Onze bloggende atleten

Finding Neom

Carl Salomez 4 months 3 weeks ago

Elke gelijkenis met bestaande personen, gebeurtenissen, activiteiten, aangehaalde voorbeelden of namen van personen berust op louter toeval.

Zaterdag 26 augustus. Ik ben Carfl en krijg een berichtje van Merlin, vader van Neom. Neom is blijkbaar op weg naar school verdwenen (ja, vissen moeten naar de school in de vakantie)! Hij moet ergens tussen Oostkerke en Sluis de weg kwijt geraakt zijn! Ik besluit direct om samen met Merlin op weg te gaan om Neom terug te vinden! Voor we vertrekken roep ik nog snel wat andere vissen bij elkaar, want hoe meer vissen hoe meer vreugd! Onder andere Glenn en Vincent geven zich vrijwillig op, en omstreeks 13u vertrekken we vanuit Oostkerke met een mega aquarium op wielen richting Sluis. Onderweg kunnen we nog wat genieten van het landschap met deskundige uitleg van onze plaatselijke gids.

Eénmaal aangekomen in Sluis worden we om 13u30 te water gelaten en met een kleine 40 vis spartelen we vol ongeduld op het sein om te vertrekken. “Tuuuuuut” is het sein, en daar gaan we dan, op zoek naar Neom. Plets plets plets…

Als snel verspreiden we ons in alle richtingen, maar toch vooral in de richting van Oostkerke. We kijken allemaal goed rondom ons en al snel zie ik het gevaar in de lucht hangen: een ooievaar is boven ons aan het cirkelen. Ik besluit om hem op een dwaalspoor te brengen en begin te blaffen als een hond. Ik zie de ooievaar twijfelen “Is dit nu een vis of een hond”? Hij neemt echter het zekere voor het onzekere en besluit weg te vliegen. Oef, daar we zijn we even aan een ramp ontsnapt! “Ooi Revoir“ roep ik nog snel.

Ondertussen merk ik op dat het wel vlotjes gaat, maar zonder Neom te zien of een zelfs maar een spoor van hem… Even later zie ik in de verte de brug van “Hoeke” opduiken. Daar is een rustplaats voorzien met een hapje en een drankje. Er was cava beloofd, maar ik zie enkel plastieken zakjes met een waterachtige gel in met citroensmaak en wat water uit een bidon. Ik laat het me echter wel smaken en drink nog snel een extra slok water. Ik roep nog een bedankje en ga weer snel verder met mijn zoektocht. Net voorbij de bevoorrading ruik ik duidelijk pannenkoeken. Ik zie dan ook een brasserie op mijn rechterkant liggen. Ik twijfel even, maar mijn missie is nu even belangrijker dan pannenkoeken eten. Moeilijk te geloven, maar ik ga wel degelijk door! Plets plets plets…

Ik begin nu onder stoom te komen en begin hier en daar wat andere vissen in te halen. Het zijn echter vooral vissen die de 10km (jawel 10km) zwemmen. Ik zoek verder naar Neom maar zie geen enkel spoor van hem. Ik zie enkel links en rechts bomen, riet en water, en dat al meer dan een uur en een half. Dus nog wat plets plets plets…

Plotsklaps zie ik langs de oever 2 louche figuren op de uitkijk staan. Ze houden duidelijk alles in de mot en ik ben direct op mijn hoede. Ik zwem het riet in en bespied hen. Ik sluip doorheen het riet heel stilletjes dichterbij. Om mezelf niet te verraden kwaak ik nu en dan eens zodat ze enkel maar het vermoeden van een kikker kunnen hebben. Als ik dicht genoeg ben, zie ik dat het geen louche figuren zijn, maar mijn ma en pa. Ik roep luid en zwaai, maar blijkbaar ben ik in het water onherkenbaar. Ik besluit dan maar om door te zwemmen en mijn missie “Finding Neom” te volbrengen.

Een kwartiertje later zie ik een gele boei op mijn linkerkant. Was dit niet het lievelingsspeelgoed van Neom? Hij moet deze hier verloren hebben. Ik ben op het goede spoor! Ik zwem sneller en sneller en zie in de verte iets midden op het kanaal dobberen. Ik zet mijn eindsprint in want ik zie dat het iets oranjeachtig is. Zou dat Neom zijn? De laatste plets plets plets…? Ik kom aan en zie dat het een oranje rubberbootje is…

Ik besluit dat het na 7km zwemmen in 2u02min voldoende is voor vandaag. Ik finish ruimschoots binnen het doel van 2u06-2u10min en ben dus deels tevreden, enkel Neom vinden is me niet gelukt. Ik heb Merlin nog niet kunnen helpen en hij blijft ontroostbaar.

Er rest ons nu enkel nog de vraag: waar is Neom? Zullen we Neom nog terugzien? Zal hij nog kunnen spelen met al zijn vriendjes in de toekomst?

#openeinde #wordtvervolgd…

O ja, moest je nu zondag nog niet weten wat gedaan: slechts 1 adres: VTT Wijtschate!


Koers 1.12 Kortemark

Niki Devoldere 4 months 3 weeks ago
29 August 2017

Gisteren trok ik zonder veel ambitie naar Kortemark. Het was voor de eerste keer dat ik daar ging rijden, want normaal reed ik altijd in Ooigem op die dag, maar helaas stond deze koers dit jaar niet meer op de kalender. Het was heet en toch een flink pak renners aan de start (66).

Het was heet en de benen voelden na de triathlon van zondag als lood aan. Maar het was waarschijnlijk de enige koers waar ik zou kunnen starten deze week, dus ik wou deze absoluut rijden en vooral zo veel mogelijk wedstrijdkilometers opdoen.

2e plaats triatlon Viersel

Brecht Van Vooren 4 months 3 weeks ago

Zaterdag 26 augustus, het wordt een warme dag.

Vooraleer ik vijf armslagen kan doen, krijg ik al een voorsmaakje van de boksmatch van Mayweather tegen McGregor.

Na de kwarttriatlon van Weiswampach en Berlare werd het nog eens tijd voor een sprinttriatlon. Ik mocht opnieuw mijn opzetstuur monteren, want in Viersel wordt er niet gestayerd.
Het water van het Netekanaal bedraagt 21.6 °C, met andere woorden er wordt 500 meter gezwommen met wetsuit. Vijf minuten voor de start staan er meer dan 200 atleten met hun wetsuit aan te koken in de blakke zon. Iets later mogen we in het water om gezellig aan de startlijn te wachten. Na het gebruikelijke terugfluiten van enkele enthousiastelingen klinkt het startschot. Vooraleer ik vijf armslagen kan doen, krijg ik een voorsmaakje van de boksmatch van Mayweather tegen McGregor. Een elleboogstoot in het rechteroog en een vuist op mijn linkeroor later geef ik mij verloren voor mijn positie. Ik zie amper iets door de linker lens van mijn zwembril, waardoor ik te breed rond de boeien zwem. In de laatste 200 meter word ik de kant van het kanaal ingezwommen, want wat extra weerstand van de onderwaterplanten kan er ook wel bij. Ach ja, ik mag niet klagen, want ik kom toch nog als vijfde uit het water. Ik verlies echter 30 seconden op koploper Jonas De Wachter. Na een goede wissel spring ik als tweede op de fiets, maar ik spring niet hoog genoeg. Voor ik het besef, zit ik op mijn achterwiel. De tweede poging lukt wel. Door het gesukkel zijn er mij twee gepasseerd. Iets later ruk ik op naar de tweede plaats in de achtervolging op Jonas. Na een kleine vijf kilometer komt er iemand voorbij. Ik volg op reglementaire afstand en neem de tijd om eens goed te drinken. Even later beslis ik om over te nemen omdat het niet snel genoeg gaat naar mijn zin. Na de eerste ronde hoor ik van de supporters dat de achterstand dezelfde is gebleven. Maar ik zet door. In de laatste vijf kilometer komt plots Sander Heemeryck voorbij. Er zit niks anders op dan hem te volgen. Na 23 kilometer fietsen aan 41,2 km/u gemiddeld en 300W NP kom ik samen met Sander de wisselzone binnen. Ik krijg mijn voorwiel niet vlot genoeg in de stalling waardoor ik tijd verlies. Sander wacht niet en gaat in de achtervolging op Jonas. Sander gaat te snel voor mij, maar ik hoor van de supporters dat ik dichter kom op Jonas. In dit warme weer probeer ik mij koel te houden en genoeg te drinken. Dankzij een goede plaatsing van de bevoorrading kan ik twee maal per ronde water nemen. Bij het ingaan van de tweede ronde zie ik aan het keerpunt dat Sander de leiding heeft overgenomen. Ik merk dat de tweede plaats nog haalbaar is. Ik zet door en neem de tweede plaats over in de vierde kilometer. Met een tevreden en voldaan gevoel loop ik over de finish. Ik verbeter mijzelf opnieuw met enkele seconden op de afsluitende 5 kilometer lopen. De grens van 17 minuten is in zicht!

Voor de vierde wedstrijd op rij mag ik op het podium, maar hoe lang houd ik dit nog vol?!

Nogmaals bedankt aan de supporters! Merci Arno om elke keer voor mooie foto’s te zorgen!

Uitslag

Over twee weken ga ik voor een dubbel weekend: zaterdag 9 september doe ik de sprint in La Roche enkele uren na mijn herexamen en op zondag 10 september start ik in mijn laatste sprinttriatlon van het seizoen. Tot dan!

The post 2e plaats triatlon Viersel appeared first on Brecht Van Vooren.

Crosstriathlon Jeumont (Fr)

Niki Devoldere 4 months 3 weeks ago
28 August 2017

Zondag stond ik aan de start van de crosstriathlon in het Noord-Franse Jeumont. Een Frans grensstadje vergroeit met het Belgische Erquelinnes. Niet zo ver van bij ons thuis dus, maar daar in het park Wattisart krijgen we toch jaarlijks het mooiste parcour voorgeschoteld. Eentje waar de wedstrijden in de Ardennen toch moeten voor onderdoen, vind ik persoonlijk.

Officieus WK TTT Izegem

Niki Devoldere 4 months 3 weeks ago
26 August 2017

Zaterdag stond weer het officieuze WK tijdrijden voor ploegen op het programma in Izegem. Op het laatste moment werd ik weer gevraagd om in te springen bij een toffe bende. Ik onthoud voor een blij weerzien met een vaste trainingsmaat, die ik 15 jaar heb moeten missen.

Halve triatlon in het prachtige New Forest, Zuid-Engeland

Frédéric Devos 4 months 3 weeks ago
…wordt nog vertaald in het Nederlands… Hier had ik zo lang naar uitgekeken. Niet alleen de wedstrijd, maar gewoon opnieuw vertoeven in het New Forest, een speciaal natuurgebied waar ik veel goede herinneringen aan heb. Het moment dat ik van de veerboot reed in Dover, was ik meteen blij. Daar kon de lange autorit vol […]

Landlopersjogging Wortel

Lars Baeyens 4 months 3 weeks ago
Vrijdagavond 25 augustus besloot ik in laatste instantie deel te nemen aan de landlopersjogging in Wortel. Een loopwedstrijdje dicht bij huis leek me nog wel eens leuk. Er stonden maar liefst 4 wedstrijden op het programma: 3km, 6km, 9km en 10 miles. Aangezien ik de volgende dag zou deelnemen aan de sprintriatlon van Viersel koos ik voor de 6 kilometer wedstrijd.

Bij de start stond ik keurig op de eerste rij met alle andere lopers van de 6km, 9km en 10 miles (de 3km startte apart). Vlak na het startschot liet ik me echter wegdrummen naar een plek buiten de top 10. Echter geen paniek bij mij want ik had die namiddag al 60km gefietst en startte dus bewust trager. Ik wist ook zeker dat enkele lopers voor mij zichzelf zwaar zouden overschatten in kilometer 1. En zo geschiedde ook. Al na een kleine kilometer kwam ik bij de kopgroep aansluiten. Onderweg had ik al tal van lopers opgeraapt die na nog geen kilometer lopen al helemaal kapot waren, zware ademhaling, stijl die het laat afweten, holle ogen,.. Waarom doe je dat dan toch vraag ik me steeds af ? Inspanningen doseren ,het is een kunst..
 
Ondertussen bleef ik na de splitsing (waar de 6km zich afsplitste van de 9km en de 10miles) samen met Andy De Rooy over op kop van onze wedstrijd. Het parcours slingerde zich vervolgens het bos in met enkele lastige zandstroken op het menu. Offroad lopen is nu niet meteen mijn specialiteit en dus zette ik mij gewoon rustig in de voeten van De Rooy. Aan het einde van de onverharde stroken kwam Stijn Jacobs nog terug aansluiten vanuit de achtergrond.

Ik had echter nog heel veel overschot en vlak voor we terug de verharde weg opliepen plaatste ik een versnelling waarbij mij twee kompanen meteen moesten passen. Het was nog 1.5km tot de meet maar op dat moment was ik zeker van winst. Zo kon ik deze loopwedstrijd winnen zonder het maximum te moeten geven, een heerlijk gevoel als loper!

Op het podium ben ik echter nooit geraakt want aan de aankomst kreeg ik te horen dat we nog 2uur (!) moesten wachten op het podium. Ik vond dit erover, op vrijdagavond hebben de mensen ook nog andere dingen te doen. Veel van mijn collega lopers dachten net hetzelfde en vertrokken samen met mij dan maar richting huis. Maar de winst , die pakken ze me toch niet meer af! 

Deinze, ik heb genoten

Kasper Lagae 4 months 4 weeks ago

Vandaag stond ik aan de start te Deinze.
Dit voor 1900m zwemmen, 90km fietsen en nadien nog 21km te lopen.
Met een pittig windje als kruiding.
De zin was er, de moraal zat goed, de frisse benen, die stonden ergens op de centrale brug te Izegem.
5 dagen na het BK kwart kan ik geen fris gevoel verwachten. Maar goed. Wat moet je anders doen op een zondag.
Ik had de indruk dat Lore wou uitslapen. Ik sprak haar toe, wees blij dat ik geen Ironman doe. Daar starten ze soms al om 7 uur. Ze kon mijn mopje niet smaken en haar ochtendhumeur bleef op -10.
Of het had te maken met het feestje de avond ervoor.

Top teamlid Frank Segaert alsook mijn osteopaat gaf een feestje.
Hij mocht naar Hawaï en wij mochten volledig op zijn kosten gaan feesten in zijn achtertuin.
Je ziet. Die triatleten. Het zijn gekken!
Frank geeft een feestje omdat hij mag gaan afzien (dit voor een uur of 10 als alles meezit) in 30, 35 graden te Hawaï.
Andermaal alle respect voor Frank.
Zal ook het enigste EFC ITC lid aan de start zijn.
Niet te laat naar huis is de opdracht en ik slaagde er redelijk in.

10u20
Het moment dat we mogen weg knallen. Met onder andere Stenn Goeststouwers, Arne Devlieghere, Maarten Seghers en Whytic Priem. Mannen die ik in de gaten moest houden.
De vrouwen vertrokken maar liefst 38 minuten voor ons.
Een ferme opdracht om ze in te halen. Battle of the sexes. Met een mooi prijzenkaartje als trofee. 750 euro, tis al keer de moeite om op de vrouwtjes te jagen.

Nog 15 seconden
5-4-3 en hup die 2 en 1 tellen niet vandaag.
Ik vertrek volle bak.
Ik neem een perfecte start. Maar snel pareert Stenn mij en gaat er vandoor. 500m dring ik aan maar tevergeefs. Ik moet hem laten zwemmen.
Aan het keerpunt zwem ik 3de en daar beslist andermaal mijn badmuts om mij te verlaten.
Soit. Geen waterproof wax, het gevolg kent men en 4 badmutsen armer in 5 dagen tijd. Goe bezig.

Maar goed, we wijken af.
Ik kom na een dikke 25 min zwemmen als 4de aan wal. Kort voor mij 2 en 3. Den Stenn, die had geen zin in gezelschap en nam al een bonus van 2 min.
Het was een goeie 400 m lopen tot bij de wissel.
Daar kon ik onmogelijk missen van fiets.
Daar stond hij. De fluor gele TREK met rood. Wat een bolide.
Dankzij Frank Bruyneel en pulso preventielab werd de fiets (model 2018) na 8 dagen geleverd.
Ferme service van TREK en fietsen AMPE. Nogmaals dank hiervoor.

Ik wisselde vrij vlot liep naar het einde van de wissel, sprong op mijn paard en weg was ik voor mijn 90km.
Na enkele kilometers haal ik de 2de in en laat die meteen achter.
Tot in Landegem knallen met de wind zijdelings in de rug. Prachtig.
Realistisch was ik wel. Stenn inhalen zal onmogelijk zijn. Maar ik wou niemand uit de achtergrond laten weerkeren.
De benen, die voelden vrij zwaar aan maar ik hoopte dat die wat los zouden komen…

11 km zijwind mee 11 km zijwind tegen. Eerlijke verdeling maar bikkelhard. Op de meewind hield ik wat in, om dan vol te geven op de tegenwind.
Achter mij vormde zich een groepje. Maar ze bedreigden mij nooit.
Veel meer kan ik over het fietsen niet zeggen.
De benen draaiden vlot rond, de fiets voelt goed aan en voor ik het wist zaten mijn 4 rondes erop.
Met een gem van net geen 41km/u draai ik na 90 km de wissel binnen.
Ik had al mijn gelletjes netjes opgegeten, ik was niet echt kapot gereden en de benen kwamen beter naarmate ik fietste! Dus ik begon met goeie moed aan het laatste onderdeel.

Ondertussen was Stenn al 7 minuten weg. Hij brak niet en wint makkelijk. Voor de andere plaatsen was het nog zeer spannend.
Ik nam de rode zweetband, wat gellekes en vertrok. Lore schreeuwde me toe dat ik iedere 15 min een gelleke moest nemen van trainer Dirk.
Met die gedachte vertrok ik aan mijn halve marathon.

Ik begin te lopen en vind meteen een goed ritme. Iemand die deelnam aan de trio’s haalde me in.
Ik kan 5 km aanpikken maar iets in mij zei ‘tis nog ver’ en laat hem lopen.
Ondertussen kwam Arne Devlieghere opzetten uit de achtergrond.
Ik bleef rustig, hield mijn tempo, at en dronk voldoende. Na 12km komt Arne bij mij.
Hij probeert meteen weg te lopen maar ik kan zijn tempo volgen.
We versnellen elk om de beurt eens. Elkaar een beetje de duvel aan doen.
Maar we blijven samen, geen ene die wil breken.
Van achteren uit komt er geen gevaar meer.
Na 18 km versnelt Arne, ik moet even herzetten en kan zijn versnelling niet beantwoorden. Hij snelt weg en werd 2de.
Niet veel later kom ik als 3de binnen! Super tevreden. 5 dagen na het BK kwart.
Ik haspelde mijn halve marathon af in 1u19. Hiermee ben ik dik tevreden.

Ik blik ook tevreden terug op mijn wedstrijd.
Ik zwom wat minder maar kan niet klagen van mijn fietsen en lopen.

Niet veel later sta ik de winnaar onder te spuiten met champagne, houd ik iets minder dan de helft van de fles over om die dan sierlijk binnen te gieten. Dat had ik altijd al eens willen doen.

Enkele conclusies.

5 dagen na een kwart ben ik niet volledig herzet maar kan ik schade beperken en een relatief deftige wedstrijd uit mijn lichaam schudden.

De TREK tijdritfiets in de smaak viel bij veel mensen.

De oncloudrunning schoenen zalig aanvoelen op langere afstand.

Dat ik dringend andere wax moet kopen en iets moet doen aan mijn badmutsen.

Dat met champagne spuiten leuk is.

Dat ik volgend jaar weer zal starten (indien de datum past) in deze zeer goed georganiseerde wedstrijd. Dikke pluim naar organisatie

Bedankt
Bert Vergote voor het melden van de tussentijden!
Merci aan alle supporters !!!
Bedankt Lore, ondanks het ochtendhumeurtje om iedereen op de hoogte te houden en mij te soigneren tot net voor de start !!!

Tot hoors
De Phil

Criterium Moorslede dag 2

Niki Devoldere 5 months 1 day ago
21 August 2017

Maandag trok ik terug naar Moorslede om nog een keer 50 keer het plaatselijk bergske op te spurten.

Pages