Memorial Kenneth Neyt kiest voor betaalbare triathlon.

De mannen van Triathlon Brugge Team vallen ons al een paar jaar op met hun goedkope sprinttriathlon. Tevens bieden ze ook nog een mooie prijzenpot aan. Aangezien dit het soort van wedstrijden zijn die we graag in de kijker zetten op Tri-Portaal.be besloten we om eens te praten met één van de mensen achter het evenement Mike Bogaert. Mike bogaert, die zelf al vele wedstrijdjaren op de teller heeft staan, bedient ons met op zijn minst enkele rake standpunten.

Jullie organiseren nu al enkele jaren de Memorial Kenneth Neyt in Brugge. Het viel ons bij Tri-Portaal.be op dat jullie ondanks de mooie prijzenpot, bij ons weten de goedkoopste sprinttriathlon van Vlaanderen bent. Kun je eens vertellen hoe jullie daar in slagen en wat jullie motivatie is?

Het klopt inderdaad dat wij bij de goedkoopste triatlonwedstrijden in Vlaanderen behoren, maar het valt me vooral op dat de goedkopere wedstrijden georganiseerd worden door niet-commerciële organisaties (lees triatlonclubs met jeugd- en/of volwassen werking) die op deze manier hun werking financieel wat willen ondersteunen. Ik heb geen probleem met commerciële organisaties want daar zitten heus wel kwalitatief goede organisaties bij. Ik vind het wel spijtig dat de inschrijfprijzen bij een aantal van dergelijke organisaties echt wel de spuigaten aan het uitlopen zijn.
 
"Binnen ons team heb ik jongeren die zelfs niet meer mogen deelnemen van hun ouders"
 
Binnen ons team heb ik jongeren die zelfs niet meer mogen deelnemen van hun ouders aan dergelijke wedstrijden omdat het te duur geworden is. En om een echt onverklaarbare reden lappen dergelijke organisaties dan nog eens een meerkost erbij als je na een bepaalde datum durft in te schrijven (vaak maanden voor het evenement plaatsvindt). Of vind jij €65 voor de sprinttriatlon van Oudenaarde een normale prijs? Ik niet alvast!
 
"Het prijzengeld uit de zakken halen van de overgrote meerderheid van de deelnemers zoals nu gebeurt in triatlon vind ik geen correcte behandeling"
 
Het klopt dat een wedstrijd organiseren geen goedkope aangelegenheid is, maar vaak worden die hoge prijzen gesteld om de gigantische prijzenpot mee te spijzen om wat toppers te kunnen lokken en mee uit te pakken. Persoonlijk vind ik €1000 voor de winnaar overdreven veel geld voor een al bij al recreatieve wedstrijd. Ik heb een tijdje gekoerst bij de elites zonder contract en toen kreeg de winnaar van een kermiskoers €100 en werd de prijzenpot verdeeld over de eerste 30 renners. De betere renners konden via een systeem van winstpremies bij hun teams nog iets extra verdienen aan hun hobby. Het prijzengeld uit de zakken halen van de overgrote meerderheid van de deelnemers zoals nu gebeurt in triatlon vind ik geen correcte behandeling. Binnen onze wedstrijd proberen we met het inschrijfgeld de kosten te dekken die gemaakt worden voor de organisatie en de eventuele winst (die nauw samenhangt met de weersomstandigheden trouwens) die we maken wordt in de teamwerking geïnvesteerd.
 
"Ik zie onze sport de laatste jaren meer en meer opschuiven richting het puur recreatieve"
 
Voor mij als organisator is het concept 'wedstrijd' heel eenvoudig. Een groep liefst getrainde atleten verschijnt samen aan de startlijn, er klinkt een startschot en de eerste atleet/atlete die de finishlijn overschrijdt is de winnaar/winnares en wordt gehuldigd en bijgestaan op het podium door de tweede en derde atleet/atlete. Primordiaal is de veiligheid van de atleten en een eerlijk verloop van de wedstrijd. Daarom is een goede communicatie met de bevoegde ordediensten, medische diensten, medewerkers, seingevers, referees en deelnemers van groot belang. Iedereen weet op voorhand perfect wat zijn/haar taak is op de dag van de wedstrijd. Op elk kruispunt of gevaarlijk punt staat een gemachtigd seingever en tijdens het verloop van de wedstrijd is de weg verkeersvrij. Ik erger mij meer en meer aan organisaties die tegenwoordig meer aandacht schenken aan de randactiviteiten om zo met een 'totaalbeleving' te kunnen uitpakken, dan dat ze aandacht schenken aan de veiligheid van de deelnemers en medewerkers. Ik zie onze sport de laatste jaren meer en meer opschuiven richting het puur recreatieve (haalbaar voor iedereen) en daar is helemaal niets mis mee. Hoe meer mensen sporten hoe beter. Maar een opsplitsing binnen evenementen van het competitieve versus het recreatieve dringt zich naar mijn bescheiden mening meer en meer op.
 
Wat kunnen de deelnemers verwachten die op 8 september naar Brugge afzakken?
 
De wedstrijd is vooreerst toegankelijk voor alle leeftijden. De kleinsten (vanaf 6 jaar) doen een ultrakorte triatlon. Daarna komen de verschillende jeugdcategorieën aan de beurt en afsluiten doen we met de sprinttriatlon voor volwassenen die we nu al voor de derde maal opdragen aan onze veel te vroeg overleden teamgenoot Kenneth Neyt. Zwemmen gebeurt in 1 rechte lijn in de prachtige Damse Vaart. Het fietsonderdeel loopt door de Koolkerkse Polders en het afsluitende looponderdeel vindt plaats in de nabijheid van de sportvelden in Koolkerke. Zowel voor deelnemers als toeschouwers is het een zeer goed te volgen wedstrijd. Er kan mee gewandeld worden tijdens het zwemmen, de wisselzone is perfect zichtbaar, en zowel het fietsen als het lopen gebeurt over verschillende rondes met passages aan de finish- en wisselzone. We klokken nu al enkele jaren af op zo'n 270 deelnemers en dat is wat deze locatie aankan. Momenteel zitten we aan 200 inschrijvingen dus er is nog plaats. Afspraak op zondag 8 september in Koolkerke.
 
Bedankt Mike voor dit interview. We wensen u bij deze ook een succesvolle 3de editie toe!
 

Tags: