Nieuws van de Nederlandstalige nieuwssites

Olcay valt af; Julie op 59e verjaardag op Hawaii; Squadra-coach Koen aan het woord WTJ 480

3athlon.nl 1 year 4 months ago

WOENSDAG – Olcay Gulsen had tot dusverre weinig me triathlons. Maar nu ze op 17 mei mee doet aan de live tv-show Marathon tegen Kanker is de modeontwerpster en zakenvrouw keihard in training. De kilo’s vliegen eraf, zei ze deze week in RTL Boulevard. In hetzelfde programma kondigde ze in februari haar deelname aan. ,,Ik ben niet zo sportief en ik moest ook nog eens leren zwemmen. Maar het is gelukt, ik ben er klaar voor.’’ Gek genoeg is gekozen voor een incourante volgorde van de Olympische afstand. Live is die avond op tv te zien dat als een rode draad in het grote show Olcay eerst 40 kilometer gaat zwemmen, dan tien kilometer gaat hardlopen en tenslotte anderhalve kilometer zwemt.

Waar we vorige week niet op inzoomden was de toch wel opmerkelijke kwalificatie voor het WK Ironman op Hawaii door niemand minder dan Julie Moss. Een hele generatie triatleten is aan deze sport begonnen na het zien van wat The Crawl van 1982 is gaan heten. 23 jaar was de Amerikaanse toen ze in het zicht van de finish op Hawaii in elkaar zakte en voorbij gelopen door Kathleen McCartney. Beide vrouwen zitten nog vaak in Amerikaanse programma’s om die spraakmakende finale terug voor de geest te halen. En nu, 35, jaar later doet Moss op 58-jarige leeftijd mee aan de Memorial Hermann Ironman van Texas, finisht ze sneller dan toen (11.10 uur om 10.46 uur) en wint ze haar agegroup en daarmee een slot voor Hawaii. Daar deed ze in 1997 voor het laatst aan mee. 15 oktober wordt een memorabele dag: Julie Moss is niet alleen terug,  ze wordt die dag 59 jaar. In de bloei van haar leven, wat ook wel met ups en downs gepaard ging. Veel media noemden haar recentelijk de echtgenote van Mark Allen, maar het sportkoppel scheidde in 2002. Daarna raakte Julie in een langdurige depressie, maar ze is er bovenop.

Het gaat hier wel vaker over collega Ruud de Haan (op Facebook nog veel vaker trouwens), maar over Koen de Haan lezen we veel minder. Daarom was het goed dat mijn collega van Eindhovens Dagblad de Squadra-coach daags na de Teamtriathlon in Arnhem opzocht voor een interview. Mooi om zijn ambities te lezen. Hij wil met zijn pupillen naar de Spelen van Tokyo, al wordt het moeilijk. ,,Het internationale niveau  is enorm. Maar als je het niet probeert, haal je het zeker niet.’’ Koen was zelf voor een breedtesporter. ,,Ik ben een betere coach. Meer denker dan doen.’’ Hij leidde coaches op en begeleidt topsporters vanuit zijn bedrijf Trivelo. ,,De verbanden tussen techniek, fysiek, snelheid, kracht en mentaliteit. Het maakt me eigenlijk niet uit welke sport ik coach.’’

Zijn eerste succes: Europese duathlontitel voor Ruth van der Meijden in 2010, een paar jaar later zwemploeg Nayada nationaal kampioen 4×100 meter vrije slag. Wielrennen boeit Koen ook. ,,Triathlon gaat steeds meer op wielrennen lijken. Kijk naar Arnhem.. Een ploegentijdrit. Kopman, knechten, aflossingen. Met Squadra deelden we de eerste tik uit. Een machine.’’ Mooi om te lezen hoe mensen achter de schermen op en top met sport bezig zijn. Het hele verhaal is terug te vinden op de website van ED.

foto Andreas Leeb

Nog een laatste keer terug naar het wedstrijdweekend laatste dagen van april. De thuiswedstrijd van Yvonne van Vlerken is in haar blog uitgebreid beschreven. Dat ze nog nooit zo snel zwom, geloof ik onmiddellijk. 12 graden was het water. Zaterdag is de Bosbaan al iets warmer overigens, geen nood. Over het EK run-bike-run in Soria schreven we dat de Nederlandse ploeg te kort schoot, maar bij landskampioen Nils Pennekamp had dat wel een reden. Hij kwam als achtste van de fiets (zat dus volop in de wedstrijd) maar toen sloeg het op zijn hamstrings en moest Nils noodgedwongen soms wandelen dan weer rennen. Geen onbekend verschijnsel, Stein Posthuma had er vorig jaar op het NK Spijkenisse ook last van. Als telt niet, zeggen we vaak. Maar Nils had wel degelijk kans op een top tienklassering. Nu werd het een bescheiden 27e plaats. Het kan in de toekomst alleen maar beter. En zondag nieuwe kansen in Hoogerheide.

Van de juniorenkampioenschappen hadden we nog niet gemeld dat Thomas Cremers uit Elst debuteerde met een twaalfde plaats. Hij kwam twee minuten na de Britse winnaar Alex Yee over de streep. Vooral op de fiets maakte Thomas indruk. Misten we een man als Alexander Picard in Spanje? Dat kan kloppen. De man uit Chaam debuteerde in Arnhem op de triathlon en zwom lang zo gek niet in het Klarenbeekbad.

Van het ene buitenbad naar het andere. Vanavond was in het Flevoparkbad voor het eerst een zwemloop. De uitslagen volgen morgen, maar bijzonder was wel dat acteur (Onderweg naar Morgen), zanger en stand-up comedian Bas Grevelink de speaker was. En dat was Bas als hardloper/trailrunner wel op het lijf geschreven. Ik zou zeggen: join the club Bas!

De Haventriathlon in Zeebrugge gaat de A11 inwijden, waar nog geen auto overheen gereden heeft. Niet helemaal nieuw natuurlijk. Een paar jaar terug mocht in Oud Gastel de gloednieuwe A4 fietsend worden geopend door de triatleten. Daar wordt nu nóg over gesproken. Een unieke ervaring. Op 3 juni is het zover en zoeven over het verse asfalt tussen Zeebruggen en Knokke de triathlonfietsen. Misschien doet die ene Kiss-fan met zijn rock-n-roll tweewieler ook wel mee.

De KISS triatlonfiets rocks!

3athlon.be 1 year 4 months ago

Een tijdritfiets is voor veel triatleten een verlengde van hun eigen persoonlijkheid. Onder andere bij het Belgische Ridley hebben ze dat goed begrepen want daar kan je de Dean Fast volledig naar eigen voorkeur inkleuren en bestellen op maat. Sommige triatleten laten hun fiets dan weer in een special paint spuiten. Maar een echte hardrock-bike, dat hadden we nog niet gezien. Daar komt nu verandering in. Het Amerikaanse fietsmerk Sciacallo heeft voor zijn Bacio triatlonfiets een official license van hardrockgroep KISS verkregen. Het resultaat is op zijn minst een opvallende verschijning…

Bacio is het Italiaanse woord voor KISS. De Amerikaanse hardrockband draait al mee sinds de jaren zeventig en is naast zijn spectaculaire liveshows vooral ook bekend om de enorme commercie. Van poppetjes, condooms en brooddozen tot en met doodskisten en flipperkasten, je kan het zo gek niet bedenken of KISS heeft er een official licensed accessory van gemaakt. Maar een tijdritfiets moet toch zowat het merkwaardigste product zijn dat de KISS-kleuren draagt. 

Op de Sciacallo vind je zowel op het frame als op de wielen de facepaint iconen van Gene Simmons, Paul Stanley, Tommy Thayer en Eric Singer en op de dwarsbuis staat te lezen “This bike rocks”. Bovendien kan je ook nog extra de volle wielen van Sciacallo bestellen, met verwijzingen naar het album Rock & Roll Over. Vorige week kregen Gene Simmons en Paul Stanley als eersten hun eigen exemplaar overhandigd tijdens een live-show in de US.

Niet dat de rockers overwegen om aan triatlon te gaan doen. De link naar triatlon komt vooral van rockliefhebber en design director bij Sciacallo, Milan Skrecek. De KISS-superfan zorgde niet alleen voor de custom paint in de KISS-stijl, maar wou ook een fiets op de markt brengen die de strijd aan kan gaan met de gevestigde waarden. Met een superlicht full carbon frame én een stevige set-up lijkt hij daarin geslaagd te zijn. De Sciacallo Bacio komt met Dura Ace DI2, Rotor Carbon Q-Ring en Ceramic Speed bearings, maar je kan ook een goedkopere set-up kiezen.

De KISS triatlonfiets ziet er duur uit, maar de uiteindelijke prijs lijkt nog mee te vallen. De hierboven beschreven topversie heb je voor 8.699 dollar. De basisversie heb je voor 6.699 dollar. Je moet wel 45 dagen wachten op je bestelling en of er naar Europa verzonden wordt, is ons nog niet helemaal duidelijk. We zijn wel alvast benieuwd of we dit jaar in oktober in Kona tijdens de bike count een Sciacallo Bacio zien opduiken…

IronMan training, week 14-28: nog 100 dagen!

Triathlon-Blog 1 year 4 months ago
De eerste helft zit erop! Afgelopen vrijdag was het nog exact 100 dagen tot aan mijn hoofddoel van dit jaar, de IronMan in Maastricht.Toch wel even een momentje om bij stil te staan. Enerzijds realiseerde ik me dat de eerste 14 trainingsweken enorm snel voorbij zijn gevlogen en anderzijds heerste er zo’n gevoel van “het komt nu toch wel snel dichterbij”. Het zijn immers nog maar 8 weken tot aan mijn jaarlijkse hoogtestage, bij Romy beter bekend als zomervakantie, in de Franse Ardèche – ja ook de Mont Ventoux staat dit keer weer op de planning – en daarna nog slechts 3 taperweekjes tot aan die eerste zondag in augustus. 8 weken waarin er ook nog eens een aantal mooie wedstrijden zoals Bilzen (B), Maastricht, Keulen (D), en Weert op de planning staan.Ook een moment om, soms kritisch, nog eens terug de kijken naar mijn verrichtingen in deze ‘eerste helft’. Wat ging er goed en wat kan nog beter? Wat waren de eerste succesmomentjes en wat wil ik snel weer vergeten?Natuurlijk schrijf ik er bijna wekelijks over op mijn blog maar enkele hoogte- en dieptepunten – nou ja, zo diep waren ze ook weer niet – wil ik zeker nog een keertje met jullie delen (klik op de linkjes om nog eens terug te lezen). Weten jullie nog, de winderigeseizoensopening in Herderen (B), in Venlo mijnPR op de halve marathonmet slechts 1 seconde verbeterd, mijnnieuwe sponsorTriathlonaccessoires.nl, flinke progressie in het zwembad en op de fiets, de harde aanvaring met de glasplaat van onze salontafel,in de lappenmandén de plotselinge zorg voor mijn moeder? Oh ja, en omdat cijfertjes het ook altijd erg goed doen, hieronder nog wat leuke statistiekjes.Wat gebeurde er verder nog allemaal in de afgelopen week?Maandagavond begon ik de nieuwe trainingsweek met een lekkere interval/hardlooptraining. Hetzelfde format als een week eerder maar nu 4 i.p.v. 3 herhalingen. Na een warming-up van 15 minuten, waarbij ik mijn hartslag langzaam liet oplopen naar hoog in zone D2, volgenden een 4-tal sets van 3 minuten sub-max. + 3 minuten actieve rust in D2. Met een cooling-down in zone D1 maakte ik de 45 minuten rond. De 4 intervallen liep ik op vlak terrein en zonder continu op mijn Garmin horloge te kijken. Uitgangspunt was nl. om op gevoel van de eerste t/m de vierde herhaling een gelijk tempo te lopen. En dat lukte aardig! Achteraf las ik mijn tijden af en zag ik inderdaad bij elke herhaling een pace tussen de 4:04/km en 4:12/km."Wel kreeg ik die dag mijn nieuwe Cube Aerium af-fabriek geleverd en benutte ik die avond om hem verder af te monteren en juist af te stellen."Door wat overwerk en extra zorg voor mijn moeder - ze was die maandag dan eindelijk geopereerd aan haar enkel - laste ik dinsdag een extra dagje rust in. Wel kreeg ik die dag mijn nieuwe Cube Aerium af-fabriek geleverd en omdat mijn bikefitter mij van te voren al had voorzien van de juiste input benutte ik die avond om hem verder af te monteren en juist af te stellen. Zodoende kon ik hem de dag erna meteen tijdens de training gaan gebruiken. 's Woensdags werd het dan ook een rustige duurtraining op de fiets om de afstellingen nog wat verder te finetunen."...naar de vrijmarkt in Maastricht. Ondanks het koude weer was het er druk met koopjesjagers en ook wij tikten wat leuke prullaria op de kop."Donderdag was het Koningsdag en dus togen Romy en ik al vroeg op de dag samen met mijn zus en haar twee kids naar de vrijmarkt in Maastricht. Voor de Belgische lezers: Koningsdag is een nationale feestdag in het Koninkrijk der Nederlanden ter ere van de verjaardag van het staatshoofd. In alle delen van het Koninkrijk geldt dit voor de meeste werknemers als vrije dag en wordt het gevierd met verschillende festiviteiten, waaronder de vrijmarkten en het dragen van oranje kleding. Ondanks het koude weer was het er druk met koopjesjagers en ook wij tikten wat leuke prullaria op de kop.Maar Koninklijke verjaardag of niet, de trainingen gaan gewoon door!'s Middags bond ik dan ook de loopschoenen weer onder voor een lange duurtraining. Tussen de buien door - de luchten waren soms bijzonder dreigend - werden het 2 uurtjes en ongeveer 22 kilometer in zone D2. 's Avonds genoot ik samen met Romy nog van een lekkere Sushi-maaltijd en sloten we deze feestdag af met een mooi vuurwerk aan de oevers van de Maas."Koninklijke verjaardag of niet, de trainingen gaan gewoon door!"Omwille van het lange weekend - Romy had vrijdags ook nog vrij - toog ik pas om 11:00 uur richting het zwembad voor mijn wekelijkse, individuele duurtraining. Volgens mij was ik niet de enige die een uurtje langer was blijven liggen. Jemig, wat was het druk in het water. Zelfs in de snelle banen waar ikzelf ook altijd in zwem was het overvol. Zoveel 'hangers' aan de muur dat fatsoenlijk keren vaak erg lastig was. Maar goed, zo'n drukte heeft ook wel weer z'n voordeel want immers, in een wedstrijd krijg je vaak nog minder ruimte. Ik zwom mijn baantjes, 3.200m in totaal met een kern van 2.600m in Z2. Weer een 200 metertjes erbij sinds de vorige week. In de middag pakte ik weer de fiets voor een lange duurrit met een aantal tempoblokken in  langs het kanaal.Zaterdagmorgen stond weer de zwemtraining van de club op het programma. Een uurtje met een aantal lange intervallen in pyramide vorm, waarna ikzelf nog in duurvorm de 5.500m, mijn langste afstand tot nu toe aantikte. Na de zwemtraining pikte we mijn moeder op en genoten we samen met haar van het langverwachte zonnetje op het Vrijthof in Maastricht en tot slot van deze 14e trainingsweek reed in de avonduren in alle rust nog even de zonsondergang tegemoet. Heerlijk gewoon!"...als razende reporter, fotograaf en supporter voor Romy tijdens HeerlenStormt!"Of, eigenlijk, zondag holde ik ook nog wat metertjes weg. Alleen dit keer niet voor mezelf maar als razende reporter, fotograaf en supporter voor Romy tijdens HeerlenStormt!, een hindernisloop - jawel met heus modderbad - door het centrum van het Zuid-Limburgse Heerlen.Komend weekend staat het jaarlijkse (fiets)trainingsweekend van onze triathlon club voor de deur. Drie dagen lang kilometers maken in de Duitse Eifel. Het wordt eindelijk mooi weer en we hebben een mooie grote villa met BBQ en sauna geregeld dus plezier verzekerd! Hoe het daar is geweest, vertel ik uiteraard de volgende keer.

IronMan training, week 14-28: nog 100 dagen!

Triathlon-Blog 1 year 4 months ago
De eerste helft zit erop! Afgelopen vrijdag was het nog exact 100 dagen tot aan mijn hoofddoel van dit jaar, de IronMan in Maastricht.Toch wel even een momentje om bij stil te staan. Enerzijds realiseerde ik me dat de eerste 14 trainingsweken enorm snel voorbij zijn gevlogen en anderzijds heerste er zo’n gevoel van “het komt nu toch wel snel dichterbij”. Het zijn immers nog maar 8 weken tot aan mijn jaarlijkse hoogtestage, bij Romy beter bekend als zomervakantie, in de Franse Ardèche – ja ook de Mont Ventoux staat dit keer weer op de planning – en daarna nog slechts 3 taperweekjes tot aan die eerste zondag in augustus. 8 weken waarin er ook nog eens een aantal mooie wedstrijden zoals Bilzen (B), Maastricht, Keulen (D), en Weert op de planning staan.Ook een moment om, soms kritisch, nog eens terug de kijken naar mijn verrichtingen in deze ‘eerste helft’. Wat ging er goed en wat kan nog beter? Wat waren de eerste succesmomentjes en wat wil ik snel weer vergeten?Natuurlijk schrijf ik er bijna wekelijks over op mijn blog maar enkele hoogte- en dieptepunten – nou ja, zo diep waren ze ook weer niet – wil ik zeker nog een keertje met jullie delen (klik op de linkjes om nog eens terug te lezen). Weten jullie nog, de winderige seizoensopening in Herderen (B), in Venlo mijn PR op de halve marathon met slechts 1 seconde verbeterd, mijn nieuwe sponsor Triathlonaccessoires.nl, flinke progressie in het zwembad en op de fiets, de harde aanvaring met de glasplaat van onze salontafel, in de lappenmand én de plotselinge zorg voor mijn moeder? Oh ja, en omdat cijfertjes het ook altijd erg goed doen, hieronder nog wat leuke statistiekjes.   Wat gebeurde er verder nog allemaal in de afgelopen week?Maandagavond begon ik de nieuwe trainingsweek met een lekkere interval/hardlooptraining. Hetzelfde format als een week eerder maar nu 4 i.p.v. 3 herhalingen. Na een warming-up van 15 minuten, waarbij ik mijn hartslag langzaam liet oplopen naar hoog in zone D2, volgenden een 4-tal sets van 3 minuten sub-max. + 3 minuten actieve rust in D2. Met een cooling-down in zone D1 maakte ik de 45 minuten rond. De 4 intervallen liep ik op vlak terrein en zonder continu op mijn Garmin horloge te kijken. Uitgangspunt was nl. om op gevoel van de eerste t/m de vierde herhaling een gelijk tempo te lopen. En dat lukte aardig! Achteraf las ik mijn tijden af en zag ik inderdaad bij elke herhaling een pace tussen de 4:04/km en 4:12/km. "Wel kreeg ik die dag mijn nieuwe Cube Aerium af-fabriek geleverd en benutte ik die avond om hem verder af te monteren en juist af te stellen."Door wat overwerk en extra zorg voor mijn moeder - ze was die maandag dan eindelijk geopereerd aan haar enkel - laste ik dinsdag een extra dagje rust in. Wel kreeg ik die dag mijn nieuwe Cube Aerium af-fabriek geleverd en omdat mijn bikefitter mij van te voren al had voorzien van de juiste input benutte ik die avond om hem verder af te monteren en juist af te stellen. Zodoende kon ik hem de dag erna meteen tijdens de training gaan gebruiken. 's Woensdags werd het dan ook een rustige duurtraining op de fiets om de afstellingen nog wat verder te finetunen. "...naar de vrijmarkt in Maastricht. Ondanks het koude weer was het er druk met koopjesjagers en ook wij tikten wat leuke prullaria op de kop."Donderdag was het Koningsdag en dus togen Romy en ik al vroeg op de dag samen met mijn zus en haar twee kids naar de vrijmarkt in Maastricht. Voor de Belgische lezers: Koningsdag is een nationale feestdag in het Koninkrijk der Nederlanden ter ere van de verjaardag van het staatshoofd. In alle delen van het Koninkrijk geldt dit voor de meeste werknemers als vrije dag en wordt het gevierd met verschillende festiviteiten, waaronder de vrijmarkten en het dragen van oranje kleding. Ondanks het koude weer was het er druk met koopjesjagers en ook wij tikten wat leuke prullaria op de kop. Maar Koninklijke verjaardag of niet, de trainingen gaan gewoon door!'s Middags bond ik dan ook de loopschoenen weer onder voor een lange duurtraining. Tussen de buien door - de luchten waren soms bijzonder dreigend - werden het 2 uurtjes en ongeveer 22 kilometer in zone D2. 's Avonds genoot ik samen met Romy nog van een lekkere Sushi-maaltijd en sloten we deze feestdag af met een mooi vuurwerk aan de oevers van de Maas. "Koninklijke verjaardag of niet, de trainingen gaan gewoon door!"Omwille van het lange weekend - Romy had vrijdags ook nog vrij - toog ik pas om 11:00 uur richting het zwembad voor mijn wekelijkse, individuele duurtraining. Volgens mij was ik niet de enige die een uurtje langer was blijven liggen. Jemig, wat was het druk in het water. Zelfs in de snelle banen waar ikzelf ook altijd in zwem was het overvol. Zoveel 'hangers' aan de muur dat fatsoenlijk keren vaak erg lastig was. Maar goed, zo'n drukte heeft ook wel weer z'n voordeel want immers, in een wedstrijd krijg je vaak nog minder ruimte. Ik zwom mijn baantjes, 3.200m in totaal met een kern van 2.600m in Z2. Weer een 200 metertjes erbij sinds de vorige week. In de middag pakte ik weer de fiets voor een lange duurrit met een aantal tempoblokken in  langs het kanaal.Zaterdagmorgen stond weer de zwemtraining van de club op het programma. Een uurtje met een aantal lange intervallen in pyramide vorm, waarna ikzelf nog in duurvorm de 5.500m, mijn langste afstand tot nu toe aantikte. Na de zwemtraining pikte we mijn moeder op en genoten we samen met haar van het langverwachte zonnetje op het Vrijthof in Maastricht en tot slot van deze 14e trainingsweek reed in de avonduren in alle rust nog even de zonsondergang tegemoet. Heerlijk gewoon! "...als razende reporter, fotograaf en supporter voor Romy tijdens HeerlenStormt!"Of, eigenlijk, zondag holde ik ook nog wat metertjes weg. Alleen dit keer niet voor mezelf maar als razende reporter, fotograaf en supporter voor Romy tijdens HeerlenStormt!, een hindernisloop - jawel met heus modderbad - door het centrum van het Zuid-Limburgse Heerlen.Komend weekend staat het jaarlijkse (fiets)trainingsweekend van onze triathlon club voor de deur. Drie dagen lang kilometers maken in de Duitse Eifel. Het wordt eindelijk mooi weer en we hebben een mooie grote villa met BBQ en sauna geregeld dus plezier verzekerd! Hoe het daar is geweest, vertel ik uiteraard de volgende keer.

Unieke triatlon over lege autosnelweg

3athlon.be 1 year 4 months ago

Het fietsparcours wordt helemaal anders (foto: Jan Darthet)

Een snelweg met gloednieuw asfalt, kilometerslang geen auto te zien, alleen een hoop triatleten, kromgebogen over hun stuur… Over exact één maand is dat wat de Haventriatlon in Zeebrugge biedt aan zijn deelnemers. Door de uitgebreide wegwerkzaamheden in de regio moest de organisatie uitwijken naar een nieuw fietsparcours. Maar de Haventriatlon maakte van dat nadeel een voordeel. Op 3 juni mogen de triatleten namelijk als eersten de gloednieuwe A11 tussen Knokke en Brugge inwijden. 

Schitterende achtergrond (foto: Jan Darthet)

De Haventriatlon is de laatste jaren uitgegroeid tot een gezellige, drukbezette wedstrijd. Ook dit jaar zijn er al heel wat voorinschrijvingen voor de 6de editie, niet alleen voor de sprinttriatlon, waaraan je individueel en in trio kan deelnemen, maar ook voor de Havenloop en de jeugdtriatlon. Als je er op 3 juni wil bij zijn, dan is het zaak om je snel in te schrijven op haventriatlon.be.

De Haventriatlon 2017 is dit jaar Wedstrijd In De Kijker bij 3athlon.be en dat betekent dat je hier alles zal vinden in de aanloop naar en natuurlijk na afloop van de Haventriatlon. Vorig jaar wonnen Kris Coddens en Gina De Boeck in Zeebrugge, zoals je hier toen kon lezen.

Op 3 juni kan je al vanaf de ochtend terecht in Zeebrugge. Om 10 uur begint de Havenloop van 8 km en om 11 uur is er de start van de 16 km. Ook hier passeren de lopers het viaduct van de A11. Om 13 uur is er de jeugdtriatlon en om 15 u. gaat de Haventriatlon zelf van start, een sprinttriatlon met 500 meter zwemmen, 20 km fietsen en 5 km lopen.

Wegwijs in de sport (14)

transition.nl 1 year 4 months ago

Thomas Sijtsma hing in 2013 zijn voetbalkicksen aan de wilgen om een nieuw avontuur te starten. De triathlon, dat moest het worden. De journalist meldde zich aan bij Hellas in Utrecht en liet zich onderdompelen in de wereld van het zwemmen, fietsen en hardlopen. Met ons deelt hij zijn belevenissen in de sport. Atleten zetten hun fiets klaar […]

Het bericht Wegwijs in de sport (14) verscheen eerst op Transition.

Zwemlopen; Doornik; XTerra-races met zege Quintijn en Maud zesde; Renze en Mohammad – WTJ 479

3athlon.nl 1 year 4 months ago

 

DINSDAG – Zoveel uitslagen, dan laat je wel eens een steekje vallen. De korte afstand zwemloop in en rond zwembad De Hoge Bomen te Naaldwijk was bij de dames niet gewonnen door Diana Gram, maar de vier seconden snellere Jacqueline Spruijt. Waarvan akte. Nog een andere zwemloop, die van Haastrecht werd afgelopen vrijdag gewonnen door Bart Witzier en Astrid van der Born.

Verder wilden we te snel zijn met het BK Teamtriathlon  in Doornik/Tournai. Terwijl collega Hans Cleemput nog van een welverdiende pint genoot, probeerden wij de uitslagen te doorgronden. Uitslagenjournalistiek, zoals Edo van der Meer het snerend noemt. Hij heeft gelijk, maar in de snelle social media wereld is ook WTJ’s schrijven een vorm van topsport. Dit keer was Edo zelf benadeeld, want zijn SMO Specialized team eindigde (uiteraard) veel hoger dan de maandag gemelde klassering. Het team met Edo en ook Jorik van Egdom en Donald Hillebregt stond wel degelijk bij de eindafrekening als derde. Daarmee alle vijf de Nederlandse mannen op het podium, niet gek dus. En om compleet te zijn, meldden we dat Maya Kingma met TRIGT tweede was geworden. Dat klopt niet, Maya komt bij onze zuiderburen normaliter uit voor SMO Specialized, maar ze nam na Arnhem een dagje rust.

Nu we toch bezig zijn met correcties: Pim Veeger was net als partner Marijke, wel degelijk winnaar in  zijn agegroup. Daarvan is bijgaande foto het beste bewijs.

XTerra is toch wel een wijd verbreid circuit geworden. Afgelopen weekeinde begonnen de moddervreters in Langkawi, de bekende sportplaats in Malaysia. Ozzie Ben Allen won voor het tweede jaar op rij. Bij de vrouwen is de Oostenrijkse Carina Wasle momenteel ongenaakbaar. Opvallend dat met de race in Griekenland een dag erna het aantal Europeanen op Langkawi best groot was. Na Wasle volgden de francaise Myriam Guillot en de Britse Jacqui Slack, die ook al heel wat jaartjes in het crosstriathlon circuit meedraait. Eén Nederlandse aldaar. Kathy Keiser werd dertiende bij de vrouwen, ook al deed ze er dan 4.11 uur langer over dan Wasle. Wel 1e bij D45.

In Vouliagmeni, Griekenland waren de andere XTerra-toppers bijeen. Klopte Roger Serrano (triatleet met afschrikwekkende baard zodat ie eruit ziet als een Griekse God) vorig jaar zijn landgenoot en topfavoriet Ruben Ruzafa, nu trok de tweevoudig XTerra-Champ het weer recht. De Tjechische Helena Erbenova klopte vate rivale de Hongaarse Brigitte Poor. Onze Maud Golsteyn werd zesde dertien minuten na Erbenova, die ooit een jaar geschorst werd vanwege de verkeerde vitamientjes. Maud genoot van de prachtige zee, de zon en het geweldige fiets- en loopparcours. ,,Helaas geen superrace. Daags voor de race maagproblemen en overgegeven. Te weinig energie voor zo’n zware race, wel doorgezet. Volgend jaar zeker terug.’’ Lars kampte met dezelfde maagproblemen en bleef aan de kant staan. Nederlands succes was er wel met Quirijn Waaijenberg, die de sprint afstand won. Vader Mark werd vijfde en snelste M50 op de sprint, waar vooral veel Grieken aan meededen. Of de Tjech Jan Kubicek zich heeft naturaliseren tot Nederlander was niet helemaal duidelijk. Hij werd 17e en kwam uit onder ‘The Netherlands’.

In Croatië begon het seizoen ook met de zogeheten Marco Polo Challenge over Olympische afstand in Korcula. De Italiaan Jacopo Butturini won, de Amsterdammer Gregor Bulat werd 25e. In de American Cup-race in het Ecuadoraanse Salinas eindigde het Arubaanse talent Renze Postma als achtste. Mohammad Masoo (toch ook een beetje van ons), was naar Subic Bay op de Phillipijnen afgereisd. Hij werd twintigste in deze ITU Asian Cup-race. Winnaars in deze wedstrijden waren een Colombiaanse en Japanse triatleet respectievelijk Carlos Javier Quinchara en Ryousuke Maeda. Over Japan gesproken. Een week eerder hadden zij hun grootste wedstrijd de Strongman. Even oud als Almere en steevast met 1700 deelnemers (en een enorme wachtlijst) op de lange afstand. Geen echte hele. Er wordt iets langer gezwommen, 150 kilometer gefietst en wel een marathon gelopen. Kiwi Cameron Brown keerde twintig jaar na zijn laatste deelname terug naar Miyakojima op het eiland Okinawa. Brown kwam, zag en overwon. Zeven minuten later was de Duitser Simon Jung tweede. Een minder internationaal veld bij de vrouwen met drie keer Japan (en dus onleesbare tekens) vooraan. Ook nog van vorige week, die Chia Sardinia halve, waar Jan Frodeno de eerste klap uitdeelde aan onder meer Alberto Casadei en Jonathan Ciavattella. De Deense Camilla Pedersen was de Italiaanse concurrentie eveneens de baas. Enige Nederlandse was Sandra Kerstens op een 22e plaats op 2.20 uur van de Deense. Judith van Eijk werd 17e op de sprint-afstand op het Italiaanse eiland.

En morgen? Morgen is er gewoon weer een wedstrijd namelijk de zwemloop in het Amsterdamse Flevoparkbad. Tri- en duathlon is een niet meer te stoppen trein. Stap in en hou je goed vast. Daar gaan we!!!!!!

Belgen domineren opnieuw in Douai

3athlon.be 1 year 4 months ago

Traditioneel kleurt de long distance duatlon van Douai erg Belgisch. Het Franse stadje in Nord-Pas-De-Calais ligt op een halfuurtje van Kortrijk. De laatste jaren domineren de Belgen in Douai. En dat was dit jaar niet anders. Deborah Ghyselen zorgde bij de vrouwen al voor de zesde Belgische zege op rij. Koen Maris won er vorig jaar bij de mannen en was er nu ook dichtbij maar hij moest de duimen leggen tegen temporijder Hans Van den Buverie, die weer helemaal de oude blijkt te zijn. Voor twee andere Belgen liep het een stuk minder goed af.

Hans Van den Buverie knalt weg op de fiets (foto: Carine Jansseune)

Na de zware valpartij in de tijdrit in Oostende vorig jaar moest Hans Van den Buverie een hele tijd revalideren en het is dan altijd maar de vraag of je na een lange periode van training alweer al je vroegere kracht kan aanspreken. In Douai was het antwoord volmondig “ja” op die vraag. Hans vaagde iedereen weg in een indrukwekkende fietsproef.

Twee gebroken sleutelbenen

Jochen Neyrinck voor de valpartij in Douai (foto: Carine Jansseune)

We waren zeer benieuwd naar wat die andere comeback-kid Jochen Neyrinck had kunnen inbrengen tegen de atleet van 12BO4. Maar Jochen bleef nog maar eens niet gespaard van pech. Nadat eerder Tijs Billemon al gevallen was op de Noord-Franse wegen en zijn sleutelbeen brak, ging ook Jochen Neyrinck op de fiets tegen de vlakte. Jochen brak eveneens zijn sleutelbeen, maar de ontgoocheling zal wellicht groter geweest zijn dan de pijn. Jochen was immers aan een sterke wedstrijd bezig en wisselde na een goeie eerste run samen met Koen Maris en de Fransman Julien Dequidt aan kop van de wedstrijd na 41’15 over de eerste 12 km.

Eens op de fiets ging het gashendel bij Van den Buverie volledig op. Tijdens de 90 km fietsen zette hij Koen Maris op meer dan drie minuten. De rest volgde op acht minuten en meer. En Van Den Buverie had blijkbaar nog energie over, want in de slotrun van 10 km zette hij ook nog eens de snelste looptijd neer. Goed voor een indrukwekkende zege. Tweede werd ex-wereldkampioen (en nu winnaar bij de masters) Koen Maris. Fransen Stephane De Paula en Antoine Saison werden drie en vier, vlak voor Sam Billemon, die een oprukkende Jan Meysmans nog net voor bleef.

Koen Maris in de kopgroep in de eerste run (foto: Carine Jansseune)

Kwartier voorsprong

Bij de vrouwen wisselde Deborah Ghyselen als derde, maar net als Van Den Buverie was ook Deborah een klasse te sterk op de fiets. De ETZ-atlete won in 4u09’57. Pas veertien (14!) minuten later kwam de Francaise Bénédicte Blanc als tweede over de streep. Sylvie Quitot werd derde. “Mijn eerste run ging redelijk goed, hoewel ik in de eerste loopronde wat last had van mijn milt. In de tweede ronde kwam ik er door en ik wisselde als derde. Op de fiets kreeg ik de leidsters al snel te pakken. Ondanks de stevige wind kon ik de leidersplaats vlot vasthouden. De tweede run was wat pijnlijker voor de voetjes, maar ik won toch met bijna een kwartier voorsprong,” aldus een blije Deborah.

 

Hoogdag in Doornik; Marijke wint op Mallorca; Deventer, Westland, Arnhem en Yvonne – WTJ 478

3athlon.nl 1 year 4 months ago

MAANDAG – Terwijl we niet eens alle weekend-wedstrijden hebben verwerkt, was het vandaag in veel landen ook gewoon een dag vol sportevenementen. Niet in ons land, daar komt de Dag van de Arbeid niet echt van de grond. Wel bij onze zuiderburen, waar haast traditiegetrouw op de eerste meidag het Belgische kampioenschap ploegentriathlon plaats vindt. Doornik was wederom strijdtoneel van deze Super Monday of Hoogdag, zoals het daar algemeen genoemd wordt. Van wat we tot dusverre begrepen hebben is vooral ATRIAC op dreef. Winst bij de mannen, vrouwen en masters, want kan de Antwerpse formatie zich nog meer wensen? Bij de mannen liet de formatie met Sven Strijk, Tom Mets, Leander Dircken, Koen Veramme, Thomas de Vleeschouwer, Yeray Luxem en Wouter van der Mast de grote favorieten KTT Zamaro-Willier met Marco Akershoek in de gelederen achter zich. LTTD 1 met onder meer Tim Brydenbach en Stijn Goris behaalde de derde plaats.

Bij de vrouwen werden achter Atriac met Katrien Verstuyft de teams van Trigt Arena Fuji CBD met Maya Kingma en SPTC tweede en derde. Dat laatste team was bijzonder, want daarin kwam niet alleen Kirsten Nuyes uit maar vierde Maaike Caelers na een jaar afwezigheid een geweldige terugkeer. Meteen op het podium, wie had dat kunnen denken? Hadden we in Arnhem 252 teams bijeen, onze zuiderburen deden daar met 167 teams niet voor onder.

Naast de vijf genoemde Nederlanders op het podium deden voor SMO-Specialized van Nederlandse zijde Jorik van Egdom, Edo van der Meer en Donald Hillebregt daags na Arnhem mee. Voor zover we uit de uitslagen wijs kunnen, menen we dat deze Belgisch-Hollandse formatie 20e geworden is. We weten wel dat de Brugse teams gezamenlijk over de finish zijn gekomen als ultiem eerbetoon aan hun omgekomen makker Kenneth Neyt, voor wie komende zaterdag de uitvaartdienst wordt gehouden.

Dan was ook op het Spaanse eiland Mallorca op de Dia de Trabajo de traditionele voorwedstrijd op de 70.3 Ironman later deze maand. Ferrer Hotels organiseert vanuit Can Picafort een Olympische afstand-race. De winst ging naar de Spanjaard Miguel Angel Fidalgo met de Brit Sean Donnelly en Biel Oliver Ramon uit Spanje naast hem op het podium. De Spaanse topzwemster Xisca Tous Servera was een minuut sneller dan favoriete Tine Holst. Zevende in totaal en – uiteraard winnares D60 – was Marijke Zeekant op zeventien minuutjes van de winnares. Partner Pim Veeger werd tweede bij de mannen 50. Leuk D60-podium trouwens met Regina Homan op zilver. Mooi weer, ook daar! En voor Marijke een mooie aanzet naar hopelijk een wereldtitel in Rotterdam.

Kunnen we toch even terug naar het weekeinde? Jazeker. Want ook de sprint triathlon van Deventer laten we niet achterwege. Triami durfde het aan om op Super Sunday hun wedstrijdje te houden. Niks aan de hand hoor, want ook in de Koekstad waren 200 triatleten op de been. Jorn Knops, wielrenner en man van Giant-Shimano/Sunweb, maakte indruk met zijn eerste triathlonzege. Waarschijnlijk had Pim Bakker gewonnen als hij niet een stukje te veel parcours had meegenomen. Als telt niet. Sven Duits was derde. Het podium bij de vrouwen was gevuld met ded Hattemse Marie Klein (in training voor een hele), Anke Meulendijks en Nikke Olde Monnikhof, vorige week nog winnares in Ijsselmuiden.

Maarten Bakker en Marianne Goijert waren succesvol in de allereerste Westlandse zwemloop. De korte afstand ging naar Michel de Gier en Diana Gram. Leuk, knus evenement erbij. Ga door!

foto Christie Brouwer

Terug nog even naar Arnhem. Social media raakt overspoelt met kleurrijke foto’s  van vrolijke teams, die met elkaar de strijd aangingen tegen het prachtige decor van de Rijnstad. Als het weer meewerkt, als de organisatie staat als een huis, als werkelijk iedereen zijn individuele belang uitschakelt voor het clubbelang. Ja, dan heb je een dijk van een evenement. Enige puntje wat ik nog zou kunnen verzinnen is het gegeven dat triathlon toch vooral een doe-sport is. Al die triatleten zo in de weer zien, geeft vooral kriebels om er zelf tussen te staan. De ambiance was er in Arnhem niet minder om en teams, die klaar waren bleven om de anderen aan te moedigen. Toch zou ik er nog best eens een thema-avondje aan willen wijden om toeschouwersaantallen à la Roth en Hamburg ooit ook in ons land te halen. Suggesties zijn altijd welkom.

Noemden we gisteren de winnende teams, de namen van de teamleden horen hier (wat mij betreft) ook thuis. Hier zijn ze. Bij de mannen: Eredivisie: Squadra Eindhoven met Menno Koolhaas, Marco van der Stel, Jimmy Kershaw, Tim van Hemel en Neal van Vaerenberghe. Eerste Divisie: EDO Sports 2 met Jelle van Lanen, Bart Candel. 2e Divisie Noord: Triade Zwolle met Han-Peter Lucas, Oscar Torres Fernandez, Tim Hezemans en Geert-Jan Vos. 2e Divisie Zuid: TV Weert met Juul van der Kruijs, Roel Wijnands, Remco de Veen en Joey Ubachs. 3e Divisie Noord: IZGS Haarlem met Albert Kremer, Maarten van Rijn, Melvin Welsink en Tim Vreeburg. 3e Divisie Zuid: TTL Leidschendam met Oscar Sebel, Arthur van der Sande, Jan Vermond en Bas Haaring. 4e Divisie Noord: Kijani 2 Beesd met Henry Piek, Anton Theo Borger, Peter van Liempt en landskampioen 2010 Stefan van Thiel. 4e Divisie Zuid: EDO Sports 3 met Tom Penders, Ben van Oeveren en Sander Smeets.

Vrouwen: Eredivisie: Ferro Mosae met Rani Skrabanja, Danne Boterenbrood, Maya Kingma en Sarissa de Vries. Eerste Divisie: Triteam Groningen 2 met Franciska Schutter, Fenna Heijnen, Carin Ceelaert en Nienke Vlak. 2e Divisie Noord: Triteam Groningen 3 met Marieke van de Zee, Lydwien Wilbers, Karla Schipper en Jorinde van der Laan. 2e Divisie Zuid: Cerberus Nijmegen met Sylvia van Breda, Rinske Platvoet, Irene van Opstal, Meggy Keereweer. De Arnhemse Uitdaging een estafette-triathlon werd gewonnen door de Falcons, zijnde Rik Evenboer, Wouter Baljet en Koen Heuvelmans. 3athlon.nl wil er ook voor triatleten uit de lagere regionen zijn, dus daarom vonden we de vermelding van al deze kanjers wel op hun plaats.

Morgen meer over de bibberkoude race in Ober Grafendorf. Slechts 12,7 graden was het water. Commentaar van latere winnares Yvonne van Vlerken: ,,Ich bin schon lange dabei, aber in einem sok alten Wasser war ich noch nie schwimmen.’’ Ook de XTerra’s komen dan aan bod. Maud Golsteyn werd zesde in de XTerra Greece te Vouliagmeni, dat verklappen we alvast.

Hopelijk geen races op dinsdag ‘de-dag-na-de-dag-van-de-arbeid’ erbij, anders halen we ons achterstandje nooit in.

Atriac Antwerpen pakt de dubbel op het BK ploegen

3athlon.be 1 year 4 months ago

Atriac Antwerpen heeft een topdag beleefd in Doornik. Bij de vrouwen was de Antwerpse ploeg topfavoriet, bij de mannen hoorden ze tot een uitgebreider kransje podiumkandidaten. Wat een spannend verloop van de allereerste open water triatlon van het nieuwe seizoen, het BK ploegen maandag 1 mei in Doornik. Het werd voor de coaches en de atleten constant rekenen, met 4 miliseconden die de beslissing brachten over zilver en brons bij de vrouwen als toppunt. 

Atriac had blijkbaar lessen getrokken uit de eerste T3 wedstrijd in Herderen waar ze na de 750 meter zwemmen al een te grote achterstand telden om nog mee te spelen voor de podiumplaatsen. Deze keer gingen de Antwerpenaren wel snel van start. Het zwemmen in Doornik was 500 meter, voor het eerst dit seizoen in open water. Bij de topploegen lagen de zwemtijden erg dicht bij elkaar. Topfavorieten KTT-Zamaro-Wilier legden de lat hoog met 7’16, maar Atriac (7’19), SMO-Specialized (7’24), LTTD-Oilservice (7’17), Accent Tribe (7’27) en TRIGT Arena Fuji CBD (7’28) volgden binnen 12 seconden.

Het verschil zou uiteindelijk gemaakt worden in het fietsen. De tijden van Atriac, KTT en SMO bleven nog enigszins in elkaars buurt, maar LTTD was al 38 seconden trager en de andere favorieten moesten meer dan een minuut toestaan op de Antwerpenaren. Door de ploegentijdritformule bleef het constant rekenen, maar na de aankomsten van Atriac, KTT en SMO was snel duidelijk dat de titel naar Antwerpen ging. Atriac haalde het in 1u03’40. Zij waren één van de eerste topploegen over de streep omdat ze als vijf na laatste ploeg van start waren gegaan. Eens over de finish was het nagelbijtend aftellen. Toen KTT Zamaro Wilier 24 seconden langer over het parcours deden, wist Atriac dat het alleen nog van titelverdedigers SMO-Specialized zou afhangen. Die deden 1u04’24 over de sprinttriatlon. Goud dus voor Atriac, met Tom Mets, Koen Veramme, Sven Strijk, Lander Dircken, Wouter Vander Mast, Thomas De Vleeschouwer en Yeray Luxem. Het zilver was voor KTT en het brons voor SMO.

Voor Atriac was de titel niet evident, vertelde Wouter Vander Mast ons. “Door het mindere resultaat van vorig jaar moesten we nu als eerste van de topploegen starten. En waar de concurrenten dus wel een mikpunt hadden aan onze richttijden, vaarden wij blind. Gelukkig hield speaker Gert-Jan D’haene ons goed op de hoogte van de tussentijden. En we hadden een geoliede machine, zeker in het fietsen.

Het draaide perfect rond, nadat we ook al een sterke zwemproef hadden. Lander Dircken ging even te snel waardoor Yeray Luxem kort even moest lossen, maar we konden hem er terug bij brengen, want we hadden op voorhand afgesproken om niemand te laten vallen voor het lopen. Maar onze beste zet was om in het lopen te focussen op een snellere tweede ronde. Daarin hebben we echt het verschil gemaakt. Sven moest daarin wel afhaken na een goeie fietsproef. En in de slotfase moest ook Thomas lossen, maar hij finishte uiteindelijk op slechts honderd meter van de rest. En dan was het wel erg leuk aftellen elke keer, met een serieuze ontlading toen nog voor de aankomst van SMO-Specialized duidelijk werd dat we de titel pakten. Deze doet dubbel zo veel deugd, al zijn we er erg diep voor moeten gaan,” aldus Wouter.

Jonge garde vergeet te sprinten

Bij de dames hielden de jonge talentjes van het 185-Sportoase-Vaillant team er mee de spanning in. Met 7’19 zette de jonge garde van Marc Herremans in het zwemmen de toon, maar Atriac volgde op slechts 1 seconde… Zwemtijden waarop heel wat mannenteams later de tanden zouden stukbijten. In het fietsen bleven de verschillen klein. Atriac leek afstand te gaan nemen, maar de meisjes van de Sterke Peer Triatlon Club gaven slechts 13 seconden toe. In het lopen kregen Kirsten Nuyes, Hanne De Vet en Maaike Caelers het wat moeilijker en jammer genoeg sprintten ze niet over de streep want met een exact verschil van 4 miliseconden verloren ze de zilveren medaille aan de snelle loopsters van thuisploeg TRIGT. Atriac, met Katrien Verstuyft, Valerie Barthelemy, Christine Verdonck, Jolien Vermeylen en Sara Van De Vel, bleek uiteindelijk de snelste ploeg in 1u12’07. Op 1’55 volgden TRIGT en SPTC.

Het meest emotionele moment vond plaats net voor de grote finale van de toppers. Het Triatlon Brugge Team kwam met verschillende ploegen samen over de streep, als eerbetoon aan hun vrijdag overleden ploeggenoot Kenneth Neyt.

Later deze week krijgt u van onze redacteur (en speaker) ter plaatse, Gert-Jan D’haene, nog een uitgebreid verslag en sfeerimpressies, ook van het verloop van de eerste T3 Team Series wedstrijd van de 2de divisie.

Pages