Onze bloggende atleten

ETU junior cup Tabor

Stan Vandendriessche 2 years 9 months ago

Na een tweewekendurende stage in het “penzion sport” te Pisek met het nationale jeugdteam trokken we er op uit voor de volgende ronde in de ETU cup. De stage was een leuke maar ook stevige trainingssatge. Ik beleefde er een aangename twee weken met goede begeleiding, leuke teammates en goeie faciliteiten. De 2e week ben ik echter even ziek geweest maar zonder erg kon ik in volle vorm aan de start komen in Tabor.

 

Ik mocht als 76 mijn plaats kiezen in het water. Ik plaatste mij ongeveer in de midden naast enkele goede Zwitserse zwemmers. Ik kende geen super start en kwam pas na wat klappen geven en krijgen vrij. Ik lag mooi omringd midden in de 1e groep. Ik zwom gecontroleerd en behoudend mee. Ik kon aan de boeien telkens goed inschuiven en zo ook opschuiven. Zo kwam ik comfortabel 15″ van snelste zwemmer en mede Belg  Tuur Lemmens uit het water op een 10e positie. In de stijle klim van ongeveer 250m schoof ik nog wat posities op richting wissel.

 

Na een vlotte wissel kwam ik samen met de 1e groep op de fiets. Ik positioneerde mij direct mee vooraan en begon te rijden. De verwachtte samenwerking kwam niet op gang en zo werd het al snel een grote groep van ongeveer 35 man sterk. We reden verstandig mee aan kop (alle belgen) maar namen weinig kop met oog op het lopen. Het tempo werd af en toe eens wat de hoogte in getrokken maar werd altijd direct gedrukt. In het laatste kwart van het fietsen maakte ik een serieuze tactische fout en liet me wegdrummen richting de 2e wissel. Ik kwam midden het grote pak de wissel in en kwam op 20ste positie de wissel uit, schat ik.

 

Ik trok direct door in de 1e loopronde maar merkte al na drie kwart ronde dat ik gas zou moeten terugnemen. De volgende ronden waren echt afzien. Ik liep super naar beneden en haalde telkens weer wat atleten in. Maar zakte telkens door in het klimmend stuk van het parcours. Ik kon helemaal kapot nog finishen op een 25ste plaats als derde Belg.

 

Niet volledig tevreden over de wedstrijd. Met als conclusie dat lopen nog niet op mijn niveau is en dat er dus nog werk aan de winkel is. Nu richt ik me op de Jeugdwedstrijd in Izegem en het BK bij de junioren.

Summer Race Recap

Claire Michel 2 years 10 months ago
It took an 11hr plane ride to Brazil to finally sit down and catch up on my blog. So here is the short version of my  summer racing and training since the end of the qualification period and in the lead up to the Olympic games.  Belgian Championships (sprint distance): 12 June ​Due to the busy international race schedule, it was nice to race on home soil for once. Besides being a bit sick, we incorporated this race into a bigger training block, so I was uncertain for how it would go. Nonetheless, I had a decent swim exiting second out of the water 10-15 seconds behind Charlotte Deldaele who took off strong on the bike. This gap remained almost identical on the bike until the “bigger” peloton of 8 or so girls caught us in the last 5km of the bike and we came into T2 as a group of a dozen or so athletes together. I tried to set a strong tempo for the first lap of 2.5km and then settled into pace in the end earning my first national title! I don't often get a chance to win races, so this was fun and a solid effort with some impressive Belgian women (only missing fellow Olympic-bound triathlete Katrien Verstuyft).  WTS Stockholm (olympic distance): 2 July After a choppy swim, we were off to attack the technical bike course in Stockholm. The course was different than last year, with some added tight turns, narrow streets and cobbles, which made it difficult for our second pack to work well together and we lost a fair amount of time on the lead peloton, (plus Flora Duffy on her impressive solo charge). Out on the run course, I tucked in behind Germany’s Laura Lindeman following her pace, but lost contact on the downhill at the start of the final lap and was able to hold on for a 17th place in a sprint finish. While there were still some areas to work on, overall I was pleased to feel my running legs coming back.  Training camp Bretagne: July 12-18  ​Along with five team mates from the Brussels Triathlon Club, we did a week training camp in Bretagne in the small village of Feins. We stayed with a generous host family on a farm and enjoyed farm-fresh eggs, meat, milk, as well as home grown fruits, jams, vegetables and of course the traditional galette de Bretagne. We were 500m from a beautiful open-water lake surrounded by running trails, kilometers of quiet, rolling country roads, and a short drive from several 25m and 50m pools and the coast for ocean swims. We capped off the week of training with a fun, fast “brick session” in the form of a 500m/20km/5km promo race. Again, regardless of the level, it still feels nice to take that finish line tape first. The organization was excellent, the atmosphere was great and it was a fun workout.   European Cup Rotterdam Only a short 2hr drive from Brussels, the European Cup in Rotterdam was a good opportunity to get a bit of race tempo and to preview the course of the Grand Final in 2017. After a decent swim, long run to transition, we were off to negotiate the tight turns, cobbles and turning points of the bike course. We accelerated hard out of every corner and thanks largely to the good work of the British girls and teammate Sofie Hooghe, our peloton caught the front group. Despite a poor second transition, I began slowly reeling in girls on the run. As I rounded the last turn in the lead with 500m to go to the finish, I was able to run down that blue carpet and enjoy my first European Cup victory holding that finish line tape overhead! Training Camp Banyoles Directly after Rotterdam, I headed to Banyoles, Spain for a final training camp with my coach and sparring partner for the week New Zealander Deborah Lynch. My younger sister, Stephanie, who lives in Madrid, along with her friend Kate were able to join us for a few days. It was a fun little group, with a relaxed atmosphere playing cards, chatting and eating tasty home-cooked meals between training sessions. Banyoles itself is an ideal training venue with a beautiful blue lake less than 200m from the hotel, nice running trails along the lake, rolling country roads for the bike and indoor and outdoor pool right by the lake. With the average daily temperatures often over 30°C, it was the ideal way to get ready for the potential heat of Rio.  Training camp Uberlandia I’m now a week into my final training camp here in Uberlandia, Brazil along with some athletes from  Team Belgium. The local Brazilians have been very welcoming, eager to help and even taught us a bit of Portuguese. The atmosphere is calm here and training is going well, but we can't help but keep the TV on between the training sessions to cheer on our Belgian teammates and stay tuned to the Olympic magic. With every gold medal performance I see, every teary-eyed parent in the stands, every seemingly herculean effort, every national anthem, I'm reminded of just how special it is to compete in the Games. Up next: the Olympic Games Finally, I'd just like to conclude with an enormous thank you to all those who've reached out to wish me luck. I am extremely moved by all the love and support and take so much energy and motivation from all the messages. ​​We head to the Olympic village next Monday August 15th with the women's triathlon race on August 20th at 11:00 am local time. Once again, thanks for reading, thanks for cheering and hope to make you proud next Saturday!

Summer Race Recap

Claire Michel 2 years 10 months ago
It took an 11hr plane ride to Brazil to finally sit down and catch up on my blog. So here is the short version of my  summer racing and training since the end of the qualification period and in the lead up to the Olympic games.  Belgian Championships (sprint distance): 12 June ​Due to the busy international race schedule, it was nice to race on home soil for once. Besides being a bit sick, we incorporated this race into a bigger training block, so I was uncertain for how it would go. Nonetheless, I had a decent swim exiting second out of the water 10-15 seconds behind Charlotte Deldaele who took off strong on the bike. This gap remained almost identical on the bike until the “bigger” peloton of 8 or so girls caught us in the last 5km of the bike and we came into T2 as a group of a dozen or so athletes together. I tried to set a strong tempo for the first lap of 2.5km and then settled into pace in the end earning my first national title! I don't often get a chance to win races, so this was fun and a solid effort with some impressive Belgian women (only missing fellow Olympic-bound triathlete Katrien Verstuyft).  WTS Stockholm (olympic distance): 2 July After a choppy swim, we were off to attack the technical bike course in Stockholm. The course was different than last year, with some added tight turns, narrow streets and cobbles, which made it difficult for our second pack to work well together and we lost a fair amount of time on the lead peloton, (plus Flora Duffy on her impressive solo charge). Out on the run course, I tucked in behind Germany’s Laura Lindeman following her pace, but lost contact on the downhill at the start of the final lap and was able to hold on for a 17th place in a sprint finish. While there were still some areas to work on, overall I was pleased to feel my running legs coming back.  Training camp Bretagne: July 12-18  ​Along with five team mates from the Brussels Triathlon Club, we did a week training camp in Bretagne in the small village of Feins. We stayed with a generous host family on a farm and enjoyed farm-fresh eggs, meat, milk, as well as home grown fruits, jams, vegetables and of course the traditional galette de Bretagne. We were 500m from a beautiful open-water lake surrounded by running trails, kilometers of quiet, rolling country roads, and a short drive from several 25m and 50m pools and the coast for ocean swims. We capped off the week of training with a fun, fast “brick session” in the form of a 500m/20km/5km promo race. Again, regardless of the level, it still feels nice to take that finish line tape first. The organization was excellent, the atmosphere was great and it was a fun workout.   European Cup Rotterdam Only a short 2hr drive from Brussels, the European Cup in Rotterdam was a good opportunity to get a bit of race tempo and to preview the course of the Grand Final in 2017. After a decent swim, long run to transition, we were off to negotiate the tight turns, cobbles and turning points of the bike course. We accelerated hard out of every corner and thanks largely to the good work of the British girls and teammate Sofie Hooghe, our peloton caught the front group. Despite a poor second transition, I began slowly reeling in girls on the run. As I rounded the last turn in the lead with 500m to go to the finish, I was able to run down that blue carpet and enjoy my first European Cup victory holding that finish line tape overhead! Training Camp Banyoles Directly after Rotterdam, I headed to Banyoles, Spain for a final training camp with my coach and sparring partner for the week New Zealander Deborah Lynch. My younger sister, Stephanie, who lives in Madrid, along with her friend Kate were able to join us for a few days. It was a fun little group, with a relaxed atmosphere playing cards, chatting and eating tasty home-cooked meals between training sessions. Banyoles itself is an ideal training venue with a beautiful blue lake less than 200m from the hotel, nice running trails along the lake, rolling country roads for the bike and indoor and outdoor pool right by the lake. With the average daily temperatures often over 30°C, it was the ideal way to get ready for the potential heat of Rio.  Training camp Uberlandia I’m now a week into my final training camp here in Uberlandia, Brazil along with some athletes from  Team Belgium. The local Brazilians have been very welcoming, eager to help and even taught us a bit of Portuguese. The atmosphere is calm here and training is going well, but we can't help but keep the TV on between the training sessions to cheer on our Belgian teammates and stay tuned to the Olympic magic. With every gold medal performance I see, every teary-eyed parent in the stands, every seemingly herculean effort, every national anthem, I'm reminded of just how special it is to compete in the Games. Up next: the Olympic Games Finally, I'd just like to conclude with an enormous thank you to all those who've reached out to wish me luck. I am extremely moved by all the love and support and take so much energy and motivation from all the messages. ​​We head to the Olympic village next Monday August 15th with the women's triathlon race on August 20th at 11:00 am local time. Once again, thanks for reading, thanks for cheering and hope to make you proud next Saturday!

Triathlon Montagne du Sancy

Tom Vandenbussche 2 years 10 months ago
Beter laat dan nooit, maar hieronder volgt nog een verslag van mijn 4de plaats in de Triathlon Montagne du Sancy in La Tour-d'Auvergne, een dorpje in het Centraal Massief, op zondag 17 juli. De negen dagen erna verbleef ik bij West-Vlamingen in Ardeche Rozentuin, een Bed and Breakfast in Genestelle.

De hitte had een groot deel van onze zuiderburen in zijn greep en dat heb ik geweten. Ik wist uit het verleden natuurlijk al dat ik in tropische weersomstandigheden nooit op mijn allerbeste niveau presteer, om de simpele reden dat ik te veel vocht- en dus ook zoutverlies lijd. Jammer, maar iedereen heeft zijn beperkingen.
Toch ambitieusToch stond ik met ambitie aan de start van de bergtriatlon - de Sancy is de hoogste vulkaan in het Centraal Massief - over 1,4 km zwemmen, 48 km fietsen (900 hoogtemeters) en 10 km lopen (250 hoogtemeters). De duur van deze wedstrijd kwam immers overeen met de Powerman van Geel in 2013 en toen strandde ik op een zucht van Belgisch brons. Bovendien stond het parcours me aan en wist ik sinds Guéret dat mijn zwemniveau in vergelijking met vorig jaar een duidelijke stijgende lijn vertoont. Moeilijk was dat natuurlijk niet... :-)


Er stonden ongeveer 100 deelnemers aan de start van de Altitude Challenge. Ik kende een goede zwemstart en ondanks de nodige klappen vond ik al vlug een goed ritme. Ik had niet hetzelfde gevoel als twee weken ervoor in Guéret, maar ik wist dat ik in deze warmte - ruim 40 graden in de blakende zon - niet meer mocht verwachten. Na één zwemronde - met een zogenaamde "sorti à l'australienne" - zag ik op mijn Garmin dat ik goed bezig was. Ik kon mijn tempo vasthouden en kwam na net iets meer dan 24 minuten uit het water. Na afloop bleek dat goed voor de 26ste tijd en volgens één van de arbiters ging het om een afstand van 1.400 à 1.500 meter.
Ik sprong op de fiets en kon aan mijn inhaalrace beginnen. De eerste ronde verliep vlot en bij de eerste passage aan de wisselzone bleek ik in vierde positie te liggen, op goed vier minuten van de leider. Toen al voelde ik echter dat de hitte een behoorlijke tol begon te eisen, want ik bleef overmatig zweten. Dit zou ik sowieso cash betalen in de slotrun, besefte ik. Ik kon een goed tempo aanhouden, maar haspelde de tweede fietsronde toch een minuut trager af dan de eerste. Ik won nog één plaats en begon met een mooie voorsprong op de vierde aan de slotrun.
Loodzware slotrunDie was niet van de poes. Twee keer een ronde van goed vijf km - in totaal moesten we ruim 10,5 km lopen - met de eerste twee km telkens steil bergop. Offroad én in de blakende zon. Ik had het meteen moeilijk en stond bergop bijna stil. Het was echter pas aan kilometer acht dat één concurrent me voorbijstak. Ik vond in de slotfase nog een goed ritme, maar het was te laat. Ik werd vierde...


De zege ging naar Sébastian Moreau, eind mei nog 22ste in de Ironman van Lanzarote en vorig jaar nog aan de slag op Hawaï. Hij fietste trouwens twee minuten sneller en liep ook nog eens een uitstekende run. De derde in de uitslag (Romain Daumas) was in 2010 nog 15de in de Embrunman. De zesde (Nicolas Moussours) werd een maand eerder vijfde in de langeafstandstriatlon van Lac du Bouchet.
Achteraf gezien ben ik best wel tevreden met deze prestatie, want in normale omstandigheden was ik probleemloos op het podium geëindigd.

Wedstrijdgegevens:
- 1,4 km zwemmen in 24'28"
- 47,8 km fietsen in 1u18'52" - gem. 36,3 km/u - 900 hoogtemeters - NP 309
- 10,5 km lopen in 52'30" - gem. 12,0 km/u - 280 hoogtemeters (trail)
Uitslag: LINK.

Artikel in "La Montagne" (regionale krant Auvergne): LINK of ...


Volgende wedstrijd: duatlon La Gileppe op zaterdag 13 augustus.

Een super weekje Vogezen 15/07 – 23/07

Troy en Frank Kiveryn 2 years 10 months ago

Vrijdag richting Xonrupt/Longemer , daar hadden we een studioke gehuurd. Op zaterdag zijn we dan begonnen met trainen. Gewoon een hele week als een pro. Fantastisch weer gehad. Mooie ritten. Mooie cols beklommen. Zwemmen in het meer. Lopen rond het meer. Trainen, rusten, eten, ……………. We hebben ervan genoten.

Zaterdag avond 23/07 terug thuis stond er een verassing te wachten. Yes dit wordt men nieuwe race machien. Wat een TT bike!

Op zondag dan gaan testen. Precies een klein kind dat nieuw speelgoed krijgt. Mooi ritje van 80km gebold. Bike is goedgekeurd. Super fietske, waauw.

Met dank aan Bosch sport Waarloos en http://www.scoperta.bike/

Terugblik op eerste seizoenshelft

Remi Demyttenaere 2 years 10 months ago

 

De eerste seizoenshelft zit er al reeds op. Het is mijn eerste jaar dat ik in het topteam zit van de Izegemse Triatlon Club en wou zeer ijverig beginnen aan het seizoen als tweede jaar jeugd A. Het is ook al mijn tweede jaar dat ik getraind word door Wouter Timmerman (opkomend trainerstalent). De club ondersteunde me al van in het begin zeer goed door naast de gewone trainingen ook zwemtrainingen te organiseren die gegeven werden door Stefaan Maene om aan mijn techniek te werken. Ook een zeer mooie en goede Trek Emonda werd mij toevertrouwd voor dit seizoen.

 

Het begon voor mij heel goed met een overwinning in de San Silvestercross te Sint-Eloois winkel op de 4.25 km, Stan Vandendriessche werd er knap derde. Ik had er niet echt zwaar voor getraind aangezien het nog ver was van het wedstrijdseizoen, hierdoor was ik zeer aangenaam verrast van mijn prestatie.

 

Jammer genoeg moest ik ongeveer 2 maanden later mijn looptrainingen stilleggen door een scheenbeenvliesblessure. Ik had nog nooit zo’n blessure gehad en vond het dus enorm vervelend dat ik niet meer kon trainen voor het EK duatlon, dat toen nog maar een maand verwijderd was. Door te rusten en de blessure goed te verzorgen heb ik twee weken later toch weer lichtjes kunnen beginnen lopen en zo ook te proberen om de schade beperkt te houden. Het EK was dus mijn eerste (duatlon) wedstrijd van het seizoen en mijn eerste internationale wedstrijd. Het was goed om eens mijn conditie te testen en om te kijken hoe ver ik sta op Europees duatlon niveau. De wedstrijd zelf ging redelijk vlot, al was het toch enorm afzien tijdens het eerste loopgedeelte. Ik kon de eerste van de twee loopronden (elk 2.5 km) mee met de kopgroep maar moest dan lossen omdat het tempo te hoog lag voor mij. Doordat mijn fietsconditie goed in orde was, kon ik op de fiets toch mijn krachten wat terug genereren en zo het laatste loopgedeelte nog aan een degelijk tempo kunnen afwerken. Ik eindigde 12e van de 22.

Het was een zeer mooie ervaring maar ook een goede voorbereiding voor het BK duatlon in Ruddervoorde, dat een week er na was.

 

Ik heb enorm uitgekeken naar deze wedstrijd omdat ik toch wel redelijk grote ambities ervoor had. Vorig jaar werd ik tweede als eerste jaar jeugd A en hoopte dus om dit jaar de zege te pakken. Natuurlijk ben je in triatlon en duatlon niks zeker en hangt veel af van het wedstrijdverloop. Gelukkig startten we samen met de juniors omdat zo het looptempo bepaalt wordt door hen en wij als jeugd A niet veel kopwerk moeten doen in het fietsen. Het eerste loopgedeelte heb ik comfortabel genoeg kunnen lopen om met de kopgroep te kunnen beginnen aan het fietsen. Er werd niet hard doorgereden in het fietsen waardoor ik een beetje kon recupereren om zo in het laatste loopgedeelte alles te kunnen geven. Na een vlotte wissel heb ik direct aan een hard tempo gelopen om te proberen een soort van afscheiding te creëren met mijn concurrenten. Dit lukte en heb zo een verschil van één minuut kunnen maken. Ik nam de overwinning en zo was mijn seizoen al voor een groot deel geslaagd.

 

De volgende wedstrijd was het BK ploegentriatlon in Doornik. Jammer genoeg heb ik na een enorm zwaar zwemnummer moeten opgegeven in het fietsen. Op de fiets ging het al van in het begin zeer hard en door in een put te rijden was de punt van mijn zadel dan nog eens helemaal naar beneden gezakt. Spijtig dat ik mijn deel niet kon bijstaan in het lopen maar zo’n dingen gebeuren nu eenmaal en het is best om er uit te leren.

 

De laatste wedstrijd tot nu toe was de T3 in Zwevegem. Samen met Hannes Callebout, Sybren Baelde en Ward Vande Capelle hebben we ons best gedaan om ITC te vertegenwoordigen. Op hun blogs staan ook mooie wedstrijdverslagen.

 

Er staan nog een paar mooie wedstrijden voor de boeg en ik heb er zeer veel zin in.

 

 

 

Succesvolle reeks Europabekers achter de rug!

Simon Decuyper 2 years 10 months ago

In Altafulla (Spanje) stond er voor Simon een derde race uit het Europabeker Circuit in evenveel weken op het programma. De voorbije weken ging hij samen met Kjel De Hertog al in Holten (Nl) en Tartu (Est) van start, op puntenjacht in functie van het heropbouwen van een internationale ranking. Kjel fungeerde in deze races

Het bericht Succesvolle reeks Europabekers achter de rug! verscheen eerst op Simon De Cuyper.

Eredivisie Rotterdam

Lars Baeyens 2 years 10 months ago
Ook in de eredivisie was de opdracht om iets recht te zetten na een rampzalige race voor het team in Amsterdam. Opnieuw een non wetsuit swim en opnieuw was ik goed weg! Ik kwam mooi tussen de toppers uit het water. 

Deze keer geen technisch fietsparcours maar wel veel wind. Ook niet echt mijn specialiteit. Het werd in waaiers getrokken dus kwam ik in de problemen, als er dan voor je neus nog eens 5 atleten vallen en jij moet uit stilstand terug vertrekken is het onmogelijk om terug te komen. Alweer achteruitgeslagen tijdens het fietsen dus, ik kon mijn stuur wel in twee bijten. 

Op pure frustratie liep ik alweer een knaller van een loopproef om zo nog 27ste te worden vlak achter teamgenoot Carlo Pullens. Ontgoochelend omdat er weer zoveel meer in zat! 

De troost is ook hier weer dat we als team solide presteerden en hierdoor stijgen naar de 11de plaats in de tussenstand. 

Samenvatting van de race hier te bekijken: 


Eerste overwinning dit seizoen in de 1/4 triatlon Gullegem op 12/06/2016

Hannes Cool 2 years 10 months ago

Ik heb deze wedstrijd uitgekozen omdat dit een mooie wedstrijd dichtbij is. Een beetje een thuiswedstrijd. Vorig jaar eindigde ik daar tweede, dit knaagde wel een beetje. Dit jaar hoopte ik beter doen. Natuurlijk niet gemakkelijk omdat er toch enkele topatleten aan de start stonden. Hoewel ik totaal niet heb toegewerkt naar deze wedstrijd had ik er toch enorm veel zin in.

 

Het zwemonderdeel werd spijtig genoeg wel vermindert ten opzichte van vorig jaar, 1500m naar 1000m. Dat zou misschien wel een nadeel kunnen zijn voor mij. Ik wist dat de grootste concurrenten iets mindere zwemmers waren en vooral in het looponderdeel hun slag zouden slaan.

 

Het startschot vond plaats om 10.30 uur in het Vijverhof. De start verliep wel wat woelig, maar na 300m kreeg ik meer vrije ruimte. Het zwemonderdeel verliep minder soepel dan anders, maar ik kon mij toch goed handhaven in tweede positie. Na wat verkeerd gezwommen te hebben de eerste ronde, kwamen met een kopgroep van 4 uit het water om nog een ronde te zwemmen. Ik probeerde nog een hoger tempo te ontwikkelen met mijn Zone 3 Vanquish. Toch kwam ik als tweede uit het water.  Ik wisselde stukken sneller dan vorig jaar en kwam als eerste uit de wisselzone. Zo bepaalde ik direct het tempo in het fietsen en duwde erg hard door om direct een gaatje te slaan. Ik ontwikkelde een hoog tempo met mijn TREK Speed Concept. Op bepaalde herkenningspunten kon ik mijn voorsprong inschatten. Toch probeerde ik nog mijn voorsprong te vergroten, want wist dat het looponderdeel beslissend zal zijn. Na een harde fietsproef moest ik nog een sterk loopnummer uitvoeren. Niet altijd evident na alles gegeven te hebben in het fietsen. De wissel verliep tamelijk vlot en probeerde een zo’n hoog mogelijk tempo te ontwikkelen in het lopen. In het begin deed het enorm veel pijn, maar na een goeie kilometer kreeg ik het goede gevoel te pakken. Ik hoorde net dat ik een voorsprong had van 1 minuut en 20 seconden. Ik wist dat dit niet voldoende was om te winnen. Toch bleef ik mijn looptempo onderhouden en hield stand met een pacetempo van 3.30 min. per kilometer. Wat verduiveld snel is, maar niet snel genoeg. Ik wist dat mijn concurrenten sneller konden. Pas na ronde 3 rook ik de overwinning. Het vertrouwen begon te stijgen, de supporters riepen me vooruit en feliciteerden me. De laatste 300m waren onbeschrijfelijk, eindelijk kon ik nog eens een overwinning behalen.

Dit doet enorm veel deugd! Ook het perfecte wedstrijdverloop gaf me enorm veel vertrouwen naar de toekomst toe. Dit smaakt natuurlijk naar meer…

Hopelijk kan ik mijn goede vorm bevestigen op de IM 70.3 Luxemburg, mijn volgende doel op 18 juni.

 

 

Eerste seizoenshelft zit erop

Ine Couckuyt 2 years 10 months ago

Nadat ik op 21 juni mijn laatste examen aflegde, kon de focus weer helemaal op triatlon gericht worden. Er waren nog twee belangrijke wedstrijden vooraleer de riem er even af mocht. Op 2 juli stond ik aan de start in het Nederlandse Holten en afgelopen zondag, stond de 3e manche van de T3 Series op het programma in Vilvoorde.

Ik zeg hierboven dat het twee belangrijke races waren, maar eigenlijk was Holten niet zo belangrijk in de zin dat het niet uitmaakte waar ik strandde. Aan de andere kant was het wel een belangrijke race omdat ik sowieso in goeie conditie aan de start moest komen aangezien het deelnemersveld op Europees niveau niet toelaat dat ik zo’n wedstrijdje meepik “als training”. Het was echter al sinds maart 2015 geleden dat ik nog een Europabeker deed dus het zou afwachten worden hoe mijn race zou verlopen. Jammergenoeg was mijn zwemmen opnieuw onvoldoende om mee te zijn met het achtervolgende groepje. Ik verloor contact aan de boeien. Eenmaal uit het water hoopte ik met een snelle wissel en een paar goeie eerste kilometers op de fiets dat ik het kleine gaatje zou kunnen overbruggen, maar ook hier liep het niet zoals verwacht. De fietsbenen die ik twee weken terug in Brugge had, waren niet van de partij in Holten. Het resultaat was een eenzame 20km waarin ik slechts op het einde enkele atletes kon oprapen. Dat gaf mentaal wel een lichte boost, want uiteindelijk kon ik met een heel goed loopgevoel het laatste onderdeel afwerken. Als 32e van de 43 kwam ik over de finish. Een ontgoocheling, maar anderzijds ook weer een motivatie om te blijven werken, want racen in mijn Belgisch pakje is leuk en een goed resultaat neerzetten in mijn Belgisch pakje nog veel leuker ?

Holten was helaas geen niet-stayer race… :p

Op zondag 10 juli, één van de eerste snikhete dagen van de zomer, vond de eerste individuele sprinttriatlon van de T3 Series plaats in Vilvoorde. Ik kwam zonder veel stress en met vrij veel goesting aan de start. Het was een non-wetsuit swim en hoewel dat misschien in mijn nadeel is als minder goeie zwemster, is het toch vooral een gemak omdat ik mij niet druk moet maken over aan- en uitdoen van de wetsuit. Dus nog minder stress dan ik al had ? In het zwemmen zowat hetzelfde scenario als in Holten: goed mee tot aan de boeien en dan contact verloren met het groepje. Rond de boeien draaien is duidelijk een werkpuntje… Gelukkig kwam Sara met enkele andere meisjes in het fietsen van achteruit terug en kwam een grote groep samen in T2.

Danku sterke fietsbenen van Sara! Volgende keer hoop ik weer op mijn eigen fietsbenen te kunnen rekenen. (foto: Katrien Decru)

(foto: Katrien Decru)

Na een goeie wissel in het zog van mijn teamie Charlotte, probeerde ik aan te klampen, maar het tempo lag iets te hoog. Uiteindelijk moest ik ook nog Sara voor laten gaan en ik eindigde ik op een 4e plaats. Beter dan ik vooraf had gehoopt dus ik was zeker tevreden.

Sara is going to eat me alive! (foto: Dirk Van de Vel)

Samen met Charlotte, Sofie, Leen en Karolien behaalden we zondag als team de tweede plaats en in de ranking blijven we op plaats 3. Het verschil met de 2e is wel iets kleiner en met de 4e iets groter, maar met dubbele punten in Lille blijft alles nog mogelijk.

1. Katrien Verstuyft 2. Charlotte Deldaele 3. Sara Van de Vel 4. Ine Couckuyt 5. Heidi Veramme (foto: Dirk Van de Vel)

Nu geniet ik van enkele dagen iets minder training en iets meer vakantie en zondag vertrek ik op stage naar Annecy. Heel erg bedankt voor het lezen!

INE

Pages