Nieuws van de Nederlandstalige nieuwssites

#Roadinroth

Gert-Jan D'Haene 1 year 8 months ago
Roth - We zijn stillaan aangekomen in de laatste episode van deze rit richting Challenge Roth. Gisteren trok ik al eens richting het spektakel om de smaak alvast eens te pakken te krijgen. Op voorhand: veel verteld, veel bekeken, vaak geluisterd en nu was het volle bak ontdekken. Die arena, in volle opbouw, het laat bij mij de inspiratie de vrije loop over wat als en wat kan... De solarberg ligt er nog verlaten bij maar heet dat geen stilte voor de storm? Het centrum van Roth heeft nog eerder iets van een gezellig samenzijn maar morgen, dan kan het heuse festijn beginnen... hun jaarlijkse hoogmis waar ik morgen een van de figuranten mag zijn.


Ondertussen ben ik terug in mijn eigen uitvalsbasis, die laatste procentjes van de batterij opladen. Mijn bolide heb ik moeten achterlaten in een doolhof vol rubber, aerodinamisch carbon en perfect afgestelde shifters, die zie ik morgenvroeg alvast weer terug. Ook de laatste aanwijzingen van coach Cipo zijn opgeslaan en die belofte met m'n copain is ook nog eens opgerakeld: genieten! Maar genieten doe ik nu nog even van die rust rondom mij die me wel niet kan weerhouden om geregeld af te dwalen naar die dag van morgen.


Morgen is zo een dag waar je terug dat gevecht met jezelf aangaat, op die dag begeef je je tussen die waanzinnige massa maar toch ben je alleen. Het ene uur waan je jezelf de grote verrassing van de dag terwijl je een fractie later het gevoel hebt die superbenen achtergelaten te hebben op de vorige heuvel. Maar met wat geluk raap je ze later terug op bij de volgende doortocht. 'Doorzetten, niet afgeven, blijven gaan' zullen woorden zijn die morgen als een platenspeler door mijn hoofd zullen razen. 'Wat doe ik hier, waar ben je mee bezig,' ... zijn dan ook verzen die ik zo snel mogelijk in de prullenmand zal deponeren.


Een jaar is het geleden dat ik op die knop klikte. Nog geen minuut later ging de bel op m'n ipad wat aangeeft dat een mail zonet is binnengekomen. 'Congratulations' , alsof ik morgen al niet meer moest starten en meteen mijn medaille mocht afhalen. Maar niets is minder waar en goed ook. Tussen die muisklik en morgen ging heel wat arbeid aan gepaard. Alleen op pad of in groep trokken we er op uit, allen streven naar dat ultieme doel. Morgen jongens hebben we zelf die kers op zak en die taart staat aan finishlijn te wachten want rode loper ligt daar niet voor niets...


Voor nu, bedankt om dit verhaal te volgen. Hopelijk de volgende episode met een prachtig slot. Bedankt en slaapwel!









Frysman, maar ook Wormerland, Hardenberge, Utrecht en Gasselterveld – WTJ 538

3athlon.nl 1 year 8 months ago

 

VRIJDAG – Liever dood dan slaaf. Hadden we het met de Franse race in Valence over ‘op eigen kracht’ zich ontwikkelen. Eigenlijk geldt dat ook voor de Frysman. Hoeveel eerder pogingen om een hele op te zetten zijn er al niet geweest in Nederland? Frysman overleeft het. Uniek vanwege het zwemmen in het grootste meer van Nederland, eigenzinnig water met korte golfslag, soms ruw, soms kalm. Maar respect hebben voor de Suydersee. Dan 180 kilometer fietsen door Gaasterland, het door ijstijd geglooide landschap voor vier rondjes en dan eindigen bij It Rea Klif, een brok historie voor de Friezen. Die on-Nederlandse klifrotsen worden tijdens de marathon liefst zes keer bedwongen. In de laatste toer buigen de deelnemers af om over het Friese tapijt te finishen bij de gedenksteen met opschrift: Leaver dea as Slaef. Dat is wat de 150 triatleten uit het water helpt. Negen van hen gaan voor wat Friezen zo fraai omschrijven als een ‘Trijkje’ oftewel alle drie de edities Frysman de finish halen.

Het evenement wordt steeds internationaler met 15 Belgen, 7 Duitsers, 1 Zweed (globetrotter Wim Timmermans), 1 Noor, 1 Spanjaard en 1 Sloveen. In de eerste jaren Almere waren er minder nationaliteiten (dit jaar 53 overigens…). Stefan van der Pal is dé Frysman van vorig jaar, hij komt natuurlijk terug en krijgt opnieuw met de nummer drie van vorig jaar te maken: Ramon van der Wilde. Wie maken verder kans? Michel Besseling, Jacob Veenstra, Samme Steenstra, Joël Cox en Gerard Terwisscha bijvoorbeeld. Bij de vrouwen neemt titelverdedigster Geke Venema het op tegen Leonie Verstegen, Yvonne Troost en Christel Muis.

Uiteraard blijven we zaterdag optimaal op de hoogte nu Ruud de Haan terug is naar zijn roots en samen met Groninger Henk Kooi alle Frysmannen binnen praat. Dat Willem uiteindelijk de meest voorkomende naam is onder de deelnemers en de HeldenHelpers maakt schrijver dezes ook een beetje trots. Zondagavond heet de aflevering Willems Triathlon Journaal.

We sluiten af met een slogan, die ook alleen maar door Friezen bedacht kan worden. Frysman – moaier wurdt in triathlon net! 

Masso terug naar zijn trainingsomgeving

Zaterdag ook de allereerste M5 triathlon Wormerland (met Dennis Looze in de organisatie) met meteen een puik veld. Tanya ten Velden, Lucienne Groenendijk, Corine Nelen, Marijke Zeekant in de eerste wave van liefst 77 vrouwen, die om 13 uur de spits afbijten. Een uur later de snelle mannen  met Nieuwe Niedorp winnaar Milan Brons als topfavoriet en Diederik Scheltinga, Rinse van den Ouweelen en Mohamad Masso als uitdagers. Mohamad woonde en trainde tot een jaar geleden in de omgeving Wormerland en keert graag terug in het gebied waar hij zo goed werd opgevangen.

Han Peter Lucas en Jorieke Casteleijn keren zaterdag graag terug naar Hardenberg voor de 2e Dion triathlon. Is het water in Wormerland 19,7 graden, in de Vecht bij Hardenberg komt het kwik inmiddels tot 20,6 graden. Vanaf 11 uur zijn er vijf series: twee op de kwart, drie op de 1/8e. Na het zwemmen in De Vecht en fietsen door de Marslanden en Collendoorn komen de lopers langs de wildwaterkanobaan, die ook in de Vecht ligt. De finish ligt bij de Opgang. Het team onder leiding van Gert Swankhuisen is er klaar voor.

Druk wordt het zondag in Utrecht voor de stadstriathlon. Hoewel? Het speelt zich allemaal af in en rond de Strijkviertelplas net buiten de Domstad. Favorieten in de stad van de bitterballen zijn Leo Gödde (vorig jaar winnaar van de sprint) en Esther Buurman, Concetta Pichierri en…Mirjam Weerd. Ze is op vakantie in Nederland en pakt wat wedstrijden mee. Als nieuwe formule hanteert de organisatie de bedrijventeams.

Zwemmen in turquoise water

Zondag houdt Sport4Nature samen met Run-Forest-Run in Gasselterveld een crosstriathlon. Drie afstanden van een sprookjesachtige, avontuurlijke triathlon. Waarom dat eerste? Welnu het zwemmen is in een turquoise gekleurd meer, de mountainbike route gaat langs Gieten en behoort tot de zwaarste trails in Nederland en het lopen gaat eveneens over de MTB-route. Ontspannen, laagdrempelig, genieten. Dat zijn de toverwoorden van deze nieuwe crosstriathlon.

We ronden af met de melding dat naast Frysman, Frankfurt en Roth er nog liefst zeven hele triathlons zijn op de wereld: Altriman (F), Stone Brixia Man (I), Laponia Tri Gullivare (S), HITS Hudson Valley (USA), The Bastion (GB), Vitoria-Gasteiz (E) en Canada Man XTreme (CAN).

Tenslotte is er op ITU-gebied de paratriathlon in Iseo-Franciacorta met bij de visueel gehandicapte deelnemers Jeroen van Waardenburg. De volgende ETU-Cup na Holten dient zich ook weer aan. In Tartu, Estland zijn van TeamNL alleen Donald Hillebregt en Rani Skrabanja present.

Wij van de redactie 3athlon.nl wensen iedereen een prachtig tweede juliweekeind en zijn benieuwd met wie we zondagavond uit kunnen pakken!

Ciao.

Ironman Maastricht in het dal; Almere in de lift

transition.nl 1 year 8 months ago

MAASTRICHT – ALMERE – De derde editie van de Ironman Maastricht staat momenteel nog aardig in de min ten opzichte van vorig jaar. Toen trok de wedstrijd zo’n tweeduizend deelnemers, nu – één maand voor de wedstrijd – staat de teller nog maar op twaalfhonderd. De daling van 40 procent is volgens de organisatie vooral […]

Het bericht Ironman Maastricht in het dal; Almere in de lift verscheen eerst op Transition.

Road in roth 2017

Gert-Jan D'Haene 1 year 8 months ago
PETERSAURACH - 09.30 's morgens... De Challenge Roth komt steeds dichterbij: 32 km op precies te zijn, 2 dagen om exact te zijn. Is Petersaurach een bewuste keuze als uitvalsbasis de komende dagen? Neen. Is het een goede keuze? Helemaal! Deze morgen gaat de wekker, ik kijk door het raam en zie uitgestrekte grasvelden en bomen in volle bloei die elkaar proberen te overtreffen. Die lichte regenval neem ik er met graagte bij, beter vandaag dan zondag. Van de Rothgekte is hier helemaal geen sprake en neen, dat stoort me niet. Mij terugtrekken in volle rust, het is voor mij de perfecte voorbereiding. Zo meteen ga ik wel even die gekte opzoeken en de sfeer opsnuiven. Een voorproefje van wat er mij zondag zal te wachten staan en misschien wel een hoogdag in mijn nog jonge carrière binnen deze wereld. Ik had gisteren mijn vaste trainingspartner aan de lijn die duidelijk onder de indruk was van de arena waar wij zondag worden ontvangen. Een vorm van enthousiasme waar hij doorgaans ietwat voorzichtig met omgaat, het moet dus echt wel de moeite zijn. Eigenlijk klinkt trainingspartner ietwat te afstandelijk voor de rol die deze man de voorbije jaren gespeeld heeft in mijn weg binnen de triathlon. Daarom wil ik van deze blog ook gebruik maken een dankwoord te richten naar de man die alles vanop de eerste rij heeft mogen en moeten volgen.

Bram was de man die me in mijn eerste seizoen als triathleet onder z'n goede nam. Hij was al jaren een van de poulains van Stijn 'Cipo' Demeulemeester en ik was gloednieuw in de bende. Ondertussen zijn we vier jaar later en samen trokken we richting 2 IRONMAN's , 5 halve triathlons en weet ik nog wat allemaal precies heen. De talloze kilometers naast elkaar op de fiets, de vele uren al lopend en die massale zwemmeters in de voeten optellen zal ik jullie besparen alleen al om straks geen verantwoording te moeten afleggen tegenover de vrouw des huizes... Dat we heel wat tijd samen doorbrachten staat als een paal boven water en dat de gespreksonderwerpen dan ook heel uiteenlopend waren hoeft geen verdere verbazing op te wekken. Dat de peptalk er op tijd en stond aan te pas kwam was dan weer een essentieel gegeven binnen de aanloop naar deze wedstrijd. Zondag staan we terug samen aan de start en deze keer is onze grootmeester 'Cipo' er ook bij en dat als atleet.

De Challenge Roth belooft groots te worden, daar hadden beelden van voorgaande jaren ons al van overtuigd. Misschien mag het wel groots worden op onze eigen manier. Dat zullen we zondag weten aan de finishlijn. Maar laat ons alvast niet vergeten te genieten: genieten van het moment, genieten van die waanzinnige sfeer, genieten van die fameuze prestatie. Genieten zoals we de voorgaande jaren deden en elkaar bleven herinneren dit niet te vergeten. Bij deze... merci!

#roadinroth

Gert-Jan D'Haene 1 year 8 months ago
PETERSAURACH - 09.30 's morgens... De Challenge Roth komt steeds dichterbij: 32 km op precies te zijn, 2 dagen om exact te zijn. Is Petersaurach een bewuste keuze als uitvalsbasis de komende dagen? Neen. Is het een goede keuze? Helemaal! Deze morgen gaat de wekker, ik kijk door het raam en zie uitgestrekte grasvelden en bomen in volle bloei die elkaar proberen te overtreffen. Die lichte regenval neem ik er met graagte bij, beter vandaag dan zondag. Van de Rothgekte is hier helemaal geen sprake en neen, dat stoort me niet. Mij terugtrekken in volle rust, het is voor mij de perfecte voorbereiding. Zo meteen ga ik wel even die gekte opzoeken en de sfeer opsnuiven. Een voorproefje van wat er mij zondag zal te wachten staan en misschien wel een hoogdag in mijn nog jonge carrière binnen deze wereld. Ik had gisteren mijn vaste trainingspartner aan de lijn die duidelijk onder de indruk was van de arena waar wij zondag worden ontvangen. Een vorm van enthousiasme waar hij doorgaans ietwat voorzichtig met omgaat, het moet dus echt wel de moeite zijn. Eigenlijk klinkt trainingspartner ietwat te afstandelijk voor de rol die deze man de voorbije jaren gespeeld heeft in mijn weg binnen de triathlon. Daarom wil ik van deze blog ook gebruik maken een dankwoord te richten naar de man die alles vanop de eerste rij heeft mogen en moeten volgen.

Bram was de man die me in mijn eerste seizoen als triathleet onder z'n goede nam. Hij was al jaren een van de poulains van Stijn 'Cipo' Demeulemeester en ik was gloednieuw in de bende. Ondertussen zijn we vier jaar later en samen trokken we richting 2 IRONMAN's , 5 halve triathlons en weet ik nog wat allemaal precies heen. De talloze kilometers naast elkaar op de fiets, de vele uren al lopend en die massale zwemmeters in de voeten optellen zal ik jullie besparen alleen al om straks geen verantwoording te moeten afleggen tegenover de vrouw des huizes... Dat we heel wat tijd samen doorbrachten staat als een paal boven water en dat de gespreksonderwerpen dan ook heel uiteenlopend waren hoeft geen verdere verbazing op te wekken. Dat de peptalk er op tijd en stond aan te pas kwam was dan weer een essentieel gegeven binnen de aanloop naar deze wedstrijd. Zondag staan we terug samen aan de start en deze keer is onze grootmeester 'Cipo' er ook bij en dat als atleet.

De Challenge Roth belooft groots te worden, daar hadden beelden van voorgaande jaren ons al van overtuigd. Misschien mag het wel groots worden op onze eigen manier. Dat zullen we zondag weten aan de finishlijn. Maar laat ons alvast niet vergeten te genieten: genieten van het moment, genieten van die waanzinnige sfeer, genieten van die fameuze prestatie. Genieten zoals we de voorgaande jaren deden en elkaar bleven herinneren dit niet te vergeten. Bij deze... merci!

Pittorekse triathlons; de Brons-twist; Mirjam is terug; Winst Deborah in Echternach – WTJ 537

3athlon.nl 1 year 8 months ago

WOENSDAG – En nog hadden we niet alle Nederlandse wedstrijden uit het eerste juliweekend onder de loep genomen. In het pittoreske Zeeuwse Wilhelminadorp waren vrijdagavond (toen was het nog juni trouwens) de Belgen sterker dan de Zeeuwen. Dieter Stalen won voor zijn landgenoot Kevin Strube. Miquel van Tongeren werd derde en Remy Vasseur finishte nu wel, als vijfde. Nelleke Baldé uit Grijpskerke was beste vrouw voor de young star Nikita den Ouden.

Op woensdagavond is het al even pittorekse Nieuwe Niedorp in de ban van triathlon. De wedstrijd staat al 31 jaar op de  kalender en altijd op woensdag. De mannen in grote vorm zijn Milan en Omar Brons. Het lijkt trouwens of de rollen even omgekeerd zijn, want zowel in Oud Gastel als in Nieuwe Niedorp was Milan de betere. Omar won de voorgaande vier edities, waarin broer Milan wel steeds dichterbij (van twee keer vierde naar tweede) kwam. Woensdag was Milan spelbreker bij de eerste lustrumzege van zijn broer. Al kon Omar daar wel mee leven. Achter de Almeerse broers knokte de oude garde voor het brons: Eric van der Linden drukte Chris Brands (zonder ellebogen overigens) van de resterende podiumplaats.


Het was veni, vidi, vici voor Mirjam Weerd. Het hele seizoen was de toptriatlete nog niet in competitie gekomen. Kleine blessures of gewoon niet fit, het zat even niet mee. En – eerlijk is braaf – Mirjam moet ook wennen aan haar nieuwe verblijf op Curaçao. Hoe dan ook, ze stond ineens aan de start in het kleine Noord-Hollandse dorp. Weerd is back, dat moge duidelijk zijn. Ze klopte de gevestigde namen uit deze provincie, in volgorde: Talisa van der Fluit, Cora Klaver en Marieke van Lierop. Team Houtkracht was het beste trio met Maarten van Dijk, Jermo Agema en Maikel Zuiderhoudt.

Chris Brands was trouwens afgelopen weekeinde weer afgereisd naar zijn vaste wedstrijdje in Echternach. Geen ETU-status meer, dus Luxemburger Eugène Kraus is op zijn ander vast adresje in Holten. Maar Chris werd vierde. Hij moest de beste Luxemburgse triatleet Bob Haller, de Duitser Yannick Stollwerk (bekend uit Eredivisie) en nog een Luxemburger Tom Krier voor laten gaan. Wél een Nederlandse dubbelslag bij de vrouwen want het Weesper duo Deborah Schouten en Paula van der Pouw-Kuiper greep de eerste twee plaatsen. Voor Deborah was het de eerste buitenlandse zege.  Mischa Hermans werd vierde op de sprint afstand.

En Maya Kingma was na haar winst vrijdag in Geraardsbergen  nog niet uitgesport. Zondag deed ze mee aan de Grand Prix triathlon van Valence, waar een wereldveld aan de start stond. Wonderlijk want de Zuidfranse race maakt geen deel uit van ITU of ETU-series, maar trok wel heel veel wereldtoppers. Vincent Luis won voor Henri Schoeman en Joao Pereira bijvoorbeeld. Felix Duchampt, daags tevoren nog derde in Holten, werd in eigen land 28e. Maya weerde zich kranig. ,,Het lopen ging weer beter dan vorige wedstrijden’’, sprak ze na afloop hoopvol. Voor de Nederlandse was een tiende plaats weggelegd. De winst ging naar de française Cassandre Beaugrand voor de Australische Ashleigh Gentle en Andrea Hewitt. Jasmijn van der Burg eindigde op een 45e plek.

Over Frankrijk gesproken TL-beheerder Arthur Mekenkamp deed voor de vijfde keer mee aan de Halftriman in Gueret. De Franse Nederlander (of andersom) werd 49e in totaal in een tijd 5.34.08. De winst in deze wedstrijd ging naar Simon Damiens, die er een uurtje sneller over deed. Het was voor Arthur al weer zijn vijfde deelname aan deze wedstrijd. In ons land zien we hem dit jaar weer in Almere.

Dan was er nog de BIRathlon van Brecht. De naam doet anders vermoeden, maar ik geloof niet dat er per se alcohol in het spel was. David de Grooff en Brigit Massagé boekten de winst en de Zundertse Carla van Aert werd achtste.

Zo. Dan laten we het vorige weekeinde echt achter de rug en concentreren ons op het volgende. Hét weekeinde van de Duitse clash natuurlijk met Challenge Roth en Ironman Frankfurt tegenover elkaar. Het EK in Frankfurt is de dag van de waarheid voor Bas Diederen. Maar ook voor Evert Scheltinga, Youri Severin, Erik-Simon Strijk en Pleuni Hooijman is het hun belangrijkste race dit seizoen. Ze moeten het opnemen tegen een wereldveld met onder meer Sebastian Kienle en Patrick Lange.

Daar stelt Roth de wereldrecordpoging van Daniela Ryf tegenover. Daar is recordhoudster Chrissie Wellington (8.18.13) overigens getuige van. Zij doet mee in een relay met onder meer de eerste Olympisch kampioen Simon Whitfield. Spektakel dus in het Duitse stadje met 3500 deelnemers (hoezo concurrentie?). Voor Nederland starten in de eerste van de 18 waves: Dirk Wijnalda, Stefan Overmars, Thomas Naasz, Carlo Pullens en Dave Rost. Bart Aernouts zou, na Lanzarote, zo maar eens voor een tweede stunt kunnen zorgen. Roth is natuurlijk ook dé wedstrijd voor Per Bittner en Yvonne van Vlerken. Die eerste waves gaan om 6.30 uur (177 pro-mannen)  en 6.35 uur (28 pro-vrouwen) het Main-Donau kanaal in.

Dat het naast al dat geweld bij onze oosterburen ook leuk kan zijn om een wat kleinere hele triathlon te organiseren bewijzen voor de derde keer onze Friese vrienden van de Frysman. Heroïscher dan Frankfurt en Roth bij elkaar gaan 150 triatleten (volle serie) de strijd met de elementen aan. Zelfs bij mooi weer kan het grillig zijn in het Ijsselmeer en rond de Reaklif in het schitterende Gaasterland. In de vrijdagaflevering van WTJ hebben we alle ruimte om Frysman maar ook de wedstrijden in Wormerland, Aalsmeer, Hardenberg, Utrecht en Gasselterveld voor te beschouwen.

In memoriam Allard Veldhuis, ’s lands eerste stem van de triathlon – WTJ 536

3athlon.nl 1 year 8 months ago


WOENSDAG – Kort berichtje van Ruud vanavond: Allard Veldhuis overleden. Ook als je het – in Allards geval – al geruime tijd ziet aankomen, schrik je ervan. We kunnen ons voorstellen dat zijn naam niet meteen tot ieders verbeelding spreekt. Voor de joviale Almeerder moeten we terug naar de beginjaren van de triathlonsport. Allard Veldhuis was tussen 1985 en 1995 dé stem van de Holland Triathlon.

In die jaren schoven Ruud en ondergetekende van lieverlee aan, maar voor het avondlijk vermaak bleef Allard van onschatbare waarde. Net als Joop Visser kende hij vrijwel alle Almeerse deelnemers. En over triatleten, die hij niet kende, had hij tóch een verhaal. En dan was er die gierende en bulderende lach. Allard had de lachers aan zijn kont hangen. Wat hij riep door de microfoon pruimden we allemaal: triatleten, organisatoren, toeschouwers. Met dat publiek wist hij in 1988 na het EK voetbal voor het eerst de ‘wave’ in gang te zetten in het knusse triathlonstadion voor het sportcafé van Peter de Groot. Zelf noemde hij zich geen speaker of microfonist maar ‘aanmoezenier’ die het heerlijk vond de triatleten het stadionnetje binnen te praten en het wave-feest te vieren of samen met Lee Towers in te haken op You’ll never walk alone.

Ik lees een bericht op Omroep Flevoland: Almeerder Allard Veldhuis is woensdagochtend overleden. Hij is 71 jaar oud geworden. Veldhuis was al geruime tijd ziek. Hij overleed in het AMC in Amsterdam. Veldhuis zette zich op diverse vlakken in voor Almere. Hij deed veel voor jongeren en was jarenlang jeugdwerker. Later was hij festivalcoördinator van het Bevrijdingsfestival Flevoland en raadslid namens D66.


Dat laatste had ik nooit achter hem gezocht. In zijn columns in de Almare haalde hij vaak keihard uit naar de lokale politiek. Bij de triathlon had hij het niet zo op met voorzitter Klaas Wilting, die kreeg een veeg uit de pan toen hij het evenement weghaalde uit Almere-Haven. Allard was één van de eerste 78 inwoners van de nog prille stad in de Flevopolder. Toen Almere 3000 inwoners telde vond hij dat sinterklaas moest worden ingehaald. Ook die rol was hem op het lijf geschreven. Hij trok het pak aan, ging het dak op en liet zich fotograferen. Jeugdland begon dankzij hem en het bevrijdingsfestival groeide uit tot 70.000 bezoekers.
Geboren in 1946 in de Hillegomstraat in Amsterdam, een stad in wederopbouw. In 1978 zocht hij de ruimte en vond die in de woestenij waar Almere zou verrijzen.
In 2013 schreef ik in mijn Almere-herinneringen menigmaal over Allard. In mijn achtste herinnering bijvoorbeeld…. “Natuurlijk gaf het een kick om meteen in het grote Almere te staan, het Mekka van onze sport. Het klikte ook meteen  met mijn grote vriend en knuffelbeer Allard Veldhuis. Ik kan hier wel zeggen: ik mis Allard enorm. Het gaat niet zo goed met zijn gezondheid, maar Holland Triathlon en Allard horen bij elkaar als suiker bij een klontje…”.
Die laatste grap begreep hij als diabeet wel. In de beginjaren ging ik met Allard ook andere wedstrijden af. De ETTC-races in Leeuwarden, Rosmalen, Nuenen, Scherpenzeel, Bovenkarspelen en Breda bijvoorbeeld. Stuk voor stuk memorabele momenten. Met het EK 1999 haalden we Allard als speaker nog eens van stal. Ruzies met organisatoren waren bijgelegd, hij wilde nog één keer beetje meehobbelen. Het was voor hem niet meer de triathlonsfeer van weleer. In later jaren zagen we elkaar steeds minder vaak. Tot die keer dat ik in het vroege voorjaar eens een theatervoorstelling bijwoonde. Achterin de zaal zat iemand onbedaarlijk hard te lachen, de zaal schudde mee. Kon niet missen: Allard Veldhuis is in da house.

Ter ere van het grootste sportevenement in de Flevopolder, kwam er een prachtige muurschildering van de Holland Triathlon. Naast het podium staat een man met een microfoon. Iedereen herkent er Allard in.

Allard Bouwe Veldhuis. Zonder twijfel was jij degene, die me in het zadel hielp om verder te gaan in het speakeren. Rust zacht, grote vriend. Wat zal er gelachen gaan worden daarboven.

Vanwege het overlijden van Allard Veldhuis geen wedstrijdverslagen vandaag.

Jong en oud aan de start bij Squadra triathlon Nuenen!

3athlon.nl 1 year 8 months ago


Zondag 2 juli 2017 was het weer tijd voor de jaarlijkse Dolphin Triathlon Nuenen! 
Deelnemers van jong tot oud konden eindelijk weer in actie komen in verschillende onderdelen.
Het was een regenachtige ochtend, zonnige middag en een spannende strijd in alle klasse! 
 
Jong, oud, breedtesporter en professioneel atleet samen aan de start Triathlon is een multi-sport en heeft mogelijkheden voor iedereen! 
Squadra Events brengt deze doelgroepen samen bij Dolphin Triathlon Nuenen. 
Elk jaar is er voor iedereen een uitdaging in de verschillende onderdelen: 
Mini Triathlon, 
1/4 Triathlon, 
1/4 Triathlon Estafette, 
1/8 Triathlon, 
1/8 Triathlon Estafette, 
1/4 Triathlon 4e divisie en de 1/4 Triathlon 3e divisie. 
In totaal hadden zich er 603 deelnemers ingeschreven van verschillende leeftijden en niveaus. 


 
Het parcours van Dolphin Triathlon Nuenen vond plaats in en rondom LACO Strandbad, 
de Refelingse Heide, Geldropsedijk, Europalaan en Enodedreef.
De tussentijden en eindtijd van elke deelnemer is door Mylaps geregistreerd. 

Hieronder de overall winnaars per categorie van Dolphin Triathlon Nuenen 2017: 
• Mini Triathlon: Tom Schellekens uit Schijndel 
• 1/4 Triathlon: Albert Timmers uit Vught en Claudia Striekwold uit Eindhoven
• 1/4 Triathlon Estafette: Karin Niemantsverdriet, Camiel Aldershof en Ronald Buijs 
• 1/8 Triathlon: Bart Cooymans uit Helmond 
• 1/8 Triathlon Estafette: Elise Swinkels, Thijs van Beek en Wim Setz  
• 1/4 Triathlon 4e divisie: Sander Smeets (EDO Sports 3 – Maastricht) 
•1/4 Triathlon 3e divisie: Stefan de Laat (TLV De Langstraat – Waalwijk) 
Voor de rest van de uitslagen, kijk op www.squadraevents.nl/uitslagen. 
 
Meer informatie Squadra Events organiseert meerdere keren per jaar evenementen op verschillende locaties.
Wil jij meer informatie over de evenementen van Squadra Events? 

Kijk dan op de website www.squadraevents.nl
 
 

 

Slot voor Leanne; Stef sterk in Klagenfurt; Winst Maya in T3 Geraardsbergen; Xonrupt – WTJ 534

3athlon.nl 1 year 8 months ago
MAANDAG – Geboren in het Noordhollandse Venhuizen is Leanne Fanoy toch wel een beetje van ons, mag ik hopen. Maar dat zeg ik hier al gauw hè. Als Richard Murray straks in Tokyo net als Rachel Klamer Olympisch kampioen wordt, dan zing ik het Zuidafrikaanse volkslied ook uit volle borst mee. Dat deed Richard trouwens goed in Holten, zelfs bij de extended version.  

Terug naar Leanne. Ze is zelf altijd beetje huiverig om haar topprestaties aan haar leeftijd te koppelen. Iedereen heeft al gauw zijn/haar woordje klaar als een 20-jarige een Ironman doet. Maar de in Abu Dhabi woonachtige/studerende en in Frankrijk trainende triatlete heeft er nu eenmaal de juiste spieren voor. Uitzonderlijk: dat zeker, maar ze heeft wel een keuze gemaakt en die pakt voor de lange afstanden goed uit. Ergo: ze wint de Ironman Klagenfurt in haar agegroup 18-24 jaar en is met haar toptijd van 9.39.30 uur bovendien de zesde vrouw aan de finishlijn. Ze liet haar directe concurrente uit Frankrijk ruim een uur achter zich. Achter haar naam staat weliswaar ARE (Verenigde Arabische Emiraten), maar vrolijke Leanne zal heus ook een Nederlandse vlag accepteren als ze op Ali’i Drive.

  Beste Nederlander bij de mannen was Stef Zwitser. De commerciële man van Gulpener Bier zette de 38e tijd neer: 9.14.54. Het was pas zijn tweede hele triathlon. Vorig jaar debuteerde de 31-jarige Voorhouter in Almere, toen was hij tien minuten langzamer. Stef deed tot zijn 25e aan marathonschaatsen, is na zijn debuut gericht gaan trainen voor Klagenfurt en Almere. Een slot voor Hawaii zat er nog niet in, maar dat was niet zijn doel. Hij werd vijfde bij de M30. Een man om rekening mee te houden, de komende jaren. Peter-Johan Dillo was tweede Nederlander in 9.30 en tiende M45. Een vijfde plaats M50 was er voor de in Zwitserland woonachtige Anton Smit.     Voor Marcel Gierman was het zijn zwaarste Ironman ooit. Na 10.15 uur kwam ‘showman Marcel’ iets minder glamourous over de finishlijn. Maar hij finishte wel!     Op Jan Frodeno stond geen maat. Eneko Llanos volgde op een kwartier, oud-winnaar Viktor Zyemtsev op 20 minuten. Spannender was de vrouwenrace met na mama Eva Wutti als heel snel Corinne Abraham en vervolgens Michelle Vesterby. 28 Nederlanders volbrachten deze haast sprookjesachtige Ironman in het Alpenland. De 70.3 IM in het Noorse Haugesund was minder in tel bij onze landgenoten. Anil Ramijani was de 760e en enige Nederlandse finisher in een race die door de Noorse toppers Allan Hovda en Kristin Lie (46 inmiddels!) gewonnen werd. En ook Schotland heeft nu zijn 70.3 IM. In Edinburgh was Andreas Raelert zeven minuten sneller dan Alessandro Degasperi. Een mooi Brits duel tussen Lucy Gossage en Emma Pallant werd in het voordeel beslecht van de laatste. Beste van de zeven Nederlander was Gerrard Ipenburg op plaats 182, anderhalf uur verwijderd van Raelert.  

foto Jefry Visser

Vele malen drukker was het op de uitbundige Challenge Geraardsbergen, waar zich Almeerse taferelen afspeelden. Van de 74 Nederlanders was Almeerder Jarrich van Woersem trouwens de beste: 18e totaal en derde M25. Chriso du Plessis stond als derde M45 op het podium, evenals Peter Lelijveld maar dan bij de M60.

 

foto Christie Brouwer

Sarissa de Vries moest haar meerder erkennen in de ijzersterke Tine Deckers, die haar piek in deze wedstrijd legde. Linda van Vliet werd tiende, maar eerste F35, Anne Zijderveld was dertiende en Karin Hekkert haalde brons op bij de F30. Bob Martens viel uit.

 

Op de vrijdag voor de Challenge was Geraardsbergen al helemaal in de ban van triathlon. De T3-Series werden overtuigend gewonnen door Maya Kingma. Valereie Barthelemy en Katrien Verstuyft – toch niet de eersten de besten – kregen twee minuten aan de tri-broek. Bij de mannen kwam Simon Decuyper als beste uit de verf. Sven Strijk bolde een week na zijn superwinst in Gastel even uit in Geraardsbergen: 27e in de sprint-race. Enige Nederlander.   Uitbollen was er voor Bianca van de Kieboom in de Ch’Triman Gravelines niet bij. De Westbrabantse moest vol aan de bak op de 226-race, maar het ging goed. In 12.02 uur was ze vierde vrouw. Bianca’s achterstand op winnares Kristel Polet bedroeg 1.45 uur. De Belgische Ironman (vorig jaar 159e op Hawaii) Stijn Roelens won de Ch’Triman in 9.11.24 uur.   We gaan verder zuidwaarts naar de XTerra Xonrupt-Longemer in de Vogezen. Een loodzware crosstriathlon, die zich overigens mag verheugen in een enorm startveld: 825 triatleten, waaronder dik 200 (!) uitvallers. Zo zwaar dus. Ruben Ruzaf Cueto had weer nergens last van. De Spanjaard liet in Namur een steekje vallen, maar was in de Vogezen weer supersterk. Yeray Luxem werd knap tweede voor Arthur Forissier. Mark Hamersma hield zich in het topveld op een 16e plaats uitstekende staande. Joost Christiaans (50e) en Ferdinand Oldeman (89e) bleven ook nog in de top tien. Om e.e.a. in perspectief te plaatsen: Christiaan Solleveld – ook geen pannenkoek – finishte moegestreden als 274e. Niemand die overigens niet een keer ten val kwam. Opmerkelijke winnares: Laura Philipp. De Duitse is in de 70.3 IM’s de kwelgeest van Yvonne van Vlerken, stapte voor het eerst op de ATB en wint prompt en met groot vertoon van macht.     Riikka Vreeswijk-Kelja won wederom het F50-klassement en was tiende totaal. Klaziena Politiek werd 30e.   Morgen keren we weer terug naar de acht Nederlandse wedstrijden en leggen we uit wat er met Maaike Caelers gebeurde in Holten. Tot dan.  

Erwin Kwakernaat en Coen Barten – triatleten voor 4 weken op weg naar Frankfurt

3athlon.nl 1 year 8 months ago

Wat begon als een geintje, komt nu wel heel dichtbij. Onderstaand berichtje stuurde Erwin Kwakernaat naar Team4Talent-collega Coen Barten. Aanstaande zondag wordt deze belofte aan elkaar ingevuld. Of de onderste zin serieus genomen moet worden is wel een beetje de vraag.

3athlon.nl heeft toch maar eens de telefoon opgepakt om iets meer te weten te komen van de weg die Coen Barten en Erwin Kwakernaat hebben bewandeld richting Ironman Frankfurt.

Het idee begon heel voorzichtig bij Erwin Kwakernaat vanaf Ironman Frankfurt 2013, toen Bas Diederen 3e werd aldaar. “Eigenlijk wil ik dit ook gaan doen”. Het kwam er echter niet direct van: de studie, het werk voor de ploeg Team4Talent stonden de daadwerkelijke uitvoering van dit idee in de weg. Aanstaande zondag echter staan de twee commerciële mannen van Team4Talent wel samen aan de start van de Ironman Frankfurt.

In 2015 werd Bas Diederen 4e in Frankfurt en toe besloot Erwin : Het moet nu gebeuren. Daags erna werd het appje verstuurd aan maatje Coen en werden de eerste stappen gezet. De trainingsschema’s werden aanvankelijk opgesteld door Martijn Dekker en Bas Diederen , later Chris Brands als trainer. Een periode van twee jaar trainen begon! Erwin is gedurende die twee jaar maar liefst 22 kilo afgevallen en ze zijn er nu helemaal klaar voor.

De beide mannen hebben het motto ; “We willen lol hebben samen, maar serieus als het moet”. Zo wordt er samen gezwommen in de training, fietsen en lopen gebeurt over het algemeen solo. Erwin: “Met fietsen tijdens de lange duurritten was ik veel met mezelf op pad, iets waar je ook sterk van wordt”. Wel was er een gezamenlijk trainingskamp op Lanzarote in mei, waar beide commerciële mannen van Team4Talent 14 dagen vol aan de bak gingen.

Als ultieme test deden Coen er Erwin mee aan de wedstrijd in Kraigau over de halve afstand . Voor Coen Barten de allereerste triathlon, Erwin Kwakernaat deed eerder al mee in Duin (OD) en vorig jaar in Luxemburg (MDwedstrijd die omgezet werd ik Run Bike Run). De afspraak was samen op te zwemmen, zwemniveau van beiden is min of meer gelijk. Na de hectische start wachtte Coen op Erwin en samen beëindigden zij het zwemonderdeel. Even elkaar geholpen met aantrekken van de pakken, een praatje gemaakt en op de fiets. Vanaf daar ieder zijn eigen race.

Het fietsen is voor Erwin een op het lijf geschreven onderdeel, dat bleek ook uit zijn fietstijd; 2:36:51 en daar begon Erwin de inhaalrace. Hij zag Kienle afdalen met zijn kin op het stuur en bedacht zich geen moment en kopieerde deze houding en kwam tot een mooie fietstijd. Natuurlijk is het materiaal ook van uitzonderlijk niveau, Erwin rijd immers op de voormalige Canyon wedstrijdfiets van Bas Diederen!

 

De vrienden finishten beiden en zijn blijken klaar voor Ironman Frankfurt. Coen Barten beëindigd dan ook gelijk zijn triathlon carrière (de combinatie prive/werk/sport is niet te doen), Erwin Kwakernaat twijfelt nog. Zijn aandeel bij Team4Talent, werk bij Wolters Kluwer en afstuderen naast de training vergt veel, echter het positieve gevoel die het actief sporten geeft, doet hem nog twijfelen.

In Frankfurt zullen 60 vrienden en familieleden aanwezig zijn om de mannen te ondersteunen in hun Ironman aldaar. Op de boot van Team4Talent nog eens 200 genodigden om hen de moraal te geven om naar de finish te gaan en de belofte van 2015 in te lossen. In de aanloop ervaren beide mannen de enorme steun door vele appjes, hetgeen, zoals ze zelf zeggen, heel veel energie geeft.

Coen kijkt erg uit naar de finish, tevens het einde van zijn 4 weken durende carrière als actief trialeet. Erwin droomt al van de race; zo had hij al de nare droom dat zijn fiets verdwenen was uit de wisselzone.

Het doel van Coen en Erwin voor a.s. zondag: “Zo snel en goed mogelijk naar de finish van Ironman Frankfurt en genieten van ieder moment van de hele triathlon!” 

 

Pages