Nieuws van de Nederlandstalige nieuwssites

Mechanische pech noopt Yvonne van Vlerken tot uitstappen Challenge Walchsee, heeft wel ‘prachtige dag’

3athlon.nl 2 weeks 4 days ago

Het was even geleden dat we Yvonne van Vlerken in actie zagen op een Middle Distance, maar gisteren was het dan weer eens zover: ze stond aan de start van Challenge Walchsee. Mechanische pech gooide echter roet in het eten van de Nederlandse, waardoor ze uiteindelijk al vroeg in de wedstrijd moest uitstappen. ,,Zó balen. Het is sinds heel lang dat ik materiaalpech heb gehad.”

Het noodlot sloeg na ongeveer 25 kilometer toe voor Van Vlerken. ,,Ik stond op het punt Julia Gajer in te halen en de derde positie over te nemen, maar toen vloog mijn ketting eraf. Hij zat helemaal klem. Na vijf minuten – en een hele ‘zwarte’ Yvonne – zat alles weer goed, maar blokkeerde mijn versnelling. Ik kon alleen nog in het zwaarste verzet rijden. Dat gaat op een parcours als dit helaas niet.”

Van Vlerken stapte toen dus uit de race, maar het lukte haar wel om uiteindelijk een mooie dag te beleven. ,,Ik heb de hele dag langs het parcours gestaan om atleten aan te moedigen. Twee van mijn atleten (Van Vlerken houdt zich tegenwoordig intensief bezig met het coachen en begeleiden van atleten, red.), Petra en Anja, stonden mooi op het podium in hun Age Group. Zij hebben de dag voor mij helemaal goedgemaakt.”

De pro race bij de vrouwen werd overigens gewonnen door de Tsjechische Radka Kahlefeldt. Zij finishte in een tijd van 4:19:45. Emma Pallant pakte het zilver in een tijd van 4:21:33 en Svenja Thoes het brons na 4:26:45. ,,Ik heb Challenge Walchsee viermaal gewonnen”, blikt Van Vlerken nog terug. ,,Gisteren ging het echt goed en tot 25 kilometer fietsen werd het gat naar voren, naar Radka en Emma, steeds kleiner. Ik was positief verrast dat ik zo dicht op die dames zat. Gewonnen had ik denk ik niet, maar een podium had er zeker in gezeten.”

Bij de mannen ging de winst naar Maurice Clavel. Hij finishte in een tijd van 3:50:38. Frederic Funk werd tweede in een tijd van 3:53:07 en het brons ging naar Boris Stein die na 3:59:10 over de streep kwam.

The post Mechanische pech noopt Yvonne van Vlerken tot uitstappen Challenge Walchsee, heeft wel ‘prachtige dag’ appeared first on 3athlon.nl.

Mets en Sibick zegevieren in Brasschaat.

3athlon.be 2 weeks 5 days ago

Met de parktriatlon in Brasschaat stond opnieuw een klassieker op de agenda. Dit jaar koos de organisatie voor een 1/3 formule. 1,6 km zwemmen, 65km fietsen en 16km lopen zouden beslissen wie er dit jaar met de zege aan de haal zou gaan. Na een mooie strijd op beide fronten kwamen Tom Mets en Helga Sibick als eerste over de meet.

Met z’n drieën voorin

Na het zwemmen ontstond er bij de heren al snel een kopgroep van drie. Tom Mets, Lander Dircken en David De Grooff losten elkaar voor geen meter (of beter 10meter) en kwamen zo als leiders de wissel binnen. Achter hen beperkten Bob De Wolf en Bart Schrooyen de schade en kwamen zo als vier en vijf binnen.

Tom Mets met snelste loopbenen

In de afsluitende run van 16km verdeeld over drie ronden bepaalde Mets al snel het tempo. Dircken werd het eerste slachtoffer en iets later moest ook De Grooff de rol lossen maar hij kon na één loopronde de schade enigszins beperken. Pas na twee rondes kon Tom Mets een definitieve kloof slaan en die behield hij in de laatste vijf kilometer. David De Grooff kwam als tweede over de streep. Ben De Wolf mocht finaal ook mee op het podium nadat hij Lander Dircken in de laatste hectometers alsnog remonteerde.

Sibick op en over Vanclooster

Bij de dames werden de rollen in iedere discipline steeds herverdeeld. Na het zwemmen kwam Jitka Laurent als eerst uit het water maar eenmaal op de fiets zag zij Lore Vanclooster haar snel voorbij steken. Ook Helga Sibick kwam haar even later voorbij en met een achterstand van een minuut na Vanclooster kwam ze de wisselzone binnen. Reeds in de eerste loopronde stelde Sibick orde op zaken en kon zo onbedreigd naar een mooie overwinning lopen. Lore Vanclooster hield nog een handvol seconden over op Laurent en zo mochten beide dames mee op het podium.

Mannen TV Dordrecht en vrouwen TV Arnhem doen goede zaken in Schuiteman 2eDivisie Zuid

3athlon.nl 2 weeks 5 days ago

De dagwinst pakken en daarmee de koppositie in het totaalklassement verstevigen: het is aan weinig teams weggelegd om dubbel succes te hebben, maar voor de mannen van TV Dordrecht en de vrouwen van TV Arnhem ging dat vandaag, in de Schuiteman 2eDivisie Zuid, wel op. In Nuenen toonden beide teams zich overduidelijk de allerbeste.

Op het programma stond een non stayer sprint en die vond plaats – hoe kan het ook anders dit weekend – onder prachtige maar warme omstandigheden. De hoge temperaturen van de afgelopen dagen zorgden voor warm water en dus werd het zwemonderdeel in LACO Strandbad Nuenen bedwongen zonder wetsuit. Wat volgde was een snel fietsparcours bestaande uit drie rondes en vervolgens een loopparcours dat ook uit meerdere rondes bestond: vooral daar speelde de warmte voor veel atleten een grote rol.

‘We wilden laten zien niet alleen snel te kunnen zwemmen’

De mannen van TV Dordrecht kon het in ieder geval niet deren, want gezamenlijk stonden zij vandaag dus op het hoogste treetje. Ze bleven onder andere ZVL-1886 uit Leiden voor en gaven ook Cerberus 2 uit Nijmegen het nakijken. ,,Het team en ik wilden laten zien dat we niet alleen snel kunnen zwemmen. Dat is vandaag in ieder geval goed gelukt”, aldus Nick van Ingen die niet alleen met zijn team TV Dordrecht, maar ook individueel de snelste bleek.

Cerberus 2 deelde de derde plaats in het dagklassement qua punten overigens met Ironmanagers NL uit Oosterhout, maar omdat Jochem Tolsma 23e (individueel, red.) werd en de vierde atleet van Ironmanager NL later eindigde, ging de derde plaats in het dagklassement dus naar de Nijmegenaren. Belangrijke punten, aangezien beide ploegen in het klassement nu precies op gelijke hoogte staan.

In dat totaalklassement staat TV Dordrecht met 5 punten bovenaan. Op gepaste afstand volgen dan Ironmanagers NL (14) en Cerberus 2 (14). ZVL-1886 en TLV De Langestraat uit Waalwijk maken de huidige top vijf compleet met respectievelijk 17 en 19 punten.

TV Arnhem pakt dagzege en leidt klassement

Bij de vrouwen was het TV Arnhem dat er bovenuit sprong. Deze ploeg bleef onder andere TC Maastricht en RTC uit Den Haag voor. Individueel ging de zege naar Jeanette Smelt van EDOsports 2: zij sloeg toe tijdens het lopen, pakte toen een paar posities en liep uiteindelijk naar de overwinning. Haar winst was helaas niet genoeg om ook als team op het podium te komen: de ploeg uit Maastricht werd vierde.

TV Arnhem en TC Maastricht, de nummers één en twee van vandaag, maken het in het klassement behoorlijk spannend. Het team uit Arnhem gaat aan de leiding en heeft 5 punten, maar met 7 punten volgt TC Maastricht heel kort. EDOsports 2 staat met 15 punten derde, terwijl RTC vierde staat en 21 punten heeft.

Voor alle uitslagen en tussenstanden kun je terecht op de website van Teamcompetities.

The post Mannen TV Dordrecht en vrouwen TV Arnhem doen goede zaken in Schuiteman 2eDivisie Zuid appeared first on 3athlon.nl.

Snel langs Montreal met Snelle Jelle; langs Holten; langs Frankfurt en Nice – WTJ 1218

Trikipedia 2 weeks 5 days ago

ZONDAG – Het weekend in een notendop, komende dagen beslist meer.


Het zat er aan te komen, die eerste Belgische WTS-zege. Zaterdag gebeurde het in Canada. Het was nog een kwestie van wie gaat ’t doen: Marten van Riel, Jelle Geens of toch de vrouwen. Het werd Snelle Jelle. In Montreal klopte hij alles en inderen, Mario Mola incluis. De wereldkampioen volgde op een seconde, de Canadees Tyler Mislawchuk finishte als derde. Magristrale wedstrijd van de Belg, die in Weert nog EK brons scoorde. En toen al zeiden we in het filmpje hoe goed hij op weg is. En dan te bedenken dat Jelle er alleen voor stond namens België.


Montreal de vrouwenrace, was met winnares Katie Zaferes weer als vanouds. De Britse meisjes Georgia Taylro-Brown en Jessica Learmonth hadden het nakijken. De Nederlandse vrouwen deden het niet slecht, maar je weet nooit of het voor Tokyo genoeg is. Rachel Klamer finishte gelukkig weer in de top tien, al was het randje: tiende.

En Maya Kingma deed een voortreffelijk zwem- en fietsnummer en werd toen links en rechts wel voorbijgstreeft door de top. Helemaal uit ging het kaarsje niet, want Maya werd schitterend veertiende. Het biedt perspectieven voor Tokyo voor beide dames. Dat willen we niet missen.

 


In snikheet Holten gingen de elite-zeges naar twee Duitse triatleten Lasse Nygaard-Priester en naar Lisa Tertsch
Lasse ondervond hevige tegenstand van Australiër Max Neumann, die langszij kwam en hem leek te kloppen. Tot er een tweede adem was bij de Duitser en de zege hem ten deel vil. Derde was ook een Duitser: Jannik Schaufler. . Beste Nederlander was toch weer Donald Hillebregt op een 33e plek. Na Donald volgen: Lars van der Knaap (zeer knap op een 37e plaats), Marco Akershoek als 42e en Thomas Cremers als 58e. Bij de vrouwen was het andermaal Lisa Tertsch die won. Het derde weekend op rij: van Dnipro, via Antwerpen naar nu Holten . Lisa wint ze allemaal. Het Franse duo Pauline Landron en Mathilde Gautier volgde.

En toen ontplofte het stadion bij de finish van Quinty Schoens, nota bene vierde in deze ETU Cup. Hoe zij zich razendsnel aanpast aan de internationale elite-top is ongelofelijk.
Ondanks deze ‘vluchtige’ WTJ wilden we u de reactie van Quinty niet onthouden. Ze reageerde in eerste instantie op een foto die Ruud onderweg maakte van Jorik van Egdom en Marco van der Stel op hun scootertje.


,,Hey Ruud! Leuke foto’s! Vooral die laatste, net jut en jul. Ten eerste heel erg bedankt vandaag voor de support op de motor! Dat was echt heel speciaal voor me en dat gaf me net dat extra zetje om te versnellen! Thanks daarvoor! Korte samenvatting van de race: 5de keer Holten, eerste keer bij de elites. Een mooi, sterk veld dus als doel top 15, top 10 zou uitmuntend zijn! Vanmorgen sinds 2 weken eindelijk weer eens een goede lage ochtendpols dus wist vanmorgen al dat dit nog wel eens een succesvolle dag zou kunnen worden. Ik hecht altijd veel waarde aan mijn ochtend pols en kan mijn lichaam daardoor goed inschatten dus was benieuwd of die pols gelijk had vandaag. Voor de start van de race in de morgen lekker op de camping rond gehangen, liggend op een matras onder de bomen in, genieten van het goede weer, en dus van stress niks te bekennen. Zonder enige stress naar de Domelaar en hoopte op een goede swim zonder al teveel gedrang. Een goed zwemonderdeel gehad, goed weg, bij de eerste boei wat gedrang maar kon op de terug weg mooi aansluiten aan de staart van de eerste groep, na een goede eerste wissel kon ik me meteen handhaven in de eerste groep en heb van voor de druk er goed opgehouden. Meteen in de gaten dat de groep erg groot was dus het plan was om de eerste keer Holterberg steady ophoog te rijden en bovenop vollebak door te trekken om wat aan de boom te schudden. Helaas loste er minder vrouwen dan gehoopt dus het tweede groepje oplettend van voor en slim rijden om energie te sparen voor het lopen. Maar ik dacht al op de fiets: shit daar gaat mijn top 15 met een kopgroep van 25/30 man… Gezorgd voor een snelle tweede wissel en liep als 3de de wissel uit. Meteen voelde dit super sterk en merkte meteen dat ik de overgang van fietsen naar lopen vandaag super goed aankon. Verwachte eigenlijk wel dat er nog genoeg mensen van mijn groep en van achter mij zouden oprapen maar steeds meer en meer kwam ik tot de conclusie ze niet meer kwamen. Helemaal verbaast was ik, ik liep gewoon voor plek 4/5/6, wat gebeurd me nu.. dit kan gewoon niet.. Ik voelde me enorm sterk en had controle over ons groepje van 3. Ik wist dat ik met zo een supporters in het thuis land een streepje voor had en wilde dan ook kosten wat kost als 4de over de finish komen. Gedragen door een enorm groot aantal supporters, locals, familie en vrienden voelde ik me zo speciaal tijdens het lopen, ik werd echt gedragen! Een heel speciaal moment voor mij als Ruud naast mij op de motor live verlag van mijn race komt doen, ik voelde gewoon dat ik nog genoeg energie overhad en demarreerde weg bij de Portugeese en kwam gewoon als 4de over de finish! Ik kon het niet geloven! Zoveel aandacht voor mij, zoveel mensen en zo een goede uitslag! En dat in eigen land, dat doet me zo deugd! Ik heb dan wel niet gewonnen of podium, maar ik kreeg zoveel aandacht dat deze 4de plaats voor mij een dik gouden randje heeft! Wie had dat gedacht vanmorgen! Ik in ieder geval niet! Zo zie je maar, alles is mogelijk! Een kers op mijn super goede seizoen tot nu toe! Proost!

Verder met Holten en de vrouwen. Jony Heerink finishte 24e, Marije Dankelman had een knappe race resulterend in een 26e plaats. Als vrijwel laatste uit het water kwam Joyce Caro nog terug tot een 32e positie. Een paar tellen later en Eva Cornelisse valt vermoeid over de meest als 34e, Rani Skrabanja moest haar krachtsinspanningen bekopen met een terugval bij het lopen naar de 36e plaats. Anna Witteveen en Deborah Wissink sloten het rijtje als 39e en 40e.

 

Het EK Ironman in Frankfurt was ook een Duitse aangelegenheid. Van die ‘Grosse Drei’ was het Jan Frodeno, die aan het langste eind trok. Hij duelleerde met Sebastian Kienle, die vier minuten later tweede werd. Daarnaa viel het gat na nummer dire Franz Loesche. Patrick Lange kon zich niet met de twee andere Hawaii-winnaars meten en werd elfde. Daartussen – erg goed gewoon – Bas Diederen op een achtste plaats. De Amerikaanse Skye Moench won bij de vrouwen. Tien minuten later volgde de Zwitserse Imogen Simmonds. Jen Annett uit Canada werd derde.
Op de ingekorte Ironman France in Nice pakten James Cunnama en Carrie Lester de zeges. De Zuidafrikaan klopte de verrassende Fransman Kevin Rundstadler. Derde werd vijfvoudig Nice-winnaar Frederik van Lierde. De Belg ging op zijn beurt landgenoot Diego van Looy vooraf. Beste vrouw was de Australische Carrie Lester. Ook hier Belgisch succes met Tine Deckers op een tweede en Karen Steurs op een vijfde plaats. Manon Genet uit Frankrijk werd derde vrouwen.
Verder veel meer leuks uit de triathlonwereld. Maar dat komt later wel. Speakertje is aan klein dutje toe.

Geen zesde zege, wel twee podiumplaatsen in Nice voor Fre en Tine

3athlon.be 2 weeks 5 days ago

Frederik Van Lierde en Tine Deckers waren zondag allebei dichtbij een zesde overwinning in de Ironman van Nice. Tine stootte op een sterke Carrie Lester. Frederik speelde zijn troefkaarten te vroeg uit en moest een te snel fietsnummer bekopen in de 30 km lopen. En had het een volledige triatlon geweest dan had Diego Van Looy op het podium gestaan…

“Te enthousiast op de fiets, zeker?”

“Hoe kan ik uitleggen? Te enthousiast begonnen op de fiets zeker”, vertelde Frederik Van Lierde achteraf aan Het Nieuwsblad. “In het tweede deel van het fietsen besefte ik het eigenlijk al. Bergop was het 29 graden, maar in het slot van het fietsgedeelte bergaf gingen de temperaturen al snel naar 36 graden. Ik heb er dan nog alles aan gedaan om af te koelen, maar het was te laat. Het is altijd balanceren op een dunne lijn tussen de perfecte inspanning leveren en iets te veel in het rood gaan.”

Frederik was goed begonnen aan de wedstrijd, kwam mee vooraan uit het water en fietste vervolgens zes en negen minuten weg van zijn voornaamste concurrenten. Maar in de 30 km lopen stokte zijn tempo en James Cunname ging stevig op en over de wereldkampioen Ironman van 2013. Cunnama won uiteindelijk in 7u16’16 voor de verrassende Franse triatleet Kevin Rundstadler. Frederik Van Lierde werd derde in 7u27’09. Zo’n viertal minuten later pakte een sterk lopende Diego Van Looy een knappe vierde plaats. Wouter Monchy werd 11de en Bert Jammaer 13de.

Frederik Van Lierde in de IM Nice (foto: David Pintens) “Helemaal overhit”

Van Lierde begon naar eigen zeggen nog wel met een goed gevoel aan het afsluitende loopgedeelte. “Maar al snel geraakte ik helemaal oververhit. Het was enorm warm en de luchtkwaliteit was ook bijzonder slecht waardoor er weinig zuurstof in de lucht hing. Bovendien was dit mijn derde zware wedstrijd in een maand. En dus ontbrak ik toch de frisheid die je bij zulke extreme temperaturen nodig hebt. Ik moest afkoelen, dus stopte ik bij elke douche langs het loopparcours 10 à 15 seconden. Zo verlies je natuurlijk veel tijd, maar ik had geen keuze: het was afkoelen of opgeven. Tussen de douches liep ik wel een goed tempo. Al heb ik wel honderd keer aan opgeven gedacht.”

Tine Deckers tweede

Tine Deckers had een goeie wedstrijd, maar stootte op een sterke Carrie Lester. Ze had een vrij goed zwemnummer en kwam als vierde uit het water. Haar achterstand op Lester varieerde van vier naar zes terug richting vier minuten maar zoals verwacht kreeg ze het gat niet dicht. Tine slaagde er wel in nog een goeie 30 km te lopen en Manon Genet achter zich te laten. Carrie Lester haalde het in 8u05’20. Iets minder dan vier minuten later werd de vijfvoudige Nice-winnares Deckers tweede in 8u09’18.

“Ik hoor hier nog thuis op mijn 41ste”

Geen zesde overwinning in Nice, dus. Toch was Tine niet ontgoocheld: “Carrie Lester is een triatlete van wereldniveau die de top-10 in Hawaï haalt,” vertelt Tine. “En vandaag was ze gewoon beter. Maar ik heb een goeie wedstrijd gedaan. Ik heb laten zien dat ik hier toch nog thuishoor op mijn 41e. Plus, het is fijn om weer voor de prijzen mee te doen na die val met de fiets die mijn hele voorjaar verpestte.”

Tine was dus niet ontevreden na de wedstrijd, wel heel erg moe. “Ik heb hier de afgelopen maanden veel getraind, maar ik was precies toch vergeten hoe zwaar deze wedstrijd is. En natuurlijk, het was vandaag ongelooflijk heet. De beslissing om de wedstrijd in te korten was echt wel terecht. Als je op het einde van het fietsgedeelte uit de bergen komt gereden, slaat de hitte je in je gezicht. Nog voor je begint te lopen, ben je al ongemakkelijk van de warmte. Mijn voeten stonden in brand en de luchtvervuiling werkte ook meteen op mijn luchtwegen.”

Embrunman volgende doel

Een lastige wedstrijd dus, waaruit Tine toch een aantal bemoedigende zaken meeneemt naar de Embrunman, haar volgende grote doel in augustus: “Mijn zwemmen was al goed in Geraardsbergen en ook nu voelde ik me sterk in het water. En ook mijn lopen is prima. Alleen op de fiets zou ik de komende weken nog wat willen groeien. Vandaag ging het niet slecht, maar het was nog niet mijn beste niveau. Dat wil ik in de Embrunman zeker halen.”

Tine was niet de enige pro. Ook Karen Steurs deed het goed met een vijfde plaats in 8u46’12!

Bekijk hier het volledige artikel bij Het Nieuwsblad.

Frodeno wacht op Kienle, maar wint toch Iroman Frankfurt in sub-8

3athlon.be 2 weeks 5 days ago

Jan Frodeno pakte vandaag vol overtuiging de winst tijdens het Europees Kampioenschap Ironman in Frankfurt, ook al wachtte hij even op Kienle toen die een stuk glas uit zijn voet liet halen. Onder de bizarre omstandigheden – de hitte en het vijf kilometer langere fietsparcours – wist de Duitser alsnog onder de 8 uur te finishen in een tijd van 7:56:02. Na een spannende battle met Frodeno, finishte Sebastian Kienle als tweede (+3:58). Een ruim gat op de nummer drie, Franz Loeschke, die als derde finishte (+21:21).

Bas Diederen finishte zijn – voorlopig – laatste Ironman met een knappe achtste plek op 38:56 minuut van de winnaar; zo werd het een race waar hij met een goed gevoel aan terug kan denken. Patrick Lange, de andere van de ‘drie Duitse musketiers’ moest tijdens het laatste stuk fietsen de strijd tijdelijk staken door een lekke band: hij finishte uiteindelijk als elfde (+51:47) en zette door om met een finish zijn Kona start te valideren.

Bij de vrouwen pakte Skye Moench in de laatse 1000 meter de winst doordat de leidster in de race tot dat moment, Sarah True, op het laatste moment medische problemen kreeg. Een extra pijnlijke gewaarwording aangezien zij ruim zeven minuten voor lag op Moench. In een tijd van 9:15:31 ging dus zo Moench – tegen iedere verwachting in – er nog op het eind met de titel vandoor. Het zilver ging naar Imogen Simmonds (+10:30) en het brons werd Jen Annett in de schoot geworpen door deze gekke wending (+20:54).

De mannenrace
Frodeno maakte met het zwemmen meteen duidelijk dat hij vandaag niet van plan was om louter in een groepje te volgen. Zo zwom hij samen met Nieuw-Zeelander Dylan McNiece weg bij het clubje van vijftien man, die de achtervolging in hadden gezet en het gat van twee minuten probeerden te dichten. Deze groep bestond onder andere uit Lange, Kienle, Koutny, Loeschke en ook Diederen. Joe Skipper zat er met het zwemmen – zoals vaker – niet bij.

(tekst gaat verder onder foto)

Kienle, die na het zwemmen op een steentje gestapt lijkt te zijn. (Foto: 3athlon.nl)

Zoals verwacht lukte het alleen Kienle om dichter naar Frodeno toe te rijden. Bij vijftig kilometer fietsen was het gat op de groep vergroot tot bijna vijf minuten. McNiece hield het niet vol tussen het geweld voorin en liet zich door de groep oppakken. Hierdoor bestond het veld uit Frodeno op kop, Kienle op tweeënhalve minuut en vervolgens de achtervolgende groep.

Frodeno op kop tijdens het fietsen. (Foto: 3athlon.nl)

Nog een spannend moment voor Frodeno rond het vijftig kilometer punt toen hij een bocht verkeerd inschatte en in de berm terecht kwam: daarbij verloor hij – wat leek – zijn belangrijke fles met daarin gelletjes. Dit kon nog een groot effect gaan hebben aangezien het de basis van zijn voeding vormt en hij geen zelfde voeding zou kunnen aanpakken.

(tekst gaat verder onder foto)

Frodeno kwam in de berm terecht na een slecht aangesneden bocht. (Foto: 3athlon.nl)

Rond hetzelfde punt wist Joe Skipper aansluiting te maken bij de groep. Daarentegen stelde Koutny alles in de waagschaal door weg te rijden bij deze mannen en, net als Frodeno en Kienle, man tegen man te vechten.

(tekst gaat verder onder foto)

Lange met een lekke band aan de kant rond 3:12 uur in de wedstrijd. (Foto: 3athlon.nl)

Lange kreeg met een lekke band een pijnlijke tegenslag te verwerken rond 3:12 uur in de wedstrijd. Zo kwam hij gefrustreerd aan de kant te staan en zag hij de groep nog verder bij hem vandaan fietsen. Het kostte hem uiteindelijk bijna tien minuten.

Kienle kreeg Frodeno ondertussen steeds scherper in beeld. Daarentegen begon Skipper langzaam de prijs te betalen voor zijn heldhaftige ontsnappingspoging en zo zakte hij iets terug van de kop.

(tekst gaat verder onder foto)

Kienle laat in T2 zijn voet verzorgen en lijkt zich serieus te hebben bezeerd na het zwemmen; er zou een behoorlijk stuk glas in zijn voet terecht zijn gekomen. (Foto: 3athlon.nl)

Uiteindelijk sloot Kienle in de laatste fietskilometers aan bij Frodeno en de twee kwamen tegelijkertijd aan in de tweede wissel. Helaas verloor Kienle hier ongeveer dertig seconden met de verzorging van zijn voet, want eerder scheen hij al in een stuk glas te hebben gestaan. Frodeno rende niet direct weg en keek even toe of het goed ging met Kienle. Uiteindelijk vertrok Frodeno wel alleen en even later volgde Kienle.

Op tien minuten van deze eerste twee mannen volgde Koutny. Daarachter een moeilijk lopende Skipper op twaalf minuten, die even later al uitstapte.

Zeventien minuten achter Frodeno wisselde het groepje met daarin nog altijd Diederen. Andere grote namen in dit groepje: Dylan McNiece, Antony Costes en Christian Kramer. Lange zat bijna dertig minuten achter de koploper in T2 en wisselde als achttiende.

(tekst gaat verder onder foto)

Frodeno en Kienle lopen vanaf vijftien kilometer zij aan zij. (Foto: 3athlon.nl)

Een mooi moment rond de vijftien kilometer in de marathon wanneer Kienle Frodeno bijhaalt en ze even samen verder lopen. De twee kijken elkaar lachend aan en wisselen een paar woorden. Frodeno liep na een paar minuten echter weer overtuigend weg bij Kienle.

Koutny werd halverwege de marathon van zijn derde plek ontnomen door de Duitse Franz Loeschke. Diederen liep hier op de achtste plek op 28:59 minuut van de kop.

Na een spannende marathon wist Frodeno stand te houden: zo won hij het EK Ironman in Frankfurt vol overtuiging in een tijd van 7:56:02. Het Duitse podium was compleet met Kienle, die dus als tweede over de streep kwam (+3:58) en de derde man: Franz Loeschke (+21:21). Diederen maakte zijn laatste Ironman er één om niet te vergeten en pakte een mooie achtste plek  (+38:56).

(tekst gaat verder onder foto)

Frodeno wint EK Ironman Frankfurt. (Foto: 3athlon.nl)

Vrouwenrace
Tijdens het zwemmen ontsnapte er bij de vrouwen nog geen koploper. Als eerste kwam True uit het water, met Amelia Watkinson en Simmonds in haar voeten. Op een ruime afstand van bijna vijf minuten volgde de vierde vrouw. Anders dan bij de mannen was er geen grote achtervolgende groep tijdens het zwemmen.

Na vijftig kilometer fietsen was het Simmonds in de leiding, gevolgd door Watkinson op anderhalve minuut. Een groepje van vier vrouwen met daarin Daniela Bleymehl, Kimberley Morrison, Moench en True bevond zich op 5:11 minuut van de Zwitserse op kop.

(tekst gaat verder onder foto’s)

Op dit punt derde vrouw – Morrison – verloor veel tijd aan een lekke band. (Foto: 3athlon.nl)

Rond drie uur in de race haalde Morrisson Bleymehl in, maar nog geen seconde later kneep eerstgenoemde in de remmen. Althans, dat is wat een verwarde Bleymehl daarachter in eerste instantie zal hebben gedacht. Morrison bleek echter precies op dit punt lek te hebben gereden. Zo kwam ze aan de kant te staan. Veel ervaring met lekke banden leek de Engelse overigens niet te hebben en zo verloor ze met een hoop geklungel veel tijd en stapte ze later uit. De camera over haar schouder zal wellicht ook niet hebben geholpen.

Vlak voor de lekke band van Morrisson werd Watkinson door Bleymhel, Moench en True teruggehaald. Simmonds lag nog altijd sterk op kop met een gat van bijna zeven minuten op laatstgenoemden.

Vanaf 100 kilometer kwam de groep dichter op Simmonds te rijden. Zo maakten ze van de zeven minuten achterstand – die het groepje eerder had – 5:40 minuut.

(tekst gaat verder onder foto)

Simmonds in de leiding tijdens het fietsen. (Foto: 3athlon.nl)

Rond 120 kilometer fietsen verliet Moench het groepje, True voegde zich hier later ook bij en zo lieten ze Bleymehl achter zich. Simmonds begon sterk terug te zakken en zo werd het gat steeds kleiner op de kopvrouw en sloten ze uiteindelijk voor de wissel aan. Bleymehl volgde op 24 seconden als vierde in de wissel. Zo beloofde het ook bij de vrouwen een spannend looponderdeel te worden: iets dat niet heel vaak voorkomt.

True zette meteen de toon voor de marathon en ging er hard vandoor, zo creëerde ze na drie kilometer al een gat van veertig seconden op de tweede en derde vrouw. Na dertien kilometer lopen liep Moench in de achtervolging op True (+2:40), als derde kwam Simmonds (+3:28). Het gat hierachter was groot en met minstens een kwartier volgde Watkinson. Bleymehl raakte in de marathon snel uit beeld en verdween uiteindelijk uit de race.

True wist haar voorsprong steeds verder uit te breiden en leek de winst te gaan pakken, tot zij binnen een kilometer van de finish door medische problemen geparkeerd stond en nog op het allerlaatste moment op moest geven. Het gat van zeven kilometer liep Moench dan ook dicht, ze liep True voorbij en greep de titel voor haar neus weg. De tweede plek ging naar Simmonds (+10:30) en met Annett (+20:54) was het podium compleet.

Niels te Pas derde EK duathlon U23, Lesley Smit pakt knappe vierde plek overall

3athlon.nl 2 weeks 5 days ago

Lesley Smit finishte vandaag als vierde op het EK duathlon in Roemenië. Tijdens het eerste looponderdeel liep ze een kleine achterstand op, die ze op de fiets recht wist te zetten. De wedstrijd werd gewonnen door de spaanse Irene Loizate Sarrionandia in een tijd van 1:00:14: Smit finishte 20 seconden later. Als tweede kwam de Oostenrijkse Sandrina Illes over de streep (+0:07). Met de Spaanse Sonia Bejerano was het podium compleet (+0:12).

Kort na de race deelde Smit haar blijdschap op Instagram: ,,Wooow, vierde plek vandaag tijdens het EK duathlon! Na een goed en snel eerste looponderdeel moest ik een klein gat van vijftien seconden dichten op de kopgroep. Voor de tweede fietsronde lukte het mij dit gat te dichten. Ik probeerde weg te fietsen van de andere meiden, maar zonder succes. Na een goede wissel begon ik aan het lopen voor het zilver, maar ik wist dat er veel snelle meiden op slechts enkele seconden achter mij liepen. Ik verloor twee posities in dit laatste stuk lopen, maar ik ben heel blij met de vierde plek. Ik had het totaal niet verwacht!”

Andere Nederlanders aan de start waren Sophie van der Morst, die achtste overall werd (+0:29); Marije Hijman, die als twaalfde finishte en daarmee ook nog eens het brons bij de junioren pakte (+5:13) en tot slot Marlou Bijlsma op plek vijftien (+6:38).

(tekst gaat verder onder foto)

Smit opweg naar haar vierde plek in Roemenië. (Foto: Instagram)

Mannenrace 
Niels te Pas liet ook maar weer eens zien over talent te beschikken: hij finishte derde op het EK U23. Overall werd hij overigens veertiende in de race, op 42 seconden van de Franse winnaar Benjamin Choquert, die in een tijd van 55:42 over de streep kwam. De tweede plaats ging naar de Spaanse Emilio Martin (+0:07) en het brons was voor de Belgische Angelo Vandecasteele (+0:09).

Een enthousiaste Te Pas gaf direct na de finish op zijn Facebook aan een perfecte race te hebben gehad en zeer tevreden te zijn met deze podiumplek. Krilan Le Bihan won de wedstrijd in de categorie U23. De tweede plek ging naar Arnaud Dely in dezelfde categorie. Ook Olaf Jan Bosscher en Jaimy Voogt stonden aan de start; zij finishten als 21e en 28e overall.

Te Pas tijdens het lopen. (Foto: Facebook)

The post Niels te Pas derde EK duathlon U23, Lesley Smit pakt knappe vierde plek overall appeared first on 3athlon.nl.

Frodeno wint Duitse battle in Frankfurt, Skye Moench winnares vrouwen na bizarre wending

3athlon.nl 2 weeks 5 days ago

Jan Frodeno pakte vandaag vol overtuiging de winst tijdens het Europees Kampioenschap Ironman in Frankfurt. Onder de bizarre omstandigheden – de hitte en het vijf kilometer langere fietsparcours – wist de Duitser alsnog onder de 8 uur te finishen in een tijd van 7:56:02. Na een spannende battle met Frodeno, finishte Sebastian Kienle als tweede (+3:58). Een ruim gat op de nummer drie, Franz Loeschke, die als derde finishte (+21:21). Diederen finishte zijn – voorlopig – laatste Ironman met een knappe achtste plek op 38:56 minuut van de winnaar; zo werd het een race waar hij met een goed gevoel aan terug kan denken. Patrick Lange, de andere van de ‘drie Duitse musketiers’ moest tijdens het laatste stuk fietsen de strijd tijdelijk staken door een lekke band: hij finishte uiteindelijk als elfde (+51:47) en zette door om met een finish zijn Kona start te valideren.

Bij de vrouwen pakte Skye Moench in de laatse 1000 meter de winst doordat de leidster in de race tot dat moment, Sarah True, op het laatste moment medische problemen kreeg. Een extra pijnlijke gewaarwording aangezien zij ruim zeven minuten voor lag op Moench. In een tijd van 9:15:31 ging dus zo Moench – tegen iedere verwachting in – er nog op het eind met de titel vandoor. Het zilver ging naar Imogen Simmonds (+10:30) en het brons werd Jen Annett in de schoot geworpen door deze gekke wending (+20:54).

De mannenrace
Frodeno maakte met het zwemmen meteen duidelijk dat hij vandaag niet van plan was om louter in een groepje te volgen. Zo zwom hij samen met Nieuw-Zeelander Dylan McNiece weg bij het clubje van vijftien man, die de achtervolging in hadden gezet en het gat van twee minuten probeerden te dichten. Deze groep bestond onder andere uit Lange, Kienle, Koutny, Loeschke en ook Diederen. Joe Skipper zat er met het zwemmen – zoals vaker – niet bij.

(tekst gaat verder onder foto)

Kienle, die na het zwemmen op een steentje gestapt lijkt te zijn. (Foto: 3athlon.nl)

Zoals verwacht lukte het alleen Kienle om dichter naar Frodeno toe te rijden. Bij vijftig kilometer fietsen was het gat op de groep vergroot tot bijna vijf minuten. McNiece hield het niet vol tussen het geweld voorin en liet zich door de groep oppakken. Hierdoor bestond het veld uit Frodeno op kop, Kienle op tweeënhalve minuut en vervolgens de achtervolgende groep.

Frodeno op kop tijdens het fietsen. (Foto: 3athlon.nl)

Nog een spannend moment voor Frodeno rond het vijftig kilometer punt toen hij een bocht verkeerd inschatte en in de berm terecht kwam: daarbij verloor hij – wat leek – zijn belangrijke fles met daarin gelletjes. Dit kon nog een groot effect gaan hebben aangezien het de basis van zijn voeding vormt en hij geen zelfde voeding zou kunnen aanpakken.

(tekst gaat verder onder foto)

Frodeno kwam in de berm terecht na een slecht aangesneden bocht. (Foto: 3athlon.nl)

Rond hetzelfde punt wist Joe Skipper aansluiting te maken bij de groep. Daarentegen stelde Koutny alles in de waagschaal door weg te rijden bij deze mannen en, net als Frodeno en Kienle, man tegen man te vechten.

(tekst gaat verder onder foto)

Lange met een lekke band aan de kant rond 3:12 uur in de wedstrijd. (Foto: 3athlon.nl)

Lange kreeg met een lekke band een pijnlijke tegenslag te verwerken rond 3:12 uur in de wedstrijd. Zo kwam hij gefrustreerd aan de kant te staan en zag hij de groep nog verder bij hem vandaan fietsen. Het kostte hem uiteindelijk bijna tien minuten.

Kienle kreeg Frodeno ondertussen steeds scherper in beeld. Daarentegen begon Skipper langzaam de prijs te betalen voor zijn heldhaftige ontsnappingspoging en zo zakte hij iets terug van de kop.

(tekst gaat verder onder foto)

Kienle laat in T2 zijn voet verzorgen en lijkt zich serieus te hebben bezeerd na het zwemmen; er zou een behoorlijk stuk glas in zijn voet terecht zijn gekomen. (Foto: 3athlon.nl)

Uiteindelijk sloot Kienle in de laatste fietskilometers aan bij Frodeno en de twee kwamen tegelijkertijd aan in de tweede wissel. Helaas verloor Kienle hier ongeveer dertig seconden met de verzorging van zijn voet, want eerder scheen hij al in een stuk glas te hebben gestaan. Frodeno rende niet direct weg en keek even toe of het goed ging met Kienle. Uiteindelijk vertrok Frodeno wel alleen en even later volgde Kienle.

Op tien minuten van deze eerste twee mannen volgde Koutny. Daarachter een moeilijk lopende Skipper op twaalf minuten, die even later al uitstapte.

Zeventien minuten achter Frodeno wisselde het groepje met daarin nog altijd Diederen. Andere grote namen in dit groepje: Dylan McNiece, Antony Costes en Christian Kramer. Lange zat bijna dertig minuten achter de koploper in T2 en wisselde als achttiende.

(tekst gaat verder onder foto)

Frodeno en Kienle lopen vanaf vijftien kilometer zij aan zij. (Foto: 3athlon.nl)

Een mooi moment rond de vijftien kilometer in de marathon wanneer Kienle Frodeno bijhaalt en ze even samen verder lopen. De twee kijken elkaar lachend aan en wisselen een paar woorden. Frodeno liep na een paar minuten echter weer overtuigend weg bij Kienle.

Koutny werd halverwege de marathon van zijn derde plek ontnomen door de Duitse Franz Loeschke. Diederen liep hier op de achtste plek op 28:59 minuut van de kop.

Na een spannende marathon wist Frodeno stand te houden: zo won hij het EK Ironman in Frankfurt vol overtuiging in een tijd van 7:56:02. Het Duitse podium was compleet met Kienle, die dus als tweede over de streep kwam (+3:58) en de derde man: Franz Loeschke (+21:21). Diederen maakte zijn laatste Ironman er één om niet te vergeten en pakte een mooie achtste plek  (+38:56).

(tekst gaat verder onder foto)

Frodeno wint EK Ironman Frankfurt. (Foto: 3athlon.nl)

Vrouwenrace
Tijdens het zwemmen ontsnapte er bij de vrouwen nog geen koploper. Als eerste kwam True uit het water, met Amelia Watkinson en Simmonds in haar voeten. Op een ruime afstand van bijna vijf minuten volgde de vierde vrouw. Anders dan bij de mannen was er geen grote achtervolgende groep tijdens het zwemmen.

Na vijftig kilometer fietsen was het Simmonds in de leiding, gevolgd door Watkinson op anderhalve minuut. Een groepje van vier vrouwen met daarin Daniela Bleymehl, Kimberley Morrison, Moench en True bevond zich op 5:11 minuut van de Zwitserse op kop.

(tekst gaat verder onder foto’s)

Op dit punt derde vrouw – Morrison – verloor veel tijd aan een lekke band. (Foto: 3athlon.nl)

Rond drie uur in de race haalde Morrisson Bleymehl in, maar nog geen seconde later kneep eerstgenoemde in de remmen. Althans, dat is wat een verwarde Bleymehl daarachter in eerste instantie zal hebben gedacht. Morrison bleek echter precies op dit punt lek te hebben gereden. Zo kwam ze aan de kant te staan. Veel ervaring met lekke banden leek de Engelse overigens niet te hebben en zo verloor ze met een hoop geklungel veel tijd en stapte ze later uit. De camera over haar schouder zal wellicht ook niet hebben geholpen.

Vlak voor de lekke band van Morrisson werd Watkinson door Bleymhel, Moench en True teruggehaald. Simmonds lag nog altijd sterk op kop met een gat van bijna zeven minuten op laatstgenoemden.

Vanaf 100 kilometer kwam de groep dichter op Simmonds te rijden. Zo maakten ze van de zeven minuten achterstand – die het groepje eerder had – 5:40 minuut.

(tekst gaat verder onder foto)

Simmonds in de leiding tijdens het fietsen. (Foto: 3athlon.nl)

Rond 120 kilometer fietsen verliet Moench het groepje, True voegde zich hier later ook bij en zo lieten ze Bleymehl achter zich. Simmonds begon sterk terug te zakken en zo werd het gat steeds kleiner op de kopvrouw en sloten ze uiteindelijk voor de wissel aan. Bleymehl volgde op 24 seconden als vierde in de wissel. Zo beloofde het ook bij de vrouwen een spannend looponderdeel te worden: iets dat niet heel vaak voorkomt.

True zette meteen de toon voor de marathon en ging er hard vandoor, zo creëerde ze na drie kilometer al een gat van veertig seconden op de tweede en derde vrouw. Na dertien kilometer lopen liep Moench in de achtervolging op True (+2:40), als derde kwam Simmonds (+3:28). Het gat hierachter was groot en met minstens een kwartier volgde Watkinson. Bleymehl raakte in de marathon snel uit beeld en verdween uiteindelijk uit de race.

True wist haar voorsprong steeds verder uit te breiden en leek de winst te gaan pakken, tot zij binnen een kilometer van de finish door medische problemen geparkeerd stond en nog op het allerlaatste moment op moest geven. Het gat van zeven minuten liep Moench dan ook dicht, ze liep True voorbij en greep de titel voor haar neus weg. De tweede plek ging naar Simmonds (+10:30) en met Annett (+20:54) was het podium compleet.

The post Frodeno wint Duitse battle in Frankfurt, Skye Moench winnares vrouwen na bizarre wending appeared first on 3athlon.nl.

Sven Strijk wint Middle Distance TRI AMSTERDAM, eveneens zege voor debutante Marlene de Boer

3athlon.nl 2 weeks 5 days ago

Met zo’n 1500 deelnemers – verspreid over de Middle Distance en Olympic Distance – was TRI AMSTERDAM vandaag weer een succes. Voor Sven Strijk meteen ook een succesvolle race, want ondanks dat hij het naar eigen zeggen ‘zwaar’ had, won hij de halve triathlon met overmacht. Bij de vrouwen ging de winst naar een debuterende Marlene de Boer, die na afloop zelfs even tranen van geluk toonde.

Sven Strijk finishte, in een warm maar tegelijkertijd winderig Amsterdam, na een tijd van 4:12:17 uur. Na een trainingsblok met vier wedstrijden in vier weken, ging hem dat logischerwijs niet makkelijk af. ,,Zo’n halve, dat zorgt toch altijd voor een lange dag”, lachte hij na afloop. ,,Dat is gewoon zwaar. Het viel me behoorlijk tegen. Ik wist dat het pittig zou worden en de laatste helft van het lopen ging dan ook niet helemaal super meer.”

Desalniettemin had Strijk met zijn eindtijd van 4:12:17 dus toch een grote voorsprong op zijn achtervolgers. Eric van der Linden kwam 4:48 minuut later als tweede over de streep en Kelvin van der Doe pakte 12:54 minuut na Strijk het brons. ,,Het is een mooie wedstrijd in een mooie omgeving en met een pittig parcours”, aldus Strijk. Zijn volledige reactie hieronder:

(tekst gaat verder onder video)

Bij de vrouwen ging de winst dus naar Marlene de Boer. Niet veel mensen hadden dat misschien verwacht en zeker de debutante zelf niet. ,,Ik ben pas in februari begonnen met trainen en het was een heftig jaar”, aldus de winnares die bij haar eerste triathlon dus de winst pakte en daar zelfs even van in tranen was. ,,De race was goed te doen. Eigenlijk was alles top.” De volledige reactie van De Boer vind je hieronder.

(tekst gaat verder onder video)

Uiteindelijk finishte De Boer in een tijd van 4:40:48. Daarmee won ze ruim, want 12:34 minuut later legde Anna Mersmann beslag op het zilver. 16:12 minuut na winnares De Boer pakte Fruzsina Csillag het brons.

The post Sven Strijk wint Middle Distance TRI AMSTERDAM, eveneens zege voor debutante Marlene de Boer appeared first on 3athlon.nl.

“Subliem gevoel te winnen van wereldkampioen…” Jelle Geens na zege in Montreal

3athlon.be 2 weeks 5 days ago

Met zijn overwinning in de WTS Montreal heeft Jelle Geens zaterdag Belgische triatlongescheidenis geschreven. Dat beseft Snelle Jelle een paar uur later zelf ook. “Subliem om te beseffen dat je net voorbij een drievoudige wereldkampioen spurt. Ik ga nu even genieten van deze overwinning, de eerste Belg ooit die een World Triathlon Serie op zijn naam schrijft, dat nemen ze mij niet meer af…”

“Leeds was een voorteken”

Het is bijna bedtijd in Montreal als we Jelle te pakken krijgen. Maar hij is nog wakker, door de adrenaline wellucht. “Uiteraard verbaas ik mezelf wel met deze zege,” vertelt Jelle. “Ik hoopte na mijn goede winter stiekem wel om dat podium van een WTS te halen maar een overwinning overtreft mijn stoutste verwachtingen. In Leeds voelde ik wel al dat het goed zat maar een minder zwemnummer kostte mij toen wel een topuitslag. Natuurlijk is dat praat achteraf en weet je dat nooit zeker maar deze overwinning bewijst dat ik met mijn gevoel helemaal goed zat.”

“Kicken toen ik 3-voudige wereldkampioen voorbijstak”

“Tijdens het lopen vandaag voelde ik opnieuw dat de benen meer dan goed waren,” gaat Jelle verder. “Ik voelde constant dat ik wel sneller kon maar besloot te blijven wachten om niet op een counter aan te lopen. Toen Mola aanzette, wist ik dat dat het signaal was om mee te schuiven en toen ik hem voorbij stak op de blauwe mat… tja, dat is gewoon subliem omdat je dan beseft dat je net voorbij een drievoudige wereldkampioen gaat en dat je op weg bent naar die WTS-overwinning.”

“Misschien is dit wel de bevrijding”

Zijn overwinning levert flink wat reacties op, niet alleen in België. Voor veel internationale volgers is het een verrassing. “De vele berichten die ik nu moet lezen doe ik met veel plezier en dat doet enorm veel deugd,” lacht Jelle. “Maar vanaf morgen zal de focus weer volop liggen op de volgende wedstrijd volgende week in Hamburg. Daar zullen misschien wel meer ogen op mij gericht zijn, maar druk is er sowieso elke wedstrijd aanwezig en misschien werkt deze overwinning wel bevrijdend. Ook naar het WK Team Relay volgende week zondag kijk ik enorm uit want één voor één bewijzen de Belgian Hammers dat we in goede doen zijn. Maar nu nog even genieten van deze overwinning, de eerste Belg ooit die een World Triathlon Serie op zijn naam schrijft, dat nemen ze mij niet meer af,” aldus Jelle.

Pages