Onze bloggende atleten

Powerman Hosingen - 1 mei 16

Koen Gheysens 2 years 8 months ago

BK LD Luxemburg, een weekje na het koude en natte Douai.

Droog, volop zon, 11 graden, en een strakke wind.

Op het menu:
2 x 10 km lopen, totaal ongeveer 250 positieve hoogtemeters
1 x 60 km fietsen (3 ronden van 20 km), totaal ongeveer 900 positieve hoogtemeters

Resultaat: 03:34:06, plaats 73/228 algemeen, plaats 18/61 cat. H40, plaats 9 BK H40

Run 1: 00:42:17 (98) - 14,2 km/h
Wissel: 00:00:49
Bike: 02:04:32 (82) - 28,90 km/h (strakke wind !)
Wissel: 00:00:47
Run 2: 00:45:38 (62) - 13,1 km/h

Tevreden met mijn prestatie. Run 1 en 2 goed kunnen afwerken (4 à 5 minuten vlugger dan vorig jaar), het fietsen ging behoorlijk. De wind op kop op het glooiend deel van het parcours maakte het extra zwaar.
In de eerste wissel mijn rechter enkel verzwikt, zonder erg voor het fietsonderdeel, wel eventjes trekkebenen bij de aanvang van de laatste run.
In de laatste run duurde het eventjes voor ik een mooi tempo kon lopen, waardoor teamgenoot Kim Nulens en Deborah Gyselen dichterbij kwamen. Na een 5-tal km sloeg het motortje dan toch aan, en kon ik nog een aantal atleten in mijn categorie voorbij lopen.
Een grote minuut later liep Kim naar de Belgische titel bij de dames, Deborah werd tweede. Respect !
Tevreden dat de laatste run opnieuw behoorlijk was (1 km/h verval tov eerste run), een terugkerende constante sinds de trainingsbegeleiding met Joerie Vansteelant.
Tevreden met mijn negende plaats op het Belgisch Kamioenschap bij de H40. 
En tevreden, dat ik op de foto mocht met de kersvers Belgisch Kampioene Kim !

Duathlon de la Montagne de Reims

Tom Vandenbussche 2 years 8 months ago
Ik werd gisteren 4de in de Duathlon de la Montagne de Reims over 5,3 km lopen, 22,3 km fietsen (non drafting) en 3,2 km lopen.

Later deze week een uitgebreider verslag.

Uitslag: LINK
(mijn tussentijden kloppen wel niet, want ik fietste twee minuten trager en liep in de tweede run twee minuten sneller)


trail du diable au sukre

Sam Willems 2 years 8 months ago
Vandaag de trailrun in het Waalse Ellezelles afgewerkt, een trailrun over 10 km door de bossen rond Elezelles. Onder een lentezonnetje stond ik helema

trail du diable au sukre

Sam Willems 2 years 8 months ago
Vandaag de trailrun in het Waalse Ellezelles afgewerkt, een trailrun over 10 km door de bossen rond Elezelles. Onder een lentezonnetje stond ik helema

EK Crossduatlon Targu Mures (Roemenië)

Carl Salomez 2 years 8 months ago

Zaterdagmorgen, 6u local time (= 5u Belgium time), opstaan voor een ongetwijfeld lekker ontbijt. Trap naar beneden in hotel en naar de ontbijttafel. Er liggen pakketjes klaar voor iedereen en de vriendelijke Brit zit al te smullen van zijn ontbijt. Ik zet me bij en open het pakketje. Inhoud: 2 boterhammen, één met salami, salade, augurken, tomaten en wat saus en één met geroosterde kip, salade, augurken, tomaten en een wat andere saus. Ik probeer de 2e boterham, maar mijn smaakpapillen zeggen duidelijk neen tegen dit Roemeense gastronomische ontbijt. Oja, ik bekijk nog even de banaan, maar deze is enkel nog geschikt om in een milkshake te draaien, en zelfs dan nog… Ik ga dus maar terug naar boven en eet wat sandwiches met choco (speciaal recept van medereisgenoot en EK-titelverdediger Kris Coddens). Terwijl Kris en Robin (Bientje) nog liggen te slapen, vertrek ik naar de startplaats onder een stralend zonnetje.

Daar aangekomen fiets in de wisselzone plaatsen en nog wat loslopen en stretchen. Mijn beide benen goed ingetapet want eigenlijk sta ik hier aan de start als een halve invalide. Niet enkel mijn writers block probeer ik weg te krijgen, ook de frictie in mijn beide knieën is wat vervelend, en dan vooral tijdens het lopen. Vooraf nog even de concurrenten wat gezocht uit mijn categorie (een Duitser, een Turk, een Ier en een heel nest Roemenen) en wat gepraat met de Nederlandse bondscoach Cross du – en triatlon.

Om klokslag 8:30 gaat de hoorn en hop, weg zijn we. Na zo’n 100m duiken we het bos in om drie toertjes rond de plaatselijke zoo te lopen. Het zijn redelijk pittige toertjes van 3km elk met zo’n 100 hoogtemeters. Het eerste rondje gaat relatief vlot, ik zie de Duitser en Turk lange tijd voor me uit lopen. Tijdens het 2e rondje laat ik ze lopen terwijl ik een klein beetje gas terug neem. Het gaat vlotjes en ik heb geen last van mijn knieën. In de verte hoor ik enkele wilde dieren in de zoo brullen. Het 3e en laatste rondje gaat iets minder vlot en tijdens de lange afdaling voel ik lichtjes mijn (geblesseerde en ingetapet) rechterknie. Ik zet door en kom na 46 minuten in de wisselzone.

Daar wissel ik relatief vlot en spring de mountainbike op. Het eerste deel van het lusje is wat op en af, en tijdens de verkenning op vrijdag ging dit redelijk vlot. Nu liep het een pak minder want de  beentjes waren al wat verzuurd van het lopen. Ik kon echter nog enkele atleten oprapen en vond een redelijk tempo. Na het 1e deel kwam er een lange afdaling gevolgd door een lange en op het laatst een steile klim. Zo heb ik ze graag en ook daar haalde ik nog enkele atleten in (uit andere age groups).

Zo ging het 4 ronden lang en ik kende weinig problemen, behalve dat het goed afzien was en het toch een pak lastiger was dan ik na de verkenning verwacht had. De steile klim was iedere keer overleven en aftellen, maar nergens moest ik afstappen en lopen. Na 1u26min te biken kon in opnieuw wisselen. Tegen deze wissel zag ik op, omdat ik mijn knie al lichtjes voelde. Na 10 meter, ik was nauwelijks de wisselzone uit, voelde ik al dat het niet goed zou komen. Het zou net zoals het fietsen worden, zo weinig mogelijk lopen… Ik probeerde dan maar allerlei stijlen uit om te lopen, zoals met een gestrekt been lopen, achteruit lopen, hinken, op de tenen lopen… Het zag er waarschijnlijk niet uit, maar opgeven ging ik niet doen. Deze 3km liep/wandelde/hinkte… ik uiteindelijk in 27 minuten. Ik arriveerde als 4e in mijn age group. Net geen medaille dus. Als ik en was ik en indien ik… maakt niets uit. Met deze 4e plaats ben ik heel tevreden. Nu snel herstellen van de blessure en op naar de BeMC en de Xterra’s van PortuKnal, België en Frankrijk.

Er stond nog een belg aan de start en die won goud bij de 50 plussers. Dikke proficiat Didier!

Oja, voor ik het vergeet. Op zondag ging ik nog kijken naar de wedstrijd van medereisgezellen Kris (Coddens) en Robin (Schuermans). Kris verdedigde zijn titel en was erop gebrand om terug Europees Kampioen te worden. Dit lukt jammer genoeg niet, en Kris werd 5e overall en 4e bij de grote jongens (Elite). Robin had tijdens de week voor dit EK de griep gekregen en startte zonder verwachtingen. Hij werd 14e overall en 4e bij de kleine jongens (Under 23). Proficiat aan beiden!

European Championship Cross duathlon

Verder was het terug een superweekendje vol avontuur, ontdekkingen en ontmoetingen in Roemenië, zie foto’s hieronder.


Het hoogtepunt der dieptepunten

Robin Schuermans 2 years 8 months ago

Vrijdagochtend 22 april omstreeks 05u. De wekker loopt af en de vriendin kan nog altijd genieten van de gratis warmtebron die naast haar ligt te dampen. Nog 2 daagjes had ik alvorens Bientje voor de eerste keer aan de start kwam van een internationale wedstrijd. Dit klinkt al veel stoerder dan dat het effectief is. Maar het EK Crossduatlon was voor het eerst in jaren nog eens een doel waar ik specifiek naar toegewerkt heb. Dat zal het griepvirus dat met veel goesting in mij rondzwierf een dikke worst gewezen hebben. Bientje is sterk maar blijkbaar zijn er op deze wereld toch nog manieren om hem stil te krijgen.

Enkele uurtjes later zagen we (reisgezellen van dienst waren Kris Coddens en Carfl Salomez) op de autostrade iemand rondtoeren met paard en kar. Dan weet je dat je de moderne metropool Geluwe verlaten hebt en aangekomen bent in Roemenië. Het land waar Dracula en gipsy’s de plak zwaaien en waar men zeer goedkoop beneveld kan geraken.

Niet veel later had ik voor het eerst in 5 dagen nog eens sportieve kleren aangetrokken. Het virus in mij had echter nog zijn pinoir aan. De eerste klim richting het parcours maakte van de immers altijd imposant ogende Bientje een astmatische stofzuiger wiens sportieve uitstraling wat mee had van een paling op een fiets. “Hoe leer ik een paling fietsen?” was trouwens ooit de titel van een strafopstel dat Bientje in zijn jonge jaren moest schrijven. Lollerds zijn het toch die leerkrachtjes.

Met een beetje geluk kon Kris tijdens de verkenning ook nog eens zijn ‘patte’ breken. Ik had meteen al hoop dat ik mijn fiets heldhaftig kon afstaan zodat hij zijn titel kon verlengen en zodat ik toch ook nog wat mijn land kon dienen. Lolz. De fiets werd gerepareerd maar Bientje niet. De antibiotica was solidair met de luchtverkeersleiders. Ze werkten niet naar behoren.

Zaterdag was Carfl aan de beurt. Na een lastige wedstrijd kwam hij al hinkend als 4e van zijn age group over de streep. Bleek dat hij letterlijk achterwaarts heeft gelopen van de pijn aan de knie. Wat een held lolz.

Een dagje later stonden de elite en de u23 aan de start. Waar ik zelf dan toch ook zo fris als een zakje patatten aan de start stond, bang om niet af te gaan. Iedereen werd zelfs per naam naar de startlijn geroepen. Uiteraard was er maar 1 atleet die huppelend en met een pirouette naar die lijn strompelde. De merknaam Bientje moet en zal internationaal bekend worden lolz.

On your marks, ready, PANG ! Bientje nam de kopstart niet. Dan hoef ik voor de fans geen uitleg meer te geven. Een wedstrijd waar Bientje niet als eerste uit de startblokken vlamt is als een lege mossel, een rotsstrand, een lege kindersurprise, een platte band, een café zonder bier, een Parijs Roubaix die gewonnen wordt door Mathew Hayman net voor Tom Boonen, kortom een ontgoocheling voor iedereen. Net zoals het verloop van de hele wedstrijd. Na 2km dacht ik echt aan stoppen aangezien ik hier de merknaam Bientje echt geen eer kon aandoen. Maar toen dacht ik aan de kans dat iedereen voor me ofwel ten val kon komen ofwel pech kon hebben ofwel een plotse dood kon sterven. Wat echt erg zou zijn maar Bientje wel een Europese titel kon opleveren. Dit gebeurde allemaal niet en ik eindigde mijn rustige duurtraining op een 14e plaats en als 4e u23. Jammergenoeg zegt dit veel meer over de bezetting dan over mijn kalvarietocht.

Kris werd met een slechte dag toch nog 5e maar kon jammer genoeg zijn titel niet verlengen. Maar ook hij zal keihard terugslaan (met zijn Orbea of Xterra-pet).

De ontgoocheling begon pas toen ik thuiskwam. Het reisje was gedaan en toen begon de gedachte in te sijpelen dat ik een bijna zeker Europees podium miste door een virusje met gevoel voor sarcasme. Ik voel me nog steeds als een lamlendige vod en daarom beslis ik bij deze om niet deel te nemen aan het BK LD Duatlon van aanstaande zondag.

Sorry voor de weinige humor die uit dit tekstje te verkrijgen is maar Bientje is wat teleurgesteld. Maar ach wat, het leven gaat door en Donald Trump heeft nog altijd een realistische kans om president van de VS te worden. Dan zijn er dus ergere dingen dan een gemiste wedstrijd lolz.

Danku Brent Debaere en jouw Sportics om mijn eerste officiële sponsor te zijn en sorry dat ik niet meteen met een dijk van een resultaat kan afkomen…

http://www.sportics.be/

En vergeet toch ook de NaturaRun niet lolz.

http://naturarunieper.simplesite.com/

 

 

 

 


EC Cross duathlon Targu Mures Romania 24/04/'16

Kris Coddens 2 years 8 months ago

Dracula leerde mij een lesje...

Vrijdag vertrok ik samen met Carl Salomez en Robin Schuermans naar Roemenië om in de achtertuin van Dracula het EK Crossduatlon af te werken. Het viel goed in de planning om in opbouw naar het Xterra seizoen nog een poging te doen mijn titel te verdedigen. Ik had de concurrentie niet echt bekeken, maar na een goede test op de Iduatlon en de 2 Corrida's vorige vrijdag voelde ik er me klaar voor. 

We kregen een parcours voorgeschoteld rond een dierentuin in een bos bij Targu Mures. De loopronde was ongeveer 3,5km met veel klimwerk en steile afdalingen. Net als het lopen was de fietsronde van ongeveer 7km bijna volledig offroad op bospaden, maar die was minder technisch. Om het “Dracula gehalte” nog wat op te krikken gaven de weersvoorspellingen hevige onweerbuien, en daar zou het parcours superglad mee worden.

Op vrijdagavond gingen we de fietsronde verkennen waar ik ongeveer halfweg m’n derailleurpad brak door een tak in m’n wiel. Een reserve had ik niet mee maar ik probeerde niet te panikeren en me te focussen op het vinden van een oplossing. Daar had ik tenslotte nog heel de zaterdag voor. Het werd uiteindelijk een goede fietsenmaker die een ander stuk kon bijwerken om passend te maken.

Ik kon Robin laten weten dat het ok was, want hij was ondertussen de wisselzone van de agegroupers aan het afspeuren naar Orbea’s om eventueel een pad te lenen. Ook de organisatie moest niet verder op zoek naar een reserve fiets. Een hele zorg viel van m’n schouders. Carl was ondertussen z’n wedstrijd aan het afwerken en kon ondanks z’n knieblessure toch behoorlijk finishen op een 4de plaats in z’n age group. We leerden ook Didier Vandenbosch kennen die z’n agegroup 50-55 won en als fotograaf ook nog wat prachtige foto’s nam op zondag.

Voor onze wedstrijd op zondag waar de voorspelde onweersbuien gelukkig al naar de avond opgeschoven. We gingen stevig van start en vooral de Roemeen Balanesco ging heel hard. Ik wilde hem niet zomaar laten gaan en ging diep om hem bij te houden. We hadden meteen een grote voorsprong maar ik kreeg het na de eerste ronde ook lastig. De 2 de ronde ging hij wat trager maar ik begon er ook echt door te zitten en moest lossen om in de 3de ronde nog bijna een minuut te verliezen.

Ik wisselde nog als 2de en hoopte er door te komen op de fiets. Dat was jammergenoeg niet het geval. Ik kon lang niet m’n wattage van de Iduatlon halen en verloor langzaam terrein. Tijdens de 4 ronden fietsen bleef ik het even lastig hebben terwijl ik verder weg zakte tot een vijfde plaats. De deelnemers lagen ondertussen behoorlijk uit elkaar.

Het laatste lopen was gelukkig maar één ronde meer want het was harken om die nog wat fatsoenlijk af te werken en zo kon ik als 5de eindigen.

Blij dat ik bleef volhouden en nog 5de werd, maar lang niet de prestatie waarop ik hoopte. Ondertussen zocht ik naar een oorzaak en de offday zoals het aanvoelde kan misschien wel verklaard worden door het eerste lopen waar ik wellicht te ver en te lang in het rood ging om er nog van te recuperen. Iets wat ik vroeger in m’n duatlonjaren eigenlijk nooit echt ben tegengekomen, maar toch had moeten weten. Dracula heeft me een lesje geleerd…

Ik ga me nog even verder bezinnen om zeker te zijn maar voorlopig gaan we het eerst weer houden bij een zwemstart, wat me ondertussen ook al meer bevalt. Duatlon mag dan het kleine broertje van triatlon zijn, maar ik moet toch weer concluderen dat het wel een stuk zwaarder is. Vooral met een loopparcours als die kan je bij het klimmen gemakkelijk te diep gaan, en loop je bij het remmen in de afdalingen de benen kapot voor je aan het fietsen begint. 

De kids bij thuiskomst waren ondertussen m’n ideale mental coach dus op naar Xterra Griekenland over 2 weken waar me een heel sterk deelnemersveld wacht en ik dus ook geen fouten zal mogen maken om wat vooraan te eindigen. Omdat ik zeker 2 dagen als een pinguin zal rondlopen was een zwemtraining vandaag ideaal om er weer in te vliegen. 

Duathlon Douai - 24 april 16

Koen Gheysens 2 years 8 months ago
Duathlon Douai 10/76/10

Eerste serieuze test op de langere afstand, al had ik beter weer in mijn gedachten.

Koud, koud, koud, ...

Eerste run goed kunnen afwerken aan 15 km/h.

Eens op de fiets was het afzien. Koud, regen, wind, ... alles erop en eraan. Halfweg het fietsparcours even gedacht aan opgeven, toch blijven doorzetten met onderkoelde voeten en handen. Blijven eten, voorzichtig door de bochten, afzien. Veel fun was er niet te beleven op de fiets. Een fietsgedeelte om vlug te vergeten, al mocht het parcours wel gezien worden (450 hm).

Blij dat ik mocht beginnen aan de laatste run, wel met 2 ijsblokken onder de benen. Raar gevoel.
Dank aan de ETZ-supporters om mij er door te slepen (enkel sneeuw hebben we deze dag niet gezien!).
Na een 5-tal km voelden mijn voeten wat beter aan, en kon ik mijn looptempo verhogen.

Tevreden over het loopgedeelte, over mijn fietsniveau kan ik niet veel besluiten.

Op naar droge en warmere wedstrijden, op naar volgende week, Powerman Hosingen, BK LD.

Resultaat: 03:44:45, algemeen plaats 42/184, cat. V1M plaats 7/28.

Run 1 + Trans 1: 00:40:48
Bike + Trans 2: 02:20:00
Run 2: 00:43:57

Andere races

Troy en Frank Kiveryn 2 years 8 months ago

Ondertussen zijn we weer enkele weken verder. Er werd veel getraind.

Is de conditie is goed?

Het is steeds afwachten bij de eerste race van het jaar. Zoals iedereen al eens een mindere periode. We missen de zon, maar de laatste tijd gaat het in stijgende lijn.

In Mei staan drie 1/4 drie triathlons non drafting op het programma.

Het wordt een drukke maand, de eerste 2 races zijn in Spanje, olleeeee.

1 mei

8 mei

15 mei te Oostduinkerke

Duatlon Ruddervoorde op 24 april 2016

Troy en Frank Kiveryn 2 years 8 months ago

Ook voor Troy begint het seizoen.

Hij heeft veel getraind o.a. een stage in Portugal.

Nu zondag staat zijn eerste race op het programma, BK jeugdduathlon.

Op de website http://www.duatlonverenigingbaliebrugge.be vind je meer informatie

Pages