellen dat ik “een grote meerwaarde was voor de federatie” is dan ook op geen enkele manier te rijmen met de verwijten die ik persoonlijk van de Voorzitter kreeg, integendeel… Spijtig genoeg is dat niet het enige voorbeeld van het verschil aan inhoud tussen een officiële en een persoonlijke boodschap

Akkoord met stopzetting sponsoring

De uithaal van de Voorzitter illustreert voor mij vooral op welke manier er over “een andere visie” wordt gedacht maar heeft ook duidelijk gemaakt wat de mening is over sponsors, sympathisanten en stakeholders… de context maakt op dat gebied een verdere samenwerking onmogelijk en hoewel wij een overeenkomst voor 4 jaar hadden, hebben wij de clausule om dit na 1 jaar te beëindigen toch moeten inroepen, dit ondanks de oorspronkelijke ambitie en de geboden ondersteuning.  Enige reactie van de federatie: “het DB is akkoord met de stopzetting van de sponsoring”, zonder meer…

Daarnaast hebben wij als sponsor geen zin om financiele middelen ter beschikking te stellen van een project waarbij 1 club betaald wordt in een constructie om de ontslagvergoeding van een medewerker te vergoeden.

Ik ben een jaar geleden in de federatie gestapt vanuit een bekommernis, ik stelde namelijk vast dat onze sport “booming” is maar dat het aantal leden in de federatie (in tegenstelling tot de ons omringende landen) al jaren  gelijk blijft of licht zakt.  Daarnaast stelde ik vast dat het merendeel van de clubs opgedeeld kan worden in 2 categorieën: zij die tegen de federatie ingaan en zij die het niet meer kan schelen en hun eigen weg gaan…..  het aandeel clubs dat volledig meegaat in de werking van de federatie blijkt heel beperkt.

Goede organisatie, maar nood aan sturing

Tot mijn tevredenheid heb ik echter een goede organisatie leren kennen, met mensen die hard werken en hun best doen om een goede werking te voorzien, zowel op operationeel- als op bestuurlijk niveau. Spijtig genoeg ook met de vaststelling dat er een noodzaak is aan sturing, aan een gezamenlijk doel en een missie, vertrekkend vanuit een visie die onder de verantwoordelijkheid valt van de Voorzitter en de Secertaris-Generaal. Ik heb geprobeerd om een aanzet van deze visie ter beschikking te stellen maar respecteer dat deze niet aanvaard wordt.

De vele berichten die ik na mijn ontslag gekregen heb bevestigen niet alleen de appreciatie van velen, van binnen en buiten de federatie, voor mijn inzet en resultaat, illustreren niet alleen de grote vraag (roep!) vanuit het werkveld naar een andere aanpak maar geven mij spijtig genoeg ook meerdere bevestigingen van ‘lotgenoten’ die op eenzelfde manier bejegend en bijgevolg ontgoocheld uit de federatie gestapt zijn, zowel gepassioneerde atleten, bestuurders als sponsors.

Het is bedroevend dat de mogelijkheden van onze sport op die manier beperkt worden, dat vele goede krachten enkel en alleen door hun “andere mening” uit de federatie geweerd worden.  De enige manier om een dergelijke houding te rechtvaardigen ligt in het resultaat, objectieve parameters daarvan zijn de tevredenheid van atleten, clubs en organisatoren, de financiële werking en de groei…

Tot mijn spijt heb ik moeten besluiten om mijn persoonlijk engagement stop te zetten, volgend daarop is een situatie ontstaan waarbij eender welke vorm van samenwerking, persoonlijk of professioneel, onmogelijk werd gemaakt en dat is jammer…..  Onze sport(en) verdient(en) beter,” aldus Michaël.

Triatleten zwemmen voor goede doel – sluit je aan

3athlon.be 4 weeks 1 day ago

Tijdens de warmste week van Studio Brussel dragen ook de triatleten een stevig steentje bij. Tijdens de warmathons in de verschillende grote steden zien we altijd heel wat tri- en duatleten meelopen. Maar deze week worden er ook heel wat kilometers gezwommen voor het goede doel. Op 23 december kan je deelnemen aan de Swim For Life, een initiatief van het XCD-team, in het zwembad van Wervik. En 3kant Lovendegem zamelt tijdens de zwemtraining geld in voor de eerste kilometer en roept andere clubs op hetzelfde te doen.

In Wervik duiken ze op zaterdag 23 december om 7 uur ‘s ochtends het zwembad Ter Leie in om er tot 19 uur ‘s avonds continu baantjes te zwemmen. Dit gebeurt niet alleen door de atleten van het triatlonteam XCD maar ook door sympathisanten voor het JoVo fonds van de Mucovereniging. Op de Swim For Life pagina vind je alle info over dit initiatief.

10 euro voor 1ste km bij 3kant zwemtraining

Triatlonclub 3kant Lovendegem neelt het initiatief om haar zwemtraining, ook op zaterdag 23/12, in Ertvelde in het teken te plaatsen van de warmste week van Stu Bru. Ook bij hen wordt het “Swimming For Life”. Bij de wekelijkse zwemtraining hebben de mannen van keizer Karel Blondeel besloten om de eerste kilometer te zwemmen voor een goed doel aan 10 euro. “We beseffen dat we daarmee slechts een kleine bijdrage kunnen leveren voor het goede doel, maar als we andere clubs zo ver krijgen om ons initiatief te volgen tijdens hun eigen zwemtraining, dan kunnen we als triatlonsport toch samen een mooi bedrag bij elkaar zwemmen. Dus kies als club je eigen goede doel en zamel per eerste kilometer van je zwemtraining deze week dan de 10 euro in. Hopelijk pikken veel andere clubs dit mee op,” aldus Yvon Verkoyen van 3kant.

Sportgala: the day after – WTJ 671

3athlon.nl 4 weeks 1 day ago

WOENSDAG – De dag na het Sportgala is het toch nog nagenieten. Goed het NOS Journaal vergeet Jetze te noemen, maar dat zegt meer over het journaal dan over de prijswinnaars. Ik geloof dat we dankzij onze Paralympiër meer reclame voor de triathlonsport dan ooit hebben kunnen maken. Mooi dat coach Bas de Bruijn en topsportcoördinator Adrie Berk het vanuit de zaal ook mee mochten maken. Ook triatleet René Vosters woonde het gala in de RAI bij. Oostbrabantse René meldt vrolijk dat hij een goed seizoen achter de rug heeft met veel podiumplaatsen, maar helaas net niet goed genoeg voor de titel Sportman. ,,Zonder dollen. Streekgenoot Ben van den Bogaard is een goede vriend van me. Hij is drievoudig wereldkampioen zijspancross en heeft de NOC*NSF-status. Ik was zijn introducé Het was een fantastische ervaring.’’ Natuurlijk spraken René en Jetze elkaar na afloop nog even.

 


Prachtig nieuws zo rond de kerstdagen vonden wij de FB-post van David Crinnion. De Amerikaans/Hollandse triatleet van TVH, Ironman Hawaii-finisher en partner van triathlonpioniersvrouw Nannie van Toorenburg heeft zijn beide ouders nog. Wetende dat Dave zelf al tot de oudere triatleten in ons land behoort, maakte het wel nieuwsgierig hoe lang zij al samen zijn. Welnu Dave laat met gepaste trots weten dat pa en ma Crinnion in maart volgend jaar hun 70-jarige (!) huwelijk hopen te vieren. Ze wonen in de voormalige Olympische stad Saint Louis en hebben de respectabele leeftijd van 94 en 91 jaar bereikt. Dave zegt dat ze niet per se heel sportief waren. ,,Mijn vader bowlde en speelde honkbal. Ze wandelen nog geregeld samen en zijn vrijwilligers in een ziekenhuis voor oorlogsveteranen.’’  Mooi verhaal Dave en alvast veel plezier bij de platina bruiloft van je ouders.

 


Ook zo mooi ieder jaar weer: de acties rondom Serious Request. Toegegeven, we zaten er vorig jaar iets meer in. Het was Breda, da’s om de hoek, mijn krantje stond er bol van en lieve Tijn en zijn nagellakactie zal ik nooit meer vergeten. Maar ook in Apeldoorn is het gezellig en opnieuw doet het hele land zijn stinkende best zoveel mogelijk geld in te zamelen voor het Rode Kruis-project ‘Breng ze weer samen’. Het levert hartverwarmende momenten op. De plaatselijke Kristalbad triathlon zamelde eerder dit jaar al geld in. Armand van der Smissen, die suikerspinnen draait voor het goede doel. RTC Tilburg ging samen met Maarten van der Weijden een avondje zwemmen voor het goede doel en komende zaterdag houdt roeivereniging Alphen de Serious Request Alternatieve Triathlon. Welke onderdelen precies, dat horen de deelnemers zaterdag vanaf 10.30 uur in de clubaccommodatie. En zo komen we de laatste dagen van het jaar wel door. Wat het nieuwe jaar ons brengen zal? Er liggen weer heel wat uitdagingen. Voor sporters, speakers, schrijvers. (de zogeheten drie S-en).

foto Nina Bakker

Nog even de resterende loopevenementen nalopen. De Kerstloop halve marathon van Dronten bijvoorbeeld. Zeer sterk bezet en Milan Brons in een sterke 1.13.32 op een zeventiende plaats. Gert-Jan Liefers 1.15; Thomas Naasz 1.19 en Tjardo Visser 1.22 scoorden ook lekker. Vierde vrouw was Ruth van der Meijden in 1.13.35. Marleen Vos liep 1.33. Op de korte afstand was het trio Robin Dreyling, Joyce Caro en Silke de Wolde goed voor de podiumplaatsen in die volgorde. Als er één evenement trouwens nooit last heeft van de winter, is het deze Kerstloop wel. Bijna duizend deelnemers is er heel normaal. De Mescherbergloop in Eijsden werd Erik-Simon Strijk derde, Donald Hilllebregt zevende en Bob Martens dertiende.

Ook vier triatletes in de top tien: 3.Sophie van der Most; 4.Maud Golsteyn; 5.Rani Skrabanja; 7.Sarissa de Vries. Jacqui Gough wint het D45-klassement. Daan Glorie liep de marathon van Spijkenisse net boven de drie uur. Yennick Wolthuizen werd tweede op de halve marathon in 1.15. Loena Bank finishte als vijfde in 1.39. Nog meer halve marathonlopers, nu in de Step-One Loop te Borne waar Marco Muller won in 1.12.56 en broer Mark tweede werd in 1.15. ‘Pa’ Marcel Klamer was hier snelste M55 in 1.22. Kim Groeneveld won de Snertloop van Lycurgus te Assendelft. Tamar Veltman en Selina Franken snelden naar de winst in de Crosscompetitie Amersfoort. Davy Heijsteeg en Rosalie Schouten, die een crosswinst boeken in Landsmeer. Tenslotte Matthijs de Vroome, Klaus Eckstein en Janien Lubben met de zegebloemen naar huis na de Dorpsloop in De Krim (de Nederlandse dus hè).

 

 
We hadden het over de triathlon van Bonnaire van afgelopen weekeinde. Uitslagen zijn daar niet opgemaakt, het was echt een instapevenement om ook dit Antilliaans eiland te laten kennismaken met triathlonsport. Leuke foto’s zijn er wel gemaakt door Julia Marisol Martinus. Daar hebben we hier een paar voorbeeldjes van.

Ironman schaft pro ranking af!

3athlon.be 1 month 10 hours ago

In de laatste twee weken van het jaar pakt Ironman nog even uit met ophefmakend nieuws. Woensdag maakte Ironman bekend dat vanaf 2019 de pro ranking verdwijnt en vervangen wordt door kwalificatie per slot. Op die manier zal een pro triatleet opnieuw in 1 wedstrijd per seizoen zijn kwalificatie voor Hawaii kunnen afdwingen. Voor het WK 70.3, dat over twee dagen wordt gespreid, zouden er in 2019 zo’n 170 slots komen, voor het WK Ironman in Hawaii exact 100… 

De KPR of Kona Pro Ranking kreeg al langer met kritiek te maken omdat atleten die niet in Hawaii waren of in Kona minder goed presteerden te veel punten moesten ophalen in te veel wedstrijden en daardoor vaak niet fris aan de start van het WK verschenen. Door opnieuw met een kwalificatie via een aantal slots per wedstrijd te werken, kan één wedstrijd per jaar al voldoende zijn om je ticket voor Hawaii te verzekeren. Langs de andere kant blijft er het risico dat je meer wedstrijden zal moeten doen én de juiste wedstrijden zal moeten uitkiezen.

Het aantal slots per wedstrijd is alvast opvallend. Van de gegarandeerde slots zullen er namelijk evenveel voor mannen als vrouwen zijn, aangevuld met extra slots op basis van het aantal deelnemende pro’s. Dat lijkt op een eerste stap naar het gelijktrekken van het aantal deelnemers bij de mannen én de vrouwen in Kona. Dat zal wellicht zeker het geval zijn voor het WK 70.3 over de halve afstand in 2019. 

“Op het podium finishen van een Ironman of een 70.3 evenement is een hele prestatie en de beloning daarvoor zou meteen een startplaats moeten zijn op de wereldkampioenschappen,” zegt Ironman CEO Andrew Messick. “Het terugkeren naar het slot systeem beloont onze Ironman champions én de Ironman wedstrijden over de hele wereld met opnieuw een focus op een grootste prestatie op race dag zelf. Als je wint, ben je er bij en atleten zullen niet langer meer moeten gaan rekenen hoe hun races te plannen om zich te kwalificeren,” aldus Messick.

De kwalificatieperiode voor Kona 2019 begin op 9 september 2018 vanaf de Ironman van Wisconsin en de Ironman van Wales. Vanaf dan gaat de slot-kwalificatie in. Voor het WK 70.3, dat in 2019 in Nice wordt gehouden, worden vanaf 8 juli 2018 de eerste slots uitgedeeld in de 70.3 Ironman van Jönköping en Ecuador.

Ironman bevestigde in hetzelfde bericht dat de Ironman wereldkampioen zich vijf jaar lang niet moet kwalificeren én breidt dit uit met de podiumfinishers in Kona die het jaar nadien ook zeker zijn van deelname in Kona. Daarnaast krijgt ook de wereldkampioen 70.3 automatisch een uitnodiging om in Hawaii te starten.

Voorzitter en sponsor lijnrecht tegenover elkaar

3athlon.be 1 month 11 hours ago

Hommeles bij Triatlon Vlaanderen… Twee maanden geleden hadden we een interview met een ambitieuze voorzitter Johan Druwé, die toen erg positief was over de inzet van Michaël Schouwaerts als expert binnen de Raad Van Bestuur. Diezelfde Michaël Schouwaerts legde ondertussen zijn functie neer. In de nasleep daarvan zorgde een persoonlijke aanvaring met de voorzitter ervoor dat hij als directeur van Sportoase het vierjarig contract als sponsor van Triatlon Vlaanderen na 1 jaar al opzegt. Wat gaat er mis bij Triatlon Vlaanderen?

In maart van dit jaar werd Michaël Schouwaerts verkozen als gecoöpteerd expert van de RVB. Hij doet niet alleen zelf aan triatlon maar is ook erg betrokken bij de sport als directeur van Sportoase, met sponsoring van onder andere het Cecemel-Sportoase Triatlon Team van Marc Herremans, 3athlon.be, BRTC, Trinity, de triatlons van Wuustwezel, Oudenaarde en Brasschaat, Sofie Goos, BMC-VifitSport en sinds midden 2017 ook van Triatlon Vlaanderen, zowel financieel als facilitair. Zo zorgde hij er mee voor dat onze toptriatleten meer zwemwater kregen in Sportoase Leuven. Als docent sportmarketing en met zijn jarenlange ervaring als bedrijfsleider hadden heel wat insiders gehoopt dat Michaël de federatie mee naar een professioneler niveau zou kunnen tillen.

Op social media lazen we dat een gebrek aan visie en vooral de snelheid van uitvoering aan de basis van zijn beslissing lagen. En dus lijkt het er opnieuw sterk op dat de federatie nog niet klaar is voor de professionalisering die niet alleen Michaël zelf voor ogen had. Wij vernamen rond datzelfde moment van voorzitter Johan Druwé dat de federatie “nu eenmaal niet werkt als een bedrijf”. Datzelfde argument gebruikte de voorzitter ook bij Michaël, met vervolgens verwijten dat Schouwaerts zijn visie niet gedeeld zou hebben met de RVB en dat hij een gebrek aan democratisch inzicht had. Zware woorden aan het adres van één van de weinige sponsoren van de federatie…  

Wij gingen eens horen bij voorzitter Johan Druwé wat hij van de hele situatie vindt en of de RVB en hijzelf als voorzitter in deze situatie door kunnen gaan. “Ik betreur het en begrijp het niet,” zegt Johan, “maar ik wil als voorzitter wel even formeel reageren. Het contract tussen de federatie en Sportoase stopt op vraag van Sportoase op 31 juni 2018. Tot zolang beloven beide partijen het contract na te leven. We zoeken na het ontslag van Michaël naar een nieuwe expert om onze RVB te versterken. Het aanvullen van de RVB met experten is nu bijna 2 jaar voorzien in onze statuten. We hebben dit ingevoerd om de competenties die ontbreken binnen de RVB te kunnen aanvullen. Er is momenteel echter geen enkele belemmering om gewoon verder te werken.

Ik betreur het feit dat Michaël is vertrokken als bestuurder. Hij was een grote meerwaarde. Ik ken de redenen van zijn ontslag niet en had die graag vernomen. Ik wens in deze zaak onze gedragscode en ook het contract met Sportoase te respecteren en onthoud mij van enig commentaar. Verder wens ik op een serene manier verder te werken. Indien er een officiële vraag komt, beloof ik mijn volledige samenwerking en conclusies te aanvaarden van het onderzoek,” aldus de voorzitter.

Nieuwe directeur Wim Ottoy en voorzitter Johan Druwé

Het is niet allemaal kommer en kwel bij de federatie. Ondertussen zijn de functies van directeur Triatlon Vlaanderen (door Wim Ottoy) en manager Belgium Triathlon (door Ines Baillet) ingevuld en zou naast Jeroen Scheerder ook een tweede expert aan de RVB toegevoegd worden. Binnen diezelfde RVB legt Werner Taveirne om heel andere redenen zijn functie neer, al blijft hij vanop afstand nog betrokken bij het Belgium3Team age group verhaal. Hopelijk houden de nieuwkomers hun rol langer vast, want Michaël is niet de eerste die de federatie na een kort verblijf op bestuursniveau verlaat.  

De komende dagen willen we daarom graag nog een aantal andere stakeholders aan het woord laten, vooral om te zien of en hoe het anders kan. Uiteraard Michaël Schouwaerts zelf, maar ook clubs, atleten en een ex-lid van de RVB…

 

 

 

Pages