Onze bloggende atleten

Triathlon Wanze 55,5

Jan Goddaer 2 months 6 days ago
We schrijven zondag 16 juni 2019. Ik sta voor de vijfde maal aan de start van de Triathlon/Duathlon van Wanze en voor de derde keer aan de 55,5 Triathlon, wat zoveel betekent als 500m zwemmen in de Maas, 50 km knallen op een parcours met de nodige hoogtemeters en wind en 5 km lopen op een betonpad langs de Maas. De 2 vorige edities werd ik 3de bij de H40. Nu wou ik op het hoogste schavotje staan, na in het verleden al winst in de crossduathlon (2015) en de promo triathlon (2017) telkens in de H40 categorie.


De laatste weken waren hectisch op het werk. Het zorgde voor stress, slaaptekort en gebrek aan training. Conditioneel gaat het bergaf. En het energielevel staat onder nul. Toch wil ik er bij zijn. Dit is een van de mooiste triathlons door zijn unieke afstanden. Vandaag zou ik vertrekken met het idee ‘we knallen erop los en zien wel waar het schip strandt’.


Om 14:00 wordt het startschot gegeven. Tijdens de opwarming voelde ik dat het watergevoel niet slecht was. Hier in de Maas zwemmen is toch wat makkelijker dan in de zee. Eens het startschot gegeven, zwem ik in het midden van de Maas weg van de grote massa. Zo kan ik rustig mijn ding doen. Het gevoel is niet slecht. Ik kom na een kleine 9 minuten aan de oevers. Ik klauter uit het water en loop naar de wisselzone en wissel rustig. Ik neem mijn tijd, ik ben overigens 50.


Ik spring de fiets op en begin te knallen. Net zoals vorig jaar hangt gedurende 2 ronden een pak renners in mijn wiel, ondanks dit een non-drafting wedstrijd is. Ik ruk op naar een 22ste plaats overall. Op het einde krijg ik wel last van opkomende krampen.


Ik start het lopen nog vlot. De eerste 2 km in 7min25. Maar dan komen de krampen op. Ik moet serieus temporiseren en verlies nog 3 plaatsen. Helemaal verkrampt, finish ik als 25ste en later blijkt als 1ste H50.


Mission accomplished.


Nu wordt het enkele weken zonder competitie. Werken en opladen.


Tot in den draai!


Tine zesde in Challenge Geraardsbergen, Derde in BK halve afstand

Tine Deckers 2 months 6 days ago
16/6/2019: Tine is vandaag als zesde geëindigd in de Challenge Geraardsbergen. Daniela Bleymehl (Duitsland) won de wedstrijd met een tijd van 4:18:30. Fenella Langridge (UK; 4:20:46) werd tweede; onze landgenote Sara Van de Vel (4:23:45) pakte de derde plaats. De wedstrijd fungeerde ook als BK halve afstand. Daarin werd Tine derde, na Van de Vel en Katrien Verstuyft (4:29:30). De eindtijd van Tine was 4:30:30.   Tine was speciaal voor de wedstrijd overgevlogen vanuit Frankrijk, waar ze een hoogtestage afwerkt in Font Romeu ter voorbereiding van de Ironman Nice. De vraag was dus hoe hard de zware trainingen nog in

Koers 1.18 Open Wetteren Ten Ede

Niki Devoldere 2 months 6 days ago
15 June 2019

We keken lang uit om eindelijk nog eens mee te draaien in het peloton. Ik was benieuwd of het zou lukken, dus koos ik de open koers in Wetteren. In de hoop dat het daar iets trager zou gaan, dan in een 1.12. Maar met 4 buitenlanders in de top 5 kunnen we ons inderdaad afvragen, zoals de discussie op de sociale media deze week heerste, wat de waarde nog is van dergelijke wedstrijden.

Zonder druk

Kasper Lagae 2 months 1 week ago

5 weken 5 wedstrijden.
Week 2. Wedstrijd 2.

Ik word samen met nog enkelen als topfavoriet naar voren geschoven op de kwart triatlon te Beernem. Ondanks dit alles, geen druk naar mijn gevoel. Ik amuseer me gewoon meer moet dit niet zijn.
Ondertussen liet ik me wel verleiden door een ferme uitspraak.
Als ik terug win betaal ik iedere deelnemende ploeggenoot een ijsje.
Noot aan mezelf. Volgende keer eerst de deelnemerslijst checken. 17 starters …

Maar goed.
Richting Beernem. Toekomen en zien dat er geen kat is.
Tiens.
We stonden op het oude parkoers, zoals ik al zei. Geen druk. Goed, eenmaal aangekomen. Inschrijven, klaarmaken en richting start.
Ander wedstrijdpakje (zonder mouwen) en nieuw aquapak zone3. Die combinatie moet maken dat ik niet panikeer. Laat ons hopen.

De supporters waren talrijk aanwezig. We moeten eerlijk zijn, iemand die je naar voren schreeuwt. Dit kan alleen maar een goed gevoel geven.

Pro wave mag te water.
Met een man of 30 springen we het water in. Onmiddellijk enkele oranje mannen rond mij. Terwijl favoriet Kjell de Hertog volledig links lag, lag ik rechts met zijn ploegmaten rond mij. Toeme, ik trap in de val. Neem het fair op, blijf rustig, gaat er door mijn gedachten.

3-2-1 en go. Kjell en Dries vlogen op links weg. Ik doe er alles aan om uit de klauwen van de oranje brigade te raken. Na een 200 tal raakte ik los. Ik kon het tempo strak houden, panikeerde niet en nestelde me in 3de positie. Ondertussen begon ik de dames bij te halen, eentje links eentje rechts inhalen. Na 1000m zette ik als 3de voet aan wal. Een zeer snelle wissel, ik maakte meteen 20 sec goed op de kopgroep.
De wissel uitvlammen en de TREK bolide in gang trekken. Klaar om 45 km rook uit de buize te rijden.

Bij het opdraaien van de brug ben ik te wild, ik kom maar net niet ten val. Ruuuuustig, zijt kalm, gaat er door mijn gedachten. Goed, er stond andermaal geen maat op. Direct de gas open. Pas na een kilometer of 3 mijn schoenen aandoen. Het moest weer allemaal snel gaan. Al snel haal ik Dries in en laat hem ter plaatse.
Opzoek naar Kjell. Eigenlijk onbegonnen werk. Hij is toch 1 van de betere fietsers onder de triatleten. Een hardrijder pur sang.

Raar maar. Na 15km komt Kjell in mijn vizier. Ik scheur door de bochten en schuw de risico’s niet. Af en toe met de pedaal het asfalt tikken. Moet kunnen … Ik bleef op een 15 tal seconden hangen. Net na halfweg krijg ik het gezelschap van Arne Devliegher. De andere topfavoriet.
VERDOEME, dieje moet hard gereden hebben dacht ik. Ik liet me niet van de wijs brengen. Nestelde me op 10-15m en volgde. Arne liet het gat met ploegmaat Kjell overbrugbaar maar reed het bewust niet volledig dicht.

Ondertussen bleef het gem om en bij de 43 per uur. Niet mis op deze omloop. Na 45 km draaiden we de wissel binnen, dachten we … het was nog een kilometer verder, dus doortrappen met de voeten op de schoenen.
 Zoals ik al zei. Gene druk, dan maak je wel eens een foutje. Arne en ik wisselden gelijktijdig en halen meteen Kjell in. Ik nam resoluut de leiding. Arne probeerde eenmalig te versnellen, ik beantwoordde deze versnelling moeiteloos en koos om zelf een versnelling te plaatsen. Arne (de betere loper van ons 2), kan die niet meteen beantwoorden. Ik neem een 30 meter, voelde me comfortabel en fris. Ondertussen verwenden we de supporters met een prachtig looponderdeel. Alles bleef nog doenbaar. Bij het ingaan van de laatste ronde moet ik eventjes gas minderen, Arne komt wat korter. Zeer kort. Op een 2 tal kilometer is alles te herdoen. Arne sloot terug aan. Ik liep volledig links, hij koos rechts. Nam enkele meters die ik niet kon beantwoorden. Hij bleef die meters houden tot op de streep, van spanning gesproken. Ik werd 2de op een 10 tal seconden. Wat een wedstrijd.

Doch eventjes mijn frustratie uitten. De loopschoenen uitstampen, andermaal een vuistje tegen de muur planten. 2 minuten en tis weg. Maar dan is het ook volledig weg. Ik moet dan eventjes uit mijn tunnel kunnen komen. Moeder verstaat dit al, andere mensen kijken vaak raar. Een sporter mag toch zijn teleurstelling tonen. Niet?

Een verdiende winnaar. We waren beide sterk, slim en sluw maar er kan er maar ene winnen.
Hier kan ik zeer zeker mee leven.

Ditmaal weinig opmerkingen aan mijn prestatie.
Het zwemmen was goed, op de fiets zat er snee en het lopen verliep zeer goed.

Tactisch vind ik van mezelf dat ik geen fouten maakte. Ik kan meteen hard gaan na de wissel … waarom dan wachten.

Nu goed uitrusten en fris aan de start  te Kortrijk.

(We zijn nu donderdag. Een lichte snotvalling baart me wat zorgen. Iet wat te lang in de regen en wind gestaan, mezelf een dagje rust gegeven. Uitsnotteren. )

Veel leesgenot
De Phil

Tri Beaufort Trophy L: een lange dag vol sport en leuke ontmoetingen!

Jan Goddaer 2 months 1 week ago
De Tri Beaufort Trophy is een wedstrijd die bestaat uit 3 disciplines, met name zeezwemmen, tijdrijden en hardlopen. Je kan kiezen tussen een L of XL versie. De L versie staat voor 1km zeezwemmen, 39km tijdrijden en 12 km hardlopen. De XL versie op zijn beurt voor 2km zeezwemmen, 78km tijdrijden en 18km hardlopen. Bij de Trophy worden de plaatsen van de drie disciplines opgeteld en hij of zij met de minste punten wordt de winnaar. De tijd speelt hier geen rol.


Je kan ook aan één of meerdere van deze disciplines deelnemen, zonder de volledige Trophy te doen. Zo wordt dit een soort cross-over van tijdritspecialisten, zwemmers, triathleten, duathleten en hardlopers.
Het strijdtoneel vindt plaats in Oostduinkerke en Wulpen.


Gezien de drukke professionele agenda is een weekendje zee en zeker Wulpen aardig meegenomen.


Ik kies voor de L versie omdat de afstand van het zwemmen en lopen voor mij te hoog gegrepen is. Met welgeteld 3 zwemtrainingen van telkens 1 km in de laatste 3 maand wordt het zeezwemmen een echte uitdaging. Op zaterdag 8 juni zou het zeezwemmen om 18:00 doorgaan. Echter stormweer gooit roet in het eten en daardoor wordt het zwemnummer verplaatst naar zondagmorgen om 6:30. Zo gaan alle disciplines door op 1 dag. Een lange dag!


Zondag 9 juni:


Om 5:00 gaat de wekker. We staan met de mobilhome aan de surfclub Windekind in Oostduinkerke. Het is 9 graden en de storm is gaan liggen. Ik eet een overstimsbar als ontbijt, drink wat en ga me aanmelden. Omdat ik toch wat onzeker ben, vraag ik of ik met een safetybuoy mag zwemmen. Het is mijn eerste keer in de zee en met de beperkte voorbereiding wil ik geen onnodige risico’s nemen. Ik krijg een ja. Met slechts 16 deelnemers staan we aan de start. Om 6:35 gaan we van start. We moeten rond 3 boeien zwemmen. Door de stroming wordt het een uitdaging om de boeien niet te missen. We lopen het water in. Ik loop uiterst links zodat ik zeker niet tegen de stroom in moet zwemmen. Het water voelt koud aan. Wanneer ik het water induik, stokt mijn adem. De borststreek doet pijn. Ik kan geen crawl zwemmen. Ik moet acclimatiseren. Ik vermoed dat ik rond een 11de plaats zwem. Ik geraak op dreef en kan crawl zwemmen. Ik passeer vlot de eerste boei. Nu naar de tweede boei. Ook dat lukt nog. Maar daar kom ik voor het eerst in de moeilijkheden. Ik blijf hangen aan de boei, ga kopje onder, en verslik me... Ik moet me herpakken. Ik zwem na de boei rechtdoor naar de volgende boei die er maar niet komt. Ik zie ook geen andere deelnemers meer, met uitzondering van een andere zwemmer die in mijn voeten zwemt. Ik blijf door zwemmen tot 2 redders op een jetski me de weg wijzen. Ik ben compleet het noorden kwijt en lig volledig uit koers. Dit wordt een lange zwembeurt! Na 26minuten of 1,35km kom ik als 14de het water uit gestrompeld. Mijn eerste keer zeezwemmen was er eentje om niet snel te vergeten. Voor de Trophy betekent dit een dikke 14 punten. Een niet meer in te halen achterstand.


Ik ga me verkleden en vertrek richting Wulpen. Daar warm ik op voor de tijdrit, die voor mij om 10:16 van start gaaat. Ik kom er vele oud gekenden tegen vanuit tijdrijders milieu. Het is een leuk weerzien! Het was inderdaad een tijdje geleden dat ik nog eens een tijdrit had gedaan. Meer bepaald 1 jaar geleden. Zolang heeft mijn tijdritpaard stof vergaard. Zonder ook maar 1 training op mijn paard zou ik nu 39 km lang, plat overgebogen op mijn tijdritfiets, knallen. Toch iets anders dan op de fully de Ardennen onveilig maken. Zouden mijn rug, hamstrings en edele delen het houden was de vraag.


Om 10:16 knal ik het podium af. Het wordt 3 ronden van 13 km vechten tegen de wind. De eerste ronde gaat vlot, de tweede ook, de derde wordt knokken. Opkomende krampen in mijn linker kuit doen me wat inhouden. Het zeezwemmen had dus wel degelijk een impact. Ik finish na 57 minuten als 13de overall en 4de H40. In de Trophy word ik 2de. Dit betekent een 7de plaats na 2 proeven. Ik ben dik content met dit resultaat.


Nu nog wat losrijden, eten, drinken en rusten. Om 17:00 staat immers 12 km hardlopen op het programma. Om 15:00 krijg ik uit het niets krampen in mijn beide benen. Dat belooft niks goed. Zal lopen nog wel lukken? Ik drink en neem extra zout. Met stramme spieren ga ik richting de start. Met een 50 tal deelnemers gaan we van start. Ik start voorzichtig. De eerste 8 km loop ik vlot onder de 4min/km. Erna wordt het verkrampen en vechten. Het zwemmen en fietsen eisen hun tol. Ik kan toch als 6de overall finishen met als kers op de taart de overwinning bij de H40. In de Trophy word ik 3de.


Overall in de Trophy word ik vermoedelijk 5de. Een officiële uitslag heb ik nog niet gevonden.


Dit was een mooie, lange dag vol sport en leuke ontmoetingen! Dit deed deugd!!!
Ook een dikke proficiat aan de organisatie!


En nu op naar de volgende!!


Triatlon Hamme

Lars Baeyens 2 months 1 week ago
Helaas werd de maand mei 2019 er een om snel te vergeten voor mij. Ik gaf op in Veurne (onderkoeling) en Leuven (fysiek en mentaal leeg). Mijn enige hoopgevende prestatie kwam er op 29 mei wanneer ik voor het tweede jaar op rij de 12 km stratenloop kon winnen in eigen Wechelderzande. Toen in het daaropvolgende weekend in de triatlon van Oostende, waar ik vorig jaar nog derde werd, opnieuw opgaf zat ik echter met de handen in het haar. Was dit het nu waard ? Train ik hiervoor zo hard? Feit is dat ik diep in mijn ziel moest graven en me afvragen waarom ik deze sport zo graag doe.

Ik besloot me last minute in te schrijven voor de triatlon van Hamme, een week na Oostende. De conditie was zeker niet slecht wist ik. Waarom het dan niet wou lukken ? Ik was te gefocust op prestaties en onderschatte ook de prestatiedruk op school. In de week tussen Oostende en Hamme kwam ik echter terug tot rust. Ik besefte ook dat ik niet zonder deze mooie sport kan. En ik voelde me zeker nog niet afgeschreven! In het weekend zou ik wel eens wat laten zien..

De topfavorieten op zondag waren Koen Veramme, Nick Thijs, Pamphiel Pareyn en mijn ploegmaat Brecht Van Vooren. Stiekem zette ik mezelf echter ook in dit rijtje , al was ik op dat moment misschien wel de enige die dat geloofde.

Tot het startschot weerklonk. Als een komeet schoot ik weg , alle opgestapelde woede van de latste weken eruit zwemmend. Ik was zowaar mee met Pareyn, een van de beste zwemmers in het Belgische triatlon. Ook Van Vooren was nog mee maar de rest zwommen we na 1500 meter zwemmen op meer dan één minuut!

In de wissel verloor ik echter kostbare tijd. Pareyn was vetrokken voor een solo die de gehele fietsproef van 38 kilometer zou duren. Van Vooren en ik kwamen samen in de achtervolging. Ik was op de fiets nog niet sterk genoeg om Brecht veel te helpen. Desondanks reed Pareyn maar dertig seconden weg van ons. Ik begon te rekenen: “Thijs en Veramme zijn ver achter, Pareyn heeft wellicht veel energie in zijn solo gestoken, Van Vooren loopt niet beter dan ik,..” Kortom , ik dacht te kunnen winnen!

Helaas voor mij was ik nog net niet goed genoeg. In de afsluitende 10 kilometer lopen zat er bij mij niks meer op en ik moest me beperken tot tempolopen. Nick Thijs liep enorm hard en overvleugelde me nog vanuit de achtergrond. Gelukkig kon mijn ploegmaat Van Vooren hem nog net afhouden en zo de winst pakken van Thijs en Pareyn. Ik werd 4de.

Normaal zou ik ontgoocheld zijn met plek 4 in een race die ik had kunnen winnen. Maar nu ben ik er juist heel blij mee. Na een maand van opgave naar opgave te sukkelen liet ik vandaag zien nog heel wat in mijn mars te hebben. Vanaf nu kan het enkel beter gaan! Een vertrouwensboost die ik kon gebruiken in de aanloop naar mijn grote doel: Ironman Hamburg op 28 juli 2019.

Hij doet het

Kasper Lagae 2 months 2 weeks ago

Zondag 2 juni. 27 tot 30 graden.
Bakken en braden dus.
De temperatuur zou een belangrijke rol spelen op de kwart triatlon te Meer. Waar ik de afgelopen twee jaar 2 keer 2 de werd.

Voor speaker Hans Cleemput was ik de grote topfavoriet. Terwijl ik verdikke niet makkelijk win.

Na de paniek aanval in Geel, had ik beslist om terug met mijn pak van vorig jaar te zwemmen. Puur mentale kwestie.
Dat de conditie in stijgende lijn is kan ik niet ontkennen. Ik deed enkele straatlopen en reed er tussen nog een koersje. Ik heb wedstrijdritme nodig om op niveau te komen. Ik deed het verre van slecht, dus het zit snor en ik trek met een goed gevoel richting Meer.
Donderdag had ik nog een koers gereden. Het gevoel zat goed.

Een uurtje of 2 voor de wedstrijd en het was al ferm bakken. Gelukkig, ik kan redelijk goed tegen extreme omstandigheden.

Ik maak me rustig klaar, zet alles in de wissel. Ik merk, ondanks grote favoriet, blijf ik cool.
In de wissel spreekt er mij iemand aan met de vraag. Met zulke fiets, hoe rap zal jij wel rijden. Ik reageer tussen de 50 en 52 minuten en ik sta hier terug.
Snel omgerekend. 44 a 45 gem zei ik. Hij kijkt en lacht, ik had de indruk. Zelfs uitlachen en hij bekeek nog eens. Ik dacht vooral. Kerel, kuis de volgende keer uwe fiets en er mag wat minder vet en smeerolie op dien ketting.
Ik wandelde weg en wenste hem succes. Geprikkeld worden door een recreant. Verdikke, ik sta nijdig. Zit het er dan toch in vandaag.

Ik begeef me met copain Berrie naar de start. Die was al terug aan het paniekeren over hoe warm het zou zijn tijdens het lopen. Blijkbaar onnodig. Bert werd knap 13 na een zeer sterk zwem en fietsnummer. Hij kon de schade beperken tijdens het lopen. Berrie, t’is ne keirel.

Ik speel mijne zone3 vanquish aan.
Ik voel me goed, sterk en de kop is fris. Ondanks ik de avond ervoor maar weinig (lees veeeeeel te weinig) geslapen heb.

Ik begeef me naar de start en drum me tot op de eerste rij. Ik hoorde iemand zeggen, de Phil is daar, die komt voor te winnen.
Natuurlijk kom ik om te winnen. Ik start altijd met de bedoeling om te winnen.
Ik hield enkel rekening met Brydenbach maar stelde er zeker mijn wedstrijd niet op.

Er weerklonk een startschot.
4 stappen ne ferme duik en de Phil nam de leiding.
Ik probeerde meteen een strak tempo te zoeken. Na 200m krijg ik terug een beangstigend gevoel in mindere mate dan Geel maar toch genoeg om even gas terug te nemen

VERDOMME. Wat is dat toch.

Na een dikke minuut kan ik terug mijn tempo opdrijven, ik zwom nog steeds aan leiding. Ik haspelde de hele zwemproef als leider af. Kort na mij volgden 2 atleten. Ik knalde richting wissel, onder luid gejoel en Hans zweepte de supporters nog eens op. Bijna ging het mis, een fietser kwam op het parkoers. Ik kan met een kattensprong maar net een aanrijding vermijden.
Ik hoorde Hans vloeken in de micro, hij ging volledig op in de wedstrijd.

Ik wissel vlot en zie dat Tim in mijn spoor zat, ik laat hem bewust erbij komen en dwong hem de kop op. Ik vond zijn tempo iets te laag  voor mij. Na 5km neem ik meteen het heft in handen. Ik zet me op kop, diep in de beugel en sleuren aan den Trek. Den elf doet zijn diensten op de meewind. Ik bemerk dat Tim netjes op 10 tot zelfs 15 m blijft hangen. Mijn gevoel is goed. Tegenwind klets ik er hem af, dacht ik bij mezelf.
Zo geschiedde ook. Hij verloor de feeling en ik vond het tempo. Ik nam kilometer per kilometer afstand. Ondertussen begon ik ook te dubbelen. Gelukkig, iedereen hield netjes rechts,

Ik vlieg de wissel binnen. 44 gem over 40km. Een voorsprong van 2 min. Kasper, als je dit laat schieten, fiets je van Meer naar huis. Dit sprong door mijn gedachten.
Onder luid applaus, ferm opgezweept door speaker Hans, verlaat ik de wissel.

Ik kan een deftig looptempo aannemen. 4 rondes kop in de grond. Dat het warm was, dit had ik al mogen ondervinden op de fiets. Mijn volledige maaginhoud 2 keer gelost.

Bij iedere bevoorrading een spons en een beker water. Alles meteen over mij kappen, onder de sproeiers lopen. Alles om af te koelen.
Ondertussen kruis ik Tim. Hij bleef duidelijk hangen. Rustig blijven, niet euforisch, in de zone blijven. Dit gaat door mijn gedachten.
Ondertussen kruis ik copain Berrie die aan het strijden was voor een Top10. Iedere ronde moedigde hij mij aan.
Ik blijf afkoeling zoeken, probeer constant te lopen.

Bij het ingaan van de laatste ronde is mijn voorsprong save. OMG ik ga hier los winnen. Ik geniet van de laatste ronde. Ik laat het tempo wat zakken. Ik kreeg vele felicitaties van deelnemers die ik dubbel. Kippenvel.
Ik draai onder luid applaus de finishzone binnen.
Hans was al even enthousiast en schreeuwde me binnen. De handen wijd naast mij en het hoofd naar beneden. Zoals een matador het publiek groet. Het vuistje in de lucht bij het overschrijden van de streep. Ja ik beken, dit overwinningsgebaar had ik al lang in gedachten.
Eenmaal over de streep wandel ik naar moeder. Eindelijk. Gewonnen.

Ik wachtte 2 en 3 op en feliciteerde hen. Ondertussen was ik ook benieuwd of Berrie Top10 zou halen. Dju net niet maar Bert was tevreden. Dikke race.
Ondertussen kreeg ik van talrijke supporters en atleten felicitaties.

Van imke kreeg ik een lolly (soms moet ne mens niet veel hebben om content te zijn),  met den chuppachup in de mond haalde ik mijn fiets uit de wissel. Daar kruis ik de recreant van voor de wedstrijd. Ik vroeg. Hoe was je fietsen? Ik heb hard gereden zei hij. 39 gem en jij? Ik antwoordde 44 gem en gewonnen…. Toen werd het muisstil. Ik fietste naar de auto met de glimlach. Maakte me podium klaar en keerde rustig terug.

Daar stond ik dan. Op heh hoogste schavotje met de bloemen. EINDELIJK.
Een tevreden man trok terug naar huis.

Bedankt aan moeder, Heidi, Imke en de ouders van Bert voor de grote supportering, tussentijden en foto’s.
Merci Berrie voor de compagnie. Ik voel me stressloos als jij bij mij staat.

Maar goed, ondanks de winst ben ik toch niet volledig tevreden.
Het zwemmen vooral het paniekgevoel is nog niet weg. Zwemmen met een andere zone3 pak hielp niet. Komende zondag zal ik eens met een ander wedstrijdpakje zwemmen (rits langs achter).
De fietsbenen zijn a point, in het lopen mis ik nog wat punch maar we werken eraan.
OLYMPISCHE KALMTE.

Komende zondag 1/4 non drafting te Beernem.
Onder het motto. Gazz op de krukas.

Groeten de Phil

Winst in thuiswedstrijd Faluintjesjogging

Brecht Van Vooren 2 months 2 weeks ago

Daags na het BK sprinttriatlon wordt in Moorsel de zesde editie van de Faluintjesjogging georganiseerd. Ik neem samen met mijn broer deel aan de 5 kilometer. Na een snelle start passeert Niels. Hij neemt de eerste kilometer voor zijn rekening aan maar liefst 3’09. Dit houden we in deze hitte uiteraard niet vol. Ik temporiseer de volgende kilometer aan 3’25. Na de bevoorrading volgt de splitsing tussen de 5 en 11,5 kilometer. We zien slechts één iemand op enkele meters volgen voor de korte afstand. Op het stukje bergop heeft Niels het lastig, maar ik temporiseer. De volgende twee kilometers speel ik het tactisch. Ik ken het parcours en weet waar ik zal versnellen. Ondertussen valt het tempo terug naar 3’45 in de derde kilometer en zelfs 3’50 voor kilometer 4. Er volgt een stukje vals plat en een korte bocht naar links op de Leirekensroute. Die bocht snijd ik als eerste aan en ik zet mijn versnelling in. Ik sla meteen een kloofje. De laatste 700 meter loop ik aan een tempo van 3:10/km. Ik win voor de eerste maal deze thuiswedstrijd. Niels wordt derde en zo staan we voor het eerst samen op het podium.

Nu is het even rusten en nog enkele prikkels geven richting de kwarttriatlon van Hamme volgende week.

Uitslag

See you then!

BVV

 

The post Winst in thuiswedstrijd Faluintjesjogging appeared first on Triatleet Brecht Van Vooren.

Top 20 op het BK sprint

Brecht Van Vooren 2 months 3 weeks ago

Het Belgisch Kampioenschap is in elke sport een wedstrijd die met een rode stip wordt aangeduid en waarbij het stressgehalte hoger ligt. Na mijn onverwachte 19e plaats op het BK in Vilvoorde vorig jaar, is de ambitie om dit jaar opnieuw in de top 20 te eindigen. Dit jaar vormt Sint-Laureins het decor van het BK sprinttrialton.

Om 16u30 klinkt het startschot voor 750 meter zwemmen in de Boerekreek, 20 kilometer fietsen met twee maal de kasseien van de Casteleynstraat en ruim 5 kilometer lopen. Ik ben goed weg, maar ik word plots ondergeduwd. Ik sta even recht op de ondiepe bodem, verlies enkele plaatsen en zwem verder. Nooit krijg ik de ruimte om mijn ding te doen. Aan de eerste boei komt alles nog eens op elkaar en krijg ik water binnen. Het BK is altijd een wasmachine. Na het keerpunt zoek ik ruimte op aan de zijkant en kan zo toch even in mijn ritme komen.

10 atleten komen het water uit onder de 9 minuten. Daarna volgen er maar liefst 20 atleten op een tijdspanne van 30 seconden. Ik zit daarbij als 29e. De wissel is dus cruciaal.

Ik wissel goed en ik maak op de fiets net de aansluiting met de groep voor mij. Dit blijkt de derde groep te zijn na de kopgroep van 3 en een achtervolgende groep van 7. In het begin draai ik goed mee tot we de aansluiting maken bij de groep van 7. Daarna probeer ik mij zo veel mogelijk uit de wind te zetten, maar na de bochten is het toch stevig optrekken. Er wordt in snokken gereden en dat ligt mij niet. Ook aan mijn bochtentechniek is nog werk. Ik voel dat ik niet heel fris zit voor het lopen. En ik zie grote namen rond mij zitten.

Na een mindere wissel, krijg ik meteen bevestiging van mijn gevoel. Ik kan niet het tempo ontwikkelen dat ik normaal zou moeten kunnen. Is het de warmte? Heb ik dan toch te veel gegeven op de fiets? Of is dit gewoon mijn plaats? Ik verlies gelukkig niet al te veel ruimte en kan nog enkele atleten bijhalen. Bij het opdraaien van de tweede ronde val ik lompweg over een mat, zonder al te veel ergs. Maar ik verlies mijn ritme. Ik voel ondertussen de hete adem van de snelste lopers van de eerste fietsgroep achter ons. Ik kan gelukkig mijn tempo vasthouden en haal net de 20e plaats binnen.

Ik ben tevreden met de uitslag, maar het lopen kan beter. Ik ben uiteindelijk de 20e loper van de eerste 26 atleten die van de fiets komen. Een gemiddeld tempo van 3:35/km is na de vele sub 3:25/km wedstrijden ondermaats en dit kost mij meerdere plaatsen. De combinatie zwemmen en fietsen geeft mij wel bevestiging. Het seizoen is nog lang.

Volgende week staat het volgende doel voor de deur, de kwarttriatlon van Hamme.

20190601_SintLaureins

BVV

The post Top 20 op het BK sprint appeared first on Triatleet Brecht Van Vooren.

Mooie Top 5 in Topbezetting te IRONMAN LANZAROTE

Diego Van Looy 2 months 3 weeks ago

Na de enorm tegenvallende prestatie op het WK ITU Triatlon LD te Pontevedra werden er enkele noodzakelijke wijzigingen doorgemaakt in de omkadering.

Na de opmerking van de Belgische sportfederatie over de mindere zwemprestatie werd ondertussen de samenwerking aangegaan met Ronald Gaastra. Hij krijgt de zware uitdaging om Diego zijn zwemtechniek bij te stellen en zijn zwemtijd te verbeteren.

 

Op 3 weken kan je uiteraard geen wonderen verwachten maar naar Lanzarote toe werden er toch wel enkele nuttige tips meegegeven.  Begeleider Tim Verschaeren stelde Diego gerust dat het wel in orde zou komen & zo vertrokken we op zondag 19Mei naar het mooie Lanzarote.

Op LANZAROTE 

Uiteraard is Lanzarote een wedstrijd waar ook niet alles beslist is na het zwemgedeelte en het hoofddoel blijft toch de Embrunman van 15 Augustus. Als alles goed gaat zal er dan misschien wel al een duidelijke progressie moeten zichtbaar zijn.

Dat de editie van 2019 eentje zou worden om nooit te vergeten voelden we reeds in de week voorafgaand aan deze Ironman. 6-7 beaufort wind is niet niets om te lopen en te fietsen.  Natuurlijk hoe meer wind op Lanzarote, hoe zwaarder de wedstrijd zal zijn en dus meer een man aan man strijd.

De dag voor de Ironman kuste Diego na een felle windstoot de grond reeds met de nodige schade tot gevolg.. Even vloeken en fiets binnen in de wisselzone.

IM LANZAROTE 

De Startlijst van deze editie mocht zeker gezien worden … Raelert / Rana / Kovacic / Graves / Kramer / Van Lierde / Vistica / Degaspieri , Allen al meermaals Ironman Winnaar en sommige onder hen zelfs winnaar/podium Kona.

Om 7h00 gingen ze met 1750 in een complete massastart van start.  De wind bleef 6bft en dat zorgde voor sterke stroming op zee.

Na 29minuten zat de eerste 2km erop en schoof Diego op richting een 86e plek bij het verlaten van het zwemmen . Het toestel gaf 58:50′ aan op 3960m. Bij het voorbij gaan van de TimeChip mat achter de douches was dit 59:38′.  Super!

Op de fiets startte Diego aan een vergelijkbare tijd als de koplopers en was hij vertrokken voor een loodzware fietsronde van 183km met 2650hoogtemeters & vooral met heel veel wind. Hij had zich voorgenomen om zeker niet te snel te vertrekken om richting het einde nog iets in de benen te hebben met focus op het marathon gedeelte.  1 doel: het Parcoursrecord van 2h44’29 te verbreken.

Vriendin Kathy stond met de nodige tijdsverschillen aanwezig te Masdache waar Diego reeds als 18e doorkwam op 12minuten van kopgroep met een felbeukende Raelert en Van Lierde op kop.  Allebei topatleten die respect afdwingen.

Diego raapte tijdens zijn inhaalrace Ivan Rana & Philipp graves op die zich blijkbaar wat overdaan hadden om het tempo van Raelert en Van Lierde te volgen. Wellicht gaf hem dit wel vleugels…

Diego had voor het eerst in zijn Ironman carriere van 3 jaar het geluk eens met gelijke fietsers op de toegelaten afstand te rijden. Blanchart / Vistica / Garcin / Jaberg .

Boven op Haria was Diego reeds top 15. Vanaf Famara kon hij op enige achterstand van Vistica,  en met een voorsprong van 2minuten op de andere companen, na 5h15′ de fiets parkeren in de wisselzone.  Dit op de 11e positie en met de 6e fietstijd. De nieuwe Canyon doet het uitstekend. Een echte superfiets.

Het doel van de marathon was duidelijk : hard lopen en proberen het record te breken . Het gehoopte scenario met minder wind was jammer genoeg niet aanwezig . Naast de luchthaven stonden de atleten bijna stil. Ook de warmte speelden hen duidelijk parten. Schade beperken en het record uit het hoofd zetten dan maar. Ondanks enkele moeilijke momenten raapte hij toch geleidelijk man na man op.  Na een lange tijd op de 8ste positie gelopen te hebben speelde hij het toch nog klaar om naar een 5de plaats toe te lopen en te finishen! Ook een top 4 kwam even in zicht. Een enorme opsteker gezien de deelnemerslijst . Hij liep de snelste looptijd, de 3e tijd ooit op Lanzarote in een stevige 2h46’29”  en tevens de 2e snelste looptijd uit Diego zijn Ironman lijstje .  Na 9h07′ kwam hij trots en heel tevreden als 5e over de finish. Knap gedaan!!

 

  1. Frederik Van Lierde
  2. Christian Kramer
  3. Emilio Munoz
  4. Morten Brammer
  5. DIEGO VAN LOOY
  6. Miguel Blanchart
  7. Anders Christinsen
  8. Stefan Schmid
  9. Andrej Vistica
  10. Allesandro Degaspieri

 

#slgf_857 .b-link-stroke .b-top-line{ background: rgba(10, 194, 210, 0.5); } #slgf_857 .b-link-stroke .b-bottom-line{ background: rgba(10, 194, 210, 0.5); } #slgf_857 .b-wrapper{ font-family:Arial; // real name pass here } @media (min-width: 992px){ #slgf_857 .col-md-6 { width: 49.97% !important; } #slgf_857 .col-md-4 { width: 33.30% !important; } #slgf_857 .col-md-3 { width: 24.90% !important; } #slgf_857 .col-md-2 { width: 16.60% !important; } } #slgf_857 .slgf_home_portfolio_caption{ background:#FFFFFF; } #slgf_857 .slgf_home_portfolio_caption h3{ color:#000000; } #slgf_857 .img-box-shadow{ box-shadow: 0 0 6px rgba(0,0,0,.7); } .fnf{ background-color: #a92929; border-radius: 5px; color: #fff; font-family: initial; text-align: center; padding:12px; } IRONMAN LANZAROTE jQuery(document).ready(function(){ ;( function( jQuery ) { jQuery( '.swipebox_857' ).swipebox({ hideBarsDelay:0, hideBarsOnMobile: false, hideCloseButtonOnMobile : false, // true will hide the close button on mobile devices loopAtEnd: true, // true will return to the first image after the last image is reached }); })( jQuery ); jQuery('.gallery1').imagesLoaded( function(){ jQuery('.gallery1').masonry({ itemSelector: '.wl-gallery', isAnimated: true, isFitWidth: true }); }); });

 

Pages