Onze bloggende atleten

Eerste overwinning in Weiswampach

Brecht Van Vooren 5 months 1 day ago

Zondag 20 augustus 2017 is een dag om nooit te vergeten! Ik won niet alleen individueel de vierde manche van de tweede divisie van de T3 series in Weiswampach, maar we wonnen ook met de ploeg en we namen de leiding in het klassement.

Na mijn derde plaats op de triatlon van Berlare sloeg ik het BK kwarttriatlon over om nog wat te trainen richting de triatlon in Weiswampach en met succes!

Zoals elke atleet bekeek ik enkele dagen voor de wedstrijd de deelnemerslijst om de concurrentie in te schatten. Het plan was om goed weg te zijn in het zwemmen om de sterke lopers op een achterstand te zetten.

Na een snelle zwemstart nam ik de leiding. Ik kon mij focussen op de kajak voor mij waardoor oriëntatie geen probleem was. Na de eerste ronde van 750m zag ik dat ik een voorsprong had van 20 meter op de eerste achtervolger. Daarachter was het veld volledig versnipperd. In de tweede ronde probeerde ik wat te doseren want er wachtte een lastig fietsparcours. Ik zwom nog een strak tempo zonder mij te forceren. Zo kwam ik als eerste uit het water. Vervolgens deed ik een matige wissel. Er kwamen enkele atleten binnen de wisselzone op het moment dat ik vertrok met mijn fiets aan de hand. Mijn voorsprong was ongeveer 20 seconden op de eerste achtervolgers. Mijn ploeggenoten volgden al op meer dan een minuut, wachten zat er dus niet in. Ik sprong op de fiets en mijn beide kuiten schoten in de kramp! Geen idee of het van het koude water was, van verkeerd eten daags voordien of van te weinig Magnesium. Schoenen aan, niet meer aan denken en vol aan de bak! Op de fiets moest ik standhouden op een heuvelig parcours. Tijdens de verkenningsrit van zaterdag bleek wel dat het parcours mij zou liggen. Met mijn 62 kg klim ik vlot omhoog. De vraag is natuurlijk wat de concurrentie hier kan. Het was een stayer wedstrijd en op sommige stroken kunnen groepjes toch vlotter rijden dan een individu. Maar daar ga ik dan solo. Na een snelle eerste fietsronde heb ik mijn voorsprong uitgebouwd tot een minuut. In de tweede ronde kon ik hetzelfde tempo blijven rijden waardoor het gat alsmaar groter werd. Daarna kreeg ik het lastig, ik ging niet zo vlot meer bergop, de linkerkuit zat soms op het randje van krampen. Maar als je op kop fietst, dan kan je daar wel doorheen! Ik begon aan het lopen met een voorsprong van 2’30” op de eerste achtervolger. Veel zat er niet meer in de benen, in de eerste ronde ging het nog redelijk vlot, daarna zakte het tempo. De supporters meldden me dat de voorsprong bij het ingaan van de laatste ronde nog meer dan een minuut bedroeg, de zege was bijna binnen. Nog een ronde doorbijten en daar was de finish! YES! Uitgeput en dolblij steek ik mijn handen in de lucht! Dan was het wachten op de rest van de ploeg. Ramses en Gijs volgden op plek 8 en 10. Onze vierde man Sören heeft het meest karakter getoond om met zijn, nog niet herstelde, blessure te finishen op een 29e plaats. Het was nog even bang afwachten naar het eindresultaat. Maar we wonnen met 3PT-Solidpharma voor TriGt en ETL.

Bedankt mama voor de massages! Bedankt Patrick om mij te trainen! Bedankt supporters voor de luide aanmoedigingen! Bedankt team voor de sfeer en het leuke weekend!

Uitslag

Van Vooren alleen van voor in Weiswampach

Triathlon hoogmis dit weekend in het Luxemburgse Weiswampach met op zaterdag wedstrijden voor de verschillende jeugdcategorieën en op zondag een promo sprint triathlon, de voorlaatste manche van de tweede divisie T3 serie en de internationale kwart die, naar jaarlijkse gewoonte, steeds op een paar ronkende namen kan rekenen.

The post Eerste overwinning in Weiswampach appeared first on Brecht Van Vooren.

Koers 1.12 Gullegem

Niki Devoldere 5 months 2 days ago
19 August 2017

Ik had de koers in Moorslede goed verwerkt gisterenavond. Vanmorgen in het zwembad had ik al een goede dag, dus ik hoopte dat ik dat in de namiddag kon doortrekken.

Criterium Moorslede

Niki Devoldere 5 months 3 days ago
18 August 2017

Ik blijf kwakkelen en de conditie slinkt beetje bij beetje. Ik word deze week al een ganse week beperkt door schaafwondjes aan de bovenkant van mijn tenen. Loop- en fietsschoenen aandoen zijn heel pijnlijk. Deze schaafwonden op deze hele gevoelige plaatsen heb ik opgelopen in de crosstriathlon aan de Gileppe, door het fietsen op blote voeten in mijn MTB schoenen die vol modder zaten.

3 vliegen in 1 klap!

Carl Salomez 5 months 5 days ago

16/08/2017: ik ben terug uit verlof en dus heb ik terug tijd om ‘s avonds mijn verslagen te schrijven. In het verlof heb ik hier uiteraard geen tijd voor. Veel te drukke bezigheden zoals boeken lezen, luieren, warempel zelfs shoppen krijgt in deze periode van het jaar voorrang. Omdat ik ondertussen al 3 wedstrijden gedaan heb, krijgen jullie nu een 3 verslagen voor de prijs van 1! En dan te bedenken dat de solden officieel al voorbij zijn!

Vlieg 1 en 2: EK Targu Mures (Roemenië)

Na de Nisraman volgde in een sneltempo nog 2 wedstrijden. Dit waren het Europees Kampioenschap Crossduatlon en Crosstriatlon, respectievelijk op donderdag 26 juli en op zaterdag 28 juli, en beide in Targu Mures. Roemenië. Nu was ik daar vorig jaar nog geweest samen met Bientje en Kris (Coddens) voor het EK Crossduatlon. Nu dus voor 2 EK’s.

Om het kort te houden: dit jaar waren de volgende mensen van de partij:

  • Kris Coddens (enkel duatlon wegens blessure)(Pro)
  • Nele Vermeulen (enkel duatlon wegens niet zwemmen)(Age Group 30-34)
  • Didier Vandenbosch (duatlon en triatlon) (Age Group 50-54)
  • Don Jorno Van Der Veken (duatlon en triatlon) (Age Group 30-34)
  • Anne-Sophie Maréchal (triatlon) (U23)
  • Donny Leyn (triatlon) (U23)

En ik dus. Duatlon en triatlon in de age group 30-34 jaar. Op donderdagmorgen begonnen we met alle age groupers aan ons EK Crossduatlon. 6,2 trailrun, 20km mountainbike en 3.1km trailrun. Zoals altijd in een duatlon wordt er enorm snel gestart. Ik startte redelijk behoedzaam en vond al snel een redelijk tempo. Op de lange klimmen bleef ik koppig lopen, wandelen is voor als ik ooit op pensioen geraak. Ik wisselde als 6e in mijn age group. Nu kwam normaal mijn sterkste deel, mountainbiken. Ik kon goed tempo maken en schoof een plaats op naar de 5e plaats. De 4e plaats was echter te ver weg om deze te kunnen pakken (en hij reed te snel ook eerlijk gezegd).

Het laatste rondje lopen was uiteindelijk overleven en vooral blijven lopen op een zwaar doch niet echt technisch loopparcours (tot mijn spijt). Uiteindelijk 5e in mijn age group 30-34 jaar. Vorig jaar werd ik hier nog 4e, maar dit jaar was het deelnemersveld wel een pak sterker, dus tevreden. Vlieg nummer 1 was binnen.

Daarna recupereren en nog eens recupereren voor de wedstrijd van zaterdag, de Crosstriatlon. Hier was het 1km zwemmen, 24km mountainbiken en 6.2km lopen. Ik voelde mijn wedstrijd van donderdag nog in de benen zitten, maar het was mooi weer en we konden knallen! We doken het water in van een plaatselijke bassin en ik zwom zoals meestal eerst traag, dan op snelheid komend wat kris kras scheef, maar zo kon ik wel wat plaatsen goedmaken. Ik kwam Jorno tegen in het water en ook hem stak ik voorbij. Ik kwam als 5e in mijn age group uit het water en kon snel wisselen. Op de 1e startklim vloog ik echter niet, terwijl mijn concurrenten dit wel deden… Ik werd al snel ingehaald langs alle kanten, ook Jorno haalde me in en ik wenste hem veel succes en hoopte dat hij een medaille in de wacht kon slepen. Ik moest kalm blijven, mijn eigen wedstrijd rijden enzovoort, dat zegt Donavan toch altijd?! Ik deed dit dan ook en kwam er na een 1e ronde toch wat door. Ik kon terug meer tempo maken en vond het plezier in het mountainbiken terug. Op het einde zat ik wel wat door mijn beste krachten en dan moest ik nog beginnen lopen. Uiteindelijk redelijk gelopen en als 10e gefinished. Niet 100% tevreden, maar na de zware duatlon op donderdag toch terug een leuke wedstrijd gedaan.

De uitslagen van de anderen:

  • Kris Coddens: Duatlon Pro: Brons
  • Nele Vermeulen: duatlon age group 30-34: Goud
  • Didier Vandenbosch: duatlon en triatlon Age Group 50-54: zilver en goud
  • Don Jorno Van Der Veken: duatlon en triatlon Age Group 30-34: zilver en 5e plaats
  • Anne-Sophie Maréchal: triatlon Pro: 11e
  • Donny Leyn: triatlon U23: 12e

Donny was ziek en had een echte ***dag. Het feit dat ik op zaterdag net iets sneller was in de triatlon of hij op zondag zegt zowat alles. Gelukkig hadden we nog een 3e vlieg in het vuur zitten, namelijk Xterra Polen 2 weken later.

Vlieg 3: Xterra Polen (Krakau)

Na een weekje rust thuis (boeken lezen, luieren en andere zaken) vertrokken Donavan en ik op reis naar Polen. Eerst zouden we 2 dagen naar Zakopane gaan, een bergdorp vlakbij het Tatra-gebergte en bij de Slovaakse grens. De eerste avond gingen we gaan traillopen. In de avondschemering bergop; in het donker bergaf. Gelukkig kwamen we Eva-Maria tegen die ook aan het trailen was met lichtje. We sloten ons maar al te graag aan en trailden zo met toch een beetje licht. De volgende dag gingen we mountainbiken en konden genieten van mooi weer, een onweer, mooie vergezichten, prachtige paadjes, de Slovaakse grens en Polen die geen Engels kunnen en Zakopane niet weten liggen. ’s Avonds nog wat baantjes proberen te trekken in het Aquapark en wat door buizen glijden.

De volgende dag ging het richting Krakau en die dag gingen we ook Auschwitz en Auschwitz-Birkenau bezoeken. Na een wilde rit in een autobus kwamen we daar aan en na zo’n bezoek doet je dit toch even alles relativeren. Hoe goed hebben we het wel niet? Hoe verschrikkelijk was dit? Het is bijna niet te vatten…

Op zaterdag gingen we de Xterra verkennen. Na zo’n 5km brak mijn ketting en na zo’n 5.01km viel Donavan plat. In de regen keerden we te voet terug in wat we dachten dat de juiste richting moest zijn. Gelukkig was het de juiste richting en na een halfuurtje wandelen konden we onze fietsen laten herstellen in de aankomstzone. In de namiddag verkenden we dan de rest van het fietsparcours.

Zondagmiddag dan, de wedstrijd zelf. Het water was warm genoeg om zonder wetsuit te zwemmen (verplicht), maar eens in het water betwijfelden we dit toch sterk. Lichtjes onderkoeld begonnen we aan het 1500 meter zwemmen. Het ging bij mij redelijk goed en ik kwam een half minuutje voor een iets meer onderkoelde Donavan uit het water (te scherp staan is duidelijk nergens goed voor). Om Donavan tijdens het fietsen niet te storen, liet ik hem in de wisselzone netjes voor (of ik wisselde gewoon te traag). Het fietsen was redelijk veel singletrack, draaien, keren, door een grot rijden, en nog enkele langere tussenstroken. De eerste ronde ging heel goed en er haalden me maar weinig atleten in. In 2e ronde kon ik nog enkele vrouwelijke Pro’s inhalen (die vroeger gestart waren), maar jammer genoeg kreeg ik af te rekenen met buikkrampen en ik moest noodgedwongen eventjes stoppen voor een noodzakelijke doch deugddoende stop. Na een 2-tal minuutjes kon ik mijn weg verder zetten. Na de wissel kwam de 10km trail lopen (die er eigenlijk zo’n 8km was). In het begin nog wat last van mijn buik, maar gaandeweg kwam ik meer in mijn ritme en ging het beter en beter. Ik finishte uiteindelijk als 65e (op +/-220 deelnemers) in een tijd van 3:16:53. Ik werd hiermee 6e in mijn age group 30-34 (van de 26). Mits wat minder krampen zat er hoogstens een 4e plaats in, het podium was echt te ver weg.

Donavan had een sterke race ondanks zijn lichte onderkoeling. Hij werd 20e algemeen en 3e in zijn categorie (20-24 jaar) in een tijd van 2:57:14. Ondanks dat hij heel diep geweest was, konden we er ’s avonds toch nog een mooie afterparty van maken in Club Local te Krakau. De dag erop keerden we tevreden van een mooi tripje huiswaarts. Bedankt aan Donavan voor het gezelschap!

Nu op naar zaterdag 26 augustus. Ik ga er de strijd aan met Glenn in het Vaartzwemmen te Oostkerke. Om ter snelst 7km zwemmen in open water. Iedereen die ons wilt komen bewonderen, van harte welkom! En zoals al eerder beloofd, iedereen die komt supporteren wordt getrakteerd! See ya!


Izegem, u schreeuwde mij vooruit

Kasper Lagae 5 months 5 days ago

15/08/2017

In vette letters, een wedstrijd waar ik als ex Izegemnaar naar toe leef.
Als organiserende ploeg moet ik mij tonen.
Eerlijk, no way back. Een kleine 2 uur knallen. Ik was er klaar voor.

Maandag 9 augustus hadden we een voorstelling over 15 augustus.
Het is namelijk het BK drafting.
Daar voorspelde ik in de krant dat het zwemmen uitermate belangrijk ging zijn. Mijn ambitie was een top 10 plaats.
Grote woorden waar ik achteraf misschien op afgerekend kan worden.
Maar goed, ik heb ambitie, ik wil me tonen en ik wil dat kleine verschil met de Belgische top overbruggen.
Want, ik ben van niemand bang.

Zondag 13 augustus verkennen we de fietsronde met de ploeg.
Plots werd er gevraagd naar de plaats, ambities en toen kwam trainer Dirk met een prachtig voorstel/weddenschap.
Iedereen weet dat ik hier zeker geen neen tegen zeg.
Dirk zegt.
Top 10 en ik start in IM Vichy en BK Izegem 2018.
Mijn motivatie steeg dat het geen naam had.

15/08 15u40.
Ready to race.
Een thuis wedstrijd. Alle grote namen van de partij, massa aan volk en velen die mij kennen. Afgaan was geen optie.
Mijn zus Elodie was al vertrokken (comeback van het jaar). Mijn broer Korneel stond ook aan de start. (Vorige week de IM Maastricht meegedaan en in 9u41 geëindigd, zeer sterk) en mijne nonkel Wim (op latere leeftijd begonnen met intensief lopen en zwemmen.)
4 Lagae’s voor eigen volk. Elk met een ander doel.

Achteruit, achteruit
3-2-1 START

Chaotisch zoals een BK start moet zijn.
Ik lag perfect.
Achter mijn Bart Becquart, rechts Ward Vdc en links van mij ene die hard wegknalde enzo de opening maakte voor mij!
Ideaal.
Ik zwom perfect in het zog, geen slag teveel, perfect ademen en niet teveel tikken moeten uitdelen of ontvangen.
Op die moment kon ik niet klagen.

Mijn badmuts daarentegen, die besliste om na 1000m mij vaarwel te zeggen.
Even kleine paniek, dit om 2 redenen
Ik voelde mijn hoofd snel afkoelen maar vooral mijn wax was niet waterproof, dus een mooie finishfoto was al uitgesloten.

Maar goed.
Ik zet voet aan wal na 1500m dit in een tijd van 18’41. Zwemmers onder ons weten dat er dus zeer hard gezwommen werd.
Ik kwam als 22 ste uit het water.
3 leiders met lichte voorsprong en dan een groep met 18 volgers, waar ik deel van uit maak.
Tot mijn grote verbazing zie in mijn rechterooghoek alle favorieten hun pak uitspelen. Alles op een zakdoek.

Ik zit tussen de mensen, alles verloopt vlot.
Ik spurt, na een uitstekende wissel richting uitgang (toch een goeie 400m). Iedere seconde is van belang in een drafting wedstrijd.

Spring op mijn TREK ELMONDA SL. De brug op, ondertussen schoenen aandoen en het schof meteen open
Vlammen door de marktstraat, links rechts over de markt, teken doen naar de voorzitter, terug links, kort naar rechts. Brug volle klets naar boven, al even hard naar beneden. Dit onder luid gejoel van de vele aanwezigen die op een hun beurt getrakteerd werden door de speaker Hans. Die toch iedere atleet zo goed als blindelings kent en geen seconde onbenut laat om over de atleet in kwestie te praten! Een stilte met Hans aan de micro, dit bestaat niet. Zalig gewoon, hoe iemand zo kan meeleven aan de micro.

Eenmaal beneden roept mijn pa. 12 leiders, 20 sec achterstand, tis nu te doen.
Wij waren met een stuk of 7.
Topfavoriet Mets, zijn ploegmaats, De Vleeschouwer en Dirken. Ook Goris was mee maar die mocht niet meedraaien wegens 2 ploegmaten in de kopgroep (volledig verstaanbaar).
We vlamden goed door maar we misten minstens nog 2 sterke beren om het gat op de kopgroep te dichten.

DJU

Maar goed, we draaiden mooi rond en ik reed mee. Ieder deed netjes zijn werk.
Na 25km komt er een achtervolgende groep aansluiten.
Met onder andere. Dewitte, Cool, Colpie, Verhamme en Nayaert.
Ik zeg vriendelijk goeiendag en zet mij in de laatste positie.
Slepen tot aan de wissel.
Want dichter gingen we toch niet komen op de kopgroep en wegpoeffen was nutteloos.
We haspelden de 42km af aan iets meer dan 40 moyenne.
Naar de wissel met zo’n groep, tis altijd drummen.
Maar ik maakte me niet druk, ik rijd hoe dan ook als eerste binnen.
Wat ik ook deed, zij aan zij met Dewitte.

Perfecte wissel.
On cloudrunning schoenen aan, groene zweetband, 2 gellekes, nummer draaien, rits open en Gazz.

Ik kom als 15de de brug opgelopen.
Nog ne keer of 6 en ben er vanaf, passeert er door mijn gedachten.
Maar het volk op de brug.
Das toch iets dat je niet in elke kwart triatlon tegenkomt. De brug en de markt. De 2 grote troeven de Izegemse triatlon.

Ik kan meteen het ritme vinden.
17 a 17,5 per uur
Ondertussen haalt Goris mij in en niet veel later Mets.
Enige wat me op die moment opvalt.
Ze stormen niet rap weg.
Ik zat in een goed loopritme.
Ik bleef gefocust alhoewel ik toch even een knipoogje gaf aan Stan Vdd.
Even tonen dat ik toch goed zat.

Na 1 ronde lopen, komt ploegmaat Hannes aansluiten. Zijn tempo is net te snel. Ik laat Hannes lopen maar hou hem binnen het vizier.
Op tijd een gelleke, water drinken.
Iedere clubgenoot die ik inhaalde, supporterde of versnelde even zodat ik die enkele meters kon profiteren. Echt waar. Mannen, dit is echt zalig. Thanks hiervoor.

Ik haalde mijn broer in, die stak me terug voorbij, deed teken en trok me mee tot bij Hannes. (die duidelijk last had van zijn kuit en jammer genoeg de wedstrijd moest staken. Maar doch een slimme keuze maakte).

Ik liep 13de ondertussen.
Enkele voor me waren aan het sterven.
Ik wist dat ik een stevig eindshot in de benen had.
Ik haal in de laatste kilometer nog 2 gezellen in.
11de overall en 10de Belg na een schitterende wedstrijd hoor ik Hans afroepen.
Het truitje goed trekken en hop over de meet in 1u56.
Missie geslaagd.
Wat een dagje.

Conclusie.
De druk kunnen weerstaan en met geen super benen toch een topprestatie neerzetten.
Over de 3 disciplines ben ik over de hele lijn content.
Ik loop mijn 10km aan 17,4 gem. Alhoewel mijn loopstijl soms allesbehalve mooi was maar er zat snee op, veel snee.
Er komt schot in mijn loopwerk.
Ook over mijn stevig zwemnummer ben ik tevreden.
Wat me opviel, er komt een zeer jonge lichting aan die verdikke hard gaat !!!

Bedankt Izegem, bedankt alle vrijwilligers, bedankt alle supporters. U was groots. Tot 2018 !!!!

Nu vooral de benen losschudden en dan zondag proberen te knallen in Deinze en dit op een nagelnieuw paardje.
10u20 start met het nr 5 rond mijn heupen
2000m/90km/21km

Groeten
De Phil

Update augustus 2017

Lars Baeyens 5 months 5 days ago
Het wordt tijd dat ik nog eens in de pen kruip om jullie van mijn triatlonavonturen op de hoogte te houden. Helaas is het niet altijd rozengeur en maneschijn in een sportloopbaan. Laten we echter beginnen met een kort verslagje van mijn laatste competitie:

Op zaterdag 5 augustus deed ik de trio triatlon van Rijkevorsel mee als onderdeel van ‘team Speedy’ , het team van mijn goede kameraad Bram Van Bogaert. Bram nam het zwemmen voor zijn rekening. Aangezien Bram jarenlang ervaring heeft in competitiezwemmen waarin hij ook al mooie dingen heeft laten zien verwachtten we niets minder dan de kopstart van hem. Zo geschiedde ook, hij kwam met kleine voorsprong als eerste uit het water waarna hij het figuurlijke stokje doorgaf aan Senne, onze fietser.

Senne deed zijn best op het snelle fietsparcours maar in tegenstelling tot Bram en ik heeft hij geen ervaring met competitiesport. Als er dan enkele echte wielrenners achter je komen weet je dat het moeilijk wordt. Toch reed hij nog keurig 8ste toen hij mij op pad stuurde voor mijn 4 kilometer lopen.

Mijn looponderdeel ging best goed in de gegeven omstandigheden. Ik voel me namelijk al twee weken minder op training en had ook wat last van pijnlijke spieren en gewrichten. De komende nacht zou me duidelijk worden waarom. Maar nu deed ik nog goed mijn best voor ons team, ik kon nog twee atleten oprapen en zo werden we 6de trio. Mijn looptijd was 14.06 ofwel 3.25/km. Absoluut een leuke ervaring zo’n triatlon in team!

Op zondag 6 augustus had ik dan aan de start moeten staan van het BK halve triatlon Eupen. Maar u raadt het al , de start heb ik niet gehaald. Tijdens de nacht van zaterdag op zondag werk ik helaas ziek, iets wat achteraf bekeken al even in mijn lichaam zat. En zo is 2017 stilaan een jaar aan het worden om heel snel te vergeten. Een korte bloemlezing van de laatste wedstrijden:
  • Powertriatlon Aarschot: zeer goede race tot ik parkeerde in het lopen, top 10 helemaal uit handen gegeven.
  • Kapelle Op Den Bos: halve fietsproef op leegloper, benen opgeblazen gevolgd door opgave.
  • BK Eupen: start niet gehaald wegens ziekte.
 
 
 
 
Uiteraard had ik het liever anders gezien. Elke sporter maakt echter zo’n jaar ooit wel eens mee. Er is niets aan te doen en ik kijk liever vooruit. Er restten me nog twee triatlons dit jaar ,La Roche en Ironman Barcelona. Een goede prestatie in deze wedstrijden doet me deze ellende misschien wel vergeten. Wat me dan weer wel stoort is het feit hoe hard mensen kunnen zijn als het op ‘niet presteren door omstandigheden’ aankomt. Het is verbazingwekkend hoe snel sommige mensen een sporter afschrijven als het even niet vlot zoals het moet. Ik vind dat kortzichtig en getuigen van weinig respect. Druk maak ik mij daar echter niet meer in. Het blijft immers ook maar triatlon, rijk zal ik daar nooit van worden. Er wachtten me deze maand nog enkele belangrijke herexamens en het is ook belangrijk dat ik daar nu op focus. Dus beste mensen, verwacht geen nieuw verslag meer van met tot en met de La Roche triatlon, hopelijk dan met beter nieuws!  


BK triatlon Izegem succesvol op alle gebied, alleen sportief voor mij geen succes.

Hannes Cool 5 months 6 days ago

Tijdens de aanloop naar het BK triatlon Izegem, op de olympische afstand, verliep niet alles zoals gepland. Vorige donderdag sloeg het noodlot even toe. Tijdens een looptraining schoot er iets in mijn kuit, waardoor ik de looptraining vroegtijdig moest staken. Gelukkig was de blessure niet zo ernstig en waren we er snel bij. De dagen tot 15 augustus moest ik dus goed revalideren en eerlijk, de kuit voelde beter en beter aan. “Yes!”

De dag zelf…

Tijdens de middag mocht ik al eens proeven van het vaartwater. Met mijn neef en nicht, samen de “cooltjes” deed ik een trio. Ik mocht van wal gaan om te zwemmen, mijn neef deed het fietsnummer en mijn nicht liep de 5 km. Dit was een leuke belevenis! We hebben dat prima gedaan. “Proficiat!”

Daarna was het aan het grote geschut. Om 15u30 startten de vrouwen, 10 minuten later was het onze beurt. Toch wou ik mijn kuit absoluut eens testen voor we het water indoken. Na een goede 10 min, al lopend, opgewarmd te hebben voelde de kuit goed aan. Het was lichtjes voelbaar, maar ik had er vertrouwen in. “Oef!”

Ik had het meeste schrik voor het zwemnummer. Dat wordt terug vechten en afzien om zo optimaal mogelijk voorin te zitten. Want na het zwemmen zijn de groepjes in het fietsen snel gevormd.

Na een goed zwemnummer kwam ik tot de vaststelling dat ik iets te ver zat. Na een tamelijk goede wissel, moest ik een serieus inhaalmanoeuvre uitvoeren om tot het tweede groepje te fietsen. Gelukkig kon ik op wat steun rekenen en na een kleine 8 km konden we met twee aansluiten bij het groepje.
Af en toe konden we goed ronddraaien maar het blijft anders dan mijn andere wedstrijden… Ik knapte toch heel wat werk op maar gelukkig loonde dat ook. Na zo’n 23 km konden we uiteindelijk de aansluiting maken met de tweede groep. Tot mijn verbazing viel het dan uiteindelijk stil. Met zo’n grote groep was er geen sprake meer van ronddraaien. Pas de laatste 10 km hield ik het ook voor bekeken.

Met gans de bende de wisselzone binnen. “Om ter eerst!”
Ik maakte een vlotte wissel en weg waren we. Zo spurten allemaal! “Zot!” Ik moest toch even mijn tempo zoeken hoor. Gelukkig vond ik snel de juiste tred en kon ik zo stelselmatig opschuiven. De kuit werkte goed mee maar was lichtjes voelbaar. Misschien was dat mentaal dus ik bleef gaan. Na 1,5 ronden liep ik op de 11de plaats. De kuit begon iets meer tegen te stribbelen. Het goede loopgevoel viel wat weg en ik moest op een andere manier lopen om de kuit wat te ontlasten. Na een goeie 2 ronden begon de pijn te verergeren. Ik probeerde nog vol houden maar het werd met de minuut erger. Ik moest nog één volledige ronde lopen, maar kon het niet meer opbrengen. Ik kon niet lopen zoals het moest en was zelfs aan het manken. Op die manier verloor ik terug terrein en moest noodgedwongen opgeven. Dit deed natuurlijk ook veel pijn. “Toeme nji!” Achteraf bleek dit een verstandige beslissing want mijn hoofddoel komt dichterbij. Hopelijk genees ik snel en kan ik snel mijn trainingen hervatten. Ik neem vooral het positieve mee van deze wedstrijd: de conditie was uitstekend! Enja, jullie waren geweldig! Het was prachtig georganiseerd door het topteam EFC – ITC. Ook de talrijke supporters die er waren maakten het plaatje compleet. Dank u wel allemaal. “Tot snel!?”

Tine wint Embrunman

Tine Deckers 5 months 1 week ago
15/8/2017: Tine heeft vandaag in Frankrijk de Embrunman gewonnen, misschien wel de zwaarste triatlon ter wereld op de lange afstand. Tine legde de 3,8 km zwemmen, 188 km fietsen in de Alpen en 43 km lopen af in 10:51:14. Carrie Lester (Australië; 10:54:36) werd tweede, Charlotte Morel (Frankrijk; 11:04:19) pakte de derde plaats. Met deze overwinning haalt Tine een 3 op 3 in de zomerwedstrijden waarin ze wilde pieken. Ze won in juli ook al de Challenge Geraardsbergen en de Alpe d’Huez Triathlon. “Dit is genieten,” aldus Tine na de wedstrijd. Ze moest mentaal en fysiek wel heel diep gaan.

Crosstriathlon La Gileppe

Niki Devoldere 5 months 1 week ago
12 August 2017

Ik zag eerlijk gezegd een beetje op tegen deze triathlon, die me nooit echt goed afgaat. In Butgenbach 2 weken terug was ik top, maar de week erna op vakantie was ik amper aan trainen toegekomen en ook de voorbije week viel de eerste werkweek me zwaar. Lichte keelpijn van oververmoeidheid en toch amper kunnen trainen.

Koers 1.12 Beernem

Niki Devoldere 5 months 1 week ago
09 August 2017

Het was terug zover. De jaarlijkse thuiskoers voor mijn ploeg die passeert langs enkele sponsors.
Deze koers is door iedereen gekend als een makkelijke vliegkoers.

117 renners nemen de start en ik kan me warempel de eerste ronde tonen. In St-Joris geraak ik met 7 man voorop en we krijgen heel wat ruimte. Ideaal om mij dus eens te tonen voor de deuren van Bikesensation en Vloeren Franssen. Helaas aan de meet worden we weer ingerekend.

Pages