Onze bloggende atleten

Zwemloop Kapelle

Lars Baeyens 1 month 3 weeks ago
Het is alweer even geleden dat ik een blogpost schreef. Momenteel heb ik het dan ook zeer druk met mijn opleiding tot leraar. Anderzijds viel er ook niet veel te melden. Tot dusver werkte ik slechts drie wedstrijden af in 2019. De halve marathon in Cadzand werd een teleurstelling met slechts een 29ste plaats na 21 km lang vechten tegen de benen die niet mee wilden. Een week later trok ik nog naar Vaals voor een trailrun van 30km. Daar was er beterschap met een 6de plaats en een loopgevoel dat terug ergens op leek. Mijn volgende wedstrijd stond gepland op 23 februari: de zwemloop Kapelle. 

ik zou liegen als ik zou zeggen dat ik met veel vertrouwen naar Kapelle afreisde. Het lopen wil nog steeds niet helemaal vlotten al zijn de rotbenen van Cadzand wel verleden tijd. Dan had ik meer vertrouwen in het zwemmen. Dat bleek ook tijdens de wedstrijd. Waar ik vorig jaar Arno Lambrecht nog moest laten gaan kon ik nu meezwemmen in zijn voeten. Achter ons waren ook Dario Verdonck en Ruben Marynissen nog mee. Na 12 minuten zwemmen klommen we met 4 vlak achter elkaar het zwembad uit. Het was duidelijk dat wij zouden strijden voor winst want onze voorsprong na het zwemmen was groot op de rest van het deelnemersveld.

Ik had een vlotte wissel en kwam zo als eerste het loopparcours op. Ik besloot stevig tempo te lopen maar niet vol te gaan omdat ik vreesde op een counter te lopen. Vooral van Arno Lambrecht had ik schrik, hij heeft een sterke progressie gemaakt in de winter. Lambrecht had echter zijn dagje niet en bijgevolg was het tot mijn verbazing enkel Marynissen die mijn tempo probeerde te volgen. Na een kilometer moest hij echter passen en zo stond ik er alleen voor.

Bijgevolg had ik geen keuze meer , ik moest doorgaan. Nog steeds liep ik op reserve omdat ik toch nog een terugkeer vreesde van Lambrecht. Die kwam er uiteindelijk niet. Ik kon zelfs mijn voorsprong elke ronde vergroten. Zo won ik tot mijn eigen verbazing op en drafje de wedstrijd. Dario Verdonck, een nieuwe naam die de overstap maakt vanuit de zwemsport, liep nog voorbij Marynissen en werd 2de op 2minuten! Ruben Marynissen werd derde en Arno Lambrecht 4de.

Uiteraard ben ik blij met deze vroege winst maar zwemlopen blijven voorbereiding. Al doet de manier waarop ik won wel het beste verhopen !

Mijn volgende wedstrijd is normaal de Veloopzwem De Haan op 23 maart. Maar wie mij kent weet dat ik nu de smaak te pakken heb en al volop aan het zoeken ben naar een loopwedstrijd om toch nog aan competitie te komen in de volgende maand!

Clubkampioenschap Team Bikesensation.

Niki Devoldere 1 month 3 weeks ago
24 February 2019

Het clubkampioenschap is dé dag waar onze voorzitter eens al zijn saddistische trekjes kan botvieren. Deze keer had hij een pittige wedstrijd uitgetekend in de duinen van De Haan. Bram Huysentruyt moest door blessureleed forfait geven waardoor de favorieten rol naar mezelf en Jan Goddaer ging. Maar zoals het spreekwoord zegt, was er een 3de hond die met het been ging lopen. We maakten onderstaande samenvatting.

EPIC 100: Samen uit, samen thuis...

Jan Goddaer 2 months 2 days ago
Epic verwijst naar iets legendarisch of heldhaftigs en dat is zeker het geval voor de EPIC 200. 200km mountainbiken in de Brabantse Ardennen in de regio van Waver, tevens startplaats van dit evenement, en dat in de winter. Het lijkt onmenselijk. En toch...

De Epic 100, de kleine broer van de Epic 200, leek mij meer haalbaar. Al zou het weer bepalend zijn! Bij een regeneditie en dat in de winter, is finishen voor mij quasi onmogelijk. Toch wou ik er bij zijn om zo de nodige km’s en hoogtemeters te halen in functie van de BeMC. Ook Dirk Baert deelde dezelfde mening. Zo stonden de 2 oudjes van Team Bikesensation aan de start voor hun epische heldentocht.

D-day:

Het is 7u en de wekker gaat af. Opstaan. Ontbijt bestaat uit witte boterhammen met abrikozenconfituur gedopt in koffie. Hmmm. Om 8u ga ik richting de inschrijvingen. Het is koud. 2 graden en hier en daar zie je rijmplekken. Vraag is welke kledij doe ik aan? Want het belooft wel 12 graden te worden. Zaak is om niet te dik of te licht gekleed van start te gaan. Ik kies voor de zekerheid en voorzie me van de nodige lagen. Ondertussen krijg ik vanuit het niks serieuze keelpijn. Slikken doet pijn. De griep is in het land en de keelontstekingen staan goedkoop. Dat belooft.

Om 9u vertrek ik in het zog van Dirk voor 100km afzien. Ik start voorzichtig. Ik ben precies niet klaar om af te zien. Zodra het klimt moet ik Dirk laten rijden. Ik voel me niet top. Wat ziekjes... Ik maak tempo en rij steeds met de handrem op. Na enkele hellingen kom ik in mijn ritme. Vooral bergop gaat het steeds beter en beter. Ik sluit bij Dirk aan. Tot km 50 rijden we samen. Al hang ik steeds aan de rekker en speel ik continu jo-jo. Bergop heb ik over maar op het vlakke of tegen de wind kom ik kracht tekort. Van koude is al lang geen sprake meer. Meer zelfs de zon straalt en ik ben aan het chaufferen.

Op km 50 gebeurt het ondenkbare. Dirk kent een moeilijk moment en moet bergop passen. Ik rij zonder forceren verder. Dirk speelt nu jo-jo. Na enkele hellingen is van Dirk geen sprake meer... Dit had ik niet zien aankomen. Tot 3u45 bolt de Cannondale lekker. Vanaf dan begint de motor te sputteren en zijn de benen al serieus verzuurd.

De laatste 15 km worden een lijdensweg. Ik geraak geen poot meer vooruit. Ik verwacht ieder moment Dirk. Het duurt echter tot de laatste hectometers alvorens Dirk me terug in het vizier krijgt. Ik bol tevreden en afgepeigerd als 21ste en 3de H50 over de meet, op 1 sec gevolgd door Dirk.

Elk kenden we onze goede en slechte momenten, weliswaar op een verschillend tijdstip, wat toch resulteerde in een gezamelijke finish. Mooier kon niet. Wat een contrast met vorig jaar toen ik bergop geen poot vooruit raakte.

Nu een dag later, met de nodige keelpastilles en pijnstillers, geniet ik nog na.

Veldloop Vrije Sporter Beveren-Leie

Niki Devoldere 2 months 2 days ago
17 February 2019

Zondag maakten we een gezinsuitstap naar de veldloop in Beveren - Leie. Eens goed diep gaan over een korte afstand, dat is iets waar ik deze zeer geslaagde trainingsweek mee wou afsluiten. Ook 's morgens had ik om de koers van gisteren uit de benen te rijden al een kleine 100km gefietst.

Dat piekte wel allemaal een beetje in de opwarming. Een mooie omloop daar in Beveren, maar wel met veel maisveld in verwerkt waardoor het een lastige onderneming. Ik startte behouden en kon mooi naar een climax opbouwen en werd 11de op 23 bij de Vet 1.

Veldloop Vrije Sporter Beveren-Leie

Niki Devoldere 2 months 2 days ago
17 February 2019

Zondag maakten we een gezinsuitstap naar de veldloop in Beveren - Leie. Eens goed diep gaan over een korte afstand, dat is iets waar ik deze zeer geslaagde trainingsweek mee wou afsluiten. Ook 's morgens had ik om de koers uit de benen te rijden al een kleine 100km gefietst. Dat piekte wel allemaal een beetje in de opwarming.

Koers EDH B categorie Pommereul

Niki Devoldere 2 months 2 days ago
16 February 2019

Toen ik hoorde dat ploegmaat, mountainbiker Bram Huysentruyt, voor het eerst een wegkoers zou betwisten in opdracht van zijn trainer, wou ik dat natuurlijk niet missen. De koersen bij de Elite zonder Contract beginnen pas volgende week en bij de nevenbond EDH maken ze er blijkbaar geen probleem van als er elite aan de start staat. Door het goede weer deze week heb ik toch wat trainingsachterstand kunnen inhalen en ik keek er wel naar uit met dit mooie weer in een iets trager peloton te kunnen debuteren.

2019 en meteen een stempel drukken

Kasper Lagae 2 months 4 days ago

Wat stak de Phil deze winter uit.
Feesten, niet slapen, drinken, baldadigheden …

Neeen. MIS. Of toch voor een stuk mis.

Ik heb in oktober traagjes blijven door trainen. Op een zeer laag tempo, gerust heb ik niet.
Gewoon spelen, spelen, spelen.

Ondertussen liep ik enkele wedstrijden om de prikkels en de zin wat uit te lokken en jawel, dat viel zeer goed mee.
In het lopen heb ik een grote stap vooruit gezet.

Vandaar besliste ik om eens gek te doen.
Sandman Inferno Light te Westende.
Wetende, ik mtb niet graag, haat zand en haat nog meer de koude.

Daar stond ik dan.
10u25 klaar voor de start.

De dagen ervoor werd ik als favoriet naar voor geschoven, een beetje druk is altijd leuk, toch. Voor de start warm ik wat op en kruis de andere favoriet. Robin BIENTJE Schuermans. Hij vroeg, wat is de tactiek? Ken je het parkoers?

Ik antwoordde. Ik ken het parkoers niet, ik heb niet verkend maar ik ga van in de start, vol en meteen a bloc.
Hijzelf vond het de max.
Ikzelf ook, want ik wou knallen. Ik had er zin in.

Start,
Ik neem meteen de kop en knal door het losse zand, 1 lang lint achter mij. Ik voel meteen dat er power op de pootjes zit. Kop vooruit en batsen over het zand

Na 2,5 km lopen draai ik de wissel binnen met Bientje. Ik wissel als een toerist. Veeeel te traag, sukkelen met schoenen, met de helm en dan nog met de bril, die de hele wedstrijd nutteloos op mijn helm stond. Goed Phil, direct 20 sec achter. Ik vlieg als een bezetene door het losse zand (bandendruk gezet door Alexander Chamon, twas perfect maat). Meewind en naar Robin. We draaien meteen goed rond op de meewind doch voelde ik me de betere fietser. Telkens ik van kop kwam, moest ik de benen, teveel naar mijn zin, loslaten bollen.

We kwamen aan het keerpunt 6 km terugkeren, wind vol in de snoet. Ik kijk op de teller. 32, 33, 31, zolang het maar boven de 30 blijft denk ik. De benen voelden goed, er zat echt wel stoemp op.

Ik deed een eerste maal teken. Robin en ik citeer ‘ ik kan echt niet maar echt niet ‘
Ik blijf rijden, er moet niemand meer terugkeren dacht ik.

Na enkele minuten deed ik opnieuw teken en hoorde het zelfde. ‘ ik kan echt niet ‘ ik draaide me om en zag een knalrode op zijn tanden bijtende Robin, ok dien zevert niet dacht ik.
Ik antwoordde met. ‘Blijf maar zitten, ik blijf wel rijden’

Eenmaal op de singletracks, nam Robin die voor zijn rekening, ‘ken ze uit mijn hoofd’ riep hij me toe. Wel ik moest stampen om mee te zijn. Hij vloog er soepel door, ik met de nodige risico’s. Goed dit alles overleefde ik op 1 uitschuiver na. We trekken met 2 richting wissel.

Andermaal een prachtwissel. Niet dus, nog meer toerisme dan de eerste wissel. Gevolg meteen een kloofje die ik moest dichtlopen.

Ik bleef bewust wat hangen, beetje inspelen op zijne moraal. Ik vond me de betere loper van de twee tijdens de eerste run.

Ik kwam aansluiten en nam de kop, we liepen een mooi tempo, strak genoeg dat ze zeker niet meer terug kwamen uit de achtergrond. Die achtervolgers hadden we toch al op enkele minuten gezet.

Bij het ingaan van de laatste ronde wist ik al waar ik mijn aanval zou plaatsen, ik deed het maar Bientje reageerde gevat, ik probeerde nog eens, andermaal teniet gedaan.

Toen was hij aan zet. 5m, 10m, 15m mo mensen toch, krijg ik dat gat niet meer toe, in de laatste km loopt hij weg.
Ik schrok van mezelf, dat ik het gaatje niet kon overbruggen.
DJU, weer een ereplaats rijker.
Ik was misschien de sterkste maar de winnaar heeft ALTIJD gelijk.

Ondertussen was de elektriciteit uitgevallen waardoor we OVER de boog liepen in plaats van eronder.

De conclusies.
Lopen, nog wat extra intervallen om de kantjes wat aan te scherpen.

Fietsen, het is mijn beter jaar op de fiets. Vele kilometers kunnen maken en dit allemaal op de mtb. Hopelijk loont dit tijdens het zomerseizoen.

Het enige wat ik nog moet leren is de ‘focus’ te behouden tot aan de streep, toen Robin wegliep, was ik niet gevat, niet bij de pinken om te reageren. Zonde. Op naar ….

De komende weken zullen gevuld worden met triatlons, duatlon, koersjes en stratenlopen. Inderdaad veel op het programma. Zolang het lijf ja blijft zeggen en er moraal is, waarom niet.

Ik houd jullie op de hoogte.
Veel lees genot.

De Phil

Sandman Inferno Light: Koude, regen en wind...

Jan Goddaer 2 months 1 week ago
​De Sandman Inferno 2019 heeft zijn naam alle eer aangedaan. Een oord van helse verschrikkingen. Een echt grijze dag waar je geen hond door jaagt. Koude, wind en regen waren de ingrediënten van deze strand- en duinduathlon in Westende.Ondanks het rotweer tekende bijna het ganse team present. 
Gelukkig koos ik voor de light versie. Een Inferno voor softies... De rest van het team, met uitzondering van Niki Devoldere, maakte dezelfde keuze. 
De wedstrijd zelve:
Om 10:30 staan we met 71 deelnemers, die voor de Light versie kozen, aan de start. Ik posteer me op de tweede rij.
Drie, twee, een en iedereen trekt zich op gang. Ik start vlot en zie mijn ploegmakker Wim Decoene enkele plaatsen voor me uit lopen. Ik hou hem in het vizier, al wordt hij kleiner en kleiner. 
Ik loop de wisselzone binnen rond een 10de plek en wissel heel vlot. Zo kan ik met een kleine achterstand op Wim vertrekken voor 20km MTB op het strand en in de Westendse duinen. Al snel haal ik Wim, Gianni Vanhooren en Joeri Deleebeeck in. Er sluiten nog enkele renners aan. Op de golfbrekers probeer ik het verschil te maken en ons groepje wordt uitgedund. Wim en Joeri moeten de rol lossen. We rijden richting Kevin Strubbe die op een derde positie ligt, achter het kopduo Kasper Lagae en Robin Schuermans. Kevin dringt niet meer aan en laat zich inlopen. Zo gaan we met zijn zessen richting de duinen. Door de regen zie ik door mijn bril geen steek meer. Dan maar zonder bril met versterkte glazen verder. Eens de duinen in wordt het harken. Door het beperkte zicht schat ik de bochten continu verkeerd in. Daar bovenop hebben de slicks te weinig grip in de singletracks. Ik moet passen en blijf met Tim Vijverman en Gianni Vanhooren achter.
Ik wissel uiteindelijk als 7de met een kleine achterstand op Gianni. Tim volgt iets verder. Ik start de slotrun vlot en loop al snel samen met Tim richting Gianni. Eens bij Gianni moet ik Tim laten gaan. De rest van de race lopen Gianni en ik samen. Ik sleur op kop maar heb niet de benen om Gianni er af te lopen en in de laatste hectometers moet ik passen op een moordende versnelling.
Tevreden finish ik als 8ste overall en 2de H40 na Kevin Strubbe, bij het ontbreken van een H50 categorie. Wim wordt 9de overall en 3de H40. 
Dit was er eentje om niet snel te vergeten.

Inferno Crossduathlon XL Westende (5km - 40km - 10km)

Niki Devoldere 2 months 1 week ago
10 February 2019

Zondag stond de 3de editie van deze Inferno duathlon op mijn agenda. Deze wedstrijd is toch een beetje een zwart beest voor mij. In de 2 voorgaande edities raakte ik na enorm veel tsjolen nooit verder dan een verre top 20 plaats. Om de een of andere reden lijkt deze wedstrijd mij niet te liggen als fietser. Meestal val ik op het strand moederziel alleen en word ik in de single tracks niets anders dan opgehouden. Door veel te veel woekeren met de krachten krijg ik dan meestal in de afsluitende 10 km loop ook meestal nog een klop van de hamer van jewelste.

2019 Groots Begonnen ! Super overwinning in 70.3 ISRAEL / ISRAMAN !!!

Diego Van Looy 2 months 2 weeks ago

Het bleef even stil de voorbije weken qua publicaties .

Er werd echter niet stilgezeten achter de schermen .

Op Zondag 25 November stond Diego aan de start van de Zware Loopwedstrijd “Dwars Door het Zonieenwoud” te Sint Pieters Woluwe . Hij deed dit als afsluiter van een stevige 3weekse trainingsblok. Dat Diego hier meteen de nodige form tentoon stelde werd meteen duidelijk. Hij pakte indrukwekkend uit en won de wedstrijd over 15.5km met 205hm over onverhard trailparcours in een tijd van 52’33” .

Vervolgens vertrok Diego op trainingskamp richting Tenerife. Hier werd er dagelijks om en op de Hoogste berg van Spanje getraind , namelijk de TEIDE (3712m.) De Hardheid werd hier aangepakt & veel op anaerobisch vermogen getraind in zowel lopen als fietsen.

2 VOORBEREIDINGSPRIKKELS OP STAGE

Op 23December werd hij uitgenodigd om mee te doen aan de zware 1/2e marathon van Tacaronte . 21.1km met 360hoogtemeters waar Diego resoluut de kop nam en na een ware 2 strijd nipt de duimen moest leggen voor de zege in een sprint met 2. Ze doken beiden onder het parcours record dat reeds 25jaar stand hield . De tijd van Diego hier was 1h11’17”  . Diego werd hier nipt geklopt door een spaanse topatleet die reeds 1h04′ op zijn naam had in Valencia . Zeker geen schande dus als Lange afstands triatleet.

Verder werd er als intensieve snelheidsprikkel in een zware trainingsweek nog een corrida in Las Americas mee gedaan waar Diego net geen 3:00/Km avg liep op de 5.2km . Diego kwam voor winst natuurlijk veel te kort tegen mannen die -14:00 lopen op 5000m. kampioenschappen. Top 5 was het hoogsthaalbare wat ons enorm trots maakte.

1E DOEL VAN HET SEIZOEN : ISRAMAN 70.3 ISRAEL

Op 20 Januari vertrokken we vanop Zaventem naar het 1e grote doel van Diego , Namelijk de 70.3 ISRAEL te Eilat , ook wel ISRAMAN genoemd. volgens de triatlonkenners is deze 70.3 de zwaarste ter wereld. Geen wonder dat deze wedstrijd op Diego zijn lijf geschreven is met zijn Motor & gedrevenheid.
Het zwemmen vind plaats in de Rode zee in de Baai van Eilat, Het zuidenlijkste punt van Israel , op de grens met Jordanie/Egypte/Saudi Arabie .

Op 25 Januari was het dan zover, de start van de wedstrijd om 06:30h plaatselijke tijd .

Diego kwam bij deze brutte zwempartij in woelig water & te lange 2050m. na 29:19min  (1:24/100m. Avg) aan wal wat hem meteen een boost moet gegeven hebben . de zwemprogressie toont zich ook in wedstrijd . Hij moest op 3atleten die reeds in RIO meededen aan de olympische spelen slechts 4:30min toegeven en op de Top atleten van de lange afstand slechts 1:00min , waar dit vorig jaar nog 5:00min was. Na de wedstrijd werd dit besproken en had Diego nog over maar wou zich in de groep met morel & cigana leggen om fris te kunnen fietsen . Alleen er tussen zwemmen kost echter veel energie die je nadien nog meer dan nodig hebt.

 

Na een snelle wissel kon Diego de fiets op . Hij schoof meteen van top 10 op naar de 3e plek bovenop de zware beklimming naar Netafim (12km van 0-800m. hoogte) . Boven besloot Jeremy Morel er een serieuse tand bij te schakelen en kon Diego niet anders dan hem te laten rijden om niet in overdrive te gaan volgens de wattages . Dat Jeremy een beest op de fiets was & nog steeds actief is als Prof renner mag ons niet verbazen . Diego kwam met de juiste wattages aan na 92km met 1800hm Op de transitie 2 boven op de klim van netafim . Hij had hier 6minuten achter op Jeremy Morel & 5 op de hongaar Gabor Faldum , nog top 20in RIO op de olympische spelen.

Dat deze jongens duidelijk in overdrive gingen op de fiets & diego fris van de fiets kon springen werd meteen duidelijk . Diego liep niet , hij vloog !!! Na 13km had hij de 2e plek al te pakken en na 17km nam hij de leidersplek over . wauw . Hij Snelde naar zijn 3e grote overwinning als PROF & pakte uit met een voorsprong van 3minuten op Jeremy Morel & 12minuten op de nr 3, De Nederlander Diederik Scheltinga. Diego sloot deze Halve marathon af in een top tijd van 1h11’24” . Hoedje af. !!!

Een fantastische overwinning waar we nog lang voldoening gaan in hebben.

RESULTAAT :

  1. Diego Van Looy             BEL          4:33
  2. Jeremy Morel                 FRA           4:36
  3. Diederik Scheltinga     NED           4:45
  4. Massimo Cigana           ITA             4:52
  5. Edan Apsimon             ISR              4:52

 

Dat dit een top prestatie is , als titelverdediger het waarmaken & hier opnieuw winnen mag wel duidelijk zijn !

Wij danken al de nieuwe sponsors & bestaande sponsors & het team voor het vertrouwen in Diego . Hij zal de komende jaren nog enorme progressie tonen en is er op gebrand zijn doelen na te streven .

 

One way to go Diego !

#GPORTS
#COMPRESSPORT
#FYSIOSHOP
#NORMATEC
#NAQI
#NAQISPORT
#JBREBUILDERS
#ONRUNNING
#MISEENPLACE
#FERRERHOTELS
#CINEMAALBERT
#DAG
#TRISPORTPHARMA
#LOPERSCOMPANYMAASTRICHT
#ARGENTA
#ETHIFINBVBA
#EKOI
#JRBTECHNICS
#BANDENVANEETVELDE

 

    

Pages