Nieuws van de Nederlandstalige nieuwssites

IronMan training, week 4-28: het eerste herstelweekje

Triathlon-Blog 2 years 4 months ago
Afgelopen week stond mijn eerste, zogenaamde herstelweek op het programma.Na 3 weken langzame opbouw was het tijd om weer even wat gas terug te nemen. Om het ritme vast te houden, wel nog steeds 6 trainingsdagen en even zoveel trainingsmomenten, maar minder intensief en zoveel mogelijk onder de drempel. Alles gericht op het bereiken van de zogenaamde supercompensatie.Ik moest er wel even aan wennen hoor, want ik zat natuurlijk lekker in mijn ritme en merkte flinke vooruitgang in de afgelopen weken. Beetje vreemd is het dan als je niet hard mag trainen. Ook heb ik er een beetje mijn eigen draai aan gegeven - oeps! - door een korte training op het laatste moment in te ruilen voor wat extra 'quality time' met Romy en omdat zij afgelopen vrijdag haar 38e verjaardag vierde en ik daarom mijn 'trainingsweekend' naar de zaterdag en zondag - normaliter doe ik mijn lange trainingen op vrijdag en zaterdag en is zondag mijn rustdag -  verplaatste.De eerste paar dagen merkte ik van enig herstel nog maar weinig, alhoewel, zo heel intensief waren de eerste 3 weken nu ook weer niet. Pas in de tweede helft van de week, voelde ik mij superfit. Beste graadmeter was toch wel het trappenhuis bij ons op kantoor. Waar ik normaal een dag na een training met vermoeide benen naar de 4e verdieping loop, eind van de week liep ik als een fris hoentje naar boven.Naast de verjaardag van Romy en wat extra 'quality time' was het ook de week van de 'ode aan dromers', Happy Socks en loopschoenen - wat hebben die twee ineens gemeen? - armen als pudding en de stilte voor de 'Bonte Störrem'. De week van dag tot dag...MaandagEen herhaling van zetten, oftewel de sprinttraining van een uurtje maar omdat het herstelweek is, dit keer maar 6 herhaling. En om niet elke week hetzelfde verhaaltje te vertellen – wordt anders ook zo saai toch? – dit keer eens een schermafdruk van mijn trainingsdata."Een herhaling van zetten, oftewel de sprinttraining van een uurtje..."DinsdagEen kleine aanpassing in mijn schema. Afgelopen weken ben ik nog een beetje zoekende geweest hoe de trainingen op deze dag invulling te geven, vooral in combinatie met het avondeten. De dinsdagavond staat normaliter in het teken staat van clubtrainingen: om 19:15 uur eerst een dik uurtje hardlopen (loopscholing en interval) en vervolgens vanaf 21:00 uur een techniek- en intervaltraining in het zwembad. Een stevig diner net voor het slapen gaan – meestal ben ik pas tegen de klok van half elf thuis – is natuurlijk geen optie en na een 9-urige werkdag heb ik meestal toch wel behoefte aan een beetje normale maaltijd. Nadeel is dan alleen dat het eten mij vaak nog op de maag ligt als de training begint. Daarom dat ik de looptraining met de club sinds deze week maar eens even laat voor wat het is en ik na het werk eerst individueel mijn looptraining afwerk. Ik heb dan daarna dan voldoende tijd om in alle rust een hapje te eten voorafgaand aan de zwemtraining. Bevalt prima!WoensdagEven geen training maar een extra avondje ‘quality time’ met Romy. In het schema stond slechts een hele korte en lichte duurtraining op de Tacx en dus dacht ik dat het geen kwaad kon deze in te ruilen voor een avondje bioscoop. Moet kunnen in een herstelweek, toch? Na enig overleg werd het de (musical)filmLa La Land, een film over de liefde tussen een jazzpianist (Ryan Gosling) en een actrice (Emma Stone) en volgens diverse recensies een ‘ode aan dromers’. Een ode aan eenieder die helemaal op kan gaan in de wereld van de fantasie en die, ondanks eventuele tegenspoed en soms onbegrip, altijd zijn dromen blijft najagen. Zelf ben ik ook een beetje zo’n dromer en ik vond de link naar mijn langgekoesterde wens om deze zomer de finishlijn van de IronMan te halen ook wel toepasselijk."...de (musical)film La La Land, een ‘ode aan dromers’."Wat ik ervan vond? Als je een musicalfilm ala Grease, West Side Story of de Sound of Music verwacht, dan kom je bedrogen uit. Maar ondanks dat het verhaal zelf maar moeizaam op gang komt – het hele eerste deel had wat mij betreft in 5 minuten verteld kunnen worden –  en het onverwachte wat ‘unhappy end’, begrijp ik wel het moraal van het verhaal. En inderdaad, ik herken me er wel een beetje in: blijf dromen en geef nooit op, wat er ook gebeurt!DonderdagTijd weer voor serieuzere zaken. Voorafgaand aan de krachttraining toog ik, tevens als warming-up, weer even de binnenstad van Maastricht in voor een korte duurloop (30min. in D2). Sjips! Had ik me toch mijn sportsokken vergeten. Nou ja, dan maar de Happy Socks die ik die dag naar mijn werk droeg aanhouden. Gaf wel een leuk gezicht, Happy Socks en sportschoenen. Het viel meteen op toen ik de kleedkamer uitkwam. Een nieuwe rage, wellicht? Alleen jammer dat er geen foto van heb kunnen maken, dus helaas.... Geen bewijs.Ik had Arno gevraagd het deze week wat rustiger aan te doen omwille van het ‘herstel’, maar pfff, wat had ik het zwaar zeg! Vooral het tweede deel van de oefeningen, samen met Romy, liepen voor geen meter. Mijn armen waren als pudding! Bij elke oefening meteen verzuring. “Hoe kan dit nu!” foeterde ik mezelf toe. “Zou dit 6-daagse trainingsprogramma, inclusief dat uurtje krachttraining per week dan tóch te zwaar voor me zijn”, dacht ik? Ik besprak het met Arno en hij verzekerde me dat ik best goed getraind had. Het eerste deel van de training met mijn voeten in de touwen en diverse plank-achtige oefeningen kwam ik toch probleemloos door… Enfin, vertrouwen hebben dus.Om de beentjes meteen wat te herstellen van de krachttraining, besloot ik ’s avonds nog even de korte duurtraining op de Tacx van de woensdagavond in te halen.VrijdagGeen training op vrijdag want Romy was jarig! Na een lekker verjaardagsontbijtje zijn we een dagje gaan shoppen in Amersfoort en ’s avonds reden we nog even door naar het Van der Valk hotel in Apeldoorn voor een lekker 3-gangen diner. We hadden dat nog tegoed na een klacht tijdens ons verblijf daar eind vorig jaar."Een lekker dinertje voor de verjaardag van mijn lief in het Van der Valk hotel in Apeldoorn..."Zaterdag en zondagDe trainingsdag begon weer met een duurtraining in het zwembad. De kern bestond uit 2x 800 meter in Z1. “Echt rustig” had de trainer erbij vermeld maar volgens mij was het toch eerder Z2 waarin we zwommen. Blijf dat zelf toch ook nog lastig vinden, want voor mijn gevoel kost dat “écht rustig” zwemmen in Z1 mij meer energie dan lekker in ritme doorzwemmen in Z2. Na de zwemtraining stond een duurtraining van een 1,5 uur op de Tacx op het programma. Een training vergelijkbaar met die van vorige week woensdag, de zgn. Sweet Spot training (leeshiernog eens de uitleg).Zondag lag ik al om 7:00 uur in het zwembad voor mijn wekelijkse individuele duurtraining. Ik wilde nog wel eens toetsen hoe mijn huidige zwemsnelheden zich verhouden tot mijn hartslagzones, dus besloot ik met hartslagband te zwemmen. Meteen en zonder warming-up een kern van 2000m. Ik had voor mijn gevoel een tempo in Z2, maar als ik de hartslaganalyse naderhand moest geloven was dat al in Z3. Binnenkort toch maar weer eens een CSS-test doen om mijn voortgang te bepalen. ’s Middags nog een Brick-training: een uurtje duurtraining op de Tacx, gevolgd door 20min. duurloop in D2. Beiden gingen erg lekker en zonder enige vermoeidheid, vooral het lopen."...duurtraining van een 1,5 uur op de Tacx, de zgn. Sweet Spot training..."De eerste ‘herstel’ week zit er alweer op en nu ga ik me voorbereiden op de eerste ‘marathon’ van dit jaar. Nog een paar nachtjes slapen en dan kruipen Romy en ik weer in de huid van kabouter en nemen we een duik in het feestgedruis van het jaarlijkse carnaval in Maastricht. Te voet leggen we vast en zeker weer de nodige kilometers af en trainen we onze armen waarschijnlijk weer met de nodige alcoholische versnaperingen. Ter voorbereiding hierop - ik moet ook nog even wat knutselen aan kostuums en kar - bouw ik de trainingsintensiteit de komende week nog wat verder af om superfit aan de start van deze voor Maastricht zo typerende 'Boonte Störrem' (Maastrichts dialect voor bonte optocht met duizenden, vooral zingende en hossende mensen) te verschijnen. Ik heb er enorme zin in en uiteraard hou ik jullie ook tijdens deze 3 dolle dagen als vanouds op de hoogte met verslagjes en natuurlijk veel kleurrijke foto’s. Hieronder alvast een voorproefje..."Nog een paar nachtjes slapen en dan kruipen Romy en ik weer in de huid van kabouter en nemen we een duik in het feestgedruis van het carnaval in Maastricht."Tot slot weer mijn trainingsschema, omwille van het carnaval dit keer van de komende 2 weken:

IronMan training, week 4-28: het eerste herstelweekje

Triathlon-Blog 2 years 4 months ago
Afgelopen week stond mijn eerste, zogenaamde herstelweek op het programma.Na 3 weken langzame opbouw was het tijd om weer even wat gas terug te nemen. Om het ritme vast te houden, wel nog steeds 6 trainingsdagen en even zoveel trainingsmomenten, maar minder intensief en zoveel mogelijk onder de drempel. Alles gericht op het bereiken van de zogenaamde supercompensatie.Ik moest er wel even aan wennen hoor, want ik zat natuurlijk lekker in mijn ritme en merkte flinke vooruitgang in de afgelopen weken. Beetje vreemd is het dan als je niet hard mag trainen. Ook heb ik er een beetje mijn eigen draai aan gegeven - oeps! - door een korte training op het laatste moment in te ruilen voor wat extra 'quality time' met Romy en omdat zij afgelopen vrijdag haar 38e verjaardag vierde en ik daarom mijn 'trainingsweekend' naar de zaterdag en zondag - normaliter doe ik mijn lange trainingen op vrijdag en zaterdag en is zondag mijn rustdag -  verplaatste.De eerste paar dagen merkte ik van enig herstel nog maar weinig, alhoewel, zo heel intensief waren de eerste 3 weken nu ook weer niet. Pas in de tweede helft van de week, voelde ik mij superfit. Beste graadmeter was toch wel het trappenhuis bij ons op kantoor. Waar ik normaal een dag na een training met vermoeide benen naar de 4e verdieping loop, eind van de week liep ik als een fris hoentje naar boven.Naast de verjaardag van Romy en wat extra 'quality time' was het ook de week van de 'ode aan dromers', Happy Socks en loopschoenen - wat hebben die twee ineens gemeen? - armen als pudding en de stilte voor de 'Bonte Störrem'. De week van dag tot dag...MaandagEen herhaling van zetten, oftewel de sprinttraining van een uurtje maar omdat het herstelweek is, dit keer maar 6 herhaling. En om niet elke week hetzelfde verhaaltje te vertellen – wordt anders ook zo saai toch? – dit keer eens een schermafdruk van mijn trainingsdata. "Een herhaling van zetten, oftewel de sprinttraining van een uurtje..."DinsdagEen kleine aanpassing in mijn schema. Afgelopen weken ben ik nog een beetje zoekende geweest hoe de trainingen op deze dag invulling te geven, vooral in combinatie met het avondeten. De dinsdagavond staat normaliter in het teken staat van clubtrainingen: om 19:15 uur eerst een dik uurtje hardlopen (loopscholing en interval) en vervolgens vanaf 21:00 uur een techniek- en intervaltraining in het zwembad. Een stevig diner net voor het slapen gaan – meestal ben ik pas tegen de klok van half elf thuis – is natuurlijk geen optie en na een 9-urige werkdag heb ik meestal toch wel behoefte aan een beetje normale maaltijd. Nadeel is dan alleen dat het eten mij vaak nog op de maag ligt als de training begint. Daarom dat ik de looptraining met de club sinds deze week maar eens even laat voor wat het is en ik na het werk eerst individueel mijn looptraining afwerk. Ik heb dan daarna dan voldoende tijd om in alle rust een hapje te eten voorafgaand aan de zwemtraining. Bevalt prima!WoensdagEven geen training maar een extra avondje ‘quality time’ met Romy. In het schema stond slechts een hele korte en lichte duurtraining op de Tacx en dus dacht ik dat het geen kwaad kon deze in te ruilen voor een avondje bioscoop. Moet kunnen in een herstelweek, toch? Na enig overleg werd het de (musical)film La La Land, een film over de liefde tussen een jazzpianist (Ryan Gosling) en een actrice (Emma Stone) en volgens diverse recensies een ‘ode aan dromers’. Een ode aan eenieder die helemaal op kan gaan in de wereld van de fantasie en die, ondanks eventuele tegenspoed en soms onbegrip, altijd zijn dromen blijft najagen. Zelf ben ik ook een beetje zo’n dromer en ik vond de link naar mijn langgekoesterde wens om deze zomer de finishlijn van de IronMan te halen ook wel toepasselijk."...de (musical)film La La Land, een ‘ode aan dromers’."Wat ik ervan vond? Als je een musicalfilm ala Grease, West Side Story of de Sound of Music verwacht, dan kom je bedrogen uit. Maar ondanks dat het verhaal zelf maar moeizaam op gang komt – het hele eerste deel had wat mij betreft in 5 minuten verteld kunnen worden –  en het onverwachte wat ‘unhappy end’, begrijp ik wel het moraal van het verhaal. En inderdaad, ik herken me er wel een beetje in: blijf dromen en geef nooit op, wat er ook gebeurt! DonderdagTijd weer voor serieuzere zaken. Voorafgaand aan de krachttraining toog ik, tevens als warming-up, weer even de binnenstad van Maastricht in voor een korte duurloop (30min. in D2). Sjips! Had ik me toch mijn sportsokken vergeten. Nou ja, dan maar de Happy Socks die ik die dag naar mijn werk droeg aanhouden. Gaf wel een leuk gezicht, Happy Socks en sportschoenen. Het viel meteen op toen ik de kleedkamer uitkwam. Een nieuwe rage, wellicht? Alleen jammer dat er geen foto van heb kunnen maken, dus helaas.... Geen bewijs.Ik had Arno gevraagd het deze week wat rustiger aan te doen omwille van het ‘herstel’, maar pfff, wat had ik het zwaar zeg! Vooral het tweede deel van de oefeningen, samen met Romy, liepen voor geen meter. Mijn armen waren als pudding! Bij elke oefening meteen verzuring. “Hoe kan dit nu!” foeterde ik mezelf toe. “Zou dit 6-daagse trainingsprogramma, inclusief dat uurtje krachttraining per week dan tóch te zwaar voor me zijn”, dacht ik? Ik besprak het met Arno en hij verzekerde me dat ik best goed getraind had. Het eerste deel van de training met mijn voeten in de touwen en diverse plank-achtige oefeningen kwam ik toch probleemloos door… Enfin, vertrouwen hebben dus.Om de beentjes meteen wat te herstellen van de krachttraining, besloot ik ’s avonds nog even de korte duurtraining op de Tacx van de woensdagavond in te halen.VrijdagGeen training op vrijdag want Romy was jarig! Na een lekker verjaardagsontbijtje zijn we een dagje gaan shoppen in Amersfoort en ’s avonds reden we nog even door naar het Van der Valk hotel in Apeldoorn voor een lekker 3-gangen diner. We hadden dat nog tegoed na een klacht tijdens ons verblijf daar eind vorig jaar."Een lekker dinertje voor de verjaardag van mijn lief in het Van der Valk hotel in Apeldoorn..." Zaterdag en zondagDe trainingsdag begon weer met een duurtraining in het zwembad. De kern bestond uit 2x 800 meter in Z1. “Echt rustig” had de trainer erbij vermeld maar volgens mij was het toch eerder Z2 waarin we zwommen. Blijf dat zelf toch ook nog lastig vinden, want voor mijn gevoel kost dat “écht rustig” zwemmen in Z1 mij meer energie dan lekker in ritme doorzwemmen in Z2. Na de zwemtraining stond een duurtraining van een 1,5 uur op de Tacx op het programma. Een training vergelijkbaar met die van vorige week woensdag, de zgn. Sweet Spot training (lees hier nog eens de uitleg).    Zondag lag ik al om 7:00 uur in het zwembad voor mijn wekelijkse individuele duurtraining. Ik wilde nog wel eens toetsen hoe mijn huidige zwemsnelheden zich verhouden tot mijn hartslagzones, dus besloot ik met hartslagband te zwemmen. Meteen en zonder warming-up een kern van 2000m. Ik had voor mijn gevoel een tempo in Z2, maar als ik de hartslaganalyse naderhand moest geloven was dat al in Z3. Binnenkort toch maar weer eens een CSS-test doen om mijn voortgang te bepalen. ’s Middags nog een Brick-training: een uurtje duurtraining op de Tacx, gevolgd door 20min. duurloop in D2. Beiden gingen erg lekker en zonder enige vermoeidheid, vooral het lopen."...duurtraining van een 1,5 uur op de Tacx, de zgn. Sweet Spot training..."De eerste ‘herstel’ week zit er alweer op en nu ga ik me voorbereiden op de eerste ‘marathon’ van dit jaar. Nog een paar nachtjes slapen en dan kruipen Romy en ik weer in de huid van kabouter en nemen we een duik in het feestgedruis van het jaarlijkse carnaval in Maastricht. Te voet leggen we vast en zeker weer de nodige kilometers af en trainen we onze armen waarschijnlijk weer met de nodige alcoholische versnaperingen. Ter voorbereiding hierop - ik moet ook nog even wat knutselen aan kostuums en kar - bouw ik de trainingsintensiteit de komende week nog wat verder af om superfit aan de start van deze voor Maastricht zo typerende 'Boonte Störrem' (Maastrichts dialect voor bonte optocht met duizenden, vooral zingende en hossende mensen) te verschijnen. Ik heb er enorme zin in en uiteraard hou ik jullie ook tijdens deze 3 dolle dagen als vanouds op de hoogte met verslagjes en natuurlijk veel kleurrijke foto’s. Hieronder alvast een voorproefje..."Nog een paar nachtjes slapen en dan kruipen Romy en ik weer in de huid van kabouter en nemen we een duik in het feestgedruis van het carnaval in Maastricht."Tot slot weer mijn trainingsschema, omwille van het carnaval dit keer van de komende 2 weken:  

Zij-instromers Dennis Rijnbeek en Lennart Stekelenburg: ‘Het plezier staat voorop’

transition.nl 2 years 4 months ago

Zwemmers Dennis Rijnbeek (44) en Lennart Stekelenburg (30) deden voor hun topsportcarrières al wel eens een triathlon. “Eigenlijk zijn wij dus helemaal geen zij-instromers zoals in deze rubriek bedoeld wordt”, klinkt het lachend bij de start van het interview met de twee ploeggenoten uit het 2eDivisie team van TriMates. Rijnbeek nam begin jaren negentig van […]

Het bericht Zij-instromers Dennis Rijnbeek en Lennart Stekelenburg: ‘Het plezier staat voorop’ verscheen eerst op Transition.

Na Yvonne kan weekend al niet meer stuk; Thomas wint PM; Genieten op Giathlon – WTJ 416

3athlon.nl 2 years 4 months ago

ZONDAG – Wat bezorgt Yvonne van Vlerken de Nederlandse triathlonfans toch nog mooie momenten. Word je zaterdagmorgen wakker heeft die dekselse blondine er gewoon weer een hele triathlon bij in haar toch al weergaloze carrière. Alles wat er nog bij komt is een bonus, maar je moet het na al die jaren aan de top maar kunnen. De Challenge Wanaka dus, want daar hebben we het over. Ruud sprak met haar na afloop en de dagen voorafgaand aan de wedstrijd zaten vol stress. Ik benijd vriend Per Bittner op zulke momenten niet, maar Per schijnt met een paar droge opmerkingen vaak de rust in Yvonne terug te krijgen. En dan was het ook nog eens koud water, maar ach. Al die omstandigheden verhinderden haar niet om opnieuw en Challenge naar zich toe te trekken. Een nieuw parcoursrecord van 9.15 uur bovendien. En wat een duel, had ik wel live willen volgen  (hoewel al dat nachtwerk ook niet meevalt), maar die Britse Laura Siddall gaf het Yvonne niet cadeau. Laura stapte met voorsprong van de fiets, Yvonne bleef op een minuut steken, na 15 kilometer lopen komt de Flying Blonde One langs Siddall en loopt uit tot dik twee minuten. Om vervolgens in de finale nog heel dicht bij elkaar te eindigen: wat is nou 27 tellen op een ruim negen uur durende sportwedstrijd? Dat is de 100 meter met 1 duizendste van een seconde winnen haast. De Zwitserse Emma Bilham volgde op gepaste afstand als derde.

Bij de mannen prolongeerde Dougal Allan zijn winst voor eigen publiek en ook hij brak het parcoursrecord (8.26). Landgenoot Mike Phillipd gaf zes minuten toe, de Australische favoriet zestien minuten. Wanaka trok op de hele 117 deelnemers (Almere is na Roth al zo’n beetje de grootste Challenge). Op de halve ruim 400 deelnemers en een prima zevende plaats voor Cerberus-atleet Jurgen Claassen. Elf minuten na winnaar Tyrone Hellyer – Kiwi – kwam Jurgen over de streep. Hij stond er toch mee op het podium als tweede bij de mannen veertig. Knap gedaan. Jurgen is op wereldreis. Dat geldt niet voor John Hellemans, die al ruim dertig jaar in Nieuw-Zeeland woont en die nog een tijdlang NTB-bondscoach is geweest. John kwam net binnen de zes uur binnen en klasseerde zich daarmee als derde M60. Thijs van Nierop deed er 6,5 uur over, goed voor een 266e plaats. Bij de vrouwen won Jane Fardell, als enige bleef ze binnen de vijf uur.

Zondag was het dan genieten op de Giathlon. Zo’n 280 sporters bijeen in Sportboulevard Dordrecht. Zo’n negentig procent van de deelnemers, die 10 minuten zwemmen in het 50 meter bad, 30 minuten op de Wattbike wegtrappen en 20 minuten op de loopband rennen, is debutant. En dat is meteen wel een puntje, waarvan ik denk: goh, hier ligt voor de bond een geweldig potentieel. Jammer dat de betrokkenheid van de NTB (buiten enkele officials) met dit groots initiatief van Fonds Gehandicaptensport niet wat groter is. En dat geldt ook van de zijde van de (top-)triatleten. Rob Musters en Marijke Zeekant zijn de overgebleven pleitbezorgers van de Giathlon c.q. het Fonds. Rob ging er met de winst vandoor net als vriendin Juriena de Vries. Een dubbele Gastelse victorie dus bij dit indoor-spektakel. Marijke was er dit keer om zwager Koen Veeger (op alle uitingen stond Vergeer achter zijn naam, maar da’s een in vergetelheid geraakte schaatser) bij te staan.

Koen – vroeger vaste prik bij de wedstrijden van zijn broer Pim – is vijftig geworden en zag zijn kans schoon eens een triathlon te doen. Veilig in de nabijheid van Marijke, Pim en moeder Veeger deed hij de drie onderdelen om daarna op het grote podium met de grote cheque te schitteren. Mooi om mee te maken.

Prachtig ook de inspirerende woorden van Arnold Vanderlyde, van Floortje Dessing (even thuis van de vele wereldreizen), van Carl Verheijen, van Jetze Plat, van Annette Roozen (sprintkampioene bij Paralympics Beijing), van Bibian Mentel (tweevoudig wereldkampioene snowboarden) enzovoorts enzovoorts. Te veel om op te noemen. Komende week nog wel een beetje terugblikken.

Verder nog: Martin Breedijk is benoemd tot lid van het Executive Board van de ETU. Het gebeurde op het congres in Rome, waar Rob Barel geëerd werd met de Lifetime Achievement Award. In 2005 trad Rob toe tot het Executive Board van de ETU en ook nu blijft Nederland met Martin in het hoofdbestuur vertegenwoordigd. Het eerbetoon aan Rob was mooi. Tegelijkertijd ging Rob tussen de meetings door nog even meedoen aan de ETU-run en was er een bezoekje aan zijn generatiegenoot Danillo Palmucci, de Italiaan die ik in Trier leerde kennen met zijn geweldige verhalen over zijn armzalige jeugd. Daar werd Danillo derde op het EK achter twee andere grootheden Karel Blondeel en Mark Koks.

Als er Powermans zijn in Azië, is Thomas Bruins de te kloppen man. In PM Indonesië was hij vandaag opnieuw heer en meester. Morgen meer over deze Powerman.

Rob Barel krijgt ‘lifetime achievement award’ van ETU

transition.nl 2 years 5 months ago

ROME (ITA) – Tijdens het galadiner aansluitend aan het jaarlijkse ETU-congres heeft Rob Barel uit handen van ETU-president Renato Bertrandi een ‘lifetime achievement award’ gehad. De meervoudig Europees kampioen en oud-lid van de ETU Executive Board (2005) was samen met de Franse Mouthon-twins (Isabelle en Béatrice, in hun tijd allebei Franse toptritatleten) als eregast uitgenodigd. […]

Het bericht Rob Barel krijgt ‘lifetime achievement award’ van ETU verscheen eerst op Transition.

Squadra Community start loopcursus – gratis proefles

3athlon.nl 2 years 5 months ago

 

Heb jij je al aangemeld voor de hardloopcursus van Squadra Community?

Vanaf 2 maart 2017 gaat de cursus van start bij Op Noord, Oude Bosschebaan 11, 5624 AA Eindhoven. Meld je snel aan, want vol = vol!
 
Hardloopcursus
De hardloopcursus is gericht op de basistechniek van het hardlopen. De eerste les bestaat uit een aantal testen om te zien wat het instapniveau is. Gedurende de 6 lessen van de cursus wordt de hardlooptechniek van de deelnemers geoptimaliseerd. De laatste les worden een aantal testen weer herhaald om te zien hoeveel vooruitgang er is geboekt. Vanuit de cursus zal elke deelnemer leerpunten meekrijgen die vervolgens bij eigen trainingen kunnen worden toegepast.
 
Gratis proefles
Om kennis te maken met Squadra Community en  hoofdcoach Rik op het Veld kan iedereen gebruik maken van een eenmalige gratis proefles! Op deze manier kun je toch eens vrijblijvend proeven van de sfeer en ervaren hoe het is om echt lid te zijn van deze community.
 
Wil jij je inschrijven voor de eenmalige gratis proefles? Geef je dan via deze link op! Mocht je na deze proefles besluiten om de hele reeks mee te doen, geef dit dan aan na de les. Squadra zorgt dan dat jij vóór de tweede les een mail krijgt met verdere informatie en een incassoformulier.

Inschrijven
Heb jij geen proefles nodig en wil jij je meteen inschrijven voor de hardloopcursus? Geef je dan meteen op via het inschrijfformulier op de website. Je krijgt vervolgens een bevestigingsmail met verdere informatie.
 
Tot snel bij Squadra Community!


  
Rik op het Veld
Coach Squadra Community

 

Yvonne van Vlerken wint Challenge Wanaka – haar relaas

3athlon.nl 2 years 5 months ago

Natuurlijk sprak 3athlon.nl kort na haar overwinning in Challenge Wanaka met Yvonne van Vlerken.

“Op donderdag en vrijdag voor de wedstrijd ging er zo veel mis, dat ik voor de grap tegen Per zei, dat ik helemaal niet ging starten. Veel stress en dat is nooit goed voor een wedstrijd. Aan de andere kant had ik een instelling ; er is inmiddels zo veel mis gegaan, er kan niets meer verkeerd gaan en er moet wel een goede wedstrijd uitrollen.  Het hele koude water, 15-16 C zorgde helaas bij mij nog al voor wat problemen, mijn astma vind dat helemaal niet leuk en zo zwom ik niet lekker, adem problemen en kon ik helaas niet laten zien dat ik me nogmaals bij het zwemmen verbeterd heb”.

“De eerste 30 km. op de fiets had ik verschrikkelijke benen, gossie zeg, deed echt zo’n pijn, kwam door de kou natuurlijk, het was op dat moment 8 C. Daar komt de ervaring om de hoek kijken, met een wat hogere frequentie rijden is de oplossing! Tot km. 120 heb ik dan echt mega goed gefietst, zeker met de wetenschap dat ik pas 3 weken op mijn Tijdritfiets zit, (wat ook de reden was das Dubai de mist in ging, daar had ik 2x op mijn Simplon Mr. T2 gezeten, dat werkt dus echt niet). Ik vind mijn racefietsje gewoon zo fijn, maar echt professioneel was de voorbereiding zo natuurlijk niet…… na ja, nooit te oud om te leren .

“Laura heeft me dan 10 keer laten exploderen op het laatste gedeelte van dit schitterende fietsparcours, ik zag af en toe gewoon scheel, voor het mooie parcours had ik geen oog meer. Ik wilde haar niet laten gaan en zo begon ik 20 sec. achter haar aan het lopen”.

“Bij km. 17 heb ik haar ingehaald, door wat verkeerde informatie dacht ik dat ik bij km. 35 een grote voorsprong had, schok van mijn leven haar dan op 1 minuut achter me te zien bij een keerpunt, ik was al aan het genieten en had het tempo eruit gegooid. De laatste 5 km. waren dan overleven en waarschijnlijk de snelste van de hele marathon, soort tempo duurloop aan het einde van je marathon, leuk? Nee, pijn? Jaaaaaa. Maar gewonnen en met een nieuw parkoers record”.

“Ik heb mijn best weer gedaan de Nederlandse eer hoog te houden en met succes Volgende race? 2 weken IM Taupo…. auchhh…. was niet mijn idee maar dat van mijn vriendje”.

Yvonne beëindigd het gesprek met de opmerking; “Ik moet nu weg, medialles omhangen tja het leven van een champion….”

 

Yvonne van Vlerken prolongeert winst in Wanaka

transition.nl 2 years 5 months ago

WANAKA (NZL) – De eerste seizoenswinst voor The Flying Blonde Dutch Girl is binnen. In Nieuw-Zeeland schreef zij de Challenge Wanaka opnieuw op haar naam. Opgezweept door Laura Siddall finishte ze in een nieuw parcoursrecord. Bij de mannen ging de winst naar Dougal Allen. Op de halve afstand pakte Jurgen Claassen een zevende plaats overall, […]

Het bericht Yvonne van Vlerken prolongeert winst in Wanaka verscheen eerst op Transition.

Giathlon; Bekende Nederlanders en triathlon: Floortje, Toine, Guus en Olcay – WTJ 415

3athlon.nl 2 years 5 months ago

VRIJDAG – In Nieuw-Zeeland begint het nieuwe jaar altijd twaalf uur eerder dan bij ons. Logisch dat de Challenge Wanaka dus ook zo gaat  beginnen (19.15 uur met finish rond 3.45 uur). We noemden Yvonne van Vlerken al als topfavoriete op de hele, maar op de halve zijn ook nog drie Nederlanders actief: oud-bondscoach John Hellemans sinds jaar en dag woonachtig in Christchurch doet mee evenals globetrotter Jurgen Claassen van Cerberus en Thijs van Nierop. Allen veel succes. Voor die andere globetrotter Kelvin van der Doe is zondag zijn tweede 70.3 Ironman in de reeks van zes (op alle continenten eentje). Kelvin is aangekomen vanuit Zuid-Oost Azië al weer enige tijd in Australië en daar is het nu tijd voor de 70.3 IM in Geelong. De Belg Diego van Looy doet met de profs mee trouwens. Favorieten voor Geelong zijn Josh Amberger en Annabel Luxford.

(function(d, s, id) { var js, fjs = d.getElementsByTagName(s)[0]; if (d.getElementById(id)) return; js = d.createElement(s); js.id = id; js.src = "//connect.facebook.net/nl_BE/sdk.js#xfbml=1&version=v2.3"; fjs.parentNode.insertBefore(js, fjs);}(document, 'script', 'facebook-jssdk'));

Jetze Plat over de Giathlon

Paralympisch handbiker Jetze Plat is zondag ook aanwezig op de Giathlon. Hij weet als geen ander hoe belangrijk de gehandicaptensport is én waarom de Univé #Giathlon, zo’n mooi evenement is.

Geplaatst door Supporter van Sport op donderdag 16 februari 2017

Het zal ongetwijfeld mooi weer zijn Down Under en ook Nederland treft het voor februari-begrippen best aardig. Toch kruipen wij deze 19e februari warmpjes bijeen in het geweldige complex Sportboulevard Dordrecht. Terwijl de rest van de familie zich (hopelijk) vermaakt in het subtropisch zwembad, concentreren wij ons in het wedstrijdbad en een van de grote sporthallen op de tweede editie van de Giathlon. Voor het Fonds Gehandicaptensport spannen ruim tweehonderd atleten zich precies een uur in. Daar liggen ze 10 minuten voor in het zwembad, half uurtje op de spinning-fiets en 20 minuten op de loopband. Daar zitten bekende en minder bekende triatleten bij, onderscheid wordt eigenlijk niet gemaakt. Belangrijker is dat er veel geld wordt ingezameld. Net als vorig jaar zijn enkele prominenten ook van de partij. In de aanloop naar de Giathlon zagen we  in een promotiefilmpje onze Jetze Plat al trainen met Floortje Dessing (Gouden Televizier-Ring, Omroepvrouw van het jaar) en Toine van Peperstraten (sportcommentator) en dat alles onder leiding van Guus Hiddink. Vier topambassadeurs, die – als hun agenda het toelaat – zondag van de partij zijn in Dordrecht. Zeker is dat naast Jetze  Tot nu toe is er al ruim 31.000 euro gedoneerd. Maar daar komt zondag natuurlijk nog veel meer bij. Kom gezellig kijken, inschrijven kan niet meer. En steun dit fantastische doel om gehandicapte sporters te laten sporten. Vanaf 11.00 uur gaan de eerste series te water. Een van de geweldige donateurs  is Marijke Zeekant, die al ruim 1300 euro ophaalde en samen met haar zwager Koen Veeger (broer van Pim) mee gaat doen. Het wordt een feest, daar hebben de weergoden geen invloed op.

Bekende Nederlanders en triathlon: het lijkt een trend te worden. In RTL Boulevard maakte presentatrice Olcay Gulsen bekend dat ze zich suf traint voor een triathlon op woensdag 17 mei. De bekende modeontwerpster en zakenvrouw is van zichzelf niet zo sportief,  maar wil voor KWF graag meedoen aan de Marathon tegen Kanker (waar vorig jaar Maarten van der Weijden bijvoorbeeld 42 kilometer voor zwom). Olcay heeft een klein probleem: ze kan niet zwemmen. En toch wil ze die dag eerst 40 kilometer fietsen, dan 10 kilometer hardlopen en tenslotte 1,5 kilometer zwemmen. Beetje vreemde volgorde, maar alles voor de beelden. We vroegen ons wel af welke triathlon en of ze niet de nieuwe Amsterdamse triathlon op 17 juni bedoelde. Dus Lars Vreugdenhil even gebeld of de modeontwerpster, zakenvrouw en ex van Edgar Davids zich niet vergiste in de datum. De organisator van de Amsterdamse Triathlons weet meer. ,,Ik wist van dit experiment en heb mijn expertise aangeboden bij KWF, gezegd dat ze beter een sprint triathlon kunnen doen. Maar ze zijn nogal hardleers en gaan voor de Olympische afstand in andere volgorde. Waar precies weten ze nog niet. Of Alkmaar of Amersfoort, maar hoe het parcours wordt afgesloten? Ze hebben geen idee. De NTB heeft twee juryleden beschikbaar gesteld, maar ik ben bang dat dit geen  goede reclame voor onze sport wordt.’’

Het tv-programma Marathon tegen Kanker wordt 17 mei live uitgezonden. De ontknoping moet een zwemmende Olcay Gulsen worden. Zij heeft nog drie maanden te gaan en daarin kan ook de organisatie nog best worden opgetuigd. Met voldoende know-how, zoals van Lars.

In Breukelen is mede-oprichter Freek van Vliet benoemd tot erelid van de TV Breukelen. Freek ontbreekt op geen enkel trainingsweekend, organiseert tal van activiteiten en is de archivaris van de club. Hij kreeg een speld uitgereikt door secretaris Luuk Godefrooij. TV Breukelen is in januari 1986 opgericht telt bijna 60 leden en staat garant voor de jaarlijkse triathlon op de eerste zaterdag van mei.

De ETU is voor haar congres bijeen in Rome komende dagen. Rob Barel en Martin Breedijk zijn er ook. Geen crossduathlons in eigen land, wel bij onze zuiderburen. Twee zelfs: de Sandman Inferno (een naam om bang van te worden) aan de kust van Middelkerke/Westende en de SP&O Winterduathlon te Zemst. En voor wie toch thuis blijft is er het bondsblad Transition met nog zo’n stevige Belgische crossduathlon: de Hel van Kasterlee door de bril van deelnemer Michel Besseling als hoofdverhaal. Verder Dirk Wijnalda, Flora Duffy, Wendy de Boer en meer. Prettig weekend allen

Marleen Honkoop – review Athlights

3athlon.nl 2 years 5 months ago

Triatlete Marleen Honkoop

Afgelopen weken heb ik de Athlights ontvangen en uitgeprobeerd . Dit is wat ik ontving:


Normaal gesproken loop ik altijd met een LED armband om zichtbaar te zijn in het donker. Verlichting is onmisbaar voor een hardloper. Het nadeel van de armbanden vind ik echter dat ze óf afzakken (en niet kleiner te maken zijn) óf je de batterijen niet kunt vervangen.

De lichtjes zijn gemaakt voor wandelaars, hardlopers en fietsers en zijn de kleinste ter wereld .
In de verpakking zitten 2 lichtjes en 2 magneten. In elk lichtje zitten 2 CR927 knoopcel batterijtjes (kosten €4,85 voor 5 stuks bij Bol.com) en zijn makkelijk te vervangen door het lichtje open te draaien. De batterijen gaan circa 40 uur mee.
Door aan het lichtje te draaien, zet je het aan. Dit levert een helder knipperend wit/rood lichtje op.

Ik heb de lichtjes een aantal maal geprobeerd met lopen. Bevestiging gaat gemakkelijk met de magneet en kan dus overal op je kleding. Ik heb het zowel geprobeerd aan de buitenkant van mijn enkel aan mijn tight, voorkant, achterkant  en bovenarm van mijn hardloopjasje.
Ik heb het niet geprobeerd, maar het lijkt me niet zo handig om het vast te maken op een plek waar je arm bijvoorbeeld langskomt, omdat dit het risico vergroot dat je het lichtje verliest.
Ook heb ik het geprobeerd met fietsen op mijn rugzak.

De lichtjes blijven goed zitten en je merkt er niets van, ze zijn erg licht. Ik vind de zichtbaarheid ruim voldoende en ze blijven goed functioneren als het regent.
Het enige nadeel vind ik dat je ze gemakkelijk kwijtraakt, juist omdat je ze niet voelt zitten en ze zo klein zijn.  Inmiddels plakken ze bij mij op de koelkast, zodat ik ze minder snel kwijt raak.

De Athlights kosten per verpakking (2 lichtjes) €12,95 en zijn verkrijgbaar via
https://www.athletesportsworld.com/athlight-led-safety-light.html

 

 

 

Pages