Nieuws van de Nederlandstalige nieuwssites

Hallo 2019 (1): niet te missen events

transition.nl 5 days 15 hours ago

Wij kijken met jou reikhalzend uit naar wat het triathlonseizoen 2019 zal gaan brengen. Nu is het nog winter, maar voor je het weet barsten de wedstrijden weer los. Of misschien ben je nu al wel actief met winterse varianten? Of zit je nog volop in de planning? Dan hebben we een heleboel tips voor […]

Het bericht Hallo 2019 (1): niet te missen events verscheen eerst op Transition.

Garmin neemt Tacx over

3athlon.nl 5 days 17 hours ago

Misschien nu al het grootste tech-nieuws van het jaar: Garmin neemt Tacx over. ‘Ons’ Nederlandse bedrijf, dat tot voor kort in private handen was, specialiseert zich in de productie van indoor trainers, bidons en gereedschap. Hoewel Garmin zegt dat voorlopig alles hetzelfde blijft, zal deze overname op termijn een grote impact hebben op het indoor trainen.

Garmin maakte gisteren in een persbericht wereldkundig dat het een deal heeft gesloten met Tacx. Garmin stelt dat er in de voorzienbare toekomst geen essentiële dingen gaan veranderen: de productie blijft in Nederland, Tacx blijft Tacx heten en ook de klantenservice blijft voorlopig zoals ‘ie is. De partijen zeggen echter niet hoe ze verder willen gaan groeien, al stelt Tacx in hetzelfde persbericht wel ,,opgewonden te zijn over de ondersteuning van een van de beste technologische bedrijven.”

Op termijn is het dus te verwachten dat de technologie van Garmin ook op de indoor trainers van Tacx te vinden is. Daarnaast gaat Garmin hiermee de strijd aan met haar grootste concurrent: Wahoo. Wahoo biedt zowel fietscomputers als indoor trainers aan, hetgeen Garmin nu evenaart. Garmin heeft het grootste distributienetwerk ter wereld op het gebied van sporttechnologie, waardoor Tacx straks via veel meer kanalen beschikbaar wordt. Dit wordt vooral interessant als de producten van Garmin en Tacx compatible worden. Hiermee worden ook alle andere producenten van indoor trainers geraakt, zoals CycleOps, Elite en Kinetic.

Beide partijen hebben op 12 februari 2019 een overeenkomst getekend voor de overname. Waarschijnlijk vindt de daadwerkelijke overname in het tweede kwartaal van 2019 plaats.

The post Garmin neemt Tacx over appeared first on 3athlon.nl.

Bij Flevonice Wintertriathlon nemen ze rustig de tijd; Prijzenpot Ironman Festival – WTJ 1063

Trikipedia 6 days 1 hour ago

DINSDAG – Ik vind het een verademing om in de snelle, gehaaste wereld nog eens een organisatie tegen te komen die een paar dagen nodig heeft om de uitslagen te reproduceren. Martin Veenhuizen van MV Moves is zo iemand. Voor de tweede editie Flevonice Wintertriathlon maakte hij geen gebruik van computerchips. De uitslagenverwerking verliep handmatig. Op zich hoeft dat met 150 deelnemers geen probleem te zijn. Maar dan moet je wel even de tijd krijgen. Maandag nog even bij de Drentse organisator geïnformeerd naar de stand van zaken, maar Martin gaf geen krimp. ,,Je komt ze vanzelf tegen op de website.’’ Haha, prachtig.

Lekker traag

Vandaag gaf Martin ons een seintje: alles stond online. Twee dagen nadat Richard Kramer dus als winnaar over het kunstijs gleed, wist de rest van de wereld het ook. In een tijd van online,  pushberichten of instagram-polls is er o.i. niks mis met deze ouderwetse traagheid van berichtgeving. Al werd Richard Kramer wel ongeduldig natuurlijk. ,,Niet voor mezelf, maar ik vind dat Martin een pluim verdiend heeft. Het is een prachtig evenement maar alles zal een beetje tegen: te weinig deelnemers en hondenweer. Ik wil de organisatie graag een hart onder de riem steken.’’

De aanloop naar de tweede Flevonice was al niet makkelijk. Het aantal deelnemers bleef inderdaad achter bij vorig jaar. En toen kregen de baancommissarissen het niet gedaan om onder natte en ‘rukwinderige’ omstandigheden de 3-kilometerbaan op orde te krijgen. Martin: ,,Gelukkig kregen we een go voor de 400 meter baan, waardoor de honderd triatleten, die toch waren afgereisd naar Biddinghuizen hun triathlon konden afwerken. Respect voor allemaal, want het werd een heroïsche editie. Hulde ook aan de vrijwilligers, die de regen trotseerden.’’

Alle lof van winnaar Richard Kramer aan organisatie

Al na het lopen was duidelijk dat de enige echte wedstrijdatleet Richard Kramer heette. En ook op de 25 rondjes schaatsen kende de Noord-Hollander – vorig jaar winnaar van ons wintertriathlon puntenklassement – zijn gelijke niet. Is hij meteen de grote favoriet voor het NK over enkele weken? Die conclusie valt op basis van Flevonice niet te trekken. Hij miste zelf de concurrentie ook. ,,Wat had ik het graag tegen Ereben Wennemars opgenomen.’’ Bijna tien minuten na Richard Kramer tikte Danny Groenewegen als tweede aan. Weer vijf minuten later was de nummer drie daar: Marco de Wit. Vier en vijf zaten iets dichterbij elkaar: Rinus van Stee en Richard Advocaat. Namen, die niet zo heel vaak vallen op Trikipedia, des te leuker dat het nu wel gebeurt. Als negende kwam Debbie Ammerlaan uit Amersfoort over de streep. In een vrouwenstrijd met twee bleef ze Hedi va Dijk een kwartier voor. TurkOnIce won bij de trio’s, samen klokten ze de derde tijd.

Kurt van de Nes schaats je er niet zo maar uit

Meer strijd bij de mannen op de korte afstand. Good-old Kurt van de Nes buitte zijn schaatscapaciteiten nog maar eens uit en won. De man van snel ijs bleef Gijs Gjaltema en Rense Veenstra (over good-old gesproken) voor. Moves4Fun bleef in de buurt van Kurt, maar ook op de korte afstand won het individu het van het collectief. Het vrouwenpodium bestond uit Marijke Harmsma (titelprolongatie), Patricia Ammerlaan (zusje van) en Judy Fonville. Irene Ittmann ging niet met manlief Machiel mee naar Rennsteig maar liep, ATBde en schaatste naar een elfde plaats. De mini-afstand tenslotte was een duidelijke prooi voor de Drentse Britt van den Hoven, groot talent en trainend onder Martin Veenhuizen bij Tri4You. Ze stond al twintig minuten na te genieten toen Noor Engelsma als tweede volgde. Derde en eerste jongen was Jelte van Riel die een schaatsspurtje moest doen met Jens Blonk. Beide knapen realiseerden het kleinste tijdsverschil van de dag: 1 seconde. En volgend jaar gaan we massaal inschrijven bij de 3e Flevonice Wintetriathlon. Uit respect voor deze noeste organisatie, die bij weer en wind klaar staat.

Welke prof wil niet als eerste op de erelijst van Ironman Netherlands?

Uiteraard geldt dat voor alle organisaties. Allemaal, groot of klein, timmeren ze aan de weg. Zo lopen de aanmeldingen voor de Ironman The Netherlands prima. Getallen van over de 500 worden al genoemd. Aan agegroupers dus geen gebrek, nu gaat de organisatie ook professionele triatleten proberen warm te maken voor Westfriesland en Maastricht. Dat geldt voor de 5150 met de Olympische afstand. Per wedstrijd is een prijzenpot van 2500 te verdelen. Daar bovenop krijgt de winnaar van beide races een premie van 500 euro. Profs kunnen zich rechtstreeks wenden tot de wedstrijddirecteur Rob Frambach via mail rob.frambach@extraleisure.nl

Doelstelling is 20 mannelijke en 20 vrouwelijke topatleten voor beide wedstrijden bij elkaar te krijgen. De winnaar van de series krijgt 400 euro aflopend tot de nummer zes met 100 euro. De Double Dutch levert dus 500 euro op als beide wedstrijden gewonnen wordt. Bij een eerste en tweede plaats ligt 400 euro klaar.

De 5150 afstand maakt deel uit van de Ironman Multisport Festivals. Op het programma staat voorts de sprintafstand 4-18-4 en Ironkids-races. Volgend jaar krijgt Westfriesland de voor Nederland eerste 70.3 Ironman in huis. Nog even de data van de Multisport Festivals. Westfriesland op 5/6/7 juli, Maastricht op 2/3/4 augustus.

 

 

Opvallende overname: Tacx komt in handen van Garmin

3athlon.be 6 days 4 hours ago

Opvallend nieuws op de triatlon-gear markt: het Nederlandse Tacx wordt overgenomen door een van de dochterbedrijven van Garmin. Tacx bestaat al meer dan vijftig jaar maar is vooral de laatste jaren gegroeid dankzij hun Neo smart trainers. In een markt waarin compatibiliteit key is tussen verschillende merken, is de overname best verrassend te noemen.

Er is geen informatie bekend over het overnamebedrag dat Garmin biedt voor Tacx. Het Nederlandse bedrijf is gevestigd in Wassenaar en heeft ruim 200 werknemers in dienst.

“Ons bereik in de indoortraining markt wordt met deze overname enorm vergroot. Samen met Tacx biedt Garmin nu het hele jaar door een leuke en motiverende binnen- en buitenervaring voor fietsers,” zegt Garmin CEO Cliff Pemble.

Koos Tacx, de CEO van het gelijknamige bedrijf, is blij met de overname door een grote speler als Garmin. “Garmin heeft uitgebreide R&D-mogelijkheden en met hun wereldwijd distributienetwerk kunnen we onze indoor trainingsproducten en -technologieën nog verder verbeteren en ze bij fietsers wereldwijd onder de aandacht brengen,” aldus Koos.

Merknaam blijft, productie in Nederland ook

Volgens gadget-specialist DC Rainmaker zal de overname wellicht gevolgen hebben voor Wahoo, met zijn KICKR de grote concurrent van Tacx, maar ook Zwift zou hiervan wel eens de gevolgen kunnen dragen. Tacx heeft zijn eigen Tacx Trainer Software namelijk.

DC Rainmaker kreeg bij Garmin te horen dat de merknaam Tacx blijft bestaan en dat de productie in Nederland blijft.

Ironman mikt op deelname pro’s in Maastricht en Hoorn

3athlon.nl 6 days 7 hours ago

Ironman Nederland start met de eerste edities van de wedstrijden in Westfriesland en Maastricht meteen met een profveld. Althans, daar mikt de organisatie op. Dit geldt voor de zogenoemde Ironman 5150, die niet anders dan de ‘Olympische’ of standaard afstand is. Per wedstrijd is er een prijzenpot van €2.500,- te verdelen. Profs die in beide races starten kunnen daar bovenop ook nog een bonus verdienen. Zo wint de winnaar van beide races een premie van €500,-. Extra Leisure, licentiehouder van Ironman in Nederland, wil graag investeren in de triathlonsport in Nederland en daar hoort volgens de organisator ook een prijzenpot bij.

Professionele triatleten, zowel mannen als vrouwen, kunnen zich aanmelden bij de wedstrijddirecteur. De organisatie behoudt het recht een keuze te maken in wie mag starten. Het doel is om bij beide evenementen een profveld te hebben van 20 mannelijke en 20 vrouwelijke topatleten. Profatleten betalen ook geen inschrijfgeld.

Hoewel het beschikbaar stellen van een dergelijke prijzenpot een goede ontwikkeling is, is het de vraag of de huidige bedragen een sterk internationaal veld naar Nederland trekt. Ter vergelijking: de prijzenpot van Ironman 70.3 St. George is 100.000 dollar. Hier staat dan ook de internationale top aan de start.

Prijzengeld IRONMAN 5150 Westfriesland en IRONMAN 5150 Maastricht – Limburg

Dames € 1.250,- ; Heren € 1.250,- ; Totaal € 2.500,-
1e – 400,-
2e – 300,-
3e – 200,-
4e – 150,-
5e – 100,-
6e – 100,-

Prijzengeld Double Dutch

1e en 1e plaats = € 500,-
1e en 2e plaats = € 400,-
1e en 3e plaats = € 300,-
2e en 2e plaats = € 200,-
2e en 3e plaats = € 100,-
3e en 3e plaats = € 50,-

Naast de Ironman 5150 races worden er ook races over andere afstanden georganiseerd. Hierbij is geen prijzengeld te verdienen. Net als in alle andere wedstrijden komen ook de Age Groupers niet in aanmerking voor prijzengeld, zelfs niet wanneer ze sneller zijn dan de profs.

The post Ironman mikt op deelname pro’s in Maastricht en Hoorn appeared first on 3athlon.nl.

De winter van Pleuni Hooijman: ‘Ik doe vaker een dutje na een training’

3athlon.nl 6 days 10 hours ago

Het triathlonseizoen staat op het punt aan te breken en langzaamaan zullen veel triatleten zich op gaan maken voor hun eerste wedstrijd. Hoe zijn de atleten de winter doorgekomen? En waar zullen zij zich komend seizoen op richten? Pleuni Hooijman is verhuisd naar Bussum en dat heeft haar veel goeds gebracht.

Na haar laatste race vorig seizoen, in Barcelona, ging Hooijman met een positief gevoel de herfst in. ,,Aan die race heb ik een goed gevoel overgehouden. Ik ben er goed van hersteld en sindsdien met veel enthousiasme aan het doorbouwen”, aldus de triatlete die deze winter hoofdzakelijk in Nederland heeft getraind. ,,Rond kerst en Oud en Nieuw ben ik op trainingsstage geweest in Spanje en binnenkort ga ik nog twaalf dagen naar Gran Canaria, maar ik merk dat ik van reizen moe word en het fijner vind om hier met mijn groep te trainen.”

Van Amsterdam naar Bussum
Dat Hooijman van Amsterdam naar Bussum is verhuisd, maakt het ook een stuk makkelijker om met haar groep te trainen. ,,Het is gewoon super fijn om zo dichtbij te wonen en ik nu meer trainingen met de groep (Chris Brands’ trainingsgroep in Bussum, red.) kan doen”, legt Hooijman uit. ,,En ik woon maar een kilometer van het bos vandaan. Het Vondelpark was ook leuk, maar hier heb je toch wat meer kilometers natuur en je bent sneller op goede fietsroutes. Verder is het ook wel fijn dat de fietsen nu niet meer naast de eettafel aan de muur hoeven te hangen – dat gaf toch altijd aanleiding tot foto’s als er bezoek kwam – daarvoor hebben we nu een sportzolder.”

(tekst gaat verder onder foto)

Hooijman is ontzettend blij met haar nieuwe trainingsomgeving. (Foto: aangeleverd)

Een grote verandering ten opzichte van vorig jaar – ook deels te wijden aan haar verhuizing naar Bussum – is het feit dat Hooijman na een training wat vaker even haar ogen sluit. ,,Ik vind het heerlijk om na een training even te slapen. De gedachte dat je na een training even kunt gaan liggen, maakt het ook makkelijker om volle bak te gaan”, licht Hooijman toe. ,,Dat ik daar nu tijd voor heb, komt deels doordat ik geen reistijd meer kwijt ben rondom mijn trainingen, maar komt ook doordat ik mijn tijd efficiënter indeel en andere dingen eerder laat liggen.”

Investeren in het zwemmen
De focus in de trainingen lag bij Hooijman de afgelopen maanden vooral op het zwemmen. ,,Tijdens het seizoen ben ik vaak te moe om aan mijn techniek te sleutelen, maar de winter is de ideale periode om daaraan te werken. Een kleine verbetering in het zwemmen kan een groot verschil maken, want wanneer je met een andere groep uit het water komt, kan dat een hele race veranderen.”

Waar Hooijman voorgaande jaren haar zwemtrainingen vooral op eigen houtje deed, zwemt ze tegenwoordig drie tot vier keer in de week onder begeleiding van haar trainer. ,,Ik merk dat ik daardoor veel progressie maak. Ik begin er meer gevoel voor te krijgen en dat is leuk om te merken”, vertelt Hooijman. ,,Op een gegeven moment was ik al maanden bezig om een bepaald ritme onder de knie te krijgen en toen dat eindelijk lukte was ik niet normaal blij! Het is niet zo dat ik nu een wereldrecord ga zwemmen, maar het is fijn om te merken dat ik vooruitga.”

De exacte planning voor komend seizoen ligt nog niet vast, maar waarschijnlijk zal Hooijman haar seizoen ergens in maart of april openen. ,,Ik heb besloten om eerst twee halve triathlons te doen in voorbereiding op de eerste hele triathlon”, laat Hooijman weten. ,,Tot die tijd zal ik mijn trainingsvolume nog wat verder uitbouwen en wat meer snelheid inbouwen. Ik heb zin om het seizoen te beginnen!”

The post De winter van Pleuni Hooijman: ‘Ik doe vaker een dutje na een training’ appeared first on 3athlon.nl.

In beeld gevangen: World Cup Cape Town

3athlon.nl 6 days 14 hours ago

We hebben de uitgebreide verslagen van zowel de mannen– als vrouwenrace al gelezen, maar inmiddels staan ook de samenvattende beelden van de World Cup in Kaapstad online. Hieronder vind je een samenvatting van de vrouwenrace – met veel Nederlandse inbreng – en dus ook van de mannenrace.

The post In beeld gevangen: World Cup Cape Town appeared first on 3athlon.nl.

Hoe vaak hebben jullie last van blessures en hoe gaan jullie daarmee om?

3athlon.nl 6 days 18 hours ago

Op Instagram plaatsen we deze week niet één, maar iedere dag een poll – telkens bestaande uit drie verschillende vragen die met elkaar te maken hebben. En dus volgt er ook iedere dag een artikel op onze website, met daarin aandacht voor jullie reacties.

Eergisteren vroegen we jullie naar blessures en dat leverde een hoop reacties op! Hoe vaak zijn jullie gemiddeld per jaar geblesseerd? Wat zijn de meest voorkomende blessures? En laten jullie je snel behandelen zodra je een pijntje voelt?

(tekst gaat verder onder foto)

Om met goed nieuws te beginnen, kunnen we melden dat 42 procent aangaf geen last te hebben van blessures. 26 procent zei gemiddeld 1 keer per jaar geblesseerd te zijn, en dat varieert van langdurige blessures tot kleine pijntjes die één tot twee weken aanhouden. 23 procent gaf aan meer dan 1 keer per jaar geblesseerd te zijn.

(tekst gaat verder onder foto)

De blessures waar jullie het meest door geteisterd worden, komen bijna allemaal voor in benen en voeten. Met name de achillespees en shint splints worden vaak genoemd, maar ook de knieën blijken veel problemen te veroorzaken en daarnaast zorgen ook stressfracturen en andere voetblessures voor frustatie. Het hardlopen lijkt daarmee de grootste boosdoener te zijn en dat blijkt ook uit de reactie van Pim Venderbosch: ,,Allerlei loopblessures, overbelasting van pezen.”

Voor een enkeling blijft het gelukkig bij spierpijn, zo laat ‘José van Laarhoven’ weten: ,,Vooral spierpijn, maar geen blessure sinds ik ben overgestapt naar de triathlonsport.” Niet alle ‘blessures’ die jullie noemden, hadden trouwens betrekking op lichamelijke pijntjes. Het mentale aspect blijkt bij Timo Verkerk namelijk de grootste problemen te veroorzaken, gezien zijn ietwat komische reactie: ,,Een gedeukt ego.”

(tekst gaat verder onder foto)

Hoe lang blijven jullie rondlopen met een blessure voordat jullie naar een behandelaar stappen? Hoewel Nienke Vijver stelt: ,,Dat ligt aan de blessure”, geven de meesten van jullie aan vrij snel, dan wel direct, een fysio op te zoeken om erger te voorkomen. ,,Snel, zodat de training zo min mogelijk aangepast hoeft te worden”, laat Pim Venderbosch weten. ,,Als het binnen een week niet beter wordt door eigen maatregelen ga ik naar de fysio”, stelt Lucas Goené. Ook Stefan van der Pal laat weten niet lang te wachten tot hij een specialist inschakelt: ,,Meestal bij stijfheid of lichte pijntjes direct een afspraak. Dat houdt me ver weg van blessures.”

En niet alleen de fysiotherapeut wordt ingeschakeld bij blessures. ‘Laetiske’ somt een hele lijst aan specialisten en maatregelen op: ,,Osteopaat, orthopedist, foto nemen, stretchen.” Daarnaast geven veel van jullie aan zich preventief te laten masseren dan wel behandelen. ,,Om de week sportmassage, iedere 3 maanden osteopaat”, laat Jean-Pierre Fraussen weten. Dat geldt ook voor ‘Ramon_lwd’: ,,Fysio elke 3 weken en Shiatsu massage elke 3/4 weken. En elke week mobility training.”

In 25 procent van de reacties werd aangegeven niet snel contact te zoeken met een fysiotherapeut of sportarts. Een deel van deze atleten gaf aan eerst zelf maatregelen te nemen, waaronder Marco Akershoek: ,,Na al die jaren weet ik de meeste dingen zelf op te lossen. Bij een echte blessure zoek ik wel contact met een fysio of sportarts.” Ook Alex Kling liet weten niet zomaar een afspraak te maken met een fysiotherapeut: ,,Nee, niet snel, alleen als mijn trainer dit adviseert, of als ik zelf voel dat het echt niet goed is.” Ruud Gerritsen geeft aan zijn blessures in eerste instantie zelf te bestrijden, maar met zijn beroep is dat ook niet gek: ,,Ik ben zelf fysio”, laat hij weten.

The post Hoe vaak hebben jullie last van blessures en hoe gaan jullie daarmee om? appeared first on 3athlon.nl.

RIP Hans Eysvogel; nationale langlauftitel Machiel, Snelle tijden en titel Marije in Schoorl – WTJ 1062

Trikipedia 1 week 1 hour ago

MAANDAG – Zoals sporters voorbeelden hebben, zo hebben commentatoren dat ook. Eén van onze inspirerende collega’s overleed vorige week op 91-jarige leeftijd. Hans Eysvogel: doordeweeks tandarts, op zaterdag en zondag sportverslaggever. Als sporter was hij amateurjockey op de renbaan en reed military-wedstrijden. De man uit Aerdenhout wist een prachtige stem op te zetten als hij de paardenraces van Duindigt van commentaar voorzag. Ook de springruitersuccessen op de Olympische Spelen en de vele concours hippiques werden door Hans vol elan becommentarieerd. Toen hij naar Studio Sport-maatstaven te oud was, stapte hij over op Eurosport. Daar kwam ik hem in de studio (eerste in Parijs, later Hilversum) geregeld tegen. Het viel me op dat zijn stem in normale doen heel anders klonk. Maar eenmaal achter de microfoon was het de man, die ik bewonderde om het feit dat hij bevlogenheid wist te koppelen aan deskundigheid en grootse taalbeheersing.

Tandartsen en sport

Toen de Olympische Spelen van Sydney daar zwaaiden we de Eurosport-commentatoren uit richting Australië. Ondergetekende ging niet mee vanwege gezinsuitbreiding. Op mijn vraag aan ‘meneer Eysvogel’ waarom hij niet mee ging, was het antwoord: jongen, dat zouden mijn veertiende Olympische Spelen worden. Het is goed zo.’’ Naast paardensport gaf hij commentaar bij hockey, de sport waarin zijn dochter Marjolein Bolhuis-Eysvogel uitblonk. Zij haalde goud op de Spelen van Los Angeles 1984, waarna ze ook al met een tandarts trouwde: Peter Bolhuis, broer van André. En die kennen we eveneens als tandarts/hockeyer en voorzitter van het NOC*NSF. In die hoedanigheid was hij eregast bij het 25-jarig bestaan van de Nederlandse Triathlon Bond, gevierd in Holten. Terug naar Hans Eysvogel. Rust in vrede. De familie veel sterkte gewenst.

Machiel Ittmann is de kampioen op de lange latten

 


Vandaag al even gemeld. Twee triatleten wisten zondag ook in andere disciplines de landelijke top te bereiken. Machiel Ittmann keerde na diverse ereplaatsen en mastertitels op het Noords Festival en na de winst op de wintertriathlon in Inzell terug naar de sneeuw. In het Duitse Rennsteig was immers nog de marathon klassiek over 30 kilometer af te werken. ,,Om ook die wedstrijd aan het Noordse Festival toe te voegen zou te zwaar zijn. Daarom is elk jaar het NK klassiek tijdens de Rennsteiglauf in Duitsland. Het NK is geïntegreerd in deze wedstrijd.’’
Machiel moest het opnemen tegen een kleine vijftig landgenoten. De omstandigheden waren bar en boos. Regen en stormachtige wind. ,,Niet ideaal voor een marathon in de sneeuw. Een aantal langlaufers besloot niet te starten. De omstandigheden zijn inderdaad zwaar. De sneeuw zuigt en de ski glijdt dus slecht. Daarnaast word je door de regen zeiknat en met sneeuwval heb je daar veel minder last van. Windkracht zes erbij en het maakt snel koud.’’ Het parcours is door de vele hoogtemeters en steilere klimmetjes bovendien zwaarder dan in het Italiaanse Sankt Ullrich.

Concurrent Nils Boomsma legt het af

Machiel vreesde tevoren Nils Boomsma, oud-langlauf selectielid uit de jaren negentig. Op de klassieke stijl is hij doorgaans sterker. Alleskunner Machiel Ittmann besloot snel van start te gaan. Na de eerste ronde van 15 kilometer lag hij een minuut voor op Nils Boomsma, de tweede ronde werd het gat groter tot wel vier minuten. Aan de finish kwam Machiel als elfde binnen met tien Duitsers voor hem. ,,Aanvankelijk zat ik dichtbij de kopgroep, maar ook langlaufen is een echte materiaalsport. Mijn ski’s zijn niet zo snel als de snelste Duitsers als het om wax gaat. De eerste ronde kon ik dat nog wel compenseren, maar de tweede moest ik het toch bekopen en kwamen nog drie man me voorbij. Anders was een top tien gelukt. Gelukkig liep ik op Nils uit.’’ Een prachtige titel erbij en dat zo kort voor zijn vijftigste verjaardag. Haast een dubbele proficiat.

Marije Hijman: na duathlon nu ook NK 10 kilometer op de weg

 

Over naar de tweede Nederlands kampioene, want Marije Hijman was zondag in Schoorl ’s lands snelste juniore A op de 10 kilometer wegwedstrijd. De Groet uit Schoorl-run is tevens NK en dus klonk net als in Spijkenisse bij de RBR voor Marije na afloop het Wilhelmus. De topatlete uit Boskoop legde de afstand af in een supertijd van 37.09, waarmee ze liefst 1.45 minuut voorsprong op de nummer twee had. ,,Ik had een erg snelle start, waarna ik een tijdje achterin een sterke groep heb kunnen lopen. Na vijf kilometer kreeg ik een soort steek, toen werd het lastig om een goed tempo vast te houden. Ik heb zo goed mogelijk doorgelopen en dolblij met mijn eerste Nederlandse titel op de 10 kilometer weg.’’

 

Veel supertijden in Schoorl trouwens. Kijk maar mee naar wat (ex-)triatleten daar lieten noteren. 24.Ronald Schroër 30.20; 36.Wesley Mols 30.50; 48.Niels te Pas 31.21; 78.Youri Keulen 32.01; 84.Lars van de Knaap 32.11; 87.Marcel Laros 32.20 (1e M45); 94.Daan de Groot 32.24; 97.Joep Staps 32.31.

 

Bij de vrouwen was Lesley Smit snelste multisportster. Ze werd tiende in 35.12. Verder: 24.Lysanne Wilkens 36.15; 27.Marina van Dijk 36.34; 31.Marije Hijman 37.09. Met een mooie groet uit Schoorl zeggen we: tot morgen!

Running with Power – theorie en praktijk

3athlon.be 1 week 6 hours ago

In december hebben we een eerste reeks bevindingen over de Polar Vantage V gepost. Ondertussen zijn er een hele reeks updates de revue gepasseerd, onderandere de langverwachte gps-navigatie, maar daar gaan we later een hele post aan wijden. Twee maand en veel theoretische lectuur later zijn we langs gegaan bij Polar Belgium met de vraag: ‘hoe kan ik als atleet loopvermogen gebruiken om sneller te worden?’ of ‘hoe kan ik als coach loopvermogen gebruiken om mijn atleten sneller te maken?’.

De theorie

Zoals in bovenvermeld artikel spreken we in het geval van de Vantage V over een berekening van het loopvermogen in plaats van een meting. Hierbij wordt rekening gehouden met drie factoren: je gewicht (via Polar Flow), snelheid (via de gps van de Vantage V) en de hellingshoek (via de barometer van de Vantage V). Dit geeft eensklaps ook de reden waarom er geen ingebouwd loopvermogen mogelijk is op de Vantage M, deze heeft immers geen ingebouwde barometer. De Vantage M biedt wel de mogelijkheid om een externe vermogenssensor te koppelen.

Voor het lopen op een vlak parcours is vermogen eenvoudig uit te rekenen: Pf = c*m*v, met c een arbitraire 1kJ aan energie die per kg per km hardlopend verbruikt wordt, m de massa van de loper in kg en v zijn snelheid in m/s. Wanneer we op een helling gaan lopen komen er echter andere factoren in het spel. Niet enkel zal de gravitatieconstante een rol gaan spelen, maar ook de biomechanische eigenaardigheid dat bergop lopen meer soepel verloopt dan bergaf – denk maar aan die constante rembeweging die je waarschijnlijk al in spieren en gewrichten gevoeld hebt op een heuvelachtig parcours.

In plaats van de te verwachten Pc = (i/100)*m*g*v, met i de hellingshoek en g de gravitatieconstante 9,81m/s² wordt voor het loopvermogen op hellingen rekening gehouden met de factor van Minetti, zoals weergegeven in de tabel hieronder. Het loopvermogen in de Vantage V is op dezelfde manier opgebouwd: gewicht, snelheid en hellingsgraad, rekening houdend met Minetti.

Loopvermogen op helling met Minetti (bron: Harlopen met Power!) De praktijk

Mooi om te weten hoe de data geproduceerd wordt, maar hoe kan je daar als atleet of als trainer nu mee aan de slag om de prestaties te verbeteren? Algemeen kunnen we stellen dat in de lagere HR zones, met name tot het omslagpunt, HR de belangrijkste metric zal zijn. Vanaf het omslagpunt bereikt is zal echter HR geen verschil meer maken. Om deze zone (5 bij Polar) nog verder onder te verdelen kan er op vermogen worden overgegaan. Het is bijgevolg niet correct te veronderstellen dat HR zone 1 gelijk zal lopen met vermogenszone 1, de twee zijn een aanvulling op elkaar, geen alternatief.

HR en vermogenszones (bron: Polar)

Dit wetende is het niet moeilijk te begrijpen dat het trainen met vermogenszones meer van toepassing zal zijn tijdens korte, intense intervalsessies. Zeker in de gevallen waar de inspanning te kort is om de HR in de gewenste zone te krijgen. Gezien het type training kunnen we stellen dat het trainen met vermogenszones dan ook meer werkbaar is voor atleten op de korte afstand.

Vermogenstraining voor de korte afstand

Net als het bepalen van vermogenszones voor de fiets bestaan er twee protocollen voor het lopen, de standaard lactaattest – op de piste, gezien gps nodig is – en de MAP test zoals beschreven door Polar. Vervolgens kan je zelf de zones bepalen, of de standaard zones van Polar gebruiken. Op deze manier kan je een pistetraining anders gaan benaderen dan puur op tijd/afstand zonder dat je met het probleem van een traag stijgende HR geconfronteerd wordt.

HR geraakt niet op de gewenste hoogte voor het blok afgerond is.

Dit voordeel draagt zich eveneens uit naar wedstrijden. Ongeacht het parcours zal het vermogen een meetbare belasting geven voor je inspanning. Dit impliceert dat, wanneer je op een piste wedstrijdtempo traint en daarvoor een zeker vermogen loopt, je op wedstrijd naar je vermogen kan kijken en in verhouding tot het terrein dezelfde, onderhoudbare, inspanning levert.

Vermogensracen voor de lange afstand

Voor atleten op de lange afstand is het iets delicater, vooral omdat ze minder tijd zullen doorbrengen in deze hoge HR zones. Het voordeel op wedstrijd dag is echter hetzelfde: de kwantificeerbaarheid van de inspanning op de fysieke wereld is onafhankelijk van het terrein.

Laten we dit laatste illustreren met een voorbeeld. Het is wel geen LD parcours, maar de theorie is werkbaar voor zowel SD als LD: Weiswampach. De laatste paar km van het fietsparcours is aflopend, ideaal om een beetje herstel in te bouwen en relatief fris aan het lopen te starten. Het lopen begint met een vlakke aanloopstrook en gaat vervolgens met een pittige helling de bossen in. Een wedstrijdtactiek die mogelijk wordt door het gebruik van loopvermogen is het uitvoeren van een start die gevoelsmatig te traag is, maar de inspanning constant te houden op de helling – allebei meetbaar via vermogen.

Het theoretische luik is mogelijk gemaakt door de inputs van Ron van Megen en Hans van Dijk, auteurs van ‘Hardlopen met Power!’ en ‘Het Geheim van Hardlopen’.

Pages