Onze bloggende atleten

Parkours 10km Stratenloop Oekene

Niki Devoldere 1 month 3 weeks ago
20 October 2018

Geen Reuzen van Wetteren voor mij dit weekend. Daarvoor ben ik absoluut niet voldoende getraind. Er zal trouwens dit najaar, om diezelfde reden, geen enkele lange duathlon op het programma staan. Het ganse najaar zal in het teken van de wederopbouw staan. En dat er werk is aan deze wederopbouw zal onder andere uit deze jogging blijken.

The crazy month of Elisabetta

Jim Thijs 2 months 3 hours ago

 

Let’s say that there are around 10 triathlon races in the world who can claim that they are the “hardest triathlon in the World”. And this list is growing every year. Some of these races became classics, some never will.

 

Most triathletes have at least one of these events on their bucket list. To do or to finish one day one of these events.

 

Elisabetta did 3 of those races. In one month. In her first year as a pro triathlete. Racing her first ever ironman distance triathlon in one of those races. Best result: 4th. Worst result: 6th. Impressive. And then she underwent a breast surgery.

At the beginning of the season it wasn’t planned that she would race the Triathlon XL de Gérardmer, but in June she discovered a fibroadenoma in her left breast. Nothing bad or dangerous, but it had to be removed. She asked the doctor if she could postpone it to the second half of August, immediately after the Embrunman. For the doctor it wasn’t a problem, so this was a huge relieve. But he was not planning on working in August at all so the surgery was planned for the 5th of september. So Bella Bayliss, Elisabetta’s coach, came up with the idea to race in Gérardmer the 1st of september. The fitness from Alpe d’Huez and Embrun would set her up for another good race, since there was no time for another training block anyway with the planned surgery. And at least she would have the opportunity to race one more time in 2018, in case she wouldn’t recover in time from the surgery for a late season race.

 

Luckily everything went smooth and 10 days after the surgery she was training like nothing ever happened. As if she didn’t do all those crazy races and if she never went through the surgery and recovery process. She keeps on surprising me day after day.

These are the races she did in the month before the surgery:

*2nd of august: Alpe d’Huez Long distance. 2200m swim, 118K bike (3300m of elevation), 20K run (at an altitude of 1850m). Result: 5th

*15th of august: Embrunman: 3800m swim, 188K bike (4800m of elevation), 42K run. Result: 4th

*1st of september: Triathlon XL de Gérardmer: 1900m swim, 94K bike (1900m of elevation), 21K run. Result: 6th

 

Below you have her race videos of all three races.

 

She raced all the events with a single 54T chainring and an 11 speed mtb 11-42 cassette. In a previous post I wrote about her bike set up. You can read it here. I mentioned that it was a work in progress. Well, right now she’s already a centimeter lower in the front and with the help of Shimano and 3T we could clean up the front end of her bike. All her cables and the Shimano Di2 junction box are now integrated in the 3T Aeronova handlebar. Her new carbon handlebar is lighter a lot more aerodynamic than her previous alloy handlebar. The extension poles are now from carbon fibre as well. 

Shimano also provided some other upgrades over the XT components she was using: an XTR Di2 rear derailleur and an XTR 11-40 cassette.

In total the bike is now half a kilo lighter as well.

Before:

After:

And she got even more carbon bling bling. Before summer she just had her first ever carbon frame, but no carbon components. Now almost everything is out of carbon, including her first ever aero wheelset. These are the Stan’s Notubes Avion R wheels.

They are not too deep (42mm) so the step from a more standard alloy wheelset to these aren’t a problem for her, even in the crazy winds we often face here in Sardinia.

 

Next race: Challenge ForteVillage, Sardinia. For once an easy trip since the race venue and the beautiful ForteVillage resort is only an hour drive away from where we live.

Tine 21e in Ironman Hawaï

Tine Deckers 2 months 5 days ago
13/10/2018: Tine is als 21e geëindigd in de Ironman Hawaï 2018. Ze zette met 9:17:21 haar snelste tijd ooit neer in het WK Ironman, maar in een razendsnelle editie was dat niet genoeg voor de verhoopte top-10 plaats. Toch was Tine tevreden: “Ja, toch wel. Ik heb een veel scherpere tijd neergezet dan verhoopt, uitstekend gezwommen en heel sterk gefietst. Ik weet dat ik alles heb gedaan wat ik kon doen. De rest was gewoon sneller”. Tine trok naar Hawaï met een uitstekende zwemconditie. En die liet ze ook op wedstrijddag zien. Ze kwam uit het water met een tijd

IRONMAN BARCELONA

Norbert Hallemeersch 2 months 6 days ago
Zondag mn VIJF-EN-DERTIGSTE gefinished ! En ben er wel een beetje fier op ... mag da toch zeggen ? Zeer tevreden met het resultaat, al "kan alles stee

Lees verder...

Reageer...

Crossduathlon Du Haricot (Zegerscappel Fr): Tarmac en wind

Jan Goddaer 2 months 1 week ago
Zegerscappel is een klein dorp nabij Cassel, net over de Belgische grens in Frans-Vlaanderen. Maar net zo klein als het dorp is, zo groot is de opkomst voor de Crossduathlon du Haricot in Zegerscappel. Met 447 deelnemers staan we aan de start. Dit kan tellen!! Een duathlon voor iedereen.
​Het parcours is vlak en hoofdzakelijk on-road. Toch kan dit de pret niet bederven. De wind zal hier de belangrijkste scherprechter worden. Ook geluk dat de aangekondigde regen uitblijft, waardoor dit al op voorhand een geslaagde dag wordt.
Samen met Dirk Baert, teambaas van Bikesensation, staan we aan de start. Het wordt drummen door de ongeziene hoge opkomst. Eens gestart moet ik vooral inhalen. Ik loop op mijn niveau, wel een 10-tal seconden per kilometer trager dan voor mijn enkelblessure. Maar het zij zo. Ik kan comfortabel lopen en wissel als 21ste inclusief duo’s. 
Een vlotte wissel volgt. Ik spring de MTB op. Al snel voel ik dat het harken wordt. Het ontbreekt me aan kracht. Ik word bijgehaald door een groepje maar moet al snel lossen. Elke versnelling is er teveel aan. Ik blijf tjolen en tel de km’s af. Toch wissel ik als 20ste overall, inclusief duo’s, en 5de H40.
In de slotrun loop ik naar mijn doen nog sterk. Het levert me een 18de plaats op 447 en een 5de H40 op 168, op 15sec van het podium, op.
Moegestreden kijk ik tevreden terug op deze wedstrijd. Meer zat er vandaag niet in.
Dirk eindigde als 10de H40 en schitterde op de MTB. Heel sterke prestatie!

Koers 1.12 Tielt

Niki Devoldere 2 months 1 week ago
04 October 2018

Gisteren stond terug de eerste koers op het programma. Amper 500km op de teller de laatste maand en daarvoor ook nog een maand met zo goed als niks, maar in de dikke 3 weken dat ik terug bezig ben, voel ik de conditie constant toenemen.

Ik wil persé nog een paar koersen proberen te rijden alvorens de winter in te gaan. Dat is niet alleen goed voor het zelfvertrouwen naar volgend seizoen toe, maar het zal me ook nog wat extra kracht geven voor de eerste crossduathlons deze winter. We doen het graag op de harde manier. Zo lang mogelijk aanpikken en zien waar we stranden.

Beach XL Oostende

Niki Devoldere 2 months 2 weeks ago
29 September 2018

Het is lang geleden dat ik hier nog eens een bericht neer schreef. Begin augustus, tijdens mijn deelname aan de AinTriMan in de Franse Jura, een aanrader trouwens, moest ik al opgeven door kettingbreuk. Op maandag viel daar dan op vakantie ook nog mijn auto in panne, waardoor ik met mijn gezin niet alleen nog een helse week vakantie doormaakte, maar ook in totaal één maand mijn auto én fietsen moest achterlaten. De zin en motivatie om te trainen was in deze miserie helemaal weg.

Sandman Race Duathlon Light: i will prepare and someday my day will come...

Jan Goddaer 2 months 2 weeks ago
We keren met de teletijdmachine van professor Barabas 372 dagen terug in de tijd, en staan op 23 september 2017 voor het eerst aan de start van een crossduathlon in het zand, de Sandman Race in De Panne. En dat ook voor het eerst onder de vlag van Team Bikesensation. De stralende zon, de zeebries en het zeegeruis zorgden voor een echt vakantiegevoel en een uniek kader voor deze wedstrijd. Als ik toen ook nog eens mocht zegevieren, was ik direct verkocht aan deze wedstrijd.

Vandaag een jaar later, sta ik er opnieuw. Deze wil ik voor geen geld missen. En hoe ze het doen is me een raadsel maar ook vandaag is het terug een stralende dag in de Panne! Na de gebruikelijke verkenning maak ik me klaar voor de wedstrijd, begeef me richting wisselzone en ga wat loslopen.

Ik raak aan de praat met een van de deelnemers. En niet zomaar iemand blijkt. Marnix Goegebeur, ondertussen 56 jaar, was een echte topatleet en schitterde op de marathon met een besttijd van 2u13. Een heel aimabele persoon. De vliegt voorbij en al snel wordt de wedstrijd in gang geschoten. Mijn doel is winst bij de H40.

Ik start vrij rustig en loop aanvankelijk rond de 15de plaats op 25 deelnemers. Al snel maak ik enkele plaatsen goed. Ik taxeer de concurrenten en zie niet direct een veteraan. Tot ik op het einde van de eerste run van 2,5 km word voorbij gezoefd door een veteraan. Ik kan amper aanpikken. Dat wordt ‘arbeiten’.

Ik wissel als 5de en 2de H40. Op de MTB moet het dan maar gebeuren, want als loper voel ik me toch de mindere van de eerste H40, een zekere Patrick Verstraete. Ik wissel vlot als 4de en kan al een verschil maken met Patrick. Ik rij tot bij Gianni Vanhooren en de verstandhouding is direct top. Elk om beurt draaien we de gaskraan open. Het verschil wordt groter al komt Lieven Van Bever, ook een veteraan, toch opzetten. Dus blijven gaan! Ik maak bij het ingaan van de tweede ronde wat stuurfouten waardoor ik steeds op achtervolgen ben aangewezen. Ik wissel als 4de overall en 1ste H40.

Na de wissel kan ik snel naar Gianni lopen. Nog eens handjes schudden en dan elk zijn tempo. Ik neem steeds meer afstand. Wanneer we richting de Romeinse vlakte lopen stuurt een seingever me een andere kant op. Verward stop ik. Dit klopt niet. Ik loop toch richting de Romeinse vlakte, zoals in de briefing werd vermeld. Ik verlies kostbare tijd en moet opnieuw mijn voorsprong uitdiepen. In de duinen is het harken. Toch kan ik op Gianni uitlopen. Eens uit de Romeinse vlakte consolideer ik. Mijn derde plaats is binnen en de winst bij de H40 een feit.

Ik nader de finishboog en word als winnaar aangekondigd door Hans Cleemput, de speaker van dienst! Hoe kan dit? Blijkbaar hebben de nummers 1 en 2 het parcours niet gevolgd en zijn ze gediskwalificeerd. Dat is balen voor hen. Maar zoals het reglement het zegt, dient de atleet zelf het parcours te verkennen en is hij zelf verantwoordelijk bij verkeerd lopen.

Hier een les: by failing to prepare, you’re preparing to fail...

Dus totaal onverwacht opnieuw zoals vorig jaar feest: 1ste overall en 1ste H40!

BARCELONA .... Llevamos

Norbert Hallemeersch 2 months 2 weeks ago
We komen er aan ! Twijfels zijn weg voet best in orde ... kan pijnloos lopen, echter niet de 2/2.30 uur lopen gedaan maar moeilijk gaat ook ... taperw

Lees verder...

Reageer...

juli-augustus

Sam Willems 3 months 6 days ago
Sportvrienden,Twee stevige sportmaanden gehad in juli en augustus, weinig wedstrijden veel training. In juli stond de strandloop van Sint-Idesbald op

Pages