Nieuws van de Nederlandstalige nieuwssites

Julia Viellehner overleden na trainingsongeluk

transition.nl 2 years 3 weeks ago

CESENA (ITA) – De Duitse proftriatlete Julia Viellehner (31) is maandag overleden aan haar verwondingen die ze opliep bij een ongeluk met een vrachtwagen een week eerder. Het ongeluk deed zich vorige week voor in Passo delle Forche, waarna de Duitse in kritieke toestand werd overgebracht naar het ziekenhuis van Cesena. Daar werd een been […]

Het bericht Julia Viellehner overleden na trainingsongeluk verscheen eerst op Transition.

In memoriam, Youri op karakter en nog 5 thuiswedstrijden – WTJ 496

3athlon.nl 2 years 3 weeks ago

Youri Severin op karakter in Lanzarote (foto: Ingo Kutsche)

Het is niet mijn gewoonte om elk WTJ met slecht of droevig nieuws te beginnen. Maar soms kan het niet anders. In de loop van de dag verspreidde partner/coach Thomas Stecher het intrieste nieuws dat Julia Viellehner aan de gevolgen van de verschrikkelijke val een week eerder in het hospitaal van Cesena was overleden. Zijn dankwoord aan alle blijken van medeleven, plaatsten we eerder vandaag op de Facebook-pagina van 3athlon.nl. Hieronder laten we Miriam van Reijen aan het woord, die Julia met enige regelmaat tegenkwam bij de wedstrijden en zondag in Sankt Wendel de kaart tekende op initiatief van onder andere Julia’s goede vriendin Katrin Esefeld. Toen wist zij nog niet wat we nu allen wel weten.

Triatleten hoef je niet te vertellen hoe mooi het is om te sporten. Je komt op de mooiste plekken in binnen- en buitenland, je leert je grenzen kennen en verleggen, je draagt zorg voor een gezond lichaam en als je geblesseerd bent is er altijd wel een van de drie sporten, die uitkomst biedt. Maar misschien nog het mooiste: je leert een heleboel potentiële vrienden kennen, die een passie delen voor een actief, sociaal en uitdagen leven.

Sommige atleten zijn een prachtig uithangbord voor de sport. Ze vertegenwoordigen al deze mooie waarden. Atleten, die met plezier en passie het beste uit zichzelf halen en tevens oog blijven houden voor hun omgeving. Die met enorm doorzettingsvermogen en moed steeds opnieuw proberen de beste atleet te worden die ze kunnen zijn. De Duitse Julia Viellehner was een schoolvoorbeeld van zo’n atlete. Julia was extreem getalenteerd en was onder andere winnares van de Challenge Regensburg (2016) en tweevoudig zilveren medaille winnares op het WK duathlon en in 2015 nog winnares van de marathon van München. Vorige week maandag is ze betrokken geweest bij een zeer ernstig ongeluk in Italië. Na een week van kunstmatige coma is Julia vandaag overleden. Wat zijn we kwetsbaar. Zelfs, of juist wij, atleten….

Dank je wel Miriam. Moge Julia haar rust vinden bij de Ziel/finish die ze nog lang niet in zicht moest hebben.

Vlijtige jury in Nieuwkoop

Zoals het leven zelf, zo is ook dit WTJ. Hoe bizar ook, maar het NK Nieuwkoop moeten we nog enigszins uitdiepen. Dat wil zeggen: de vlijtige rol van de NTB-jury, die streng optrad bij overtreding van de stayerregel. Eén van de ‘slachtoffers’ was Evert Scheltinga, die 5 minuten aan de broek kreeg. Op zijn eigen site geeft hij z’n visie op de zaak, ik denk ook niet dat hij moedwillig te dicht op het wiel van Martijn zat. Regels zijn er om nageleefd te worden en daar is naar gehandeld. Evert gaf wel ruiterlijk toe dat zijn absolute topvorm om bijvoorbeeld weg te fietsen ontbrak. We troffen nog een aardige foto van de discussie jurylid en triatleet Scheltinga aan, die troost vond in de knappe tweede plaats van broer Diederik. En de foto van René Dekker, die het papiertje onder de ogen van zoon en landskampioen Martijn drukt, doet het ook geweldig. De gevestigde orde deelde in Nieuwkoop de lakens uit. In de top 20 nog wel een jonkie als Ynze Keulstra (na Mallorca vorig jaar zijn tweede halve) en bijvoorbeeld een Erik Doornbos en Tom van Gulik.

Kwalificaties in Heerenveen

Zoals beloofd iets meer triathlon Heerenveen vanavond, want ’t Fean had een grandioos evenement waar menig master blij van werd omdat ze zich kwalificeerden voor het WK Rotterdam. Zo verdiende broertje Richard de Haan een ticket, maar ook jurylid Bep Meeuwisse. Overall ging de winst naar Pim Venderbosch, toch wel de eerste grote winst voor de zoon van Eimert. Niet helemaal waar, hij won twee jaar terug al eens de 2e divisiewedstrijden in Stiens en Utrecht, pakte een reeks sprintjes maar in de Thialf-stad was hij toch mooi Tom Havekes en topzwemmer Erik Schröder de baas. Pim volgt Mohammed Maso op, onze Syrische vriend die vorig jaar in Heerenveen wist te winnen. Pim is trouwens nog junior. Tiedo Tinga en Vera Keidel waren de beste Friezen deze dag. Een ruime overwinning boekte Els Visser uit Utrecht bij de vrouwen.  De sprint afstand was met name bij de vrouwen sterk bezet. Trudy Veenstra won met Dirkje Lebouille en Tanya ten Velden vlak achter zich. Een Friese winnaar ook bij de mannen: René Jaasma uit Drachten. Beste trio kwam voort uit het team Wilbert Mazereeuw, bij de jeugd gingen de zeges naar Bas Willems en Colet de Ruiter.

Teamsport in Enschede

We gaan naar Overijssel waar bij de 32e UT-triathlon Enschede het belang van teamsport weer eens werd onderstreept. Niet verwonderlijk; op de Campus van de Universiteit Twente ligt de bakermat van de Teamcompetities en al ver voor 2012 werden daar teamtriathlons gehouden. Ook nu weer. Winnaars waren de teams van Squadra (Youri Vaes, Jeroen Leuverink, Terence Olaria en Mark Hamersma, daags na winst in Austerlitz) en Triteam Groningen 2.1. (Franciska Schutter, Fenna Heijnen, Anouk Trooster en Jorinde van der Laan) Dat Trions Kroketten Sletten (Lucie, Manon, Marleen en Dieuwertje ‘achternamen liever niet’) ondanks de slechte voorbereiding toch tweede werd, was verrassend. De ochtendrace in tijdritvorm ging naar Mark Hamersma (een echte dubbel dus) en Gerbert van den Biggelaar, die allebei dezelfde tijd lieten noteren. Beste vrouw was toen Pien Keulstra uit het Dreamteam, dat uiteindelijk vierde zou worden. De sprint voor niet team-triatleten ging naar Bert van Veen en Joyce Caro. De Almeerse duelleerde wederom met pa Marcel en won opnieuw. De kids-triathlon (voor aanstormende studentjes) werd gewonnen door Joep Aubel en de Duitse Meira Ferlemann, die met een flinke delegatie uit Goch gekomen was.

Jelle in Markelo

Exact 26 kilometer verderop was de 3e Univé Oost Hof van Twente triathlon te Markelo. Net als Enschede nog zwemmen in het zwembad, in dit geval De Vijf Heuvels. Veel jonge helden aan de start op deze sprint met eindwinnaar Jelle van Lanen, die de broertjes Muller – in volgorde Marco en Mark – fietsend in de luren legde hetgeen voldoende bleek. Drie Holtense Mullers in de top tien trouwens, want neefje Jessie werd zevende. Marije Dankelman won voor het derde jaar op rij. De knappe studente fysiotherapie liet Cindy Brussé en Mieke Prins best een eindje achter zich. Marcel ten Hove won het Hof van Twente kampioenschap. Bij de jeugd waren Maquinho Vorst, Aniek Mars, Rens Gosselink en Britt van den Hoven de snelsten van de dag. Mooie lekker gevulde series en een prachtig decor bij de manege aan de Goorseweg. Beste trio in Markelo: Escargot…

Topbezetting in Austerlitz

Terug naar de zaterdagochtend toen de zon al vroeg doorbrak op het puntje van de Pyramide van Austerlitz. De crossduathlon van TV Soest kende een topbezetting mede door het kwalificatiemoment voor het EK later dit jaar in Transsylvanië. Mark Hamersma kwam gaandeweg de openingsrun steeds verder naar voren. Met voorsprong stapte hij op zijn ATB. Pas in de derde ronde kwam specialist Frank Schotman naast hem rijden, maar los raakte de man uit Gouda niet meer. Eenvoudig wist de Veenendaler het vervolgens af te maken. De Squadra-atleet kende dus een ijzersterk weekend met daags erna ook winst in Enschede. Knap werk van Juul van de Kruijs die langs de pyramide als derde aankwam en toch al een hele tijd geen cross-races meer had gedaan. Verrassend was debutant Nick van Tol uit Hilversum. Vierde en dat bij zijn eerste wedstrijd! Mannen als Joep Staps, Christiaan Solleveld, Joost Christiaans en Paul Schermers achter zich latend. Bij de vrouwen stond er geen maat op Sanne Broeksma. De voormalig korfbalster uit Rotterdam liep ver vooruit na de run en duldde Laura Gorter ook bij het fietsen niet dichterbij. Mireille Baart, winnares van vorig jaar, werd derde vóór Silvia Brouwer en Dieuwertje Poort (ook al dubbel weekend). De korte afstand ging naar RTC-er Martin Vermeer en Roelien de Wolf van AV Triathlon Leusden. Ook uit Leusden deed later die middag op de Trailrun de 71-jarige Ali Veenstra mee in de jaren tachtig nationaal kampioene triathlon in onder meer Spierdijk.

4 medailles in Sankt-Wendel

Op de Europese kampioenschappen Powerman was onder de agegroupers weliswaar een kleine delegatie, maar  ze kwamen wel allemaal met medailles terug uit Sankt Wendel. Elly Visser was bij de V60 zelfs goed voor goud, Henry Dullink verloor weliswaar zijn titel, maar zilver bij de M55 is ook mooi. Achter hem haalde Jack Niessen brons en ook Bart Mulders bij de M65 kreeg een bronzen plak mee. Verder werd de ook bij ons vaak deelnemende Jan Meysmans de Europees kampioen M35.

Pim Lebouille in Larache

In de Marokkaanse stad Larache is al acht jaar een ITU African Cup-race. Een strakke organisatie  en goede sfeer kenmerken het evenement, waar Squadra-Belg Tim van Hemel bij zijn ITU-debuut meteen een podiumplaats haalde: derde. De Elzasser Fransman Maxime Hueber-Moosbrugger won, vijf minuten na hem kwam de enige Nederlander Pim Lebouille binnen. De Almeerder werd 31e in zijn tweede Afrikaanse triathlon, weer een ervaring rijker. Beste vrouw  was Kseniia Levskovska uit Azerbedjan, een triathlonland in opkomst.

Youri op karakter

Ironman Lanzarote sluiten we de maandag mee af. Zes Nederlanders eindigden in hun agegroup in de top tien. Mink Zeilstra won de M70, Haitske Bouwmeister-Overbeek tweede V40, Dennis Looze derde M45, Marcus Stobbelaar zesde M55, Freek van Heerenbeek tiende M50 en Jet Mez tiende V30. Winst zat er ook in voor Tessa Kortekaas, maar zij stapte in leidende positie uit op de marathon. En voor wat Youri Severin betreft: de arme Almeerder had zware maagproblemen. Het siert hem dat hij de wedstrijd desondanks uit deed. En da’s toch even wat anders dan de kritische kijk van sommigen, die menen dat het Nederlandse triatleten aan mentaliteit ontbreekt om goed te presteren op een hele…..

Miriam van Reijen vijfde bij EK Run-Bike-Run lang

transition.nl 2 years 4 weeks ago

De Duitser Felix Kohler en de Britse Emma Pooley zijn in Sankt Wendel Europees kampioen duathlon over de lange afstand geworden. Op de Duitse Powermanwedstrijd was Kohler net even beter dan de Deen Soren Bystrup en de Fransman Benjamin Choquert. Tibor Gijssen was op een negentiende plaats de beste Nederlander. Bij de vrouwen scoorde Miriam […]

Het bericht Miriam van Reijen vijfde bij EK Run-Bike-Run lang verscheen eerst op Transition.

Weekend Wrap-up: week 20

transition.nl 2 years 4 weeks ago

De UT-triathlon van Enschede werd gewonnen door Bert van Veen en Joyce Caro. Even verderop in Markelo ware Jelle van Lanen en Marije Dankelman de snelsten in de Hof van Twente triathlon. In Heerenveen ging de winst in de triathlon eenvoudig naar Pim Venderbosch en Elly Visser. Op de Pyramide duathlon van Austerlitz waren zaterdag […]

Het bericht Weekend Wrap-up: week 20 verscheen eerst op Transition.

Yvonne van Vlerken tweede in ‘thuiswedstrijd’

transition.nl 2 years 4 weeks ago

SANKT PÖLTEN (AUT) – Als Yvonne van Vlerken niet op reis is voor een wedstrijd, dan woont ze in Oostenrijk. De Ironman 70.3 in Sankt Pölten beschouwt ze altijd als een thuiswedstrijd. Van Vlerken won deze wedstrijd ook al twee keer. Zondag was alleen de Duitse topper Laura Philipp, die in de vorm van haar […]

Het bericht Yvonne van Vlerken tweede in ‘thuiswedstrijd’ verscheen eerst op Transition.

Martijn Dekker en Sarissa de Vries kampioen middenafstand

transition.nl 2 years 4 weeks ago

NIEUWKOOP – In een zonovergoten Nieuwkoop zijn vandaag Martijn Dekker en Sarissa de Vries tot Nederlands kampioen op de middenafstand gekroond. In de ochtend was De Vries oppermachtig bij de vrouwen; ze leidde de wedstrijd vanaf de start. Al na het uitkomen van de Noordeinderplas kwam ze met twee minuten voorsprong op Sandra Wassink de […]

Het bericht Martijn Dekker en Sarissa de Vries kampioen middenafstand verscheen eerst op Transition.

Bart Aernouts en Lucy Charles snellen naar winst in Lanza

transition.nl 2 years 4 weeks ago

LANZAROTE (ESP) – De 26e editie van de Ironman Lanzarote is gisteren een prooi geworden voor de Bart Aernouts. De Belg was op de fiets te sterk voor de concurrentie en finishte uiteindelijk met negen minuten marge op Alessandro Degasperi. Bij de vrouwen won Lucy Charles ook dankzij haar sterke fietsen met overmacht. Met Corinne […]

Het bericht Bart Aernouts en Lucy Charles snellen naar winst in Lanza verscheen eerst op Transition.

ILUMEN BILZEN 111 Triathlon            #Roadtoroth2017

Gert-Jan D'Haene 2 years 1 month ago
Debuteren in mijn nieuwe kleuren deed ik al in Cannes. Maar dit voor het eerst mogen doen op eigen grondgebied maakt het des te specialer. Bilzen fungeerde als gaststad (dorp) en Sport Events nam de rol als organisator op zich. 1km zwemmen en 10km lopen zijn nu geen uitzonderlijke afstanden maar dat je daartussen nog eens 100km op de fiets over kaarsrechte wegen moet afleggen maakt dit event toch wel uniek in zijn soort. Zenuwen zijn er niet echt, maar gezonde spanning is natuurlijk wel aanwezig. Nieuwsgierigheid des te meer: nieuw materiaal en natuurlijk is dat net iets wat een atleet een extra boost geeft...niet waar?  Mijn gitzwarte TT bike met blits oranje SWS wheels plaats ik in de wissel, klaar om er straks de hevigste strijd van de dag met te leveren. Dat ander nieuwtje, de Orca Predator wetsuit trek ik niet veel later aan wat wil zeggen dat de start nu echt niet meer veraf is.

​De vertrouwde Nederlandstalige stem, meer bekende gezichten rondom mij in het water en een trouwe supportsaanhang langs de kant... het blijft fijn in eigen land te blijven strijden ondanks het geweld van talloze buitenlandse organisaties. Ik zie het niet als een must om hier te starten, eerder als een doel. Het startschot luidt, de rustige stroming in het kanaal verdwijnt en een bende bezetene atleten geven het beste van zichzelf tot aan die eerste boei. De posities liggen daar zo goed als vast en vanaf nu komt het er op aan de verschillen te beperken.

​Eenmaal uit het water  staan die getrouwe bolides op ons te wachten. 3 rondes, biljartvlak langs het kanaal en een stevige wind vormen het recept van de komende 100km. Vlak, het lijk in de volksmond als  iets simpel, maar het tegendeel is des te meer de waarheid. 100km een kaarsrechte weg voor je uit zonder hoogteverschillen... Dat wil inderdaad zeggen geen klimmeters die het pittig maken maar eveneens ook geen afdalingen om die spieren ietwat te ontspannen. 100km lang die spanning in de benen die je iedere minuut vragen om het even wat rustiger aan te doen. 10meter voor je uit rijdt de voorgaande renner die het schijnbaar makkelijker heeft maar eigenlijk hetzelfde lot ondergaat. Heb je een goede dag, dan wordt die stip voor jou wat groter tot je er naast komt, wordt die kleiner... dan voel je die pijn des te meer. Helaas merk ik na een vijftal kilometer dat dat tweede voor mij het geval is. Ik schakel de knop om: Plooien? Helaas wel... Breken? Nooit. Ik passeer de eerste doortocht en verplicht mezelf dat tandje bij te steken (eergevoel weet je wel). Mijn naam wordt gescandeerd en geef mijn buddy Hans een high five die aanvoelt als een tik op de kont om te blijven knallen. Dat doe ik, maar vandaag op mijn manier.

​Na een gevecht, vooral met mezelf, laat ik mijn bolide ietwat verweesd achter. Knallen doen we later nog vriend, beloofd! De loopschoenen zijn aangebonden en de laatste 10km kunnen aangevat worden. Het eerste stuk trekken we weg van de massa. Op de lange weg die ons terug leidt richting centrum van Eigenbilzen begeven zich enkel maar lopers die in niemandsland hun eigen gevecht verder zetten. Kilometer voor kilometer, jezelf verplichtend te blijven geven. Tot je die vertrouwde stem van weleer in verte terug hoort verschijnen. Eenmaal het centrum bereikt staat de man met de micro ons op te wachten om die laatste tik te geven en zo die laatste lus aan te vatten. De stem van de speaker, datgene wat misschien nog beter werkt als energiegels en je die boost geven om de gashendel nu helemaal open te draaien. Nu blijkbaar niet helemaal want als een Olympiër je toeroept dat het nog te makkelijk lijkt, dan ben je gewoon verplicht nog een tandje bij te steken waarvan je zelf niet wou zien dat die er nog was. Merci Mr Croes om mij hier toch even op te wijzen. Ik laat de benen z'n werk doen en vat zo de laatste meters aan. De stem wordt terug luider en nu mag ik wel dat tapijt die voor ons allen, atleten, opengerold ligt betreden. Ik verplicht mezelf die vuist te ballen. Niet uit tevredenheid voor de prestatie van de dag, maar wel als een dankjewel voor de mensen die er voor zorgen dat ik vandaag die finishlijn overschreed. Bij deze: Merci!




ILUMEN BILZEN 111 Triathlon            #Roadtoroth2017

Gert-Jan D'Haene 2 years 1 month ago
Debuteren in mijn nieuwe kleuren deed ik al in Cannes. Maar dit voor het eerst mogen doen op eigen grondgebied maakt het des te specialer. Bilzen fungeerde als gaststad (dorp) en Sport Events nam de rol als organisator op zich. 1km zwemmen en 10km lopen zijn nu geen uitzonderlijke afstanden maar dat je daartussen nog eens 100km op de fiets over kaarsrechte wegen moet afleggen maakt dit event toch wel uniek in zijn soort. Zenuwen zijn er niet echt, maar gezonde spanning is natuurlijk wel aanwezig. Nieuwsgierigheid des te meer: nieuw materiaal en natuurlijk is dat net iets wat een atleet een extra boost geeft...niet waar?  Mijn gitzwarte TT bike met blits oranje SWS wheels plaats ik in de wissel, klaar om er straks de hevigste strijd van de dag met te leveren. Dat ander nieuwtje, de Orca Predator wetsuit trek ik niet veel later aan wat wil zeggen dat de start nu echt niet meer veraf is.

​De vertrouwde Nederlandstalige stem, meer bekende gezichten rondom mij in het water en een trouwe supportsaanhang langs de kant... het blijft fijn in eigen land te blijven strijden ondanks het geweld van talloze buitenlandse organisaties. Ik zie het niet als een must om hier te starten, eerder als een doel. Het startschot luidt, de rustige stroming in het kanaal verdwijnt en een bende bezetene atleten geven het beste van zichzelf tot aan die eerste boei. De posities liggen daar zo goed als vast en vanaf nu komt het er op aan de verschillen te beperken.

​Eenmaal uit het water  staan die getrouwe bolides op ons te wachten. 3 rondes, biljartvlak langs het kanaal en een stevige wind vormen het recept van de komende 100km. Vlak, het lijk in de volksmond als  iets simpel, maar het tegendeel is des te meer de waarheid. 100km een kaarsrechte weg voor je uit zonder hoogteverschillen... Dat wil inderdaad zeggen geen klimmeters die het pittig maken maar eveneens ook geen afdalingen om die spieren ietwat te ontspannen. 100km lang die spanning in de benen die je iedere minuut vragen om het even wat rustiger aan te doen. 10meter voor je uit rijdt de voorgaande renner die het schijnbaar makkelijker heeft maar eigenlijk hetzelfde lot ondergaat. Heb je een goede dag, dan wordt die stip voor jou wat groter tot je er naast komt, wordt die kleiner... dan voel je die pijn des te meer. Helaas merk ik na een vijftal kilometer dat dat tweede voor mij het geval is. Ik schakel de knop om: Plooien? Helaas wel... Breken? Nooit. Ik passeer de eerste doortocht en verplicht mezelf dat tandje bij te steken (eergevoel weet je wel). Mijn naam wordt gescandeerd en geef mijn buddy Hans een high five die aanvoelt als een tik op de kont om te blijven knallen. Dat doe ik, maar vandaag op mijn manier.

​Na een gevecht, vooral met mezelf, laat ik mijn bolide ietwat verweesd achter. Knallen doen we later nog vriend, beloofd! De loopschoenen zijn aangebonden en de laatste 10km kunnen aangevat worden. Het eerste stuk trekken we weg van de massa. Op de lange weg die ons terug leidt richting centrum van Eigenbilzen begeven zich enkel maar lopers die in niemandsland hun eigen gevecht verder zetten. Kilometer voor kilometer, jezelf verplichtend te blijven geven. Tot je die vertrouwde stem van weleer in verte terug hoort verschijnen. Eenmaal het centrum bereikt staat de man met de micro ons op te wachten om die laatste tik te geven en zo die laatste lus aan te vatten. De stem van de speaker, datgene wat misschien nog beter werkt als energiegels en je die boost geven om de gashendel nu helemaal open te draaien. Nu blijkbaar niet helemaal want als een Olympiër je toeroept dat het nog te makkelijk lijkt, dan ben je gewoon verplicht nog een tandje bij te steken waarvan je zelf niet wou zien dat die er nog was. Merci Mr Croes om mij hier toch even op te wijzen. Ik laat de benen z'n werk doen en vat zo de laatste meters aan. De stem wordt terug luider en nu mag ik wel dat tapijt die voor ons allen, atleten, opengerold ligt betreden. Ik verplicht mezelf die vuist te ballen. Niet uit tevredenheid voor de prestatie van de dag, maar wel als een dankjewel voor de mensen die er voor zorgen dat ik vandaag die finishlijn overschreed. Bij deze: Merci!




Julia, Olcay, Lanza en Nieuwkoop – WTJ 493

3athlon.nl 2 years 1 month ago

Julia Viellehner in 2016 nog winnares in St-Wendel

Tragisch nieuws waar we mee moeten beginnen. De Duitse triatlete Julia Viellehner is tijdens een fietstraining in Italië door een vrachtwagen geschept. De 31-jarige sportvrouw uit Waldkraiburg is met spoed per traumahelikopter naar een ziekenhuis in Cesena overgeplaatst. Daar ligt ze op de intensive care in een coma. Het bericht werd gemeld door Thomas Steger, haar partner en coach en ooggetuige van het ongeval. Viellehner trainde in de buurt van Forli in de regio Emilia-Romagna. Ze was maandagmiddag bezig een bochtige bergweg te beklimmen toen een truck plots moest uitwijken voor tegenliggers. De vrachtwagen is in beslag genomen, de bestuurder moest een alcoholtest ondergaan. Die viel negatief uit. De moeder en partner van Julia zijn bij haar. De Duitse was op trainingskamp.

Julia Viellehner haalde in 2013 en 2015 zilver op het WK Powerman in Zofingen. Ze won de Powermans van Sankt Wendel, Falkenstein en Weyer en kwam als zodanig ook drie keer in actie op Powerman Holland. Vorig jaar won de proftriatlete de Challenge in Regensburg. Tweede werd ze in de Heilbronn Challenge, derde in Rimini vlak achter Yvonne van Vlerken. Samen met haar vriend Thomas Steger won ze twee jaar terug de klassieke Schliersee-triathlon. Haar beste tijd op de Ironman was in Klagenfurt 2014: 9.20.52 waarmee ze achtste werd. Viellehner deed ook op Hawaii mee. Ze heeft een universele graad in de gezondheidszorg. Nu is alle hoop gevestigd op goede medische zorg in Cesena. Wij leven intens mee met Julia en haar naaste familie. Viele, viele Stärke.

Het is een merkwaardig sprongetje. Terwijl Julia voor haar leven vecht, werd woensdagavond in Alkmaar de Marathon tegen Kanker gehouden. Para-snowboardster Bibian Mentel – eerder dit jaar in de Giathlon Dordrecht – wandelde 42 kilometer tussen Amsterdam en de Kaasstad. Bibian genas acht keer van kanker, ze is daarvoor het levende bewijs, cabaretier Peter Heerschop (triatleet ook) deed een vurig pleidooi om zo veel mogelijk donateurs binnen te halen, OG3NE wais net terug uit Kiev of ze zongen opnieuw Light and Shadows als eerbetoon aan hun zieke moeder. Maar het onbetwiste hoogtepunt was Olcay Gulsen.

Massa publiek in Alkmaar

De ex van Edgar Davids, zakenvrouw, mode-ontwerpster en tv-celebrity fietste te midden van 100 echte en minder echte triatleten en met Leontien van Moorsel en Simon Keizer eerst 40 kilometer, ging vervolgens samen met Rick Brandsteder voor 10 kilometer door Alkmaar om tenslotte door Maarten van der Weijden in de donkere en nog koude Alkmaarder grachten gejopt te worden voor 1,5 kilometer zwemmen. Zes weken terug had Olcay nog watervrees en nu deed ze het gewoon. In de stad stond het publiek massaal langs de kant en bij het grote podium wachtte presentatrice Caroline Tensen haar op. Misschien een wat merkwaardige volgorde voor onze sport, maar met op de badmuts I love triathlon (MET DE H ERIN!) is Olcay een ware promotor van de driekamp.

Het is haar meegevallen, ze gaat weliswaar vanaf vandaag een paar weekjes op vakantie naar Amerika, maar is van plan om ooit nog eens een echte triathlon te doen. Olcay is een toppertje. Belangrijker zijn overigens de heftige verhalen van al die mensen knokkend tegen deze rotziekte. Kijk omhoog naar de zon, zoek niet naar een antwoord, zongen Nick en Simon als weer een groepje aan het zwemonderdeel begont. Aan het eind van een prachtavond stond de teller op 13.000  donateurs. Doneren kan natuurlijk elke dag nog. Ga naar www.kwf.nl of 0800-1160.

Hier warmer dan op Lanzarote

Pro Briefing in Lanzarote (foto: Ruud De Haan)

De volgende overgang dan weer, terwijl we met kippenvel zijn terug gekeerd uit Alkmaar. Er komt immers een zeer druk weekend aan. Voorbeschouwen dus maar, ook al vallen de mussen van het dak. Deze woensdag met 30,3 graden was het zelfs warmer dan op Lanzarote waar het vandaag 23 graden was. Maar da’s aangenaam genoeg op het altijd winderige vulkaaneiland. De voorbereidingen voor de 26e Ironman zijn in volle gang. Alle grote atleten zijn gearriveerd, alle grote speakers ook.

Terwijl Spanje met een 70.3 IM in Marbella er weer een evenement bij krijgt, focussen wij op de favorieten voor zaterdag. Jesse Thomas, die toch maar even Frodo klopte vorig jaar,  is terug. Ook de Deense Tine Holst verdedigt haar titel. Maar ook de winnaars van de jaren ervoor zijn er: Alessandro Degasperi, Romain Guillaume en Lucy Gossage. Maar daar blijft het niet bij. Liefst 56 profs komen in actie. Daaronder Bart Aernouts, oud-wereldkampioen Cyril Viennot, oud-winnaar Victor del Corral Morales, Stephen Bayliss, Konstantin Bachor en onze eigen Youri Severin. Topvrouwen als Almere-winnares Camille Deligny, Jeanne Collonge, Saleta Castro en Alexandra Tondeur gaan het Tine Holst zeer lastig maken. Dertig Nederlanders gaan de strijd aan op een totaal van ruim 1600 triatleten. Het aantal landgenoten ligt net iets hoger dan vorig jaar al blijft het record 2014 toen 37 dutchies mee deden. Hoewel we Ruud een welverdiende vakantie gunnen, verwachten we – hem kennende – nog volop reports vanaf Lanza.

350 man op 35ste editie

Martijn Dekker, één van de favorieten op het NK

Het thuisfront hoeft zich niet te vervelen, want met het NK halve op de Vink + Veenman triathlon Nieuwkoop is spektakel gegarandeerd. Zonder de nog niet klaargestoomde Mark Oude Bennink als titelverdediger staat de concurrentie te popelen om de troon over te nemen. Het worden mooie broedertwisten met Evert en Diederik Scheltinga, Erik-Simon en Sven Strijk, Omar en Milan Brons. De ‘enkelingen’ doen daar niet voor onder: Dirk Wijnalda, Martijn Dekker, Stefan van der Pal, Chris Brands, Thijs Koelen, Steff Overmars enzovoorts enzovoorts. Sarissa de Vries verdedigt haar titel wel, maar krijgt het met Tineke van den Berg, Sandra Wassink-Hitzert, Marleen Honkoop (vorig jaar net als Evert snelste in Nieuwkoop), Hanneke de Boer, Rahel Bellinga en de onverwoestbare Cora Vlot beslist niet cadeau.

Met ruim 350 deelnemers is de klassieker (35e editie!) drukker dan ooit. Vandaar dat het NK dames al om 9 uur begint en de mannen pas om 12.30 uur. Daartussen zitten een open serie en de trio’s. Als vanouds is de start aan de Nieuwkoopse plassen (watertemperatuur 20,8 graden) bij jachthaven Tijsterman, de finish is op evenemententerrein Nieuwkoop. En al die jaren is Teun Edelman hét gezicht van deze triathlon. En speaker natuurlijk. Samen met zijn team gaat hij er weer iets geweldigs van maken.

Vrijdag komen de achttien (!) andere wedstrijden van komend weekeinde aan de beurt. Althans, ik hoop vrijdag. We zijn een beetje wispelturig deze week. Misschien wel zenuwachtig met het oog op de 500e aflevering…

Pages