Nieuws van de Nederlandstalige nieuwssites

Blog Miriam van Reijen: ‘testing, testing, testing’

3athlon.nl 3 weeks 4 hours ago
Pro triatlete en bewegingswetenschapster Miriam van Reijen vertrok afgelopen zondag naar het Australian Institute of Sport in Canberra. Daar zal de 35-jarige Van Reijen meedoen aan een onderzoek onder elitemarathonlopers. Voor 3athlon.nl houdt ze de komende maand regelmatig een blog bij en daarin vertelt ze alles over haar trainingen, haar uitgekiende voedingspatroon én de testen die ze zal ondergaan. Na haar eerste en ook tweede blog, nu haar derde!

Na de eerste paar dagen gewenning was het tijd voor serieuze business en de reden waarom we uitgenodigd werden bij het Australian Institute of Sport: onderzoek! Op zondag betekende dat eerst een 35 kilometer run bestaande uit 28K easy, gevolgd door 7K all-out. De dagen voorafgaand aan deze test kregen we maaltijden met weinig vezels en precies 8 gram koolhydraten per kilogram lichaamsgewicht. Op het menu dus witte boterhammen (met honing, jam, ei en salade), rijst met kip en als ontbijt op raceday 4 witte boterhammen, 3 pakjes honing en een potje magere Griekse yoghurt. Ready, set, go!

De ‘race’ vond plaats rondom Lake Giniderra waar je een rondje van precies 7 km kan maken. Voor de start om 8.00 uur werd er om 5h30 eerst bloed afgenomen. Precies om 6h00 kregen we ons ontbijt voorgeschoteld: 2 uur voor de start. De bedoeling was om de eerste 28 km op tempo 4.47 (minuut per kilometer, red.) te lopen. Niet precies mijn duurtempo, maar gelukkig was het oké om tien seconden sneller of langzamer te lopen. Na 3 rondes hadden we precies 1 minuut om eventueel andere schoenen aan te doen óf even snel te plassen. Ik koos voor het laatste. Tijdens de test kregen we elke 3.5 kilometer een flesje sportdrank, in totaal bijna 1100 ml. Natuurlijk werd ook onze sweat rate gemeten: In de ruim 2h30 die ik nodig had voor de 35K verloor ik maar 400 milliliter aan vocht: handig die drankposten.

Na de finish werd er direct weer bloed afgenomen, een uur later weer en daarna kregen we een heerlijke herstelshake van yoghurt, banaan en cacao: natuurlijk precies afgemeten. Voor mij ging het om exact 365 gram.

(tekst gaat verder onder foto)

Alle gegevens, van voedings- tot trainingsdata, worden nauwkeurig bijgehouden. (Foto: aangeleverd)

De maandag na de 35K mochten we onze eigen training doen, in mijn geval twee fietstrainingen en een zwemtraining. Niet te gek om wel uitgerust te zijn voor dinsdag: meer testen! Op dinsdag werden we om 5h25 in het lab verwacht om eerst ons rustmetabolisme te meten. Voor deze meting is het de bedoeling om gedurende 10 minuten stil te liggen. Via een masker en zak vangen ze de in- en uitgeademde lucht op. De verhouding zuurstof en co2 die je in- en uitademt zegt iets over je energieverbruik. Zo kunnen ze een inschatting maken van hoeveel energie je verbruikt (minus al je trainingen en activiteiten op een dag). Stilliggen was overigens geen probleem, we vielen allemaal zo weer even in slaap. Voordat we begonnen met de daadwerkelijke looptest werden we daarna eerst nog onder de DXA-scan gelegd. Deze scan meet met behulp van x-ray je lichaamssamenstelling, oftewel je spier-, vet- en botmassa. De resultaten hebben we nog niet gehad, ik zal ze volgende keer laten zien.

Na de DXA kregen we hetzelfde afgepaste ontbijt als voor de 35K test en precies twee uur later werden we in het lab terugverwacht voor de VO2max-testen. Het was een uitgebreide test waarbij we eerst 4×4 minuten werden gemeten (met een masker om de zuurstofopname te meten) op 13-14-15-16 km/uur. Tussen elke stap zat 1 minuut pauze om lactaat te meten. Na de 4×4 min volgde een maximaaltest waarbij eerst de snelheid en daarna de helling van de lopende band werd verhoogd. Met deze test kun je de VO2max bepalen: oftewel de maximale zuurstofopname in ml/kg/min. Tenslotte was het de bedoeling 40 minuten op ±90% van je marathontempo te lopen om vervolgens nog 1×4 minuten op 16 km/uur te lopen. Pittig dagje maar wel meteen een goede training!

Nu de eerste testen klaar zijn, begint de interventie van 17 dagen. Tijdens deze 17 dagen krijg ik elke dag minimaal 10 g/kg koolhydraten en heb ik elke dag een training waarbij ik 60 g koolhydraten per uur inneem. Op dag één mocht ik meteen met een bidon Maurten en 5 gels de fiets op. Na deze 17 dagen worden de twee testen herhaald om te kijken of deze koolhydraatinname heeft gezorgd voor verbetering. Dus de komende dagen is het vooral genieten van de prachtige (fiets)omgeving, baantjes trekken in de twee zwembaden en mooie hardlooprondes vinden in de buurt. Gisteren betekende dat in ieder geval een pittige intervaltraining op Stromlo. Stromlo is onder Australische hardlopers het mekka van het hardlopen. Hier worden elk jaar de Australische crosskampioenschappen gehouden. Stel je overigens geen modderig parcours voor. Crossen in Australië vindt plaats op een prachtig gemaaid grasparcours, overigens wel met de nodige heuvels. Onder het toeziend oog van kangeroes!

De komende dagen kan Van Reijen vooral genieten van de prachtige omgeving. (Foto: aangeleverd)

The post Blog Miriam van Reijen: ‘testing, testing, testing’ appeared first on 3athlon.nl.

In beeld gevangen: Xterra Chili

3athlon.nl 3 weeks 9 hours ago

Afgelopen vrijdag werd er in Taiwan gecrosst, maar gisteren was alweer de volgende stop op de kalender voor de Xterra atleten. De race werd bij de heren door de Costa Ricaanse regerend Wereldkampioen Rom Akerson in 2:29:02 uur gewonnen, terwijl bij de dames de lokale matador Valentina Carvallo in 3:21:06 de snelste bleek. Trichile was ter plaatse en ving de race in beeld.










  


The post In beeld gevangen: Xterra Chili appeared first on 3athlon.nl.

BREAKING: Eerste Elfstedentocht-triathlon met 200 km. Zwemmen, 200 km. Fietsen en 200 km. Lopen!!

Trikipedia 3 weeks 16 hours ago

ZONDAG – En toen kwam er op de valreep nog zeer verrassend triathlonnieuws binnen. We werden getipt door Stefan van der Pal, triatleet in ruste. Hoewel?

We kennen hem als de Frysman, als de man die in estafettevorm de Elfstedentocht al eens zwemmend voltooide, als de atleet die ook hardlopend de 200 kilometer tussen de elf Friese Elfsteden volbracht. En we kennen Stefan van der Pal als iemand, die nooit opgeeft.

Vandaar dat we ook weer niet helemaal staan te kijken van de volgende uitdaging. Natuurlijk is het bijzonder knap van Maarten van der Weijden, die nu alsnog de monsterzwemtocht gaat afmaken. Stefan moet daar solo nog aan beginnen, maar zodra de Fries zijn laatste zwemslagen maakt in de Bonkevaart na 200 kilometer, staat daar zijn triathlonfiets klaar voor nog eens dezelfde route maar dan op de fiets. En alsof het niet genoeg is, gaan we daarna gewoon 200 kilometer rennen, wederom langs de Friese Elfsteden. Eindigen doet Stefan bij zijn voordeur in zijn eigen Leeuwarden. Daarna gaat hij even een tukkie doen.

Het zijn deze details, die vanavond uitlekten van een persconferentie die morgen gehouden wordt en waarin de organisatoren van de bekende Frysman het mega-evenement ‘Eerste Friesche Elfstedentocht-triathlon’ uit de doeken doet. Hoeveel deelnemers er naast Stefan mee kunnen doen is nog niet duidelijk. Gefluisterd wordt al dat Jacob Veenstra de Striid wil aangaan om de beste Fries-sprekende finisher te worden. Ook wordt morgen bekend of de wedstrijd in estafette-verband kan worden afgelegd, zodat Maarten een derde maal langs alle steden mag zwemmen. Uiteraard zal aan het unieke project een soortgelijk goed doel verbonden worden.

 

De persconferentie is morgen – maandagmiddag om 13.11 uur in de Elfstedenhal van Leeuwarden. Voor wie daar niet bij kan zijn, geen nood: Trikipedia zal de persconferentie rechtstreeks op haar kanaal uitzenden.

Drukke zondag met zwemloop Amersfoort; Triathlon Herderen en RBR Series OldenzaalWTJ 1111

Trikipedia 3 weeks 18 hours ago

ZONDAG – Alaaf! Aflevering 1111. Dat vraagt om een carnavaleske introductie. Nu is het wel Halfvasten, maar het ware beter geweest dat deze WTJ een paar weken eerder was verschenen. Middenin de carnaval. Afijn, als je alles van tevoren weet.

Vincent terug aan de zwemloop-top

 


Zo kon Vincent Böhm vanochtend ook niet bevroeden dat ie kort na de middag een startbewijs voor het WK aquathlon in Pontevedra zou veroveren. De Veenendaler leek de laatste jaren wat aan kracht verloren, maar zijn beide sterkste onderdelen was hij vandaag iedereen de baas in de zo belangrijke Keistad Zwemloop te Amersfoort. Belangrijk omdat de kwalificatie voor het WK Aquathlon op het spel stond. Een onderdeel waar in het verleden nooit overmatige NTB-interesse voor bestond, maar met het oog op het WK Multisport Festival volgend jaar in Almere een stuk interessanter.

 

Javi doet mee in eigen Pontevedra

 


De animo voor zwemlopen ligt doorgaans in Nederland tussen de 100 en 150 atleten. Ook hier de impuls, want het werkelijk schitterende sportcomplex Amerena trok zondag liefst 350 deelnemers. Niet allemaal waren ze uit op een ticket voor Pontevedra, Spaanse thuisstad van Javier Gomez. Javi, die zelf ook mee gaat doen al op één of meerdere onderdelen in zijn hometown. ,,Dat zou ik niet gedaan hebben als het ergens anders was, maar dit mag ik niet missen.’’
Terug naar Amersfoort, waar de afstanden aangepast zijn aan de ITU-standards oftewel 1 kilometer zwemmen en 5 kilometer lopen. In Nederlandse zwemlopen is het bij 1000 meter zwemmen veelal 10 kilometer rennen. De VZC-er lag niet in de snelste baan bij het zwemmen – hetgeen zijn rol als outsider onderstreept – en kon dus niet goed zien hoe hard het elders ging. Als zevende klauterde hij uit het 50 meter-bassin om – ondanks de korte 5 kilometer – toch nog alle tegenstanders op te rollen en met tien seconden voorsprong te zegevieren, Roel Kwaaitaal hield de schade beperkt tot tien tellen dus. Mitch Kolkman was de verrassende nummer drie. Helemaal verrassend mogen we Vincents zege niet noemen. Hij won in het verleden al gauw zo’n 15 tot 20 zwemlopen in ons land.

 

Silke gaat internationaal

 


Tegenover de 34-jarige fysiotherapeut uit Veenendaal staat de 17-jarige Silke de Wolde uit Almere. Zij was het die samen met Eva Cornelisse (vorige week nog winnares in Roosendaal) de zwembaantjes het snelst verorberde, waarna ze langzaam maar zeker wegliep bij Eva. Het verschil aan de streep voor Amerena was bijna 40 seconden. Eva moest voor zilver een fotofinish-eindsprintje inzetten met Kim Groeneveld, die als derde finishte. Eind april kan de bondscoach  in elk geval rekenen op Vincent en Silke als het gaat om het WK aquathlon.

Bas in sneltreinvaart terug op sprint Herderen (derde)


Zoals we eerder op de dag al berichtten, stond Bas Diederen eindelijk weer eens aan de start van een lekkere korte race. De triathlon van Herderen is opgedeeld in twee stukken. Zwemmen in het binnenbad van Bilzen ’s ochtends. Daar tikte Robbe Janssens als eerste aan met Bas in zijn kielzog. In de middaguren ging de triathlon verder met fietsen en lopen. Wouter Vander Mast had de Grand Raid Nisramont goed verwerkt. De Belg was de snelste op zijn tweewieler gelijk aan Tom van Cappellen. Voormalig juniorenkampioen van België Yorben Verboven liet dezelfde tijd noteren als Bas. Het lopen moest de beslissing brengen aan de top. Bas draaide lekker mee, hoefde nog niet per se vol in de spotlights en werd derde. Voor hem uit liepen Tom en Yorben binnen. Tom is trouwens ingelijfd door Squadra, dus hem zien

Hellas Utrecht pakt zege Run-Bike-Run Oldenzaal [VIDEO]

3athlon.nl 3 weeks 21 hours ago

De heren van Hellas Utrecht hebben de winst gepakt in de Run-Bike-Run Oldenzaal Series A nadat eerder vandaag de dames van RTC Brabant wonnen. Ze lieten met een tijd van 2:01:03 de heren van Visma-Trican anderhalve minuut en RTC Brabant krap drie minuten achter zich.

Het format van de race was een team relay. De heren moesten ieder om de beurt twee kilometer lopen, 9,2 kilometer fietsen en afsluitend nog één kilometer lopen. Na iedere duathlon moesten de atleten de chip doorgeven, waarna het volgende teamlid zijn duathlon mocht starten. In totaal moesten vijf van deze duathlons voltooid worden. Eentje meer dus dan de dames eerder vandaag.

(tekst gaat verder onder de foto)

De start van de Run-Bike-Run Oldenzaal voor de heren Series A. (Foto: 3athlon.nl)

In de eerste van vijf duathlons liep vrijwel het hele veld gezamenlijk de eerste twee kilometer, alleen Djopzz/Duurzaamsport moest lossen. Het fietsonderdeel bleek een afvalrace: waar aanvankelijk een groep van zeven man ervandoor ging, dunde deze per ronde uit. Na het fietsen lag Triteam Groningen aan de leiding, maar met Hellas Utrecht op de hielen. Datzelfde Hellas Utrecht wist in de tweede duathlon met Nederlands Kampioen Daan de Groot de leiding weer over te nemen. Bij het fietsonderdeel vonden Hellas Utrecht en Triteam Groningen elkaar en per ronde werd hun voorsprong groter. Bij aanvang van de afsluitende loopkilometer was de voorsprong op de snelste achtervolgers van Visma-Trican en RTC Brabant zo’n 40 seconden. De Groot wist in de laatste loopkilometer vervolgens afstand te nemen.

Bij aanvang van de derde duathlon was het volledige veld uit elkaar getrokken. De kaarten voor de rest van de race leken eigenlijk al geschud. Helemaal na het eerste looponderdeel waren het slechts individuen die aan het fietsen begonnen. Hellas Utrecht had een goede voorsprong van zo’n 50 seconden op achtervolgers Triteam Groningen en het opgerukte Visma-Trican, die de Groningers tijdens het fietsonderdeel vonden. Toch wist Hellas Utrecht de voorsprong te behouden. Deze voorsprong bleeft continu tussen de 45 en 50 seconden, ook gedurende de gehele vierde duathlon, waarin RTC Brabant met Rody Kroon weer terug in de race wist te komen  voor de derde plek. Na het fietsonderdeel maakte Jelle Lugten van Hellas Utrecht het toch nog spannend: hij vergiste zich in het aantal fietsronden en verloor meer dan 30 seconden. Hierdoor kwam de koppositie voor Visma-Trican weer in zicht.

(tekst gaat verder onder de foto)

Daan de Groot tijdens het lopen. (Foto: 3athlon.nl)

Yennick Wolthuizen van Hellas Utrecht mocht uiteindelijk enige seconden voor Thijs Wiggers van Visma-Trican aan de laatste duathlon beginnen. Daarachter de strijd voor de derde plek tussen RTC Brabant en Triteam Groningen, met eveneens enkele seconden tussen de atleten. Wolthuizen liet er echter geen gras over groeien, hij trok ten aanval tijdens het fietsen en reed Wiggers op 1:14 minuten afstand. Achter de twee koplopers werd door RTC Brabant en Triteam Groningen gepokerd om de derde plek, waardoor Daan Schouten namens TC Twente kon aansluiten. De strijd om de derde plek werd hiermee steeds interessanter. Wolthuizen liep comfortabel naar de zege, met een eindtijd van 2:01:03 ruim anderhalve minuut voor Visma-Trican. Daarachter trok RTC Brabant aan het langste eind in de eindsprint tegen Triteam Groningen.

Hellas Utrecht versterkt met hun prestatie hun positie in het klassement van de Run-Bike-Run Series A, nadat ze vorige week ook de winst pakten.

 

The post Hellas Utrecht pakt zege Run-Bike-Run Oldenzaal [VIDEO] appeared first on 3athlon.nl.

Dames RTC Brabant winnen Run-Bike-Run Oldenzaal [VIDEO]

3athlon.nl 3 weeks 1 day ago

De dames van RTC Brabant hebben in een zonovergoten Oldenzaal de Run Bike Run Series A gewonnen. Het team bestond uit Tamar Veltman, Robin Dreyling, Kim Lahaije en Marije Hijman. De dames deden dit in een totaaltijd van 1:53:58 uur en gaven daarmee TC Twente en Hellas Utrecht het nakijken.

Het format van de race was een team relay. De dames moesten ieder om de beurt twee kilometer lopen, 9,2 kilometer fietsen en afsluitend nog één kilometer lopen. Na iedere duathlon moesten de dames de chip doorgeven, waarna de het volgende teamlid haar duathlon mocht starten. In totaal moesten vier van deze duathlons voltooid worden.

In de eerste van de vier duathlons moesten de dames van RTC Brabant nog een gaatje laten ten opzichte van Hellas en TC Twente, maar dat verschil werd uiteindelijk meer dan goed gemaakt. In de tweede duathlon wist Dreyling aansluiting met de leiding te vinden, waarna Lahaijhe de leiding nam. Aan Hijman de eer het af te maken en de inmiddels riante voorsprong te behouden. Dit deed ze met ogenschijnlijk gemak. Uiteindelijk finishte RTC Brabant krap anderhalve minuut voor TC Twente en zes minuten voor Hellas Utrecht.

The post Dames RTC Brabant winnen Run-Bike-Run Oldenzaal [VIDEO] appeared first on 3athlon.nl.

Vincent Böhm en Silke de Wolde winnen zwemloop Amersfoort en daarmee startplek WK Aquathlon

3athlon.nl 3 weeks 1 day ago

Ze hadden er allebei op voorhand niet direct rekening mee gehouden, maar toch hebben zowel Vincent Böhm als Silke de Wolde een gratis startbewijs voor het WK Aquathlon – dat eind april in het Spaanse Pontevedra plaatsvindt – verdiend door vanmiddag de zwemloop in Amersfoort te winnen.

Böhm had 30:04 nodig om de kilometer zwemmen en vijf kilometer hardlopen af te werken. Daarmee bleef hij Roel Kwaaitaal (30:14) en Mitch Kolkman (30:32) voor. Böhm kon terugkijken op een prima looponderdeel, want hij begon als ongeveer zesde aan de afsluitende vijf kilometer.

De Wolde kwam al als gedeeld eerste uit het water, samen met Eva Cornelisse. Tijdens het lopen pakte De Wolde echter een gaatje om uiteindelijk als eerste en na 32:44 over de streep te komen. Cornelisse werd tweede in een tijd van 33:25 en Kim Groeneveld pakte het brons in exact dezelfde finishtijd.

De reactie van beide winnaars zie je in de twee filmpjes hieronder:

The post Vincent Böhm en Silke de Wolde winnen zwemloop Amersfoort en daarmee startplek WK Aquathlon appeared first on 3athlon.nl.

Races in nachtelijke en vroege uurtjes: New Plymouth World Cup, Sharm El Sheikh ATU Cup – WTJ 1110

Trikipedia 3 weeks 1 day ago

ZONDAG – Zodra ik de Nederlandse prestaties van WTS of World Cups doorneem, hoop je altijd op die ene uitschieter. Dat ultieme moment waarop Menno Koolhaas kan laten zien wat hij echt kan, waarop Donald Hillebregt wél mee is met een kopgroep van drie, Lotte Wilms de perfecte loopbenen heeft en Jony Heerink gelukkig nog net aanpikt bij de grote groep na het zwemmen.

Golfbewegingen in sport

Ik vergelijk de fase waarin de Nederlandse triathlonsport zich op internationaal niveau bevindt weleens met sporten als autosport, turnen en wielrennen. In de eerste twee speelden ‘we’ bijna een eeuw lang geen rol van betekenis en toen ineens kwamen de Maxen, de Epkes en de Sannes, die ‘ons’ goud bezorgden. En in het wielrennen volgden na de vette jaren (70 en 80 vorige eeuw) decennialang povere resultaten, terwijl we de laatste jaren weer verwend worden met topprestaties onder aanvoering van Tom Dumoulin. Overigens geldt dat weer niet voor het vrouwenwielrennen. Daar bleven/blijven de successen komen.

Kan onze huidige triathlonlichting met deze korte analytische vergelijking? Neen. Hen staat slechts één ding te doen: snoeihard zwemmen, fietsen en lopen. Van de huidige selectie is Rachel Klamer het meest stabiel op alle drie de onderdelen, de andere TeamNL lijken op internationaal niveau op één van de drie te kort te komen. Ze gaan wel hard hoor, dat zal blijken als ze weer eens in Eredivisies of NK’s uitkomen. Maar op wereldniveau komen er steeds weer nieuwe ‘topstars’ bij.

Gomez is terug

Een lange inleidende beschouwing op de afgelopen nacht waarin Europa de klok verzette en in Oceanië het triathlonseizoen volop doorging. Met de derde World Cup van 2019 al weer. New Plymouth, voor de achtste keer strijdtoneel van een Wereldbekerwedstrijd. Met recht een klassieker dus. De race markeerde de terugkeer van Javier Gomez in ITU-races. Het mag dan een ‘level’ lager liggen dan de World Triathlon Series, het veld puilde uit van de Olympiërs, Commonwealth-atleten en sprint specialisten.

Nederlands kwartet in derde World Cup 2019

Aan het eind van de dag/nacht stonden onze vier op een 33e plaats (Donald), een DNF (Menno), een 25e plaats (Lotte) en een 36e (Jony). Vorig jaar leverde Donald op hetzelfde parcours zijn beste World Cup-race tot dusverre af: hij werd 21e. Dat leverde allicht meer ITU-punten op dan nu, waar hij moet afwachten wat zijn eindtijd uitmaakt ten opzichte van winnaar Luke Wilian. Wel of geen punten, het hangt af van de afronding in secondes. Donald merkt wel dat naarmate de volgende Olympische Spelen dichterbij komen, het deelnemersveld in wedstrijden met ITU punten steeds sterker wordt, ,,Die top twintig is waar je voor gaat, maar dan moet alles mee zitten. De heuvels in het nieuwe parcours deden veel deelnemers de das om. Mij ook. In de tweede fietsgroep kwamen we geen meter dichterbij.’’ De eerlijkheid gebiedt Donald te zeggen dat hij van de 5 kilometer hardlopen meer had verwacht. ,,Twee minuten verschil met de top is te veel, terwijl ik in de trainingen juist wel die snelheden haal. Jammer.’’

Menno niet fit

Jammer, was het zeker ook voor Menno, die niet helemaal fit aan de start stond. ,,Ik had wat buikloop voor de race, geprobeerd het te negeren en gewoon de race ingaan, maar merkte al snel dat er geen power in zat. Zwemmen was chaos, één lange strijd in het water. Mentaal zat ik er ook al niet lekker in vanwege mijn tegenvallend resultaat in Mooloolaba, maar vandaag was het helemaal niets, helaas.’’ Menno sluit een periode van reizen en wedstrijden even af. ,,We gaan terug naar Nederland. Even de boel resetten om vervolgens sterker uit deze dip te komen.’’

Zoals gezegd werd de wedstrijd gewonnen door Luke Willian, dit keer de beste loper uit de kopgroep. Verwachte podiumkandidaten Justus Nieschlag en thuisheld Sam Ward werden tweede en derde. Alsof ie nooit was weg geweest kwam Javier Gomez als vijfde aan. Zijn Tokyo-ticket kan al bijna uit de kast gehaald. ,,Het was genieten. Een lekker parcours, vooral bij het fietsen. Ik maakte een paar foutjes, bijvoorbeeld door te ver de wisselzone in te gaan. Ik wilde het snel rechtzetten en ging te hard van start bij het lopen. Maar een goede ervaring, het is nog vroeg in het seizoen. Maar deze race wilde ik niet missen. Enthousiast publiek, lekkere ambiance’’, aldus de vijfvoudig ITU-wereldkampioen.

 

Eerste keer Italiaans volkslied bij World Cup

De eerste Italiaanse World Cup-zege ooit, kwam zondagnacht op naam van Angelica Olmo. De 22-jarige Italiaanse – partner van de Amerikaanse Taylor Spivey – rondde een spannende eindspurt met de Zwitserse Jolanda Annen winnend af. De derde plaats op de sprint-triathlon ging naar Jaz Hedgeland uit Australië. Haar debuut op een World Cup-podium. Olmo was natuurlijk al favoriet na haar derde plaats vorige week in Mooloolaba. Haar Europese doorbraak kwam overigens in 2017 tot stand, toen ze de ETU-Cup race in Weert wist te winnen.

Lotte en Jony benaderen hun beste World Cups

Geen hele prominente rol voor de twee Nederlandse vrouwen, maar toch zaten ze dicht tegen hun beste World Cup-prestaties aan. Lotte Wilms, in pas haar tweede internationale seizoen, sloot de wedstrijd als 25e af. Dat is maar enkele plaatsen lager dan haar beste race (Mooloolaba 2018) tot dusverre. En Jony Heerink kwam weliswaar als voorlaatste uit het water, daarna schoof de Amersfoortse landskampioene toch een aantal plaatsen op tot uiteindelijk een 36e positie. Dat was maar 1 plekkie minder goed dan vorig seizoen in de World Cup Lausanne. Tevredenheid dus in het Nederlandse vrouwenkamp. Jony keert met Menno terug naar Nederland, Lotte blijft nog even Down Under en staat volgende week aan de start van de Oceania Cup aan de Gold Coast.

Rani en Jeanine hoopten op meer in Egypte

In de continentale cup-races (zoals Holten en Weert bij ons) zijn immers ook ITU-punten te verdienen. Dat was ook aanleiding voor een ander kwartet Nederlanders om af te reizen naar de Egyptische badplaats Sharm-El-Sheikh voor een wedstrijd om de African Cup. Rani Skrabanja zat tot en met het fietsen goed in de race, sterker ze was vooruit met de Duitse Bianca Bogen, latere winnares. Lopend hield Bogen dus wel stand tegen de Romeense achtervolgster Antonaela Manac, maar moest Rani de rol lossen. De zwaar bevochten minuut voorsprong na het fietsen – met veel wind op kop – verdween helaas als sneeuw voor de zon en in de slotronde kwam teamgenote Jeanine Kocken haar in de strijd om de zesde plaats nog voorbij. Zes en zeven. Op negen deelneemsters, zegt misschien weinig. Maar dat negental is allemaal wereldniveau waardig en met zo’n klein startveld pakt een triathlon toch net even anders uit dan met de grote pelotons in WTS en WC-races.

Was Youri niet gevallen, dan was alles mogelijk

Bij de mannen bevestigde Youri Keulen zijn groeiende vorm. De vijftiende plaats zondagochtend had trouwens nog veel voordeliger uit kunnen vallen als hij in de wissel zwemmen op weg naar zijn fiets niet struikelde over een gevallen tegenstander. Het waaide behoorlijk in de Sinaï-woestijn, waardoor je bijna zou gaan denken aan waaier rijden, iets waar Nederlanders wel goed in zijn. Maar of dat in triathlons ook werkt? Hoe dan ook Youri bleef alert mee rijden en het resulteerde in het fraaie Sharm-El-Sheikh in een prima 15e plek met volop perspectieven voor nieuwe uitschieters. ,,Ik voel me echt goed. De valpartij had misschien voorkomen kunnen worden, maar ik laat me er niet door afleiden. Als telt nooit in de sport. Het jaar is in Liévin sterk ingezet en die lijn ben ik vast van plan door te trekken. Ik ben lekker aan het rijpen, zoals dat heet. Tegelijk ook dankbaar dat dit mag doen. Races op mooie plekken. Ik geniet ervan.’’

 

De Russen heersten overigens in de Egyptische wedstrijd. Ilya Prasolov haalde het verrassend voor zijn veel bekendere landgenoot Alexander Bryunkhankov. De Oostenrijker Lukas Pertl werd derde.

 

 

Javier Gomez vijfde in World Cup New Plymouth, Noah Servais 24ste

3athlon.be 3 weeks 1 day ago

Javier Gomez heeft bij zijn terugkeer in het ITU World Cup circuit meteen een vijfde plaats behaald in de sprint-triatlon van New Plymouth. “Ik ben blij met het resultaat, want het is nog vroeg op het seizoen voor mij,” reageerde Javier. Luke Willian won de wedstrijd, onze landgenoot Noah Servais werd knap 24ste.

Gomez volgde na het zwemmen aan het staartje van een grote groep waarvan Richard Varga alweer de snelste was. De Slovaak ging er op de fiets meteen stevig tegenaan met drie andere triatleten, maar ze werden al snel teruggepakt door de groep met Gomez. De meervoudige wereldkampioen ging zelf nog in de aanval op het pittige Nieuw-Zeelandse fietsparcours maar hij kreeg geen vrijheid.

Willian valt aan in slotronde

In een supersnelle 5 km lopen ontstond een kopgroep van vijf, met Willian, Nieschlag, Wilde, Ward en Gomez. In de slotronde plaatste Luke Willian een definitieve demarrage en de Australiër liep in 56’05 als winnaar over de streep. De Duitser Justus Nieschlag pakte zes seconden later in de spurt tegen thuisatleet Sam Ward de tweede plaats. Hayden Wilde werd vierde en Javier Gomez vijfde in 56’18.

Luke Willian op het podium in New Plymouth (foto: ITU/Jo Caird) Gomez: “Goeie wedstrijdervaring”

Gomez was best tevreden met het resulaat. “Het was leuk,” vertelde Javier. “Het was een erg goed parcours, zeker op de fiets. Ik heb er echt van genoten. Maar ik maakte een paar foutjes. Ik ging te ver in T2 en moest terugkeren naar mijn plaats om mijn fiets te stallen. Dat kostte een aantal seconden, waardoor ik veel te snel moest starten in het lopen. Ik had in de laatste ronde niet veel meer over. Maar ik ben blij met het resultaat, want het is nog vroeg op het seizoen voor mij. Het was een goeie wedstrijdervaring en hopelijk word ik nog wat beter voor de komende races,” aldus Javier.

Noah Servais enige Belg

In New-Plymouth stond slechts 1 Belg aan de start en die deed het goed. Noah Servais verloor 35 seconden op Varga in een ruw zwemnummer, maar deed het goed op de fiets en in het lopen. Met een finishtijd van 57’50 pakte de jonge Belgische triatleet de 24ste plaats.

Uitslag ITU World Cup New Plymouth 2019

Donald Hillebregt: ‘In dit soort sterke velden moet je verantwoordelijkheid nemen’

3athlon.nl 3 weeks 1 day ago

Het is een prima prestatie: in een zeer sterk deelnemersveld werd Donald Hillebregt vannacht (Nederlandse tijd, red.) 33e bij de ITU World Cup in het Nieuw-Zeelandse New Plymouth. ,,Ik had startnummer 64, dus als je dan 33e wordt, is dat niet slecht. Maar je wil altijd beter”, blikt hij na de race terug.

Met ‘altijd beter’ doelt Hillebregt dan op een plaats binnen de top twintig. Maar, zo erkent hij ook, met het sterke deelnemersveld dat vandaag aan de start stond, mag je zeker ook tevreden zijn met die 33e plaats. ,,Misschien had ik wat meer verantwoordelijkheid moeten nemen tijdens de race, maar dit soort sterke deelnemersvelden ben ik ook niet echt gewend. Dat moet ik dan nog leren.”

Tijdens het zwemmen zat Hillebregt, ondanks behoorlijk wat golfslag, mooi mee in de kopgroep. Tijdens het fietsen verliepen de eerste twee kilometer ook nog prima, maar op een heuveltje explodeerde de boel. ,,Toen kwam ik in een tweede groepje te zitten. We reden op zo’n 15 seconden achter de kopgroep: we bleven ze constant zien, maar kleiner werd het gat niet meer.”

Volgens Hillebregt was het fietsen bijzonder zwaar. ,,Iedereen met wie ik sprak, vond dat ook. Er zat een steile klim in, maar verder was het eigenlijk ook nergens vlak. Steeds heuvels. Telkens dacht je dat je er was, maar kwam er weer een helling. Iedereen ging helemaal kapot.”

Tijdens het lopen haalde Hillebregt af en toe nog wat mensen in, maar hij vond wel dat zijn looptijd – 16:38 minuut over 5 kilometer – wat harder had gekund. ,,Ik vind het vooral jammer dat ik een goed trainingsblok heb gedraaid in aanloop naar deze race, maar dat kwam er vandaag niet helemaal uit.”

Voor Hillebregt is het nu vooral afwachten of hij kwalificatiepunten – dat is iedere race weer het doel – heeft verzameld. ,,Dat hangt van één seconde af. Ik finishte in een tijd van 58 minuten, 53 seconden en 4 tienden. Mijn eindtijd hebben ze omhoog afgerond, naar 58:54. Net te weinig voor punten, terwijl 58:53 wel voldoende had geweest. De ITU kijkt nu of ze mijn tijd niet naar beneden moeten afronden. Volgens mij is dat veel logischer.”

De wedstrijd werd overigens gewonnen door de Australiër Luke Willian (56:05). Hij bleef de Duitse Justus Nieschlag (56:11) en Nieuw-Zeelander Sam Ward (56:11) voor. Menno Koolhaas, de tweede Nederlander die aan de start stond, stapte na twee kilometer op de fiets uit.

The post Donald Hillebregt: ‘In dit soort sterke velden moet je verantwoordelijkheid nemen’ appeared first on 3athlon.nl.

Pages