Onze bloggende atleten

Mooie Top 5 ranking in IRONMAN WALES

Diego Van Looy 3 months 1 week ago

Zondagochtend 9 september stond Diego voor de laatste lange afstandstriatlon dit seizoen aan de start van IronMan Wales. We waren nieuwsgierig naar wat de wedstrijd zou brengen zo amper 3 weken na de Embrun. Diego startte uiteraard niet met dezelfde frisheid maar des te meer met dezelfde gedrevenheid. Diego zelf hoopte uiteraard voor een top 3 maar een top 6 leek ons meer realistisch.
Het zwemgedeelte was in zee met een watertemperatuur die niet hoger was dan 16gr.
De wind was ook van de partij, wel tot 5 beaufort. Dat was niet niets.
Er stonden snelle zwemmers aan de start. Het was nog moeilijk voor Diego om aan te pikken en kwam daardoor al snel alleen te vallen wat hem ook wat tijd kostte. Al bij al toch geen slechte zwempartij gezien ieder wel een paar minuten langer heeft gezwommen. Het zwemmen werd afgelegd op 1u2min.
De overgang van zwemmen nr fietsen was wel speciaal… een anderhalve kilometer… Qua opwarming nr het fietsen toe kon dat wel tellen…

Als 198ste overall vertrok Diego op de fiets. Na ongeveer 105 km kwam Diego erdoor als 11de overall op 13 minuten van de top 5 en 20 minuten op de 2 leiders. Ook bij een 2de doortocht reedt hij 11de positie met eenzelfde achterstand in tijd. Het was duidelijk dat een top 3 er normaal niet meer zou inzitten en dat een top 5 nog zeer moeilijk zou worden. Het beloofde nog een lange zware wedstrijd te worden. Maar Diego is geen opgever en zijn sterkste onderdeel moest nog beginnen. Diego vertrok dus ook als 11de aan het lopen. Alweer een zwaar loopparcours van 4 rondes en  een totaal aan 560 hoogtemeters. In het eerste opgaan nam hij al beslag op de 10de plaats. Ook de 9de en 8ste plaats waren niet lang veilig. Halverwege de marathon kwam Diego erdoor op 1u22! Het was duidelijk dat hij er nog alles zou uithalen wat kon! Hij zag af maar wat toonde hij weer karakter. Bij het ingaan van de laatste loopronde en inmiddels al op plaats 6 was hij nog op 2 min 25 verwijderd van plaats 5 en 3 min op plaats 4.
Dat laatste was er echter teveel aan. Als 5de kwam hij over de finish en heeft daarbij alles wat hij nog in zich had letterlijk en figuurlijk eruit geperst. Hij wist te finishen in een fenomenale 2h49’00” en kwam nipt te kort voor een 4e plek en het Marathon loopparcours record. Wij en hijzelf zijn Supertrots met deze prestatie, amper 3 weken na Embrun!!
Er volgen nu een aantal weken van verdiende platte rust en een nieuwe periode van opbouw en training richting het nieuwe seizoen van 2019.
Proficiat en bedankt voor dit mooie seizoen Diego!

 

Results IRONMAN WALES :

  1. Matt Trautman ZAF
  2. Philip Graves GBR
  3. Rodriguez Inglesias Gustavo ESP
  4. Victor Del Corral ESP
  5. DIEGO VAN LOOY BEL
  6. Henry Irvine GBR
  7. Brian Fogarty GBR
  8. Sebastien Escola Fasseur FRA
  9. Fabian Rahn GER
  10. Trevor Wurtele CAN

Part 10 of the World tour: Wk Zofingen

Seppe Odeyn 3 months 1 week ago
Jaja jullie snappen het al:  Net zoals de 100000 ste aflevering van Blokken met bv’s, heb ik deel 10 van de world tour opgespaard om er een lange feestelijke editie van te maken. Maar als ik deze blog een beetje parallel laat lopen met mijn prestatie van het weekend zou hij na deze zin moeten stoppen, want na een uur zat het er voor mij al op daar in het Zwitserse Zofingen. Eén DNF is echter voldoende dus ik ga even doorbijten en toch het beste van deze blog maken.  Mensen lief hoe lang kan een jaar duren? Normaal vliegt dat voorbij maar na mijn zilver van vorig jaar op het wk en het toen verliezen van mijn werldtitel, was het de dagen aftellen tot mijn herkansing.
Hoe zeer mijn ironmans dit jaar mijn kalender innamen merkte ik toch dat ik na Tallinn even het zwemmen vergat en me volledig op het WK richtte. Ik vond ergens onderin een kast nog een serieuze tand om bij te steken en die specifieke Zofingen traingen te doen. Dat ging allemaal heel goed en maakte dat ik me enorm klaar voelde om de regenboogstrijd aan te gaan met iedereen. Ik kwam donderdag aan in Zwitserland en reed nog snel een lusje op het nieuwe parcours. Ondanks de uren in de auto ging dat enorm goed. Zo van die schaarse dagen dat je moet stoppen om je vermogensmeter te kalibreren omdat je moeilijk gelooft wat je op je scherm ziet. Dat je besluit niet naar het kleine blad te schakelen want het is nog maar 1 km bergop… De volgende dagen deed ik, bijgelovig als ik ben, alles hetzelfde als in die andere Zofingen jaren. Er was geen vuiltje aan de lucht toen ik zondag om 9u ’s ochtends aan de start stond.  ​Wat volgt is een uur wedstrijd tot het moment waarop ik besliste dat het genoeg was geweest en ik dus opgaf. Ik voelde na de start meteen dat het niet ging: dat ik geen adem had, dat ik de jongens niet kon volgen die ik anders wel volg en dat mijn benen al ongelooflijk veel zeer deden in de eerste afdaling maar ik bleef positief zoals mijn coach Stefaan me dat geleerd heeft, dat ik nog een lange dag te gaan had dat ik gewoon even in mijn ritme moest komen, maar het ging van kwaad naar erger ik zag af als de beesten en kwam bergop nietr vooruit en kon bergaf amper lopen door mijn verzuurde en verkrampte benen. Het gevoel dat je normaal hebt na een dagje Zofingen of een dagje hel maar niet na 10kilometer lopen.  ​Ik wisselde op 4 minuten van de kop. Maar bleef positief en geloven dat ik dat nog goed kon maken. Ik zat immers bij de Fin Rissanen die goed kon fietsen, in een triathlon zou ik tekenen voor maar 4 minuten achterstand. Mijn benen waren volledig kapot maar ik kon daar wel door trappen op de fiets, ik kon die pijn wel aan. Ik begon dan ook samen met de Fin aan een stukje achtervolgen. Ik dacht niet aan mijn benen maar gewoon aan snel fietsen. Ik had alle moeite van de wereld om de Fin te volgen en mijn benen deden nog meer pijn dan tijdens het lopen. Ik kreeg ze nog amper rond en moest ook de Fin laten rijden. Alleen kreeg ik mijn pedalen amper nog rond en mijn vermogensmeter moest niet gekalibreerd maar gedeletet worden. Ik passeerde aan mijn trouwe leden van team Odeyn en stopte redelijk ontmoedigend bij Stefaan. De man die zijn eigen wk 70.3 had laten schieten om mij en Miriam wereldkampioen te maken. Ik zei dat het niet ging dat mijn benen zo’n pijn deden. Maar vertrok toch maar terug omdat je nu eenmaal niet opgeeft. De eerste helling kwam eraan en al op de kilometers vals plat ervoor moest ik besluiten dat de pijn in mijn benen niet te harden was en dat waarschijnlijk niet eens boven zou geraken. Ik keerde om en zette een punt achter mijn WK.  Zelf heb ik een grondige hekel aan opgeven. Ik ben het er volledig mee eens dat je uit respect voor je collega’s en organisatoren altijd moet proberen de wedstrijd uit te doen, ook al ben je één van de favorieten en loop je rond met het idee wereldkampioen te worden en gaat je wedstrijd door omstandigheden niet zoals gehoopt. Ik heb ook een hekel aan het zoeken naar uitvluchten en misbruiken van het woord pech bij een opgave. Nu zitten jullie hier al een zin of 5 te wachten op die grote maar die eraan zit te komen, maar die komt niet. Ondertussen weet ik waar het is fout gelopen en moet ik vaststellen dat dat geen pech is maar gewoon een fout. In mijn jacht op het goud wou ik alles nog sneller en harder doen. Ik zocht zoals altijd de limiet op maar moet nu gewoon vaststellen dat ik daar over ben gegaan. Mijn drive om revanche te pakken heeft me uiteindelijk blind gemaakt en mijn WK gekost.
De hoofdoorzaak van mijn opgave werd echter al gevonden en opgelost door Joeri Van Houtem. De alom gebruikte locker 289 in Sportoase blijkt vervloekt te zijn. De oplossing beperkt zich dus enkel tot het niet meer gebruiken van locker 289! Lang leve locker 287! 
Bedankt voor de vele lieve berichtjes die ik kreeg. Ik kom dat wel te boven en weet nog goed hoelang een jaar duurt, dus zal ik de dagen weer aftellen net als vorig jaar! 

BARCELONA ... twordt krap ...

Norbert Hallemeersch 3 months 1 week ago
Mn ontsteking aan mn rechtervoet blijft aanslepen  De uitslag van de genomen scan is niet hoopgevend … vorige week een herstart genomen met lopen

Lees verder...

Reageer...

Xterra world

Troy en Frank Kiveryn 3 months 2 weeks ago

Het is zover, het is gelukt!

Frank heeft zich weten te kwalificeren voor Xterra world championship in Hawaii.

Zoals Ironman Hawaii voor de lange afstand atleten is, telt deze voor de xterra atleten, kwalificeren is de boodschap.

Omdat Frank eens totaal iets anders wilde en het offroad werk hem goed af gaat dus kiest hij voor de cross-triathlon.

Een totaal andere sport ook al is het wel zwemmen – fietsen – lopen toch kan je het niet vergelijken. Zwemmen oke, water is water maar dan de MTB op waar je ongelofelijk zware, spectaculaire en pittige parkoers onder je wielen krijgt. Op het einde volgt het zwaarste onderdeel, het lopen, tja waar ze je overal op – af en door sturen , echte trail loop.

Omdat Frank zich er goed mee amuseert ga hij volgend jaar zowiezo terug xterra/cross triathlons meedoen. ‘Fun‘ daar draait het om.

Hier een Youtube video van vorig jaar: https://www.youtube.com/watch?v=wfZBtlaioe8

En dan volgt nu de beloning. Frank en Stefanie trekken een maandje naar Hawaii Eerst is het de beurt aan Stefanie voor haar Ironman op 13 Oktober op Big Island. Daarna vliegen ze naar Maui waar Frank op 28 oktober zal meedoen, wordt een toffe, leerrijke, zware, uitdagende , …………….. ervaring!

Frank ziet er naar uit en nu kan het aftellen beginnen, Hawaii ‘here we come‘.

X Triathlon Watrissart S en M in Jeumont: ne kjè zot doen!

Jan Goddaer 3 months 3 weeks ago
Zondag, 26 augustus, zou ik me aan de dubbel van de Crosstriathlon Watrissart wagen. Dat betekent ‘s morgens om 10:30 de S versie afwerken en in de namiddag om 14:00 de M versie. 
Watissart is een natuurgebied gelegen in een oude steengroeve in Jeumont (Fr). Een heel mooie site om een crosstriathlon te organiseren. 
Het is mijn derde jaar op rij dat ik er bij ben. De vorige 2 edities beperkte ik me tot de S versie omwille van mijn beperkte zwemkunsten. De S versie staat voor 400m zwemmen, 10km MTB’en op een technisch en fysisch veeleisend parcours en iets meer dan 4km trailrun, met de nodige hoogtemeters en zelfs een passage waar je op handen en voeten omhoog moet klauteren omdat gewoon stappen zelfs niet lukt. Kortom crosstriathlon meer dan de naam waardig. Ik werd er steeds 2de overall en 1ste H40. Dit jaar komt daar dus de M versie bovenop. Oftewel 800m zwemmen, 18 MTB’en en een kleine 9km trailrun. Reden waarom ik deze beide wilde combineren was om te zien of ik rijp ben voor het zwaardere werk zoals een Xterra. Het zou dus de kunst zijn om zuinig om te gaan met mijn krachten. Enkel het zwemmen in de S versie wou ik wel voluit doen.
Na de gebruikelijke verkenning maak ik me klaar voor de wedstrijd en ga ik het koude water in om wat op te warmen. Dan naar de briefing en enkele minuten later zijn we met 30 deelnemers vertrokken. Ik zwem naar mijn doen goed en kan mooi tempo maken. Ik kom als 8ste de wisselzone binnen. Na een vlotte wissel vertrek ik op de MTB en op de eerste technische steile beklimming direct na de start haal ik al enkele deelnemers in. Al snel rij ik in 2de positie. Het teken om met de handrem op het parcours af te werken. Ik kom als 2de de wisselzone binnen en begin rustig aan het lopen ook hier kies ik om voorzichtig zonder forceren het parcours af te werken om zo toch nog wat energie over te houden voor de wedstrijd in de namiddag. Toch blijft dit een hels parcours, zelfs met de handrem op. Ik finish vlot als 2de overall en eerste H40. Mijn eerste zege dit jaar bij de H40!
Pas gedaan en direct al de focus op de M. Eten, drinken, inschrijven en startgerief ophalen in het wedstrijdsecretariaat, prijsuitreiking voor de S versie waar ik 2x op het podium mag, materiaal installeren in de wisselzone en wetsuit aantrekken en ik sta klaar voor de M-versie. 
Ik ga terug het water in om opnieuw op te warmen. Ik voel me moe. Al snel beslis ik dat ik achteraan het pak zal starten en gewoon rustig zal van start gaan. Zo beslist, zo gedaan. Het startschot gaat af en met slechts 41 deelnemers duiken we het water in. De 800m zwemmen zijn 2 lussen van 400m met een Australian exit. De eerste lus verloopt vrij rustig tot ik na 300m kramp in mijn linker kuit krijg. Dat wordt hier tjolen! Tijdens de Australian exit kan ik amper lopen maar de kramp gaat eruit. De tweede ronde verloopt vlot al voel ik terug mijn linker kuit en hamstring verkrampen. Ik kom als 26ste in de wisselzone. Bij het uittrekken van mijn wetsuit schiet mijn volledig linker been in de kramp. Ik moet bekomen en verlies hierdoor veel tijd. Toch kan ik verder. De toon is gezet. Alles op souplesse en gewoon proberen te finishen. In het MTB’en haal ik continu in en rij ik al snel naar een 12 de plaats. Ik kan krampvrij wisselen. Ik start het lopen en voel dat de krampen niet ver weg zijn. Ik loop daarom echt op reserve. Maar km na km lukt het beter en op het einde kan ik zelfs voluit gaan. Zo finish ik nog als 9de en 3de H40. 
Mission accomplished!!!
2de/30 en  1ste/13 H40
9de/41 en  3de/14 H40

hier om te bewerken.

X Triathlon Watrissart S en M in Jeumont: ne kjè zot doen!

Jan Goddaer 3 months 3 weeks ago
Zondag, 26 augustus, zou ik me aan de dubbel van de Crosstriathlon Watrissart wagen. Dat betekent ‘s morgens om 10:30 de S versie afwerken en in de namiddag om 14:00 de M versie. 
Watissart is een natuurgebied gelegen in een oude steengroeve in Jeumont (Fr). Een heel mooie site om een crosstriathlon te organiseren. 
Het is mijn derde jaar op rij dat ik er bij ben. De vorige 2 edities beperkte ik me tot de S versie omwille van mijn beperkte zwemkunsten. De S versie staat voor 400m zwemmen, 10km MTB’en op een technisch en fysisch veeleisend parcours en iets meer dan 4km trailrun, met de nodige hoogtemeters en zelfs een passage waar je op handen en voeten omhoog moet klauteren omdat gewoon stappen zelfs niet lukt. Kortom crosstriathlon meer dan de naam waardig. Ik werd er steeds 2de overall en 1ste H40. Dit jaar komt daar dus de M versie bovenop. Oftewel 800m zwemmen, 18 MTB’en en een kleine 9km trailrun. Reden waarom ik deze beide wilde combineren was om te zien of ik rijp ben voor het zwaardere werk zoals een Xterra. Het zou dus de kunst zijn om zuinig om te gaan met mijn krachten. Enkel het zwemmen in de S versie wou ik wel voluit doen.
Na de gebruikelijke verkenning maak ik me klaar voor de wedstrijd en ga ik het koude water in om wat op te warmen. Dan naar de briefing en enkele minuten later zijn we met 30 deelnemers vertrokken. Ik zwem naar mijn doen goed en kan mooi tempo maken. Ik kom als 8ste de wisselzone binnen. Na een vlotte wissel vertrek ik op de MTB en op de eerste technische steile beklimming direct na de start haal ik al enkele deelnemers in. Al snel rij ik in 2de positie. Het teken om met de handrem op het parcours af te werken. Ik kom als 2de de wisselzone binnen en begin rustig aan het lopen ook hier kies ik om voorzichtig zonder forceren het parcours af te werken om zo toch nog wat energie over te houden voor de wedstrijd in de namiddag. Toch blijft dit een hels parcours, zelfs met de handrem op. Ik finish vlot als 2de overall en eerste H40. Mijn eerste zege dit jaar bij de H40!
Pas gedaan en direct al de focus op de M. Eten, drinken, inschrijven en startgerief ophalen in het wedstrijdsecretariaat, prijsuitreiking voor de S versie waar ik 2x op het podium mag, materiaal installeren in de wisselzone en wetsuit aantrekken en ik sta klaar voor de M-versie. 
Ik ga terug het water in om opnieuw op te warmen. Ik voel me moe. Al snel beslis ik dat ik achteraan het pak zal starten en gewoon rustig zal van start gaan. Zo beslist, zo gedaan. Het startschot gaat af en met slechts 41 deelnemers duiken we het water in. De 800m zwemmen zijn 2 lussen van 400m met een Australian exit. De eerste lus verloopt vrij rustig tot ik na 300m kramp in mijn linker kuit krijg. Dat wordt hier tjolen! Tijdens de Australian exit kan ik amper lopen maar de kramp gaat eruit. De tweede ronde verloopt vlot al voel ik terug mijn linker kuit en hamstring verkrampen. Ik kom als 26ste in de wisselzone. Bij het uittrekken van mijn wetsuit schiet mijn volledig linker been in de kramp. Ik moet bekomen en verlies hierdoor veel tijd. Toch kan ik verder. De toon is gezet. Alles op souplesse en gewoon proberen te finishen. In het MTB’en haal ik continu in en rij ik al snel naar een 12 de plaats. Ik kan krampvrij wisselen. Ik start het lopen en voel dat de krampen niet ver weg zijn. Ik loop daarom echt op reserve. Maar km na km lukt het beter en op het einde kan ik zelfs voluit gaan. Zo finish ik nog als 9de en 3de H40. 
Mission accomplished!!!
2de/30 en  1ste/13 H40
9de/41 en  3de/14 H40


Tine vijfde in ingekorte Ironman 70.3 Zell am See

Tine Deckers 3 months 3 weeks ago
26/8/2018: Tine is vandaag als vijfde geëindigd in de Ironman 70.3 Zell am See. Het was de laatste wedstrijd van Tine voor het WK Ironman in Hawaï. Jammer genoeg moest de wedstrijd ingekort worden tot een swim/run wegens sneeuw op het fietsparcours. Tine wist dus vooraf dat haar resultaat weinig representatief zou zijn; toch koos ze ervoor om de wedstrijd mee te doen als zwem- en looptraining voor Kona. In dat kader was haar prestatie vandaag bijzonder hoopgevend.   De wedstrijd werd gewonnen door de Duitse Laura Philipp in een tijd van 1:47:03, voor Barbara Riveros (Chili; 1:48:53) en onze

SOCCER .... the end !

Norbert Hallemeersch 3 months 3 weeks ago
Beloofd, tzal mn laatste bericht zijn over de "sport formely known als voetbal" ! Gisteren is de bodem bereikt geworden. Bij de Voetbalbond zijn ze

Lees verder...

Reageer...

QUO VADIS ....

Norbert Hallemeersch 3 months 3 weeks ago
Het gaat van kwaad tot erger … na mn stressfractuur (nog niet bevestigd …) zit mn rug nu ook vast … na een prima 4uurs bike rit op woensdag, gisteren

Lees verder...

Reageer...

First Ironman distance win at EMBRUNMAN

Diego Van Looy 3 months 3 weeks ago

Wed 15th August, Plan d’Eau d’Embrun (Hautes-Alpes department).
At 6am on the dot, the gun went off at the water line of the 2018 Embrunman triathlon event. This epic event begins with a 3.8km swim course and as some of you would know, 6am in the high mountains means that daylight is scarce.

Although Diego has focused intensively on his swimming technique and swim training volume, this part of the race is always the most nerve wrecking!

We always look forward to the swim progression he has made when he lines up to compete against some of the best professional triathlon athletes in the world.

Also in this event, Diego did not disappoint and the increased swim training certainly paid off. Diego exits the water into T1 in 59min 25sec and holds 70th position overall in the race. After a cracking T1 (swim – bike) transition, Diego made up several spots and started the gruelling bike course of 188km (with 5000m overall elevation).

With this type of demanding bike course, it is critical for Diego to know the course very well and divide his effort, intensity and focus over the entire distance. Certainly during the descents, a small mistake or lapse of concentration can have a devastating impact on Diego’s race. We know that Diego is a very experienced bike rider, has trained hard at altitude and is using the best bike gear in the industry to cover this bike course without crashes or equipment problems.

Diego is made for this type of racing and once he has climbed the Col d’Izoard (2360m), another two shorter climbs await him with 10% avg. slopes.

Initial bike time tracking and position indicate that Diego was holding 18th position with the leaders group (incl. Andre Vistica) about 11min ahead. Diego’s race plan is working perfectly and he knows it is only a matter of time and mountainous kilometres to reel in even more fellow competitors ahead of him.

The next clocked bike time shows that Diego is really performing strongly and has moved up into 14th position but there is still a long race ahead. Will Diego be able to hold his own, take the race to the leaders and put pressure on them as he moves up on the leaders board?

The peak of the Col d’Izoard marks the 98km point of the bike course and Diego has moved into 8th position overall. At this point, Diego reduces his avg. speed a little and to preserve his position and prepare himself for the second part of the bike leg. At km 137 of the race, we noticed that Diego did have a dip in his intensity but at this point, he is back in the race and still holds his 8th position with the last 50km to go.

With some extra sustenance (gels and a energy/electrolytes drink), Diego regains his superior form and he realizes that a podium spot in about 7 min away. With a strong bike finish and the perfect marathon race, the Embrunman victory could be his…
Diego finishes the 188km bike course with the second fastest bike split of 5h 57min and the race plan has worked, except for the physical dip in the middle.

Supporters who saw Diego exit the T2 zone knew what was coming as Diego’s running pace with blistering fast, right from the start. In 7th position and with a challenging marathon course ahead (450m ascent), Diego had one goal in mind, smash the Embrunman marathon run time record and take the race to the leaders. In no time, Diego was in 5th position with 4min separating him from the podium. The race was on for him and the leaders he was chasing but would Diego be able to hold the pace he was setting for himself…?

At this point, Diego made the mental switch to put everything on the line in his attempt to win the 2018 Embrunman triathlon event. When he overtook the French talented Romain Guillaume, who is a 1st class pro triathlete and rode the fastest bike split, Diego knew he was in 4th position and the leaders were within reach but not without an intense battle ahead.
The natural talent, dedication and persistence lifted Diego to the next level and he continued on his hunt to positions 3, 2 and first. At this running pace, Diego would certainly record the fastest run split and break the marathon record, here at Embrunman France.

With 12km to go, Diego took the lead and the anxiety and nerves amongst his support crew, family and followers moved up another level. Diego was writing history as the Embrunman commentators hadn’t heard of him until the start of the race and certainly now that he was in the overall lead. Some quick online research and Googling made sure that “DIEGO VAN LOOY” echoed through every speaker along the course. Embrunman organisors and the local spectators have a new “chouchou” (favourite)!

With 8km to go, we all held our breath, hoping that Diego would be able to hold his pace and not surrender his leaders position.

And YES, with Diego’s mental resilience and phenomenal physical ability and stamina, he not only held on the victory but he also crushed the marathon time, finishing with a 2h 44min course record.

Phenomenal!!
Diego wins Embrunman 2018 and congratulations, support and messages start flowing in from all over the world.

A big Thank You to #kurtvancoppenolle for your continuous support and encouragement along the course.

Thank you all for believing in me, supporting me on my journey to the first major professional long-course victory. I could not have achieved this result without your confidence, inspiration and motivation.

See you all at my next race event.

#slgf_471 .b-link-stroke .b-top-line{ background: rgba(10, 194, 210, 0.5); } #slgf_471 .b-link-stroke .b-bottom-line{ background: rgba(10, 194, 210, 0.5); } #slgf_471 .b-wrapper{ font-family:Arial; // real name pass here } @media (min-width: 992px){ #slgf_471 .col-md-6 { width: 49.97% !important; } #slgf_471 .col-md-4 { width: 33.30% !important; } #slgf_471 .col-md-3 { width: 24.90% !important; } #slgf_471 .col-md-2 { width: 16.60% !important; } } #slgf_471 .slgf_home_portfolio_caption{ background:#FFFFFF; } #slgf_471 .slgf_home_portfolio_caption h3{ color:#000000; } #slgf_471 .img-box-shadow{ box-shadow: 0 0 6px rgba(0,0,0,.7); } .fnf{ background-color: #a92929; border-radius: 5px; color: #fff; font-family: initial; text-align: center; padding:12px; } Embrunman 2018 jQuery(document).ready(function(){ ;( function( jQuery ) { jQuery( '.swipebox_471' ).swipebox({ hideBarsDelay:0, hideBarsOnMobile: false, hideCloseButtonOnMobile : false, // true will hide the close button on mobile devices loopAtEnd: true, // true will return to the first image after the last image is reached }); })( jQuery ); jQuery('.gallery1').imagesLoaded( function(){ jQuery('.gallery1').masonry({ itemSelector: '.wl-gallery', isAnimated: true, isFitWidth: true }); }); });

Pages