Onze bloggende atleten

Schitterend teambuildingsweekend met het topteam van EFC – ITC

Hannes Cool 3 months 1 week ago

Afgelopen weekend van 2 t.e.m 4 maart werd een teambuilding georganiseerd. Vooraf wisten de atleten van niks en zo werden we telkens verrast met een leuke activiteit. Door de unieke weersomstandigheden werd de planning wel wat overhoop gegooid, maar dat kreeg de organisatoren niet klein. Zo viel de eerste activiteit wat in het water de vrijdagavond, maar op die manier konden we wel aangenaam kennis maken met elkaar. De volgende morgen moesten we vroeg uit de veren om van start te gaan met de eerste activiteit. Kledij die vuil mag worden, reserveschoenen meedoen. We waren op het ergste voorzien. Eenmaal we aankwamen, stonden we verstomd te kijken wat voor opdracht ons voor de wielen werd geschoven. Nuja al bij al deden we wat er gevraagd werd en werkten we goed samen. Takken hakselen heb ik al gedaan, maar nog nooit echte bomen. Ik trok toch even mijn ogen open wat voor gigant van een hakselaar het was. Na 2 uur sleuren kregen we als beloning soep aangeboden. In de namiddag werden 2 activiteiten voorzien in Poperinge. De Escaperoom was alvast een unieke ervaring. In de vroege avond mochten we genieten van een culinair avondmaal in Ieper. Om klokslag 20u kregen we “The Last Post te zien onder de Menenpoort. De dag was nog niet ten einde, want we werden getrakteerd met gevarieerde quiz met doe – opdrachten. De uiteindelijke winnaar werd Stan. De zondagmorgen werden we echt verrast, want dan moesten we 1u30 vroeger opstaan dan voorzien. Niet iedereen was er blij mee. De korte nachten kropen in de kleren. We werden ergens gedropt en mochten direct van wal gaan met een vetloop. Het volgen van het plannetje werd zorgvuldig uitgevoerd door de dames. Na iets meer dan 10 km kwamen we terug aan om te genieten van een topontbijt. 

Na het ontbijt kregen we een sessie om ons te verdiepen in “stress”. Heel interessant en door ervaringen van andere te delen, werd het ook leerrijk. Daarna mochten we ons huisje “Hof ter Loo” uitzwaaien. S’middags mochten we opnieuw culinair genieten om zo het teambuildingsweekend af te sluiten. Bedankt organisatoren Dirk Demaré, Bram Dereuck en Stefaan Declercq voor de puike teambuilding. Natuurlijk ook van harte bedankt de club EFC – ITC om de organisatie mogelijk te maken.

Bedankt iedereen die aanwezig was, voor het vermoeiend topweekend. De sfeer was alvast huiselijk en gezellig! Ik kijk alvast al uit naar de volgende editie. 

Januari-Februari

Sam Willems 3 months 3 weeks ago
Beste sportvrienden,De eerste 3 weken van het jaar stonden er geen wedstrijden op het programma. Op 20 janari ging ik van start in de 10 km Trailrun t

Clubkampioenschap Team Bikesensation

Niki Devoldere 3 months 3 weeks ago
25 February 2018

Zondag stond nu al de 4de editie van ons clubkampioenschap op het programma. Ieder jaar een ultra geheim event waarvan de locatie tot de laatste week geheim blijft. De laatste 2 edities werd gekozen van een soort crossduathlon om de triatleten in het team tegemoet te komen, maar dan eentje waar het MTB'en, toch de hoofddiscipline van het team, belangrijkst blijft. 5km lopen - 50km MTB en nog eens 5km lopen. Er was ook 2 keer de mogelijkheid om 30sec bonificatie te verdienen op een technische passage voor wie geen voet aan de grond zette.

Zwemloop Bergen op Zoom

Lars Baeyens 3 months 3 weeks ago
Op zaterdag 24 februari stond voor mij de zwemloop van Bergen op Zoom op het programma. Deze wedstrijd bestaande uit 1km zwemmen in zwembad 'De schelp' gevolgd door 10km lopen langs de Oosterschelde zag ik vooraf als een eerste echte test. Vooral omdat de concurrentie niet mals zou zijn met mijn twee goede vrienden en ex ploegmaats Niels Horsten en Jesse Lormans ook aan de start. Op de wedstrijddag bleken beide heren echter ziek te zijn. Jammer want ik had me voorbereid op een stevige strijd.

De wedstrijd veranderde dus wel wat voor mij. Mijn grootste concurrent bleek nu Arno Lambrecht te zijn, een man die net als ik uit het zwemmen komt. Hij nam de 1km zwemmen dan ook voor zijn rekening. Ik kon soepel in zijn voeten volgen en maakte me op voor een strijd in het lopen. Maar waar ik na een mooie 12.07 het water verliet had Lambrecht zich echter misteld en zwom zo 50 meter teveel. Opeens lag ik alleen aan de leiding. Gelukkig had ik ook de goede loopbenen gevonden en vond ik meteen het juiste ritme. Lambrecht kwam niet meer terug en de overige concurrenten waren al te ver teruggeslagen. Zo kon ik mijn eerste overwinning van 2018 behalen! Tot mijn verbazing liep ik tevens een pr op de 10 km met 34.40, en dit zonder voluit te moeten gaan! Het laat mij het beste verhopen voor de rest van het seizoen!

Lambrecht werd uiteindelijk tweede op ruim 2 minuten en was zo ridderlijk om toe te geven dat zelfs indien hij juist had gezwommen ik te snel liep voor hem. Toch verdient hij een pluim want ik weet als geen ander hoe moeilijk het is om als zwemmer te 'leren' lopen. De Nederlander Sander de Bart werd op ruim 3 minuten derde.

Nog een leuk feit: ik kon mijn nieuwe team Solidpharma een eerste winst van 2018 schenken met deze prestatie. Bedankt team voor het vertrouwen!

Bk Veldlopen 25/02/2018 Brussel

Xenia Luxem 3 months 3 weeks ago

Zondag 25/02/2018 onder een stralend zonnetje maar koud sta ik op de deelnemerslijst van het Belgisch kampioenschap.
Aan de aankomst kwam ik als 23 ste binnen maar wel 21 op het Belgisch kampioenschap waar ik best tevreden mee ben nu nog het BK Masters en dan kunnen we aan het zomerseizoen triathlon beginnen.

hier het filmverslag:

https://youtu.be/FV-frdiYKFY

Mallorca, part 3 of the world tour

Seppe Odeyn 3 months 3 weeks ago
Dames en heren het gaat goed met Seppe Odeyn! Ik heb namelijk sinds kort mijn eigen rubriek op 3athlon.be: Seppe schrijft.  Alvast een mooie appreciatie voor de start van de worldtour al zou ik naar het einde van het jaar graag een correctie willen van Seppe schrijft naar Seppe drijft. Aangezien ik nu naast schrijver ook triathleet ben. Triatleet die af en toe wel een duathlon meepikt, ja dat moet toch kunnen zeker!
Deel 3 ondertussen van de world tour en we trekken naar Mallorca! Daar waar ik in Dubai nog wat sukkelde met het Arabisch, aangezien rapper boef mij de enige vocabulaire die ik machtig ben had bezorgd, is het met mijn Spaans veel beter gesteld. En neen dat komt niet door de songteksten van Shakira, met waka waka geraak je namelijk op Mallorca ook niet aan een brood. Nee dat komt door de netflix series Narcos en El Chapo. Wat ook niet echt Spaans is maar Escobariaans, waardoor ik waarschijnlijk in de bakker een kilo onversneden besteld heb, maar wel een brood meekreeg en wat wenkbrauw gefrons. Moest ik indertijd deze taal machtig geweest zijn op mijn mondeling examen Spaans, ik zou ook gewoon een smak geld op tafel hebben gelegd of een familielid van de leerkracht afgeperst hebben in plaats van me door dat examen heen te hakkelen. Maar goed toen was er nog geen netflix! ik trok dus naar Spanje voor de eerste powerman duathlon van het jaar samen met mijn 2 vrouwen Valerie en Laurien, zij moesten Stefaan even vervangen in de world tour crew. De dag voor de wedstrijd rustig in het Spaanse zonnetje gaan losrijden, en gij zult in korte broek en met korte mouwen rijden ook al is het maar 13 graden! Mijn ritje werd verstoord door een lekke band. Niet meteen een groot probleem, maar ik rij met tubes! Ja ik rij met tubes, laat dat corrigerende vingertje al maar naar beneden dat is een weloverwogen keuze waar ik gerust een uurtje over kan discussiëren maar geen tijd, ik zat dus wel met een probleem. Eerste probleem terug aan het hotel geraken werd al snel opgelost door de eerste chauffeur die ik tegen kwam. Buiten een lift kreeg ik ook nog een lesje in verkeersregels van de vriendelijke man. Zo rijden ze in Mallorca met hun raampjes open en de verwarming op om bij een twijfelachtig al dan niet voorrang van rechts kruispunt gewoon te toeteren en door te rijden zonder te kijken, geniaal.
Tweede probleem: Een tube moet lang genoeg kunnen drogen en moet bij voorkeur gelegd worden door een gepensioneerde man met een kelder vol tubes die geen uur kan discussiëren over al dan niet met tubes rijden, want nen tuub dat bolt gewoon beter! In Mallorca was er geen plaatselijke held die dat kon flikken. Dus moest ik beroep doen op collega Jan Cappaert, die met een wiel kon lenen omdat zijn fiets gesneuveld was in het transport. Geen probleem voor sterke Jan, fiets huren en zijn agegroup winnen! Vandaar dus geen SWS achterwiel bij mij, sorry Kris! Geen hectische zwemtaferelen deze keer dus maar gewoon beginnen met 10 km hard lopen, langs de zee om de overgang van triathlon naar duathlon zo vlot mogelijk te laten verlopen. Nu is 10 km lopen best afzien, de zee naast je zien en weten dat je er niet in moet is een zalig relax gevoel.
Maar we moeten dat nu ook niet gaan romantiseren, de dijk van Can Picafort zal in de zomer wel een idyllisch plekje zijn, in deze tijd van het jaar heeft elke horeca zaak het geweldig idee zijn voorgevel een nieuw likje verf te geven. We liepen dus meer door de verfdampen dan dat het naar Paella rook aldaar op de dijk. Het lopen ging vlotter dan gedacht. De Spanjaard Fidalgo en Deen Laumann liepen weg maar ik vond een goeie gangmaker in landgenoot Wout Daniels en de Brit Price in het achtervolgende groepje. We wisselden op 25 seconden van de eerste en eens op de fiets had ik meteen zoiets van ok der op af. Zo reed ik dus naar voor in de wedstrijd en ging ik meteen naar de kop. Enkel Fidalgo volgde. Het ging goed op de fiets. Ik reed op kop, reed hard en het ging snel. Aan het keerpunt na 15 km zag ik dat we een mooie voorsprong hadden en ging het in dalende lijn weer naar de wissel. Ik vond het zo tof dat ik in de afdalingen zelfs een brommer geluidje af kon, zoals ik dat als papa wel eens moet doen voor mijn dochter wanneer ze met haar auto’s speelt en dan heb ik het niet over van dat flauw gereutel maar over een degelijk goed opgedreven Honda Civic.  Fidalgo vond dat eerder maar raar en was niet echt onder de indruk van mijn chappement met gaten in. Hij volgde ook in de 2de ronde en we zagen de Fin Rissanen uit de achtergrond naderen. Op 10km van de wissel moest Fidalgo lossen en werd voorbijgereden door de Fin die tot bij mij kwam. Zo wisselden we voor de laatste 10 loopkilometers wederom op de dijk van Can Picafort. Spannend moment voor mezelf, een snelle 10km lopen na het fietsgedeelte was ook voor mij alweer even geleden. Met de voorjaarsklasiekers in het vooruitzicht hoorde ik Michel Wuyts al commentaar geven op mijn exploot: toch een ietwat hoekige stijl! Waarna José hem gelukkig zou bijspringen: maar het gaat wel vooruit Michel! Bedankt José en klopt inderdaad het ging vooruit en ik liep weg van Rissannen en ook Fidalgo kwam niet veel dichter. En zo gebeurde het dat ik de powerman in Spanje won voor Fidalgo en Risannen. Wat me een beetje een raar gevoel oplevert. Vorig jaar wou ik als wereldkampioen dolgraag een powerman winnen, lukte dat niet. Nu probeer ik een Ironman te worden en win ik een powerman. Daar ik het systeem nu een beetje doorheb wil ik in dat opzicht niet naar de Olympische spelen en zegt Hawaii me totaal niks!
 
 
Volgende stop in de world tour en hopelijk onder de noemen Odeyn drijft: Lanzarote 112 triathlon. 

Oefenkoers Izegem

Niki Devoldere 3 months 4 weeks ago
22 February 2018

Het weekend had er serieus ingehakt. 2 dagen heb ik al mijn trainingen moeten annuleren om te bekomen. Kortom, ik was kapot. Gisterenavond heb ik wat extra geslapen en ik was benieuwd hoe de benen zouden aanvoelen voor de oefenkoers die over hetzelfde parcour liep van zaterdag. "Oefenkoers", what is in a name? 690€ prijzengeld en 20€ premie iedere ronde. Oefenen zal er dus niet veel bij komen kijken, maar het zal opnieuw direct pure koers zijn.

D’er zit sleet ip!

Jan Goddaer 4 months 17 hours ago
Samen met enkele ploegmaten stond ik zondag aan de start van de Sandman Inferno. De Sandman Inferno is een crossduathlon in Westende met een heel mooi gevarieerd parcours gaand van strand, golfbrekers tot singletracks in de duinen. Ik koos samen met Dirk Baert en Korneel Lagae voor de lightversie, Niki Devoldere ging voor de XL.
 
Gezien de enkelblessure stond ik met grote vraagtekens aan de start. Hoe zou de enkel reageren in wedstrijdmodus en hoe zou ikzelf het lopen verteren gezien de heel beperkte looptrainingen.
 
Doelstelling was dan ook eenvoudig! Fun beleven en de rest zien ze dan wel.
 
De wedstrijd zelf.
 
Om 10:30 luidt het startschot. Ik vertrek in het losse zand heel voorzichtig om de enkel wat te sparen. Ik zie Korneel een 20tal plaatsen voor me uitlopen. Het signaal om te versnellen. Ik raak vlot tot bij Korneel en neem zelfs de kop. Het doet pijn en ik moet temporiseren. Korneel komt terug over mij en ik moet passen. Korneel neemt zo’n 10 tot 15 sec. Na 2,5km in de duinen lopen kom ik de wisselzone binnen. Ik wissel vlot en zo kan ik toch in het spoor van Korneel vertrekken voor 20km MTB. En dat is aardig meegenomen.
 
Na ons avontuur in de Twins Beachrace te Bredene weet ik dat Korneel kan brommeren. Net na de wissel moet je door het losse zand klieven richting het goed berijdbare strand. Ik volg Korneel en moet wat bekomen in zijn wiel. Ondertussen worden we geremonteerd door een kanjer van een beachracer, Grosseries genaamd. We lossen elkaar vlot af en winnen terrein. Bij het keerpunt op het strand kan ik voor het eerst onze posities inschatten. We rijden in de top 10. Ik ben aangenaam verrast. Ondertussen hebben we ook Bregt Van Nieuwenhuyse geremonteerd en zo rijden we met ons vieren richting de startzone waar we 2 zones los zand voorgeschoteld krijgen. Direct ligt ons groepje uiteen. Grosseries vliegt over het losse zand en zal zelfs tot helemaal vooraan de wedstrijd fietsen. Echt grote klasse! Ik volg als 2de en Korneel en Bregt volgen iets verder op. Vanaf nu wordt het vechten, elk voor zich. Ik leg me plat op de fiets en knal richting de singletracks. Voor de eerste keer heb ik het gevoel de betere te zijn in het bochtenwerk. De verschillende techniektrainingen met Dirk Baert werpen vandaag hun vruchten af. Ik remonteer 2 atleten waaronder Bart Vantorre ook een veertig plusser. Ik rij nu, na Jurgen Boterberge, als 2de in mijn leeftijdscategorie. Ik krijg vleugels en vlieg naar de wisselzone.
 
Ik start het lopen behouden en op een 10tal seconden volgt Bart Vantorre. Ik voel dat het nog een strijd zal worden. Ik behoud vlot mijn voorsprong tot ik in het begin van de 2de loopronde van 2,5 km uit het niets een contractuur in de rechter hamstring voel opkomen. Ik moet direct vertragen en Bart loopt me voorbij. Ondanks de pijn loop ik toch verder. Steeds trager en trager.  Ik finish als 8ste overall en 3de H40. Korneel komt iets later op een 11de plaats binnen en Dirk eindigt knap bij zijn debuut als 30ste en 10de H40. Niki zou als 29ste finishen in de XL.
 
Dit had ik nooit verwacht!
Toch is er niet echt plaats voor euforie gezien de contractuur. Ik weet uit ervaring dat dit een heel ambetante blessure is die de nodige tijd vraagt voor volledig herstel. Tijd die ik waarschijnlijk tekort zal komen voor deelname aan het clubkampioenschap.
 
Ik moet stilaan erkennen: d’er geraakt sleet ip de carroserie. Toeme toch!

Inferno Crossduathlon Westende

Niki Devoldere 4 months 1 day ago
18 February 2018

17u30 nadat ik mijn kas helemaal heb leeggereden in de koers gisteren, mocht ik opnieuw van start gaan. Ditmaal in de Inferno duathlon te Westende. Een heuse boterham stond op het programma. 5km lopen over strand en duinpaden - 40km mooie MTB en nog eens 10km lopen over dezelfde strand en duinpaden.

Clubkampioenschappen EZC Izegem

Niki Devoldere 4 months 1 day ago
17 February 2018

Ik had dit weekend een druk en zwaar programma. De clubkampioenschappen georganiseerd door Soenens hier in Izegem, staan normaal zo vroeg op het jaar met alle topploegen nooit echt hoog op mijn agenda, maar omdat ze dit jaar nu naar Izegem gekomen waren ipv Ingelmunster kon ik dit nu echt niet laten liggen. Op zondag stond dan de loodzware crossduathlon 'Inferno duathlon' in Westende op het programma. Normaal moest dit doenbaar zijn, omdat ik er in Izegem toch vanuit ging dat ik nogal vrij snel uit koers genomen zou zijn.

Pages