Onze bloggende atleten

Krachttraining zwemmen – Sterker worden

zwemblog Mellis zwemt 12 months 19 hours ago

Of bega ik nu een mega beginnersfout en hoor ik de term ‘landtraining’ te gebruiken? Dat ‘landtraining’ vind ik maar onwennig (en ook een beetje raar), dus ik hou het bij krachttraining. 

Krachttraining gericht op zwemmen. Als ik mijn tijden (fors) wil verbeteren is krachttraining onvermijdelijk. Helaas. In eerste instantie was ik niet heel enthousiast om het te gaan doen. Maar om doelen te bereiken moet je nu eenmaal offers maken. En zo start ik toch met wekelijkse krachttraining. 

Gelukkig kan ik dat in mijn eigen dorp doen. Eindelijk eens iets dichtbij. Na een proefles vraagt de trainer van de sportschool waarom ik dit wil doen. Eigenlijk wilde ik destijds mijn doel niet delen
(dat is dus mislukt… hallo blog). 

Pull-ups

Het delen maakt het te echt, te realistisch dat ik dit echt aan het proberen ben.

Anderzijds als ik iets echt wil halen is kwetsbaar opstellen toch ook een noodzakelijk onderdeel. Iedereen die me vooruit kan en wil helpen is natuurlijk welkom. 

En dus besluit ik te vertellen dat ik de krachttraining enkel doe in het kader van een groter doel. Kwalificeren voor het Open Nederlands Kampioenschap master zwemmen. Terwijl ik nog niet klaar ben met uitleggen glimmen de ogen van de trainer al.

“Wat een mooi doel”, roept hij!

“Daar gaan we kei hard aan werken. Van zwemmen heb ik wel geen verstand, maar vraag je zwemtrainer wat hij wilt en we gaan het regelen!” Vol enthousiasme bedenkt hij een plan hoe hij het kan combineren in zijn pas geopende sportschool. 

Speciaal voor mij verdiept hij zich in zwemmen (super leuk, dankjewel!) en gaan we aan de slag. De aandacht ligt op schouders, romp en benen. Ik volg een programma op maat om ervoor te zorgen dat ik niet teveel spierpijn krijg. Met 4 keer in de week zwemmen mag het zwemmen geen hersteltraining vormen voor mijn krachttraining. Maar is het echt de bedoeling dat de krachttraining ondersteunend is aan het verbeteren van mijn zwemprestaties.

Twee dingen zijn belangrijk, niet teveel spierpijn en absoluut niet geblesseerd raken. Dat betekent dus dat we alles heel rustig opbouwen. Beter zou zijn om 2 keer in de week krachttraining te doen, maar dat zit er nu met mijn schema thuis met gezin en werk er niet in.

Eerlijk is eerlijk het valt me best zwaar. Het is een druk programma. Maandagochtend zwem ik en in de avond volg ik krachttraining. Dinsdag heb ik dan rust dag om vervolgens weer 3 dagen te zwemmen. Maar je moet er wat voor over hebben toch ;

Goede voorbereiding is het halve werk!

Het bericht Krachttraining zwemmen – Sterker worden verscheen eerst op Zwemblog.

TRI Bosbaan in de herfst

EigenWijze Triathlon 12 months 2 days ago

Nog maar 2 weken geleden was het heerlijk weer tijdens Challenge Almere en vorige week mochten een deel van de deelnemers niet starten bij de Dam tot Damloop vanwege de warmte, maar een week later is alles anders en heeft de herfst het weerbeeld overgenomen. En voor zaterdag stond de TRI-Bosbaan op het programma en …

Continue reading

Het bericht TRI Bosbaan in de herfst verscheen eerst op .

La Dinosaurienne trailrun 26km Bernissart

Niki Devoldere 12 months 2 days ago
29 September 2019

Dit weekend zagen we een laatste wedstrijdloos weekend aan de caravan door ziekte van Yannis en tevens door het aangekondigde stormweer in het water vallen.
Om te fietsen nodigden de onheilspellende berichten van de weermannen niet veel uit, dus zocht ik nog last minute een trailrun in onze buurt uit.

Koers 1.12 Houthulst

Niki Devoldere 1 year 1 week ago
19 September 2019

Door een euvel met de fiets, zou ik eigenlijk niet meer koersen dit jaar. Maar het is lastig om een ganse winter af te wachten om te weten of dat euvel echt de oorzaak is van mijn barslecht presteren op de weg. In Houthulst was 10€ weggelegd voor iedereen die de koers uitreed, dat leek me wel een mooie uitdaging. Met een set oude wielen is mijn probleem met de fiets opgelost, maar die zijn niet echt koerswaardig en zijn met de smalle bandbreedte toch ook serieus aanpassen. We waren dus heel benieuwd wat dit allemaal ging geven.

BK Sprintduathlon Herentals

Jan Goddaer 1 year 1 week ago
Er was de laatste tijd heel wat te doen rond de annulatie van het BK Duathlon in Torhout en de steeds meer afnemende populariteit van de duathlonsport. Er werd op sociale media hevig heen en weer gediscussieerd. Ook ik nam deel aan de discussie omdat de sport me wel genegen is. Duathlon is een harde sport, en eerlijkheidshalve veel zwaarder dan triathlon. Ik zal het hier bijhouden, maar misschien is dit voer voor een aparte blog.
Mijn eerste kennismaking met deze sporttak dateert al van 2010 en vanaf 2012 was het mijn hoofdbezigheid. Ik haalde dan ook mijn beste resultaten in deze sport. Tot op vandaag won 1 bronzen plak op het EK in Horst op de powerman, 1x zilver en brons op het BK crossduathlon, 1 Belgische titel en een bronzen plak op het BK powerman in Geel en 1x brons op het BK standaard afstand. De laatste 3 seizoenen heb ik wat gas moeten terugnemen omwille van blessureleed. Mijn laatste kampioenschap dateert al van april 2016, het EK sprintduathlon in Kalkar (D) waar ik net naast het podium viel.
Of de polemiek de oorzaak was weet ik niet, maar de organisatie van de duathlon van Herentals en de federatie sloegen de handen in elkaar en namen het BK van Torhout over. Uiteindelijk toch een BK!
Voor mij zat het dit jaar niet mee wat BK’s betrof. Ik was top in het voorjaar voor het BK crossduathlon, maar deze werd terecht geannuleerd door een hevig noodweer. Het BK lange afstand liet ik aan me voorbij gaan omwille van de deelname aan de BeMC (een meerdaagse MTB wedstrijd) en de crosstriathlon van Vlaanderen werd geschrapt als BK. Het zag er dit jaar opnieuw naar uit dat ik aan geen enkel kampioenschap zou deelnemen.
Ware het niet dat de Duathlon van Herentals in extremis een BK werd. Een BK sprintduathlon, met 5km lopen, 20 km fietsen en als slotrun 2,5km op het programma. Iets wat nog binnen mijn mogelijkheden moet liggen gezien de beperkte trainingsarbeid (zeg maar geen) de laatste 2 maand.
Ik schreef me in. Zonder ambitie! Uit sympathie voor de sport die het moeilijk heeft! ‘Om den hoop te vullen’ zoals we dat tegen Hans Cleemput voor de start vertelden.
Op de startlijst stonden 16 vijftigplussers. Op papier had ik iedereen wel al eens verslagen. Maar met mijn ‘slechte’ conditie was een top 5 haalbaar en een podium mogelijk. Jessy Poittez en Bush William waren voor mij de favorieten.
Om 13:05 gaan we van start. Ik start vrij vlot en loop samen met Jessy. Na 3 km krijg ik het moeilijk en na 4 km verkrampt mijn linker hamstring. Een contractuur. Ik word gedwongen om gas terug te nemen en op 1 been loop ik richting wisselzone. Jessy is dan al lang gaan vliegen. De opgebouwde voorsprong op de andere concurrenten bij de 50plussers is verdwenen. Ik wissel nog als 2de H50.
Op de fiets word ik snel bijgebeend door William Busch en Jan Verhelst (60plus), beiden klasbakken. We rijden met 5 renners samen. Ik probeer de hamstring wat te sparen. Ik vrees voor een opgave in de tweede run.
Ik kan relatief vlot wisselen. Maar bij de eerste stappen die ik zet doet de hamstring veel pijn. Ik verplicht me heel traag te lopen zodat ik zeker de finish haal. Toch loop ik de eerste kilometer samen met William. Maar dan verkrampt mijn hamstring helemaal. Vanaf dan is het al hinkend naar de finish strompelen. Met 4:28/km loop ik echt onder mijn niveau! Toch kan ik als derde finishen.
Dit was geen goede wedstrijd maar de bronzen plak maakt veel goed. Mijn 5de bronzen plak op een BK duathlon... Godi, de eeuwige derde...
Nu moet ik terug noodgewongen revalideren. Tijd om wat te focussen op zwemmen en MTB techniek! Al wil ik graag in het najaar nog enkele offroad wedstrijden meepikken!

Jan Goddaer: 48ste op 88 en 3de H50 op 16

2u MTB race Estinne au Val

Niki Devoldere 1 year 1 week ago
14 September 2019

Zaterdag trokken we naar de 4de manche van de Challenge des éoliennes. Een circuit van 5 2u races, waar we met het gezin graag naar toe gaan. Yannis zou opnieuw de 1u race voor -14 jarigen doen.

Het was voor de organisatie de drukste manche. En alhoewel ik hoopte na 2 keer een 2de plaats op misschien een overwinning zag ik dat het ook voor mij heel moeilijk zou zijn. De 2 winnaars van de 2 vorige wedstrijden en nog een pak jong geweld die er ook precies geen sukkelaars uitzagen.

Martijn – Challenge Almere 2019

EigenWijze Triathlon 1 year 1 week ago

Aan het begin van het jaar zat Almere eigenlijk helemaal niet in het programma, maar omdat we uiteindelijk toch voor Mallorca kozen als laatste triathlon hadden we ook weer een plekje voor dit feest in Almere. Als beloning kregen we ook nog eens een dag met heerlijk weer. De dag voor de race De hele …

Continue reading

Het bericht Martijn – Challenge Almere 2019 verscheen eerst op .

Challenge Almere met een dikke PR

EigenWijze Triathlon 1 year 1 week ago

Sinds de IRONMAN 5150 in Hoorn afgelopen juli had ik last van een ontsteking in mijn achillespees. Ik was net een beetje opgekrabbeld van een flinke bloedarmoede en kreeg dat er ook nog even achteraan. Veel tijd tot Challenge Almere was er eigenlijk niet meer, dus dat waren bezoeken aan Jeroen, mijn fysiotherapeut, veel oefeningen …

Continue reading

Het bericht Challenge Almere met een dikke PR verscheen eerst op .

Yuppies on tour Part 7: WK

Seppe Odeyn 1 year 2 weeks ago
Wachten is mijn ding zo niet. Na mijn geslaagde testjes in Jabbeke, La Gileppe en Halle had ik al veel vertrouwen. Ook de trainingen nadien verliepen vlot. Ik was goed maar moest nog wachten. Eerst wachten tijdens die verschrikkelijke taper dan wachten om naar Zwitserland te vertrekken om daar de laatste dagen af te tellen en eindelijk aan mijn Wk te kunnen beginnen.  ​Eenmaal begonnen aan de  eerste 10 loopkilometers was  het weeral wachten, de finish lag immers niet in de wisselzone. Het lopen ging goed en ik schoof vlot mee om als eerste op de fiets te springen voor 150 kilometer. Op de fiets had ik ook die goeie benen, maar toch nog even wachten, af en toe prikken en kijken wat de concurrentie deed, dat wel. Maar toch vooral de tijd zijn werk laten doen en wachten. Van 12 in de kopgroep gingen we naar 9 naar 7 en uiteindelijk naar 5.  ​Een deja vu gevoel naar 2017 toen Kuzmin iedereen versmachtte op de laatste helling. In 2017 moest ik lossen en verloor ik daar de titel. Dat zou niet meer gebeuren, ik plooide me dubbel. Niet langer wachten maar aanklampen. Eindelijk mijn goeie benen kapot rijden en afzien. De berg over en het geweer laden voor de laatste 30 loopkilometers. Fiets weg en verstand op nul, ik was als eerste weg kreeg de Zwitsers Gossauer bij me en nog even verder kwam ook Diego Van Looy aansluiten. Het tempo lag net te hoog voor mij. Maar ik klampte aan, ik had toch al zolang gewacht. We liepen de berg op en ik voelde me beter. Ik hoorde hun ademhaling en gaf mezelf een goeie kans. Eenmaal boven gekomen liepen mijn benen vol en zag ik de 2 stilaan weglopen. Daan De Groot kwam zelfs nog over mij waardoor ik op die ellendige 4de plek terecht kwam. ​Wat er dan door je heen gaat als je als 4de over de meet loopt? Wel graag gebruik ik mijn vrouw haar woorden uitleggend aan ons dochterje:
Papa gaat aankomen als 4de. Hij gaat misschien triestig zijn omdat hij niet op het podium mag. Hij kon niet sneller lopen en nu doen zijn benen pijn. 
 
Er zit niks anders op dan terug te wachten tot 2020. 

Triathlon Zaanstad

EigenWijze Triathlon 1 year 2 weeks ago

Nog een week en dan staat Challenge Almere op het programma, daarom doe ik een week van te voren nog mee aan Triathlon Zaanstad. Een laatste voorbereiding, maar ook lekker in de buurt. Sonja slaat vandaag even over om haar voet nog wat rust te geven, maar Pepijn zit in dezelfde startgroep als ik. Naar …

Continue reading

Het bericht Triathlon Zaanstad verscheen eerst op .

Pages