Nieuws van de Nederlandstalige nieuwssites

Jaaroverzichten: wie zijn de beste duatleten? – WTJ 682

3athlon.nl 2 weeks 3 days ago

DINSDAG – Het nieuwe jaar is aangebroken. De nieuwjaarsduiken trokken overal weer veel triatleten. Voor de schansspringers en darters zijn de hoogtijdagen nu al. Het is 2018, beste lezers. Goede voornemens? Daar begin ik iedere dag opnieuw mee. Grootse plannen? Tuurlijk. Maar die houden we voor ons zelf. Nederland heeft maar één meestervoorspeller en dat is Viggo Waas. Daarom gaan we gewoon door op de ingeslagen weg.   We waren trouwens nog niet klaar met de jaaroverzichten. Vandaag zijn de duatleten op de weg aan de beurt. Nieuw op de kalender is de duathlon van Nijmegen met John Aalbers als mede-organisator. De RBR van Boekend bestaat al een aantal jaren, toch telden we hem nog niet eerder mee. En hoe we erbij kwamen dat de duathlon van Ter Idzard vorig jaar niet op de kalender stond? Geen idee, hij is achteraf nog bij het klassement 2017 geteld en staat er nu als vanouds bij. En – met jullie goedvinden – hebben we ook de RBR Geel meegerekend. Die wedstrijd maakte immers deel uit van de Nederlandse RBR Series. We tellen hem niet dubbel, dus in het ‘buitenlands’ puntenklassement kom je hem straks niet tegen.   Van de andere kant: geen Twentse Triathlon Tour dus geen RBR Azelo. De duathlon van IIburg is min of meer vervangen door De Mirandabad, Amsterdam. In Nesselande en Utrecht waren er helaas geen duathlons afgelopen jaar. En Enschede was dit jaar een team-relay en dan is het moeilijk individuele punten toe te kennen.    
Wie waren in de Nederlandse duathlons afgelopen jaar het meest succesvol volgens het beproefde puntenconcept 10-1 (mannen) en 5-1 (vrouwen). Dubbel landskampioen Yennick Wolthuizen is de terechte eindwinnaar. Dat geldt ook voor Lesley Smit. Yennick dendert de top vijftien binnen met twee titels en ook twee tweede plaatsen. Alexander Picard en Stein Posthuma moesten dit jaar om diverse redenen een stapje terug doen, al had Alexander ook nog pech in Spijkenisse. Na twee jaar de koppositie wordt hij nu tweede met overigens nog altijd twee zeges (Borne en Nijmegen).Thijs Wiggers, winnaar in Deurningen, handhaaft zich op de derde plaats en van de Belg Jan Meysmans weten we dat ie graag wedstrijden bij de Noorderburen doet. Ook Nils Pennekamp had hoger kunnen staan, als daar niet die ‘onoplosbare’ file bij Amsterdam was geweest. Boris le Feber is goede nieuwkomer op zes.     Lesley Smit wint naast de titel in Spijkenisse ook de wedstrijden in Borne en Deurningen. De eindzege is voor haar. Sophie van der Most wordt drie keer tweede en dat brengt haar opnieuw op de tweede plaats, net voor young star Shirin van Anrooij, die met Geel en Hoogerheide wel twee top-races wint. Landskampioene lange afstand Miriam van Reijen deed vooral wedstrijden in het buitenland. We zien haar nog terug in dat klassement. Ook de nummer twee van dat NK Deborah Schouten is een beetje de dupe van dit puntensysteem. Ze staat zestiende in de totaalstand, maar we zien haar vast terug in de triathlonlijsten.    Meetellend uit 2017 zijn de volgende 14 wedstrijden: Almere (NK/BK lang), De Mirandabad Amsterdam, Boekend, Borne, Deurningen, Dordrecht, Groningen, Hilversum, Hoogerheide, Hoorn, Nijmegen, Ouderkerkplas, Spijkenisse (NK) en Ter Idzard. Bij gelijk puntenaantal beslist de klassering op één van de NK’s. In 2018 zijn er maar liefst drie NK’s run-bike-run (lang, midden en sprint).  
Mannen:
1.Yennick Wolthuizen  49 pt.
2.Alexander Picard  38 pt.
3.Thijs Wiggers   28 pt.
4.Jan Meysmans (B)  27 pt.
5.Niels te Pas   26 pt.
6.Boris le Feber   24 pt.
7.Stein Posthuma  23 pt.
8.Daan de Groot  19 pt.
9.Tim van Hemel (B)  19 pt.
10.Nils Pennekamp  17 pt.
11.Daan Schouten  16 pt.
12.Jan Petralia (B)  15 pt.
13.Coen de Wit   14 pt.
14.Pim de Kok   11 pt.
15.Devi Wolthuizen  11 pt.   Vrouwen:
1.Lesley Smit   15 pt.
2.Sophie van der Most  11 pt.
3.Shirin van Anrooij  10 pt.
4.Lisanne Gevelaar-Meuleman    9 pt.
5.Miriam van Reijen    7 pt.
6.Jacquie Gough    7 pt.
7.Laura Gorter     7 pt.
8.Talisa van der Fluit    7 pt.
9.Sarissa de Vries    7 pt.
10.Ann Schoot Uiterkamp   6 pt.   Morgen komen de triatleten op de (Nederlandse) weg aan de beurt.

Mario’s Momenten… 2: de laatste van 2017

3athlon.be 2 weeks 3 days ago

We zijn bijna aan het einde van het fotojaaroverzicht van 3athlon.be huisfotograaf Mario Vanacker. Uit duizenden wedstrijdfoto’s selecteerde Mario zijn tien favoriete momenten, die niet altijd met topsport te maken hadden, maar vooral met een speciaal gevoel of een uniek beeld. En in die laatste categorie hoort deze voorlaatste foto absoluut thuis. Mario trok dit jaar naar verschillende wedstrijden in binnen- én buitenland. Zijn laatste trip was die naar Sardinië voor de Challenge Forte Village.

“Het seizoen eindigen deden we in de Challenge Forte Village Sardinia. Mooi weer, schitterende streek en top deelnemersveld, meer moest dat niet zijn,” aldus Mario.

Normaal was deze foto van de net opkomende zon boven de startende triatleten een schitterend beeld geweest om deze reeks te beëindigen. Maar er komt nog één foto aan… over hét hoogtepunt van 2017.

Swim, bike & run like it’s 2018

3athlon.be 2 weeks 4 days ago

Namens de voltallige redactie van 3athlon.be wensen wij u een schitterend 2018. Of je nu zwemt, fiets of loopt of één of meerdere combinaties doet van deze drie fantastische sporten, of als je gewoon als sportieve toeschouwer passief geniet van onze sporten, maak er een mooi jaar van! Dat jullie ook dit jaar dagelijks de weg weer mogen vinden naar het beste nieuws, de pakkendste foto’s en de vrolijkste verzinsels over duursport in België…

Mijn triatloncarriere begon aan de toog – De Rit van Dirk Baelus

3athlon.be 2 weeks 5 days ago

Het jaar na Viersel trok ik voor enkele weken naar Maleisië en liet het café even voor wat het was. Daar maakte ik de grote klik in mijn hoofd: mijn zaak, het café? Neen, dat was niks voor mij…” Kempenland, wanneer ik de snelweg afdraai, word ik in een gebied ondergedompeld dat me via opengerekte heiden tot dichtbeboste woonkernen brengt. Van dorpskern naar dorpskern speelt hetzelfde tafereel zich af. De laatste bosrijke woonwijk die ik binnenrijd is meteen mijn eindpunt, of beter gezegd het startpunt van mijn volgende rit die ik mag aanvatten: Oud-Turnhout. Vanaf nu laat ik mijn gemotoriseerd tuig voor wat hij is en ga ik terug met mijn tweewieler op pad. Ik laat me leiden door een man die de streek en iedere hoek ervan als het ware uit zijn broekzak kent. Een rit die m’n ogen de kost mag geven en me ook een diepere inkijk geeft in het levensverhaal dat deze man tot nog toe heeft doorlopen. Een gesprek van volkse cafépraat over passie voor de natuur tot de harde confrontatie van ware liefde met Dirk Baelus.

Ik begeef me op de oprit waar een zwarte Ridley bike met groene Innerme bidon tegen de gevel klaarstaat. De vraag of ik bij het juiste adres ben, is zo meteen beantwoord en niet veel later staat ook Dirk bij mij op dezelfde oprit. Beiden zijn we verheugd als we de blauwe lucht aanschouwen maar we beslissen om eerst nog even naar binnen te gaan. Een hartelijke verwelkoming die me tot in de keuken begeleidt, of waar kan je beter terecht komen als je met deze foodie op toer gaat. Een tas verse pompoensoep wordt me aangereikt met de nodige instructies hoe de smaak het best tot stand komt… Het ideale beeld dat ik voor ogen had, wordt me meteen op een presenteerblad voorgeschoteld. Niet dat ik de clichébeelden bewust wil opzoeken maar bevestiging van m’n voorgevoel, daar ben ik niet ongevoelig aan. Ik drink m’n tas leeg en zelfs de tweede nuttig ik met evenveel smaak. Maar dan besluiten we de wegen te gaan opzoeken. Ik ken inmiddels Dirk z’n producten maar al te goed, maar nu is het tijd om wat meer te weten over de man achter dit alles.

Dirk Baelus: Zo meteen gaan we even binnendoor rijden om langs de achterkant van de wijk meteen de open vlakte binnen te duiken. Een zalig stukje waar je meteen geconfronteerd wordt met een mooi stukje natuur. Ik rijd hier al m’n hele leven en ben blij dat ik het aan jou kan laten zien.

3athlon.be: Perfect Dirk, een passie voor je streek, zo hoor ik het graag. Heel je leven, zeg je… Je bent een kind van de streek?

Helemaal. Ik ben opgegroeid in Arendonk, het dorp net hiernaast waar we ook naartoe zullen rijden. Het zijn de wegen die ik van het prille begin van mijn carriere ken en waar ik me steeds meer op begeef sinds ik triatleet ben.

De rust van de Kempen

In je boek kon ik inderdaad al lezen dat triatlon iets is wat eigenlijk maar op een latere fase in je leven opdook. Voordien mogen we toch wel zeggen dat we met een heel andere Dirk te maken hadden?

Een andere levensmentaliteit is misschien een meer volledige benaming. Maar ja, het leven van een cafébaas zag er toch heel wat anders uit dan hoe mijn leven nu is.

Nu, laat ons even terugkeren naar het prille begin. Je bent dus opgegroeid in Arendonk waar je je jeugdjaren beleefde?

Tot ik verhuisde richting Oud-Turnhout was ik inderdaad een rasechte Arendonkenaar. Nu kan ik mij volgens ‘de ethische code’ moeilijk zo noemen want als rasechte inwoner word je er groot en blijf je er ook. Zo zijn er veel en er zijn er ook die er gewoon naar terugkeren. Heimwee, weet je wel…

Maar voor jou hoefde dat niet?

Ik woon net buiten de rand dus de voeling is er nog zeker. Maar ik heb meer de rust opgezocht, mijn eigen stek waar ik op mijn gemak ben. En zie, ik neem de fiets en slechts vijf minuten later sta ik terug in Arendonk.

Vandaag zullen we inderdaad Groot-Arendonk verkennen. De omliggende dorpen laten we voor wat ze zijn want Dirk wil me duidelijk de grote troeven van het Kempenland laten zien. Onze eerste kilometers doorkruisen de weidse open velden om via deze weg de oversteek te maken over de N34 richting Mol-Postel. Ondertussen wordt enkel de stilte doorbroken door de woordenwisseling die plaatsvindt van twee mannen op hun koersmachine.

Zijn je ouders dan wel die ‘rasechte’ Arendonkenaars gebleven?

Jazeker! Mijn pa was eerder een inwijkeling. Hij was een boerenzoon die in het dorp belandde en als brouwer aan de slag ging. Mijn ma is dan weer helemaal een kind van het dorp. Ze is er opgegroeid en later had ze er ook een kledingwinkel. Een vrouw die gekend was over het hele dorp. Ze is dan ook iemand die echt niet kan stilzitten, iets wat zeer moeilijk is als je vijf paarden bezit, een echte passie.

Achter een bureau zitten, voetjes onder tafel en werken? Neen, dat was niet voor mij.

En de sportieve genen, vanwaar komen die?

Een echt sportgezin zijn we nooit geweest. Mijn vader droomde er wel als kind van om profvoetballer te worden maar dat plan ging niet door. Hij was boerenzoon dus moest er gewerkt worden en tijd om een profcontract te versieren was dan ook niet aan de orde: de harde wet van het boerenbestaan.

Dus Dirk was ook geen topatleet, laat staan een eigenaar van een eigen sportmerk in spé?

Helemaal niet, als student stond ik daar nog niet bij stil.

Hoe beleefde je dan je studentenjaren?

Zoals iedere gemiddelde, gezonde genieter van het studentenleven dat doet. Op tijd en stond een stapje zetten en daar ook ten volle van genieten. Studeren is nu eenmaal iets dat moet gebeuren, hè. Iets wat in onze samenleving ingeprent zit is dat je je studies moet afmaken om iets te kunnen bereiken. In Turnhout volgde ik handel in de middelbare school om zo de logische stap te zetten naar de studie boekhouding in het hoger onderwijs. Ik besefte echter al snel dat dit niet voor mij was. Ik zei dat mijn ma niet kon stilzitten… Wel die genen heb ik zeker geërfd. Achter een bureau zitten, voetjes onder tafel en werken? Neen, dat was niet voor mij.

Dus werd je maar cafébaas?

Om het zo drastisch te stellen, ja dus… Net zoals ik nu atleet ben en m’n bedrijf heb, was cafébaas ook zo een job waar je constant bezig bent. Ik hielp m’n vader bij z’n job als brouwer en op een gegeven moment deed zich de mogelijkheid voor om het café over te nemen. Ik had genoeg ervaring om cijfers bij te houden en het brouwersmilieu zat erin gebakken dus één plus één is twee: ik werd cafébaas, een job die ik de eerste twee jaar zou delen samen met mijn zus.

de dag voor mijn triatlon zat ik pas rond twee uur ’s nachts in mijn bed

Met een onregelmatig leven tot gevolg?

Dat ik uren zou moeten draaien was iets waar ik me zeker van bewust was, maar ik deed het met veel plezier op dat moment. Je wilt dat iedereen graag naar je zaak komt en ervoor zorgen dat mensen het fijn hebben is net iets waar ik graag naar streef. Alleen merkte ik na verloop van tijd dat de gezondheid er ook wel onder leed. Ik moet natuurlijk toegeven: de pakjes sigaretten toen sneuvelden met de vleet en slapen was ook maar na het moment wanneer de laatste klant vond dat het goed geweest was.

En dan beslis je om even tussendoor een triatlon mee te pikken?

Een bewijs dat aan de toog soms de meest diepzinnige gesprekken naar boven komen die je leven volkomen veranderen (lacht). Al had ik hiermee natuurlijk nooit rekening gehouden toen ik de weddenschap aanging om aan de triatlon van Viersel mee te doen, maar ik hoorde het gesprek over deze sport en ik was meteen verkocht om mij hier ook aan te wagen. 

Dus ging je maar even een gezonder leven leiden of kwam het zover niet?

Ik was realistisch maar ik zou er niet aan deelnemen om zomaar even de massa te vullen. In het najaar van 2004 ging ik de weddenschap aan. Ik bereidde me zo goed en zo kwaad ik kon voor op deze wedstrijd en ik kreeg stilaan de smaak toch wel te pakken en besloot twee weken voor de wedstrijd om het roken en drinken even voor bekeken te houden. Natuurlijk mocht ik de zaak niet vergeten, de dag voor mijn triatlon zat ik pas rond twee uur ’s nachts in mijn bed. Het werd uiteindelijk een dag vol plezier: ik beëindigde m’n eerst triatlon met verve en de supporters van de het dorp die massaal aanwezig waren, maakten er als het ware een echt volksfeest van. Bier en spelen, meer moest dat niet zijn.

Je had de smaak te pakken zeg je, je bleef dus doortrainen?

Ik deed het graag dus waarom zou ik ermee stoppen? Ik haalde regelmatig de fiets boven en in mijn vrije tijd was ik steevast op de weg te bespeuren. Op een gegeven moment kwam Michel Sprangers naast mij rijden. Michel organiseert onder andere de triatlon in Retie en begeleidt ook heel wat atleten, best wel een bekende man dus in de streek. Ik, of beter gezegd mijn supporters hadden toch wel een indruk op hem nagelaten en daar zou ik ten volle gebruik van maken. Na een goed gesprek besloten we mijn volgende stappen in de sport samen aan te pakken, vanaf nu was het menens.

Hij was dus de man die zorgde voor de ommezwaai?

Die ommezwaai, dat besloot ikzelf. Hij was wel degene die volop meeging in mijn verhaal. Het jaar na Viersel trok ik voor enkele weken naar Maleisië en liet het café even voor wat het was. Daar maakte ik de grote klik in mijn hoofd: mijn zaak, het café? Neen, dat was niks voor mij. Ik was gewoon in die richting geduwd door mijn afkomst, het was iets wat m’n pad kruiste omdat nu eenmaal zo verliep. Op die reis besefte ik meer dan ooit dat ik iemand ben die brandt van ambitie en daarin probeert het hoogste te bereiken. Ik was gebeten door de sport die ik ontdekte en wou daar iets mee aanvangen. Een nieuw hoofdstuk, tijd voor iets anders en de rest is geschiedenis. Datzelfde jaar sloot ik de deuren van mijn café, hetzij wel niet zomaar want er volgde nog een groot stopfeest. (Bij ons noemen ze dat de kelder leeg drinken).

Ironman, de logische vervolgstap

Ondertussen haspelen we de kilometers verder af. De oversteek van de snelweg hebben we goed doorstaan en het grondgebied Postel hebben we goed en wel bereikt. We duiken de bossen van de Kempen binnen en besluiten een kleine halte te houden nabij de poort van de abdij in Postel. Jawel, het abdijenbezoek begint voor mij stilaan een traditie te worden en tradities, die houd je in ere, niet?

Je begint aan een totaal nieuw hoofdstuk. Sluit het café, je klust wat bij en geeft jezelf voor de sport. Fronste dat dan bij niemand de ogen? Wat dacht je nabije omgeving daarover?

Zoals ik eerder aangaf, had ik altijd een bepaald doel voor ogen. Ik wou een gezonder, constanter leven en zien hoever ik het kon schoppen als Ironman atleet, want dat was de logische vervolgstap: de Ironman! Die eerste wedstrijden waren nog een ontdekking, een ware beleving die me enkel maar lieten verlangen naar meer. Vervolgens kwamen daar de prestaties bij met de eerste keer onder de 10 uur te duiken, later onder de 9 (3x) met de logische kwalificaties (4x) voor Hawaii tot gevolg. Natuurlijk was dit een wereld die niet alleen nieuw was voor mezelf, maar ook voor mijn vrienden. Voor hen stond plots een nieuwe Dirk. Het begon allemaal met een weddenschap, toen was het lachen. Maar ik kreeg de passie te pakken en toen dachten zij op gegeven moment: “Waar is den Dirk toch mee bezig?” Iets wat ik kan begrijpen uiteraard. Nu weten ze waarom ik al die opofferingen deed als ze zien welke prestaties er volgden en waar ik nu sta met Innerme. Zoals mijn drijfveer ver ging in de sport, was dat net hetzelfde als voor Innerme. Ik wou iets bijdragen aan de sportwereld!

En bij deze is het woord gevallen: Innerme. Je bent waarschijnlijk voor het grote publiek nog meer bekend als de bedrijfsleider van dit sportvoedingsbedrijf dan de straffe atleet die je daarnaast bent. Hoe kom je erop om naast al je opofferingen voor de sport nog die extra impuls te vinden om een eigen voedingslijn uit de grond te stampen?

Het zal raar klinken maar het begon allemaal met opnieuw ziek te worden. Ik was ziek en vond niet meteen antwoorden op mijn vragen. Dat ik vroeger vaak ziek was, daar kon ik mezelf niet door verwonderen. Ik rookte, ik dronk regelmatig en slapen was iets wat maar kon als de tijd het toeliet. Dan is ziek worden de normaalste zaak van de wereld, nietwaar…? Voor het caféleven had ik ook wel vaak iets aan de hand: een botontsteking op mijn 14de, hartvliesontsteking op mijn 18de, een paar maal ‘zona’… Antibiotica was mij dus niet vreemd in mijn jeugdjaren. Er was dus geen twijfel dat ik over een zwak immuunsysteem beschikte gedurende mijn jeugd. Maar nu leefde ik volop voor mijn sport, ik kroop op tijd mijn bed in en ik zorgde dat ik op tijd en stond mijn bord leeg at. Maar misschien lag bij dat laatste wel het probleem dus besloot ik mijn voedingspatroon aan te passen, mede door wat ik allemaal op mijn reizen in Azië ontdekte, een ware verrijking.

Omega Pharma was het eerste telefoonnummer dat ik belde

Dus ging je maar zelf aan de slag om eigen bar ineen te knutselen.

Dat lijkt misschien zeer simplistisch gezegd, maar daar komt het wel op neer ja… Ik begon in m’n eigen keuken wat te experimenteren om zo mijn eigen sportvoeding te maken en zo kwam de bal aan het rollen. In 2009 ging ik voor 10 weken naar Japan waar ik mij vol inspiratie kon tanken en datzelfde jaar kwam voor het eerst het begrip ‘Innerme’ ter sprake. Drie jaar later (januari 2012) lagen de eerste producten in de rekken.

Vervolgens werd je door marktgigant Omega Pharma aan het gamma toegevoegd?

Die samenloop van omstandigheden was hierin opnieuw een feit. Ik trok mijn stoute schoenen aan en het eerste nummer dat ik vond van Omega Pharma belde ik prompt op. Ik kreeg een secretaresse aan de lijn en had één suggestie en één vraag: dit is het concept, wie moet ik hebben? Een gesprek werd geregeld en daarin bleek dat we beiden op eenzelfde plan aan het broeden waren. Ik wou mijn product aan het grote publiek voorstellen en zij wilden een gamma naast Etixx met natuurlijke sportvoeding. Vanaf 2014 rolde de naam ‘Innerme’ over steeds meer tongen en de verkoop ging in stijgende lijn.

Om later terug zelf de touwen in handen te nemen en daarnaast ook een eigen bio-winkel uit te baten!

Inderdaad, maar daar ben ik wel op mijn limieten terecht gewezen. Met Innerme kan ik terug volledig mijn eigen gang gaan en daarnaast een bio-winkel runnen zag ik dan ook als de perfecte combinatie. Alleen te veel is te veel, trop est trop en dan ontploft de batterij. Dat is het gevaar dat in mij schuilt: ik probeer telkens die grens te bereiken al besef je helaas pas dat het te veel is wanneer je die voorbij bent. Ik besliste dus snel om een tandje terug te schakelen en de winkel terug over te laten. (Dirk baatte samen met zijn vriendin een bio-winkel uit in Hasselt van november 2016 tot juli 2017).

Net zoals het gesprek, staan ook onze benen niet stil. Voor we grondgebied Arendonk terug binnenrijden, draaien we nog even af aan het kanaal richting Ravels, daar waar Dirk zijn gebruikelijke kilometers in het water aflegt. Een lus die we wel moeten maken want wanneer we terug in Arendonk opduiken, passeren we vlakbij het ouderlijk huis van de familie Baelus. Een must-see als je spit in het verleden van deze man.

Net zoals mijn vorige kompaan (De Rit met Bart Aernouts) ben jij nu ook een atleet onder de hoede van Rob Woestenborghs. Hoe kwamen deze verhaallijnen samen?

Dankzij Innerme. Rob voelde wel wat voor het concept en zo raakten wij aan de praat. Ondertussen had ik in mijn sportcarrière toch al wat bereikt en vond ik dat het tijd was voor iets anders, een nieuwe stimulans en een nieuwe visie over mij als atleet.

Eigenaardig dat ik Joke leerde kennen in Orval

Een atleet die nu ook blinkt in z’n eigen tenue. Innerme is stilaan een begrip geworden. Je verhaal, je product en ook nog eens je team!

Dat team is iets waar ik enorm trots op ben of beter gezegd, de atleten maken me trots en dat één voor één. In 2008 ging ik in Sardinië voor een tweetal weken alleen op stage. Ik, de natuur en mijn voeding, de perfecte combinatie voor een doorgedreven maar deugddoende stage. Toen borrelde de gedachte in mij op dat ik toch niet de enige kon zijn die van dit alles zo kon genieten. Hoe zalig zou het niet zijn om dit met anderen te kunnen beleven die dezelfde interesse deelden? Die gedachten bleven een paar jaar nazinderen en uiteindelijk voegde ik woord bij daad door het team op te richten. Een bende kameraden waarmee we samen trainen, koken en onze belevenissen met elkaar delen. Ik begeleid hen dan ook met alle plezier in hun verhaal.

De naderende winter doet volop z’n werk. Ondanks de warme woorden die over de tong van Dirk rollen draaien we terug af richting Oud-Turnhout. De weg richting zijn huis, z’n rust en z’n grote liefde.

Eigenaardig eigenlijk dat ik Joke leerde kennen in Orval. De weg die we nu oprijden is ook de weg richting de thuisbasis van Joke. Zij komt van Turnhout, ik van Arendonk en toch zag ik haar pas voor het eerst in de Ardennen waar ik gebruikelijk in het OWC Centrum vertoef om in alle rust te kunnen trainen. Ik was daar als atleet en zij als kok. Ik zag haar voor het eerst en wist niet meteen wat mij overkwam. Hoe was het mogelijk dat ik deze vrouw die uitgerekend uit het dorp naast het mijne opgroeide nu pas ontmoette? Ik besloot er niet te lang bij stil te staan of alleen dan van het moment dat ik onder de indruk was van haar verschijning. Zij had dan wel een relatie en een zoon, toch werd snel duidelijk dat dit geen drempel hoefde te vormen, want haar relatie liep op z’n eind. Ik wou m’n kans dan ook grijpen en zie… Dat ik straks thuis mag komen en het ‘ons huis’ mag noemen, dat is datgene wat me misschien nog het gelukkigst maakt.

We haspelen de laatste meters af van onze rit. Onderweg komen we schoolkinderen tegen die vanuit Turnhout stad terugkeren naar hun Arendonk, net zoals Dirk dat vroeger deed en het doet hem met een lach terugdenken aan zijn jeugd. Net zoals hij met een lach mij over zijn leven vertelde en ook met veel positivisme vooruit kijkt op de toekomst. Een toekomst vol ambities op professioneel vlak en een grote kinderwens met zijn Joke. Ik zie Dirk voor een laatste keer om zich heen kijken alsof het voor hem de eerste keer is dat hij deze wegen verkent. Ondanks dat ik met een wereldreiziger op pad was, zie je dat de liefde voor de streek nooit verdwenen is en nooit zal verdwijnen. Merci, Dirk, voor het warm onthaal, de warme woorden en de overheerlijke warme soep.

Foto’s Mario Vanacker

DE RIT:

AFSTAND: 41,9 KM
TIJD: 1:49:22
GEMIDDELDE: 23,0 KM/H

DIRK:

FIETS: Ridley
KLEDIJ: Pirazzo
HELM: Kask
VOEDING: Innerme

Mario’s Momenten… 3: Afscheid van Ilse

3athlon.be 2 weeks 5 days ago

We zijn aanbeland bij het podium van Mario’s Momenten, een hoogstpersoonlijke best-off selectie van 3athlon.be huisfotograaf Mario Vanacker. Die selecteerde uit duizenden foto’s zijn eigen favorieten en daarin presenteren we de achtste aflevering met op 3 een iconisch beeld van een iconische sporter die eigenlijk tijdens haar carriere wat ondergewaardeerd werd. Maar als je aan het einde van die carriere haar palmares bekijkt, dan kan je niet anders dan bevestigen dat Ilse Geldhof haar podiumplaats ook in Mario’s Momenten verdient.

“Het afscheid van Ilse op het hoogste niveau wilde ik zeker niet missen,” legt Mario uit. “Voor mij was het speciaal omdat Ilse en Kurt heel sympathieke streekgenoten zijn.”

Ilse Geldhof nam in Torhout afscheid van de duatlonsport. De afgelopen jaren was ze de absolute koningin van de run-bike-run, met een rugzak vol Belgische titels. Tijdens de Memorial Benny Vansteelant sloot ze haar carriere in stijl af met natuurlijk alweer een overtuigende overwinning. 

Jaaroverzichten: wie zijn de beste crosstriatleten? – WTJ 681

3athlon.nl 2 weeks 5 days ago

ZONDAG – Het aantal crosstriathlons is afgelopen jaar in ons land gelijk gebleven. Vlaardingen is na twaalf succesvolle evenementen afgevallen, Gasselterveld met zwemmen in een knalblauw meer is erbij gekomen. Daarmee tellen in het klassement vijf races mee te weten Akersloot, Ameland (Tri-Ambla), Gasselterveld, Kijkduin (Beach Challenge) en Renkum (Nederlands kampioenschap).  
Michael Krijnen en Joost Christiaans deden als enigen alle vijf de wedstrijden. Michael klimt dit jaar twee plaatsen en staat op kop in het puntenklassement. Michael won bovendien die nieuwe wedstrijd op de Hondsrug. Voor Mark Hamersma mag het hopelijk een mooie opsteker zijn om te constateren dat hij het crossduathlonklassement wint en in het triathlonklassement met zeges op het NK Renkum, Ameland en Akersloot tweede wordt. Hij was het jaar ervoor nog negende. Winnaar van 2015, Joost Christiaans, wordt derde en stijgt daarmee weer vijf plaatjes ten opzichte van vorig jaar. Chritiaan Solleveld daarentegen zakt van de eerste naar een gedeelde zesde plaats. Let ook even op de zevende plaats….  
Beste vrouw is toch weer Silvia Brouwer. De Friezin won afgelopen seizoen geen enkele crosstriathlon, maar haar tweede plaatsen op het ‘eigen’ Ameland, te Gasselterveld en Klijkduin rechtvaardigen haar koppositie. Het is ook een kwestie van genoeg wedstrijden doen. Simone Hakenberg won wel een wedstrijd: Gasselterveld. Ze stijgt daarmee van de achtste naar de tweede plaats. Landskampioene Linda van Vliet wordt derde.  
Mannen:
1.Michael Krijnen  37 pt.
2.Mark Hamersma  30 pt.
3.Joost Christiaans  27 pt.
4.Ferdinand Oldeman  23 pt.
5.Edo van der Meer  10 pt.
6.Diederik Scheltinga    9 pt.
7.Rob Barel     9 pt.
8.Lex Kiewied     9 pt.
9.Christiaan Solleveld    9 pt.
10.Marc Hulzebos    8 pt.   Vrouwen: 1.Silvia Brouwer  12 pt.
2.Simone Hakenberg    6 pt.
3.Linda van Vliet    5 pt.
4.Dagmar Krijnen-van Dijk   5 pt.
5.Chantal Regg     5 pt.
6.Sandra Wassink-Hitzert   5 pt.
7.Maud Golsteyn    4 pt.
8.Jolinda Lute     4 pt.
9.Mireille Baart     3 pt.
10.Femke Mossinkhoff    3 pt.   In het nieuwe jaar krijgen jullie de ranking van de wegduathlons te zien. Maar niet voordat wij van de redactie van 3athlon.nl u allen een formidabele jaarwisseling en een super sportief, actief en plezierig 2018 toe wensen. Geniet van elkaar en alvast van de uitdagingen, die voor ons liggen. Tot in 2018!!!

Jaaroverzichten: wie zijn de beste crossduatleten? – WTJ 680

3athlon.nl 2 weeks 6 days ago
 
ZATERDAG – De crossduatleten hadden gelukkig weer genoeg wedstrijdkeuze. Zo kwam er op Ameland een wedstrijd bij, al viel Heerenveen dan wel weer af. Ook de 2B Fit crossduathlon Nijkerk en – een jaar na het NK – Valkenburg/Vilt stonden helaas niet meer op de kalender. Wel tellen we dit jaar de crossduathlon van Zeewolde mee. Het Nederlands kampioenschap vond in dit oneven jaar niet plaats. Volgend seizoen weer wel, dan is de Pyramide-duathlon gastheer.    
Na twee jaar op rij Joost Christiaans is nu Mark Hamersma de grootste puntenverzamelaar en daarmee de regelmatigste crossduatleet. Wellicht ook de beste, want hij won de ‘grotere’ wedstrijden op Ameland, Austerlitz, Nijverdal en op de Posbank. Met stip stijgt Mark van de twaalfde naar de eerste plaats. Voor Joost was de zege in Norg. Ook Christiaan Solleveld zakt een plaatsje naar drie, hij won in Waalwijk. Corné Kool is op de vijfde plaats hoogste nieuwe binnenkomer.     Laura Gorter wint voor het derde jaar op rij het puntenklassement. In Waalwijk en Etten-Leur was de Utrechtse dit keer de sterkste. Petra Sloots grossierde in derde plaatsen en werd daarmee tweede, een puntje beter dan Dieuwertje Poort. De Nijmeegse zakt een plaatsje naar drie.  
De meetellende wedstrijden zijn: Alphen aan den Rijn, Ameland, Austerlitz (Pyramide), Etten-Leur, Groesbeek, Haaksbergen, Harderwijk, Henschotermeer/Woudenberg, Maastricht, Noordwijk, Norg, Nijverdal, Oldebroek. Pijnacker, Posbank/Velp, Reusel, Waalwijk, Weert, Wierden en Zeewolde.  
Mannen:
1.Mark Hamersma  47 pt.
2.Joost Christiaans  38 pt.
3.Christiaan Solleveld  36 pt.
4.Michael Krijnen  23 pt.
5.Corné Kool   23 pt.
6.Nick van Tol   22 pt.
7.Johan Christen  21 pt.
8.Beau Duvigneau  20 pt.
9.Yennick Wolhuizen  20 pt.
10.Geert Lauryssen (Bel) 19 pt.
11.Daan Schouten  18 pt.
12.Arie de Jong  17 pt.
13.Nick Renders  16 pt.
14.Paul Schermers  16 pt.
15.Ferdinand Oldeman 15 pt.     Vrouwen:
1.Laura Gorter  18 pt.
2.Petra Sloots   15 pt.
3.Dieuwertje Poort  14 pt.
4.Karin Neutel   13 pt.
5.Alieke Hoogenboom 10 pt.
6.Linda van Vliet  10 pt.
7.Jolinda Lute     9 pt.
8.Judith Visser     9 pt.
9.Inge Heus     8 pt.
10.Riika Vreeswijk-Kelja   8 pt.   Morgen/zondag de crosstriatleten.

Mario’s Momenten… 4: De populairste

3athlon.be 3 weeks 10 hours ago

Wat was 2017 een mooi jaar, dat kon u de afgelopen 6 afleveringen al zien in Mario’s Momenten… De hoogstpersoonlijke selectie best-off foto’s van 3athlon.be huisfotograaf Mario Vanacker. Eén van de absolute hoogtepunten van een goedgevuld seizoen was de fotoshoot annex interview met een vrolijke bende (ingeweken) Leuvense triatletes die aan een bijzonder project begonnen in 2017. De Kalgirls deden het één voor één uitstekend in hun Ironman Kalmar en voor sommigen leidde dat zelfs tot in Hawaii. En ze krijgen dit jaar de prijs voor best gelezen artikel van het jaar op 3athlon.be.

“De Kalgirls… Op een mooie woensdagavond begin augustus hadden Gert-Jan en ik een afspraak aan de Blaarmeersen met zes dames om een interview te doen en enkele foto’s te maken. Deze toffe meidengroep had een missie, namelijk de Ironman in Kalmar volbrengen. Het werd een succes daar in Zweden,” aldus Mario.

Wij zijn er alleszins van overtuigd dat het inhoudelijk sterke interview door Gert-Jan bijgedragen heeft aan het succes van het artikel over de Kalgirls. Maar liefst 28.049 lezers wilden natuurlijk het verhaal lezen achter de schitterende foto’s. Bovendien was het gewoon genieten van de vrolijke sfeer en de humor van het zestal. Wij zijn alvast benieuwd naar het volgende project

Lees hier nog eens het originele artikel.

17 keer 2017: Militaire topsfeer

3athlon.be 3 weeks 11 hours ago

De 3athlon.be redactie blikt dit jaar in 17 keer terug op 2017. De derde aflevering komt van de nieuwe PR-manager van het Belgian Military Triathlon Team. Onze redacteur Gert-Jan was zelf al als atleet actief bij de Belgische militaire nationale ploeg en kreeg in 2017 de vraag om zijn ervaring in communicatie aan te wenden voor de ploeg. Eén van de hoogtepunten voor de militaire ploeg was het WK voor militairen, een sterkbezette triatlon in Warendorf.

“Mijn 2de moment brengt mij terug naar Warendorf. In Duitsland vond na enige tijd eindelijk ‘The World Military Triathlon Championship’ plaats, zeg maar het WK voor militairen. Met de Belgische selectie waren we uiteraard ook van de partij en met enige trots mocht ikzelf ook de selectie vervoegen, hetzij dan om alles vanaf de zijlijn op de voet te kunnen volgen en samen met het team toe te leven naar de grote dag. Met heel wat olympiërs aan de start mocht het deelnemersveld meer dan gezien zijn.

 

Wij Belgen lieten ons hierdoor echter niet ontmoedigen en ondanks een blessure van kopman Simon De Cuyper toonden onze mannen dat ze collectief over een sterk blok beschikten en zo een sterke prestatie uit de brand wisten te slepen. Daarnaast slaagden de masters er ook nog eens in het podium te halen en zo mocht het Belgian Military TriTeam een bronzen medaille meenemen naar huis.

Toch zijn het niet alleen de sportieve prestaties die de reden vormen om dit evenement tot mijn hoogtepunten toe te voegen. Dat sterke blok waarover de militaire ploeg beschikt, is naast een bende atleten doorheen de jaren ook een bende kameraden geworden en dat onder toeziend oog van hoofdtrainer Kurt Preem en teamverantwoordelijken Marc Deschrijver en Dries Boven. Dat de teamsfeer goed zit, daar was het WK in Warendorf enkel maar een voorbeeld van. Zowel voor, tijdens als na de wedstrijd toonde het Belgian Military TriTeam zich telkens samen sterk, als één blok!”

Nieuwe ‘halve’ triathlon op Brouwersdam; hardlopen; jaaroverzichten – WTJ 679

3athlon.nl 3 weeks 19 hours ago
VRIJDAG – Terwijl we vijf dagen aan de ‘story Rob Barel’ werkten, stonden de tri/duathlonwereld natuurlijk niet stil. Er werd gesport in kerstlopen, gezwommen ter ere van diezelfde 60-jarige VZC-er en toekomstplannen gesmeed door zowel atleten als organisatoren.       Soms is dat een combinatie, zoals Erik Peeman. Een paar jaar deed de eilandbewoner (Goeree-Overflakkee) het rustig aan. Toen begon het weer te kriebelen. Niet alleen in meedoen ook in organiseren. Afgelopen jaar kwam de 1/8e triathlon in Herkingen van de grond. Die zit voor volgend jaar al helemaal vol. Via 3athlon.nl was Jan van der Linden de 400e en laatste gelukkige. Inmiddels is Erik al bezig met een tweede, veel grotere triathlon op de Brouwersdam. Het evenement draagt de naam Brouwersdam 90. In twee series kunnen 300 triatleten meedoen aan 1 kilometer zwemmen, 80 kilometer fietsen en 9 kilometer lopen. Maar ook een ¼ (300 man) en een 1/8e (375 man) staan op het voorlopige programma. In mei hoopt de organisatie groen licht te krijgen voor de première in 2019. Dan wordt ook een datum bekend gemaakt. Centrale locatie wordt Zeil en Surfcentrum Brouwersdam. Wellicht kan Erik nog wat zuidwestelijker gaan kijken, want ook volgend jaar is er geen Top Triathlon Middelburg. Remy Vasseur kan onvoldoende tijd vrij maken voor de organisatie en heeft te weinig steun van andere Zeeuwen. Waterprovincie Zeeland verdient beter.  
De loopevenementen uit de kerstperiode nog even doornemen. Menno Koolhaas was superieur in de Kerstloop te Amstelveen. Carla van Rooijen werd derde en een korte loop ging naar Rosalie Schouten. Frank Heestermans was de snelste op de 14 km. van de Derde Kerstdagloop te Arnhem. Daar werden Sandra de Jonge en Lucie van Genugten op verschillende afstanden tweede en was Hanneke Boon in 1.34 goed voor de vierde plaats op de halve marathon. Pim Venderbosch werd tweede in de Wim van Beek crossloop te Klarenbeek. Op kortere afstanden klopte Ilona Meter Hilly Panjer. Diens zoon Gjalt en dochter Femke werden respectievelijk winnaar en tweede op de 5 km.  De Kasteelloop te Horst ging naar Jacqui Gough en Dave Lommen. Merel Veltman triomfeerde in de Kerstloop van ’s Graveland. Joost Somsen en Grada Boschker zetten de Keiloop in Winterswijk-Meddo naar hun hand. Jessica Oosterloo en Arie de Jong bleken niet te kloppen in de Verhoeve Groen Cross te Appelscha. Winst voor Carola Schot in de Kerstloop Barendrecht. Johnny Manders was de snelste in de Willy’s Winterloop te Wilbertoord. Nicole  Loeve wint de Neelder Veldloop van Roermond. En de ludieke Santa Runs van Apeldoorn en Nijmegen werden gewonnen door Gert-Jan Liefers en Jurgen Claassen. Tot zover het hardloopfront.       We gaan van start met de jaaroverzichten. Net als vorig jaar op basis van het puntensysteem dat de winnaar bij de mannen tien punten krijgt en zo aflopend tot de nummer tien één punt. Bij de vrouwen gaat het steeds om de top vijf. Dus de winnares vijf punten en de nummer vijf nog een puntje. We bekijken het steeds per discipline. Vandaag de makkelijkst te berekenen klassementen uit de wintertriathlons. Gelukkig kwam de winterduathlon van Alkmaar terug, zodat we drie wedstrijden mee konden tellen.
Afwisselend houden Enschede en Groningen het NK. Afgelopen jaar was dat in de noordelijkste provincie-hoofdstad. Volgend jaar (over twee weken al) komt er gelukkig een nieuwe – mooie – wintertriathlon bij: Flevonice. Teun Sweere is al ingeschreven. Ook bij de Bredase ijsbaan bestaan plannen voor een wintertriathlon. Hopelijk keert het tij en komt er ooit bij elke ijsbaan in Nederland weer een wintertriathlon.  
Hier dan de eerste ranking  2017. Wie was dit jaar de beste wintertriatleet? Opnieuw bleken dat Teun Sweere en Eline Lute-Kuin te zijn. Bij gelijk puntenaantal geeft het NK Groningen de doorslag voor de klassering.
1.Teun Sweere 29 pt.
2.Kurt van de Nes 21 pt.
3.Tiedo Tinga  14 pt.
4.Martijn Straatsma 13 pt.
5.Jeroen Lute  10 pt.
6.Martin Veenhuizen   9 pt.
7.Ivar Ottenbros   9 pt.
8.Gerard Ypma   9 pt.
9.Marco Muller   8 pt.
10.Her Tesselaar   7 pt.   1.Eline Lute-Kuin 15 pt.
2.Geke Venema 12 pt.
3.Annelies Vrancke   5 pt.
4.Foske Tamar vd Wal  3 pt.
5.Marion Visser   3 pt.   We gaan de komende dagen – tussen de nieuwjaarswensen en het vuurwerk – door met de jaaroverzichten. Zaterdag de crossduathlons en zondag de crosstriathlons. In het nieuwe jaar volgen dan de wegduathlons en –triathlons. Daarna de Nederlanders in buitenlandse wedstrijden, de totale puntenstand (alle disciplines opgeteld) en ook weer de besttijden op de hele afstand over 2017.  

Pages