Onze bloggende atleten

Zwemloop Roosendaal

Lars Baeyens 2 weeks 4 days ago
Zondag 8 maart stond mijn eerste echte wedstrijd van mijn seizoen 2020 op de planning. Een latere start van mijn seizoen dan normaal. Het zorgde ervoor dat ik met veel honger richting de zwemloop van Roosendaal vertrok. Op deze wedstrijd zette ik in 2013 mijn eerste voorzichtige stapjes in de triatlonwereld en enkele jaren later, in 2016 , kon ik deze zwemloop al eens winnen.

Dit jaar kwam ik er voor het eerst sinds die overwinning vier jaar geleden terug. Verwacht werd dat ik vandaag opnieuw kon meestrijden voor de zege , al heeft Arno Lambrecht mijn eerder ludieke titel "kampioen der zwemlopen" ondertussen van me overgenomen. De strijd om de winst zou zich ook afspelen tussen ons. Al kwam Emile Manni na een woelige 1000 meter zwemmen nog wel samen met ons uit het water. In de eerste meters van de 10 km lopen waren Lambrecht en ik echter al samen weg.

Uit eerdere duels tussen Lambrecht en mij had ik reeds geleerd dat ik op een goede dag zeker de betere loper ben , dus bijgevolg beschouwde ik de overwinning reeds als binnen. Een fout die ik geen twee keer meer zal maken want hoewel ik zeker niet slecht was beschikte Lambrecht over wonderbenen. Nadat ik in de eerste 5 kilometer al een aantal keer geprobeerd had om met een versnelling alleen weg te geraken nam mijn opponent de tweede helft zelfs het commando over. Hierbij voerde hij het tempo ook op, ik was al blij dat ik nog kon volgen.

Gelukkig voor mij maakte Lambrecht de fout om niet om overname te vragen. Hij bleef doorbeuken tegen de vaak stevige wind. Dit gaf mij de gelegenheid om me tussen hangen en wurgen door voor te bereiden op een stevig eindschot, waar ik altijd nog wel over beschik. Zo kon ik pas in de laatste 300 meter van Lambrecht weg geraken met een ultieme versnelling. Ik won de wedstrijd maar ik was er heel diep voor moeten gaan!

Arno Lambrecht eindigde op 20 seconden als tweede maar was zeker een even verdiende winnaar geweest vandaag! De Nederlander Sander D'Hondt werd derde na een sterk loopnummer.

Terugblik 2019 en vooruitblik 2020

Lars Baeyens 3 weeks 5 days ago
Beste supporters ,

Lang geleden dat ik jullie nog eens een schrijfsel op jullie heb losgelaten. Dit had verschillende redenen (drukke zomer, veel werk in mijn opleiding). Bovendien was ik afgelopen zomer fanatiek bezig met de voorbereiding op mijn tweede Ironman te Hamburg. Mijn missie om er daar een goede race van te maken mislukte echter jammerlijk. Geen excuses, ik was niet goed genoeg die dag en de ganse race was onder mijn niveau. Gedurende de rest van de zomer haalde ik nog wel mooie resultaten met als uitschieters een overwinning in Kanne, een tweede plaats in Balen , vierde plaatsen in Zeebrugge en Retie, een zevende plaats in Viersel en een vijfentwintigste plaats in de internationale Ventouxman.

Toch heb ik als atleet nog steeds het gevoel dat ik niet het maximum uit mijn loopbaan haal. Vandaar dat ik deze winter de overstap maakte naar het Kempisch triatlon team (KTT) waar ik onder leiding van coaches Adam Lambrechts en Johan Smolders mijzelf verder als atleet wil ontplooien. Dit alles bij één van de beste triatlonteams van het land. De uitvalsbasis van KTT is het Kempische Viersel dus je kan wel stellen dat ik thuis ben aangekomen.

Ik kijk er naar uit om met een goede, gemotiveerde groep jonge atleten het seizoen aan te vatten ! Mijn programma staat nog niet helemaal vast maar ik kan alvast al wel stellen dat ik op zondag 08/03 zal openen in de zwemloop van Roosendaal.

De rest van het programma van 2020 wordt asap gecommuniceerd !


Yuppies back on tour: Part 1 Portugal

Seppe Odeyn 1 month 3 days ago
De eerste race van het seizoen is altijd spannend, akkoord ik had al wat op het strand gekoerst dat resulteerde in een 17de plek in Zeebrugge en een 4de plaats in Bredene samen met de “Smalle” Ruben Cumps, maar de eerste echte afspraak van het jaar was de Powerman in Portugal. Altijd wat stress de eerste wedstrijd, niet voor het vormpeil hoor. Ik train hard en weet wel ongeveer wat ik ga kunnen maar terug de eerste keer reizen. Ja dat is even terug ritme opdoen. Zo werd ik een paar dagen voor mijn vertrek wakker plots beseffend dat ze daar wellicht Portugees zouden spreken. Een taal die ik niet machtig was. Nu overkomt me dat niet vaak aangezien ik best wel wat talen versta en de basis woordenschat waarmee je bedankt en de weg naar het station vraagt wel gezegd krijg. Met het Portugees had ik dat dus niet. Dat resulteerde in een slapeloze nacht want hebben ze daar wel euro’s en waarom zijn er daar zoveel ontdekkingsreizigers? Is het daar misschien niet leuk dat die massaal de zee op gingen zoekend naar andere oorden. En ik kan je verzekeren de zee zag er daar niet echt uit van, nou laat ik maar even een boot pakken en we zien wel waar we uitkomen.  Foto Be Movi Voorbereiding is uiteraard alles, 50 handige zinnen Portugees later was ik gerust gesteld en hop ik met Bobby de vlieger op naar Lissabon. Aangekomen een aantal vaststellingen: Portugees leek op papier nog op Spaans in praktijk verstond ik er niet veel van. 2de vaststelling: Het is daar een andere tijdszone, wat Jan Petralia me wist te vertellen eenmaal geland, op een toontje van: Hoe gij weet dat niet of wat? Goed wetende dat Jakke hier waarschijnlijk al 7 keer geweest is waarvan hij de eerste 6 keer zijn klok niet eens verzet heeft. Maar bon bedankt voor het melden Jakke! We verbleven in Ericeira aan de Portugese kust en metershoge golven, aha vandaar dus duathlon. De wedstrijd was in Mafra in de schaduw van een gigantisch paleis. Een koninklijk paleis, maar wist mijn vrouw en koningshuis kenner, Portugal heeft geen koning meer. Dus een heel groot leeg kasteel!  Foto Be Movi Op de wedstrijddag niet zoveel schaduw maar grijs en wat miezer regen. Perfect dus voor de mensen uit het noorden. Vertrekken deden we voor 10 loopkilometers dat verliep wat raar: De eerste kilometer werd alles al helemaal uit elkaar getrokken. Ik liep in een groepje rond plek 6. Samen met 2 Portugezen. Zo sprong ik ook op de fiets voor de 60 km. Het fietsparcours was heel mooi, technisch met veel hoogtemeters. En zelfs op sommige stukken nieuwe asfalt. Het was wat wennen in de haarspeldbochten op een semi-nat wegdek. Thuisrijder José Estrangeiro wisselde samen met mij maar reed bijzonder snel naar beneden. Ik moest hem laten rijden maar hij stond even later aan de kant met kettingproblemen. Yennick Wolthuizen kwam ook aansluiten en zo vormde we een groepje halverwege rijdend voor plek 4. Jakke Petrol reed op kop voor Australier Matt Smith en nog een Portugees João Ferreira.  Foto Be Movi Foto Be Movi In de afdaling had ik nu maar 1 doel: José volgen wat me een ronde eerder niet lukte. Ik kon mezelf terug wat oude koerswijsheid bijbrengen: Onder het motto als hij niet valt dan ik ook niet en trust the tyres kwam ik samen met hem beneden. Daar stond Jakke te vloeken in een bocht na een val. Altijd even schrikken maar het feit dat hij vloekte leek hij me ok te zijn. Ik reed met José tot bij João en hadden nu dus nog enkel Matt voor ons rijden. Voor mijn Portugese vrienden stond er een titel op het spel, ik zat nog in de koerswijsheid/leepheid en demarreerde dus in de wetenschap dat ze wel even naar elkaar zouden kijken en ze op de hoogte waren dat ik nog geen Portugese paspoort had en dus geen Portugees kampioen kon worden. Dat lukte en ik zag ook Matt voor me die wat leek stil te vallen. Ik ging er op en over en kon als eerste de wisselzone bereiken met een 30-tal seconden voorsprong op de Portugezen. Foto Be Movi Foto Be Movi Na 5 km lopen was João genaderd tot op minder dan 10 seconden. Het werd een spannend slot maar ik bleef er redelijk kalm onder en bleef men eigen tempo lopen en keek niet achterom, als hij me voorbij loopt zal ik het wel zien zeker! Ik hield nog een tikkeltje reserve om de laatste keer de klim vol naar boven te lopen. Daar keek ik achterom en zag dat het gat groot genoeg was om de eerste overwinning van het jaar te pakken.  João en José gingen mee op het podium. Ik moest even tellen maar het is ondertussen mijn 6de powerman overwinning. Het was één van de mooiere powermans die ik al gedaan heb met een top organisatie en een schitterend parcours. Met als kers op de taart het podium in het kasteel alwaar ik mezelf in 1 van de 1000 zalen uitriep tot nieuwe koning van Portugal!
Afsluiten met het enige woordje Portugees dat ik heb geleerd: Obrigado.  
​Ps Jakke was ok! 

Trail des Z'Amoureux: Storm Dennis, no menace...

Jan Goddaer 1 month 1 week ago
Mijn laatste wedstrijd dateert van 17 november vorig jaar. Net geen 3 maand zonder competitie. Een eeuwigheid...
De trend van vorig jaar wordt verdergezet. Klooien, klooien en nog eens klooien. Ik krijg maar geen regelmaat in mijn sporten. Ik spreek van sporten omdat trainen toch van een andere dimensie is. Maar zoals ik eerder al schreef laat ik dit jaar alles op me afkomen en neem ik het zoals het komt. 

Zo wou ik na bijna 3 maand nog eens proeven van een wedstrijd, zonder druk. Een korte trailrun is daar het ideale kader voor. Genieten van het landschap en zo snel mogelijk traag lopen, i love it!

De Trail des Z’Amoureux (8,5km) werd het. 

Ik sta aan de start en kijk wie mogelijks 50 plus is. Zo taxeer ik de tegenstand. Ik start dan ook op de 3de rij met de handrem op en loop na 1km op een 11de plaats. In de voorste gelederen wordt er gevlamd en zie ik heel wat jong geweld zichzelf opblazen. Zo raap ik al snel enkele lopers op. Ik zet mijn koers verder, steeds met de nodige reserve. Na 4,5km krijg ik toch een dipje. Ik word door 2 youngsters geremonteerd. Maar een anderhalve kilometer verder, zet ik me op kop en klief ik door de storm ‘Dennis’. Al snel moeten ze passen. Zo loop ik als 5de over de finish en als 1ste H50.

Dit doet deugd!!! Op naar meer!!

Jan Goddaer: 5de op 176 en 1ste H50

Crossduathlon Westrozebeke

Niki Devoldere 2 months 2 days ago
25 January 2020

Zaterdag stond opnieuw de crossduathlon van Westrozebeke op het programma. Een wedstrijd waar we toch altijd met een klein hartje naar toe trekken. Meer en meer wordt dit een echte klassieker dichtbij huis. Veel bekend volk dus, zowel in de wedstrijd als langs de kant. Naast enkele mooie jaren verging het mij ook enkele keren niet al te best. Het blijft een moeilijke en niet te onderschatten wedstrijd.

Recordopkomst

Jaaroverzicht

Seppe Odeyn 2 months 4 days ago
Ik kijk niet zo vaak terug op mijn sportjaar. Ik heb al snel het gevoel weer in een jaar te zitten waar ik de Hel nog niet gewonnen heb. Maar voor mijn blog lezers maak ik graag een uitzondering. Er zijn een aantal prestaties waar ik fier en tevreden op terug kijk maar er is zoals altijd ook wat ontgoocheling. Met stip op 1 in die mooie momenten: de winst in Powerman Griekenland in februari. Nu was het niet mijn eerste Powerman die ik won maar dat het een maand na de geboorte van onze Vik kwam maakte het een speciale overwinning. Voor mij de manier om Vik welkom te heten maar zeker niet makkelijk omdat er toch heel wat veranderd bij een gezinsuitbreiding. Ik noem het de overwinning van familie Odeyn!
Mijn top 5 in IM Ierland was ook heel mooi: Het was het einde van een mindere periode en een heroïsche wedstrijd met geweldige Ierse supporters. En ja het zwemmen was afgelast maar daar kon ik niets aan doen hé.
Nog een top moment was de podiumplek in de Duo beachrace van Bredene: Ik doe dat heel graag en bijna altijd samen met mijn schoenbroer, De Smalle. We waren die dag een sterk duo en deden tot de laatste ronde mee voor de overwinning in weeral een wedstrijd gekenmerkt door veel regen en kou.
Het lijkt alsof ik een rode draad gevonden heb voor mijn jaar. Want uiteraard Kasterlee werd ook dit jaar gekenmerkt door de regen en het loodzware parcours bijgevolg, uiteraard is dat een topmoment. Met voor mezelf dan de combinatie Halve marathon-Hel die het helemaal speciaal maakt. 
Mindere momenten waren er ook: Een Wk in de regen en niet al te warm leek op mijn lijf geschreven maar ik kon de klus niet afmaken en werd ontgoocheld 4de.  En dan was er die mindere periode in het begin van het jaar. Een hamstringblessure in Powerman Alsdorf gevolgd door een slecht BK duathlon door ziekte en bijgevolg een afzegging voor het EK waren zeker niet leuk.

Het is ook de moment om mijn #teamodeyn te bedanken!

Dikke merci aan:

Mijn sponsors: Hyline, Hel van Kasterlee, Tritraining, Cornelis Bedding, Vedette Sport, SWS, Lake, KMC, Orbea, Orca, Bike Sportive  

Kiné Kjell De Hondt (Miles Fysio): Voor het geduld met mijn hammies en de 100den oefenigen!
Bikefitter Joris Verreydt (Wolf Performance) : Voor de aanpassingen aan mijn posities op 4 verschillende fietsen!
Dokter Hans Talloen: Voor me gezond aan de start te krijgen!
Bobby: Filmer, fotograaf, fikser!
Coach Stefaan: Vriend, trainer, yuppie!
Vake en Mikkie: Voor de kleine Odeynen op te vangen als papa sport.
Valerie: Voor ons fabriekje Odeynen draaiende te houden als ik weg ben. Voor de 1000 wasvaten sportkleren en voor mijn vrouw te zijn!
 
Wat 2020 zal brengen, wel zoals gezegd zitten we in een jaar waarin ik de Hel nog niet heb gewonnen, nr 9 binnen halen staat dus zeker op de agenda. En verder hetgeen jullie van mij mogen verwachten: Een Ironman of 3 een Ek en WK duathlon.
 
Rest me enkel nog de awards uit te reiken voor 2019 en jullie te bedanken voor het lezen en supporteren:
 
Training van het jaar: Im Cozumel
Hashtag van het jaar: #Cozumelcartel
Val van het jaar: Stefaan in de Hel
Supporters van het jaar: Ieren op Windmil Hill
Uitgelopen hobby van het jaar: De Jogclub Podcast
Drankje van het jaar: Energetico in Cozumel city
Veggie pro vriend van het jaar: Pierre De Reiger

Crosstriathlon Avion (Fr)

Niki Devoldere 2 months 1 week ago
19 January 2020

Vorige week zijn we dan toch niet naar de marathon van Olne getrokken. Ik weet niet hoe het juist komt, maar 8 dagen na de Klekluli en 6 dagen voor de marathon kon ik nog niet deftig lopen. Misschien hebben we wat te veel hooi op de vork genomen. Ik liep super in de halve marathon van Olne begin december, maar de 37km trailrun 2 weken later in Hombourg hadden er al serieus ingehakt. In Tsjechië liep ik dan wel weer goed, maar ook niet super. 

Wedstrijduitslagen 2020 (ULTRON TEAM RONSE, CAMABIKE)

Sam Willems 2 months 1 week ago
DATUM WEDSTRIJD PLAATS UITSLAG 18/01/2020

Halve marathon Egmond

EigenWijze Triathlon 2 months 1 week ago

Afgelopen week had ik weer 3 startbewijzen op marktplaats gekocht voor de Halve Marathon van Egmond. Het weer zag er aan het begin van de week goed uit, maar in de loop van de week werden de vooruitzichten steeds slechter. Dat zorgde ervoor dat ik zondag wakker werd met bijzonder weinig zin om te gaan …

Continue reading

Het bericht Halve marathon Egmond verscheen eerst op Eigenwijzetriathlon.nl.

Inspanningstest Tri2One

EigenWijze Triathlon 2 months 2 weeks ago

We hadden al een tijdje het idee om een inspanningstest te laten doen, maar het was er tot nu toe nog niet van gekomen. Met het einde van het jaar in zicht leek het ons een goed moment om daad bij het woord te zetten en maakte we een afspraak bij Tri2One Coaching in Lelystad …

Continue reading

Het bericht Inspanningstest Tri2One verscheen eerst op .

Pages