Nieuws van de Nederlandstalige nieuwssites

Topvrouwen Bibian en Yvonne; droevig; koud in Kapelle, Hilversum en de rest – WTJ 745

Trikipedia 1 year 2 months ago


VRIJDAG – Jetze Plat krijgt dit jaar een schitterende opvolger als Paralympiër van het jaar. Want na Olympisch goud op de cross voegde Bibian Mentel er vervolgens een tweede titel op de slalom aan toe. Slalom was nieuw op de Spelen van Pyeongchang, een titel die ze dolgraag wilde veroveren. In de training kwam ze nog ten val, dus deed ze de eerste run voorzichtig. In de tweede en derde run ging ze tot het uiterste en dat bracht haar opnieuw goud. Het laatste Olympische, zei Bibian na afloop. ,,Over vier jaar ben ik 49. Dan mag de jongere generatie het overnemen.’’ Een groots afscheid van een groots atlete, die we in het najaar op de Giathlon graag weer verwelkomen als eregast. En we wensen Bibian uiteraard heel veel succes toe met haar Stichting Bibian Mentel om jonge mensen met een beperking te laten sporten!


Nog zo’n topvrouw is Yvonne van Vlerken. Apetrots zijn we dat ze maar liefst twee heles in ons land op haar programma heeft staan. Het NK hele/Ironman Maastricht en de Challenge Almere. Wow, nog even en ze pakt er de Frysman ook nog bij. Maar dat valt dan weer te dicht op haar bruilof met Per Bittner op 19 juli!


Terwijl Emiel Frambach deze week weer een rondje West-Friesland maakte met het oog op de 70.3 Ironman in Hoorn e.o. volgend jaar, zitten ze in het eigen Maastricht ook niet stil. De vierde editie van de Ironman Maastricht-Limburg ondergaat wederom een paar wijzigingen. Meest belangrijke: de start van het zwemmen is aan de westkant van de Maas. De deelnemers maken meteen de oversteek naar de oostkade en dan een deel van hetzelfde zwemonderdeel af te leggen. De Griend is niet langer het terrein van de Expo en wisselzone voor het fietsen. Alles verhuist naar de Van Hasseltkade en de Maasboulevard ten noorden van de Wilhelminabrug. Dat biedt uiteraard veel voordelen voor publiek en triatleten. Expo en wissels zijn veel dichterbij de Markt, waar als vanouds het finishstadion wordt opgetrokken.

Droevig nieuws bereikt ons niet altijd meteen. Zo kwamen we er recentelijk achter dat Jan Raaijmakers, triatleet uit Oud-Beijerland, lid van TVHW en betrokken bij de Binnenmaas-triathlon op 52-jarige leeftijd is overleden. En op de site van de Stadstriathlon Weert lazen we dat Rob Clement ruim een jaar geleden alweer de strijd tegen hersentumor verloren had. Rob was jarenlang lid van TV Weert en werd ook clubkampioen. Daarnaast kent de Limburgse stad hem als een toegewijd politieman. Rob, woonachtig in Laar, werd 51 jaar. Zijn familie houdt zijn naam levend onder meer door deelname aan Alpe d’HuZes. Dat we er nu op terugkomen, heeft te maken met de deelname van een groot aantal politie-collega’s aan de Stadstriathlon dit jaar. Een mooi gebaar, zo blijft Rob inderdaad nog onder ons.

 

De wedstrijden van het weekeinde. Terug van weggeweest: de zwemloop Kapelle zaterdag van De Bevelanders. Alles is in en rondom zwembad Het Groenewoud. Het betreft de derde wedstrijd in het Frijters automaterialen zwemloopcircuit. Om 13.45 uur gaat de lange afstand (1/10) van start. Het is elf jaar geleden dat Kapelle een zwemloop had. In die tijd won Marco Akershoek nog bij de jeugd. Nu is Lars Baeyens net als in Bergen op Zoom de grote favoriet. Zijn landgenoot Arno Lambrecht hoopt nu niet een baantje te lang te zwemmen. Hij is de uitdager van Lars. Lynn Lossie, Petra Sloot en Lotte de Vet zijn kansrijk bij de vrouwen. De clubstrijd in Dirksland op de zwemloop heeft als favoriet Jordi Schaaf.


De run-bike-run Hilversum wapent zich tegen de vrieskou. De Siberische beer laat nog een keer haar klauw zien. De organisatie raadt deelnemers aan zich goed te kleden bij met name het fietsen. Bij de finish wacht niet alleen hersteldrank, maar ook een hartverwarmend drankje. Nieuwe startlocatie dus bij restaurant Robert aan de Spanderslaan 1 in Hilversum. Het lopen blijft onverhard, het fietsen is op de weg. Mooie overgang eigenlijk van crossduathlon naar weg-run-bike-run.
Kijken we naar het deelnemersveld dan zien we favorieten Alexander Picard en Thijs Wiggers en een groot aantal outsiders zoals Niels Esmeijer, Tim en Daan Jacobs, Jacco Langerak, Stefan Overmars en Tjardo Visser. Ook een mooi vrouwenveld als we de namen van Dieuwertje Bax, Rahel Bellinga, Corine Nelen, Carla van Rooijen, Annemiek Veenkamp en Sam Wennink noemen. Jammer dat de masters niet bij de senioren fietsen, al zal die laatste groep wel opgelucht zijn. Arie de Jong komt immers bij de masters uit. Daar kan hij haast niet verliezen. Gaby van Caulil, Auke Geurts, Raimond van der Boom, Rinse van de Ouweelen, Pascal Valentijn en zeker ook Coen de Wit strijden ook om de podiumplaatsen. Om 8.30 uur gaan de masters al van start, dan zal het helemaal koud zijn. De vrouwen gaan twee, de senioren vier uur later van start.

Een stuk warmer is het in Las Palmas, Gran Canaria waar zondag de eerste ETU-Cup (dit jaar ook met Weert en Holten) van start gaat. De acht Nederlandse deelnemers hebben we gisteren voorgesteld. De favorieten voor de winst zijn de Azerbedjaan Rostislav Pevtsov en de Spanjaard Uxio Abuin Ares. Marco heeft startnummer 5, Jori is nummer 11, Menno nummer 15 en Youri is als 68e aan het veld toegevoegd. Bij de vrouwen lijkt een duel te ontstaan tussen de Britse Jodi Stimpson en de Italiaanse Griorgia Priarone. De startnummers van de vier dutchies: 11.Kirsten, 29.Rani, 32.Quinty en 36.Marije. Is bij de Nederlanders de man-vrouwverdeling mooi in balans, de Belgen stuurden zeven mannen en geen enkele vrouw.

De Superleague Triathlon van Hamilton staat inderdaad niet op de rol. Jersey is in het najaar wel een grote en krijgt zelfs twee kwalificatie-races: in het Poolse Poznan en het Canadese Penticton. De andere wedstrijden hebben we gisteren al aangestipt. Komende zondag weten we in hoeverre daar nog veel Nederlanders aan mee gedaan hebben.
Maak er een cool weekend van!

Yvonne van Vlerken; IK DOE DE DOUBLE DUTCH !

Trikipedia 1 year 2 months ago

 

 

Yvonne van Vlerken is op bezoek bij paps en mams in Streefkerk; natuurlijk schuift Trikipedia.nl even aan voor een kopje koffie en een gesprek.

We willen natuurlijk alles weten over haar wedstrijdplanning voor 2018 en nog veel meer. Als je aanschuift bij Yvonne zijn twee uren zo voorbij, ik kreeg zelfs een blik in een deel van het “Yvonne museum”.

Vol vuur en enthousiasme wordt de  focus voor 2018 gemeld, Yvonne zal zowel in de Ironman Maastricht en Challenge Almere starten. “Ik doe de Double Dutch“.  Haar ogen glimmen, je zou denken dat een zo doorgewinterde triatlete, die wedstrijden over de gehele wereld doet en zo heel veel wedstrijden op het podium heeft gestaan, wel wat gewend is en een wedstrijd een wedstrijd voor haar is.

Niets is minder waar, als Yvonne begint te vertellen hoe belangrijk wedstrijden in Nederland voor haar zijn.
“Het zijn 2 gave evenementen in eigen land, 2 heel verschillende wedstrijden, maar ook de beleving en de emoties zijn heel anders als al die andere wedstrijden. Vorig jaar in Almere zat ik in een hele speciale flow, zowel voor als na de wedstijd en dat geeft heel veel energie. Maar als Nederlandse triatleet wil je natuurlijk ook starten in een Ironman in eigen land en een wedstrijd als Maastricht niet missen. Wat een ambiance was er bij de eerste editie en ik heb begrepen dat het alleen maar een groter spektakel is geworden. Het was voor mij heel lastig om 2016 en 2017 niet in Maastricht aan de start te staan. In 2016 lag de focus op Hawaii, in 2017 was de belangrijkste wedstrijd E.K. Challenge Almere”.

“Heel bewust start ik dit seizoen behoorlijk wat later als andere jaren (Challenge Rome 15/4), ik heb vorig jaar een behoorlijk zwaar seizoen gehad en wil volledig uitgerust mijn nieuwe seizoen van start gaan. Daarnaast hoeft Hawaii niet meer voor me, dat heb ik allemaal wel gezien op dat eiland ;-). Ik heb de luxe zelf te kunnen kiezen, welke wedstrijden ik ga starten en dit jaar kies ik voor de , in mijn ogen gaafste wedstrijden in Nederland, Ironman Maastricht EN Challenge Almere”.

 

Challenge Almere

“Iedere Nederlandse  triatleet wil natuurlijk in Almere starten, het was in 2007 dat mijn internationale carrière als lange afstand triatlete begon. Na mijn voor velen verrassende winst in Roth dat jaar, was mijn eerste start en winst in Almere de bevestiging dat ik het lange afstandspelletje echt wel aan kon. De terugkeer vorig jaar tijdens het EK was opnieuw een emotionele rollercoaster. Natuurlijk had ik mezelf veel druk opgelegd, door met mijn grote mond te roepen dat ik zowel de Europese titel wilde, de Nederlandse titel en ook het parcoursrecord. Man , wat was ik zenuwachtig; ik kon op de wedstrijddag zelfs de zwemstart niet vinden. Het was een fantastisch moment om als winnares in Almere over de finish te komen, zo emotioneel.”

Dat Yvonne oog heeft voor meer als de race alleen, blijkt uit de loftrompet die Yvonne vervolgens afsteekt over “de mannen achter Almere”, de race-organisatie. “Wat hebben die jongens in Almere een geweldig event neergezet, ik heb heel veel Challenge races gedaan, maar Almere en Roth zijn met kop en schouders de allerbest Challenge organisaties van al die races. Wat een fantastische ontwikkeling heeft die wedstrijd, onder leiding van die jonge kerels, doorgemaakt. Het startveld dit jaar zal waarschijnlijk minder sterk als editie 2017, aangezien het geen EK of WK is en zelfs geen NK, maar ik ben er zeker van dat er opnieuw behoorlijk strijd geleverd zal moeten worden. Het zou mooi zijn als het een mooi weer editie zou kunnen zijn, dat kan ik misschien nog iets doen aan het parcoursrecord. Vorig jaar had ik Sarissa de Vries  heel erg lang voor me en moest ik bijna de gehele wedstrijd jagen op haar, dat heeft zeker een positieve invloed gehad op mijn eindtijd. Maar toch, bij mooi weer………….”

Ironman Maastricht

 

“Het was in 2015 een fantastische ervaring, de eerste Ironman in Nederland en ik stond aan de start. Ik kan me nog levendig het moment aan de oevers van de Maas herinneren, toen het Wilhelmus weerklonk. Emoties gingen all over the place, mijn zwembril zat vol. Een Ironman winnen in eigen land is wel heel speciaal en zo heb ik die race dan ook ervaren, maar dat heeft iedereen wel gezien, denk ik. Het was voor mij de afgelopen twee jaren dan ook heel lastig om niet te starten in Maastricht, maar ik had andere keuzes gemaakt; 2016 Hawaii en 2017 in mijn volle programma het EK in Almere. Ik vind het dat ook geweldig dit jaar opnieuw aan de start te staan van de vierde editie van Ironman Maastricht. Ook daar is inmiddels veel verandert en leeft de Ironman nog vele malen meer als bij de eerste editie” en heeft de organisatie zich enorm positief ontwikkeld”.

“Daarnaast verwacht ik dit jaar een vele malen  sterker damesveld dan bij de vorige edities. Het prijzengeld is meer als behoorlijk omhoog gegaan doordat er alleen een PRO-race voor de vrouwen is. Ik kijk uit naar de Ironman in Maastricht, een geweldige race met een geweldige ambiance. De Ironman in eigen land, fantastisch dat ik dit jaar weer kan starten en opnieuw zal proberen deze wedstrijd te winnen”.

Side-events

Yvonne zou Yvonne niet zijn als ze het alleen bij de race in Maastricht en Almere zou laten. Als ambassadrice van de triathlonsport zal ze zich, bij beide evenementen, in aanloop naar de wedstrijden inzetten voor de promotie en het uitdragen van beide wedstrijden. Hoe dit precies gestalte gegeven zal worden, is nog niet geheel duidelijk, maar uit het enthousiasme van haar is duidelijk af te lezen, dat ze ook hiervoor voor de volle 100 % gaat. Bij beide wedstrijden zal ze voor en na de wedstrijd op verschillende vlakken nog actief zijn.

Een eigen mening

Natuurlijk komt het NK hele triathlon in Maastricht in ons gesprek vanzelfsprekend aan de orde. Immers in Maastricht strijden alleen de PRO-vrouwen voor punten richting Hawaii en is er geen mannen PRO-race. De deelnemende top Nederlandse mannen zullen in de verschillende agegroepen aan de start moeten verschijnen om te strijden voor de Nederlandse titel, maar kunnen dan geen punten scoren voor de ranking richting Hawaii. Aangezien topatleten slechts een beperkt aantal hele triathlons kunnen doen in een seizoen, is dit op zijn minst een rare situatie. Een aantal Nederlandse topmannen zal dus wellicht het NK in Maastricht laten schieten, om elders in Europa wel hun rankingpunten richting Hawaii te gaan verzamelen.
Yvonne daarover; “Laat Ironman Maastricht het NK hele triathlon vrouwen organiseren en Challenge Almere het NK hele triathlon mannen. Op die manier komen topatleten niet in de spagaat in hun wedstrijdplanning richting afweging punten voor Hawaii en meedoen aan een Nederlands Kampioenschap en zijn ze in staat een Nederlandse hele triathlon te doen”.

Het Yvonne-museum

Tenslotte wordt me een blik gegund in een deel van het “triathlonmuseum” van Yvonne, zoals ze het zelf noemt. Bij paps en mams staat slechts een deel van de trofeeën en foto’s en samen met Yvonne vergaap ik me aan al die herinneringen. We gaan beiden al een paar jaar mee in de sport, die ons hart gestolen heeft (gelukkig beiden in een andere rol). Iedere beker, ieder foto, ieder medaille heeft een verhaal. Heel veel van die verhalen hebben we op verschillende manieren gedeeld; soms was ik aanwezig, soms voor een wedstrijd even aan de telefoon, vaak via de chat. Yvonne straalt van oor tot oor, terwijl ze op de haar zo kenmerkende manier enthousiast verteld; haar eerste triathlonzege ooit in Spijkenisse, de wereldtitel duathlon, de tweede plaats op Hawaii, de winst in Roth etc. etc.

Data

Drie data staan voor toptriatlete Yvonne van Vlerken prominent in haar agenda in 2018:
19 juli                Bruiloft
5 augustus       Ironman Maastricht
8 september    Challenge Almere

 

 

 

Dringen voor de girls, die naar Tokyo willen; Politiek en triathlon; Korte blik op het koele weekend; Andere dag TriAmsterdam – WTJ 744

Trikipedia 1 year 2 months ago


DONDERDAG – Veel triatleten waren toch wel verrast met nieuwkomer Lotte Wilms, die zich zo maar tussen de gevestigde orde is gaan vestigen. Dat wordt nog dringen geblazen richting Spelen Tokyo als naast Rachel Klamer en Maaike Caelers ook Lotte Wilms, Kirsten Nuyes, Maya Kingma en misschien al Rani Skrabanja azen op een van de drie Olympische tickets. Vier kan eventueel ook als Nederland bijvoorbeeld een andere triatlete wil opstellen in de 4xMixed Relay. De komende jaren zullen uitwijzen hoe de Road to Tokyo uitpakt. Dat we in elk geval weer genoeg troeven in handen hebben, is alleen maar meegenomen.


Het weekeinde komt er aan. Het wordt nog een keer koud. Arme politici, die moeten gaan canvassen op straat om zoveel mogelijk zieltjes te winnen. De oproep aan eenieder om te horen welke triatleten zich in de politieke arena wagen heeft nog niet veel opgeleverd. Snap ik ook wel. Zoveel zitvlees hebben zij niet, of het moet gedurende de 20, 40, 90 of 180 kilometer fietsen zijn. Marc Breugelmans in Roermond, Ad Kools in Schijndel, Kees van Willigen in Gorinchem maar dat zijn mensen van lang geleden. Silvia Brouwer en Lizette van der Vegt waren in het verleden in het noorden politiek actief. En o ja, er is natuurlijk Klaziena Politiek. Maar of deze Friezin haar achternaam eer aan doet is twijfelachtig. Dat ik het erover heb, komt omdat in mijn gemeente zo dadelijk het slotdebat begint. Ik mag de kibbelende partijen uit elkaar houden. Is weer eens een andere manier van de microfoon vast houden. Ben toch al niet van ieder jaar hetzelfde.


Het is wel reden dat jullie nog een korte aflevering krijgen. Morgenavond een uitgebreide voorbeschouwing op het weekeinde, waarin de run-bike-run van Hilversum, maar ook de zwemlopen van Kapelle en Dirksland. Over de grens kijken we uit naar de eerste Europese topwedstrijd in Gran Canaria. Een kwartet mannen doet mee aan de ETU-Cup: Marco van der Stel, Jorik van Egdom, Menno Koolhaas en Youri Keulen, de laatste voor het eerst bij de grote mannen. Ook vier vrouwen. We noemden al eerder de ambitieuze Kirsten Nuyes en Rani Skrabanja, maar vlak ook Quinty Schoens en Marije Dankelman niet uit. Er zijn drie 70.3 Ironmans in Taiwan, Puerto Rico en Mexico, twee ITU-races in Brazilië en Zuid-Afrika, op Lanzarote vindt de 122 Costa Toguise plaats, Amerika maakt zich op voor de halve Challenge Florida en Chili is ‘into’ Xterra. In België ook al een triathlonnetje in Herderen naast de crossduathlon Geel. En dan zou er ook nog de tweede versie van de Superleague Triathlon op Hamilton Island zijn. Maar of ik kijk slecht, of er is weinig informatie van te vinden op Internet. De race, die vorig jaar op grootse wijze gewonnen werd door Richard Murray, stond voor 17, 18 en 19 maart geprogrammeerd. Morgen nog maar eens goed surfen.

Oh ja en dan heet van de naald; TriAmsterdam is genoodzaakt i.v.m. een festival bij Ouderkerk de wedstrijd te verplaatsen van zaterdag 7 juli naar zondag 8 juli. Inmiddels hebben alle ruim 500 ingeschreven atleten een persoonlijke email gekregen.

Tot morgen!

Sportgala Nieuwkoop en de Olympische triathlonambitie van Lotte Wilms – WTJ 743

Trikipedia 1 year 2 months ago

WOENSDAG – Nog steeds zijn er sportverkiezingen in den lande. Recentelijk nog die van Nieuwkoop, bekend van de voorjaarsklassieker dit jaar NK halve. Een opmerkelijke verkiezing, want Jetze Plat werd geklopt door Feyenoord-speler Jens Toornstra. Het kampioenschap van de Rotterdammers gaf de doorslag. Ik geloof niet dat Jetze er lang mee in z’n maag zit. En het helpt weer beetje bij mijn topografie, want het uit 285 inwoners bestaande gehucht Vrouwenakker behoort dus tot de gemeente Nieuwkoop. Wist ik niet. Sportvrouw werd Annouk van der Weijden, OIympisch schaatster. In de categorie sportorganisatie werd de Triathlon Trainingsgroep Nieuwkoop winnaar. Jaarlijks organiseert zij de triathlon van Ter Aar.

Laatbloeier

We gaan naar Lotte Wilms. Laatbloeier wellicht, maar triathlon is dan ook haar tweede sportleven. Hiervoor was ze een topzwemmer. Maar we weten nog weinig van 33-jarige Lotte. Daar komt met onderstaand uitvoerig verhaal snel verandering in. En – laatbloeier of niet – de ambities zijn er. Lotte Wilms heeft nu zes triathlons achter de rug en haar doel staat vast: de Olympische Spelen van Tokyo 2020. Wow, als dat geen gedrevenheid is. Het woord is aan Lotte.

Eigenlijk is het allemaal begonnen op een avond dat ik naar televisie keek met mijn broers, zusjes en ouders. Een film over een jonge vrouw, die getalenteerd was in vele sporten, besloot zich volledig te wijden aan het zwemmen. Ik zag hoe hard zij werkte voor een gouden medaille en die uiteindelijk ook haalde. Vanaf dat moment, ik was ongeveer tien jaar, zie ik tegen mijn ouders: dat wil ik ook, hard trainen en goud winnen…
Zodoende is mijn vader gaan praten met de coach van de zwemvereniging waar ik 1 keer per week trainde. De groep boven mij deed 16 baantjes achter elkaar en dat vond de coach nog niet verantwoord om mij zoveel baantjes te laten zwemmen. Beter worden bij deze club was uitgesloten. Ik zou geen progressie maken. Het zou nog jaren duren eer zij zagen wat mijn ouders al lang hadden gezien: een talent voor doorzettingsvermogen. Een week later zwom ik bij DAW in Alkmaar mijn eerste baantjes tussen topatleten. Na een proefperiode zagen Ids en Joke Gobes hetzelfde talent als wat mijn ouders zagen. Ze waren enthousiast en namen me op in hun team. Zo begon mijn zwemcarrière, Twintig jaar deed ik mee aan vele Nederlandse kampioenschappen in het zwembad en in open water. Na het behalen van mijn Havo-diploma aan de eerste LOOT-school in Alkmaar kreeg ik de kans om voor zeven maanden naar Australië te verhuizen en getraind te worden door Donna McGovern (finaliste 400 meter vrije slag op de Spelen van Seoel 1988 en een open water record op 3,8 kilomer in 39 minuten). Een keihard trainingsregime met vele kilometers in het water. Het was een goede leerschool. Terug in Nederland trainde ik bij topcoaches als Sebastiaan Kuijper, Fedor Hes en Tom Rikhof. Naast het zwemmen volgde ik een deeltijdstudie HRM aan de HU en werkte voor de onderwijsstichting Eem-Vallei Educatief. Het was een periode waarin ik topsport en een maatschappelijk carrière met elkaar wilde matchen. In 2012 trainde ik voor Olympische kwalificatie voor de 4×200 meter vrije slag in Londen. Daarna bouwde ik mijn trainingen af en richtte me meer op een maatschappelijke loopbaan. Om mijn conditie op peil te houden, begon ik met hardlopen. Naast het sporten reisde ik veel als de periode van training minder intensief was. Ik wilde de wereld zien, omdat andere culturele gewoontes mij inspireerden. Waarom vinden wij iets gewoon en anderen dat lang niet vanzelfsprekend? Ik ben nieuwsgierig aangelegd en denk veel van anderen te kunnen leren.


Tijdens mijn reizen versleet ik vele hardlooprondjes in Europa, Kenya en Azië. Mijn vader schreef eens: je bent in het verkeerde land geboren. Want mijn reis eindigde in Australië, wat na tien jaar als thuiskomen voelde.
Ik woon nu alweer vier jaar Down Under en geniet van elke dag dit ik in dit zo ontzettend gave sportland woon. In Bondi Beach ben ik elke dag omringd door sportmensen. Daarnaast werk ik part-time op de mooiste locatie van de stad in de North Sydney Olympic Pool. Onder de Harbour Bridge met uitzicht op het Opera House, daar waar de eerste Olympische triathlon werd gehouden. Toen ik de zusjes Williams vorig jaar tijdens de Australian Open zag tennissen, raakte ik weer geïnspireerd om mijn zwemsport op te pakken. Een plaatselijke open water zwemwedstrijd won ik tot mijn verbazing. Toen ben ik mijn visiebord eens beter gaan bekijken en concludeerde dat sport en ik één zijn.


Na dit inzicht besloot ik mijn leven opnieuw vorm te geven en opnieuw te ficussen op topsport. In die periode ontmoette ik mijn nieuwe liefde Chris Walker, die mij vanaf de eerste dag support om een droom uit te laten komen: kwalificatie voor de Olympische triathlon in Tokyo 2020. Chris en ik hebben vanaf september 2017 een team om mij heen geformeerd om mij te ondersteunen. In februari ben ik competities gaan doen. Alle vijf mijn eerste races won ik en toen heb ik Adrie Berk gevraagd hoe ik kan meedoen aan internationale wedstrijden. Hier in Sydney waren wij ontzettend verrast dat ik een uitnodiging kreeg van de NTB om afgelopen weekeind in Queensland deel te mogen nemen aan de World Cup. Twee weken hebben we keihard gewerkt om mij klaar te stomen voor dit eerste internationale optreden. Hoewel ik er mij geen voorstelling van kon maken hoe een World Cup zou zijn en hoe snel de andere vrouwen gaan, vond ik het ontzettend eervol om voor Nederland te morgen mee doen. Het was gaaf om te zien hoeveel support ik kreeg van zowel Australiërs als Nederlanders. Het leverde een grote lijst met verbeterpunten op. Na dit weekend heb ik echt de smaak te pakken en wil het beste uit mijzelf halen. Inmiddels ben ik weer terug in Sydney en ligt de komende weken de focus op trainingen en een mooi resultaat in New Plymouth, Nieuw-Zeeland.

Tot zo ver de introductie van Lotte Wilms, een triatlete die voor velen zo maar ‘uit de lucht komt vallen’, maar wel eentje om serieus rekening mee te houden. Twintigste werd ze in haar allereerste World Cup. Wij kijken met spanning uit naar 25 maart, de race in New Plymouth. Daar zijn ook Donald Hillebregt en Maaike Caelers heen gereisd.

Club La Santa Ironman Lanzarote – een must voor veel Nederlandse triatleten.

Trikipedia 1 year 2 months ago

IRONMAN Lanzarote is een van de oudste races in Europa. Lanzarote is een boeiend eiland met 300 vulkanische kegels. Er zijn tropische stranden, interessante bezienswaardigheden en een overvloed aan restaurants en hotels. Het landschap is griezelig mooi, dat doet denken aan de zwarte lavavelden van Kona, vermengd met tropische strandtaferelen. Maar vooral een ideaal klimaat voor een trainingskamp of om vroeg in het seizoen een hele triathlon te doen.

Puerto del Carmen is de plaats van handeling op 26 mei 2018; 2 ronden zwemmen, 1 ronde fietsen over het prachtige, maar zware fietsparcours en twee ronden lopen om tenslotte opgewacht te worden door Mr Triathlon Lanzarote Kenneth Gasque en uit zijn handen de medaille te ontvangen.

IRONMAN Lanzarote heeft 40  slots  voor het IRONMAN Wereldkampioenschap in Kailua-Kona, Hawaii.

Tot zover de promo, zoals omschreven op de website van Ironman Lanzarote.

Het is een wedstrijd met een Nederlands vleugje; overwinningen van Ben van Zelst, Frank Heldoorn en Katinka Wiltenburg in het verleden en verdere podiumplaatsen voor Mark Koks, Rik van Trigt, Ada van Zwieten, Cora Vlot, Bianca van Dijk, Heleen bij de Vaate en Sione Jongstra bij de PRO’s. Echter de laatste podiumplaats is al van 2013, toen Heleen bij de Vaate naar zilver ging. Natuurlijk waren er ook tal van agegroep-successen , maar dat “lijstje” publiceren we in de aanloop naar de wedstrijd.

DatumVoornaam AchternaamKlass. 30 May 1992Benvan Zelst1 29 May 1993Benvan Zelst1 29 May 1993FrankHeldoorn2 29 May 1993KatinkaWiltenburg1 22 May 1994FrankHeldoorn1 22 May 1994MarkKoks2 22 May 1994RikvanTrigt3 22 May 1994KatinkaWiltenburg2 22 May 1994AdavanZwieten3 4 June 1995FrankHeldoorn2 4 June 1995KatinkaWiltenburg2 8 June 1996FrankHeldoorn1 8 June 1996KatinkaWiltenburg1 8 June 1996CoraVlot3 24 May 1997FrankHeldoorn2 24 May 1997KatinkaWiltenburg2 22 May 1999BiancavanDijk2 22 May 1999MarijkeZeekant3 26 May 2001FrankHeldoorn3 20 May 2006Heleenbij de Vaate3 19 May 2007SioneJongstra3 24 May 2008Heleenbij de Vaate2 19 May 2012Heleenbij de Vaate3 18 May 2013Heleenbij de Vaate2

In de afgelopen 26 edities hebben 549 Nederlanders de finish in Puerto del Carmen bereikt (ook dit lijstje later). Voor de editie 2018 hebben zich inmiddels 31 Nederlanders aangemeld, echter dit is volgens de lijst begin februari. Dat dit aantal inmiddels achterhaald is en hoger zal liggen, lezen we op de social media. Wellicht kan het record aantal finishers van 37 Nederlanders in 2014 verbeterd worden dit jaar.

Absoluut recordhouder en ieder jaar tijdens de prijsuitreiking een ovationeel applaus ontvangend is Albert Corveleijn, die dit jaar gaat voor zijn 23e finish. Michel van der Hoeven en Bart Klein gaan voor finish nummer 10, Cornee van Loon hoopt zijn 8e medaille te ontvangen van Kenneth Gasque, Jan Mijwaart gaat voor zijn 7e finish, Peter de Jeu en Mark Stobbelaar gaan  voor de 6e maal red carpet in Puerto del Carmen.

Voornaam AchternaamFinishes IM Lanzarote Jorn Bagijn0 Joyce Bijl0 AlbertCorveleijn22 Peter deJeu5 SijmendeJong0 SanderdeVries0 JorienDelhez0 DennisFlorussen0 AukeGeurts0 ReinierIngwersen0 DennisKampscheur0 TessaKortekaas0 Jacco Langerak0 RobertMijwaart0 JanMijwaart6 Michelop 'tLand 0 MichelSiep0 JohanSimons0 DirkSimons0 Tim Soetens0 MarcusStobbelaar5 Mike van Beek0 Richard van Cleeff0 Roelvan deKimmenade0 Andreasvan denBiezenbos0 Roelvan denHoek4 Michel van der Hoeven9 CornevanLoon7 SaskiaVeerman0 BartWitzier0 MinkZeilstra4

We hebben nog veel meer feitjes over Nederlanders in de Ironman Lanzarote, de maand mei zullen we deze publiceren in “onze lijstjes” op Trikipedia.nl. Er zullen vast  nog meer Nederlanders op de startlijst gaan verschijnen de komende maand.

En ik, ik haal al die Nederlanders (en andere deelnemers) graag binnen op 26 mei 2018!

 

 

 

 

Speakerscorner: van 3athlon.nl naar Trikipedia.nl – een welbewuste keuze

Trikipedia 1 year 2 months ago

Soms hebben het maken van keuzes consequenties.

Zo was ik vorig jaar standvastig in mijn keuze rondom het WK in Rotterdam, hoe zeer het ook aan mijn triathlonhart ging en toog ik naar Lommel in plaats van te kiezen voor de ETU wedstrijd in Wuustwezel.

Trouw aan je standpunten en trouw aan wedstrijden waar je al jaar en dag te gast bent, ondanks allerlei “verleidingen” die op je pad komen. Ach, het hoort bij me.

Zo waren Wim en ik ook trouw aan 3athlon.nl, ruim 3 jaar aan een stuk. Iedere dag zorgen voor content, iedere dag een berichtje (op de zaterdag na).

Om nu tot in detail uit de doeken te doen, waarom wij tenslotte toch kozen om onze eigen weg te gaan en Trikipedia.nl te starten en te stoppen met onze rol binnen 3athlon.nl, ga ik niet doen. Het hoe en waarom van deze beslissing heeft absoluut geen meerwaarde voor de triathlonsport en dat is toch ons doel: promotie voor de sport die duathlon/triathlon heet.

Dolgelukkig zijn we met de steun van onze adverteerders, onze lezers,  en ook de NTB. We zijn soms een “luis in de pels” , kunnen kritisch zijn, maar bovenal willen we op onze eigen manier triathlon en duathlon dagelijks in de picture zetten, gewoon omdat we maf zijn van die mooie sport. Ach, we doen het op onze eigen manier.

In het diepe zijn we gesprongen, gewoon een VOF begonnen met een nieuwe website, met alle consequenties van dien aard. De eerste post die we ontvingen was helaas van onze vrienden met de blauwe enveloppen.

De dubbelrol, die Wim en ik hebben sinds ons “uit de kast komen” als speaker en (mede)beheerder van een website, wordt soms zeer gewaardeerd en soms verguisd.

Als ik voor mezelf spreek (het is tenslotte een persoonlijk column) vallen me een aantal zaken op. Het enthousiasme over de opzet van de nieuwe website door heel veel atleten, sponsoren en belangstellenden in de triathlonsport (dank Marco Hoogenraad voor het geweldige werk).

Opvallend is ook,  wat mij betreft, dat niet  overal “trouw aan”  in het woordenboek schijnt te staan; zo sta je al jaren als speaker bij een wedstrijd, zo ben je niet meer gewenst! Naadloos wordt die plaats door een ander ingenomen. Het heeft blijkbaar niet te maken met de kwaliteit, kennis en loyaliteit, maar veerleer met  de invloed van derden in deze. Deze “derden”  denken mijn plezier in de triathlonsport op een negatieve wijze te kunnen beïnvloeden.  Dan hebben ze het volledig mis. Natuurlijk had ik, voordat ik onderstaande aan de weet kwam,  graag ook die bepaalde wedstrijden opnieuw op mijn kalender zetten. Sterker nog , ze stonden er al op, maar via via begrijp ik dat ik , sinds de overstap van 3athlon.nl naar Trikipedia.nl, daar niet meer gewenst ben.  Nee, dan die wedstrijden maar niet, laat anderen die klus maar opknappen.  Mijn programma zat toch al overvol.

Ik prijs me gelukkig met heel veel wedstrijden, waar ik trouw en met veel plezier naar toe ga, waar ik wekelijks “mijn ding” kan doen, vaak samen met maatje Wim en geweldig van geniet. In mijn 28e jaar als triathlonspeaker , kijk ik uit naar al die bijzondere wedstrijden en ontmoetingen met de atleten, de organisaties, de mensen van de NTB.

Speciale momenten met speciale wedstrijden en speciale mensen komen er ook in 2018 weer aan!

Laat het seizoen maar beginnen, wat mij betreft!

Als je kiest, sta je voor de consequenties!

 

 

 

 

 

Herinneringen aan Rennen voor Twee; RBR Hilversum; ETU Moskou; Help Iris – WTJ 742

Trikipedia 1 year 2 months ago

DINSDAG – Rennen voor Twee komt, drie jaar na dato nog regelmatig voorbij. De warme banden tussen de triathlonorganisatie en de deelnemende gezinnen Rootlieb, Schelvis en Hurkmans zijn altijd hecht gebleven en ook bij Leontien van Moorsel, Maarten van der Weijden en Erben Wennemars roept het evenement in de zomer van 2015 nog altijd mooie herinneringen op. Dat begreep ik anderhalve week geleden toen we even een kijkje gingen nemen bij de recordpoging van Maarten. Hij slaagde glansrijk door in 24 uur 102,8 kilometer te zwemmen. Mooie training voor zijn Elfstedentocht die hij komende zomer in 2,5 dag hoopt te zwemmen. We zagen Leontien op de openingsdag van WielerExperience Roosendaal, waar ze bevlogen vertelde over haar Leontienhuis, voor jonge mensen met anorexia. En op de tv-schermen was Erben Wennemars te zien, die de ijskwaliteit op de Coolste Baan van Nederland analyseerde en tegelijk euforisch werd bij de mondiale titel van Patrick Roest.

 

Maar we zagen ook Merijn Rootlieb, rijzende tv-ster bij The Voice Kids. En eerder op tv kwam Jan Versteegh zich voorbereiden op het vaderschap door onder andere de Schelvisjes te bezoeken. Elin lag op bed met Jan er naast. Wedden dat ie toen al in haar oor fluisterde dat hij de MOL is. Het was dit EO-programma dat de triathlon van Oud Gastel een flinke boost gaf en waardoor nu alle duizend startplekken (behalve de trio’s) al zijn vergeven.


Bij de run-bike-run van Hilversum is dat nog niet helemaal het geval. De TVH maakt bij de 26e editie een nieuwe start met een gloednieuw parcours. Niet langer rondom Anna’s Hoeve, maar bij restaurant Robert aan de Spanderlaan 1 in Hilversum. Het loopparcours blijft onverhard door het Spanderwoud, fietsen gaat vanaf het restaurant over de Bussummergrindweg richting de wijk Trompenberg. Een aparte startserie voor vrouwen zit er wederom in. Wat blijft is het overheerlijke marathonbrood, de euro extra ten behoeve van natuurbehoud Spanderwoud en het vertrouwde stemgeluid van Ruud. Op de favorieten komen we later nog terug, dat we het nu al melden heeft te maken met het feit dat de inschrijvingen eenmalig zijn verlengd tot en met vrijdag 16 maart.


De ETU-bestuurders en voorzitters van alle Europese bonden waren afgelopen weekeinde bijeen in Moskou. Daar werden onder meer ITU Awards uitgereikt en is een Memorandum of Understanding ondertekend met de Super League Triathlons. Dat was nog iets uit het verleden, toen in Hamilton de dames nog niet meededen en de prijzenschema’s uiteen liepen. Dat is nu rechtgetrokken, bovendien wordt voortaan ook bij Superleague op doping gecontroleerd. Verder was er in de middag de Presidents Conference met een lezing van de Noorse delegatie over sportbeoefening in hun land. Teamwork en het op speelse manier kinderen bij sport betrekken zonder prijzen bijvoorbeeld stimuleren de sportontwikkeling in Noorwegen – wintersportland maar ook triathlonland bij uitstek. Zondag maakte iedereen een ochtendwandeling door de Russische hoofdstad.


Hadden we vorig jaar ook niet een triatleet, die graag mee wilde doen aan Expeditie Robinson? Ook dit jaar stelt zich weer iemand kandidaat. Iris Dijkstra van De Dolfijn wil als triatlete heel graag laten zien dat ‘wij het sterkste ras in Nederland’ zijn. Klinkt eng, maar is goed bedoeld van de 22-jarige blondine, die in de toekomst in de Eredivisie hoopt uit te komen. Iris snapt dat niet elke oproep via Trikipedia gedeeld kan worden, maar aan spontane verzoekjes komen we graag tegemoet. Ook al omdat we hopen dat Iris het kan bewijzen. En volgens mij is ze ook nog best goed voor de kijkcijfers! Help Iris Dijkstra naar het eiland door te stemmen via de site expeditierobinson.nl

Een korte aflevering, want de politieke debatten zijn hier in volle gang en ik moet de grootste bankoverval van Nederland nog op zien te lossen. Morgen een wat uitgebreidere WTJ onder andere met het boeiende verhaal van Lotte Wilms.

TRIPRO wetsuit-testdag a.s. zondag 18 maart

Trikipedia 1 year 2 months ago


Als sinds 1996 organiseert TRIPRO de wetsuit-testdag om je de gelegenheid te geven de beste keuze in je wetsuit te maken. Op deze testdag vind je de meeste A-merken op 1 locatie tegelijk.

Dit jaar wordt de testdag gehouden in Hilversum.
Locatie:
Zwembad De Lieberg
J. van der Heijdenstraat 170
1221 EM Hilversum
13:00 – 17:00

Voorinschrijving is noodzakelijk en kun je doen via de deze link waar tevens meer informatie te vinden is.

Dit jaar kun je op de testdag wetsuits proberen van Blue Seventy, Orca, Sailfish, Zone3, 2XU en natuurlijk profiteren van mooie testdag aanbiedingen.

Daarnaast kun je rekenen op zwem technische trainings- en coaching tips van Tri2one hoofd coach Hylke Sytzema. Ben je starter en heb je moeite of zelfs wat angst om het buitenwater in te gaan? TRIPRO en Tri2one Coaching kunnen je hier ook bij helpen met de open water zwem clinics. Voor vragen hierover of opgeven kun je ook terecht bij Hylke.

De Schelp; beurs; wielerexperience; IM Patagonië; Leander wint; Thomas in Retie WTJ 741

Trikipedia 1 year 2 months ago


MAANDAG – Amper twee weken na de laatste zwemloop van Bergen op Zoom is ook zwembad De Schelp gesloten. Dat laatste was overigens niet voorzien, want eind vorige week werd roestvorming geconstateerd in de bouten van het dak. Corosie, die mogelijkerwijs in het zwembad terecht kan komen met alle gevolgen vandien. Geen risico’s dus en op last van de gemeente is het bad tot nader order gesloten. Buitenbad De Melanen in Halsteren gaat als alternatief wel begin april al open. Ter verzachting van de pijn. Michel Siep, twee weken terug nog deelnemer aan de zwemloop, grapte op Faebook: ‘Pfoeh, we zijn door het oog van de naald gekropen.’ Tegelijkertijd heeft iedereen begrip voor de sluiting. Veiligheid voor alles.

Er kwam wat kritiek los op de tweede TriathlonExperience. Volgens bezoekers was het niet meer dan een veredelde wetsuit testdag. Tja, ten opzichte van de zeer geslaagde tweedaagse beurs van vorig jaar in Merwestein te Nieuwegein hadden de organisatoren een paar stappen terug moeten doen. Een week na Bikemotion is misschien ook niet zo handig. Hoe dan ook: de vlag dekte de lading in dit geval niet helemaal. Maar wie zich goed had laten informeren, kon weten dat de franje er dit keer vanaf was gehaald. Ook uit kostenaspect. Hoe dan ook: de wetsuits werden volop getest. En ook op dat onderdeel is winst te behalen.

Van Triathlonexperience naar Wielerexperience. De ingebruikname van ’s werelds grootste pumptrackbaan in Roosendaal trok ontzettend veel media. Als ceremoniemeester/speaker van het geheel was ik een tikje jaloers op het feit dat de NOS, Omroep Max, RTL, SBS6, regionale omroepen, radiomakers en schrijvende pers bijeen waren om Leontien van Moorsel, Laura Smulders, Twan van Gendt, Joost Wichman en Pauline Rooijackers de wielerbaan, de pumptrack baan en de MTB-trail te zien openen. Waarom is al die media niet bij een paar van onze toptriathlons? Hoe dan ook, de baan is een verrijking en leent zich ook uitstekend voor bijvoorbeeld een flitsende stayerduathlon. Red Bull heeft al interesse.

Wedstrijden hadden we ook nog. Zondag was de eerste 70.3 Ironman van Bariloche in Patagonië oftewel zuidelijk Argentinië. Na zijn spectaculaire winst voor eigen publiek in de Ironman Nieuw-Zeeland in en rondom Lake Taupo was Terenzo al weer topfit voor een vlucht naar Zuid-Amerika en deelname aan de Argentijnse primeur. Alles slechts een week later dus. Ook nu bleef hij als enige onder een magische barrière. Na zijn sub-8 uur tijd vorige week nu als enige onder de vier uur: 3.58. Bijna vier minuten later volgde oud-Maastricht winnaar Igor Amorelli, de derde plaats ging verrassend naar de Amerikaan Kennett Peterson. Twee Amerikaanse vrouwen na afloop op het podium: Alicia Kaye won, drie minuten later kwam Dede Griesbauer als derde over de rood-zwarte matten. Daartussen finishte nog de Braziliaanse Pamella Oliveira. Nederlanders waren in deze nieuwe race niet van de partij.

Vele, vele kilometers noordelijker was zondag de Las Olas triathlon in Fort Lauerdale, Florida. Het Dolfijn-duo Leander van Diggelen en vriendin Femke Swier deden mee aan de sprint afstand. Daar is Leander in Nederlandse wedstrijden goed in en nu klopte hij ook erkende Amerikaanse triatleten als John Reback en Tyler Wallace. Femke finishte in deze zonnige wedstrijd als dertiende. Michele Lopez won.

Terug naar Europa, waar Thomas Cremers zich wilde meten met de Belgische crossduathlon-toppers. Die kans kreeg hij op het open Belgisch kampioenschap in Retie. De winst ging naar Squadra-topman Tim van Hemel, die Etten-Leur-winnaar Geert Laureyssen in een boeiend duel de baas bleef. Brons ging naar Wouter Wuilmus.Thomas hield zich uitstekend staande tussen de nooit malse Belgische concurrentie. De Elstenaar werd zevende overall en snelste in de beloftencategorie. Een titel leverde het niet op, maar wel erkenning en bewondering bij onze zuiderburen. De nummer drie van het WK duathlon bij de junioren op de weg verkeert bijtijds in uitstekende vorm. De Belgische vrouwentitel ging naar Stefanie Adam, die Sofie Driesen en Inge Roeland respectievelijk vier en vijf minuten achter zich liet.

Dinsdag weer meer nieuws. Tussendoor ook vergaderen hoe de triathlon van Oud Gastel de grote stroom atleten het beste kan opvangen ergens in juni.

Rachel, Shirin, Selina en Her brons op NK cross; Lotte verrast in Mooloolaba, zwemlopen – WTJ 740

Trikipedia 1 year 2 months ago


ZONDAG – Er zullen veldloopsters geweest zijn, die liever niet hadden dat Rachel Klamer zondagmorgen bij iemand in kon stappen om de reis Beuningen-Amsterdam te maken. Nu drong de triatlete door tot in de hoogste regionen van de veldloopsport. Op het NK in het Amsterdamse Bos hoefde ze op de lange cross alleen specialisten Andrea Deelstra en Julia van Velthoven voor laten gaan. Grote onderlinge tijdverschillen, dat wel. Evengoed lag Rachel riant op een derde plaats. Brons op het NK cross, precies negen jaar na haar – ook – bronzen plak bij de juniores. Rachel is in de vorm van haar leven, zoveel is duidelijk.

Hoofdstad

Het was wel allemaal Amsterdam wat de klok sloeg dit weekeinde. Het wereldkampioenschap allround schaatsen op de Coolste baan van Nederland met een geweldige apotheose. Ik zeg: alle WK’s allround weer terug naar de buitenbanen: Bislett stadion enzo. Over spannende ontknopingen gesproken: het Amsterdamse Vondelpark was het decor van de spectaculaire slotaflevering van Wie is de Mol? En nee, toch niet triatlete Olcay Gulsen. De schaatsers op de baan, de veldlopers in het Amsterdamse Bos.


Bij de mannen was Wesley Mols op ene 17e plaats beste triatleet. Het valt ons op dat de Gelderlander bij triathlons, die loopsnelheid niet altijd aan de dag weet te leggen. In grote straten- en veldlopen is de man van Cerberus en van Cifla echter ongekend sterk. Op de korte crossen kwam Stefan van Thiel op een 42e plaats uit. De juniorengroepen dan.

Bij de A-jongens finishte Lars van der Knaap als 20e. Maaike Telkamp was goed voor een achtste plaats. Pim Bakker werd keurig vierde bij de jongens B, waar Gjalt Panjer tot een 25e plek reikte.

Natuurlijk was Shirin van Anrooij weer kansrijk voor een podiumplaats. Het lukte opnieuw: derde bij de meisjes B. Is zij de nieuwe Rachel Klamer binnen nu en tien jaar? Zoe van Dijk kwam als 18e aan, Femke Panjes als 21e. Bij de jongens C een elfde plaats van Alex van Buttingha Wicher met direct achter hem Ernson van den Bos. Nog een top tienklassering voor ‘triathlon’ dankzij Tamar Veltman, negende meisje C. Sanne Schouten eindigde 18e. Jongens D dan, Rens Gosselink goed voor plek 24 en Selina Franken die het derde brons onder de triatletes bracht. Merel Veltman is daar 14e.
In de masters-categorieën werd Martijn Hiensch 8e M50, René van Ravenzwaaij 5e M55 en Her Tesselaar 3e M60. Good-old Koos Rademaker finishte als 4e M70. Bij de vrouwen is Audrey Breur 5e V45 en Lucienne Groenendijk 8e V45.

Verrassend debuut Lotte Wilms


Veel hardlopen tot nu toe. Was er dan geen triathlon of duathlon? Jawel. Vroeg in de nacht van vrijdag op zaterdag stond de tweede Wereldbekerwedstrijd op het programma. Na Cape Town was ook in Mooloolaba ‘onze’ Richard Murray de sterkste. Mooi weekeinde dus voor het Beuningse stel Rachel-Richard. De Australische juniorenwereldkampioen Matthew Hauser – vorig jaar in een zeiknatte race in Rotterdam – werd tweede, diens landgenoot Matthew McElroy derde aan de oostkust van hun land. Voor Richard gold vooral de revanche op z’n mindere optreden in Abu Dhabi. Donald Hillebregt pakte beide World Cups ook mee. In Zuid-Afrika werd de kersverse Ferro Mosae-triatleet nog 37e, in Australië bleef hij op een veertigste positie steken. Ruim drie minuten langer deed de Hillegommer over de sprint afstand ten opzichte van Richard Murray waarmee hij samen trainde in Namibië.


Bij de vrouwen was niet favoriete Kirsten Kasper maar de thuisfavoriete Emma Jeffcoat de sterkste. Na dit tweetal druppelde de Italiaanse Angelica Omo binnen. Verrassend was het debuut op internationaal niveau van Lotte Wilms. De geboren Alkmaarse woont sinds drie jaar Down Under. Als gewezen topzwemster werd ze na het eerste onderdeel wel vooraan verwacht. Ze stapte als achtste op de kant om eigenlijk helemaal zo gek veel niet te verliezen bij fietsen en lopen. Lotte kwam op drie minuten van Jeffcoat als twintigste binnen op haar allereerste internationale race. Nota bene vier plaatsen voor Maaike Caelers, maar die had een geldig excuus: na haar fikse smak tegen het Formule-1 asfalt van Abu Dhabi was het al een wonder dat ze acht dagen later kon starten op een ander stukje aardbol. Maaike kwam op minder dan halve kracht als 24e met een achterstand van vijf minuten binnen. ,,Misschien was het beter geweest hier niet mee te doen’’, was het bondige commentaar van de Weertse. We kunnen ons anderzijds voorstellen dat Maaike graag weer eens een ‘lekker seizoen kan draaien’.

Sven en Diede winnen zwemloop Bodegraven


Soms zien we in de voorbeschouwing een evenement over het hoofd. Meestal niet in Nederland, maar nu misten we toch even twee zwemlopen. Bij TTB in Bodegraven was zondagochtend de 19e editie al weer. Het regende weliswaar, maar toch 62 deelnemers. Zwemmen in De Kuil, lopen langs de burgemeester Kremerweg. Oud-topzwemmer Alex Schelvis crawlde de kilometer in 11.55, daarmee favoriet Sven Strijk 48 seconden voor blijvend. Die stelde tijdens het lopen orde op zaken. Mooi podium na afloop met sportman van Bodegraven Sven Strijk op de eerste plaats met naast hem titelverdediger TTB-er Bart Witzier op twee en Vlaardinger Leon van de Wilde – net als vorig jaar – op drie. Diede Diederiks, vorig jaar tweede op de Bosbaan-triathlon, was veruit de snelste zwemloopster in Bodegraven. Voor routinier Jeannet Ordelman en Sandra Kerstens resteerden de andere erpelaatsen. Op de achtste afstand moest de winnaar van vorig jaar Karim Alders ook genoegen nemen met een tweede plaats. Mitch Kolkman was hem te vlug af. Kim Groeneveld was snelste vrouw. Bjorn Rijkaart was enige individuele deelnemer op de 1/16e, de Bodegraafse zusjes Tessel en Donna van der Meer deden als duo mee.

Winst Omar in clubding


In Almere hield de TV Almere een zwemloop. ,,Een clubding hoor’’, zei Omar Brons, maar goed de eerste winst is op zak. Omar zwom een scherpe 12.10 en hoewel Thomas Naasz op hem inliep was de 49.47 ruim voldoende voor de zege. Thomas op twee en Stefan Staartjes eindigde derde. Een Almeers trio bij de vrouwen ook: Corine Nelen vóór Nina Bakker en Aukje Bijlsma. Altijd leuk om mee te nemen en gezien de FB-reacties op Omars zege de moeite waard.
De rest bewaren we weer voor maandag!

Pages