Onze bloggende atleten

BK Sprintduathlon Herentals

Jan Goddaer 2 days 23 hours ago
Er was de laatste tijd heel wat te doen rond de annulatie van het BK Duathlon in Torhout en de steeds meer afnemende populariteit van de duathlonsport. Er werd op sociale media hevig heen en weer gediscussieerd. Ook ik nam deel aan de discussie omdat de sport me wel genegen is. Duathlon is een harde sport, en eerlijkheidshalve veel zwaarder dan triathlon. Ik zal het hier bijhouden, maar misschien is dit voer voor een aparte blog.
Mijn eerste kennismaking met deze sporttak dateert al van 2010 en vanaf 2012 was het mijn hoofdbezigheid. Ik haalde dan ook mijn beste resultaten in deze sport. Tot op vandaag won 1 bronzen plak op het EK in Horst op de powerman, 1x zilver en brons op het BK crossduathlon, 1 Belgische titel en een bronzen plak op het BK powerman in Geel en 1x brons op het BK standaard afstand. De laatste 3 seizoenen heb ik wat gas moeten terugnemen omwille van blessureleed. Mijn laatste kampioenschap dateert al van april 2016, het EK sprintduathlon in Kalkar (D) waar ik net naast het podium viel.
Of de polemiek de oorzaak was weet ik niet, maar de organisatie van de duathlon van Herentals en de federatie sloegen de handen in elkaar en namen het BK van Torhout over. Uiteindelijk toch een BK!
Voor mij zat het dit jaar niet mee wat BK’s betrof. Ik was top in het voorjaar voor het BK crossduathlon, maar deze werd terecht geannuleerd door een hevig noodweer. Het BK lange afstand liet ik aan me voorbij gaan omwille van de deelname aan de BeMC (een meerdaagse MTB wedstrijd) en de crosstriathlon van Vlaanderen werd geschrapt als BK. Het zag er dit jaar opnieuw naar uit dat ik aan geen enkel kampioenschap zou deelnemen.
Ware het niet dat de Duathlon van Herentals in extremis een BK werd. Een BK sprintduathlon, met 5km lopen, 20 km fietsen en als slotrun 2,5km op het programma. Iets wat nog binnen mijn mogelijkheden moet liggen gezien de beperkte trainingsarbeid (zeg maar geen) de laatste 2 maand.
Ik schreef me in. Zonder ambitie! Uit sympathie voor de sport die het moeilijk heeft! ‘Om den hoop te vullen’ zoals we dat tegen Hans Cleemput voor de start vertelden.
Op de startlijst stonden 16 vijftigplussers. Op papier had ik iedereen wel al eens verslagen. Maar met mijn ‘slechte’ conditie was een top 5 haalbaar en een podium mogelijk. Jessy Poittez en Bush William waren voor mij de favorieten.
Om 13:05 gaan we van start. Ik start vrij vlot en loop samen met Jessy. Na 3 km krijg ik het moeilijk en na 4 km verkrampt mijn linker hamstring. Een contractuur. Ik word gedwongen om gas terug te nemen en op 1 been loop ik richting wisselzone. Jessy is dan al lang gaan vliegen. De opgebouwde voorsprong op de andere concurrenten bij de 50plussers is verdwenen. Ik wissel nog als 2de H50.
Op de fiets word ik snel bijgebeend door William Busch en Jan Verhelst (60plus), beiden klasbakken. We rijden met 5 renners samen. Ik probeer de hamstring wat te sparen. Ik vrees voor een opgave in de tweede run.
Ik kan relatief vlot wisselen. Maar bij de eerste stappen die ik zet doet de hamstring veel pijn. Ik verplicht me heel traag te lopen zodat ik zeker de finish haal. Toch loop ik de eerste kilometer samen met William. Maar dan verkrampt mijn hamstring helemaal. Vanaf dan is het al hinkend naar de finish strompelen. Met 4:28/km loop ik echt onder mijn niveau! Toch kan ik als derde finishen.
Dit was geen goede wedstrijd maar de bronzen plak maakt veel goed. Mijn 5de bronzen plak op een BK duathlon... Godi, de eeuwige derde...
Nu moet ik terug noodgewongen revalideren. Tijd om wat te focussen op zwemmen en MTB techniek! Al wil ik graag in het najaar nog enkele offroad wedstrijden meepikken!

Jan Goddaer: 48ste op 88 en 3de H50 op 16

2u MTB race Estinne au Val

Niki Devoldere 3 days 11 hours ago
14 September 2019

Zaterdag trokken we naar de 4de manche van de Challenge des éoliennes. Een circuit van 5 2u races, waar we met het gezin graag naar toe gaan. Yannis zou opnieuw de 1u race voor -14 jarigen doen.

Het was voor de organisatie de drukste manche. En alhoewel ik hoopte na 2 keer een 2de plaats op misschien een overwinning zag ik dat het ook voor mij heel moeilijk zou zijn. De 2 winnaars van de 2 vorige wedstrijden en nog een pak jong geweld die er ook precies geen sukkelaars uitzagen.

Yuppies on tour Part 7: WK

Seppe Odeyn 6 days 39 min ago
Wachten is mijn ding zo niet. Na mijn geslaagde testjes in Jabbeke, La Gileppe en Halle had ik al veel vertrouwen. Ook de trainingen nadien verliepen vlot. Ik was goed maar moest nog wachten. Eerst wachten tijdens die verschrikkelijke taper dan wachten om naar Zwitserland te vertrekken om daar de laatste dagen af te tellen en eindelijk aan mijn Wk te kunnen beginnen.  ​Eenmaal begonnen aan de  eerste 10 loopkilometers was  het weeral wachten, de finish lag immers niet in de wisselzone. Het lopen ging goed en ik schoof vlot mee om als eerste op de fiets te springen voor 150 kilometer. Op de fiets had ik ook die goeie benen, maar toch nog even wachten, af en toe prikken en kijken wat de concurrentie deed, dat wel. Maar toch vooral de tijd zijn werk laten doen en wachten. Van 12 in de kopgroep gingen we naar 9 naar 7 en uiteindelijk naar 5.  ​Een deja vu gevoel naar 2017 toen Kuzmin iedereen versmachtte op de laatste helling. In 2017 moest ik lossen en verloor ik daar de titel. Dat zou niet meer gebeuren, ik plooide me dubbel. Niet langer wachten maar aanklampen. Eindelijk mijn goeie benen kapot rijden en afzien. De berg over en het geweer laden voor de laatste 30 loopkilometers. Fiets weg en verstand op nul, ik was als eerste weg kreeg de Zwitsers Gossauer bij me en nog even verder kwam ook Diego Van Looy aansluiten. Het tempo lag net te hoog voor mij. Maar ik klampte aan, ik had toch al zolang gewacht. We liepen de berg op en ik voelde me beter. Ik hoorde hun ademhaling en gaf mezelf een goeie kans. Eenmaal boven gekomen liepen mijn benen vol en zag ik de 2 stilaan weglopen. Daan De Groot kwam zelfs nog over mij waardoor ik op die ellendige 4de plek terecht kwam. ​Wat er dan door je heen gaat als je als 4de over de meet loopt? Wel graag gebruik ik mijn vrouw haar woorden uitleggend aan ons dochterje:
Papa gaat aankomen als 4de. Hij gaat misschien triestig zijn omdat hij niet op het podium mag. Hij kon niet sneller lopen en nu doen zijn benen pijn. 
 
Er zit niks anders op dan terug te wachten tot 2020. 

Diepe buiging. BEDANKT IZEGEM

Kasper Lagae 2 weeks 1 hour ago

Daar sta je dan.
31 jaar, klaar voor de wedstrijd der wedstrijden.
Izegem, de centrale brug, thuiswedstrijd, sfeer ten top.
Jaaaa, Izegem doet me iets.
Jaaaa, ik wil er top zijn.
Jaaaa, jaaaa.

Ik kon dit jaar voor een uniek stukje zorgen.
Izegem winnen in de efc itc kleren. Nooit eerder kon iemand dit doen.

Ik beschikte over de beste kaarten.
– De smaak van te winnen had ik al.
– De conditie van mijn leven.

Surplus. Je komt op een erelijst met mooie namen.
Frederik Van Lierde, Peter Croes, Pieter Hemeryck, …
3 namen met veel faam in het kleine triatlonwereldje.

Juuuup. Kasper was gemotiveerd.
Ik pepte me de laatste dagen enorm mentaal op. De topvorm had ik niet meer, het sterke mentale overwicht des te meer. Ik schudde alle druk van me weg.

Enkele dagen voor de wedstrijd kreeg ik telefoon van Frank, de voorzitter.
PHILLE, moei nummer Jin eine voe te starten. Ik bedankte en vroeg nummer 2.
Aan wie geven we dan 1. Frank zei. BERRIE, ie zal wel een doosje Imodium extra mogen nemen.
Hilariteit alom.


Ik kreeg ook nog enkele bemoedigende berichten. Ik trok me er aan op, het motiveerde me nog meer.

10u Harelbeke.
Ik leg me rechts. Naast Gianni en Bert.
Ik bemerk. Weinig stress. Ik blijf rustig.
Met Louis Andries in de kajak, niets kon mislopen.

S T A R T.

Na een dertigtal slagen, lopen mijn armen vol, stokt mijn adem en heb ik het gevoel dat er andermaal een grote meute over mij kruipt.
Jaaaa hoor, terug paniekeren.
Schoolslag zwemmen en proberen te kalmeren.
VERDIKKE. Da kan toch niet meer … Eenmaal dit weg, herpak ik me en ga ik opzoek naar … ja naar wat. De kopgroep was gaan vliegen. Ik sluit mijn wagonnetje aan bij de achtervolgers.
Als een razende kom ik uit het water.
Mijn badmuts en bril drijven ergens op de bodem van gavers. Sorry aan de vrijwilliger die ik een tirade gaf toen ik uit het water kwam.
G*DVERD*MME, hoe komt dat nu.
Ik panikeer, het is beangstigend. Een vraag maar voor mezelf beslist dat ik nu opzoek ga naar het antwoord.

Goed.
Stand van zaken.
9de op 1 minuut van 4 leiders. Ikzelf in de groep met ploegmaten.
Allegaert en cool.
Oil  boys en Kona mannen,
Verbeke en Vandenbroele, ook Tom Bruggeman zat bij ons.

Het plan als volgt. Jasper mocht niet meedraaien. Wij zouden het gat toerijden. Mooi plan. Niets verloren.

Izegem
15uur.

Ik loop 7 sec. Na Allegaert naar mijn fiets en loop gelijktijdig met hem uit de wissel.
Wisselen, ik heb het altijd onder de knie gehad.
Ik roep naar Matthias, er is een gaatje.
RIENE. Matthias knikte en begon te rijden. Tegenwind hoog in de 40 meewind hoog in de 50.
Na 14 km komen we aansluiten in de kopgroep.
Matthias reed 1 minuut toe met ik in het wiel. Ik moest stampen om het wiel te houden. Probeerde af en toe eens over te nemen. Ik ben vrij zeker dat Matthias er mij kon afrijden, deed hij niet, speelde het ploegenspel en we sloten aan. Vanaf toen wist ik dat het zou gaan tussen Sven en ik. Wij zijn de betere lopers.
Ik was de mindere van de koplopers. Callebaut loste de rol, ik moest af en toe een beurt overslaan.
Twas zeker mijne beste dag niet.
Matthias kwam naar mij. Ik spring weg de laatste ronde.
Ik knikte.

Zo geschiedde. Matthias poefte hard weg net wanneer Sven op kop zat. Hij wachtte en kletste dan het gaatje dicht. Voor Jasper en ik was het alle hens aan dek. Met de klap een ferme cartouche kwijt en een stuk van mijn lopersbenen.
Sven toonde zich oppermachtig en maande Matthias aan om verder te blijven ronddraaien.
We draaiden nog stevig rond tot aan de wisselzone.

Sven nam in de wissel de leiding. Kleine voorsprong op Jasper en mij. Ik probeer de kloof meteen te dichten. Nodeloze moeite. Sven liep uit. Niet veel, wel genoeg om opwg te zijn naar zijne eerste van het seizoen. Ik bleef aandringen maar bedreigen deed ik niet meer. Ook niet toen ik de laatste ronde mijne laatste cartouche plaatste. Met Sven kent Izegem een verdiende winnaar.
Ikzelf kan me tevreden stellen met mijn 2de plaats, Jasper vervolledigde het podium en Matthias werd knap 4de.

WAT WAS DIT LEUK.

Noot aan mezelf.

Dringend iets doen aan de paniekaanvallen tijdens het zwemmen.
Anders relatief tevreden. Ik had zeker geen superdag. Op de fiets was het harken maar dan ook echt harken. Met een 2de looptijd bewijs ik dat de trainingen vruchten afwerpen.

Een dikke merci aan ploegmaat Matthias. Hij brengt met naar de kop en speelde het ploegenspel. We zijn all in gegaan maar kunnen met opgegeven hoofd terug kijken.
Nogmaals bedankt.

Ook een dikke pluim aan de organisatie. Andermaal de verplaatsing naar Harelbeke. Foutloos! Perfect.

Vele dank aan de vrijwilligers, jeugdatleten.
Jullie houden de wedstrijd in stand door te helpen voor tijdens en na. Dit kunnen we nooit te weinig zeggen.
Vele dank. Merci,

Ook Merci aan alle sponsors. Groot en klein. Zonder jullie was er zelfs geen wedstrijd.

IZEGEM U WAS GROOTS EN LUIDRUCHTIG.

Groetjes de Phil.

Koers 1.12 Hulste

Niki Devoldere 2 weeks 1 day ago
04 September 2019

42 renners aan de start in Hulste. Een koers die ik altijd graag reed en waar ik ook vaak goed reed.

Gisteren was het op de vernieuwde en serieus lastigere omloop ook weer direct miserie voor mij. Ik sukkel van de ene bocht naar de andere, dat het niet normaal is.
Ik moet heel diep gaan om één uur te overleven.

Ik word toch nog 32ste op 41. Maar mijn courage zit ver, zeker omdat collega renners zich beginnen te ergeren aan renners zoals ik, die telkens in de problemen komen na een bocht.

criterium Zonnebeke

Niki Devoldere 2 weeks 2 days ago
02 September 2019

Het gaat van kwaad naar slechter. 29 renners aan de start van het toch wel lastig criterium in Zonnebeke.

Van in de start ging het veel te hard voor mij. Al snel verzeilde ik op de laatste plaats op de carrousel. Het was gewoon een kwestie van tijd dat ik compleet tot moes gereden was en moest lossen.
Met kapotte longen en een hart dat tot in de keel bonsde moest ik alweer een ontgoocheling rijker alleen de wedstrijd verlaten.

Ik werd 28ste op 29.

Koers 1.12 Beveren - Leie

Niki Devoldere 2 weeks 3 days ago
30 August 2019

Vrijdagavond stond ik aan de start in Beveren - Leie. Een mooie koers op een beschutte stadsomloop die ik altijd graag rijd.

Er waren 72 renners en het was behoorlijk heet. Ik miste energie om op te schuiven en ik nestelde me veel te makkelijk achterin. Ik kom nooit echt in de problemen tot ik plotseling na een uur enkele bochten naeen in de problemen kom en er warempel grandioos afgereden word.

Wat een domper! Hopelijk is dit een eenmalige offday en vergaat het me volgende week beter.

Dank aan Pol Demeyere voor de foto. Ik denk dat de foto boekdelen spreekt.

Watrissart: Xtriathlon S - back on track!

Jan Goddaer 3 weeks 4 days ago
Om 5u gaat de wekker. Vroeg uit de veren richting Jeumont (Fr) om present te tekenen op de mooie site Watissart voor de crosstriathlon S. Na de cyclocross van gisteren heb ik er echt zin in, zelfs ondanks de stramme spieren. Geen excuses meer.


Tijdens de opwarming zien we dat de site en het parcours serieus veranderd zijn. En dit in positieve zin. Het parcours is echt Xterra waardig. Een mooi meer, echte MTB en Trailrunning op zijn best! Ik ben blij dat ik voor de S kies. Met mijn slechte conditie wordt dit een survival.


Om 10:15 gaan we van start voor 400m zwemmen. Op 69 deelnemers wissel ik als 21ste. Voor mijn doen, meer dan OK! Ik zie wel dat het niveau toch hoger is dan andere jaren. Eens op de MTB wil ik terrein goed maken. Maar dat lukt met mondjesmaat. Toch kan ik als 8ste wisselen met een 6de fietstijd. Tijdens het lopen krijg ik een klopje. Ik kan niet het verhoopte tempo ontwikkelen. De klimpartijen doe ik wandelend. Een serieus contrast met de vorige jaren. Desondanks strompel ik naar een 5de looptijd en word ik 7de overall.


Er is enkel een podium voor de H40, waardoor ik als 1ste H50 op het derde schavotje bij de H40 het podium op mag. Dit was geen topprestatie, maar ik heb er enorm van genoten!!


Op naar de volgende!

Watrissart: Xtriathlon S - back on track!

Jan Goddaer 3 weeks 4 days ago
Om 5u gaat de wekker. Vroeg uit de veren richting Jeumont (Fr) om present te tekenen op de mooie site Watissart voor de crosstriathlon S. Na de cyclocross van gisteren heb ik er echt zin in, zelfs ondanks de stramme spieren. Geen excuses meer.


Tijdens de opwarming zien we dat de site en het parcours serieus veranderd zijn. En dit in positieve zin. Het parcours is echt Xterra waardig. Een mooi meer, echte MTB en Trailrunning op zijn best! Ik ben blij dat ik voor de S kies. Met mijn slechte conditie wordt dit een survival.


Om 10:15 gaan we van start voor 400m zwemmen. Op 69 deelnemers wissel ik als 21ste. Voor mijn doen, meer dan OK! Ik zie wel dat het niveau toch hoger is dan andere jaren. Eens op de MTB wil ik terrein goed maken. Maar dat lukt met mondjesmaat. Toch kan ik als 8ste wisselen met een 6de fietstijd. Tijdens het lopen krijg ik een klopje. Ik kan niet het verhoopte tempo ontwikkelen. De klimpartijen doe ik wandelend. Een serieus contrast met de vorige jaren. Desondanks strompel ik naar een 5de looptijd en word ik 7de overall.


Er is enkel een podium voor de H40, waardoor ik als 1ste H50 op het derde schavotje bij de H40 het podium op mag. Dit was geen topprestatie, maar ik heb er enorm van genoten!!


Op naar de volgende!

CX Rollegem Rollofeesten

Jan Goddaer 3 weeks 4 days ago
Meer dan anderhalve maand geen competitie is het verdict. Gewoon geen zin. Ik zit in een sportieve dip, zowel fysiek als mentaal. Sporadisch zwem ik, loop ik en het mountainbiken beperkt zich tot wat spelen. Alle geplande wedstrijden werden geschrapt. Elk excuus telde.


Het jaar dat ik 50 werd moest het jaar met de grote resultaten worden. Door het vele werk en het overlijden van mijn vader, bots ik tegen mijn grenzen, moet ik gas terugnemen en mijn doelen bijstellen.


Elk nadeel heb zijn voordeel. Zo begon ik het creatieve aan het sportieve te koppelen, door een filmpje te maken over mijn eerste kleine trial stapjes in het mountainbiken. Dit wordt zeker vervolgd en zal ik ook delen. Maar eerst nog wat finetunen.


Begin deze week schreef ik me in voor de cyclocross van Rollegem tijdens de Rollofeesten. Een laagdrempelige organisatie en een ideale start om de competitie te hervatten. Een bijkomende factor was dat ik nog eens de cyclocrossfiets kon van stal halen. Het was toch al enkele jaren geleden dat ik dit paard had getemd.


Daar aangekomen, verkende ik het parcours. Een urban cross zoals ze dat zo mooi noemen. Al snel vond ik genoeg redenen om niet te starten. De kop is er niet meer... Ik vertrok voor een duurtraining, met een geplande stop in Bellegem waar Niki van dienst was als bartender!
Om de één of andere reden reed ik toch terug richting Rollegem om nog eens te zien hoe het met de cyclocross was gesteld. Bernice, een vrijwilligster, overtuigde me om toch deel te nemen.


Er was een heel beperkte opkomst. Met een handvol renners stonden we aan de start. Eens gestart kon ik snel de koppositie nemen en stelselmatig uitlopen. Ik won vlot en kreeg als winnaar een medaille en een gigantische beker. Sportief stelde dit niet veel voor maar belangrijker is dat ik me terug geamuseerd heb.


Het geeft me energie en het was een ideale prikkel!


Op naar morgen waar ik aan de start sta van Crosstriathlon Wattrisart S.


Pages