Nieuws van de Nederlandstalige nieuwssites

Marleen Honkoop – review Athlights

3athlon.nl 2 years 2 months ago

Triatlete Marleen Honkoop

Afgelopen weken heb ik de Athlights ontvangen en uitgeprobeerd . Dit is wat ik ontving:


Normaal gesproken loop ik altijd met een LED armband om zichtbaar te zijn in het donker. Verlichting is onmisbaar voor een hardloper. Het nadeel van de armbanden vind ik echter dat ze óf afzakken (en niet kleiner te maken zijn) óf je de batterijen niet kunt vervangen.

De lichtjes zijn gemaakt voor wandelaars, hardlopers en fietsers en zijn de kleinste ter wereld .
In de verpakking zitten 2 lichtjes en 2 magneten. In elk lichtje zitten 2 CR927 knoopcel batterijtjes (kosten €4,85 voor 5 stuks bij Bol.com) en zijn makkelijk te vervangen door het lichtje open te draaien. De batterijen gaan circa 40 uur mee.
Door aan het lichtje te draaien, zet je het aan. Dit levert een helder knipperend wit/rood lichtje op.

Ik heb de lichtjes een aantal maal geprobeerd met lopen. Bevestiging gaat gemakkelijk met de magneet en kan dus overal op je kleding. Ik heb het zowel geprobeerd aan de buitenkant van mijn enkel aan mijn tight, voorkant, achterkant  en bovenarm van mijn hardloopjasje.
Ik heb het niet geprobeerd, maar het lijkt me niet zo handig om het vast te maken op een plek waar je arm bijvoorbeeld langskomt, omdat dit het risico vergroot dat je het lichtje verliest.
Ook heb ik het geprobeerd met fietsen op mijn rugzak.

De lichtjes blijven goed zitten en je merkt er niets van, ze zijn erg licht. Ik vind de zichtbaarheid ruim voldoende en ze blijven goed functioneren als het regent.
Het enige nadeel vind ik dat je ze gemakkelijk kwijtraakt, juist omdat je ze niet voelt zitten en ze zo klein zijn.  Inmiddels plakken ze bij mij op de koelkast, zodat ik ze minder snel kwijt raak.

De Athlights kosten per verpakking (2 lichtjes) €12,95 en zijn verkrijgbaar via
https://www.athletesportsworld.com/athlight-led-safety-light.html

 

 

 

Topsport is grenzen verleggen (2)

transition.nl 2 years 2 months ago

Michiel Hellegers, triatleet met een zelfbenoemde sportlifecrisis bij de Haagse Residentie Triathlon Club, vertrekt binnenkort samen met vrouw en kinderen voor drie maanden naar Australië. Komende maanden hier op Transition.nl dus verslag van een triatleet en zijn ‘Australian dream’. Een korte enquête op Twitter rond de vraag wat te doen een dag voor vertrek, bevestigde […]

Het bericht Topsport is grenzen verleggen (2) verscheen eerst op Transition.

De vegetarische triatleet: meer atleet met minder vlees

transition.nl 2 years 2 months ago

Zeshonderddrieëntwintig kippen, vierendertig varkens, drieënhalve koe, drie geiten en een half kalf. Dat is de gemiddelde vleesconsumptie van de Nederlander in heel zijn leven. Sinds 2010 daalt dit echter gestaag. Steeds meer mensen kiezen ervoor om minder of helemaal geen vlees meer te eten. Meer dan de helft van ons is al flexitariër en kiest […]

Het bericht De vegetarische triatleet: meer atleet met minder vlees verscheen eerst op Transition.

Michel Besseling: Welkom in de Hel

transition.nl 2 years 2 months ago

Het is begin oktober 2011 en Michel Besseling (42) komt met een ontevreden gevoel terug van de Ironman Hawaii. Het resultaat geeft hem niet de voldoening waar hij voor getraind heeft. Het is te laat om zich nog in te schrijven voor een najaarsmarathon, maar dan valt zijn oog op de Hel van Kasterlee, een […]

Het bericht Michel Besseling: Welkom in de Hel verscheen eerst op Transition.

Train eens wat anders

transition.nl 2 years 2 months ago

Zlatan is zo’n bijzondere voetballer omdat hij aan taekwondo deed, Dafne Schippers is sprinttopper dankzij haar scholing als zevenkampster en Jorien ter Mors is mede door haar shorttrackachtergrond succesvol in het langebaanschaatsen. Coaches zijn het erover eens dat multidisciplinaire training bijdraagt aan de ontwikkeling van een sporter. De grootste vijand voor het verbeteren van sportieve […]

Het bericht Train eens wat anders verscheen eerst op Transition.

UIT DE OUDE DOOS – NICE 1994 met wereldtitel Rob Barel

3athlon.nl 2 years 2 months ago

 

Legendarisch; Het  WK lange afstand triathlon in Nice  1994.

Onze eigen Mr. Triathlon Rob Barel werd de  wereldkampioen.

We houden het niet alleen bij een uitslag, maar ook de videobeelden van Eurosport:

 

De Haka in Wanaka; Challenge-baby en nog meer familienieuws en groei – WTJ 414

3athlon.nl 2 years 2 months ago

 

DONDERDAG – Het wordt weer een boeiend weekeinde. Zaterdag kijken we uit naar de eerste Challenge van het jaar in Wanaka, Nieuw-Zeeland. De eerste waar waarschijnlijk ook de snelste seizoentijden worden neergezet, sneller dan bijvoorbeeld de Israman. Boeiend omdat Yvonne van Vlerken haar titel gaat verdedigen en vriend/man Per Bittner beter wil doen dan zijn vijfde plaats vorig jaar. Bij de mannen is de klimgeit Dougal Allan in het voordeel in wat ze ook wel de zuidelijke Alpen van Nieuw-Zeeland noemen. De omgeving van Wanaka was niet voor niets decor van de legendarische Lord of the Rings/The Hobbit-trilogiën. Luke McKenzie is er, maar hij heeft een paar zware maanden achter de rug. Eerst het overlijden van zijn legendarische coach en triatleet Craig Percival, daarna het bericht dat zijn vrouw Beth Gerdes op het gebruik van doping is betrapt en geschorst. Maar wie weet, inspireert het de nummer twee van Hawaii enkele jaren geleden om voor de volle winst te gaan. De achtvoudig winnaar van hele triathlons debuteert in Wanaka. Luke heef er zin in, temeer omdat hij sinds 2003 niet meer op Nieuw-Zeeland aan wedstrijden heeft meegedaan. Verder zijn er Luke Bell, Courtney Ogden, Alistair Caird, Matt Randall en de Fransman Simon Bileau.

In alle Nieuw-Zeelandse persberichten staat bij Yvonne dat zij eigenlijk geen nadere introductie nodig heeft. De voormalig wereldrecordhoudster stond meer dan 80 keer op een podium in internationale races. De meeste tegenstand kan Vonsy verwachten van de Britse Laura Sidall, die na twee tweede plaatsen Wanaka eindelijk wil winnen. Vorig jaar vochten beide dames een boeiend duel uit. Meredith Hill is iemand om naar uit te kijken. Vorig jaar werd ze als agegrouper derde over-all, nun doet ze bij de profs mee. De Amerikaanse Alyssa Godesky is terug na een valpartij bij het fietsen vorig jaar. Maar het meest zal de Duitse Julia Viellehner gevreesd worden. Trouwens de Nederlandse Aussie Bonnie van Wilgenburg doet ook mee bij de profs. In totaal zijn er 2500 deelnemers over diverse afstanden.

Bijzonder is wel het koppel Alyssa en Mark Smoothy. Deze ‘mad Aussies’ trouwden vorig jaar tijdens de Challenge Wanaka en hebben kennelijk tijdens die krachtinspanning niet stil gezeten getuige de op 15 november geboren baby Estelle Rae Smoothy. Wat is er toch gedurende die race gebeurd, want er zit exact negen maanden tussen de wedstrijd waar Alyssa en Mark aan meededen en de blijde gebeurtenis. Mark (54) en Alyssa (44) was overigens verteld dat ze nooit kinderen zouden krijgen. Waar zo’n Challenge al niet toe kan dienen. De geboorte duurde ongeveer even lang als de race van de Smoothy’s. Mark is terug voor zijn elfde Challenge Wanaka, Alyssa blijft dit keer wijselijk langs de kant met de kleine staan supporteren. Het stel kent elkaar pas vier jaar, maar kan hun geluk niet op.

Alida Hagen trakteert Maarten op beschuit met muisjes bij voorstelling Ede

 

In dezelfde categorie familienieuws melden we dat Robien van der Heijden geboren is, dochter van Maarten en Daisy van der Heijden. De Olympisch zwemmer meldde overigens dat zijn theatervoorstelling in Ede gewoon doorging. En hadden we nu al wel of niet gemeld dat ook Helen Jenkins ergens dit seizoen afhaakt omdat ze zwanger is? Dan bij deze.  Binnenkort hopen we nog meer blij nieuws te melden. Maar niet vooraleer de gelukkigen daar zelf mee naar buiten komen uiteraard.

De explosieve groei van triathlon (gemiddeld 5 tot 7 procent per jaar) werd deze week nog eens aangehaald door het landelijk dagblad Het Parool. Daarin gaat het over de enorme belangstelling voor de Amsterdamse triathlons aan  de hand van enkele voorbeelden. Er is een interview met Dieuwertje Bax, die sinds 2,5 jaar aan triathlon doet. Dieuwertje – huisarts van beroep – gaat minder werken, zodat ze meer tijd heeft om echt van de sport te genieten. In het verhaal wordt uitgelegd dat Nederlandse sportievelingen zijn uitgekeken op doorsnee sporten als hardlopen of wielrennen en steeds extremere prestaties willen neerzetten. Ook Ruben Beekmans in training voor de Ironman Copenhagen komt in het verhaal aan het woord. ,,Het is een verslaving geworden, een triathlon is uitdagender en specialer dan een marathon.’’

En zo is het maar net. Morgen alles over de Giathlon van zondag, de twee Belgische crossduathlons en de 70.3 Ironman in Geelong.

 

Columnisten zijn heel welkom; Pien Keulstra op de weg terug; groot bed voor ITU en Ironman – WTJ 413

3athlon.nl 2 years 2 months ago

Frank Heldoorn winnaar huizer Triathlon 2001

WOENSDAG – Uit de tijd dat ik op de sportredactie zat, herinner ik me niet dat er in welke tak van sport dan ook over ‘warm nest’ of ‘het is één grote familie’ gesproken werd. In 1983 in aanraking gekomen met de nog prille triathlonsport, kwamen die uitdrukkingen al vrij snel over de lippen van de beoefenaars. Het is dat kloppende hart wat Ruud, Hans en ik sinds anderhalf jaar via dit kanaal 3athlon.nl graag verwoorden. We zijn verheugd en trots dat ook onze site een steeds grotere familie vormt, maar bovendien dat meer (ex-)triatleten hun passie aan de laptop toevertrouwen en als columns naar 3athlon.nl doorspelen. In navolging van Rachel Klamer, Pleuni Hooijman, Claudia Striekwold, Mirjam Weerd, de videoblogs van Yvonne van Vlerken mochten we vandaag als nieuwe columnist Frank Heldoorn verwelkomen.

En het kan niet op want ook Jetze Plat komt onze redactie versterken. Dat wordt zwaar handjedrukken in de middagpauze. Allemaal zullen ze vanuit een ‘positieve flow’ met wisselende regelmaat bijdrages leveren aan het nóg lezenswaardiger maken van 3athlon.nl

Frank zal dat zeker vanuit de historie doen en in diezelfde lijn staat er ook een afspraak met ‘Founding father’ Gregor Stam op stapel. We weten dat Gregor zijn mening niet onder stoelen of banken steekt. Zijn kritiek op Maurits Hendriks vorig jaar in en na Rio werd zelfs door de landelijke media opgepikt. Gregor heeft, net als Frank, alle facetten van de sport meegemaakt. Tegenwoordig geniet hij weer met volle teugen van het leven en van het recreatief sporten. Ook dat kan inspirerend werken voor atleten, die het soms even niet zien zitten.

Bij dat laatste moest ik denken aan een triatlete als Pien Keulstra. Groot kampioene, die vorig jaar ‘somehow’ in een dip belandde.  Piet laat ons weten dat het gelukkig erg goed met haar gaat. ,,Ik ben weer lekker aan het sporten, ook veel schaatsen, en het gaat de goede kant op. Ik heb er lol aan en ik hoop dat de prestaties dan vanzelf weer komen. Zo ga ik de Eredivisie ook benaderen.’’ De landskampioene van 2015 kreeg vorig jaar een enorme dip, waarschijnlijk door overtraining. Van de inzinking had ze tot begin dit jaar last.  ,,Maar ik merk nu echt een stijgende lijn en dat is mooi.’’ Naast de Teamcompetitie voor haar club TC Twente komt Pien ook uit in een aantal Bundesliga wedstrijden bij de oosterburen. Wat hun resultaten ook mogen worden, we zullen Maaike en Pien met open armen verwelkomen op de wedstrijden.

Natuurlijk ben ik nieuwsgierig naar het levensverhaal van de Bermudaanse wereldkampioene Flora Duffy wat in het komende bondsblad is opgetekend door mijn gewaardeerde collega Marcia Jansen. Maar evengoed had ik in ons bondsblad de verhalen willen lezen van de terugval die atletes zoals Irma Heeren in het verleden en Pien of misschien ook Maaike Caelers maakten. Ter lering.

Soms heb je een ‘diner van Bert van Leeuwen’ nodig om de triathlonfamilie weer bij elkaar te brengen. Zo hadden we begin dit jaar al een vrolijke foto van ITU-bestuurders en Ironman-headmen. Het was de voorbode van een week overleg op het hoofdkwartier van Ironman in Tampa, Florida. Marisol Casado en Andrew Messick, ze zijn nog net niet getrouwd. De vruchten van al dat overleg zijn in de recente bijdrage van Hans weergegeven. De kanttekening, die hij plaatst bij de gevolgen voor de relatie ETU met Challenge, deel ik.

Want een triatleet mag het dan graag ‘in drieën’ doen voor een ménage à trois tussen ITU, Ironman en Challenge heb je vooralsnog een héél groot bed nodig…

 

Historisch akkoord tussen Ironman en ITU

3athlon.nl 2 years 2 months ago

Javier Gomez combineert met succes ITU en Ironman competities (foto: Marc Sjoeberg)

Ironman en de International Triathlon Union (ITU) hebben een historische overeenkomst bereikt om een samenwerking aan te gaan om triatlon verder te ontwikkelen en doen groeien. Na een week vergaderen in het Ironman hoofdkwartier in Tampa, Florida, ondertekenden de leiders van beide organisaties, met ITU voorzitter Marisol Casado en Ironman CEO Andrew Messick, een Memorandum Of Understanding (MOU) waarin de belangrijkste prioriteiten en de volgende stappen bepaald zijn om naar meer harmonie en verdere groei van de triatlonsport te werken. Dit betekent onder andere standaardregels voor de lange afstand, een gezamenlijk anti-doping beleid én het opnemen van Ironman events binnen de internationale ITU organisaties.

“Onze samenwerking met de ITU is van het allergrootst belang voor onze verder en continue groei van de triatlonsport,” vertelde Messick. “We delen een gezamenlijk doel en we hebben goed samengewerkt de afgelopen jaren. Daardoor hebben we vertrouwen gekregen in de leadership groep van de ITU. Ik ben er dan ook van overtuigd  dat de productieve meetings van de laatst dagen die ons tot deze mijlpaal gebracht hebben, een omslagpunt vormen naar de verdere progressie van triatlon.”

“De beste manier om triatlon te doen groeien en de sport op elk niveau te verbeteren, is om het samen te doen,” zei Casado. “We gaan verder met een sterke samenwerking met Ironman, zodat triatlon verder evolueert overal ter wereld. Ik kijk uit naar nog meer vruchtbare meetings, zodat we de best mogelijke omgeving creëren voor onze atleten.”

De voornaamste prioriteiten die ITU en Ironman samen oppakken, zijn onder andere:

  • Harmoniseren van het anti-doping beleid om ‘cleane’ atleten én de integriteit van de sport te beschermen
  • Erkenning van de ITU als enige internationale federatie aan het hoofd van de triatlonsport
  • Het selecteren van Ironman evenementen als internationale ITU wedstrijden
  • ITU als coordinator en communicatiekanaal naar de nationale federaties
  • Het delen van resources in etische kwesties, zoals technologische fraude, code of conduct, manipulatie van competities etc.
  • Een eenvormig wedstrijdreglement (ITU Competition Rules) voor lange afstand triatlon vanaf 2018
  • Ontwikkelen van een versie van deze regels met de focus op de atleet én dit voor specifieke categorieën van afstanden
  • Afstemming om de sport te doen groeien richting startende triatleten, meer vrouwen in de sport, opleiding etc.

In Europa werkte de ETU (European Triathlon Union) al nauw samen met de Challenge Family (waarvan de halve Challenge Geraardsbergen op 2 juli deel uitmaakt) voor de lange afstand. Ook in het duatlon is de laatste jaren de samenwerking met Powerman versterkt. Of bovenstaande betekent dat de kampioenschappen van Ironman (het WK in Hawaii en bijvoorbeeld het EK in Frankfurt) ook gaan samenwerken met ITU of ETU lijkt ons nog sterk, zeker gezien het water tussen bijvoorbeeld de Challenge Roth en het EK Ironman in Frankfurt nog heel diep is. Beide organisaties hebben hun wedstrijd dit jaar op 9 juli staan…

3Logica (1)- een maandelijkse column door Frank Heldoorn

3athlon.nl 2 years 2 months ago

Apetrots zijn we met de toezegging van Frank Heldoorn maandelijks garant te staan voor een column op 3athlon.nl.
Frank zal, op de zijn bekende (of nog onbekende) wijze opvallende , of juist onopvallende zaken in de triathlonscene belichten.

Vandaag 3logica 1:

 

Het ontstaan van deze rubriek

Onlangs vroeg  Ruud de Haan – één van de drijvende krachten achter 3athlon.nl – mij om een structurele bijdrage te gaan leveren aan de website. Ik nam zeer vereerd de handschoen aan en zodoende ontstond deze rubriek waar ik mijn kennis, ervaring en (eigen)wijsheden maandelijks met jullie ga delen.

Het gevoel dat de schrijvers van 3athlon.nl – Ruud, Wim en Hans – mij al eeuwen geven kan het beste worden omschreven als warm familiegevoel. Gedurende het decennia lang bezig zijn met mijn passie triathlon, zijn zij namelijk altijd een soort van constante factor gebleken. Hierbij een greep uit het verleden van momenten waar ze waarschijnlijk of soms heel zeker bij waren. Ooit was ik actief in de triathlonsport als “H5” (tegenwoordig junior) en ik begrijp van de twee mannen dat ze mij als H5 broekie hebben zien sporten. Dus heel waarschijnlijk waren ze aanwezig bij mijn 2e Nederlands kampioenschap in Laren (1988) of bij mijn 2e overwinning op rij bij de jeugdinterland in 1987 in Gorinchem. Meteen even 2 roddels uit die tijd:  In 1986 waren we voor dezelfde jeugdinterland (NL/D/B/Tsjechië) in Essen. Daar hadden de Nederlandse atleten zich dermate misdragen in het hotel dat de gemaakte kosten voor reparatie (!) – “it wasn’t me” – met het prijzengeld van 1987 gedekt werd door de NTB. Saillant detal: de toenmalige bondscoach sliep in Essen in een ander hotel dan de jeugd. Juicy info: met een nog steeds behoorlijk actief zijnde veterane.  Op sportief gebied bedoel ik.

Gevraagd naar herinneringen van Ruud uit die tijd komt hij altijd met “1992” op de proppen. Niet zo vreemd, want ik won dat jaar de ene na de andere wedstrijd, door een stuk harder te fietsen dan de rest. Zo kwam ik in Nieuwkoop met 8 minuten voorsprong van de fiets op een groepje met niet de allerminsten als  o.a. Axel Koenders en Jan van der Marel. Mijn historische gevecht in Almere  met de laatste in 1997 zal de heren ook bijgebleven zijn.

Ook bij mijn laatste bijzondere momenten als actief triatleet waren de heren ooggetuige. Na mijn coma in 2004 terugkomen in Almere met een Nederlands Kampioenschap in 2005 na een mooi gevecht met trainingsmaat Chris Brands. Ze waren erbij! Dat ik die overwinning mocht opdragen aan mijn in 2004 verongelukte moeder. Ze waren erbij. In 2006 mijn laatste titel op de lange afstand in Stein, hobbelend over de finish met dochter Silke en ene Niek Heldoorn. Ze waren erbij. Mijn laatste Ironman in 2006 (UK, winst), ze waren er vast in gedachten bij. Maar zoals Wim pas verwoordde: “we vonden het allemaal misschien een beetje te gewoon wat je presteerde”.

En tenslotte mijn afscheidswedstrijd in Huizen 2007, waar ik elk onderdeel met 1 van mijn kinderen afrondde. Denk dat Ruud daarbij was?

 

Later kwam ik de heren nog in andere hoedanigheden tegen. Als bondscoach kwam ik in 2007 met het idee “Nacht van de triathlon” en daar hoorde natuurlijk ook een bekwame speaker bij. In 2008  nam ik contact op met Stichting Triathlon Limburg met het idee om Ironman naar Nederland te halen. Ruud nam later als organisatielid een actieve rol op zich. En zo zijn Ruud en ik (plus Harrie en wijlen Henk Cals ) er beretrots op dat IM Maastricht er is! Ook ontstond er een samenwerking tussen de Stichting en Ocean Lava en zo bezochten we gezamenlijk het eiland Lanzarote voor onderhandelingen.

Met speakers die niet van ophouden weten en een actieve zoon in de sport kom ik ze alweer tegen langs de dranghekken. Langzaam verandert het commentaar van “daar komt Niek, de zoon van…” in “hé daar heb je coach Frank, de vader van…”

De vuurrode draad in mijn triathlonleven krijgt binnenkort weer een nieuwe dimensie: Ruud en Wim speakeren op de Experience Triathlon Beurs op 18 en 19 maart in Nieuwegein, waar ik zelf mag orakelen over het belang van verzorging tijdens training en wedstrijd. En nu zijn we dus ook weer verbonden met elkaar via deze nieuwssite voor tri- en duatleten.

Vergeet ik er nog eentje! Ooit mocht ik meespeakeren in Almere en kreeg postuum bewondering voor een heel weekend buffelen als speaker. En maakte kennis met de 3e helft van het speakeren.

Proost Wim, Ruud en Hans! Op de komende 30 jaar!

Pages