Nieuws van de Nederlandstalige nieuwssites

Triathlon Nations Cup: een nieuwe manier om een ‘LD’ af te leggen

3athlon.nl 4 days 7 hours ago

In Nederland worden manieren gezocht om op een andere manier een Long Distance Triathlon af te leggen. Eerder schreven we al over het Long Course Weekend, waarbij je verspreid over drie dagen de verschillende onderdelen van een hele triathlon aflegt. Nu komt er ook de mogelijkheid om verspreid over drie verschillende races, drie keer een 1/3e afstand af te leggen en zo dus een ‘LD’ te volbrengen: de Triathlon Nations Cup. Het gaat om een wedstrijd in België, in Duitsland en in het nederlandse Oud Gastel.  

De drie 1/3e triathlons worden in 2019 binnen een tijdsbestek van vijf weken georganiseerd. De eerste wedstrijd, de SWB Energie und Wasser Bonn Triathlon in Duitsland, staat gepland op 9 juni. Daarna volgt de Verwer & Janssen Triathlon in Oud Gastel op 22 juni. De laatste van de drie wedstrijden, de Hageland Power Triathlon Aarschot in België, wordt gehouden op 14 juli. Aan het eind van de drie wedstrijden wordt een eindklassement opgemaakt op basis van de totaaltijden. 

The post Triathlon Nations Cup: een nieuwe manier om een ‘LD’ af te leggen appeared first on 3athlon.nl.

In beeld gevangen: huwelijksaanzoek Patrick Lange direct na finish Hawaii [VIDEO]

3athlon.nl 4 days 10 hours ago

Dat Patrick Lange afgelopen zaterdag fenomenaal was op Hawaii, is wel te zien aan het feit dat hij er in slaagde om zijn titel te prolongeren. En aan het feit dat hij dat deed in een nieuw parcoursrecord (7:52:39) en daarmee ook nog eens de eerste man ooit was die op Hawaii onder de 8 uur dook. 

Maar er gebeurde meer. Direct na de finish vroeg hij zijn vriendin ten huwelijk. Ze zei volmondig ja en daarna besloot Lange er maar bij te gaan liggen. Mooie beelden:

The post In beeld gevangen: huwelijksaanzoek Patrick Lange direct na finish Hawaii [VIDEO] appeared first on 3athlon.nl.

Lenny Ramsey grijpt net naast medailles bij Ironman Louisville

3athlon.nl 4 days 11 hours ago

Ironman Louisville kon rekenen op veel Amerikaanse deelnemers, met daartussen ook Lenny Ramsey (geboren Nederlandse, maar tegenwoordig woonachtig in Amerika), die met een vierde plaats net naast de medailles greep. De pro-races, overigens gehouden vlak nadat de finishers op Hawaii binnen waren, werden gewonnen door de Amerikaanse Jennifer Spieldenner en Chris Leiferman.

Het zwemonderdeel van de Long Distance, dat oorspronkelijk dus 3,8 kilometer zou zijn, werd vanwege sterke stroming ingekort tot 900 meter. De verschillen die tijdens het zwemmen werden gemaakt bleven daardoor beperkt. Na het zwemmen lag Ramsey in 9e positie (van de 11 pro’s), met een achterstand van drieëenhalve minuut op Spieldenner die de leiding in de wedstrijd toen al pakte. 

Tijdens het fietsen bracht Ramsey al snel verandering in haar positie en wist ze langzaam naar voren te schuiven. Als vierde kwam ze van de fiets. De eerste drie posities waren op dat moment in handen van drie Amerikaanse dames: Spieldenner, Katie Thomas en Lisa Roberts. 

Spieldenner toonde zich ijzersterk en gaf de koppositie die ze vanaf het begin in handen had niet meer weg. Na 8:43:22 kwam ze over de finish. De Oostenrijkse Michaela Herlbauer kwam in de marathon nog sterk opzetten door vanuit een vijfde positie bijna naar de winst te lopen, maar uiteindelijk kwam Herlbauer twee minuten te kort. In een tijd van 8:45:29 finishte ze dus in tweede positie. Roberts wist de derde plaats vast te houden en finishte niet ver daarachter in 8:46:15. Ramsey had 3:26:01 nodig voor de marathon en dat leverde haar uiteindelijk de vierde plaats en een eindtijd van 9:11:34 op. 

Bij de pro-mannen werd het een volledig Amerikaans podium. Na het ingekorte zwemonderdeel was het echter de Franse Jeremy Jurkiewics die aan de leiding ging, gevolgd door de Portugese Jose Estrangeiro en Braziliaanse Guilherme Manocchio. Op de fiets kwam daar al snel verandering in. De Amerikaanse Sam Long wist de koppositie te bemachtigen met landgenoten Greg Close, Tripp Hipple, Jonathan Sharon en Chris Leiferman in zijn kielzog. Leiferman had slechts 2:38:54 nodig voor de marathon en zo kon hij zijn concurrenten voorbij streven, waarna hij na 7:34:08 als eerste over de finish kwam. Long stelde de tweede plaats veilig in 7:39:21 en Close werd derde in 7:42:55.

De eindtijden tellen overigens niet mee in de Ironman-rankings, omdat de race dus een ingekort zwemparcours had. 

The post Lenny Ramsey grijpt net naast medailles bij Ironman Louisville appeared first on 3athlon.nl.

Triathlon Nations Cup in 2019: Bonn – Oud Gastel – Aarschot

Trikipedia 4 days 12 hours ago

MAANDAG – Een Ironman volbrengen kan op verschillende manieren. De meest ultieme manier is meedoen op Hawaii, maar je kunt ook op drie verschillende momenten een 1/3e triathlon afleggen.

In België, Duitsland en Nederland is deze afstand zeldzaam. Drie organisaties hebben elkaar zaterdag 13 oktober – de dag van 40 jaar Hawaii – gevonden en introduceren volgend jaar de eerste

Triathlon Nations Cup

Op zondag 9 juni, op zaterdag 22 juni en op zondag 14 juli bieden drie organisaties triatleten startgelegenheid op de 1/3e afstand. Los van het dagklassement, wordt aan het eind van deze drie wedstrijden een eindklassement op basis van de totaaltijd opgemaakt. Zouden we het circuit dit jaar al hebben gehouden, rolden daar totaaltijden uit van 8.17 bij de mannen en 9.21 uur bij de vrouwen. Realistische Ironman-tijden dus. Uiteraard hangt aan het eindklassement een prijzenschema vast. Triatleten, die aan alle drie de wedstrijden meedoen, ontvangen een bijzondere souvenir.

De wedstrijden zijn:

9 juni: SWB Energie und Wasser Bonn Triathlon (D)

22 juni: Verwer & Janssen Triathlon Oud Gastel (NL)

14 juli: Hageland Power Triathlon Aarschot (B)

 

Een mooi, compact circuit dat zich binnen vijf weken afspeelt. Dit bijzondere weekend zijn de eerste werkafspraken gemaakt. Binnenkort lanceren we de nieuwe website met logo en de inschrijfmogelijkheden. Eind november/begin december opent de inschrijving. Natuurlijk is specifieke info van de drie wedstrijden al op de eigen websites te vinden.

www.bonn-triathlon.de

www.tveerke.nl

www.aatt.be

Tot zover de eerste informatievoorziening. Nu al vragen?

orga@bonn-triathlon.de

Info@tveerke.nl

wedstrijd@aatt.be

 

 

 

 

 

In beeld gevangen: Ironman Hawaii

3athlon.nl 4 days 16 hours ago

Afgelopen weekend heb je bij ons een uitgebreid wedstrijdverslag van Ironman Hawaii kunnen lezen. We hebben zowel gekeken naar de mannen, vrouwen als Nederlandse Age Groupers. Maar ben je ook benieuwd naar de wedstrijdbeelden? Hieronder een mooie samenvatting inclusief commentaar: 

The post In beeld gevangen: Ironman Hawaii appeared first on 3athlon.nl.

Lenny Ramsey 4e in Ironman Louisville, overzicht van prominente finishers op Hawaii – WTJ 950

Trikipedia 4 days 22 hours ago

ZONDAG – Koud een uur nadat de 44-jarige Mexicaan Franco Guillermo als een ware held als laatste na 16.56 uur onthaald werd op Ali’i Drive staat in Louisville, Kentucky de volgende Ironman al weer op het menu. Tja, ook na het 40e wereldkampioenschap Ironman gaat het leven door, zo zullen ze in Kentucky gedacht hebben. De triatleten van hier, zijn de deelnemers van morgen in Kona. Helaas niet de officiële afstanden in Louisville dit keer, waar het regende, erg koud was en de sterke stroming de normale 3,8 kilometer zwemmen verhinderen. Al na 900 meter kwamen de triatleten nu uit het water. De Fransman Jeremy Jurkiewicz zwom het snelst maar dat zei niks. De Amerikaan Sam Long fietste stevig vooruit, maar op de marathon kwam zijn landgenoot Chris Leiferman opzetten. Chris won in 7.34, vijf minuten later gevolgd door Sam en nog eens drie minuten verder stond Greg Close stil onder de finishboog in het overdekte winkelcentrum. Maar geen close finish dus.

Lenny kwam vanuit middenveld en al bijna podiumplaats

Maar dan. De vrouwenwedstrijd. Zowaar met een prominente rol voor een Nederlandse. Lenny Ramsey,  met wie we al vaker kennis maakten bij Amerikaanse wedstrijden kwam vanuit twaalfde zwempositie op de fiets en reed zich daar in top vijf, top zes. Bij begin van de marathon viel Lenny nog ietsje terug, maar uiteindelijk leverde de race haar een vierde plaats op. Prachtig en Lenny zien we terug op Kona, Hawaii volgend jaar. Ze woont in het Amerikaanse Waukesha en naast triatlete is Lenny neuroscientist. Vierde in 9.11.34 uur. De winst ging naar de Amerikaanse Jennifer Spieldenner in 8.43.22 uur, die het haalde voor de Oostenrijkse Michaela Herlbauer en haar landgenote en topfavoriete Lisa Roberts. De eindtijden komen door het sterk ingekorte zwemonderdeel niet in de all-time-lijsten.

In marathon Hawaii 23 triatleten onder de drie uur

Het werd lange tijd voor onmogelijk gehouden. Op Hawaii onder de acht uur eindigen. Maar de 40e editie was/is in meerdere opzichten een historische. Patrick Lange (7.52.39), maar ook Bart Aernouts (7.56.41): allebei verpulverden ze Patricks eigen record (8.01.40) en doken dik onder de magische uurgrens. En ook David McNamee, die wederom derde werd, zat met 8.01.09 nog onder dat record. Met 23 marathontijden onder de drie uur, met hele peletons fietsers onder de 4.30 uur en ook nog heel wat sub 50 minuten zwemmers was dit gemiddeld de snelste Ironman ooit op Hawaii, wat niet weg neemt dat er genoeg werd afgezien tijdens met name de hete marathon. Graadje of dertig. Maar de eigenlijk altijd aanwezige wind hield zich deze zaterdag opvallend rustig.

Vier sub 9 uurs bij vrouwen

Daniela Ryfs winnende tijd (8.26.18) was zo mogelijk nog verbluffender. Die tijd zou haar in 2004 de overall-winst bezorgd hebben. Nu verbeterde de viervoudig wereldkampioene haar eigen personal best met 20 minuten. Daar fronste zelfs Chrissie Wellington de wenkbrauwen bij. Lucy Charles (8.36.34), Anne  Haug (8.41.59) en Sarah True (8.43.43) bleven ook onder die toptijd. De laatste twee dankzij ijzersterke marathontijden van dik onder de drie uur.

Twijfels bij eventueel afscheid Frederik van Lierde

Gaan we verder de uitslagen door, zien we dat Tim O’Donnell – ooit derde – een topdag had op vier, Braden Currie uitstekend debuteerde op een vijfde plaats en Matt Russell terecht nog aan het rijtje Hawaii-gangers is toegevoegd. Cameron – the Bikeman – Wurf bleef netjes in de top tien op een negende plaats, vijfvoudig wereldkampioen OD, Javier Gomez, viel daar net buiten op elf. Goede race van Javi, maar toevallig net in de snelste allertijden. De 46-jarige Cameron Brown kwam nog gewoon bij de profs uit: 23e in 8.25.30! De Nederzwitser Jan van Berkel finishte pal achter zijn landgenote Daniela Ryf als 25e in 8.27.03 met achter hem oud-wereldkampioen OD Ivan Rana. Luke McKenzie en Lionel Sanders hadden hun dag niet, respectievelijk 28e en 29e net boven de 8,5 uur. De eerste agegrouper was de Zweed Rasmus Svenningsson in 8.34. Teleurstelling ook bij Frederik van Lierde, die een 5 minuten penalty en ernstige twijfels heeft of ie nog ooit terugkeert op Hawaii, ondanks dat glorieuze jaar 2013. Fred werd 39e in 8.38 en Matt Hanson – de snelle man in Texas – meteen erachter. De eerste van drie Vlaamse broers Veldeman was Toon: 44e in 8.41. Mooi finish-moment was er ook van Tim Don, the man with the halo. Een jaar na die bijna fatale crash is de Brit terug op een 49e plaats in 8.45.

 

Twee Belgische wereldtitels voor Bruno en Koen

De professionele 40-plussers tellen niet mee in de voornaamste AG40, die gewonnen werd door de Belg Bruno Clerbout: 54e in 8.47, een minuutje later gevolgd door onze beste landgenoot Derk de Korver: 8.48, die trouwens samen met Romain Guillaume (4 IM’s elders gewonnen) over de finishlijn sprong. Mirinda Carfrae kon de beslissende sprong niet maken op de marathon, vijfde werd de oud-winnares in 8.50. Wie wel een serieuze patat op de marathon kregen waren fietsbeest Andrew Starykowicz en Will Clarke, goed voor de 71e en 73e plaats, nog steeds onder de negen uur. Kaisa Sali, Angela Naeth (ja, ja, 8.57), Corinne Abraham en zelfs Linsey Corbin (8.58) in haar elfde (!) Ironman bleven daar onder. De tweede Belgische wereldtitel ging naar Koen van Rie bij de M45 in 8.55.

Vino en de sheik van Bahrain

Stijn Veldeman, de tweede broer, finishte 109e in 9.01. De voorlopig laatste (?) Maastricht-winnaar Pascal Ramali kwam als 119e (9.03) bij speaker Mike Reilly terecht. Heather Jackson, vorig jaar nog derde, had een moeilijke wedstrijd: 14e in 9.09. Het Chinese record Ironman werd verbeterd door Pengcheng Li, die 159e werd in 9.10.35 uur. Hij was te verdrinken in de Pacific maar na 1.13 uur dook hij op,  de blonde Kazak Alexandr Vinokourov. De oud-profrenner scoorde de twaalfde fietstijd en liep 3.33 uur op de marathon, goed voor plaats 183e in een knappe 9.13, zevende M45. Stephane van der Bruggen eindigde zijn derde WK in paar weken tijd als 190e in 9.14. Beste Vlaamse was trouwens Tine Deckers op een 17e plaats in 9.17. Dat ook sheiken goed zijn op een Ironman bewees His Highness Shaikh Nasser Al Khalifa uit Bahrain: 229e in 9.19. Rik Linssen moet nog bij hem in de buur gelopen hebben, want die volgde in dezelfde tijd als 234e.

Ook JaJa haalt de eindstreep weer

Geert Schipper had naar eigen zeggen geen eenvoudige marathon, maar met zijn 2.39 uur is ie toch twee minuten sneller in de wheelchair dan Patrick Lange. De eerste agegrouper bij de vrouwen was de Deense Janette Dommer in 9.23 was ze klaar, daarmee 23e vrouw. De Veldemans waren reeds compleet toen de derde broer Stefaan na 9.26 klaar was als 314e. Susie Cheetham en Michelle Vesterby vonden elkaar tijdens de marathon en besloten samen te finishen in 9.27. De tweede oud Tour de France-coryfee, Laurent Jalabert fietste wat rustiger dan Vino, maar zwom wel sneller. Zijn 9,5 uur was goed voor een 346e plaats en vijfde M50.

Toppers Tessa en Sione

Daarna was het niet lang meer wachten op Tessa – Trikipedia – Kortekaas: 9.36 en wereldkampioen! Oud-gediende Dirk Niederau troffen we aan op de 474e plaats in 9.42. Vier minuten later kondigde zich de derde Nederlandse wereldkampioen aan: Sione Jongstra ging in 9.46 op herhaling, nog sneller dan vorig jaar. Jamie Hunt, ooit een topper, finishte 606e in 9.53. Er bleven 728 atleten binnen de tien uur, waaronder 57 vrouwen. Nooit vertoond. En ook Jeff Cuddeback is het nog niet verleerd: in 10.04 mocht hij zich vice-wereldkampioen M60 noemen, met Koen Overmars er pal achter.

Ken Glah doet zijn 34e Hawaii Ironman!

De naar Amerika geëmigreerde Nederlander Christian Waterstraat finishte als 731e in 10.07. Volker Voit, de voor RTC Den Haag uitkomende Duitser moest wel even van de schrik bekomen toen hij vernam dat zijn teammaatje Tom Oosterdijk was uitgevallen. Volker scoorde 10.19 en dat was goed voor een 831e plaats. Drie minuten later volgde Mats Allen op positie 851e. De zoon van Mark en van Julie Moss deed voor het eerst mee. Stefanie Adam fietste weer genadeloos hard, maar deed bijna net zo lang over fietsen als de marathon: 105e in 10.23. Snelste zwemmer van de dag Jan Sibersen (46.29) finishte 978e in 10.37. Ook Holger Lorenz deed ’the grand reunion’ en wel als 1039e in 10.47. Katja Konschak had een loodzware dag: 228e in 10.55. Pal achter haar eindigde de Amerikaanse levende legende Ken Glah in 10.55. Hij deed voor de 34e keer (!!) mee. Deed Jan van Soest in 1992 nog mee, zijn neef John van Soest woonachtig in de USA was er nu bij, net boven de 11 uur. 1122 atleten bleven juist onder die barrière. Wat Ken Glah is voor Amerika, is Christian Meuser voor de Belgen: achttien keer al Hawaii en weer binnen, de 62-jarige Waaslander werd 11e in zijn categorie in 11.01. De legendes volgden elkaar in dat elfde uur snel op. Kurt Madden bijvoorbeeld: 1168e nu, maar in de jaren tachtig drie keer top tien en in 1983 derde in Almere. Nog een topper van weleer, de Française Catherine Houseaux, nu 359e in 11.45 uur.

Turkse triatlete woonachtig in Nederland

We hadden ze niet genoemd in eerdere overzichten, maar Sedef Ozcelik komt dan wel uit Turkije, ze woont al weer een heel  tijdje in Breukelen. Sedef finishte als 371e vrouw in 11.51.58 uur. Dat is 59e F30. Knap gedaan. En dan zijn 1710 triatlten binnen als het twaalfde uur in gaat. De spanning steeg aan de finish, want na 12.08.40 komt Julie Moss zelf binnen, een uurtje trager dan de roemruchte race uit 1982. En zondag werd ze gehuldigd, want de 59-jarige living legend werd er derde F60 mee.

Al even beroemd is Missy LeStrange, winnares F65 in een nieuwe wereldbesttijd van 12.28.43. Bij 1924 wordt de volgende grens bereikt: die van 13 uur. Ook in de M75 gaat het sneller dan ooit: de 75-jarige Robert Plant heeft maar 13.06.03 uur nodig. Er slagen 2051 mensen in harder dan 14 uur te Ironmannen. Als 587e vrouw komt na vele marathons Isabella de la Houssaye binnen, bijzonder want zij heeft serieus longkanker. In het donker is daar met Nederlandse vlag om de schouders onze laatste landgenote Alexandra Dronkers als 588e. Samen met haar twee zoons deed ze vorig jaar nog mee aan Ironman Maastricht. De 68-jarige John Wragg uit Canada is ook weer zo’n man met een verhaal: hij finisht in Kona zijn 246e Ironman, een wereldrecord nu in 15.29 uur. Net binnen de 16 uur komt de vrouw aanlopen, die Julie Moss in extremis nog passeerde in 1982. Kathleen McCartney finisht haar twaalfde IM Hawaii als 622e vrouw. Exact een uur later is de Mexicaan Guillermo Franco hekkensluiter.

 

Gordon Haller (68) had de cirkel rond willen maken, maar tijdens de marathon moest de allereerste Ironman-winnaar de strijd staken. Hij zwom 1 uur en drie kwartier en zat veertig jaar na dato 8.14 uur op de fiets. Erg jammer Gordon, speciaal omdat je ons op 8 februari dit jaar nog geluk wenste met de nieuwe site.

 

Twee wereldkampioenen aan het woord; Sione Jongstra en Tessa Kortekaas

Trikipedia 5 days 4 hours ago

De nachtrust bij de een was kort, de ander kon de slaap niet vatten. Wij spraken midden in de Kona nacht met Sione Jongstra en Tessa Kortekaas.

 

De tweevoudig wereldkampioene Sione Jongstra was midden in de nacht al weer wakker en reageert op een persoonlijk bericht, dus de telefoon gepakt en de tweevoudig Kona kampioene eens uitgehoord.

Het was zwaar, maar dat weet je vooraf, maar ook mentaal is Kona een uitputtingsslag. Vooral de stress in de weken vooraf, bracht me bijna in overspannen toestand. Na de Alp d’Huez triathlon was er 9 weken voor Kona plots een voetblessure. Even een weekje rust, dacht ik en dan de draad weer oppakken. Het werd anders, ondanks allerlei behandelingen van de fysio, kon ik de laatste 5 weken bijna geen looptraining doen, alleen op de band, voorzichtig. Alleen in de laatste week voor de wedstrijd heb ik nog op de weg gelopen. Daarnaast had ik nog een nieuwe fiets, maar ook dat liep niet allemaal zonder slag of stoot. Ik had het gevoel soms dat ik niet eens kon gaan finishen op Kona.

Het zwemmen voelde niet goed, maar een tijd onder het uur is een prima resultaat, ondanks het minder goede gevoel. Het fietsen ging prima, nog een plensbui onderweg, heerlijk. Ik was even vergeten hoe heet het is op Kona. Die regen zorgde voor een stukje verkoeling. Het lopen ging boven verwachting, pas op 16 kilometer voelde ik voor het eerst iets aan mijn voet, maar ach, je voelt tijdens een hele altijd wel wat. Ik wist dat ik achter Stefanie Adams op een tweede plaats lag. Mijn idee, altijd doorgaan, was ook deze race het motto. Pas op het laatste stuk kreeg ik de mededeling dat ik 3 minuten voor lag op de nummer 2 in de race. Wat????? Waar is Adam gebleven, ik wist dat ik inliep op haar, maar waar is ze gebleven? Ik heb haar nooit gezien onderweg. Op weg naar mijn tweede wereldtitel op Kona! in de grootste agegroep bij de dames; 106 deelneemsters. Het doet overal pijn, maar dat maakt niet uit. De euforie is groot, mijn telefoon op tilt, mooi dat Jochem er ook bij is. Gisterenavond natuurlijk al die berichtjes gelezen, de rest ging al naar bed en nu al weer heel vroeg wakker. Vandaag de huldiging en dan snel terug naar Milou!

 

 

Tessa had de slaap nog niet kunnen vatten, het ongeloof van haar wereldtitel, de superrace, de blijdschap. Dat alles maakte dat ze de slaap niet kon vatten, dus maar even babbelen. Als ik haar feliciteer met haar wereldtitel trilt haar stem van emotie en dat zal het hele gesprek zo blijven. En terecht!

Nee, het besef dat ik wereldkampioen ben geworden is er nog niet. Ik ging voor een sub 10 uur race, maar dat er dan 9:36 uit komt….. Zwemmen was goed, op het fietsen moet ik de tijd pakken, zo hebben mijn eerdere wedstrijden uitgewezen en dan tijdens de marathon consolideren. Zo was ook het plan , wat ik samen met mijn coach had opgesteld. Op de fiets lag ik op kop, richting keerpunt naar Hawi, maar zag dat mijn achtervolgster dichterbij kwam. Ze haalde me in en ik dacht; volgen op 100 meter. Maar het ging te snel voor me, ik moest haar laten gaan. Als ik nu volg, blaas ik mezelf op tijdens het lopen. In de laatste 40 kilometer kijk ik op mijn teller; oei, het gaat te hard, we hadden 5:07 gepland en ik ga binnen de 5 uur binnenkomen. Mijn wattage is goed, dus door. De marathon begonnen, maar wat is het heet op Ali Drive, ik kom niet in mijn ritme. Mijn gevoel zegt me dat als ik zo een marathon moet lopen, ik ergens ga instorten. Op de snelweg is er een windje die voor afkoeling zorgt en ik kom in mijn ritme. Op het halve marathonpunt komt Lars naast me fietsen en ik vraag hem naar mijn voorsprong op nummer 3; geen antwoord. Even later meldt hij dat de nummer 1 400 meter voor me loopt. Mijn gedachten vliegen door mijn hoofd; wacht even, ik loop dus in, ik ga je pakken! Ik besluit te versnellen en maar zien hoe het uitpakt. Op het keerpunt in EnergyLab is het verschil nog 1:10. De klim terug naar de Highway komt er aan en ik heb haar bijna te pakken. Een ultieme er-op-en-er-over, fingers crossed, het is een gok die ik neem, maar voel me zo goed. Ze had geen antwoord en als ik achterom kijk na een tijdje is er in geen velden of wegen een dame te zien. Met nog 10 kilometer te gaan ga ik aftellen; het zijn er nog maar 7, immers de laatste 3 kilometer is een kadootje weet ik van vorig jaar.
Ali Drive op; kippevel all over, ik weet niet of ik moet lachen of huilen, ik word wereldkampioen. Hoe is het mogelijk, daar waar ik normaal tijd win met fietsen, doe ik dat nu met lopen.
Vooraf was het doel top 3, maar ik win! De mooiste dag van mijn leven riep mijn coach! Waarschijnlijk ook van mij, maar dat gevoel moet nog even landen. Straks op het podium waarschijnlijk

Jelle Geens blikt tevreden terug op zijn wedstrijd en heeft het over ‘HELD’ Bart Aernouts

3athlon.be 5 days 5 hours ago

Naast de geweldige prestaties in Hawaii zette Jelle Geens op datzelfde continent ook een dijk van een wedstrijd neer op de ITU World Cup Sarasota. het volledige raceverslag kon je eerder al terugvinden op 3athlon.be maar wij namen vandaag contact op met ‘snelle Jelle’ en die sprak uitgebreid over zijn race en uiteraard verloor hij de de geweldige prestatie van Bart Aernouts niet uit het oog.

“Bart is een held”

“Ik ben zeer tevreden over de manier hoe deze race verlopen is. Het eerste lopen (de wedstrijd werd omgetoverd naar een duatlon) en fietsen verliep zeer tactisch. Bijna alle belangrijke namen kwamen samen op de fiets. Het kwam er dus op aan in de aanloop naar die laatste loopproef een goede wissel te realiseren. Dat deed ik ook en kwam zo helemaal vooraan in het pak terecht bij het ingaan van het loopparcours. Toen latere winnaar Vincent Luis aan de kop kwam stond de deur achteraan open en moest de ene na de andere atleet de kopgroep laten gaan. Ook voor mij lag na de eerste loopronde het tempo te hoog en besloot al snel de rol te lossen. Een atleet probeerde Luis nog te volgen maar die moest dat uiteindelijk bekopen en zou achter mij zesde worden. Het werd wederom in een World Cup wedstrijd een langgerekte eindsprint waar ik in de laatste 100m nog twee man kon inhalen en zo deze tweede plaats nemen.” Toen we Jelle vroegen of hij de Ironman van Hawaii en meer bepaald de prestatie van Bart Aernouts gevolgd heeft was onze Olympiër kort en bondig: “Bart is een held!!!”

Geert Lauryssen onttroont Wouter Wuilmus in Brecht

3athlon.be 5 days 5 hours ago

Voor het derde jaar was het in Brecht verzamelen geblazen voor de Fitlab Nottebohm Offroad Duatlon. Speciaal voor deze wedstrijd werd het privéterrein van  de Nottebohm opengesteld voor de sportievelingen aan de start. Met Wouter Wuilmus stond ook de titelverdediger aan de start maar die zou zijn nummer 1 dit jaar moeten afstaan.

Lauryssen tankt vertrouwen richting Maui

Geert Laureyssen kent een ijzersterk seizoen en stond dan ook als de grote favoriet aan de start gisteren in Brecht. Hij maakte zijn favorietenrol met glans waar en haalde op een overtuigende manier als eerste de aankomst. Na 5 top tien plaatsen in het Xterra circuit dit seizoen waaronder een podiumplaats op de citadel in Namen ligt het volgende hoofddoel voor Geert binnen twee weken op het WK Xterra in Maui, Hawaii. De Cécémel-Sportoase-atleet bewijst alvast klaar te zijn voor de trip. De primus van vorig jaar in Brecht, Wouter Wuilmus moest zich deze keer tevreden stellen met een tweede plaats. Lander Sels mocht als derde mee op het podium

Visser beste dame en een verdubbeling aan finishers

Bij de dames haalde Judit Visser de zege binnen. Zij haalde het op een overtuigende manier voor Karen Stuers. opvallend op deze Fitlab Nottebohm offroad duatlon was het aantal finishes. Met 80 atleten aan de streep mocht Brecht bijna dubbel zoveel dames en heren verwelkomen in vergelijking met de vorige editie.

 

 

 

Spannende sprintfinish bij World Cup Sarasota

3athlon.nl 5 days 8 hours ago

Terwijl Patrick Lange en Daniela Ryf vannacht bij Ironman Hawaii schitterden, namen andere wereldtoppers het tegen elkaar op in de Verenigde Staten bij de Sarasota-Bradenton ITU World Cup. De sprintafstand, die uiteindelijk werd omgevormd tot een duathlon vanwege de slechte waterkwaliteit, werd gewonnen door de Amerikaanse Renee Tomlin en Franse Vincent Luis.

De race bij de vrouwen werd een spannende, waarbij de eerste zes dames binnen vijf seconden van elkaar finishten. In plaats van met het zwemonderdeel te beginnen, gingen de atleten van start met een ronde van 2,5 kilometer hardlopen, die gevolgd zou worden door 18 kilometer fietsen en nog eens 5 kilometer hardlopen. Veel vrouwen pakten de race op dezelfde manier aan en startten behouden, waardoor het hele veld de eerste ronde bij elkaar bleef. Dat zorgde voor een drukke wissel. Na een eerste ronde op de fiets was het de Amerikaanse Taylor Spivey die de koppositie in handen had, met een stuk of dertig atleten die in haar kielzog volgden.

De groep werd niet kleiner tijdens het fietsonderdeel en ook de tweede wissel was daardoor chaotisch. De Amerikaanse Kirsten Kasper nam het voortouw en begon als eerste aan het tweede looponderdeel. Na de eerste ronde was de grote groep gehalveerd tot twaalf vrouwen met daaronder Kasper, de Spaanse Miriam Casillas Garcia, Canadese Joanna Brown en Amerikaanse Renee Tomlin. In de laatste kilometers werd pas het verschil gemaakt en tot op het laatste moment was het een spannende strijd, die in het voordeel van Tomlin werd beslist. Met een sterke eindsprint wist ze deze World Cup duathlon-editie in 54:34 minuten op haar naam te schrijven. Tweede werd Kasper, die het in de sprint tegen haar landgenote moest afleggen (54:35), maar de Tsjechische Frintova, die dezelfde tijd klokte, nipt wist voor te blijven.

Na de vrouwen was het de beurt aan de mannen, die hetzelfde run-bike-run format werd voorgeschoteld. Met een razend tempo legden de pro-mannen de eerste ronde van 2,5 kilometer af, waarbij het veld grotendeels bij elkaar bleef. Dat veranderde niet tot de tweede ronde op de fiets, toen Bob Haller uit Luxemburg en de Spaanse Antonio Serrat Seoane zich wisten af te splitsen van de grote groep. Lang konden zij het gat dat zij hadden geslagen niet behouden, want in de laatste ronde op de fiets vond de rest van de groep weer aansluiting en dat zorgde opnieuw voor een hectische wissel.

Na de eerste ronde van het afsluitende looponderdeel was het veld eindelijk uitgedund en kon de Franse Vincent Luis langzaam steeds meer afstand nemen. De Amerikaanse Jason West zat hem op de hielen en daarachter een groepje van vier atleten met daarin de Belgische Jelle Geens, Portugese Joao Pereira, Nieuw-Zeelandse Daniel Hoy en Amerikaanse William Huffman.

Luis toonde zijn overmacht in de slotkilometers en gaf zijn koppositie niet meer uithanden. Solo liep hij naar de overwinning in 48:18 minuten. De strijd om de zilveren medaille werd gewonnen door Geens (48:25), vlak voor Pereira (48:25) die de bronzen medaille veroverde.

The post Spannende sprintfinish bij World Cup Sarasota appeared first on 3athlon.nl.

Pages