Nieuws van de Nederlandstalige nieuwssites

Esplanade; Road to the IM Hoorn; Tri Nations Cup; Beesel; Zwemloop Roosendaal – WTJ 1101

Trikipedia 1 month 15 hours ago

VRIJDAG – Staan de toeschouwers van het wereldkampioenschap triathlon 2020 zelf ook met hun voeten in het water? Je zou het denken nu de gemeente Almere – gaststad van het WK multisports – de herinrichtingsplannen voor de Esplanade bekend heeft gemaakt. Meest in het oogspringende aanpassing is een watertrap vanuit het centrum het plein op, zodat het op een waterval lijkt. Het water wordt opgepompt uit het Weerwater. Lijkt ons erg grappig. Zo voelt het publiek nog meer mee met de triatleten.

Esplanade wordt gezelliger

De face-lift van de Esplanade gaat een jaar duren. Geen paniek, want de eerst schop gaat pas de grond in na het EK tiathlon in september. Een aantal grote festivals moet uitwijken naar een andere locatie, maar de triathlon kan er precies een jaar later weer terecht. Grote kans dat de vernieuwde Esplanade feestelijk in gebruik genomen wordt ten tijde van het WK. We gaan ervan uit dat gemeente en Challenge-organisatie nauw samenwerken voor wat betreft de herinrichting. Dus dat het plein veel meer groen krijgt met een paviljoen en terras lijkt voor de buitenstaander een hobbel, maar de Challenge-club anticipeert daar ongetwijfeld op. Doel van de gemeente: een vakantiegevoel creëren op het grote, maar dan veel gezelliger plein.

Trainen met DTC en Hollandia

Clubs spelen steeds beter in op de hausse waar triathlon zich in bevindt. Zo start DTC Heerhugowaard binnenkort met een zeven weken durende zomercursus triathlon, die beginnen sporters klaarstoomt voor deelname aan de Stad van de Zon-triathlon op woensdagavond 5 juni. De cursus wordt ingeleid met een informatieavond op 15 april in het Clusius College van Heerhugowaard. Plezier en gezelligheid staan voorop.

Niet ver van DTC vandaan begint Hollandia Hoor ook aan trainingen voor het Ironman Multisport Festival West-Friesland. Triathlon krijgt in Noord-Holland een geweldige boost dankzij deze nieuwe organisatie. Voor het evenement hebben zich al ruim 600 mensen ingeschreven. Een groot succes. Hollandia begint ‘Road to the Ironman’: met verschillende trainingsmogelijkheden zo goed mogelijk voorbereid aan de start staan. De trainingen beginnen 6 april met een startbijeenkomst in de AV Hollandia kantine op de Blauwe Berg. Beginnende maar ook iets meer ervaren triatleten zijn uitgenodigd.

Tri Nations Cup goed uit startblokken

We zakken even af naar het zuiden waar bijna vijftig triatleten zich hebben ingeschreven voor de eerste Triathlon Nations Cup. De races in Bonn, Oud Gastel en Aarschot krijgen naast de honderden puur voor 1 race ingeschreven triatleten als circuitgangers voorlopig 27 Nederlanders, 12 Duitsers en 8 Belgen te gast. Het aantal Belgen zal nog stijgen omdat Aarschot de finale pas op 15 juli is. Een mooie score met misschien nog geen uitgesproken toppers, maar wel met Jerry Kenbeek, Leo de Bruijn, Michael Krijnen, Jeroen Leuverink, Leon van Hamersveld, Michael Mohr, Ad Schoonderbeek, Hans van der Linden, Dagmar Krijnen, Deborah Ghyselen en Inge Vancauwenbergh. Om er enkele te noemen. De eerste wedstrijd is 9 juni in de voormalige Westduitse hoofdstad. Aan de drie evenementen doen een kleine 3000 deelnemers mee.

(Jerry Kenbeek op Hawaii naast Jan Blokland, beiden in Oud Gastel dit jaar)

LCW Beesel en X-Triathlon Venray

Buigen we af naar het oosten, dan komen we in Beesel terecht. Daar draait de pr-campagne op volle toeren voor de komende drie jaar Long Course Weekend. Naast dit drieedaags evenement op 17, 18 en 19 mei vindt op de laatste dag ook de X-triathlon plaats in Venray, niet ver van Beesel vandaan. Deze triathlon is speciaal voor mensen met een beperking. In een eerste nieuwsbrief staat een mooi verhaal met de Reuverse Gabrielle Janssen (41) en Jac Verhaag (30), die mee doet aan de X-triathlon.

Gabrielle heeft ervaring met duathlons en speelde waterpolo. ,,Het zwemmen moet dus wel lukken. Voordeel is dat het drie disciplines op afzonderlijke dagen zijn. Dat maakt het waarschijnlijk ietsje makkerlijker, temeer omdat je ook voor de kortere afstanden kunt kiezen.’’ Gabrielle wil na LCW ooit een hele doen. Maar het ultieme doel is de marathon op de Chinese Muur. Ze is nu voor haar werk al anderhalf jaar in Johannesburg, waar ze veel aan Zuidafrikaanse trails mee doet. Maar de Limburgse is bijtijds terug voor het allereerste Long Course Weekend.

Jac was een fanatiek sportman, die wielrennen en mountainbiken met voetballen combineerde. Hij gaf zwem- en bootcamplessen. Tot 3,5 jaar, die fatale dag. ,,Het begon met last van mijn nek. ’s Nachts in bed kon ik op een bepaald moment mijn armen en benen niet meer bewegen. Met spoed naar het ziekenhuis gebracht, waarbij ik meteen aan de beademing moest.’’ Jac bleek getroffen door een incomplete dwarslaesie. De vooruitzichten waren somber: van de beademing komen en wellicht ooit nog een pink kunnen bewegen. Jac bleef positief en volgde een lang, intensief revalidatietraject. Hierdoor kan hij nu zijn linkerarm volledig en zijn rechterarm met iets minder kracht gebruiken. Zelfs korte afstanden op krukken lopen lukt. Jac zag kansen. ,,Zwemmen deed ik altijd al graag, dat doe ik nu samen met mijn vriendin. Ook met een handbike kon ik al gauw uit de voeten. En vorig jaar deed ik de eerste X-triathlon. Nu wil ik mijn prestatie verbeteren.’’

In het verhaal komen voorts Eric Brueren van de organisatie X-triathlon en Roxanne Caris van het LCW aan het woord. Eric zegt dat de X-triathlon vooral bedoeld is om mensen met een beperking een kans te bieden. ,,Plezier hebben en genieten van dag, dat is belangrijk.’’ Hij zegt dat vrijwilligers en buddies zich nog kunnen melden. En Roxanne zegt dat het LCW naast een sportevenement ook een familie-evenement is. ,,Samen zijn. Samen doen. Of je nu aanmoedigt of de halve marathon aflegt.’’

Preview zwemloop Roosendaal

Mooie verhalen uit Beesel en Venray, de sport veert weer op in Noord-Limburg. Lopen we tenslotte de weekendkalender nog even door. Het NK wintertriathlon in Enschede hebben we uitgebreid de revue laten passeren. Zaterdag is ook de ITU-race in het Mexicaanse La Paz. Zaterdag opent ook het Belgische driekampseizoen met alweer de 37e editie van de Veloopzwem (schitterend woord) in De Haan (zonder Ruud, want die staat na Enschede zondag alweer op de 20 van Alphen). Tim Brydenbach en Stijn Goris zijn favoriet.

Na Kapelle is zondag de tweede zwemloop in het Frijters Automaterialen zwemloopcircuit. De WBTV organiseerde voorgaande jaren steeds de finale in Rucphen in het buitenbad. Het bad was echter niet altijd op temperatuur. Nu neemt WBTV het organisatiestokje over in Roosendaal, waar zondagmorgen om 9 uur de korte afstand, om 9.30 uur de lange en om 10 uur de mini-afstanden van start gaan. Zwemmen doen de duatleten in het binnenbad van De Stok, lopen gaat langs Outletcenter Rosada via de Heirweg met een keerpunt en zo terug tot het bad waar de finish ligt. De wedstrijd is met Erik-Simon Strijk, Tim Brydenbach (een dubbel-weekend), Lars Baeyens en Chris Steenbakker goed bezet. Lynn Lossie is favoriete bij de vrouwen. Om 11.30 uur is het prijsuitreiking, waarna iedereen kan gaan shoppen bij de Outlet.

Verder dus de Huelva ETU Cup met Marco en Marije, een race in het Zuidafrikaanse Durban en de 70.3 Ironmans in Taitung (met Els Visser) en Davuo Philippines.

 

Symposium voor toekomst van Triatlon Vlaanderen, werk mee aan positief beleid

3athlon.be 1 month 21 hours ago

Maandagavond wordt er in Gent een nieuwe stap gezet richting een positief beleid en een nieuwe raad van bestuur voor Triatlon Vlaanderen tijdens een symposium in Gent, waaraan iedereen die de triatlonsport een warm hart toedraagt, kan deelnemen. Dat is het positieve resultaat van een op zijn minst gezegde bizarre algemene leden vergadering afgelopen zaterdag van Triatlon Vlaanderen.

Door stug vast te houden aan de reglementen bewees directeur Wim Ottoy eens te meer weinig tot geen voeling te hebben met de noden van de sport, de clubs en zijn medewerkers, wat meermaals tot wrevel leidde bij de meerderheid van de ruim veertig aanwezigen. Die stemden voor het ontslag van de voltallige raad van bestuur en er waren slechts enkele stemmen voor een herverkiezing van de bestaande bestuursleden.

Draag zelf je steentje bij

Alvorens over te gaan tot het samenstellen van een nieuwe Raad van Bestuur besloten de clubs om, in de aanloop naar een nieuwe Bijzonder Algemene Leden Vergadering op 30 maart, eerst een symposium te houden. Doel is om daarin de krijtlijnen voor een positief toekomstgericht beleid uit te werken waaraan de nieuwe RVB kan gaan werken. Dit symposium vindt plaats op maandag 25 maart om 19u30 in Gent. De vergadering gaat door in het Sportverblijf te Gent, aan de watersportbaan, Zuiderlaan 14. Vooraf kan men inschrijven een via admin@triatlon.vlaanderen.

Wij zullen met 3athlon.be maandag zeker ons steentje bijdragen, zeker als het gaat over domeinen als communicatie, breedtesport en groei. En bij deze roepen we iedereen op die de sport een warm hart toedraagt om ook deel te nemen aan het symposium en actief mee te werken aan een breed gedragen beleid voor de komende jaren.

Blog Miriam van Reijen: Mashed Potatoes met steak en gravy

3athlon.nl 1 month 1 day ago

Pro triatlete en bewegingswetenschapster Miriam van Reijen vertrok afgelopen zondag naar het Australian Institute of Sport in Canberra. Daar zal de 35-jarige Van Reijen meedoen aan een onderzoek onder elitemarathonlopers. Voor 3athlon.nl houdt ze de komende maand regelmatig een blog bij en daarin vertelt ze alles over haar trainingen, haar uitgekiende voedingspatroon én de testen die ze zal ondergaan. Na haar eerste blog, nu haar tweede!

Om 18.00 wordt onze studiegroep, bestaande uit vijf atleten uit vier verschillende landen, verwacht in de eetzaal. Eén van de onderzoeksters staat nauwgezet onze maaltijden af te wegen: op het menu 70 gram steak, 300 gram mashed potatoes, 90 gram gravy en 100 gram salade. Ik heb nog een boterkuipje over dat ik ergens vandaag op moest eten: die gaat maar over de potatoes. Smaakt prima.

Vandaag was de eerste officiële dag van de studie. De afgelopen dagen was het vooral acclimatiseren, de omgeving leren kennen, de eerste ritten maken (in een werkelijk prachtige omgeving: mooi asfalt, mooie klims en vooral héél rustig) en ons in de watten laten leggen door het onderzoeksteam. We mogen gebruik maken van alle faciliteiten van het Australian Institute of Sport: de twee zwembaden, de atletiekbaan, een enorme gym, massage en een echt recovery centre met wisselbaden, massagestoelen en een speciaal massage-apparaat waarbij circulerende lucht door twee pijpen de doorbloeding stimuleert. Ze hebben zelfs een Alter-G.

(tekst gaat verder onder foto)

Vanaf vandaag is het gedaan met de ‘luxe’ en bepaalt het onderzoeksteam wát en hoeveel Van Reijen eet. (Foto: aangeleverd)

De afgelopen dagen mochten we nog zelf kiezen wat en hoeveel we aten. Geen probleem in de kantine van het instituut waar een enorme variatie aan gezonde maaltijden wordt geserveerd. We eten samen met de jeugdbasketballers van het Australische team dat hier verblijft. Vanaf vandaag is het in ieder geval gedaan met die laatste luxe. De komende drie weken volg ik een precies afgepast dieet. Wat en hoeveel bepaalt het onderzoeksteam.

De eerste test van het onderzoek staat gepland voor zondag. Een duurloop van 28 km, gevolgd door 7 km all-out. Vanochtend mochten we het rondje van 7 km – relatief vlak – alvast verkennen. Gelukkig is de start zondag vroeg. In de middag zal de temperatuur hier oplopen tot zo’n 30 graden. Na bloedafname, ons afgepaste ontbijt en nog meer bloedafname zullen we om 8.00 beginnen. Morgen staat er eerst nog een mooie rit op het programma: kijken of ik eindelijk die kangeroe (‘roo’) of wombat kan spotten.

Van Reijen verblijft in een prachtige omgeving. (Foto: aangeleverd)

The post Blog Miriam van Reijen: Mashed Potatoes met steak en gravy appeared first on 3athlon.nl.

De werelduurrecord fiets van ex-triatleet Victor Campenaerts

3athlon.nl 1 month 1 day ago

Custom paintjob

Campenaerts bewees met zijn tijdritzege in de Tirenno-Adriatico dat hij klaar is voor de recordpoging, maar ook zijn materiaal is er klaar voor. De Ridley Arena is op zich een achtervolgingsfiets voor op de wielerbaan, maar het rigide frame doet ons ook sterk denken aan de Dean Fast triatlonfiets van Ridley. Vooral de cockpit vertoont gelijke kenmerken. Het tijdritstuur lijkt in een vloeiende vorm door te lopen vanaf het frame, net zoals bij de Dean Fast.

(tekst gaat verder onder de foto)

Vooraan 58, achteraan 14

Het indrukwekkendste onderdeel van deze Ridley Arena is het gigantische tandwiel vooraan, met maar liefst 58 tanden. Eerder zei Victor Campenaerts in de Gazet Van Antwerpen dat hij bewust gaat voor een 58×14, net zoals Wiggins dat deed. ,,Ik heb met Alex Dowsett (de recordhouder vóór Sir Bradley Wiggins, red.) gebeld om te vragen welk verzet hij heeft gebruikt. Hij reed op 55×12, wat veel groter is dan Wiggins, die dus 58×14 reed. Ik deed al een test met 54×13 en daar voelde ik me heel goed bij. Maar het zal – zoals Wiggins – eerder 58×14 worden. Eigenlijk zijn dat dezelfde versnellingen, maar hoe groter het kroontje achteraan, hoe minder de ketting moet plooien in de schakels. En hoe minder energie je verliest aan wrijving.”

(tekst gaat verder onder de foto)

Custom paintjob

Op het frame zie je achteraan de streepjesaanduidingen van een klok en als het volle achterwiel ronddraait, vormen de vleugels de wijzer van de klok. Op het frame staat natuurlijk Campenaerts’ hashtag #Vocsnor vermeld. Op de framebuis vind je de cijfers 1 tot en met 12, om het uur vol te maken en ook op het strakke tijdritstuur staat het getal 60. De dichte wielen zijn Ghibli’s van Campagnolo en ook de afmontage is van Campagnolo. Het ligstuur in de cockpit is op maat gemaakt door Speedbar.

(tekst gaat verder onder de foto)

Doel: 54,7 km

Campenaerts wil in 60 minuten 54.700 meter vol rijden om aan een nieuw wereldrecord te komen. Dit moet op 16 april in Mexico gaan gebeuren. Campenaerts  berekende deze afstand zelf op basis van de cadans die hij een uur lang wil aanhouden. Onlangs reed handbiker Jetze Plat nog een werelduurrecord met zijn handbike: 44.749 meter.

The post De werelduurrecord fiets van ex-triatleet Victor Campenaerts appeared first on 3athlon.nl.

Vijf vooroordelen over triathlon

transition.nl 1 month 1 day ago

Triathlon is zwaar, ongezond, duur, kost veel tijd en alleen geschikt voor mannen. Dat is kort samengevat het beeld dat veel buitenstaanders van de triathlonsport hebben. Triatleten zelf weten uiteraard beter. Triathlon is zwaar Dat is maar hoe je het bekijkt. Veel is afhankelijk van de getraindheid en de triathlonafstand. Een hele triathlon (3,8 km […]

Het bericht Vijf vooroordelen over triathlon verscheen eerst op Transition.

De lente; de wintertriathlon Twente; preview op eerste NK; Els in Taiwan; Huelva – WTJ 1100

Trikipedia 1 month 1 day ago

 

DONDERDAG – Een nieuwe lente, een nieuw geluid. Zo kondigden winnende politici de eerste lentedag aan. En de thermometer doet aardig mee, want het kwik loopt vrijdag op tot 20 graden. Zaterdag weliswaar iets frisser, maar of het de beelden van een heroïsche wintertriathlon oplevert?

 


Een beetje raar is het wel natuurlijk. Vrijwel alle wedstijdschaatsers hebben de smalle ijzers weer voor een paar maanden opgeborgen, maar de triatleten halen ze zaterdag juist uit het vet. Ach, een beetje tegendraads zijn multisporters altijd al geweest. Trouwens: Toontje Lager zong het jaren terug al: Lente in Twente, als ik weer zo’n Tukker zie, vol met bier en sympathie.

Over warm gesproken. De organisatie van de Winter Triathlon Twente loopt zich – volgens de website toch – alvast warm om er een mooie wedstrijd van te maken. We vreesden even voor het aantal deelnemers, het was rustig in de aanloop naar het NK. Maar met ruim 400 wintertriatleten wordt het zaterdag weer gezellig druk. De 120 vrijwilligers willen er samen met die atleten een fantastisch evenement van maken.

 

Bijtijds vertrekken naar Twente

 

Eén belangrijke tip krijgt iedereen die van buiten Twente komt alvast mee: rij op tijd weg, want er wordt gewerkt aan de A1 en A35. De Stichting Winter Triathlon Twente onder leiding van George Bouret heeft voor de derde keer het NK in huis. In 2014 en 2015 werden de titels ook al vergeven op en rond de Ijsbaan Twente. Binnen de Stichting werken de Hengelose Ijsclub, Trios ’88 Borne en de Triathlon Club Twente samen.

Het lopen is een heen- en terugparcours langs onder meer de Elsbeekweg. Het fietsparcours is een ronde van 6,8 kilometer in buurtschap Twekkelo tussen Enschede en Hengelo in. Voor de hoofdafstand (50 kilometer) leggen de triatleten 7 rondes af. Tenslotte wordt voor de 20 kilometer schaatsen in totaal 54 rondes op het ovaal van Ijsbaan Twente afgelegd. Er is een totaal prijzenpakket van 1250 euro beschikbaar. Inzet is ook de Tjellens Wissel Bokaal voor de winnende trio’s op kwart en sprint afstand. Het programma begint om 10.30 uur met de sprint afstanden en de kids. Het NK junioren wordt een uur later weg geschoten, het NK kwart voor mannen staat om 12.35 uur op stapel, tien minuten later gevolgd door het NK vrouwen.

 

Jeroen verdedigt titel, maar tegenstand is groot

 

 

Wie wordt Nederlands kampioen? Dat wordt rond de klok van 15 uur duidelijk. Jeroen Lute wil dolgraag zijn titel prolongeren. Matijn Straatsma was vorig jaar runner-up en is opnieuw van de partij. Vijfvoudig landskampioen Teun Sweere had vorig jaar een moeilijke race, waarin ie vijfde werd. De Zevenbergenaar deed afgelopen weekend nog vrolijk mee aan de clubkampioenschappen van zijn atletiekvereniging Groene Ster, maar is nu weer klaar voor het serieuze werk. Richard Prakken is een gevaarlijk outsider. Het wordt sowieso spannend in de weteschap dat ook Richard Kramer topfavoriet is en waarom zou Machiel Ittmann niet in staat zijn om in de medailles te vallen? Vlak uiteraard Martin Veenhuizen niet uit, Kurt van de Nes of misschien zelfs Tiedo Tinga. Oud-kampioen Guido Gosselink doet zijn thuiswedstrijd natuurlijk. En let ook op jong talent Tim den Braber, vorig jaar zelfs al vierde.

 

Geen Geke dit keer

 

 

In het vrouwenveld ontbreekt het complete podium van vorig jaar. Dus geen Geke Venema, Suzanne Mulder en Eva Riemersma. Dat biedt kansen voor Willeke Koers en Annelies Vrancke. Jochem Posthumus en Joelle de Ruiter maken grote kans op de nationale juniorentitel. En wellicht wordt Guido geen overall kampioen meer, maar dan heeft ie vijftien jaar na dato wellicht opvolgers bij de jeugd met Rens en Annemarie Gosselink. Na een lekkere atletiek- en schaatswinter zijn de Gosselinkjes atleten om rekening mee te houden. Geldt wellicht ook voor Maarten Beute, zoon van Robert.
Geke is van alle wintertriatleten met elf titels en 17 medailles de meest succesvolle wintertriatleet op NK’s. Her Tesselaar en Teun Sweere staan allebei op negen gouden. Beiden staan klaar voor een eventuele tiende.

 

Het is daarnaast het weekend waarin Els Visser weer ‘in de ring’ komt. De Utrechtse heeft er haar trainingsperiode in Australië weer op zitten en is afgereisd naar Taiwan voor de 70.3 Ironman Taitung van zondag. Ze komt er onder meer Sarah Crowley, Kate Bevilaqua en Lisa Roberts tegen. Cody Beals is bij de mannen favoriet.

 

Marco en Marije in Spaanse ETU-Cup

 

 

De ETU Cup gaat van indoor naar de buitenlucht. De openingswedstrijd in Liévin bood veel spektakel, nu is het Spaanse Huelva aan de beurt. De inbreng van Nederland is kwantitatief gering: Marco van der Stel bij de mannen en Marije Dankelman bij de vrouwen. Maar ach, als ze zondag allebei in de top eindigen praten we nergens meer over.

Wat is waar?

Tegenstrijdige verhalen tenslotte in de Duitse pers over dopinggebruik door atleten onder meer op Hawaii. Dat daar echter meer sportevenementen zijn dan alleen een Ironman, werd even later duidelijk. In de wirwar van berichten daarover en de misschien te snelle conclusies dat de triathlonsport buiten schot blijft, is één ding helder: waar verboden middelen gebruikt worden zijn enkel verliezers, ongeacht de sport. En meer hebben we er in dit stadium eigenlijk niet over te melden.

En toen tikte ik de titel er nog boven en bleek het aflevering 1100 te zijn. Politieke aardverschuivingen of niet, de WTJ gaat gewoon door. Dit keer iets geruislozer dan de duizendste. Maar da’s logisch.

Daan Jacobs; Ik was vrij zeker van de zaak dat het mijn eigen schuld was.

Trikipedia 1 month 1 day ago

Een wedstrijd analyseren vanaf afstand! Het blijft linke soep. Snel kunnen verkeerde conclusies getrokken worden. Zo ook naar aanleiding in een artikel in de Gooi en Eemlander. Daan Jacobs kreeg een tijdstraf vanwege stayeren tijdens de Run Bike Run in Hilversum. Het betreffende  krantenartikel leidde tot reacties op social media en een discussie was geboren. Het leek alsof  Daan zijn concurrenten betichtte van stayeren.  Hoor en wederhoor is door deze journalist niet toegepast., dus vroegen we Daan maar eens naar zijn verhaal.

Het duathlon seizoen ging ook dit jaar weer van start in Hilversum. Uitkomend voor TC Twente, weliswaar het debuut voor de groene brigade was dit gelijk de openingswedstrijd voor de rbr series. Een non-stayer wedstrijd stond er op het menu waarbij de duatleten 6,5 km moesten lopen, 20 km (non drafting, dus alleen) moesten fietsen en nog eens 2,5 km lopen als toetje. Stayeren is een welbekend begrip in de Duathlon/Triathlon wereld, niet gewenst, maar soms op het randje. De  definitie hiervan verschilt misschien nog wel eens per atleet.

Hieronder en korte toelichting van mijn wedstrijd beleving;

Ruim op tijd aanwezig om zo de dames serie te kunnen zien starten en rustig wat voorbereidingen te kunnen doen voor de wedstrijd. Het weer was inmiddels wat verbeterd en het zou volgens buienradar (discutabel of dit wel een betrouwbare bron is) droog blijven. Fietsen ingecheckt en 30 min voor de start de warming-up gestart. Toch altijd weer leuk om na een winterseizoen weer aan de start te staan van een ‘echte’ wedstrijd. Het zou vooral een wedstrijd worden om de huidige vorm te testen met een korte wedstrijdprikkel.

Met lopen ging het vrij hard en ik moest flink aanpoten om bij de eerste achtervolgende groep te blijven. Dit lukt tot ongeveer 5 km. Met een ruime minuut achterstand op de nummer 1 de wisselzone in en snel de fiets op. Op de fiets werd er direct flink gas gegeven door verschillende atleten. Ik kon redelijk aanpoten, maar kon niet echt lekker m’n ritme vinden. Vrij snel merkte ik dat m’n voorganger niet echt uitliep, sterker nog ik reed misschien wel iets te dicht op hem. Het geluid van de jurymotor zorgde ervoor de de ‘groep’ waarin ik zat, zich wat uitrekte. Toch bleef de afstand tussen de atleten discutabel. Na het eerste keerpunt merkte ik, dat zowel voor mij, als achter mij atleten reden en dat we in een treintje zaten. Ik had niet de power in m’n benen om weg te rijden uit de groep en bleef daarom maar op veilige afstand op m’n voorganger. Deze afstand was inderdaad meerdere malen aan de korte kant. De jury was inmiddels een aantal keer langs de groep gereden en observeerde wat. Het bleef voornamelijk bij wat wijzen en korte discussie tussen de juryleden op de motor waarna de motor door reed. Echter in de tweede ronde kwam de jurymotor weer langszij en werd mij een blauwe kaart getoond. Even twijfelde ik of die kaart wel voor mij was, maar het was duidelijk, ik had een penalty van 1 minuut gekregen.

In eerste instantie was ik wat gefrustreerd, alleen dit ging al snel over in het verwijten aan mijzelf. De derde – en laatste – ronde door kunnen rijden en op het laatste nog was extra gas geven, met de gedachte dat ik zo toch 1 minuutje kan uitrusten. Na 1 minuut stil te hebben gestaan, als een opgejaagde hond de wisselzone in gerend en geprobeerd nog zo hard mogelijk te rennen, wat nog best aardig ging. Met lopen uiteindelijk nog een plekje goed kunnen maken. Eenmaal over de finish was ik wel redelijk content met het resultaat gezien de omstandigheden. Toch bleven gemengde gevoelens de boventoon hebben.

Na de wedstrijd nog wat discussie onderling met de teamleden gehad over het ‘stayer’ incident en de penalty. Ik was vrij zeker van de zaak dat het mijn eigen schuld was. Bij mij is er eigenlijk geen twijfel geweest of het wel een terechte beslissing was van de jury etc. Ik heb zelf de fout gemaakt, ben daar zelf verantwoordelijk voor en moet dus ook zelf de consequentie daarvan ondervinden, in dit geval een tijdstraf van 1 minuut.

‘s Middags, onderweg naar het verre oosten (Enschede) in de trein gebeld door de verslaggever van de Gooi & Eemlander. Eigenlijk het bovenstaande verhaal in het kort toegelicht. Altijd leuk om even met de verslaggever van de regionale krant contact te hebben. Op maandag ochtend het bericht wat in de krant stond toegestuurd gekregen via sociaal media. Enig sinds verbaast las ik het stukje tekst. Ach ja, inmiddels ben ik wel gewend dat wat er in de krant staat niet per se een weerspiegeling is van het werkelijke verhaal. Hiermee suggereer ik niet dat alle sportartikelen in de krant onzin zijn, maar ik stond niet helemaal achter het verhaal, wat er dit keer in de krant stond. Om hier verder nog extra aandacht aan te geven of op een of andere manier duidelijkheid te geven dat het artikel niet de weerspiegeling is van mijn eigen verhaal, was in mijn optiek ook vrij zinloos.

Via Facebook ontstond er toch wat commotie rondom het bericht. Het is een openbaar bericht dus iedereen kan het volgens mij lezen, dus zal ik hier verder geen aandacht aan besteden. Ik hoop met dit bericht wat meer duidelijk te hebben gegeven en in ieder geval mijn kant van het verhaal te hebben gegeven.

 

Tri-Experience trainingsstages

Trikipedia 1 month 2 days ago

 

Sinds 2010 organiseert Tri-Experience hoogwaardige trainingsstages in binnen en buitenland. Deze stages zijn geen doorsnee trainingskampen; elke stage heeft een eigen karakter, thema en een specifiek doel.

De stages worden begeleid door coaches die expertise hebben in het beoogde thema. Zo hebben vooraanstaande atleten als Bert Flier en Johan Neevel diverse Long Distance- en Offroad triathlon stages verzorgd op locaties waar dit thema het best tot haar recht komt, bijv. een Klimstage in de Belgische Ardennen, Long Distance triathlon stage op Gran Canaria, SwimCamp op Lanzarote of een Offroad triathlon Camp op de Sallandse of Utrechtse heuvelrug.

 

Swim Camp Club La Santa

 

 

Afgelopen februari werd onder leiding van de Tri-Experience zwem- en triathloncoaches Frank en Cynthia Huisman op Club La Santa in Lanzarote een hoogwaardig SwimCamp gegeven voor zwemmers en triatleten van diverse niveau’s. Op een locatie die topsport ademt, waar zowel triatleten als zwemsporters naast de zwemtrainingen hun stageprogramma compleet kunnen maken; naast de maar liefst 3 stuks Olympische 50 meter baden en de Lagune voor buitenwater trainingen en 400m atletiekbaan, biedt Club La Santa voorzieningen en georganiseerde trainingssessies voor alle denkbare sporten, alles inbegrepen in de prijs van deze stage.

 

Power Camp Lanzarote

 

 

Eind April / begin Mei, is Tri-Experience weer 2 weken te vinden op het Eiland Lanzarote voor een Power Camp: een stage voor triatleten maar ook voor wielrenners, met als thema “een boost geven aan je fietsvermogen”. Daarnaast wordt er een extra stevige conditionele basis gelegd voor het wedstrijdseizoen. Naast de fietstrainingen worden er tevens looptrainingen en zee-zwemtrainingen gegeven, zodat je als triatleet een volledig programma krijgt voorgeschoteld. Er wordt voornamelijk getraind op het parcours van de IRONMAN Lanzarote, dus voor atleten die deze wedstrijd op het programma hebben staan, is deze stage een perfecte voorbereiding.

 

De stage wordt begeleid door Ironman-atlete Concetta Pichierri en ultrabiker Ruud Vette. Als professioneel kok, zorgt Concetta naast de trainingen dagelijks voor een uitgebalanceerd ontbijt en avondmaaltijd, zodat je met voldoende energie de trainingsweek kunt verteren.

Voor het PowerCamp zijn er nog enkele plaatsen beschikbaar, kijk op Tri-Experience / Camps & Clinics voor meer info.

 

Sneak Preview 2020

 

 

De voorbereidingen voor het stageprogramma in 2020 zijn alweer gestart. Zo zal het Swim Camp op Club La Santa een vervolg krijgen in de voorjaarsvakantie, wordt er gewerkt aan een SwimCamp voor in de Mei vakantie op een ander zonnig eiland. Ook zal er weer een Power Camp op het programma komen. Ben je geïnteresseerd in ons stageprogramma ? Mail dan even naar: info@tri-experience.com en we zorgen dat je op de hoogte wordt gehouden.

Nog eens even over Jetze: sportman van Nieuwkoop; Oranje in de World Cups – WTJ 1099

Trikipedia 1 month 2 days ago

WOENSDAG – Korte aflevering dit keer. Op de een of andere manier waren er ook vandaag gebeurtenissen, die ambtshalve enige tijd en energie vergden. Hoe dan ook, hier weer een WTJ. Eentje waarmee we beginnen met Jetze Plat, want het zijn toch wel de weken van onze Paralympisch kampioen. De sportman uit Vrouwenakker ging na zijn geslaagde werelduurrecordpoging van hot naar her. Media trok aan hem en zoals hij het zelf al zei: ,,Waar het afgelopen woensdag allemaal perfect volgens de klok verliep, is het de laatste dagen even chaos.’’

Sportman van Nieuwkoop: Jetze

Vrijdagavond was Jetze nog aanwezig op de sportverkiezingen van zijn gemeente Nieuwkoop. Daar werd Jetze uitgeroepen tot sportman van het jaar 2018. Daar was hij heel blij mee. ,,Want het is een gemeente waar veel talenten vandaan komen.’’  Sportvrouw van het jaar werd Annouk van der Weijden, Olympisch langebaanschaatster. Nummer vier zelfs op de 5 kilometer in Pyeongchang. In het weekeinde stapte Jetze in het vliegtuig naar Portugal voor een training. En dan nog wist Jetze de tijd te vinden voor een schitterende terugblik, die we eerder vandaag mochten publiceren.

Over Olympische schaatsers gesproken. We hadden dus al 75 Olympiërs, die later ooit een of meerdere triathlons gingen doen. Er zijn er vanuit de reacties al weer acht bij gekomen. Gerard Kemkers, Robert Vunderink, Ingrid Paul en Marieke Stam deden ook wel eens mee in bijvoorbeeld Ammerstol. Daarnaast de roeiers Gerard van der Linden (vriend van Pleuin Hooijman) en Matthijs Vellenga, nog niet zo lang geleden op de Olympische roeibanen actief, zijn ook gaan triathlonnen. En uit een grijzer verleden wielrenner/veldrijder Hennie Stamsnijder, ooit negende op de SPC triathlon in Tubbergen. De lijst is aangevuld. Wordt vervolgd.

Oranje sloot laat aan bij World Cups

Bekenen we vorige week in historisch perspectief de prestaties van onze triatleten op de World Triathlon Series, na de World Cup-race in Mooloolaba doen we dat nu over de World Cups. Deze wedstrijden hebben een veel langere tradite. De eerste waren al in 1991. In de beginjaren deden er nauwelijks Nederlanders mee. Pas toen de Olympische status was bereikt voor de Spelen in Sydney, kwam de noodzaak om ITU-punten te verdienen om de hoek kijken. Dennis Looze en Eric van der Linden begonnen er gelijk aan en bereikten ook de première. Kort daarna sloten atleten als Ralph Zeetsen, Huib Rost, Guido Gosselink, Raymond Lotz en Luc Huntjens aan. Zij probeerden met wisselend succes punten te vergaren. Het best slaagde Guido daar nog in met als beste klassering een dertiende plaats in Embrun 1997. Exact dezelfde race die Eric van der Linden wist te winnen. Daarmee is de Adelaar van Schagen nog steeds de enige mannelijke World Cup winnaar overigens.

Rob Barel besloot pas in april 1999 (slechts 1 jaar voor de Spelen) alsnog een gooi te doen naar kwalificatie. Toen hij exact een jaar later in Kona een tweede plaats haalde – niet op de Ironman, maar in de World Cup Olympische afstand – kon NOC*NSF niet meer om de toen 42-jarige sportgigant heen. Roland Melis bewandelde een andere weg namelijk door uit te komen voor de Nederlandse Antillen. Zijn beste World Cup? Ook daar in Kona: 27e.

Sander Berk 31 keer in een World Cup

Na de Spelen van Sydney zakte de aanwezigheid van de Nederlanders op World Cups weer stevig in. Sander Berk pakte de draad op, Dennis en Eric bleven nog wel sporadisch mee gaan. Terwijl de vrouwen zich verdrongen voor Olympische tickets stond Sander er een jaar of zes alleen voor. Hij bereikte als vierde man de Spelen (Beijing 2008). Hij had zijn ticket te danken aan zijn allerlaatste World Cup, de achtste plaats in het Zuidafrikaanse Richard’s Bay. Bas Diederen valt op in twee wedstrijden in het Midden-Oosten met als beste resultaat: 13e in Aqaba, Jordanië. Jan van Berkel verruilt zijn Zwitsers paspoort voor een Nederland en wordt twee keer twaalfde. Uit de laatste jaren springen Marco van der Stel met een zesde plaats in Cape Town 2018 en Jorik van Egdom, prachtig vierde in Karlovy Vary eveneens vorig jaar.

Sander Berk is de meest ervaren ‘World Cupper’: 31 keer deed hij mee. Als Donald Hillebregt nog zes keer mee doet, is hij Sander voorbij. De beste prestatie tot dusverre van The Don: 21e in New Plymouth. 25 keer dus Donald, 23 keer Dennis Looze en 20 keer Huib Rost.

Volgende keer ook een overzichtje van hoe de vrouwen het in World Cups doen. Iets succesvoller dan de mannen en met drie zeges: Wieke Hoogzaad in Geelong 2003, Rachel Klamer in Tiszaujvaros 2014 en direct daarna Maaike Caelers in Alanya 2014. De rest volg later.

Morgen nummertje 1100 alweer.

 

 

Jetze Plat over zijn Werelduurrecord en hoe hij het beleefde

Trikipedia 1 month 2 days ago

Natuurlijk wilden we na de geweldige prestatie van Jetze Plat zijn verhaal graag optekenen. Onderstaand vertelt Jetze hoe hij de dag beleefde en meer.

178 ronden plus 249 meter om het vuurtje aan te steken!

Een tunnel van geluid, zelden zoiets gaafs meegemaakt. De laatste keer was misschien tijdens de Ironman van Hawaï, waar ik compleet kapot Palani Road op ‘kroop’ onder heel veel enthousiast schreeuwende mensen. Nu was dit niet anders, behalve dat ik met een snelheid van bijna 45 kilometer per uur voorbij raasde, op de 250 meter lange houten wielerbaan van Alkmaar. Bizar hoeveel ik ondanks te pijn genoten hebt. Enorm trots op al die mensen om mij heen die dit mede mogelijk gemaakt hebben.

Het plan begon ergens halverwege vorig jaar. Ik wilde mensen heel graag meenemen in mijn ‘reis naar Tokio’. Het is nog steeds zo dat Paralympische sporten weinig aandacht krijgen. Misschien soms ook wel terecht, maar vaak ook niet. Ik ken zoveel Paralympische topsporters die dag in dag uit alles doen voor hun maximale prestaties. De verhalen achter deze personen maken het extra speciaal en het lijkt mij gaaf dat dit steeds vaker het nieuws gaat halen. Nadat Esther Vergeer gestopt is, heeft geen enkele paralympische topsporter dit kunnen ‘oppakken’ terwijl er genoeg zijn die dit wel willen. Maar misschien is het ook niet meer de tijd voor één absolute ambassadeur, er zijn er veel meer die dit kunnen en hopelijk krijgen we dit ook voor elkaar. Ik draag hier graag mijn steentje aan bij. Natuurlijk, dit komt ook ten goede voor mij als persoon, maar zeker ook voor de handbike/ triathlon sport en uiteindelijk voor de paralympische sport algemeen.

Terug naar 13 maart. Het event dat ontstaan is om het ‘vuurtje aan te steken’ en mensen mee te nemen in de komende anderhalf jaar in aanloop naar de Paralympische Spelen in Tokio. Het uurrecord kwam al snel te sprake. Het heeft iets magisch vind ik. Bij de profwielrenners zie je het de laatste tijd ook veel voorbij komen, waar het record nu om naam van Sir Bradley Wiggens staat, 54,526 kilometer in één uur. Bij het handbiken is dit veel minder het geval, al leeft het hier ook zeker. Twee jaar geleden zette na een lange stilte de Zwitser Heinz Frei het op zijn naam, één jaar geleden reed landgenoot Geert Schipper dit uit de boeken en zette het op 42,175 kilometer. Samen met Guido Vroemen waren wij het van overtuigd dat dit harder moest kunnen. In dit geval was één en één ook twee: goede promotie voor de sport met een kick off richting Tokio en voor mij een mooie uitdaging om in de winter maximaal te werken aan de progressie, wat ik ook nodig ga hebben voor het nieuwe wedstrijd seizoen.

De voorbereidingen verliepen goed, geweldige medewerking van het Sportpaleis Alkmaar die meteen erg enthousiast waren over het idee waren en ik zo genoeg uren mocht maken om te trainen. We hebben gekozen voor Alkmaar omdat we het in eigen land wilde houden om het zo ook mogelijk te maken voor mensen om te komen kijken. Speciaal voor mijn aanval bouwde mijn sponsor Wolturnus een compleet nieuwe handbike. Helemaal gemaakt als baanfiets, zonder versnellingen en remmen. Frank Jol heeft er vervolgens voor gezorgd dat mijn beensteunen optimaal werden zodat ik hier geen kracht zou verliezen, zeer dankbaar ook met zijn topsport mentaliteit om producten perfect te krijgen! Tot slot nog een geheel om maat gemaakt snel pak van Bioracer en de supersnelle tubes (banden) van Dugast. Erg gaaf om met zoveel topmerken te mogen werken voor het beste resultaat.

Na veel drukke weken met hele mooie ontwikkelingen lag ik woensdag 13 maart om 9 uur onderuit gezakt op de bank met een Netflix serie. Vandaag had ik maar 1 taak: 1 uur zoveel mogelijk kilometer afleggen met mijn handbike. Simpel maar enorm zwaar & intens. Dat ik lekker op de bank kon liggen is ook weer dankzij een enorm belangrijke groep mensen om mij heen. Bart van Schijndel, Walter Schellingerhout (met zijn familie) en Mike van der Laarse (met zijn team van het Mike Multi Foundation) waren al vroeg bezig om alles klaar te maken voor een bijzondere middag waar enorm veel toeschouwers en pers op af zou gaan komen. De aankleding van het gebouw werd geheel verzorgd door het Mike Multi Foundation met doeken aan de boarding, banners en meer.

Om 14:00 uur kwam ik aan, mijn handbike naar binnen, spullen naar de kleedkamer, een aantal interviews en vanaf 15:00 ‘teruggetrokken’ in de kleedkamer. Tijd voor focus op dat ene uur. Om 15:30 uur mocht ik samen met speaker Jan van der Meulen de mensen welkom heten. Direct daarna mijn warming-up, snel nogmaals naar de WC en om 16:00 uur ging ik van start. 26,5 seconden had ik nodig voor de eerste ronde om mijn 53×14 verzet op gang te brengen om daarna meteen twee rondes onder de 19 seconden te rijden. Te hard en dus zaak om in het juiste ritme te komen om een uur lang goed in te delen. Dit ging goed, heel goed. De eerste 20 minuten voelde vrij gemakkelijk en dat was precies de bedoeling. Al deze rondes reed zo tussen de 19,8 en 20,1 seconden.

Na dertig minuten ging het eigenlijk pas echt beginnen. De rondetijden kwam minder makkelijk en ik zakte ook iets terug tot rondjes van maximaal 20,4 seconden. Het werd steeds meer werken maar de tunnel van geluid was geweldig. In het uur heb ik behalve de zwarte lijn en zo nu en dan Guido met het rondebord niks gezien. Specifiek horen deed ik ook niet, maar het overweldigende geluid hielp mij zeker. 45 minuten gehad, ik lag ruim op schema om het huidige record te verbreken maar de focus moest maximaal blijven. De pijn in de schouders werd steeds heftiger maar ik kon langzaam gaan aftellen, nog 15 heftige minuten! Rondje 20,4, nog een rondje 20,4, rondje 20,5. Het schreeuwde in mijn hoofd, “het moest harder!!!” Rondje 20,1, rondje 20,3, een schreeuwde Guido langs de baan, finale, gooooo!!! Nét voor het voltooien van 179 rondes werd ik ‘afgeschoten’. De zestig minuten zaten erop, klaar! Wow, wat was ik daar blij mee, dat ik de druk van de pedalen mocht halen voelde heerlijk. Toen pas zag ik het eigenlijk wat een enorme hoeveelheid mensen er waren! Zo bijzonder. 44 kilometer en 749 meter, het nieuwe Werelduurrecord! Trainer Guido Vroemen was de eerste die mij kon omhelzen, wat hebben wij al veel gave dingen met elkaar kunnen bereiken en wat ben ik hem enorm dankbaar! Daarna ging het snel, heel veel pers, foto’s en vragen. Het ging goed, tot dat ik ineens enorm duizelig en misselijk werd, heel even van de fiets af. Een goed verzorgde Guido herkende het snel en hielp mij. Zo duizelig. Even liggen, heel even liggen op het koude beton van de wielerbaan. Ik vond het niet fijn, heb niet graag dat mensen mij zo zien maar ik kon niet anders. Vervolgens snel naar de kleedkamer, even bij mijn positieve komen en kort beseffen wat er gebeurd is. Daarna terug naar de wielerbaan waar zo bizar veel mensen op mij stonden te wachten. Het bord met de gereden afstand was ondertussen klaar en hiermee mocht ik samen met de Nederlandse Loterij en Fonds Gehandicaptensport op de foto. Mede dankzij deze partijen was het mogelijk om dit event te organiseren, trots op alle ondersteuning!

De twee dagen die volgende was ook een positieve drukte. Zo enorm veel media die ons event hebben opgepakt en ik denk en hoop dat dit enorm mooie reclame is voor de paralympische sport. Dag in dag uit werken we hard om het maximale eruit te halen. Ik mag mij steeds meer volledig op de trainingen richten en mijn team help mij hierin en alles eromheen. Ik ben er van overtuigd dat het ons gelukt is het ‘vuurtje aan te steken’. Nog 523 dagen tot de Paralympische Spelen in Tokio. Ondertussen verblijf ik alweer in Portugal waar ik samen met de Nationale triathlon selectie op trainingskamp ben. Gewoon hard werken is niet voldoende. Hard, slim en samen werken zorgt voor het maximale resultaat, en alleen dit is goed genoeg! Een aantal namen hierboven genoemd, wat er eigenlijk nog veel meer moeten zijn maar met 1400 worden moet ik echt afronden: Bedankt!

(foto’s Walter Schellinghout en fotostudioEnjoy.nl)

Pages