Nieuws van de Nederlandstalige nieuwssites

Terugblik: De mooiste finishfoto’s #22

3athlon.nl 1 month 2 weeks ago

De komende tijd kunnen we helaas niet met elkaar genieten van mooie, ontroerende, verrassende, emotionele finishes van atleten. Daarom nemen we jullie de komende maand dagelijks mee terug naar zo’n finish: Challenges, Ironmans, World Cups, ETU Cups of gewoon een nationale race in eigen land. Foto’s van jaren terug of juist meer recent. Soms is de foto door ons gemaakt, soms ook niet. Soms met Nederlandse atleten in de hoofdrol, soms juist met internationals. Af en toe kiezen we de foto omdat de foto zelf zo mooi is, maar soms ook omdat het verhaal erachter prachtig is. Maar vooral kiezen we de foto’s omdat we dan allemaal weer even met elkaar kunnen genieten van wat onze sport zo mooi maakt. De volgorde is puur willekeurig en is niet bepaald door een waardeoordeel.

In oktober vorig jaar stond het NK Duathlon voor Jeugd op het programma. Dat leverde een geweldige dag voor Merel Veltman op, want zij won de wedstrijd en kroonde zich daarmee dus tot kersvers Nederlands Kampioen. Bij de finish wachtte het felbegeerde finishlint op haar en die werd met een grote lach verwelkomd.

Merel Veltman pakt Nederlandse titel duathlon. (Foto: Facebook)

The post Terugblik: De mooiste finishfoto’s #22 appeared first on 3athlon.nl.

We missen veel; over Lanza; Ilona wint VR Lockdown Tri Bilzen; Open water training TriExperience – WTJ 1535

Trikipedia 1 month 2 weeks ago

ZONDAG – De Dijk zong het vroeger al. ,,Een man weet niet wat ie mist, hij weet niet wat ie mist. Maar als ze er niet is, weet een man pas wat ie mist.’’ Ik weet niet hoe het jullie vergaat, maar ik heb dat gevoel in de weekends steeds vaker. In dat geval mag je man door mens/Wim vervangen en ‘ze’ door de triathlonwedstrijden. Om de frustraties zo laag mogelijk te houden, kun je het beste niet te veel op de ‘doorgestreepte’ kalender kijken.

Want wat hadden we weer een mooi weekeinde voor de boeg. In eigen land het zo befaamde DUIN triathlon weekend en de noordelijke openingsklassieker van ’t Fean in Heerenveen. En vandaag, zondag konden we feitelijk weer de doorstart beleven van de triathlon Ter Aar. Even leek die lange traditie (sinds 1988) ten einde gekomen, maar gelukkig was een doorstart voorzien. Volgend jaar gelukkig nieuwe ronden, nieuwe kansen.

Ilona Eversdijk in topvorm

Over de grenzen zouden veel Nederlanders zaterdag de Atlantische Oceaan in gedoken zijn voor de immer avontuurlijke en loodzware Ironman Lanzarote. Onder meer Ilona Eversdijk had de wedstrijd (haar vierde hele) in haar agenda staan. Dan maar de Lockdown Triathlon Challenge, die als alternatief voor de Tri 111 te Bilzen op het programma stond.

1 kilometer lopen, 100 kilometer fietsen en 10 kilometer lopen maakt ook een Tri 111. En dus gingen de atleten aan de slag. Ieder van thuis uit op een eigen parcours en op wisselende momenten. Ilona verkeert in topvorm getuige haar overwinning en veertiende plaats overall. De Almeerse klopte in deze virtuele strijd onder meer de Vlaamse Sara van de Vel. Op ruimte afstand werd Nele Paardekam derde.

De winst bij de mannen ging naar Pamphiel Pareyn, ook geen kleine jongen natuurlijk. Hannes Cool was de nummer twee, Tim Neel drie. Ook in de top tien Bram Smit op een vierde en Jacco Langerak op een vijfde plaats. Tien Nederlandes deden mee aan de Lockdown Challenge, waaronder eentje uit ….Stampersgat: Iwan de Kock.

Open water training met Tri-Experience

Trainen in open water. Het gebeurt weer op steeds grotere schaal. Tri-Experience speelt daar ook op in met een cursus Buitenwater Basics. Hieronder alle informatie voor deze clinics, die worden gehouden aan Het Waaltje te Heerjansdam op de dinsdagen 16, 23 en 30 juni, 7 en 14 juli. Steeds van 19 tot 20 uur.

Buitenwater Basics

Deze cursus van 5 weken is speciaal voor de startende triatleet of buitenwater zwemmer en sluit perfect aan op onze Basiscursus Borstcrawl. Een complete voorbereiding voor je eerste triathlon of buitenwater evenement.
De cursus sluit ook prima aan op de Clinics Kennismaking met Openwater zwemmen op 2 en 9 juni

De Cursus:
In deze 5 lessen passen we alle vaardigheden toe die zijn behandeld in de clinic Kennismaking met openwater zwemmen. Door deze vaardigheden wekelijks en in diverse situaties in een groep te trainen ontwikkel je echte buitenwater vaardigheid en de toch specifieke zwemconditie die je voor het buitenwater nodig hebt. Hiervoor zwemmen we ook wat langere afstanden.

Benodigdheden:
Wetsuit en een zwemboei (verplicht)
​Heb je nog geen wetsuit? Geen punt, wij kunnen deze voor je regelen.
​Wij zijn officieel dealer van Dare2Tri en HUUB wetsuits en hebben testpakken beschikbaar.

Instapniveau:
Deze module is speciaal voor de startende triatleet/zwemmer, die minimaal 200m borstcrawl kan zwemmen.
Voor deze module hanteren wij een minimum leeftijd van 16 jaar.

Meer weten? Check de website:

http://www.tri-experience.com/buitenwater-basics.html

Vandaag was eigenlijk ook de triathlon van….Wuhan

 

Er waren nog meer triathlons, die we dit weekend misten. Challenge Lissabon bijvoorbeeld zaterdag, de Frenchman in Hourtin en de Oostenrijkse battle met 70.3 IM Graz en de naar Challenge overgewaaide race in Sankt Pölten. Benieuwd of ze volgend jaar weer op dezelfde dag gaan zitten. Weet je trouwens welke wedstrijd ook vandaag gehouden had moeten worden? Challenge Wuhan….

Hoewel het beter gaat met de stad, die voor eeuwig verbonden zal zijn aan corona, komt een triathlonwedstrijd nog te vroeg….

Henri Kiens

Trikipedia 1 month 2 weeks ago

Henri (Henry) Kiens is geboren op 9 juni 1962 in Eibergen, waar hij ook nu nog woont. Henri studeert tandheelkunde op de Rijksuniverseit Groningen. Daar komt hij voor het eerst in aanraking met triathlon. Henri’s achtergrond als wedstrijdzwemmer helpt hem snel vooruit in zijn ontwikkeling als triatleet.

Na zijn studie beproeft Henri eerst zijn geluk als prof-triatleet. In zijn eerste jaar wordt hij gesponsord door schoenenmerk New Balance, in 1988 krijgt hij een contract bij de (Adia-)Keser prof formatie van manager Paul Vierhout (begin 2014 overleden). Het team bestaat dan uit Ben van Zelst, Irma Zwartkruis en Walter Boom. Later komen Erwin de Bruyn, Axel Koenders, Thea Sybesma, Eimert Venderbosch, Lucienne Groenendijk en Martin Breedijk de gelederen versterken. In 1994 breekt een crisis uit en stopt uitzendbureau Adia Keser met het professionele triathlonteam.

Kiens is in zijn topsportjaren een slecht verliezer. Na wedstrijden waarin hij verslagen wordt, legt hij zichzelf als ‘Spartaanse’ training de rit huiswaarts per fiets op. Collega’s noemen hem een trainingsbeest, maar tegelijkertijd heeft Henri ook wel eens een al te laconieke instelling. In de wintermaanden komt zijn fiets soms amper van stal. En in materiaalkeuze durft hij gerust daags tevoren nog nieuwe wielen te steken of zich een heel nieuw wetsuit aan te meten. Materiaalpech is ook vaak zijn deel. Roemrucht zijn de reisjes, die Henri met onder meer Hajo Hoekstra naar Franse wedstrijden maakt. Niettemin is zijn erelijst er eentje om U tegen te zeggen.

Hij is de meest succesvolle triatleet in Nederlandse wedstrijden. In 1986 wint hij het SPC-klassement, in 1988 en 1989 het prestigieuze ETTC-klassement en als eind 1996 het SPC-circuit ophoudt te betaan blijkt Henri de scorelijst aller tijden aan te voeren. Op 23-jarige leeftijd doet hij zijn eerste hele in Almere en nog datzelfde jaar scoort hij vrijwel exact dezelfde eindtijd op Hawaii. Vier keer doet hij mee aan het WK Ironman met als beste prestatie een zesde plaats in 1990. Zijn pr op de hele staat in Roth 1991: 8.17.55 uur. Andere hoogtepunten zijn de dubbele winst op de halve van Perros-Guirec, vier zeges in het Extra Top Triathlon Circuit en de eenmalig gehouden internationale Rotterdam Airport triathlon. Twee keer ook wint hij Holten, de wedstrijd waar hij in de zomer van 1994 afscheid neemt door aan de finisht zijn schoenen in de ‘triaton’ te werpen. Vele collega-triatleten lopen de laatste kilometer met hem mee.

Henri is getrouwd met Jantien. Zijn tandartsenpraktijk is gevestigd in Aalten. Talentvol triatleet Joost Somsen uit Eibergen is een van zijn patiënten. Henri is vooral veel blijven fietsen, op de triathlons is hij niet meer te vinden of het moet zijn als de deelnemers aan de herrezen triathlon van Eibergen langs zijn huis komen.

Prestaties:

1984: 10e halve Nieuwkoop
1984: 3e halve Lelystad
1984: 6e Veenendaal
1984: 29e NK Almere 10.41.19
1984: 46e Ironman Hawaii (Vst) 10.41.48
1985: 2e Haren
1985: 6e Laren
1985: 5e IJmond
1985: 3e halve Lelystad
1985: 1e Tubbergen
1985: 23e EK Almere 10.00.39 (15e NK)
1985: 1e Kamperland
1985: 1e ’s Gravendeel
1985: 3e Veenendaal
1985: 26e Nice (Fra)
1986: 1e Haren
1986: 1e Laren
1986: 1e Almere (kwart)
1986: 2e halve Stein
1986: 1e Haaften
1986: 1e halve Lelystad
1986: 2e Ammerstol
1986: 4e NK Kamperland
1986: 9e NK Almere 9.47.17
1986: 22e Nice (Fra)
1987: 3e Papendal kwalificatiewedstrijd
1987: 4e Wychen
1987: 1e Eibergen
1987: 2e halve Stein
1987: 2e Embrun (Fra) 10.41.27
1987: 2e Veenendaal ETTC
1987: 12e Nice (Fra)
1988: 2e Indoor RAI Amsterdam
1988: 1e Leeuwarden ETTC
1988: 3e Eibergen ETTC
1988: 9e EK halve Stein
1988: 3e NK Laren
1988: 1e Nuenen ETTC
1988: 1e halve Aalten
1988: 2e München (Dui)
1988: 4e NK Almere 8.51.09 (2e NK)
1988: 1e Rosmalen ETTC
1988: 4e Ammerstol ETTC
1988: 1e Oisterwijk
1988: 2e Spijkenisse
1988: 7e Nice (Fra)
1989: 6e EK Cascais (Por)
1989: 2e Breda ETTC
1989: 1e Rotterdam Airport
1989: 4e Eibergen ETTC
1989: 1e Den Bosch
1989: 1e Scherpenzeel
1989: 1e halve Stein
1989: DNF Ironman Roth (Dui)
1989: 1e halve Aalten
1989: 8e NK Veenendaal
1989: 1e Epe
1989: DNF EK Rodekro (Den)
1989: 1e Spijkenisse ETTC
1990: 9e Ironman Auckland (Nzl) 9.19.32
1990: 4e Breda
1990: 1e halve Bergen op Zoom
1990: 4e Den Bosch
1990: 4e Ironman Roth (Dui) 8.34.33
1990: 4e NK Almere 8.48.12
1990: 1e Oisterwijk
1990: 1e halve Groningen ETTC
1990: 6e Ironman Hawaii (Vst) 8.46.36
1991: 7e Ironman Auckland (Nzl) 8.49.27
1991: 1e Gorinchem
1991: 4e halve Bergen op Zoom
1991: 1e Den Bosch
1991: 4e Ironman Roth (Dui) 8.17.55
1991: 1e Holten
1991: 6e EK Almere 8.43.06
1991: 2e Oisterwijk
1991: 2e Oud Gastel
1991: 1e halve Perros-Guirec (Fra)
1991: 12e Ironman Hawaii (Vst) 8.56.51
1992: 3e halve Nieuwkoop
1992: 1e Den Bosch
1992: 1e halve Stein
1992: 1e Holten
1992: 1e halve Oldeberkoop
1992: 8e EK halve Joroinen (Fin) (brons landenteams)
1992: 2e NK Almere 8.33.08
1992: 1e halve Perros-Guirec (Fra)
1992: 15e Ironman Hawaii (Vst) 8.44.20
1993: 8e halve Nieuwkoop
1993: 5e halve Ironbridge (Gbr)
1993: 7e Nuenen
1993: 6e Holten
1993: 5e Rijkevoort
1993: 10e NK Almere 8.44.41
1994: 4e Losser
1994: 22e Holten afscheidswedstrijd

 

Henri boekt minstens 33 overwinningen, vrijwel allemaal topwedstrijden (internationaal, ETTC of SPC). Hij doet triathlons in negen landen.

 

Foto: Danillo Palmucci, Nicolas Guillon, Karsten Kessler, Adia Keser

Paralympisch triatleet Amy Dixon krijgt loopband: ‘Nu kan ik er helemaal voor gaan’

3athlon.nl 1 month 2 weeks ago

We moeten ons allemaal aanpassen aan deze rare omstandigheden waar we momenteel in leven. Voor de één is dat echter makkelijker dan voor de ander. Ook op sportief vlak, want voor de Amerikaanse Amy Dixon – Paralympisch triatleet met een visuele beperking – werd trainen een lastig verhaal toen ze niet langer samen met een ‘buddy’ mocht hardlopen. ,,Het is alsof je kijkt door een rietje of een sleutelgat”, vertelt de atlete over haar beperking waardoor ze 98 procent minder ziet.

,,Ik kan wel lopen op het honkbalveld achter mijn huis, omdat ik er zoveel heb gelopen dat ik iedere scheur en hobbel ken. Tenzij het regent”, vertelt Dixon in een interview met Runner’s World. ,,Daarnaast kan ik niet lopen op de weg of de baan zonder een begeleider. Door de social distancing regels kan ik nu geen gebruik maken van een begeleider en een looptraining van 90 minuten op een honkbalveld van 650 meter lang is niet ideaal.”

Oproep 
Daarom vroeg Dixon via social media om hulp. Een lokaal tv-station CBS 8 bracht Dixon’s oproep extra onder de aandacht, waarna het bedrijf Primo Fitness een loopband voor de atlete regelde. De loopband is breed genoeg voor Dixon om zonder zorgen te kunnen lopen. Met haar pinken kan ze via de zijkanten voelen of ze in het midden loopt. Daarnaast loopt ze met een veiligheidskabel om haar pols om het apparaat snel te stoppen mocht het toch mis gaan.

Zwemmen
Voorlopig kan Dixon dus fietsen en lopen, maar het is nog even afwachten tot ze ook het buitenwater weer op kan zoeken. Alleen zwemmen is helaas geen optie: ,,Er moet iemand voor mij zwemmen zodat ik hun stroming kan voelen en hun bubbels kan volgen. Dan nog moeten we iedere 300 yards (275 meter) stoppen om te kijken of ik nog goed volg.” Tot dit weer kan, mag Dixon gebruik maken van het zestien meter lange zwembad van haar buren, zodat ze toch nog een beetje kan trainen.

Pensioen 
Met haar 44 jarige leeftijd keek Dixon eigenlijk uit naar haar pensioen na de Spelen van 2020. Ze zal nu toch nog een jaartje langer door moeten trainen voordat ze het bijltje erbij neer kan leggen. ,,Nog een jaar trainen wordt vermoeiend en zwaar, maar tegelijkertijd krijg ik de kans om te werken richting een vijf kilometer lang loop onderdeel binnen de twintig minuten. Iets wat ik al lang probeer. We heb veel op het lopen gericht en door de loopband kan ik er nu echt helemaal voor gaan.”

The post Paralympisch triatleet Amy Dixon krijgt loopband: ‘Nu kan ik er helemaal voor gaan’ appeared first on 3athlon.nl.

Polar deelt interessante cijfers: levert lockdown gezondheidsvoordelen op in Nederland?

3athlon.nl 1 month 2 weeks ago

Met een semi-lockdown hebben we een aantal rare maanden achter de rug en dat heeft een grote invloed op onze sportiviteit, slaapgedrag en stressniveau. Polar analyseerde de data van tienduizenden Nederlanders in de periode februari tot en met april 2020 en kwam tot interessante ontdekkingen: zo trainden Nederlanders meer buiten dan gebruikelijk, juist ook in de periode waarin het advies luidde ‘blijf zoveel mogelijk binnen’. Daarnaast slapen we gemiddeld meer en beter doordat een groot deel van de bevolking thuiswerkt. Ook lijken we minder stress te ervaren.

Sporten
We zijn niet alleen meer buiten gaan sporten – een logisch gevolg van het sluiten van de sportscholen – we zijn sowieso actiever. Polar ontdekte dat in april dit jaar 34,9 procent meer sessies werden volbracht dan in dezelfde maand vorig jaar. Ook in de soort sporten die beoefend werden, zijn grote verschuivingen waar te nemen. Zo zakte het aantal zwemtrainingen logischerwijs bijna richting nul en daalde het gebruik van de loopband met 73,7 procent in april ten opzichte van februari. Voor de roeimachine kwam dit neer op 83,5 procent en de crosstrainer 52,2 procent.

Om te compenseren voor deze daling, zochten veel atleten de natuur op om hun trainingen te volbrengen. Al speelt het begin van de lente hier uiteraard ook een rol in, de groei van de activiteit bij de meest populaire sporten – hardlopen, wandelen en fietsen  – is alsnog vele malen groter dit jaar in vergelijking tot andere jaren. In april registreerde Polar bijna 50 procent meer hardloopsessies dan in februari en ruim dubbel zoveel wandelsessies.

De racefiets blijkt al helemaal populair met 328 procent groei ten opzichte van februari. Voor de mountainbike kwam dit neer op 140 procent. Dat dit fietsplezier niet alleen aan het goede weer te wijten valt, blijkt als we kijken naar vorig jaar: toen was dit in dezelfde periode respectievelijk 72 procent en zes procent.

(tekst gaat verder onder foto)

Lekker slapen
Gelukkig hebben we voldoende tijd om van al dat sporten te herstellen, want het aantal uren slaap dat we per nacht pakken is over het algemeen toegenomen. Wel gaan ‘we’ gemiddeld wat later naar bed, maar we komen er dus ook later uit. Gemiddeld lagen we om 23:40 uur onder de dekens in april in vergelijking tot 23:28 uur in februari. Om hiervoor te compenseren, zetten we de wekker ook later: 07:23 in plaats van 06:57: een logisch gevolg van het thuiswerken en het wegvallen van reistijd.

We slapen niet alleen langer, maar ook beter. De gemiddelde slaapscore – die in kaart brengt hoe goed het autonome zenuwstelsel is hersteld van inspanning – lag in april met 74,3 iets hoger dan in februari (73,8).

Minder stress
Ook lijken we minder stress te ervaren. Zo blijken we gemiddeld een lagere rusthartslag te hebben en een hogere hartslagvariabiliteit.

(tekst gaat verder onder foto)

COVID-19 herkennen
Een Polar horloge mag dan wel geen medisch apparaat zijn, de technologie kan wel een goed beeld vormen van iemands gezondheid. Er wordt momenteel dan ook onderzocht of sporthorloges een rol kunnen spelen in het vroegtijdig signaleren van symptomen van het coronavirus. ,,De automatische regulering van je lichaamstemperatuur beïnvloedt je hartslag”, aldus Dr. Laukkanen, Director Science Collaborations bij Polar. ,,Hierdoor stijgt je rusthartslag meestal wanneer je koorts krijgt, terwijl je hartslagvariabiliteit over het algemeen daalt. Hierdoor is vroege detectie van ziekte mogelijk.”

The post Polar deelt interessante cijfers: levert lockdown gezondheidsvoordelen op in Nederland? appeared first on 3athlon.nl.

Terublik: De mooiste finishfoto’s #21

3athlon.nl 1 month 2 weeks ago

De komende tijd kunnen we helaas niet met elkaar genieten van mooie, ontroerende, verrassende, emotionele finishes van atleten. Daarom nemen we jullie de komende maand dagelijks mee terug naar zo’n finish: Challenges, Ironmans, World Cups, ETU Cups of gewoon een nationale race in eigen land. Foto’s van jaren terug of juist meer recent. Soms is de foto door ons gemaakt, soms ook niet. Soms met Nederlandse atleten in de hoofdrol, soms juist met internationals. Af en toe kiezen we de foto omdat de foto zelf zo mooi is, maar soms ook omdat het verhaal erachter prachtig is. Maar vooral kiezen we de foto’s omdat we dan allemaal weer even met elkaar kunnen genieten van wat onze sport zo mooi maakt. De volgorde is puur willekeurig en is niet bepaald door een waardeoordeel.

Vandaag nemen we je mee terug naar de Semi-Finals van de Super League Triathlon in Jersey, eind vorig jaar. Rachel Klamer won een dag later dan wel niet de finale, maar deze halve finale mocht ze met een grote lach van blijdschap op haar naam schrijven. Heerlijk om te zien!

(Foto: Instagram SLT)

The post Terublik: De mooiste finishfoto’s #21 appeared first on 3athlon.nl.

Onderzoeken: besmetting corona vindt vooral binnen plaats dus ‘buitensport en wedstrijden zijn verantwoord’

3athlon.nl 1 month 2 weeks ago

,,Het type contact bij buitensporten is vaak vluchtig. Kort iemand aanstoten en wegsprinten met een bal, dat lijkt een heel laag risicotype contact. Ik denk dat we serieus moeten kijken of we dat weer kunnen opstarten”, aldus epidemioloog Patricia Bruijning tegen NU.nl. Uit steeds meer studies blijkt dat het coronavirus vooral binnen vier muren snel wordt overgedragen, terwijl besmetting in de buitenlucht beduidend minder vaak voorkomt. Nieuws dat triatleten als muziek in de oren zal klinken. Als zelfs iemand aanstoten en wegsprinten moet kunnen – zoals Bruining aangeeft, doelend op een sport als voetbal – zouden triathlons helemaal binnen de mogelijkheden moeten vallen.

Tientallen bron- en contactonderzoeken uit verschillende landen tonen aan dat in veruit de meeste gevallen mensen binnen besmet raakten: in huis, een restaurant, de kerk, uitgaansgelegenheden of andere afgesloten locaties. ,,Als er al besmettingen buiten waren, dan gebeurde dat bij mensen die bijvoorbeeld langdurig gesprekken voerden of hun eten deelden. Besmettingen bij vluchtig contact waren er eigenlijk niet”, reageert de epidemioloog van het UMC Utrecht op NU.nl.

Zo laat ook een recent gepubliceerd onderzoek van een Hongkongse Universiteit zien dat van de 7.542 besmettingen in China slechts één besmetting is vastgesteld die in de open lucht plaatsvond. Dit ging om een persoon die een ander besmette tijdens een gesprek op straat.

‘We hebben niet snel een vaccin en zullen bepaalde dingen toch weer moeten proberen’ 
Frits Rosendaal, hoogleraar en hoofd klinische epidemiologie aan het LUMC Leiden, sluit zich aan bij de ideeën van Bruijning. Nu het aantal opnames en sterfgevallen daalt en dus onder controle is, vindt hij het geen slecht idee om de maatregelen voor buitensporters eerder te versoepelen. ,,We hebben niet snel een vaccin en zullen bepaalde dingen toch weer moeten proberen. En dan vind ik dit er een die ik al redelijk snel zou aandurven”, reageert hij in hetzelfde interview met NU.nl.

Afwegingen per sport maken 
Deze afweging zou voor iedere sport los moeten worden gemaakt; zo is het contact bij rugby uiteraard intensiever dan bij voetbal. Tennis of triathlon zouden daarentegen volledig contactloos beoefend kunnen worden. Rosendaal legt uit dat het uiteindelijk op een kansberekening neerkomt. Wanneer mensen gezond zijn en minimaal en kort contact hebben, is de kans dat het fout gaat klein, zo gelooft hij.

The post Onderzoeken: besmetting corona vindt vooral binnen plaats dus ‘buitensport en wedstrijden zijn verantwoord’ appeared first on 3athlon.nl.

Marloes Vos, adaptive triathlete (2) : samen sta ik sterker, ik doe het nog steeds op eigen kracht, alleen met een steuntje in de rug.

Trikipedia 1 month 2 weeks ago
Marloes Vos, adaptive triathlete, 28 jaar, 10 jaar lang is zij door het leven gegaan in een rolstoel. In 2016 is de knop omgegaan en in 2018 is haar triathlon avontuur begonnen. Nu is ze op weg naar haar 1ste full distance triathlon in 2021. Naast haar fulltime baan als product manager zet ze zich ook in voor toegankelijke sport. In een maandelijks terugkerende blog gaat Trikipedia.nl Marloes volgen, tot haar ultieme doel; De Gelreman 2021!

 

 

Wat maakt mijn een adaptive triathlete, dat heeft te maken met het feit dat ik door het leven ga met een spieraandoening. Issues die ik meemaak is uitval van mijn benen en aansturingsproblemen van mijn spieren, wat natuurlijk in triathlon best een uitdaging is. Het lijkt makkelijk dat zwemmen, fietsen en lopen. Maar alle 3 zijn technische onderdelen, en ja dan vergeten we er nog twee maal het wisselen en je voeding. Sinds 2019 race ik met een buddie maar waarom eigenlijk…. Nou simpel een stuk veiligheid creëren voor mijzelf en voor de andere deelnemers.
Na 1 jaar zelfstandig te hebben geraced en met het idee om de langere afstanden te gaan afleggen, sloeg de paniek bij mij toe, wat te doen als mijn lichaam in “ error” stand komt. Hiervoor ben ik het gesprek aan gegaan met mijn coach en zij bood mij een unieke oplossing, waarom race je niet met een buddy, er zijn meerdere voorbeelden waarbij een guide een atleet begeleid, denk aan blind zijn of voorbeeld als Wouter Duinisveld, waarbij Guido Vroemen aan zijn zijde heeft mee geraced.. De buddy staat in dienst van de sporter, je profiteert niet maar je krijgt de hulp die je nodig hebt. En zo is het besluit gekomen om mijn dispensatie aan te vragen zodat ik op de langere afstanden en in zware omstandigheden gebruik kan maken van een racepartner.

En wat tof dat mijn Coach Josta Bolhuis van Trispiration op mijn pad komt, naast mijn coach is zij nu ook mijn vaste buddy in de wedstrijden. Na mijn eerste solo wedstrijden vol paniek kwam ik met haar in contact en besloten we samen de uitdaging aan te gaan, eerst dromen van halve triathlon en inmiddels is de target gezet op de hele triathlon in 2021.

Op zondag 4 augustus 2019 hebben we onze vuurdoop gehad in Maastricht, tijdens de Ironman 5150.  Josta’s taak is er voor te zorgen dat ik veilig en goed door de wedstrijd kom. Wat houd dat voor mij in: naast mijn spieraandoening heb ik dus een aansturingsprobleem, waar in mijn lijf letterlijk blokkeert en mijn benen niet meer de kant op gaan die ze moeten. Dit ontstaat vooral bij vermoeidheid en ja wat gebeurd er in een wedstrijd,  je kunt het wel raden… daar wordt je moe van. 

 

Op weg naar de wedstrijd in Maastricht besloten wij samen dat de buddy een belangrijk aspect is voor mij voor een positieve race ervaring. Zwemmen in de Maas, en voor het eerst wat klimwerk te ervaren op de fiets, maakt dat er genoeg uitdagingen waren. Daarom besloten wij al snel dat Josta mijn extra paar ogen zou zijn tijdens de Ironman 5150, zodat ik mij helemaal kon focussen op de sport en mijn lichaam. Met aanmoedigingen als “rechts-links-rechts-links”, “Duw rechts naar beneden en trek links omhoog” en “Schakel omlaag, bocht naar links” loods ze mij door de triathlon heen. In het zwemmen stukje navigatie en veiligheid bieden, op de fiets in mijn wiel hangend, (ja de buddy MAG WEL stayeren…) en op tijd waarschuwen voor bochten en met het lopen zorgen dat ik blijf nadenken op tijd koel en drink. Ik moet zo nadenken om te blijven bewegen dat dit een essentiële taak voor mijn buddy is.  Wat Josta voor mij ook doet, is prikkels weg halen en overnemen, ik zie bijvoorbeeld alleen mijn hartslag op mijn horloge en zij denkt aan de tijd, snelheid en afstand. We maken er samen een feestje, we maken veel lol, ik maak altijd grapjes en nieuwe vrienden tijdens de race en dank alle vrijwilligers dat ze tot het einde blijven staan. En inmiddels weet ik dat dit ook een unieke ervaring is voor de buddy zelf: Josta vertelde mij dat het zo tof is om dit samen met iemand te mogen doen, samen avonturen te beleven.
Ondanks dat Triahtlon een solo sport is, zorgt de buddy er voor dat ik mij zelf kan overtreffen en dat ik veilig mijn doelen kan bereiken. En zo ook naar de Gelreman toe, op de halve en hele triathlon is de buddyrol nog belangrijker, de afstanden worden langer en daarmee gaat de vermoeidheid meer parten spelen. De buddy loodst mij er doorheen en moet dus zelf ook topfit zijn om dit te kunnen doen.

Door de corona maatregelen zal ik vermoedelijk geen officiële wedstrijden starten dit jaar. Maar doe ik wel zelfstandig mee aan de Trispiration Triathlon Competitie en daarnaast op 30 mei met coach en buddy Josta samen de corona triathlon! Dit als voorbereiding op mijn eigen georganiseerde halve triathlon op 23 augustus 2020 in Amsterdam. Want ja, op weg naar een hele triathlon, moet je toch eerst een halve volbrengen. Samen sta ik sterker, ik doe het nog steeds op eigen kracht, alleen met een steuntje in de rug.

 

Mocht jij ook een adaptive athlete zijn en vragen hebben over aanpassingen in de sport, neem gerust contact met Marloes op, daarnaast voor meer informatie omtrent de officiële dispensatie check https://www.triathlonbond.nl/meedoen/paratriathlon/

Review Yonda 2020 Spirit II Wetsuit: ‘Flexibel, goed drijfvermogen en heerlijk watergevoel’

3athlon.nl 1 month 2 weeks ago

Een goed drijfvermogen, bijzonder flexibel en een heerlijk watergevoel: het is een samenvatting in een notendop van het Yonda 2020 Spirit II Wetsuit. Met dit pak zijn wij de afgelopen weken het buitenwater ingedoken en in deze review vind je daarvan niet alleen mooie beelden, maar vooral ook onze ongezouten mening.

Het eerste dat ons aan de Yonda 2020 Spirit II opviel, zijn de dunne ‘panden’, voornamelijk langs de zijden, bij de oksels, rond het kruis, aan de binnenkant van de armen en ook aan de achterkant van de benen. Het 0,5mm neopreen (Yamamoto 39 Cell / 59:59) betekent niet alleen extra flexibiliteit in het water, maar maakt ook dat je dit pak met groot gemak aan- en uittrekt. Zeker met uittrekken is dit pak echt geweldig: zelden kregen we een wetsuit zo snel en makkelijk uit na het zwemmen.

Los van het feit dat het dus direct opvalt dat het pak dun en flexibel is, ziet de Spirit II er ook bijzonder stijlvol uit. Vooral de groene en rode accenten op de mouwen geven een toffe twist aan het wetsuit en extra handige bijkomstigheid: je bent makkelijk te herkennen voor eventueel publiek dat je langs de kant van een wedstrijd staat aan te moedigen. Uiteraard: er zijn meerdere wetsuits op de markt die er stijlvol uitzien én goed herkenbaar zijn, maar dat Yonda goede zaken doet op dit punt, staat wat ons betreft als paal boven water.

(tekst gaat verder onder foto)

(foto: 3athlon.nl)

Toch is en blijft een eerste duik met een nieuw pak altijd een beetje spannend en ook in het geval van de Yonda 2020 Spirit II was dat het geval. Toegegeven: we waren op voorhand een beetje bang dat de hierboven aangehaalde dunnere vlakken op het pak wellicht wat weinig bescherming zouden bieden tegen het nu nog soms koude water, maar die angst konden we in het water al snel laten varen. De pasvorm van de Spirit II is dermate ideaal, waardoor het pak van binnen geweldig droog blijft aanvoelen en (daardoor) meer dan voldoende isolatie biedt. We hebben het geen moment koud – of warm – gehad: het pak doet precies wat het moet doen.

Dat gevoel bleef tijdens onze zwemsessies hetzelfde: ondanks het dunne neopreen op borst en bovenbenen lukt het moeiteloos om zowel horizontaal als hoog in het water te liggen. Dat geldt niet alleen voor de romp, maar ook voor de benen en zelfs bij het minimaliseren van de beenslag kost het geen kracht om de benen alsnog helemaal vlak in het water te houden. Wat ook direct opvalt: het gedeelte rond de nek bestaat eveneens uit zeer soepel neopreen en dat betekent niet alleen dat er nergens irritaties optreden, maar ook dat de opwaartse beweging die je met je hoofd maakt tijdens het navigeren, veel minder belemmering oplevert. Met het grootste gemak kijk je even ‘omhoog’ om te zien waar je in het water ligt.

(tekst gaat verder onder foto)

(Foto: 3athlon.nl)

Daarnaast werden we positief verrast door het Vector Catch Panel, de ‘grippers’ die op de onderarmen zijn geplaatst. Het watergevoel dat je met de Yonda 2020 Spirit II ervaart, zouden wij het liefst vergelijken met het gevoel tijdens het ‘zwemmen zonder pak’, waardoor je dus heel duidelijk het verschil merkt tussen een effectieve en een minder effectieve catchfase. Vanuit het pak krijg je een duidelijke terugkoppeling om zo een verzorgde armslag te blijven handhaven. Ideaal, zeker voor de wat meer onervaren zwemmers onder ons.

Al met al zijn we zeer positief verrast door de Yonda 2020 Spirit II en is dit een pak waar we zeker onze races in willen zwemmen. Goed om te weten is dat je dit pak nu zelf kunt uittesten: tot en met 13 juni – met uitzondering van het Pinksterweekend – mag je het wetsuit vrijblijvend uittesten bij AthleteSportsWorld. Neem gerust contact met ASW op om een afspraak te maken.

The post Review Yonda 2020 Spirit II Wetsuit: ‘Flexibel, goed drijfvermogen en heerlijk watergevoel’ appeared first on 3athlon.nl.

Terugblik: De mooiste finishfoto’s #20

3athlon.nl 1 month 2 weeks ago

De komende tijd kunnen we helaas niet met elkaar genieten van mooie, ontroerende, verrassende, emotionele finishes van atleten. Daarom nemen we jullie de komende maand dagelijks mee terug naar zo’n finish: Challenges, Ironmans, World Cups, ETU Cups of gewoon een nationale race in eigen land. Foto’s van jaren terug of juist meer recent. Soms is de foto door ons gemaakt, soms ook niet. Soms met Nederlandse atleten in de hoofdrol, soms juist met internationals. Af en toe kiezen we de foto omdat de foto zelf zo mooi is, maar soms ook omdat het verhaal erachter prachtig is. Maar vooral kiezen we de foto’s omdat we dan allemaal weer even met elkaar kunnen genieten van wat onze sport zo mooi maakt. De volgorde is puur willekeurig en is niet bepaald door een waardeoordeel.

Vandaag blikken we terug op een mooi finishmoment met een persoonlijk tintje. Ondergetekende mocht zijn moeder bij de finish van Challenge Almere-Amsterdam opwachten. Een jaar trainen en heel veel spanning leverde na afloop van een prachtige dag blijdschap en een dikke knuffel voor Petra Moria op!

The post Terugblik: De mooiste finishfoto’s #20 appeared first on 3athlon.nl.

Pages