Onze bloggende atleten

BK ploegen Doornik

Brecht Van Vooren 3 months 3 weeks ago

Het échte triatlonseizoen wordt de afgelopen jaren steeds in gang gezet met het BK ploegentriatlon in Doornik. We werden met 3PT 18de in 2017 en 12de in 2018. Dit jaar was het doel toch stiekem om in die top 10 te eindigen.

Het weer zat deze week helemaal niet mee. De vraag was of het zwemwater weer op magische wijze warm genoeg zou zijn. Omwille van de koude omgevingstemperatuur werd het water dan toch als te koud gezien. We zwommen in het zwembad. Het openwater zwemplan viel in het water en we zochten naar een andere tactiek.

Wij startten als 12e laatste ploeg met Jelle, Joachim, Jeroen, Gianni, Lars, Sören en mezelf. Ik kreeg de opdracht om op kop te zwemmen. 16 lengtes dienden er gezwommen te worden. Elke baan moest op en af gezwommen worden en vervolgens schoven we door naar de volgende baan. De koorden tussen de banen zorgden voor wat onhandigheden. Mijn opdracht was om tussen 1‘10” en 1’15” per 100 meter te zwemmen. Ik dacht dat het zwembad 33 meter was. Ik keek elke 100 meter op mijn horloge en zag telkens 1’10” staan. Mijn gevoel kwam daar niet mee overeen, ik had nog veel over. Ik merkte dat Sören een klein gaatje moest laten, maar terwijl gaf Jelle wel een teken om te versnellen. Ik versnelde echter niet en koos ervoor om Sören even terug dichter te laten komen. Uiteindelijk tikte ik aan op 6’24”. Het kostte de volledige ploeg 6’48”. Achteraf bleek het zwembad slechts 30 meter te zijn en zwommen we dus 1’10” op 90 meter in de eerste 300 meter, wat dus een pak trager is dan gedacht. De oorzaak van het gaatje van Sören was een slecht keerpunt met de koord. Ik kreeg ook achteraf van de ploeg te horen dat het sneller mocht. Ik liet hier dus een tiental seconden liggen.

Na een lange wissel, begonnen we met z’n zeven aan de 20 kilometer fietsen. Het draaide niet super goed rond. We zijn duidelijk niet volledig op elkaar ingespeeld. We laten hier net zoals vorig jaar ongeveer twee minuten liggen op de topploegen.

Dan moesten we dit maar goedmaken met een straf loopnummer. Jelle nam meteen het voortouw en ging er keihard vandoor. Gelukkig konden we met vijf die eerste kilometer volgen. (Sören liep niet mee wegens een blessure). Gianni kreeg het echter lastig en moest de rol lossen. Met z’n vijven liepen we verder. Alsof het nog niet snel genoeg ging werd er nog licht versneld. We zetten de vijfde looptijd neer, iets waar we wel potentieel mee tonen. Een gemiddelde van 3’20”/km zegt genoeg. Voor mezelf geeft het lopen een pak zelfvertrouwen voor de rest van het seizoen. Het sterke loopnummer leverde ons in de einduitslag de 10de plaats op.

Onze tweede ploeg deed het ook uitstekend. Brecht, Gijs, Pieter, Volkwin, Niels en Arno behaalden de 15e plaats en werden tweede in het klassement voor de tweede divisie van de T3 series.

Uitslag

Volgende week staat al de eerste kwarttriatlon van het seizoen op mijn programma en het is meteen een non-draft wedstrijd: de Sporkin-triatlon in Veurne.

Bedankt voor de support!

BVV

The post BK ploegen Doornik appeared first on Triatleet Brecht Van Vooren.

Tine vijfde in Ironman 70.3 Marbella

Tine Deckers 3 months 3 weeks ago
27/4/2019: Tine is vandaag als vijfde geëindigd in de halve Ironman van Marbella. Haar eindtijd was 4:49:14. Titelverdedigster Laura Philipp (Duitsland; 4:28:56) was ook dit jaar de sterkste pro vrouw, gevolgd door Nina Derron (Zwitserland; 4:39:13) en Marta Bernardi (Italië; 4:44:09).   Om 7u41 begonnen de pro vrouwen eraan in Marbella, een dag vroeger dan gepland omdat morgen de Spaanse parlementsverkiezingen plaatsvinden. Al snel werd duidelijk dat een topzwemtijd er vandaag niet in zat voor Tine. Ze moest de groep vrijwel meteen laten gaan en kwam als 11euit het water, bijna vijf minuten na snelste zwemster Otworowska. Terwijl Philipp de

Le Petit Combiné des Neufs Prés: een weekendje Grand-Halleux

Jan Goddaer 4 months 1 day ago
20 april 2019, de dag dat ik 50 werd!

Maar in globo ook de dag dat men professioneel afgeschreven wordt, dat men als sporter gedegradeerd wordt tot de 50+ categorie omdat het lichaam niet meer het potentieel heeft van een prille dertiger op zijn best of zelfs niet van een veertiger op de terugweg en uiteindelijk ook de dag dat men beseft dat niks meer beter wordt maar enkel nog anders kan.

Trail des Neufs Prés: zo snel mogelijk traag lopen...

Op mijn verjaardag, staat de Trail des Neufs Prés van 15 km op mijn agenda. Een beter verjaardagscadeau bestaat er niet. Vijftig worden is voor mij geen feest en dan is lopen een mooi alternatief om niet geconfronteerd te worden met een chocoladetaart met 50 kaarsen, die ik onmogelijk zelf nog kan uitblazen, of mag opeten omwille van het teveel aan suiker en cholesterol. Het beste is geweest, nu kan ik enkel nog het beste ervan maken. Hoe het perspectief toch verandert. En trailrunnen past volledig in dit plaatje. De focus ligt veel meer op de natuurbeleving, in plaats van de pure snelheid of inspanning. Trailrunnen is volgens mij, zo snel mogelijk traag lopen. En dat past bij een atleet op leeftijd.

Zo sta ik om 14:00 bij een zomerse temperatuur van 24 graden aan de start. De eerste kilometers zijn bergop, afwisselend steil en vals plat. Ik probeer zo snel mogelijk traag te lopen. In het vakjargon: steeds hoog aeroob. En dat lukt me aardig, iets waar ik vroeger moeite mee had. Toen liep ik zo traag mogelijk snel, voor zij die nog kunnen volgen, laag anaeroob. Ondanks mijn beperkte basis loop ik vrij comfortabel. Blijkbaar op een 2de positie hoor ik van een seingever. Dat is een meevaller. Na 12 km voel ik in de quadriceps de verzuring opkomen. Ik kan toch vlot blijven lopen en finish na 15,7km in 1u12 als 2de overall en 1ste H50.

Conclusie: zo snel mogelijk traag lopen is iets op maat van een 50plusser.


La Hallonienne 25km MTB

50 jaar + 2 dagen. Deel 2 van le Petit Combiné des Neuf Prés, wat zoveel betekent als 15km trailrun en 25 km MTB in Grand-Halleux met als uitvalbasis de Camping des Neufs Prés. Deel 1 was een succes. Voor deel 2 ben ik wat gematigd. De benen zijn nog serieus verzuurd. Vooral de quadriceps schreeuwen naar rust. Nog 1 keer door de muur gaan en dan krijgen ze hun welverdiende rust.

Om 10:00 vertrekt de reeks van de 25 km, met heel wat jeugdig ‘crosscountry geweld’. Ik mis volledig mijn start. Op de koop toe schiet ik uit mijn pedaal en zie ik van alle kanten deelnemers mij voorbij razen. Op het asfalt richting de eerste klim probeer ik de meubelen te redden. Ik moet heel diep gaan. De longen branden, de quadriceps ontploffen, ik ben één en al melkzuur. Eens aan de voet van de klim kan ik net aansluiten bij de kopgroep. Ik moet al snel mijn inspanning bekopen en moet lossen. Ik kan toch tempo rijden. Maar de extra jus is er niet. De benen zijn nog kapot van de trailrun. Ik blijf geven tot de top van deze 8 km lange klim. Vanaf dan vind ik mijn tweede adem. Ik maak terrein goed en zelfs enkele plaatsen.
Na 1u06min33sec finish ik op een 11de plaats en win ik bij de H50.

Als toetje levert me dit ook de winst op bij le Petit Combiné des Neufs Prés (= trail des Neufs Prés 15km + la petite Halloniene 25 km MTB).


Dit was een geslaagd paasweekend!

Zwemloop Breda

Lars Baeyens 4 months 2 days ago
De zwemloop van Breda is een wedstrijd waarnaar ik altijd graag terugkom. Ooit behaalde ik er mijn eerste resultaat(je) in het triatlonwereldje door als tweede de eindigen op de korte afstand in 2014. Ondertussen is dat al vijf jaar geleden, wat gaat de tijd toch snel..

Vandaag stond ik aan de start op de lange afstand. De opdracht luidde 1km zwemmen (in een 50m bad) gevolgd door 10 km lopen op een nieuw parcours. Vooraf dacht ik vooral de Nederlander Chris Steenbakker in de gaten te moeten houden.
De dag voordien had ik nog een verjaardagsfeestje dus veel zin en energie had ik niet. Ik besloot tijdens het zwemmen niet aan te dringen en Steenbakker gewoon te volgen om dan te kijken of ik hem in het lopen kon lossen.

In eerste instantie werkte dit plan perfect. Ik kwam comfortabel in de voeten van Steenbakker uit het water. In het lopen merkte ik ook dat ik de betere was. Na 2.5 km versnelde ik eventjes. Ik kon Steenbakker lossen en dacht op cruise control naar de overwinning te stomen..

In de tweede loopronde zag ik echter dat Steenbakker niet meer op de tweede plaats liep. Mijn landgenoot Ben De wolf liep nu tweede en had er duidelijk nog heel wat opzitten. Ik moest uiteindelijk toch nog serieus in mijn krachtenarsenaal tasten om zijn terugkeer te vermijden. Uiteindelijk hield ik slechts twintig seconden over maar ik kon de aankomst wel als winnaar bereiken!

Na afloop van de race werd ik samen met Elise Scheerens, winnares bij de vrouwen, geïnterviewd door 3athlon.nl. Het interview kan u onderdaan bekijken!

Yuppies on tour Part 3: Hete kussen uit Salou

Seppe Odeyn 4 months 1 week ago
Daar er af en toe ook wat getraind moet worden tussen al dat reizen en recensent spelen door. Proberen we als Yuppies zijnde dat een beetje te combineren. Zo kwamen we in Salou terecht waar Stefaan en ik een goeie week zouden trainen en tevens ons debuut in een Challenge wedstrijd zouden maken. Stefaan en Yves maakte de trip met de auto, ik had na mijn overwinning in Griekenland toch al wat sterallures en nam het vliegtuig. Challenge, kijk de naam vraagt uiteraard om een woordspeling. Mijn Challenge van de week was me zodanig vermoeien zodat ik een goeie uitvlucht had het onderspit te moeten delven in de wedstrijd tegen trainingsmakker-dorpsgenoot-vriend Pieter-Pierre-De Reiger. Want vreemd genoeg hadden we nog nooit samen een wedstrijd gedaan. Dat lukte met de nodige kilometers in de bergen rond Salou zodat mijn gespaarde vliegtuigbenen toch al gehavend aan de start kwamen. 
Mijn job als vakantiereporter was ditmaal wel een makkie want wie bezienswaardigheden in Salou googeld komt al snel bij een fontein en discotheek de Pacha uit. Een selfie aan die fontein was iets te makkelijk vond ik. De discotheek verkennen dus wat ook een challenge leek maar eigenlijk heel makkelijk was daar het sluitingsuur van de Pacha en de start van de halve triathlon naadloos aansloten. En zo zagen we Salou op zondagmorgen dus in een vreemde versmelting van dronkenlieden die naar huis waggelden en triatleten die nerveus naar de start wandelden.  Werkelijk taferelen die me even deden vergeten dat het wel degelijk een triathlon was en dus zwemmen maar. Een duik in de zee het leek de ideale afsluiter van een avondje Pacha maar het was voor ons een woelig begin van de dag. Golven dus en een stevige branding. Ik stapte samen met de kleine Reiger(Sander) mano a mano de zee in achteraan het pak. Maar ik had wel degelijk een goeie start daar er iemand na een goeie 100 meter mijn chip van mijn enkel sloeg. Dat kan natuurlijk niet als je laatste zwemt, dus goeie start. Nu een verloren chip zorgden meteen voor een heel deel gevoelens: Ik besefte meteen dat het thuisfront enkel een livestream met een kolkende zee en geen zwemaankomst van Seppe Odeyn zou zien verschijnen. Gelukkig was er Yves als getuige dat ik wel degelijk uit de zee was gekomen en kon hij het thuisfront inlichten. Ik wist ook direct dat ik zonder chip geen tussentijden zou hebben en jullie dus niet weten hoe ik gezwommen heb... Wel ik hou het mysterie graag wat in leven. Het kan dus goed zijn dat ik mee was in de voeten van mijn vriend Pierre of het kan ook dat ik op geruime achterstand uit het water kwam. Wie zal het zeggen? Feit is wel dat ik de 90km fietsen alleen moest afwerken. Nu heb ik gelukkig wat wieler jaren op de teller staan en het geluk gehad met steengoede tijdrijders in de ploeg te hebben gereden. Zo kreeg ik tips van Victor Campenaerts tot Birger Leys. Gelukkig heb ik enkel de tips van Birger Leys onthouden er moest hier wel wat langer als een uur gereden worden. Bon theorie van  Birger is dat je alle mogelijkheden om niet in de beugel te moeten liggen optimaal moet gebruiken en zo lang mogelijk rekken. In de beugel liggen mag dan aero zijn, de rug wil ook wel eens rusten. Dus na elke bocht heel lang op de pedalen blijven lopen en elk stukje valsplat (Spaans vlak) gebruiken om en danseuse te fietsen op het gekende ritme van ene met hesp-ene met kaas-ene met hesp-ene met kaas. Geen gedoe met vermogens maar het werkte wonderwel want ik kwam als 2de uit de wissel net na de Pierre.   Het zou ook kunnen dat ik net gedubbeld was door de Pierre, maar geen chip dus… Daar ik toch mijmerend in mijn wielerverleden zat dacht ik de ideale waterdrager te spelen voor De Reiger. Naar hem toe lopen en wat kop trekken bleek niet echt te lukken dus nestelde ik me als afstopper bij Pablo Dapena. Wederom mano a mano dus. Ik genoot daar echt van ik zat wel in de spits van een toptriathlon wedstrijd hé! Pierre was sterk en Dapena kwam niet dichter. Na 8km helper van de Pierre en naast Pablo zat mijn triathlondroom erop toen beide heren richting aankomst mochten en ik nog een rondje moest lopen. Ik merkte bovendien dat 8km boven je tempo met Pablo lopen niet echt de goeie indeling is voor een halve marathon. Het werd dus nog even afzien tot aan de finish die ik uiteindelijk als 28ste bereikte. De volgende dagen ging ik verder met mijn vzw afbraakwerken Odeyn in de Salouse bergen, ik kon er nog heel goed trainen. Het seizoen is nog maar net begonnen en zo hebben we weer een mooie basis gelegd. Volgende wedstrijd Powerman Alsdorf

Man down

Kasper Lagae 4 months 1 week ago

Hey,

Even tussendoor wat up to date nieuws.
De conditie is in stijgende lijn. Ik deed al enkele prikkels en kan alleen maar positief bevestigen.
Het scheenbeen zal altijd een hekelpunt blijven in mijn sportbelevenis.

Ik wou even reageren op sommige vaak gestelde vragen die ik krijg.
Zo vroeg iemand. Werken trainen, eten en slapen. Hoe fix jij dit?

Ik zeg altijd , alles begint met motivatie. Wie geen motivatie heeft zal het niet lang volhouden. Soms moet ik mij er ook doorsleuren naar een training maar als je het graag doet. Ook dedication is belangrijk. De training afwerken zoals ik die plande. Niet inboeten tijdens  de training.
Durven luisteren naar je lichaam is ook belangrijk. Ikzelf heb geen trainer maar ik luister naar mijn lichaam. Onlangs nam ik 2 dagen rust. Mentale rust. Het hoofd zat bomvol, trainen lukte niet en de focus was ver te zoeken. Dan is de truc om je over die negativiteit te zetten, de draad terug oppikken en er terug hard voor te gaan. Simpel is het niet altijd.
Onrechtstreeks heb je altijd mensen die je altijd willen afrekenen op het slechte.
Optrekken en de goeie aspecten.

Slapen als topsporter is belangrijk.
Ik prijs me gelukkig, 5u slaap is voldoende om de dag erop, fris man te zijn. Natuurlijk te weinig voor een sporter maar goed. Het is wat het is en ik voel er mij wel goed bij. Meer slaap is ook niet altijd mogelijk in combinatie met mijn job. Vaak vroeg ( lees zeer vroeg) vertrekken.
Mijn voeding hangt af van de training die ik plande.


Natuurlijk zit ik ook nog met een bepaalde druk. Gelukkig, ik kan daar relatief goed mee omgaan. Spelenderwijs ja ook als dertiger. Waarom niet. Ik leg voor mezelf de lat hoog, realistisch hoog.
Eenmaal ik niet meer aan mijn vooropgestelde doelen kan voldoen, zal de stap terug meteen gezet worden.
Sporten met doel om te presteren, is
meer dan enkel trainen.
Dit vergeten er zeer veel. Iedere persoon reageert anders eenmaal die nummer vastgespeld is.




Ik kreeg ook ooit de opmerking.
Jij hebt talent, dat gaat vanzelf.
Dan reageer ik, misschien wel maar talent moet ook trainen en hoe gerichter ik train, hoe meer het talent tot zijn recht zal komen.

CODE ROOD

De dag dan de Ronde van Vlaanderen ben ik ziek gevallen. Een volle week niet werken niet trainen en veel zeer veel slapen. Ideaal voor het seizoen die voor de deur staat. Neen zeker niet maar goed het is nu zo. Hopelijk is mijn volledige winter werken niet voor niets geweest. Morgen probeer ik de training te hervatten. Nog een 3 tal weken en de real shit begint.

LETS DO THIS

Groetjes de Phil

Natuurloop Beernem 15km

Jan Goddaer 4 months 2 weeks ago
Zaterdagmorgen, 6 april, de dag voor de Ronde van Vlaanderen en de marathon van Rotterdam, sta ik op voor een rit met de MTB van iets meer dan 2 uur. Gewoon fun. Wat losrijden, klimmen en wat techniek. In de namiddag staat immers de natuurloop in Beernem, thuisbasis van TeamBikesensation, op het programma. Vorig jaar was ik ook van de partij, maar na 1km stond ik al aan de kant met een kapotte hamstring. Dit jaar heb ik iets recht te zetten.
Als voorbereiding op het BK Duathlon lange afstand kan ik wel extra loopkilometers gebruiken. Daarom de keuze voor de 15km. Boodschap is rustig starten om dan, eens warm gedraaid, er een doorgedreven training van te maken.
Ik start op een 4de rij en moet zo met de handrem op lopen, wat me goed uitkomt. Ik loop gestaag verder en haal continu in. Na een 3km loop ik op een 2de positie overall. Ik raak ‘in the zone’. Eens ‘in de zone’ wordt pijltjes volgen moeilijk. Ik loop in een soort roes en droom wat. Lap, ik sla rechts af al staat er geen pijltje. Na enkele 10 tallen meters besef ik dat ik fout loop. Ik maak rechtsomkeer en moet terug inhalen. Toch kan ik opnieuw vlot naar de 2de plaats lopen. Ik word wel op de voet gevolgd door 2 lopers. Op het einde moet ik nog versnellen om mijn 2de plaats veilig te stellen. Het beste is er dan wel af.
Ik finish als 2de overall en 1ste H50 op een 251 deelnemers. Als training kon dit zeker tellen. Mission accomplished!!

Duatlon Verlaine

Lars Baeyens 4 months 2 weeks ago
Op 7 april, mijn verjaardag en dit jaar ook de dag van de ronde van Vlaanderen, stond ik aan de start van de duatlon van het Waalse Verlaine. Ik doe best graag duatlons. Het is de ideale voorbereiding op het triatlonseizoen. De duatlon bestond uit 6km lopen, 22 km fietsen en 3km lopen.

Bij de start voelde ik me niet al te fris. In het eerste lopen in een duatlon heb ik trouwens altijd moeite met de snelle start. Vandaag was dit niet anders. Ik zal altijd een diesel blijven denk ik. De Waalse topper Antoine Didier daarentegen was van bij de start weg en zou heel de race vooraan blijven en na een lange solo bijgevolg ook winnen.

Ikzelf zat pas in zesde positie na het eerste lopen. Gelukkig was het fietsparcours op mijn maat. In Wallonië valt er namelijk altijd wel wat de klimmen. Echt klimmen deed het hier nooit, de fietsronde was eerder glooiend maar dat is voor mij nog altijd beter dan een volledig vlak parcours. In het fietsen had ik het goede gevoel te pakken en ik schoof op naar plek vier.

Het laatste lopen was met drie kilometer heel kort maar toch slaagde ik er nog in om iemand te remonteren. Zo kon ik als derde over de aankomst lopen na Didier en Francois Reding. Een resultaat waar ik zeker tevreden mee mag zijn !

Tine 11e in seizoensopener Challenge Salou

Tine Deckers 4 months 2 weeks ago
7/4/2019: De kop is eraf voor Tine. Ze begon vandaag aan haar wedstrijdseizoen met een 11e plaats in Challenge Salou. Ze werkte de wedstrijd op halve afstand af in 4:32:01. Judith Corachán Vaquera (Spanje; 4:16:58) pakte de titel in Salou. Daniela Bleymehl (Zwitserland; 4:18:38) en Emma Pallant (VK; 4:20:04) pakten de tweede en derde plaats.   Die eerste wedstrijd na een lange winterstop doet altijd een beetje meer pijn. Of zoals Tine het samenvatte voor ze aan de halve marathon begon: “Afzien, ze!” Op dat moment had ze er al 1,9 km zwemmen en 90 km fietsen op zitten. Een

Pages