Nieuws van de Nederlandstalige nieuwssites

Maya Kingma over podiumplaats World Cup Karlovy Vary: ‘Tranen van geluk’

3athlon.nl 1 week 3 days ago

Kwam Maya Kingma vorige week nog breed lachend over de finish na haar zesde plek op het WK Sprint in Hamburg, werd die lach vandaag ingeruild voor tranen van geluk: geen wonder ook, want Kingma werd zojuist derde in Karlovy Vary en dat betekende haar eerste podiumplaats ooit bij een World Cup. ,,Ik kon het gewoon écht niet geloven. Ik ben zó blij: het waren echt tranen van blijdschap.”

Geslaagd voor master

Kingma mag sowieso al terugkijken op een meer dan bijzondere week: niet alleen vanwege die zesde plaats op het WK van vorige week, maar daarnaast was ze jarig én vanochtend kreeg ze ook nog eens te horen dat ze geslaagd was voor haar master. ,,Dat vind ik nog belangrijker dan deze derde plaats”, lacht ze enthousiast en desgevraagd. ,,Het is écht een prachtige week.”

‘Wetsuitswim: dat is gewoon klote’

Die prachtige week kreeg vandaag dus wel een extra grote kers op de spreekwoordelijke slagroomtaart door derde te worden tussen een ijzersterk deelnemersveld. ,,Het zwemmen was voor mijn doen weer slecht: net als vorige week moesten we in een wetsuit en dat is voor de betere zwemsters gewoon klote. Ik zat de eerste ronde al meteen ver van achteren. Uiteindelijk kon ik nog wel wat gaatjes dichten door om andere dames heen te zwemmen, maar het was verre van ideaal.”

‘Dit is het voor nu, gewoon doorzetten. Iemand moet het werk doen’

Vervolgens bleef Kingma tegen zichzelf zeggen dat er nog niks verloren was. ,,Dit is het voor nu”, bleef ik maar herhalen. ,,Gewoon blijven doorzetten.” Dat deed ze dan ook – ook al waren de eerste dames al een stuk eerder aan het fietsen begonnen – en al snel reed ze op de fiets naar voren. ,,Ik kreeg behoorlijk wat dames in mijn wiel, maar wilde naar voren en ik wist ook dat dat op dit zware fietsparcours zou moeten kunnen.” Kingma liet zich dan ook niet gek maken, deed veel kopwerk en langzaam maar zeker werden er dames opgeraapt. ,,Iemand moest het werk doen.”

‘Ik weet niet of ik nu nog kan lopen’

Op een gegeven moment klonterde er veel samen en had alleen nog de Britse Jessica Learmonth een gat. ,,Toen was ik nog niet met het lopen bezig. Ik bleef gewoon fietsen en heb de beslissing gemaakt om dat zo hard mogelijk te blijven doen. Ik voelde me sterk, dus wilde het de rest van de dames zo zwaar mogelijk maken. Tijdens het laatste aanloopstuk naar het hardlopen toe zorgde dat wel even voor wat twijfels: ‘fuck, ik weet niet of ik nog wel kan lopen nu’, dacht ik.”

‘Kon naar voren kijken’

Maar dat lopen lukte – om een understatement te gebruiken – meer dan aardig. Van een zesde plaats won Kingma steeds wat posities om uiteindelijk vierde te lopen. ,,Ik heb nooit bewust aan het podium gedacht, maar ik merkte wel dat mijn benen nog goed waren en ik relatief rustig kon ademen. Ik wist dat er van achteren niemand meer kwam, dus kon naar voren kijken.”

‘Sprint getrokken alsof ik de hele tijd zo hard liep’

Twintig seconden verder liep op dat moment Jessica Learmonth en Kingma slaagde er in dat gat te dichten. ,,Toen heb ik een sprint getrokken en heb ik haar ingehaald alsof ik de hele tijd al zo hard aan het lopen was. Toen ik een paar honderd meter later achterom keek, had ik al een gat. Na acht kilometer begon ik wel serieus pijn aan mijn benen te krijgen, ging het ademen ook niet makkelijk meer en wist ik wel dat er nog twee lange kilometers zouden volgen, maar het is gelukt. En nee, ik kan het écht niet geloven.”

The post Maya Kingma over podiumplaats World Cup Karlovy Vary: ‘Tranen van geluk’ appeared first on 3athlon.nl.

Maya Kingma voegt zich bij de Wereldtop en pakt podium in Karlovy Vary, even babbelen dus.

Trikipedia 1 week 3 days ago

Haar zesde plaats in het WK Hamburg liet al veel goeds vermoeden, Maya Kingma had wel degelijk sprongen gemaakt op haar lopen. Vandaag laat ze de triathlonwereld versteld staan en wordt ze derde tijdens de heel sterk bezette World Cup in Kalovy Vary.

Niet helemaal voorin na het zwemonderdeel, zoals we vaak van haar gewend zijn, maar op de fiets in de juiste achtervolgende groep, achter Learmonth en Zaferes en heel veel werk verzettend met Flora Duffy en op het looponderdeel slaat ze dan toe.

Hoe beleefde Maya haar beste wedstrijd ooit? Ik spreek haar terwijl ze in afwachting is van de dopingcontrole. In haar stem nog steeds het ongeloof over haar wereldprestatie, ze giechelt en kan het allemaal nog niet geloven.

“Ik kan het nog allemaal niet geloven. Ik werd langs alle kanten voorbij gezwommen, ben maar langs de groep gezwommen en kwam tenslotte toch nog op een redelijke positie uit het water. Op de fiets heb ik vol gas gegeven, ik heb het meeste kopwerk gedaan. De gedachte: ik moet naar voren en als ik de rest dan meeneem, het moet dan maar. Ik voelde me heel sterk en ben dus blijven pushen. Ik ben blij dat ik dat gedaan heb. Aanvankelijk keken we naar de groep achter ons, maar we kwamen steeds dichter bij de kopgroep. Ik ging als eerste de wissel in na het fietsen en ben er vol voor gegaan. 
Ik hoorde dat ik iets harder liep dan de meiden voor me , heb mezelf gepusht om van bocht naar bocht te lopen en steeds de druk erop te houden. De coaches en Jorik(van Egdom) en Marco (van der Stel) stonden langs de kant en gaven me tussentijden door en dat was wel heel fijn. Ik had zelf zoiets van dan maar op 7.5 kilometer in elkaar ploffen, maar ik ga er voor. In de laatste ronde haalde ik Jessica (Learmonth) in en zat ik op podiumkoers. Een derde plaats in zo’n sterk veld, daar had ik nooit van durven dromen, maar vandaag is het een feit. En dat met 25 kilometer looptraining per week, ik heb op dit moment nog geen idee  van mijn looptijd, maar zal wel goed zijn”. 

Mooi om een succesvolle triatlete te spreken, die het allemaal nog niet kan bevatten wat ze vandaag heeft neergezet. Dat ze kon zwemmen en fietsen met de wereldtop wisten we al, maar haar lopen is met sprongen vooruit gegaan afgelopen periode en brengt haar naar de absolute wereldtop.

 

 

Marco van der Stel tevreden na zijn race in Karlovy Vary

Trikipedia 1 week 3 days ago

Kort na de finish van de World Cup in Karlovy Vary spraken we met een tevreden Marco van der Stel (17e).

archieffoto

“Ik wilde vandaag echt laten zien dat ik in de Corona-periode stappen heb gezet. Dat kon ik vorige week in Hamburg niet en daar had ik het deze week best lastig mee. In mijn individuele race in Hamburg leek het eerder een stap terug in plaats van vooruit. De Relay ging voor mij al wat beter, maar daar kwam ik in de Chasse patate, ik kwam op drie meter van de kopgroep en dus net niet.

Dinsdag voelden de benen al goed, terwijl ik toch twee wedstrijden in het voorgaande weekend had geracet. Op donderdag aangekomen , het parcours verkent en geprobeerd relaxed naar de wedstrijd toe te leven, maar de twijfel bleef toch in mijn achterhoofd spelen.

Voor en tijdens de wedstrijd had ik me doelen gesteld om op die manier naar een goed resultaat te komen en te laten zien dat ik echt wel stappen vooruit heb gemaakt.

Bij het zwemmen dat doel niet gemaakt, het was simpelweg niet goed, ik kwam op 55 seconden uit het water. Daar zal de komende winter hard aan gewerkt moeten worden.
Het doel bij het fietsen was in de klimmetjes vooraan te zitten om dan niet steeds een achtervolging in te hoeven zetten om weer voorin de groep te komen, dat plan slaagde. Ik heb in de groep niet veel werk verricht, het was aan anderen op dit te doen. Met name Jelle Geens (derde plaats) heeft verreweg het meeste werk verzet, maar ook Richard Murray pakte nogal wat kopwerk. Ik kon voorin wisselen in de achtervolgende groep, dus doel gehaald.
Ik begon als 22e met lopen. Het loopdoel was sneller te starten als dat ik zou kunnen volhouden. Dat lukte niet helemaal, maar ik heb prima gelopen en kon naar een 17e plaats gaan, waar ik heel tevreden mee ben. En dus kunnen laten zien dat ik wel degelijk stappen heb gemaakt de afgelopen periode.

Het zwemmen was onvoldoende, het fietsen een 7,5 en het lopen een 9. 

 

 

Spijkenisse 2020; de laatste keer? Snelste tijden ooit aldaar gerealiseerd door Robert de Korte en Diede Diederiks

Trikipedia 1 week 3 days ago

Genieten!!!!!
Dat deden bijna 500 atleten bij de 35e editie van de Politie Triathlon in Spijkenisse. Alom glimlachende triatleten, voor, tijdens en na de wedstrijd.

Corona-proof, daar hebben ze bij de organisatie in Spijkenisse  echt alles aan gedaan in de voorbereiding en de uitvoering was om door een ringentje te halen. Perfect was de uitvoering ! Opschuivende startgroepen van 25 personen richting zwemstart, een enorme wisselzone en perfecte finish en atletenopvang. Dat atleten dit weten te waarderen, bleek talloze malen door het feit dat ze de bestuursleden persoonlijk kwamen bedanken voor het neerzetten van deze race.

De OD race
Natuurlijk is het anders dan anders, niet een rechtstreeks duel met je concurrenten, maar starten in groepen van 25 personen, met steeds twee minuten er tussen. Ook niet alle favorieten in dezelfde startgroep, dus het werd (terug)rekenen geblazen.  Vooraf waren een aantal favorieten aan wijzen; winnaar en winnares van de editie 2019 Robert de Korte en Diede Diederiks, voormalig winnaar Dave Rost, talent Joey van ‘t Verlaat, Nick van Ingen, maar hoe verloopt zo’n wedstrijd als je niet rechtstreeks tegen elkaar aan het strijden bent.
Het werd de dag van het koppel de Korte/Diederiks. Beiden pakten met overmacht de winst en wisten de snelste finishtijd in de 35 jarige geschiedenis van de triathlon van Spijkenisse op de klokken te zetten. Robert de Korte finishte in 1:54:24  en was daarmee sneller als Jan van der Marel (1:55:04  in 1995), Diede Diederiks finishte in 2:05:36 en was daarmee sneller als de snelste dame ooit in Spijkenisse ; Yvonne van Vlerken in 2006 (2:05:59). Het is wellicht appels met peren vergelijken, want het parcours in Spijkenisse in de laatste anders , maar toch, nooit waren atleten sneller.

Natuurlijk redenen genoeg voor ons om even met beiden na te praten na de race.

Robert de Korte:


Eerder deze week gaf Robert al een kleine hint middels een berichtje; Ruud , de snelste tijden ooit in Spijkenisse hangen boven ons bed.
“Het is lastig om je in dit seizoen een doel te stellen. Dit zou mijn eerste PRO jaar worden, echter het loopt allemaal anders. Ik heb absoluut stappen gezet dit jaar en wilde me voor deze wedstrijd een doel stellen. Ook al omdat je niet direct tegen elkaar aan het racen bent. Vorig jaar kon ik vrij relaxed naar de overwinning in 2:00:38, met mijn progressie dit jaar wist ik dat er meer in zou zitten. Tijdens de race kijk en reken je dan vervolgens. Dat ik als eerste uit het water kom, is nieuw voor me. Normaal gesproken verlies ik tijd tijdens het zwemmen, de snelle zwemmers starten vandaag in latere groepen. Met fietsen kon ik mijn slag slaan, ik had mijn grote verzet er nog op staan van IM Dubai. Wind tegen was het zwaar, wind mee vloog ik over het parcours. Tijdens het fietsen zie je de concurrentie en was het rekenen geblazen, daar pakte ik mijn winst (55 min, gem 43,5 km/u). Met lopen ging ik goed  en kon ik consolideren met een looptijd van 34 minuten op de 10 kilometer. De tijd van Jan van der Marel is uit de boeken en dat is toch niet de eerste de beste”. 
Prachtig om te zien overigens dat talloze inmiddels gefinishte triatleten van de sprintafstand met open mond en vol verbazing keken naar het aanvangstempo van Robert op het looponderdeel. In Maastricht zien we Robert opnieuw aan de start, een wedstrijd waar hij wellicht nog meer belang aan hecht als deze thuiswedstrijd in Spijkenisse, aangezien het startveld van nog zwaarder kaliber zal zijn. Daarna is deelname aan de IM Luxemburg en het NK RBR in het programma van Robert opgenomen en hoopt hij op een startbewijs aan Challenge Daytona als PRO. Als laatste roemt Robert de organisatie  in Spijkenisse: “Een fantastisch georganiseerd evenement, absoluut Corona-proof”.

Diede Diederiks:
“Natuurlijk ziet mijn seizoen er heel anders uit als vooraf gepland, er stonden aanvankelijk 3 halve triathlons op het programma, maar men weet ook van mijn klik met de crosstriathlons, het EK en het WK was waar ik naar uitkeek. Ik vond het vandaag vooral heel leuk, complimenten voor de organisatie. Ik heb het enorm naar mijn zin gehad . Het zwemmen ging prima, ik heb vandaag voor het eerst op een tijdritfiets een wedstrijd gedaan (geleend van Edo van der Meer) en dat ging prima. Het lopen ging verrassend goed, het kostte me geen enkele moeite, zo voelde het. Blij verrast dat ik dan ook nog de tijd van Yvonne van Vlerken uit de boeken haal. De wedstrijd was perfect georganiseerd en ik heb genoten. In mijn mind-set zie ik ook mannelijke triatleten als concurrenten en daardoor kom ik in de race-modus. Hoe langer ik sport, hoe leuker ik het vind”.
Die opmerking brengt me tot  een volgende vraag; dus toch het lange werk in de toekomst? Diede reageert: “De combinatie (midden) lange afstand en crosstriathlon, ik weet niet of het mogelijk is….. Maar Flora Duffy is wel mijn idool en ik sluit niets uit!
Er is nog een hele in de Franse 
Pyreneeën en wie weet…..

Het was een bijzondere (laatste)  editie van de Politie Triathlon in Spijkenisse. In 2022 organiseren zij de triathlonwedstrijd tijdens de World  Police and Fireman Games in Rotterdam. Een mooie klus voor een bijzonder goed organisatie-team.  Het zou betekenen dat dit team een jaartje zou overslaan in 2021. De reacties van de atleten vandaag heeft er tenminste voor gezorgd dat zij zich aan het beraden zijn om wellicht ook een 36e editie van de politie triathlon in 2021 neer te zetten.

Alle uitslagen vind je hier

 

 

 

Workum in beeld; Crosstri voor Wouter en Romy; Gdynia met Milan; Sables met Sarissa – WTJ 1614

Trikipedia 2 weeks 2 days ago

ZONDAG – Vorig jaar lag Maarten van der Weijden een uur voor op schema toen hij door Workum zwom. Zondag was zijn voorsprong in de Elfstedenstad niet zo groot, sterker nog één zwemmer was het de baas: Arjen van der Meulen. Maarten wist echter dat er nog een fiets- en looponderdeel volgden. Het regende pijpenstelen in Friesland, er stond wind en het was kouder dan de afgelopen weken. Maar Maarten en de deelnemers genoten met volle teugen.  Reactie Maarten rond elf uur toen hij weer terug thuis was in Brabant: ,,Ik vond het fantastisch.’’

Foto’s uit de wedstrijd hadden we eerst nog niet, maar dankzij de Workumse fotograaf Wiep Visser tonen we hier een paar wedstrijdplaatjes. Met de gebroeders Jacob en Syb van der Ploeg waren er nog een paar prominente triatleten aan het vertrek trouwens.

Nieuwe crosstriathlon Tynaarlo

Zaterdag was in het hoge noorden al de crosstriathlon van Tynaarlo gehouden. Het dorp kennen we dankzij Martin Veenhuizen, die er zijn sportboerderij en MV Moves runt. Voor de eerste keer en de reacties waren positief. Nationaal kampioen Wouter Dijkshoorn was de sterkste. De triatleet van Dolfijn bedwong de drie onderdelen ruim drie minuten sneller dan Hugo Jan Bosscher. De Fries liet op zijn beurt broer Olaf Jan ruim achter zich. Daarna druppelden Marco de Priester, Thijs Amersfoort en Rik Jansen binnen. Op de zevende plaats volgde reeds Rowan Veenhuizen, de appel valt dus niet ver van de boom.

Mooi duel Romy-Marijke

Slechts twaalf minuten na Wouter was het Romy Spoelder, die als negende finishte en daarmee de winst bij de vrouwen pakte. De Almeerse kreeg het niet cadeau, want Marijke Harmsma zat haar voortdurend op de hielen. Aan de streep  slechts 25 seconden. Leigh Knaap finishte negen minuten later als derde. Nationaal kampioene Diede Diederiks maakte er met partner Robert de Korte een leuke training van.

Milan zeventiende in Polen

En dan hadden we dus nog de 70.3 Ironmans in Gdynia en Les Sables d’Olonne. De Poolse wedstrijd was er eentje waar Milan Brons zich graag van voren had laten zien. Samen met Jerry Kenbeek reisde hij af naar Polen. Milan finishte als zeventiende op een minuutje of twintig van de Deense winnaar. Vooral het zwemmen stemde hem ontevreden. ,,Dat was gewoonweg niet goed genoeg. De afgelopen weken leek het erop dat het niveau goed zat, maar het kwam er vandaag totaal niet uit. Samen met Boris Stein uit het water, maar ik moest hem snel laten gaan. Vervolgens een erg eenzame race. Onderweg nauwelijks atleten gezien. Eigenlijk voelde ik me pas na 55 kilometer sterk worden. Laatste stuk goed door kunnen rijden.’’

Na regen komt altijd zonneschijn, zo bleek ook bij Milan. ,,Het lopen, normaal gesproken mijn minste onderdeel (te vaak maagproblemen) ging vandaag eindelijk wel echt goed. Met 1.18 liep ik ruimschoots een pr op de halve marathon van een triathlon. De aanpassingen in het voedingsplan lijken te werken.’’

Over het algemeen was de Almeerder ontevreden over zijn race en uitslag. ,,Wel serieus blij met het lopen, goed om te weten dat het er wel in zit. En ook blij dat we überhaupt weer racen. Misschien wel wat meer gaan zwemmen, na de coronabreak van het zwembad.’’

Denen hebben mooi 70.3 IM-weekend

In het spel om de knikkers deed Milan dus niet mee. De op papier sterke Duitsers overigens ook niet. In dat opzicht leek Gdynia wel op Tallinn een dag eerder. De Denen hadden wel een mooi weekend. Na Daniel Baekkegard in Estland nu Magnus Elbaek Ditlev. Op verrassende wijze verschalkte hij de Brit Thomas Davis en tweevoudig Hawaii-winnaar Patrick Lange, die pas op de halve marathon op drift raakte.  De Zweed Robert Kallin werd op de valreep nog van het podium verdrongen door Lange. Vijfde was een tweede Duitser Jan Stratmann, vorig jaar winnaar in Klazienaveen. Grote namen als Boris Stein, Florian Angert en Europees kampioen Kirstian Hogenhaug kwamen er niet aan te pas.

Lisa Norden superieur

Dat de nummer twee van de Spelen in Londen 2012 de drie sporten nog steeds beheerst, werd duidelijk bij de vrouwen. Lisa Norden, over haar gaat het, was van uitzonderlijke klasse, terwijl haar directe tegenstandsters Caroline Lehrieder uit Duitsland en de Britse Kimberley Morrison toch geen kleintjes zijn. Lisa bouwde ee maximale voorsprong van acht minuten op. Toen de Zweedse zich zeker voelde schakelde ze een tandje terug, maar op de meet was het nog steeds 4,5 minuut op de Duitse. Benieuwd of Norden zich ooit nog aan een hele waagt trouwens. Tien Nederlanders deden mee. Na Milan volgde op een 86e plaats Niels Markus. Ook Ruud Hadders bleef nog binnen de vijf uur. ‘Onze Jerry’ werd 188e bij de mannen in 5.08 uur. Totaal deden 1050 atleten mee.

Mooie Frans afscheid voor Frederik

Een mooie race – met name voor de Belgen – was de 70.3 Ironman in de Franse Vendée. Onder de fraaie naam Les Sables d’Olonnes gingen in alle vroegte 1538 triatleten van start. Pro’s tegelijk, agegroupers rolling start, hetgeen logisch is in deze tijd. Met Rodolphe von Berg (Amerikaan, zoon van Belgische ouders) als winnaar, met Pieter Heemeryck op drie en met een glorieus finishende Frederik van Lierde als negende beleefde onze zuiderburen een paar mooie kippenvel-momenten. Vooral het afscheid van Fre aan het Franse publiek was imponerend. Tel daar bovendien nog de achtste plaats van Sybren Baelde en de tiende van Kenneth Vandendriessche bij op en je weet dat het zwart-geel-rood in top kon.

Zo vader zo zoon bij Von Berg

Rodolphe von Berg sr. was al een succesvol atleet (meermaals agegroup winnaar Hawaii en Nice) maar junior bouwt inmiddels een nog groter palmares op. In de Franse wedstrijd kwam hij eerst uit het ‘lac’ om zich bij het fietsen te laten terugzakken tot bij Heemeryck en de Fransman Antony Costes. Pieter leek het als vanouds te kunnen afmaken op de halve marathon, maar verslikte zich toch in de veerkracht van Von Berg. In de finale werd de Belg (‘gegokt en verloren’) nog voorbijgestreeft door Costes, zodat brons het deel was voor de 30-jarige Vilvoordenaar. Beste Nederlander was Jim Doornbosch op een 36e plaats en zilver bij de M18. Oorspronkelijk Hawaii-ganger moet Jim dus nog een jaartje geduld hebben. Maar de vorm is er desondanks toch.

Sarissa draait goed mee

Sables was ook meteen de eerste seizoenswedstrijd van Sarissa de Vries. Altijd moeilijk in te schatten hoe zoiets verloopt. Maar ook voor Sarissa  kwam gaandeweg de zondag de bevestiging ‘ik kan het nog’. Ze finishte op een vierde plaats. De winnares was toch wel verrassend de Française Justine Mathieux. De vrouwen achter haar hebben een veel grotere reputatie op lange afstanden namelijk: tweede werd de Belgische Alexandra Tondeur, derde de Engelse Fenella Langridge, vorige week nog vergeefs in Davos gestart.

Samen met Langridge verliet Sarissa het zwemwater, Bij het fietsen bleven ze als duo lang vooraan totdat Mathieux voorbij scheurde. In no-time had zelfs de sterk fietsende Sarissa 2,5 minuut aan de koersbroek hangen. Echt grote verschillen ontstonden ook niet op de halve marathon al bleven de posities ongewijzigd. In bijna 4.18 uur was Justine Mathieux klaar, een dikke minuut later de Belgische en de Britse en voor Sarissa was het verschil opgelopen tot een krappe twee minuten.  Dertien Nederlanders in totaal. Buiten Jim en Sarissa kwamen ook Lennart de Haan (198e) en Jurjen Kobes (221e) tot een sub 5 uur halve triathlon. Willemijn Huizenga Heijnen eindigde als negende F35 in 6.19 uur.

Maarten van der Weijden debuteert met elfde plaats in Workum – WTJ 1613

Trikipedia 2 weeks 3 days ago

ZONDAG – Hij deed het echt. Maarten van der Weijden was er vanmiddag bij in de triathlon van Workum.  Hij hield dus woord en is begonnen aan een nieuw sportavontuur wat hem uiteindelijk via de halve triathlon 70.3 Ironman van West-Friesland bij een echte Ironman moet brengen. In de luwte (Workum is een kleine wedstrijd, geen NTB-licentie) werkte de boomlange topsporter zijn debuutwedstrijd af.

Maarten knap elfde bij debuut

Het was geen best weer in Workum, maar de drie onderdelen konden wel worden afgewerkt. Maarten was trouwens vrijwel de enige zonder wetsuit aan. Uitkomend in de tweede mannenserie kwam de Olympische kampioen open water zwemmen van Beijng 2008 na 500 meter als tweede aan de kant. De Fries Arjen van der Meulen bleef hem nog enkele seconden voor. De twee zouden ook op de fiets in elkaars buurt blijven. Interessant was natuurlijk hoe Maarten de andere onderdelen zou volbrengen. Met de twintigste fietstijd was de Elfstedentochtzwemmer op de zesde plaats terecht gekomen.

Vooraan namen ervaren jongens als Bram Smit, Eric Wattez en Tiedo Tinga het heft in handen. Maar Maarten deed nog steeds lekker mee. De 5 afsluitende kilometers hardlopen gingen in 21.37 minuten, goed voor de 27e looptijd op een deelnemersaantal van 104 lang niet gek. Maarten is de voorbije maanden 19 kilo afgevallen en dat is hem af te zien. Aan de streep hoefde de organisatie dan ook niet lang op de sportheld te wachten: elfde in 1.03.15 uur daarmee zeven minuten achterstand op winnaar Bram Smit.

Bram Smit en Sione Jongstra winnen

Bram, triatleet uit Haren, was vier minuten rapper dan Sander de Jong uit Wageningen en Frank Jansen, tegenwoordig woonachtig in Veenendaal. Een terechte winnaar trouwens, die in januari ook al de crossduathlon in hetzelfde Workum won en vorige week sterk vijfde werd in de Challenge de l’Ourthe. Dyan Hendriks was nummer vier, snelste loper (16.51) Mervin van der Horst vijfde. Andere kanshebbers als Tiedo Tinga en Thomas Wobma finishten achtste en negende. En toen volgde Maarten van der Weijden dus al.

Eerder in de middag was Sione Jongstra de snelste van zeventig vrouwen in een aparte serie. Sione was uit het zuidelijkste puntje Limburg naar het noorden gekomen. Al is het natuurlijk altijd te combineren met een familiebezoekje in Drenthe. De veelvuldig wereld-, Europees en nationaal kampioene kreeg het niet cadeau, want Marjan Andringa was ook gebrand op de zege. Toch kon de Friezin de twee minuten zwemachterstand niet meer goed maken. Op een minuut achterstand werd ze tweede. Christina Draijer werd net als partner Frank derde.

De vroege mannenserie werd gewonnen door Ruud Doodeman. Frank Berghuis en Alex Bergsma waren op enige afstand de naaste achtervolgers. De 1/32e triathlon voor de jeugd was een prooi voor Bjorn Engel uit Almere en Nynke Tinga uit Bolsward, inderdaad dochter van…. De jongste groep kids had als winnaars Jiri Heppener en Zoey de Vries uit respectievelijk Bolsward en Drachten. De weersomstandigheden waren bar en boos en wie kritisch keek zag dat niet alles coronaproof verliep. Het was de zevende editie van de Workumse triathlon en zoals dat met Friezen gaat: met de NTB in zee gaan vinden ze niet per se nodig. Belangrijk is dat er wedstrijdgelegenheid is en dat alles veilig verloopt. Met of zonder bond.

WK Mixed Relay: Fransen nu het meest succesvol

Vier keer hebben de Fransen nu de wereldtitel op de Mixed Relay te pakken. In 2014 voor het eerst en de afgelopen drie jaar op rij. Daarmee is Frankrijk het meest succesvolle land sinds dit WK in 2009 werd ingevoerd. Waar Nederland sinds 2018 vasthoudt aan het vaste kwartet Maya – Marco – Rachel – Jorik, daar hebben de Fransen een basisselectie van zes atleten. Dit keer was bijvoorbeeld wereldkampioen Vincent Luisd niet van de partij. Dorian Coninx nam met verve de honneurs waar. En Emlie Morier was vorig jaar bij de titelstrijd nog de triatlete, die de wedstrijd moest openen. Naast vier keer WK is Frankrijk ook al twee keer Europees kampioen en dan weer met andere atleten, zoals Pierre le Corre en Sandra Dodet. Voor de volledigheid: dit keer bestond ‘de Haantjes’ uit Leonie Periault, Leo Bergère, Cassandre Beaugrand en Dorian Coninx. De Amerikanen leverden Taylor Spivey, Kevin McDowell, Katie Zaferes en MorganPearson en de Britten wereldkampioene Georgia Taylor-Brown, Barclay Izzard, Jessica Learmonth en Alex Yee. De Brownlee-broers waren al gevlogen, Ali deed zondag elders al weer een wedstrijd. Hamburg is trouwens al acht jaar op rij strijdtoneel van dit WK.

ETU Junior Cup Banyoles

De derde ETU junior Cup (na Riga en Olsztyn) was in het Spaanse Banyoles. Alleen de Spanjaarden en Portugezen kwamen naar de Catalaanse stad. De sprint triathlon werd gewonnen door de Portugees Alexandre Montez (in Polen al tweede) en de Spaanse Helena Moragas Molina.

 

Alles over het WK Mixed Relay Hamburg; Nederlands kwartet elfde – WTJ 1612

Trikipedia 2 weeks 3 days ago

 

ZONDAG – Tussen 1989 en 2015 mocht ik voor de NTB (en triathlon in het algemeen) de persberichten richting landelijke media/ANP verzorgen. Feitelijk een verlengstuk van het bondsburo wat in het weekend niet open was. De nazit van leuke wedstrijden was er niet bij, want de rest van Nederland moest via mijn tikmachine/computer op de hoogte gebracht worden van triathlonnieuws. Dat gebeurde objectief, volgens de soms strenge regels van het ANP. Topsport is hard, daar hoort een eerlijk verhaal bij ook al was ik eerder op de dag nog zo’n enthousiaste speaker.

Platform voor positiviteit

Het bracht me wel eens in moeilijkheden. Atleten vonden het vreemd dat ik ze op topniveau soms matig vond presteren. Alsof ik het beter kon. Tegelijkertijd werd het moeilijker om langdurig te moeten constateren dat wij helaas geen Alistair Brownlee, Javier Gomez of Nicola Spirig in huis hadden. Er stond genoeg tegenover, maar continu in de prijzen vallen? Dat was er niet meer bij. En toen kwamen de websites. Eerst 3athlon.nl daarna Trikipedia. Eindelijk een platform waar nog steeds objectief naar de sport gekeken wordt, maar met veel ruimte voor de persoonlijke noot.

Deze lange inleiding (vreemde eigenschap van me) hoort bij de weergave van het WK Mixed Relay in Hamburg. Want een elfde plaats, nee daar wint het Oranje kwartet ‘de oorlog niet mee’. Naar oorzaken is het in eerste instantie gissen. Was Maya Kingma nog in de roes van haar zesde plaats gisteren? Was Rachel Klamer wel toe aan twee topwedstrijdjes achter elkaar? Ontbeerde Marco van der Stel de vorm waar hij normaliter in een seizoen naar toe groeit? Waarom zagen we Jorik van Egdom de voorbije maanden zo weinig?

Vragen waar de staf van het Nederlands team ongetwijfeld passende antwoorden op heeft. Die hoeven ze niet met ons te delen, als het maar leidt tot verbetering. En we hebben nog even tot de Olympische Spelen van Tokyo gelukkig. Een geluk bij een ongeluk is immers dat dit WK geen direct beoordelingsmoment was voor de Spelen. Anders zag het er voor de nummer drie van drie jaar geleden even wat minder uit.

Lesje gehad op details

Top zes was uitgangspunt. Het werden vijf plaatsen lager. Frankrijk was andermaal de sterkste. De Amerikanen volgden en de Britten maakten het podium compleet. Met 300 meter zwemmen, 6,5 kilometer fietsen en 1700 meter lopen en dat maal vier weet je dat de verschillen minimaal kunnen zijn. Adrie Berk zei het na afloop treffend: De relay wordt op details beslist. Vandaag lesje gehad.

Maya Kingma opende zoals gebruikelijk. Met het afleggen van de onderdelen (tweede uit het water b.v.)  was niks mis, met de wissels des te meer. Terwijl de Britten met kersvers wereldkampioene Georgia Taylor-Brown een eerste gaatje sloegen, was Maya alert genoeg in het water en op de fiets, maar in de wisselzones leek ze ten opzichte van de concurrentie haast stil te staan. Vooraan waren het na Team GB de Amerikanen, Belgen, Denen, Fransen en Noren die tempo maakten.

Marco lost bij kopgroep

Bijgevolg mocht Marco van der Stel als negende aan zijn heat beginnen. Zwemmen geen probleem, hij sloot weer aan bij de kopmannen. Bij fietsen werd het tempo door zeven concurrenten flink opgevoerd, Marco moest de leiders laten gaan. Hij werd opgeslokt door achtervolgers en was twaalfde in de wissel met Rachel op een dikke minuut van de Noren, die de kop overnamen dankzij  Kristian Blummenfelt, die een sterke solo bekroond zag.

Hard werken Rachel niet beloond

Consolideren. Dat is wat Rachel Klamer als derde deed. Vooraan bleven vijf teams over (USA, B, GB, F en N) en Rachel knabbelde een fors stuk van de achterstand weg. Vijf andere landen kwamen ongeveer gelijk met de nummer acht van de wereld uit het water en samen zetten ze de achtervolging in. Even leek het te lukken, maar Rachel moest veel werk alleen opknappen en bovendien zaten vooraan ook niet de eersten de besten: Jessica Learmonth, Cassandre Beaugrand en ex-wereldkampioene Katie Zaferes. Het verschil werd vergroot tot anderhalve minuut. Als achtste kwam Rachel bij slotloper Jorik aan. Jammer dat haar harde werken onvoldoende werd beloond.

Hoe doet Jorik het?

Het was uitzien hoe Jorik het er vanaf zou brengen. In het water verloor hij tijd en daarmee kostbare posities, fietsen ging hard en daarmee herstelde hij zich enigszins. In elfde positie met de Oostenrijkers en Italianen kort voor zich zat een top tien er nog altijd in. Maar alle landen hadden een sterke laatste troef in handen, zo bleek. Jorik kwam stukje voor stukje dichterbij, maar positiewisselingen kwamen er niet meer. De elfde plaats op 19 teams is waarschijnlijk een klassering, die Oranje zo snel mogelijk wil vergeten. En zoals altijd: food for thoughts.

Nog wel even naar de kop van de race. Frankrijk won opnieuw de wereldtitel, de Amerikanen kwamen nog wel terug maar strandden op negen seconden. De Britten hadden 35 tellen meer nodig en de Noren verrasten met een vierde plaats. De Belgian Hammers koersten op een vijfde plaats af en voordat de Nederlanders binnen liepen kwamen eerst nog de Denen, Zwitsers, Duitsers, Oostenrijkers en Italianen. Diverse landen, die normaliter achter Oranje bivakkeren. Het is even niet anders.

 

Nederland (11e) zakt door ijs tijdens Mixed Team Relay: doelstelling te hoog gegrepen

3athlon.nl 2 weeks 3 days ago

In wat het Olympisch jaar had moeten zijn, en in een bij vlagen regenachtig maar ook zonnig Hamburg, heeft het Nederlandse team tijdens het WK Mixed Team Relay zojuist een flinke tegenvaller te verduren gekregen. Terwijl er werd gemikt op een zesde plaats, bondscoach Louis Delahaije liet vooraf optekenen dat dat de doelstelling was, moesten Maya Kingma, Rachel Klamer, Marco van der Stel en Jorik van Egdom genoegen nemen met een elfde plaats. De winst ging naar een bijzonder sterk Frankrijk, gevolgd door Amerika en Groot-Brittannië.

Eerste heat: Maya Kingma sterk, maar matige wissels

Tijdens de Mixed Team Relay moesten alle atleten 300 meter zwemmen, 6.5 kilometer fietsen en 1.7 kilometer hardlopen voordat ze hun landgenoten wegtikten. Voor het Nederlandse team kwamen uiteraard Maya Kingma, Rachel Klamer, Marco van der Stel en Jorik van Egdom in actie en het was Kingma die namens dit viertal het spits mocht afbijten. Dat deed ze vanaf de start zeer verdienstelijk, want in de voeten van de Oostenrijkse koploopster, Therese Feuersinger, kwam ze als tweede uit het water. Enigszins opvallend was het hoe erg Kingma naar lucht aan het happen was terwijl ze naar haar fiets rende en ook haar wissel was niet de snelste, maar wel hield ze aansluiting bij de grote kopgroep. Een paar seconden daarvoor probeerde Feuersinger in haar eentje weg te komen, maar die poging was geen lang leven beschoren.

(tekst gaat verder onder foto)

Feuersinger probeert vroeg in de wedstrijd weg te komen. (Foto: 3athlon.nl)

Kingma handhaafde zich prima in de kopgroep en kwam als derde terug in de wisselzone. Daar volgde echter opnieuw een matige wissel, waardoor ze rond de tiende positie aan het lopen kon beginnen. De snelste dames hadden toen echter al een gaatje geslagen, waarbij vooral de Britse  Georgia Taylor-Brown het tempo dicteerde. Terwijl ze gisteren nog individueel Wereldkampioen werd, liep Taylor-Brown ogenschijnlijk makkelijk weg bij alle concurrenten en zo was het Groot-Britannië dat als eerste aan de tweede heat kon beginnen. Dat deden ze met een voorsprong van dertien seconden op onder andere Amerika, België, Denemarken en Frankrijk. Ook Noorwegen had nog aansluiting, terwijl Tsjechië op 18 seconden volgde. Kingma keerde met 25 seconden achterstand terug en zo kon Nederland als negende aan de tweede heat beginnen.

(tekst gaat verder onder foto)

Kingma tijdens het looponderdeel. (Foto: 3athlon.nl) Tweede heat: Marco van der Stel zwemt naar voren, maar verliest met fietsen

Tijdens het tweede zwemonderdeel verloren de Britten hun voorsprong alweer en lukte het ook Nederland, dankzij een sterke swim van Van der Stel, de aansluiting terug te vinden. De kopgroep reed echter zo hard en zijn inspanning in het water begon zijn tol te eisen, waardoor Van der Stel de pech had op de fiets te worden gelost. Zo moest hij de kopgroep van zeven laten gaan en fietste hij solo op een achtste plaats. Ondertussen plaatste Kristian Blummenfelt namens Noorwegen een krachtige versnelling en zo probeerde hij er in zijn eentje vandoor te fietsen. Daar slaagde hij behoorlijk in, want hij zag zijn voorsprong al snel oplopen tot vijftien seconden en dat was ook het verschil waarmee hij aan het lopen begon. Van der Stel keek op dit punt tegen een achterstand van 48 seconden aan en lag nog steeds achtste.

Tijdens het lopen behield Blummenfelt zijn voorsprong en zo begon Noorwegen dus als eerste aan de derde heat. Als tweede en derde begonnen België en Frankrijk, beiden op dertien seconden achterstand. Van der Stel werd bijgehaald door onder andere Zwitserland, Duitsland en Spanje en tikte als twaalfde Rachel Klamer weg. Nederland had toen een achterstand van 1:08 minuut.

(tekst gaat verder onder foto)

Blummenfelt versnelt en zet alles op alles om vooruit te blijven. (Foto: 3athlon.nl) Derde heat: Klamer roept op om tempo te maken, maar achterstand wordt groter

Opnieuw klonterde het voorin samen tijdens het zwemonderdeel: Noorwegen verloor haar voorsprong en kwam samen met Amerika, België, Groot-Brittannië en Frankrijk uit het water. Ondertussen deed Klamer wat terug door een paar seconden van haar achterstand af te snoepen: ze kwam nog steeds als twaalfde uit het water, maar had de achterstand verkleind tot 56 seconden. Zo kon de Nederlandse samen met Spanje, Duitsland, Hongarije, Switzerland en Oostenrijk aan het fietsen beginnen.

Op de fiets waren het drie van de beste atletes die er samen vandoor gingen: namens Amerika Katie Zaferes, namens Groot-Brittannië Jessica Learmonth en namens Frankrijk Cassande Beaugrand. Ondertussen verloren de dames daarachter allemaal tijd, tot frustratie van Klamer die op beeld duidelijk de overige dames opriep door te rijden. Dat kon overigens niet voorkomen dat er uiteindelijk met bijna anderhalve minuut achterstand op de koploopsters werd gewisseld.

Tijdens het lopen wist Klamer die achterstand niet op te laten lopen en werden er ook een paar dames gelost: zo kon Nederland als achtste aan de laatste en vierde heat beginnen.

Klamer maant de achtervolgende groep door te rijden. (Foto: 3athlon.nl) Vierde heat: Frankrijk domineert, Van Egdom maakt geen plaatsen goed

Terwijl Jorik van Egdom in het water meteen tien seconden verloor namens Nederland, en daarmee ook weer drie posities, werd het ook snel duidelijk dat voorin Frankrijk, Amerika en Groot-Brittannië zouden gaan strijden om het eremetaal. Dorian Coninx had dat ook door en trok namens Frankrijk meteen flink door op de fiets. Al snel pakte hij een flinke voorsprong van ruim tien seconden op Amerika en zelfs dertig seconden op Groot-Brittannië. Dit waren dan ook de verhoudingen toen er werd begonnen aan het laatste looponderdeel. Ondanks verwoede pogingen van Van Egdom om dichterbij te komen, lukte dat niet en zo wisselde hij als elfde met 1:48 minuut achterstand. Van Egdom had daarmee nog wel zicht op de achtste positie.

Coninx gaf zijn voorsprong tijdens het lopen niet meer weg en zo kroonde Frankrijk zich Wereldkampioen. De Amerikanen kwamen nog wel dichtbij, maar gaven uiteindelijk negen seconden toe. Groot-Brittannië pakte het brons op 35 seconden. Jorik van Egdom verloor tijdens het lopen nog terrein en zo werd Nederland 11e met een achterstand van 1:59 minuut.

Coninx als eerste over de streep, Frankrijk Wereldkampioen. (Foto: 3athlon.nl)

The post Nederland (11e) zakt door ijs tijdens Mixed Team Relay: doelstelling te hoog gegrepen appeared first on 3athlon.nl.

De vroege wedstrijden van zondag; IM Les Sables en Gdynia, 4e plaats voor Sarissa de Vries

Trikipedia 2 weeks 3 days ago

Twee IM 70.3 wedstrijden op deze zondag.

In Frankrijk IM 70.3 Les Sables. Rodolphe van Berg greep de winst. De laatste Ironman race van Frederik van Lierde, nog één race rest hem als Pro, zijn eigen wedstrijd in Menen.
1 Rodolphe von Berg 3:44:12
2 Antony Costes 3:45:26
3 Pieter Heemeryck 3:46:54
9 Frederik van Lierde 3:51:20

Bij de vrouwen streed Sarissa de Vries heel lang voor het podium, pas in de halverwege kwam Alexandra Tondeur voorbij en moest de Vries , op een dertigtal seconden genoegen nemen met een toch mooie vierde plaats. Op 9 en 10 ook nog twee dames met Nederlandse roots; Leanne Fanoy en Frankie Sanjana
1 Justine Mathieux 4:17:55
2 Alexandra Tondeur 4:19:11
3 Fenella Langridge 4:19:21
4 Sarissa de Vries 4:19:54
9 Leanne Fanoy 4:29:16
10 Frankie Sanjana 4:38:28

foto Ironman Europe

In Polen de wedstrijd in Gdynia. Milan Brons als Nederlandse Pro naar een 17e plaats , Deense winst.
1 Magnus Ditlev 3:42:37
2 Thomas Davis 3:44:57
3 Patrick Lange 3:45:50
5 Jan Stratmann 3:46:57
15 Milan Brons 4:01:50

1 Lisa Norden 4:19:15
2 Carolin Lehrieder 4:23:45
3 Kimberly Morrison 4:29:42

Natuurlijk later vandaag meer.

Pages