Nieuws van de Nederlandstalige nieuwssites

Tim Wolvetang na West Coast Challenge: ‘Je moet er een feestje van maken, anders haal je het einde niet’

3athlon.nl 5 days 8 hours ago

Afgelopen weekend stonden zes bikkels aan de start van de West Coast Challenge. Midden in de nacht vertrokken zij om 130 kilometer langs de kust van Nederland te lopen. Vijf van hen bereikten uiteindelijk de finish in Den Helder, waaronder Tim Wolvetang, die daar 13:43:52 voor nodig had. We spraken hem van tevoren over zijn verwachtingen en blikken nu met hem terug op deze bizarre prestatie. ,,Vanaf 110 kilometer begon het echt pittig te worden. Vooral die laatste kilometers wilde ik echt dat het voorbij was.”

The post Tim Wolvetang na West Coast Challenge: ‘Je moet er een feestje van maken, anders haal je het einde niet’ appeared first on 3athlon.nl.

Trainen met Evert Scheltinga: woensdag

3athlon.nl 5 days 12 hours ago

We zien ze vaak in actie en we lezen veel over ze: dat handjevol atleten dat van voren meedoet bij Long Distances, halve afstanden en ITU en ETU Cups. Maar hoe trainen zij eigenlijk? Hoe ziet hun schema er uit en wat doen ze allemaal op een dag? De komende weken zullen we met drie atleten meekijken met hun trainingsschema. Per atleet plaatsen we een week lang iedere dag hun schema van die dag. 

Na het schema van Donald Hillebregt kijken we nu naar het schema van Evert Scheltinga: de snelste Nederlandse Long Distance atleet van dit moment. Scheltinga zit op dit moment een aantal maanden in Zuid-Afrika en bereidt zich daar voor op het aankomende seizoen. We kijken mee met zijn trainingen van afgelopen week. Na zijn maandag en dinsdag is het nu tijd voor de woensdag.

Maandag

-Zwemmen

-Duurloop (70 minuten: 15 minuten inlopen, dan 5×30 seconden heuvels, 90 seconden pauze. Aan het einde van de duurloop 3×200 meter snel. 10 minuten uitlopen. Na afloop 10 minuten loopscholing)

Dinsdag

-Fietsen (4 uur rustig -45)

-Krachttraining (gym)

Woensdag

-Duurloop (70min)

-Fietsen Tacx (20 min in fietsen, 3x(4x 20 sec snel), pauze 2 min, serie 6 mins, pauze, goed uit fietsen)

The post Trainen met Evert Scheltinga: woensdag appeared first on 3athlon.nl.

Yvonne van Vlerken wint Challenge Family World Bonus

3athlon.nl 6 days 2 hours ago

Een jaar lang Challenge Family races gingen er aan vooraf, maar inmiddels mag Yvonne van Vlerken 30.000 dollar op haar rekening bijschrijven. Ze heeft namelijk de felbegeerde ‘Challenge Family World Bonus’ gewonnen, een systeem waarbij er bij de Long Distance en Middle Distance races van Challenge Family punten zijn te verdienen voor alle pro’s. Aan het eind wordt er geld verdiend door de 5 beste mannelijke en vrouwelijke atleten. Bij de mannen ging de winst overigens naar twee triatleten die aan het einde van het seizoen evenveel punten hebben verzameld: de Duitse Sebastian Kienle en Spaanse Pablo Gonzalez Dapena. 

Challenge Family keert in totaal 165.000 dollar aan de beste atleten uit. De nummer één krijgt 30.000 dollar, de nummers twee tot en met vijf respectievelijk 20.000, 15.000, 12.000 en 5.000 dollar. Yvonne van Vlerken verdiende in ieder geval de meeste punten, al had ze een minimale voorsprong van slechts vijftig punten op Laura Siddall. ,,Het is geweldig dat ik deze bonus weer win”, aldus Van Vlerken die de bonus in 2017 ook al won en in 2016 tweede werd. ,,Deze bonus is een geweldig initiatief. Er staan meer en sterkere pro’s aan de start van iedere race en dat is goed voor de sport. Ik hou er van om ieder jaar veel Challenge Family races te doen en dit is daar een mooie beloning voor.” 

Laura Siddall werd tweede (20.000 dollar): de Britse zat vlak achter Van Vlerken. ,,Natuurlijk had ik haar graag verslagen, maar om tweede te worden achter Yvonne is nog steeds geweldig. Het is geweldig dat Challenge Family de World Bonus hanteert, want er is geen andere wedstrijdserie waar je zo’n grote bonus kunt verdienen. Overigens is dat niet de enige reden waarom ik meedoe aan Challenge races. Ik kies de leukste races op de mooiste plekken: precies wat Challenge Family ons biedt.” 

Uiteindelijk ging het brons naar de Amerikaanse Lisa Roberts (15.000 dollar). Vierde werd de Belgische Katrien Verstuyft (12.000 dollar) en vijfde de Italiaanse Margie Santimaria (5.000 dollar).

Kienle en Gonzalez Dapena delen winst

Bij de mannen dus een gedeelde overwinning: Sebastian Kienle en Pablo Gonzalez Dapena verdienden evenveel punten en delen daarom de bonus voor de nummer één (30.000 dollar) en twee (20.000 dollar). De Duitser en Spanjaard strijken daardoor allebei 25.000 dollar op. ,,Ik ben heel blij met deze overwinning”, aldus Kienle. ,,Pablo heeft het ook verdiend. Hij heeft hard gestreden. Natuurlijk had het geweldig geweest om als enige te winnen, maar dankzij mijn blessure kon ik niet starten bij Challenge Sardinië. Maar, alles bij elkaar genomen, was het een geweldig seizoen voor me.” 

Ook Gonzalez Dapena heeft niks te klagen. ,,Deze bonus maakt een fantastisch seizoen op een mooie manier af. Ik heb heel constant gepresteerd gedurende het jaar. Om deze bonus dan met iemand van het kaliber als Sebastian Kienle te delen, dat is een grote eer. Ik ben ontzettend trots op wat ik heb bereikt.” 

Jaroslav Kovacic (SLO), de winnaar van de laatste editie van Challenge Almere-Amsterdam, werd uiteindelijk derde en verdient daarmee dus 15.000 dollar. De vierde plaats en daarmee 12.000 dollar gaat naar de Belgische Pieter Heemeryck. De vijfde plaats gaan naar Cameron Wurf. De Australiër, dit jaar tweede bij Challenge Almere-Amsterdam, verdient daarmee 5.000 euro. 

The post Yvonne van Vlerken wint Challenge Family World Bonus appeared first on 3athlon.nl.

Wat krijgt je lichaam tijdens een Long Distance te verduren?

3athlon.nl 6 days 9 hours ago

Het volbrengen van een Long Distance is een beetje alsof je in 12 uur tijd twintig jaar ouder wordt. De veranderingen die in het lichaam optreden na 12 uur extreme inspanning zijn namelijk vergelijkbaar met de veranderingen die in het lichaam optreden in de loop van twintig jaar zonder inspanning, als gevolg van normale veroudering, stelt Inside Triathlon Magazine. Gelukkig zijn deze veranderingen maar tijdelijk en worden die jaren binnen enkele weken hersteld, zodat je weer voorzichtig aan een volgende Long Distance kunt denken.

Nog voordat het startsein klinkt, heeft die Long Distance je lichaam al beïnvloed. Onderzoek heeft aangetoond dat alleen al het anticiperen op beweging de bloedtoevoer naar de spieren vergroot, evenals het zuurstofverbruik en de afgifte van hormonen, waaronder adrenaline, die de spieren voorbereiden op actie. Deze respons wordt geactiveerd door het primitieve gedeelte van het brein en is vergelijkbaar met het gevoel dat je hond ervaart wanneer je hem de lijn laat zien.

Zodra de race begint volgen de biochemische processen in je lichaam elkaar in rap tempo op. Van het regelen van de lichaamstemperatuur tot de toevoer van energie en het omgaan met mentale vermoeidheid.

Lichaamstemperatuur
Het reguleren van de lichaamstemperatuur kost bij het zwemonderdeel niet veel moeite, omdat het water de warmte van het lichaam effectief afvoert. Op de fiets en tijdens het lopen is dat een ander verhaal, zeker op warme dagen. Bijna driekwart van de energie die in je spieren vrijkomt tijdens het fietsen en hardlopen wordt afgevoerd door middel van warmte.

Je lichaam moet die warmte kwijt en heeft daar verschillende manieren voor. De meest bekende is transpiratie, maar de meest effectieve is misschien wel het reguleren van je trainingsintensiteit. Hoe meer je vertraagt, hoe minder warmte je spieren produceren.

(tekst gaat verder onder foto)

De effecten van een Long Distance op het lichaam kunnen best groot zijn. (Foto: 3athlon.nl)

Tijdens de eerste 10 tot 20 procent van de race stijgt je lichaamstemperatuur relatief snel. De maximale veilige lichaamstemperatuur is 40 graden. Zelfs op warme dagen overschrijden triatleten zelden deze grens. Dat komt omdat het brein constant de temperatuur van het kernlichaam controleert en gevoelens van ongemak en vermoeidheid uitzendt die je dwingen om te vertragen en minder warmte te produceren. Toch komt het af en toe voor dat dit mechanisme faalt, omdat ook de hersenen niet meer optimaal functioneren onder warme omstandigheden. Wanneer dit gebeurt, begint het centrale zenuwstelsel te haperen en krijgt een atleet te maken met duizeligheid, desoriëntatie en moeilijkheden met de coördinatie en kan hij of zij instorten.

Energiegebruik
Bij een Long Distance verbrand je gemiddeld 6000 calorieën. Deze calorieën zijn afkomstig uit vetweefsel, glycogeen dat ligt opgeslagen in de spieren, aminozuren die vrijkomen bij de afbraak van spiereiwit en natuurlijk de calorieën die worden ingenomen tijdens de wedstrijd, meestal in de vorm van koolhydraten.   

De balans van brandstoffen die worden verbrand, verschuift gedurende de dag. Tijdens het zwemmen en het eerste deel van het fietsen, zullen koolhydraten en vet beide de helft van de energie leveren, terwijl eiwit slechts een kleine bijdrage levert. Naarmate de koolhydraatvoorraad van het lichaam afneemt, zullen de vetreserves worden geraadpleegd. Uiterlijk halverwege de marathon is het glycogeen in de beenspieren tot zo’n laag niveau gedaald dat aminozuren tot 15 procent van de energie leveren.

Het onvermogen om voldoende energie te leveren aan de spieren is een van de belangrijkste redenen waarom mensen ongetraind niet zomaar een Long Distance kunnen volbrengen. Het uithoudingsvermogen wordt namelijk beperkt door de beschikbaarheid aan glycogeen. Wanneer deze voorraden te laag worden, is het gedaan met de pret. Duurtraining verhoogt de capaciteit van het lichaam om glycogeen op te slaan aanzienlijk, maar zelfs de beste triatleet kan niet genoeg glycogeen opslaan om het lichaam een ​​hele triathlon lang van brandstof te voorzien. Gelukkig verhoogt training ook de capaciteit om vetten te gebruiken als brandstof, waardoor de atleet glycogeen kan bewaren voor later in de wedstrijd.

Vochtverlies
Het meest zichtbare effect dat een triathlon op het lichaam heeft, is de productie van een enorme hoeveelheid zweet. Zweten is een onmisbaar koelingsmechanisme voor het lichaam. Het enige probleem hierbij is dat hoe meer je zweet, hoe meer je bloedvolume krimpt en hoe meer je bloedvolume krimpt, hoe minder warmte je bloed kan afvoeren.

Op een warme dag zweten triatleten meer dan een liter per uur tijdens het fietsen en lopen. Dat komt voor veel atleten neer op meer dan 8 liter gedurende een Long Distance en als dit vochtverlies niet zou worden aangevuld, zou het bloedvolume tijdens de marathon zo laag zijn dat een grotere mate van inspanning dan wandelen of schuifelen niet mogelijk zou zijn.

(tekst gaat verder onder foto)

Tot hoever kan het lichaam eigenlijk gaan?

Zelfs met de eindeloze beschikbaarheid van sportdrank en water, eindigen de meeste triatleten hun Long Distance races met een veel lager gewicht dan toen ze begonnen. Desalniettemin lijken vrij bescheiden hoeveelheden vochtinname voldoende om het lichaam in staat te stellen het bloedvolume te handhaven, omdat het lichaam ook uit andere delen van het lichaam vocht naar het bloed kan trekken.

Slijtage
De belasting op het spierweefsel is misschien wel de grootste uitdaging voor het lichaam tijdens een Long Distance. Grote aantallen spiercellen worden onderweg verstoord en beschadigd. De belangrijkste oorzaak van spierbeschadiging is mechanische stress, die voornamelijk wordt veroorzaakt door excentrische spiercontracties, waardoor kleine scheurtjes in de spieren ontstaan. Een tweede oorzaak van spierbeschadiging tijdens inspanning is de afbraak van spiereiwitten voor energie (katabolisme). Hoewel eiwitten geen favoriete energiebron zijn tijdens het sporten, wordt in de latere fase van een triathlon, wanneer de koolhydraatvoorraden te laag worden, steeds vaker een beroep gedaan op eiwitten. Spierbeschadiging wordt ook veroorzaakt door oxidatieve stress tijdens inspanning.

Hoe groot is de spierschade na een Long Distance dan eigenlijk? Om de spierschade vast te stellen wordt gekeken naar de hoeveelheid Creatine Kinase (CK), een enzym dat uit gescheurde spiercellen in de bloedbaan lekt. In herstelde staat is het CK-niveau gemiddeld 125 per liter. Uit onderzoek blijkt dat de hoeveelheid CK 16 uur na het volbrengen van een Long Distance gemiddeld maar liefst 1500 per liter was. Ter vergelijking: 24 uur na het volbrengen van een halve marathon was dat 250.

Maag- en darm klachten
Het volbrengen van een Long Distance is stressvol voor het maag-darmkanaal. Veel voorkomende problemen zijn dan ook maagklachten, een opgeblazen gevoel, misselijkheid, braken en diarree. Bewegingswetenschappers zijn er nog niet achter wat de exacte oorzaak hiervan is, maar veel van die problemen zijn waarschijnlijk het resultaat van het handelen van de triatleet zelf.

Dat heeft te maken met de inname van te veel vloeistof of voeding die moeilijk te verteren is tijdens het sporten. Het maag-darmkanaal kan simpelweg niet dezelfde hoeveelheden en soorten voeding verdragen tijdens krachtige inspanning als het kan bij rust. Onderzoek heeft aangetoond dat de atleten die de meeste voeding innemen tijdens wedstrijden de meeste ongemakken zullen ervaren.

De laatste kilometers
Als je ooit een Long Distance hebt volbracht, weet je dat de laatste kilometers van de marathon een unieke ervaring zijn. Je lichaam is zo aangetast door wat het de rest van de dag heeft moeten doorstaan, dat het bijna grappig wordt. De simpele beweging van het optillen van je voet van de grond om de volgende stap te zetten, kan voelen als een diepe squat met een zwaar gewicht in je nek. Dit gevoel wordt deels veroorzaakt door de minder efficiënte manier van lopen als gevolg van lokale vermoeidheid in specifieke spieren, waardoor een verandering in loophouding noodzakelijk wordt.   

Vermoeidheid en een verminderde loopefficiëntie gaan samen met een langere grondcontacttijd. Hoe dichter je bij de finishstreep komt, hoe zwaarder het wordt om je voeten van de grond te tillen. Dat heeft te maken met de verminderde connectie tussen de motorische output van je hersenen naar de actieve spieren en is ook weer een slimme manier van je hersenen om te voorkomen dat je sneller loopt – en je misschien zelfs dwingt te vertragen – als reactie op de feedback van je lichaam.

(tekst gaat verder onder foto)

Er komt een punt dat het lichaam echt niet meer kan. (Foto: 3athlon.nl)

Ook je hersenen zelf kunnen moe worden aan het einde van een Long Distance, wat resulteert in gevoelens van ongemak, verlies van wil om door te gaan, een slechter humeur en een verminderd vermogen om de zenuwprikkels naar de spieren door te geven.

De nasleep
Het lichaam heeft een tijdje nodig om te herstellen van de stress die het te verduren krijgt bij een Long Distance. Uit een Oostenrijks onderzoek bleek dat drie weken na het volbrengen van een Long Distance het aantal antioxidanten in het bloed van deelnemers aanzienlijk was verminderd, terwijl de waarden van spierschade en -ontsteking significant hoger waren.

Het immuunsysteem speelt een belangrijke rol bij het herstel van het lichaam na intensieve inspanning, maar het immuunsysteem wordt zelf ook overweldigd door de lichamelijke stress die bij een Long Distance komt kijken. De functie van het immuunsysteem blijft tot drie dagen na een dergelijke prestatie verminderd, waardoor de gevoeligheid van de atleet voor virale en bacteriële infecties aanzienlijk wordt verhoogd.

In de eerste weken na een Long Distance lijden triatleten ook vaak aan een ziekte die bekend staat als de “post-Ironman blues”. Een dergelijke depressieve stemming heeft waarschijnlijk dezelfde oorzaak als bij overtraining, waarbij de neurotransmitters van de hersenen verstoord zijn en het humeur beïnvloeden. Verondersteld wordt dat dit een manier is van je hersenen om je te ontmoedigen jezelf nog een keer zo ver uit te putten – en in dit geval, je volgende Long Distance te doen.

The post Wat krijgt je lichaam tijdens een Long Distance te verduren? appeared first on 3athlon.nl.

Patagonman met Lars; Dakar nog even; alle Nederlanders in alle ITU-lijstjes WTJ 1007

Trikipedia 6 days 11 hours ago

DINSDAG – Het was de laatste, maar volgens veel mensen, die er waren misschien wel de mooiste hele triathlon van het seizoen. Chili had ooit een een paar jaar een hele in Puerto Varas, maar die kan niet tippen aan de nieuwste loot aan de volledige afstands-boom: de Patagonman. Net als in de Norseman worden de deelnemers met de veerboot een fjord op gevaren waar ze 3,8 kilometer verderop van de laadklep mogen springen. Deel uitmakend van het Xtri-circuit van ultieme uitdagingen bleek het met de langzame tijden best mee te vallen. Maar dat komt wellicht ook door een paar sterke deelnemers. De Mexicaan Mauricio Mendez won bijvoorbeeld in een sub 9 uurtijd: 8.52.02 uur. Zestien minuten later volgde de Noor Allan Hovda, specialist in het extremere werk. De Norseman werkt nauw samen met de Chileens Patagonman, dus lag de deelname van Hovda voor de hand. Een weekend dus met liefst vier Noren op de internationale podia! De derde plaats ging naar de Chileense favoriet José-Luis Rodriguez, die er 9.38 over deed.

Lucy euforisch over Chili en Patagonia

Lucy Gossage vernam een jaar geleden van de nieuwe race. De Britse schreef meteen in en kreeg daar ook geen spijt van. Ze was euforisch over het adembenemende Chileense landschap en de goed georganiseerde wedstrijd waar 160 triatleten aan mee deden. Uiteraard was ze ook blij met de royale winst, haar dertiende op een hele. Lucy was klaar in 10.21 uur, bijna twee uur later volgde de Chilees Javiera Elisa Gainza Acevedo en acht minuten na haar was het podium volledig met de Braziliaanse Livia Mendes. Aan de primeur deed ook de Nederlandse Arubaan Lars Stolk mee. Hij deelt de komende dagen zijn ervaringen met Trikipedia, maar eerst vermelden we zijn uitslag: 93e in 15.02.22 uur. Knap staaltje duursporten, Lars!

Uit de tot de verbeelding sprekende Challenge Daytona haalden we naast Marion Tuin nog twee Arubaanse deelnemers. José Reyes werd 220e in 3.02, Marlon Jansen – eveneens van One Happy Island – finishte 264e in 3.10 uur. Aruba was lekker bezig dit weekend.

Mannen in Dakar

Het was dus nog geen vlekkeloze race in Dakar, Senegal. Maar alle begin is moeilijk. Toch was het niet de eerste triathlon in Senegal, sterker nog bijna dertig jaar geleden was er ook een wedstrijd in het Westafrikaanse land, die nota bene gewonnen werd door een Nederlander, Pim van den Bos. Maar waarschijnlijk is dat uit ons collectief geheugen verdwenen. Naast de vijf vrouwen aan de start met Jeanine Kocken dus als derde, waren er uiteraard ook mannen. De laatste ITU puntenrace werd gewonnen door de Luxemburger Stefan Zachäus. Hij liep de Zuidafrikaanse favoriet Wian Sullwald voorbij, de derde plaats ging naar de Duitser Johannes Vogel.

ITU Rankings 2018: de slotsom

Daarmee kunnen we de balans op maken voor wat betreft ITU-rankings. Van de World Triathlon Series deden we dat al. Mario Mola en Vicky Holland zijn winnaars en daarmee tevens wereldkampioenen. In de ITU ranking staat Mario ook aan de leiding, maar is het Katie Zaferes die de koppositie inneemt met Vicky op een tweede plaats. Hoe staan de Nederlanders in die ITU-ranking? Het zijn dus punten van WTS, World Cup en ITU continental races opgeteld. Tussen haakjes vermelden we de klassering in de zogeheten Olympic Ranking voor Tokyo. Hier komen ze.

58.Jorik van Egdom (47e)

65.Marco van der Stel (76e)

217.Menno Koolhaas (144e)

230.Donald Hillebregt (159e)

350.Marco Akershoek

485.Pim Venderbosch

5176.Niek Heldoorn

654.Jardy van den Heuvel

661.Pim Lebouille

692.Thomas Cremers

785.Victor Goené

795.Youri Keulen

V:

10.Rachel Klamer (20e)

84.Maya Kingma (103e)

100.Kirsten Nuyes (113e)

197.Jony Heerink (201e)

213.Lotte Wilms (158e)

218.Rani Skrabanja (152e)

223.Jeanine Kocken (184e)

255.Maaike Caelers

304.Quinty Schoens

355.Marije Dankelman

436.Deborah Wissink

496,Sophie van der Most

593.Sarissa de Vries

597.Eva Cornelisse

597.Elianne Huitema

657.Joyce Caro

662.Dirkje Lebouille

 

We noemen ook onze Trikipedia-vrienden Mohammed Masoo (236e) en Renze Postma (568e) in dit verband nog. Overigens vertegenwoordigen de triatleten samen 79 landen. En dat zo’n trip naar Dakar loont, bewijst Jeanine Kocken ook. Dankzij haar derde plaats daar, stijgt ze 43 plaatsen op de ranking.

 

Duathlon

 

Kijken we de naar ITU Duathlon Rankings over de lange afstand, hebben we het gelijk over de Powerman-rankings. Mede dankzij zijn goede optreden in de Aziatische wedstrijden in Thomas Bruins daarin de grote winnaar. Hij klopt Felix Kohler en Soren Bystrup, de Duitser en de Deen.De Zwitserse Melanie Maurer is vrouwenwinnares.  Andere Nederlanders daar:

 

23.Daan de Groot

37.Yennick Wolthuizen

V:

4.Miriam van Reijen

16.Marina van Dijk

 

Lange afstand triathlon

 

De lange afstands triathlontitels in ITU-ranking gaan naar de Spanjaard Pablo Dapena Gonzalez en de Witrussische Helena Maksimava. Ook daar Nederlanders:

 

16.Dirk Wijnalda

87.Evert Scheltinga

97.Erik-Simon Strijk

110.Tjardo Visser

111.Jacob Veenstra

V:

32.Miriam van Reijen

47.Yvonne van Vlerken

56.Sarissa de Vries

81.Corine Nelen

84.Anne Zijderveld

 

De ITU Aquathlon-rankings leveren Olaf-Jan Bosscher (deelnemer op Ibiza) een 42e plaats op.

In de ITU Wintertriathlon ranking staan slechts twee Nederlanders, maar wel een oud-Olympisch kampioen. Jochem Uytdehaage staat 57e in het door de Rus Pavel Andreev aangevoerde klassement. Beste vrouw Yulia Surikova. Enige Nederlandse is de lijst is Diana Gorter op plaats 18.

 

Paratriathlon en ETU Cups

 

In de ITU Paratriathlonklassementen nemen Jetze Plat en Geert Schipper de eerste twee plaatsen in en staat Maurits Morsink op drie en Marget Ijdema op een vierde plaats.

 

Komen we tenslotte bij de ETU Cup Ranking uit. Dan zijn de Hongaar Mark Devay en wederom de Oekrainse Yuliya Yelistratova de grote winnaars van de cup met de oren. Wederom de Nederlanders daarin:

8.Marco van der Stel

52.Jorik van Egdom

81.Donald Hillebregt

128.Niek Heldoorn

166.Menno Koolhaas

172.Pim Venderbosch

V:

26.Maya Kingma

33.Jony Heerink

47.Rachel Klamer

63.Kirsten Nuyes

64.Rani Skrabanja

102.Marije Dankelman

111.Lotte Wilms

134.Deborah Wissink

139.Quinty Schoens

150.Eliane Huitema

De ETU Cup Junioren als allerlaatste in de rij. Winnaars de Noor Vetle Bersvik Thorn en de française Pauline Landron.

 

41.Victor Goené

95.Niek Heldoorn

119.Joey van ’t Verlaat

174.Joost Somsen

186.Lars van der Knaap

192.Simon den Braber

200.Davy Heijsteeg

209.Syb de Jong

217.Ian Pennekamp

225.Ruben Slot

V:

8.Quinty Schoens

83.Barbara de Koning

121.Joyce Caro

165.Silke de Wolde

172.Dirkje Lebouille

180.Kim van ’t Verlaat

187.Sam Wennink

194.Romy Spoelder

202.Marit van den Berg

209.Marije Hijman

Top 2000, Evergreen top 1000, Top 100 Aller Tijden. Het is de tijd van de lijstjes. En die krijgt u ook van ons in de laatste maand van het jaar weer volop. Ter lering en vermaak, zeggen we dan! Tot morgen.

 

 

Trainen met Evert Scheltinga: dinsdag

3athlon.nl 6 days 12 hours ago

We zien ze vaak in actie en we lezen veel over ze: dat handjevol atleten dat van voren meedoet bij Long Distances, halve afstanden en ITU en ETU Cups. Maar hoe trainen zij eigenlijk? Hoe ziet hun schema er uit en wat doen ze allemaal op een dag? De komende weken zullen we met drie atleten meekijken met hun trainingsschema. Per atleet plaatsen we een week lang iedere dag hun schema van die dag. 

Na het schema van Donald Hillebregt kijken we nu naar het schema van Evert Scheltinga: de snelste Nederlandse Long Distance atleet van dit moment. Scheltinga zit op dit moment een aantal maanden in Zuid-Afrika en bereidt zich daar voor op het aankomende seizoen. We kijken mee met zijn trainingen van afgelopen week. Na de maandag kijken we nu naar de dinsdag.

Maandag

-Zwemmen

-Duurloop (70 minuten: 15 minuten inlopen, dan 5×30 seconden heuvels, 90 seconden pauze. Aan het einde van de duurloop 3×200 meter snel. 10 minuten uitlopen. Na afloop 10 minuten loopscholing)

Dinsdag

-Fietsen (4 uur rustig -45)

-Krachttraining (gym)

The post Trainen met Evert Scheltinga: dinsdag appeared first on 3athlon.nl.

DE 10… Wie wordt de triathleet / triathlete van 2018

3athlon.be 6 days 22 hours ago

 

Het einde van 2018 nadert met rasse schreden. Deze periode kunnen we dan ook niet voorbij laten gaan zonder een reflectie richting het voorbije jaar. Het mag, nee moet gezegd zijn: 2018 was voor ons Belgisch triathlonfanaten een ‘Grand Cru’ jaar. Van Europese medailles tot spraakmakende internationale zeges en opnieuw bewees ons kleine land nog steeds een van de hofleveranciers te zijn voor het podium in Kona. Dat wij voor deze resem aan glansprestaties vaak achter de redactietafel mochten kruipen doet ons enkel maar plezier. Maar bij deze schenken we alle credits van onze schrijfsels aan die steeds presterend toppers van ons kleine maar toch groots sportland.

Op 21 december komen we dan ook met z’n allen samen om collectief naar dit waanzinnige jaar terug te kijken. In ‘Café Apero’ in Leuven zullen de atleten gelauwerd worden en verhalen over de vele avonturen laten we die avond de vrije loop. Vanaf nu leven we naar deze avond toe met de 10 meest opvallende prestaties van dit jaar met als apotheose te uitreiking van Triathleet en Triathlete van dit boekjaar op die 21ste december in Leuven.

We moeten bekennen, Voor onze redactie werd het een harde noot om te kraken… Kiezen is verliezen en dat voelde bij het samenstellen van deze lijst niet anders aan. Maar vanaf morgen  beginnen we eraan:  ‘DE 10 VAN 2018’

“Ik teken zeker voor een medaille op de relay, met een individuele erbij

3athlon.be 1 week 54 min ago

Week 2 van ‘Gare Centrale’ waar deze keer Jelle Geens in de sofa tegenover onze reporter plaatsneemt. Snelle Jelle kijkt er met een voldaan gevoel terug op zijn eerste World Cup zege en dat in eigen land. Maar ook wordt snel de blik naar voor geworpen richting dat grote doel dat er binnen twee jaar aankomt… “Ik besef dat ik nog die grote stap moet zetten maar ik geloof zeker in mijn kunnen, is het nog niet in Tokyo dan moet ik tegen Parijs die aansluiting met de top gemaakt hebben,” spreekt Jelle met een grote honger over komende jaren. Als leerling industrieel ingenieur wordt er ook gesproken over het leven als ‘niet-atleet’ waarin ook ambitie en passie de kernwoorden zijn. Een leven vol met gerealiseerde maar vooral nog te volbrengen doelen…

Het eerlijk en volledig interview:

Twee bronzen Age Group-medailles bij Ironman 70.3 Bahrein

3athlon.nl 1 week 3 hours ago

Dit weekend werden er in verschillende delen van de wereld halve triathlons volbracht. Bij Ironman 70.3 Bahrein, Ironman 70.3 Taupo en Ironman 70.3 Indian Wells stonden een aantal Nederlandse Age Groupers van start, waarvan er zelfs twee een medaille in de wacht sleepten.

Ironman 70.3 Bahrein
Ironman Bahrein was een bijzondere editie vanwege het Wereldrecord Ironman 70.3 dat in de mannen pro-race werd verbroken door de Noor Kristian Blummenfelt. Bij de Age Groupers waren het Willehard Wortelboer en Jane Mak die het grootste succes boekten.

Willehard Wortelboer veroverde een bronzen medaille in de Age Group M60-64. Het zwemonderdeel zette hem op een achterstand van tien minuten op de leider in de wedstrijd en vijf minuten op de nummers twee en drie. Op de fiets kon Wortelboer naar de derde plaats rijden en met een voorsprong van dertig minuten op de nummer vier maakte hij de wissel naar het looponderdeel. Die voorsprong bleek genoeg en na 5:42:04 kwam Wortelboer dan ook als derde in de Age Group M60-64 over de finish.

In de Age Group M30-34 eindigde Robin Zwiers op een 17e plaats. Met een zwemonderdeel van 34:24 minuten kende zijn wedstrijd niet direct een daverende start. Op de fiets en tijdens het lopen kan hij steeds verder naar voren schuiven. Uiteindelijk bereikte Zwiers na 4:39:21 de eindstreep, waarmee hij een 17e plaats behaalde in de Age Group M30-34.

De beste Nederlander in de Age Group M45-49 was Jan Gremmen met zijn 20e plaats. Na de 1,9 km zwemmen was het echter Hans van der Wulp die na 26:10 minuten als tweede uit het water kwam. Gremmen volgde ruim drieënhalve minuut later in vijftiende positie. Die achterstand werd op de fiets snel goedgemaakt en als dertiende maakte Gremmen uiteindelijk de wissel naar het lopen. Een halve marathon van 1:46:23 zorgde ervoor dat hij toch nog wat plaatsen verloor en uiteindelijk na 4:43:39 als 20e in zijn Age Group finishte. Van der Wulp had moeite met de laatste twee onderdelen en werd uiteindelijk 77e  in een tijd van 6:04:29.

Bij de dames mocht Jane Mak het podium beklimmen. Van begin tot eind bezette zij de derde plaats in de Age Group F60-64, wat haar een bronzen medaille opleverde en een eindtijd van 7:47:37.

Ironman 70.3 Taupo
Bij Ironman 70.3 Taupo in Nieuw-Zeeland eindigde Bas van Esch op een 34e plaats in de Age Group M45-49. Een zwemonderdeel van 35:30 minuten, fietsonderdeel van 2:58:52 en halve marathon van 1:55:12 bracht hem op een eindtijd van 5:37:22.

Ook bij de vrouwen ging één Nederlandse deelnemer van start. Dat was Anouk Alexander, die in de Age Group F45-49 een 19e plaats behaalde. Met een sterk fietsonderdeel kon ze van de 24e naar de 18e plaats opschuiven en tijdens de halve marathon veranderde weinig aan haar positie. Na 6:49:41 kwam ze als 19e over de streep.

Ironman 70.3 Indian Wells
Pieter Wijnhoven eindigde bij Ironman 70.3 Indian Wells in de Age Group M35-39 op een 25e plaats. Na het zwemmen kwam hij als 57e van zijn Age Group uit het water, maar met een fietsonderdeel van 2:32:48 kon hij 25 plaatsen opschuiven. Met een halve marathon van 1:39:10 wist hij onder de 5 uur te duiken (4:56:00).

In de Age Group M50-54 eindigde Marinus Pasveer op een 133e plaats in een eindtijd van 6:39:28.

Michel Oostwal behaalde een 6e plaats in de Age Group M55-59. Vanuit de achterhoede kwam hij tijdens het fietsen sterk opzetten en haalde maar liefst 50 van zijn concurrenten in. De 6e plaats die hij daarna bezat, wist hij tijdens de halve marathon vast te houden. Oostwal zette een tijd van 5:05:34 op de klok.

The post Twee bronzen Age Group-medailles bij Ironman 70.3 Bahrein appeared first on 3athlon.nl.

Pieter Heemeryck na overwinning Challenge Daytona: ‘Heel gaaf gevoel toen ik wist dat ik ging winnen’

3athlon.nl 1 week 8 hours ago

,,Als je iemand in het vizier krijgt, dan wil je er naar toe. En als je er dan bij bent, dan weet je dat je kunt winnen en ga je vol gas.” Het is de nuchtere uitleg van Pieter Heemeryck, kort nadat de Belg gisteren de eerste editie van de meteen al bijzondere Challenge Daytona op zijn naam schreef. Bijzonder vanwege de start die uren werd uitgesteld vanwege het slechte weer, de afstanden die daardoor ook werden ingekort, maar minstens zo bijzonder vanwege de spectaculaire omgeving waar deze race werd gehouden.

Onweer, regen en harde wind gooiden roet in het eten voor de organisatie en daarom zag zij zich genoodzaakt het zwemmen van 1900 meter in te korten tot 1600 meter, het fietsen van 90 kilometer tot 60 kilometer en het lopen werd net iets minder dan 13 kilometer in plaats van een halve marathon. ,,Het is natuurlijk een hele lastige en vooral ook geen prettige beslissing om te nemen, maar wel de meest verstandige”, liet de organisatie direct na het besluit weten. ,,De veiligheid van de atleten gaat voor alles.” 

Een goed en terecht besluit, dat ook door de deelnemende pro’s positief werd opgepakt. En het maakte de race, dankzij het besluit overigens volledig op en rond het racecircuit van Daytona – waar regelmatig de in Amerika zo geliefde NASCAR-races worden gereden – gehouden, niet minder spectaculair. Zo werden er vijftien rondes over het racecircuit gereden en bestond het lopen uit twee rondes rondom hetzelfde circuit. Meer dan 1500 atleten stonden er aan de start, verspreid over verschillende disciplines.

Mannenrace

Bij de pro race was het in ieder geval Andy Potts (USA) die als eerste uit het water kwam, vrij kort gevolgd door Dylan McNeice (NZL) en John Kenny (USA). Twee mannen die vooral bekend staan om hun ijzersterke fietsonderdeel – Andrew Starykowicz (USA) en Cameron Wurf (AUS) – kwamen op meer dan een minuut achterstand in de wisselzone. Terwijl Potts het al vrij snel zwaar had op de fiets, was het dan ook Wurf die volgens verwachting snel naar voren reed. Starykowicz volgde op een tweede plaats en Heemeryck reed ondertussen naar voren richting een derde positie.

(tekst gaat verder onder foto)

Heemeryck reed dankzij een sterk fietsonderdeel al aardig naar voren. (Foto: José Luis Hourcade)

Uiteindelijk was het Starykowicz die als eerste van de fiets stapte en de snelste fietstijd (1:17:24) neerzette. Daarmee was hij zo’n 2.5 minuut sneller dan Wurf. Helaas voor Starykowicz was het Heemeryck die met een razendsnel looponderdeel iedereen het nakijken gaf. Hij maakte veel tijd goed – en daarmee ook twee posities – en kwam als eerste over de streep. ,,Ik had nooit verwacht dat ik hier kon winnen, zeker niet van een man als Starykowicz. Het is ongelooflijk. Tijdens de laatste kilometers van het lopen wist ik dat ik hier de eerste race ooit zou winnen. Dat was een behoorlijk gaaf gevoel.” 

Het was Heemeryck die na 2:27:44 het goud opeiste. Starykowicz werd tweede in 2:28:57. De Braziliaan Santiago Ascenco, de snelste loper van de dag, pakte het brons in een tijd van 2:29:44.

(tekst gaat verder onder foto)

Gedurende de laatste loopkilometers wist Heemeryck dat hij ging winnen. (Foto: José Luis Hourcade)

Winnares Haskins: ‘Eén van gaafste belevingen ooit’

Net als Heemeryck kon ook de winnares van Challenge Daytona haar geluk niet op. De Amerikaanse Sarah Haskins was lovend over de race. ,,Ik doe al vijftien jaar wedstrijden, maar dit is echt één van de gaafste belevingen die ik ooit heb gehad tijdens een race. De omgeving, de organisatie, de vrijwilligers, de fans. Echt, ongelooflijk. Dit betekent zoveel voor me. Het was voor mij een late beslissing om hier te starten, maar ik kan niet gelukkiger zijn dan nu. Wat een bijzondere overwinning.” 

Haskins kwam overigens al als eerste uit het water, direct gevolgd door landgenote Lauren Goss. Anderhalve minuut later volgden landgenoten Meredith Kessler en Alicia Kaye ook om als respectievelijk derde en vierde aan het fietsonderdeel te beginnen. Heel even nam Goss de leiding over tijdens het fietsen, maar Haskins nam al vlug weer het heft in eigen hand en de teruggenomen koppositie gaf ze tijdens het fietsen en lopen niet meer uit handen. 

(tekst gaat verder onder foto)

Haskins ging bijna de volledige wedstrijd aan kop. (Foto: José Luis Hourcade)

Haskins kwam dan ook als eerste over de streep. Ze had uiteindelijk 2:42:51 nodig voor de race. Terwijl Goss het zwaar kreeg en uiteindelijk zelfs uitstapte, was het Kaye die naar een tweede plaats racete: na 2:47:57 legde ze beslag op het zilver. Het brons was voor Kessler: haar race zat er na 2:50:35 op. 

Haskins uitzinnig van vreugde na haar overwinning. (Foto: José Luis Hourcade)

The post Pieter Heemeryck na overwinning Challenge Daytona: ‘Heel gaaf gevoel toen ik wist dat ik ging winnen’ appeared first on 3athlon.nl.

Pages